Specjalne ostrzeżenia
Etopozyd Accord

Etopozyd Accord (20 mg/ml, koncentrat do sporządzania roztworu do infuzji) jest lekiem przeciwnowotworowym wymagającym podawania pod ścisłym nadzorem doświadczonego lekarza. Najpoważniejszym działaniem toksycznym jest mielosupresja, która może prowadzić do zagrażających życiu powikłań, w tym śmierci. Konieczne jest regularne monitorowanie parametrów hematologicznych: liczby płytek krwi, poziomu hemoglobiny oraz liczby krwinek białych z rozmazem, zarówno przed rozpoczęciem terapii, jak i przed każdą kolejną dawką. Nie należy stosować leku u pacjentów z neutrofilami <1500 komórek/mm3 lub płytkami <100 000 komórek/mm3, chyba że jest to spowodowane procesem nowotworowym. Dawkowanie wymaga modyfikacji w przypadku neutropenii <500 komórek/mm3 przez ponad 5 dni, gorączki lub infekcji, trombocytopenii <25 000 komórek/mm3, toksyczności stopnia 3 lub 4 oraz klirensu nerkowego <50 ml/min. Przed terapią należy wyleczyć istniejące infekcje bakteryjne, a także zachować odstęp czasowy po wcześniejszej radioterapii lub chemioterapii w celu regeneracji szpiku.

Specjalne ostrzeżenia i środki ostrożności dotyczące stosowania Etopozydu Accord

Produkt leczniczy Etopozyd Accord (20 mg/ml, koncentrat do sporządzania roztworu do infuzji) wymaga zachowania szczególnych środków ostrożności podczas stosowania. Lek powinien być podawany wyłącznie pod nadzorem wykwalifikowanego lekarza posiadającego doświadczenie w stosowaniu leków przeciwnowotworowych. Przed wdrożeniem terapii etopozydem należy dokładnie przeanalizować potencjalne korzyści w stosunku do ryzyka wystąpienia działań niepożądanych1.

Mielosupresja – najważniejsze działanie toksyczne

Zahamowanie czynności szpiku kostnego stanowi najpoważniejsze działanie toksyczne limitujące dawkę etopozydu. Odnotowano przypadki śmiertelne spowodowane mielosupresją po zastosowaniu tego leku. Pacjenci otrzymujący etopozyd wymagają ścisłego monitorowania parametrów hematologicznych zarówno w trakcie leczenia, jak i po jego zakończeniu2.

Przed rozpoczęciem leczenia oraz przed podaniem każdej kolejnej dawki etopozydu należy przeprowadzić ocenę następujących parametrów hematologicznych:

  • liczba płytek krwi
  • poziom hemoglobiny
  • liczba krwinek białych z rozmazem

3

W przypadku pacjentów, którzy przed rozpoczęciem terapii etopozydem byli poddawani radioterapii lub chemioterapii, należy zachować odpowiedni odstęp czasowy umożliwiający regenerację szpiku kostnego. Nie należy podawać etopozydu pacjentom, u których liczba neutrofilów jest mniejsza niż 1500 komórek/mm3 lub liczba płytek krwi jest mniejsza niż 100 000 komórek/mm3, chyba że jest to spowodowane procesem nowotworowym4.

Konieczność modyfikacji dawkowania

Dawkę etopozydu należy dostosować w przypadku wystąpienia któregokolwiek z poniższych stanów:

  • Liczba neutrofilów poniżej 500 komórek/mm3 przez ponad 5 dni
  • Jednoczesne wystąpienie gorączki lub infekcji
  • Liczba płytek krwi poniżej 25 000 komórek/mm3
  • Wystąpienie jakiejkolwiek toksyczności stopnia 3. lub 4.
  • Klirens nerkowy poniżej 50 ml/min

5

Silna mielosupresja może prowadzić do infekcji lub krwawień. Przed rozpoczęciem terapii etopozydem należy opanować istniejące infekcje bakteryjne6.

Ryzyko wtórnej białaczki

U pacjentów leczonych etopozydem w skojarzeniu z innymi lekami cytotoksycznymi odnotowano przypadki ostrej białaczki z zespołem mielodysplastycznym lub bez niego. Dokładne czynniki predysponujące oraz skumulowane ryzyko rozwoju wtórnej białaczki nie zostały w pełni poznane, chociaż wskazuje się na potencjalny wpływ schematów dawkowania oraz dawek skumulowanych etopozydu7.

