obrzęk naczynioruchowy
Obrzęk naczynioruchowy to nagła, miejscowa opuchlizna tkanek miękkich, przede wszystkim skóry i błon śluzowych, spowodowana zwiększoną przepuszczalnością naczyń krwionośnych. Charakteryzuje się szybkim rozwojem obrzęku, który może dotyczyć twarzy, warg, języka, krtani, kończyn, narządów płciowych lub przewodu pokarmowego.
Mechanizm powstawania obrzęku naczynioruchowego związany jest najczęściej z uwalnianiem mediatorów zapalnych, takich jak histamina, bradykinina czy leukotrieny. Wyróżnia się obrzęk alergiczny (mediowany przez IgE), niealergiczny (związany z działaniem leków, np. inhibitorów ACE), wrodzony (dziedziczny niedobór inhibitora C1-esterazy) oraz idiopatyczny (o nieznanej przyczynie).
Obrzęk naczynioruchowy górnych dróg oddechowych stanowi stan zagrożenia życia wymagający natychmiastowej interwencji. W przypadku obrzęku alergicznego leczenie obejmuje podanie adrenaliny, kortykosteroidów i leków przeciwhistaminowych. W obrzęku bradykininowym (np. dziedzicznym) stosuje się koncentrat inhibitora C1-esterazy, antagonistów receptora bradykininowego lub świeżo mrożone osocze.
Profilaktyka polega na identyfikacji i unikaniu czynników wyzwalających, edukacji pacjenta oraz, w przypadku obrzęku wrodzonego, na długoterminowym leczeniu zapobiegawczym inhibitorami C1-esterazy, antagonistami receptora bradykininowego lub lekami antyfibrynolitycznymi.
Powiązane wpisy
- Leksykon leków
Przedawkowanie – Roswera 20 mg
Przedawkowanie rozuwastatyny, substancji czynnej leku Roswera dostępnego w dawkach 5 mg, 10 mg, 15 mg, 20 mg, 30 mg i 40 mg, stanowi poważny stan kliniczny wymagający natychmiastowej interwencji. Główne zagrożenia obejmują nasilenie działań niepożądanych, zwłaszcza miopatię i hepatotoksyczność. W diagnostyce i monitorowaniu kluczowe jest regularne oznaczanie aktywności kinazy kreatynowej (CK) oraz parametrów funkcji wątroby (ALT, AST, bilirubina), a także ocena objawów takich jak bóle mięśniowe, mioglobinuria, podwyższone enzymy wątrobowe, żółtaczka czy zaburzenia żołądkowo-jelitowe. Hemodializa nie jest skuteczną metodą eliminacji rozuwastatyny ze względu na jej wysokie wiązanie z białkami osocza i specyfikę farmakokinetyczną.
białko osocza, czynność wątroby, działanie niepożądane, enzym wątrobowy, funkcja nerek, hemodializa, hepatocyt, hepatotoksyczność, kinaza kreatynowa, mioglobina, mioglobinuria, miopatia, obrzęk naczynioruchowy, ostra niewydolność nerek, parametr wątrobowy, parametr życiowy, profil farmakologiczny, rabdomioliza, rozuwastatyna, statyna, substancja czynna, układ mięśniowy, uszkodzenie mięśni, zaburzenie wodno-elektrolitowe - Leksykon leków
Działania niepożądane – Seractil 400 mg
Deksibuprofen, stosowany w dawce do 1200 mg/dobę, wykazuje profil bezpieczeństwa zbliżony do racemicznej postaci ibuprofenu (2400 mg/dobę). Najczęstsze działania niepożądane dotyczą układu żołądkowo-jelitowego i obejmują niestrawność oraz ból brzucha (≥10%), a także biegunkę, nudności i wymioty (1-10%). Istnieje ryzyko poważnych powikłań, takich jak choroba wrzodowa, perforacja i krwawienia z przewodu pokarmowego, które mogą prowadzić do niedokrwistości i zgonu, zwłaszcza u osób starszych. Deksibuprofen może także powodować objawy neurologiczne (senność, ból głowy, zawroty głowy) oraz reakcje skórne, od wysypki po rzadkie, ale ciężkie zespoły Stevensa-Johnsona i Lyella. Występują również rzadkie reakcje nadwrażliwości, w tym aseptyczne zapalenie opon mózgowych i anafilaksja.
