Specjalne ostrzeżenia
Etopozyd Accord
Etopozyd Accord (20 mg/ml, koncentrat do sporządzania roztworu do infuzji) jest lekiem przeciwnowotworowym wymagającym podawania pod ścisłym nadzorem doświadczonego lekarza. Najpoważniejszym działaniem toksycznym jest mielosupresja, która może prowadzić do zagrażających życiu powikłań, w tym śmierci. Konieczne jest regularne monitorowanie parametrów hematologicznych: liczby płytek krwi, poziomu hemoglobiny oraz liczby krwinek białych z rozmazem, zarówno przed rozpoczęciem terapii, jak i przed każdą kolejną dawką. Nie należy stosować leku u pacjentów z neutrofilami <1500 komórek/mm3 lub płytkami <100 000 komórek/mm3, chyba że jest to spowodowane procesem nowotworowym. Dawkowanie wymaga modyfikacji w przypadku neutropenii <500 komórek/mm3 przez ponad 5 dni, gorączki lub infekcji, trombocytopenii <25 000 komórek/mm3, toksyczności stopnia 3 lub 4 oraz klirensu nerkowego <50 ml/min. Przed terapią należy wyleczyć istniejące infekcje bakteryjne, a także zachować odstęp czasowy po wcześniejszej radioterapii lub chemioterapii w celu regeneracji szpiku.
- Specjalne ostrzeżenia i środki ostrożności dotyczące stosowania Etopozydu Accord
- Mielosupresja – najważniejsze działanie toksyczne
- Konieczność modyfikacji dawkowania
- Ryzyko wtórnej białaczki
- Reakcje nadwrażliwości
- Ryzyko niedociśnienia
- Reakcje w miejscu wkłucia
- Wpływ niskiego stężenia albumin
- Postępowanie w przypadku działań niepożądanych
- Substancje pomocnicze o znanym działaniu
- Kolejne rozdziały
Specjalne ostrzeżenia i środki ostrożności dotyczące stosowania Etopozydu Accord
Produkt leczniczy Etopozyd Accord (20 mg/ml, koncentrat do sporządzania roztworu do infuzji) wymaga zachowania szczególnych środków ostrożności podczas stosowania. Lek powinien być podawany wyłącznie pod nadzorem wykwalifikowanego lekarza posiadającego doświadczenie w stosowaniu leków przeciwnowotworowych. Przed wdrożeniem terapii etopozydem należy dokładnie przeanalizować potencjalne korzyści w stosunku do ryzyka wystąpienia działań niepożądanych1.
Mielosupresja – najważniejsze działanie toksyczne
Zahamowanie czynności szpiku kostnego stanowi najpoważniejsze działanie toksyczne limitujące dawkę etopozydu. Odnotowano przypadki śmiertelne spowodowane mielosupresją po zastosowaniu tego leku. Pacjenci otrzymujący etopozyd wymagają ścisłego monitorowania parametrów hematologicznych zarówno w trakcie leczenia, jak i po jego zakończeniu2.
Przed rozpoczęciem leczenia oraz przed podaniem każdej kolejnej dawki etopozydu należy przeprowadzić ocenę następujących parametrów hematologicznych:
- liczba płytek krwi
- poziom hemoglobiny
- liczba krwinek białych z rozmazem
3
W przypadku pacjentów, którzy przed rozpoczęciem terapii etopozydem byli poddawani radioterapii lub chemioterapii, należy zachować odpowiedni odstęp czasowy umożliwiający regenerację szpiku kostnego. Nie należy podawać etopozydu pacjentom, u których liczba neutrofilów jest mniejsza niż 1500 komórek/mm3 lub liczba płytek krwi jest mniejsza niż 100 000 komórek/mm3, chyba że jest to spowodowane procesem nowotworowym4.
Konieczność modyfikacji dawkowania
Dawkę etopozydu należy dostosować w przypadku wystąpienia któregokolwiek z poniższych stanów:
- Liczba neutrofilów poniżej 500 komórek/mm3 przez ponad 5 dni
- Jednoczesne wystąpienie gorączki lub infekcji
- Liczba płytek krwi poniżej 25 000 komórek/mm3
- Wystąpienie jakiejkolwiek toksyczności stopnia 3. lub 4.
- Klirens nerkowy poniżej 50 ml/min
5
Silna mielosupresja może prowadzić do infekcji lub krwawień. Przed rozpoczęciem terapii etopozydem należy opanować istniejące infekcje bakteryjne6.
Ryzyko wtórnej białaczki
U pacjentów leczonych etopozydem w skojarzeniu z innymi lekami cytotoksycznymi odnotowano przypadki ostrej białaczki z zespołem mielodysplastycznym lub bez niego. Dokładne czynniki predysponujące oraz skumulowane ryzyko rozwoju wtórnej białaczki nie zostały w pełni poznane, chociaż wskazuje się na potencjalny wpływ schematów dawkowania oraz dawek skumulowanych etopozydu7.