W niektórych przypadkach wtórnej białaczki u pacjentów leczonych epipodofilotoksynami (w tym etopozydem) zgłaszano aberracje chromosomu 11q23. Ta anomalia chromosomalna występuje również u pacjentów z wtórną białaczką, którzy nie otrzymywali epipodofilotoksyn, jak również u pacjentów z białaczką de novo8.

Charakterystyczną cechą wtórnej białaczki u pacjentów leczonych epipodofilotoksynami jest krótki okres utajenia, wynoszący średnio około 32 miesięcy9.

Reakcje nadwrażliwości

Podczas stosowania etopozydu mogą wystąpić reakcje anafilaktyczne, których objawami są:

  • Dreszcze
  • Gorączka
  • Tachykardia
  • Skurcz oskrzeli
  • Duszności
  • Niedociśnienie mogące prowadzić do zgonu

10

W przypadku wystąpienia reakcji anafilaktycznej należy:

  1. Natychmiast przerwać podawanie etopozydu
  2. Zastosować odpowiednie leczenie, w zależności od decyzji lekarza:
    • Środki podwyższające ciśnienie tętnicze
    • Kortykosteroidy
    • Leki przeciwhistaminowe
    • Płyny zwiększające objętość krwi

11

Zaobserwowano zwiększone ryzyko reakcji nadwrażliwości związanych z infuzją, gdy podczas podawania etopozydu stosowano zestaw z wbudowanym filtrem. Z tego powodu nie należy używać zestawów zawierających wbudowane filtry12.

Ryzyko niedociśnienia

Ze względu na ryzyko wystąpienia niedociśnienia jako działania niepożądanego szybkiego wstrzyknięcia dożylnego, etopozyd należy podawać wyłącznie w formie powolnej infuzji, zwykle trwającej od 30 do 60 minut13.

Reakcje w miejscu wkłucia

Podczas podawania etopozydu mogą wystąpić reakcje w miejscu wkłucia. Z uwagi na możliwość wynaczynienia, zaleca się dokładne monitorowanie miejsca wkłucia podczas infuzji, aby wykryć potencjalne nacieki14.

Wpływ niskiego stężenia albumin

Małe stężenie albumin w surowicy krwi jest związane ze zwiększoną ekspozycją na etopozyd. Pacjenci z hipoalbuminemią mogą być narażeni na zwiększone ryzyko działań toksycznych etopozydu15.

Postępowanie w przypadku działań niepożądanych

Większość działań niepożądanych związanych z etopozydem ma charakter odwracalny, jeśli zostaną wcześnie rozpoznane. W przypadku wystąpienia ciężkich reakcji należy:

  • Zmniejszyć dawkę leku
  • Lub przerwać stosowanie i wdrożyć odpowiednie postępowanie terapeutyczne zgodnie z oceną kliniczną

16

Po wznowieniu leczenia etopozydem należy zachować szczególną ostrożność, dokładnie rozważyć zasadność dalszej terapii oraz ściśle monitorować pacjenta w celu wykrycia potencjalnego nawrotu objawów toksyczności17.

Substancje pomocnicze o znanym działaniu

Produkt Etopozyd Accord zawiera następujące substancje pomocnicze o znanym działaniu:

  • Alkohol benzylowy: 30 mg/ml
  • Etanol bezwodny: 240,64 mg/ml

18

Wielkość opakowania Zawartość etopozydu Zawartość alkoholu benzylowego Zawartość etanolu bezwodnego
Fiolka 5 ml 100 mg 150 mg 1203,2 mg
Fiolka 10 ml 200 mg 300 mg 2406,4 mg
Fiolka 12,5 ml 250 mg 375 mg 3008 mg
Fiolka 20 ml 400 mg 600 mg 4812,8 mg
Fiolka 25 ml 500 mg 750 mg 6016 mg
Fiolka 50 ml 1000 mg 1500 mg 12032 mg
  1. 09.04.2026
  2. www.leksykon.com.pl