Przedawkowanie
Distygmina

Distygmina bromek, substancja czynna preparatu Ubretid (tabletki 5 mg), w przypadku przedawkowania może wywołać przełom cholinergiczny, charakteryzujący się nadmierną stymulacją receptorów muskarynowych i nikotynowych. Objawy kliniczne obejmują miozę, skurcz akomodacji, oczopląs, diaforezę, łzawienie, wzmożoną perystaltykę jelit z biegunką, mimowolne wypróżnienia, nudności, wymioty, mimowolne oddawanie moczu, bradykardię (<60 uderzeń/min), arytmie, niedociśnienie, skurcze mięśni, fascykulacje, osłabienie mięśniowe, objawy ze strony układu oddechowego (świszczący oddech, hipersekrecja oskrzelowa), a także objawy neurologiczne takie jak ataksja, drgawki, dyzartria, niepokój i w ciężkich przypadkach śpiączka. U pacjentów z miastenią gravis przedawkowanie może manifestować się głównie nasilonym osłabieniem mięśniowym, co wymaga różnicowania z przełomem miastenicznym.

Przedawkowanie distygminy – objawy kliniczne i postępowanie

Distygmina bromek jest substancją czynną stosowaną w preparacie Ubretid (tabletki 5 mg). Przedawkowanie tego leku może prowadzić do wystąpienia poważnego stanu klinicznego określanego jako przełom cholinergiczny. Charakteryzuje się on współwystępowaniem objawów muskarynowych i nikotynowych związanych z nadmierną stymulacją układu cholinergicznego.1

Objawy kliniczne przedawkowania distygminy

Manifestacja kliniczna przedawkowania distygminy obejmuje szeroki zakres objawów związanych z nadmierną stymulacją receptorów cholinergicznych w różnych układach organizmu. Objawy te mogą mieć różne nasilenie w zależności od przyjętej dawki oraz indywidualnej wrażliwości pacjenta.2

Objawy ze strony ośrodkowego układu nerwowego

Przedawkowanie distygminy wpływa również na ośrodkowy układ nerwowy, wywołując charakterystyczne objawy neurologiczne.3

Przełom cholinergiczny u pacjentów z miastenią

U pacjentów z miastenią gravis przedawkowanie distygminy ma szczególny przebieg kliniczny. Przełom cholinergiczny może manifestować się głównie nasilonym osłabieniem mięśniowym, podczas gdy inne objawy przedawkowania mogą być mniej wyrażone lub nawet nieobecne. Wymaga to starannej diagnostyki różnicowej z osłabieniem mięśniowym wynikającym z zaostrzenia choroby podstawowej, czyli przełomu miastenicznego.4

Tabela objawów przedawkowania distygminy

Układ/narząd Objawy przedawkowania Charakterystyka objawu
Układ oczny Zwężenie źrenic Mioza wynikająca z pobudzenia receptorów muskarynowych w zwieraczu źrenicy
Skurcz akomodacji Zaburzenia widzenia związane z nadmiernym napięciem mięśnia rzęskowego
Oczopląs Mimowolne, rytmiczne ruchy gałek ocznych
Układ wydzielniczy Nadmierne pocenie się Diaforfeza jako wynik stymulacji gruczołów potowych
Łzawienie Zwiększone wydzielanie łez
Układ pokarmowy Zwiększona perystaltyka Wzmożona motoryka przewodu pokarmowego prowadząca do biegunki
Mimowolne wypróżnienie Utrata kontroli nad zwieraczem odbytu
Nudności i wymioty Związane z pobudzeniem ośrodka wymiotnego
Układ moczowy Mimowolne oddawanie moczu Utrata kontroli nad pęcherzem moczowym
Zwiększone parcie na mocz Wzmożone napięcie mięśnia wypieracza pęcherza
Układ sercowo-naczyniowy Bradykardia Zwolnienie czynności serca poniżej 60 uderzeń/min
Zaburzenia rytmu serca Arytmie, w tym bloki przewodzenia
Niedociśnienie Spadek ciśnienia tętniczego krwi
Układ nerwowo-mięśniowy Skurcze mięśni Mimowolne, bolesne skurcze włókien mięśniowych
Fascykulacje Drobne, widoczne drżenia włókien mięśniowych
Osłabienie i paraliż Postępujące osłabienie siły mięśniowej aż do całkowitego porażenia
Układ oddechowy Ucisk w klatce piersiowej Subiektywne odczucie ucisku związane ze skurczem oskrzeli
Świszczący oddech Charakterystyczne dźwięki podczas oddychania (wheezing)
Zwiększone wydzielanie oskrzelowe Hipersekrecja śluzu oskrzelowego połączona ze skurczem oskrzeli
Ośrodkowy układ nerwowy Ataksja Zaburzenia koordynacji ruchowej
Drgawki Napady toniczne lub kloniczno-toniczne
Niewyraźna mowa Dyzartria wynikająca z zaburzeń funkcji nerwowo-mięśniowej
Niepokój, pobudzenie, lęk Objawy psychiczne związane z działaniem na OUN
Śpiączka Stan głębokiej nieprzytomności w ciężkich przypadkach przedawkowania

Postępowanie w przypadku przedawkowania distygminy

Leczenie przedawkowania distygminy bromku powinno być dostosowane do nasilenia objawów klinicznych. W przypadku nieznacznego przedawkowania może wystarczyć jedynie ścisła obserwacja kliniczna pacjenta.5

Leczenie przełomu cholinergicznego

W cięższych przypadkach zatrucia distygminą należy wdrożyć odpowiednie postępowanie zgodne z krajowymi wytycznymi dotyczącymi przedawkowania leków cholinergicznych. Konieczny może być kontakt z lokalnym ośrodkiem kontroli zatruć.6

Algorytm postępowania w przedawkowaniu distygminy obejmuje następujące etapy:

  1. Natychmiastowe przerwanie stosowania distygminy bromku – pierwszym krokiem jest zaprzestanie dalszej ekspozycji na lek.
  2. Antagonizowanie działań muskarynowych – podanie siarczanu atropiny w dawce 1-2 mg dożylnie lub domięśniowo. Dawkę można powtarzać w zależności od potrzeby, aż do pojawienia się objawów łagodnego atropizmu, takich jak suchość w ustach czy rozszerzenie źrenic.
  3. Odwrócenie działania nerwowo-mięśniowego – w skrajnych przypadkach można zastosować reaktywator cholinesterazy, np. pralidoksym.
  4. Leczenie wspomagające – w razie potrzeby należy wdrożyć wspomaganie oddychania i podaż tlenu.

7

Diagnostyka różnicowa w miastenii gravis

Szczególnej uwagi wymaga diagnostyka różnicowa u pacjentów z miastenią gravis, u których głównym objawem przedawkowania distygminy może być nasilenie osłabienia mięśniowego. Kluczowe jest różnicowanie między przełomem cholinergicznym (spowodowanym przedawkowaniem leku) a przełomem miastenicznym (wynikającym z zaostrzenia choroby podstawowej). Prawidłowe rozpoznanie warunkuje właściwe postępowanie terapeutyczne, które jest odmienne w obu przypadkach.8

  1. 10.04.2026
  2. www.leksykon.com.pl