W niektórych przypadkach wtórnej białaczki u pacjentów leczonych epipodofilotoksynami (w tym etopozydem) zgłaszano aberracje chromosomu 11q23. Ta anomalia chromosomalna występuje również u pacjentów z wtórną białaczką, którzy nie otrzymywali epipodofilotoksyn, jak również u pacjentów z białaczką de novo8.
Charakterystyczną cechą wtórnej białaczki u pacjentów leczonych epipodofilotoksynami jest krótki okres utajenia, wynoszący średnio około 32 miesięcy9.
Reakcje nadwrażliwości
Podczas stosowania etopozydu mogą wystąpić reakcje anafilaktyczne, których objawami są:
- Dreszcze
- Gorączka
- Tachykardia
- Skurcz oskrzeli
- Duszności
- Niedociśnienie mogące prowadzić do zgonu
10
W przypadku wystąpienia reakcji anafilaktycznej należy:
- Natychmiast przerwać podawanie etopozydu
- Zastosować odpowiednie leczenie, w zależności od decyzji lekarza:
- Środki podwyższające ciśnienie tętnicze
- Kortykosteroidy
- Leki przeciwhistaminowe
- Płyny zwiększające objętość krwi
11
Zaobserwowano zwiększone ryzyko reakcji nadwrażliwości związanych z infuzją, gdy podczas podawania etopozydu stosowano zestaw z wbudowanym filtrem. Z tego powodu nie należy używać zestawów zawierających wbudowane filtry12.
Ryzyko niedociśnienia
Ze względu na ryzyko wystąpienia niedociśnienia jako działania niepożądanego szybkiego wstrzyknięcia dożylnego, etopozyd należy podawać wyłącznie w formie powolnej infuzji, zwykle trwającej od 30 do 60 minut13.
Reakcje w miejscu wkłucia
Podczas podawania etopozydu mogą wystąpić reakcje w miejscu wkłucia. Z uwagi na możliwość wynaczynienia, zaleca się dokładne monitorowanie miejsca wkłucia podczas infuzji, aby wykryć potencjalne nacieki14.
Wpływ niskiego stężenia albumin
Małe stężenie albumin w surowicy krwi jest związane ze zwiększoną ekspozycją na etopozyd. Pacjenci z hipoalbuminemią mogą być narażeni na zwiększone ryzyko działań toksycznych etopozydu15.
Postępowanie w przypadku działań niepożądanych
Większość działań niepożądanych związanych z etopozydem ma charakter odwracalny, jeśli zostaną wcześnie rozpoznane. W przypadku wystąpienia ciężkich reakcji należy:
- Zmniejszyć dawkę leku
- Lub przerwać stosowanie i wdrożyć odpowiednie postępowanie terapeutyczne zgodnie z oceną kliniczną
16
Po wznowieniu leczenia etopozydem należy zachować szczególną ostrożność, dokładnie rozważyć zasadność dalszej terapii oraz ściśle monitorować pacjenta w celu wykrycia potencjalnego nawrotu objawów toksyczności17.
Substancje pomocnicze o znanym działaniu
Produkt Etopozyd Accord zawiera następujące substancje pomocnicze o znanym działaniu:
- Alkohol benzylowy: 30 mg/ml
- Etanol bezwodny: 240,64 mg/ml
18
| Wielkość opakowania | Zawartość etopozydu | Zawartość alkoholu benzylowego | Zawartość etanolu bezwodnego |
|---|---|---|---|
| Fiolka 5 ml | 100 mg | 150 mg | 1203,2 mg |
| Fiolka 10 ml | 200 mg | 300 mg | 2406,4 mg |
| Fiolka 12,5 ml | 250 mg | 375 mg | 3008 mg |
| Fiolka 20 ml | 400 mg | 600 mg | 4812,8 mg |
| Fiolka 25 ml | 500 mg | 750 mg | 6016 mg |
| Fiolka 50 ml | 1000 mg | 1500 mg | 12032 mg |
Kolejne rozdziały
Zapraszamy do dalszego czytania naszego leksykonu.
Wybierz kolejny rozdział z menu poniżej, aby otworzyć nową podstronę kompedium wiedzy i uzyskać szczegółowe informację o leku, substancji lub chorobie.
- Dawkowanie i sposób podawania
- Działania niepożądane
- Interakcje leku
- Profil bezpieczeństwa leku
- Przeciwwskazania
- Przedawkowanie
- Przedkliniczne dane o bezpieczeństwie
- Skład i postać leku
- Specjalne ostrzeżenia
- Właściwości farmakodynamiczne
- Właściwości farmakokinetyczne
- Wpływ na płodność, ciążę i laktację
- Wpływ na zdolność prowadzenia pojazdów i obsługiwania maszyn
- Wskazania do stosowania