agranulocytoza, alergiczne zapalenie naczyń, aseptyczne zapalenie opon mózgowych, choroba Leśniowskiego-Crohna, choroba uchyłkowa, choroba wrzodowa żołądka, choroba zatorowo-zakrzepowa, deksibuprofen, działanie niepożądane, granulocytopenia, incydent zatorowo-zakrzepowy, krwawienie z przewodu pokarmowego, krwotoczne zapalenie jelita grubego, leukopenia, martwicze zapalenie powięzi, nadwrażliwość na światło, nekroliza naskórka, niedokrwistość, niedokrwistość aplastyczna, niedokrwistość hemolityczna, niewydolność nerek, obrzęk naczynioruchowy, osutka krostkowa uogólniona ostra, pancytopenia, perforacja przewodu pokarmowego, reakcja anafilaktyczna, rumień wielopostaciowy, skurcz oskrzeli, smolisty stolec, śródmiąższowe zapalenie nerek, toczeń rumieniowaty układowy, toksyczna nekroliza naskórka, toksyczne niedowidzenie, trombocytopenia, udar mózgu, wrzodziejące zapalenie jamy ustnej, wrzodziejące zapalenie jelita grubego, wydłużenie czasu krwawienia, zapalenie błony śluzowej żołądka, zapalenie przełyku, zapalenie wątroby, zawał mięśnia sercowego, zespół Lyella, zespół nerczycowy, zespół Stevensa-Johnsona, żółtaczka, zwężenie przełyku - Leksykon leków
Specjalne ostrzeżenia – Panoprist
Podczas stosowania preparatu Panoprist, zawierającego 4 mg erbuminy peryndoprylu oraz 1,25 mg indapamidu, należy zachować szczególną ostrożność ze względu na ryzyko poważnych działań niepożądanych. Szczególnie niezalecane jest łączenie Panopristu z litem, antagonistami receptora angiotensyny II lub aliskirenem, gdyż może to prowadzić do niedociśnienia tętniczego, hiperkaliemii oraz zaburzeń czynności nerek, w tym ostrej niewydolności nerek. Ponadto, stosowanie peryndoprylu z lekami oszczędzającymi potas, suplementami potasu lub zamiennikami soli kuchennej zawierającymi potas zwiększa ryzyko hiperkaliemii, co może skutkować groźnymi zaburzeniami rytmu serca. Zaleca się regularne monitorowanie morfologii krwi, zwłaszcza w początkowym okresie terapii, ze względu na możliwość wystąpienia neutropenii, agranulocytozy, małopłytkowości oraz niedokrwistości.
agranulocytoza, aliskiren, amiloryd, antagonista receptora angiotensyny II, dysfagia, hiperkaliemia, indapamid, inhibitor konwertazy angiotensyny, lek oszczędzający potas, lit, małopłytkowość, morfologia krwi, nadciśnienie naczyniowo-nerkowe, neutropenia, niedociśnienie tętnicze, niedokrwistość, niedrożność dróg oddechowych, niewydolność nerek, obrzęk naczynioruchowy, obrzęk Quinckego, ostra niewydolność nerek, peryndopryl, podwójna blokada układu RAA, spironolakton, stężenie potasu, suplement potasu, triamteren, układ renina-angiotensyna-aldosteron, zaburzenie czynności nerek, zaburzenie rytmu serca, zwężenie tętnic nerkowych, zwężenie tętnicy nerkowej - Leksykon leków
Działania niepożądane – Alvesco 80 80 mcg/dawkę inh.
Alvesco 80 to inhalacyjny aerozol zawierający 80 µg cyklezonidu na dawkę, stosowany w terapii astmy oskrzelowej. W badaniach klinicznych działania niepożądane wystąpiły u około 5% pacjentów, głównie o łagodnym przebiegu, nie wymagającym przerwania leczenia. Do najważniejszych działań niepożądanych należą paradoksalny skurcz oskrzeli, który może pojawić się bezpośrednio po inhalacji i wymaga monitorowania, a w ciężkich przypadkach rozważenia odstawienia leku. Długotrwałe stosowanie wysokich dawek kortykosteroidów wziewnych może prowadzić do działań ogólnoustrojowych, takich jak zespół Cushinga, niewydolność nadnerczy, opóźnienie wzrostu u dzieci, zmniejszenie gęstości mineralnej kości, zaćma oraz jaskra. Lek zawiera 4,7 mg etanolu na dawkę jako substancję pomocniczą.
aerozol inhalacyjny, Alvesco, ból brzucha, ból głowy, ciśnienie wewnątrzgałkowe, cyklezonid, dysfonia, dyspepsja, hipotensja, hirsutyzm, infekcja grzybicza jamy ustnej, inhalator ciśnieniowy, jaskra, kaszel po inhalacji, kołatanie serca, kortykosteroid wziewny, nadciśnienie tętnicze, nadmierna aktywność psychoruchowa, nadwrażliwość, niewydolność nadnerczy, nudności, obrzęk naczynioruchowy, opóźnienie wzrostu, paradoksalny skurcz oskrzeli, salbutamol, teofilina, wyprysk, zaburzenie snu, zaćma, zespół Cushinga, zespół cushingoidalny, zmniejszenie gęstości mineralnej kości - Leksykon leków
Specjalne ostrzeżenia – Silamil
Przed rozpoczęciem terapii bursztynianem solifenacyny (Silamil) konieczne jest przeprowadzenie diagnostyki różnicowej objawów częstomoczu, ze szczególnym uwzględnieniem niewydolności serca oraz chorób nerek. W przypadku zakażenia układu moczowego należy wdrożyć leczenie przeciwbakteryjne przed podaniem leku. Silamil wymaga ostrożności u pacjentów z istotnym zwężeniem drogi odpływu moczu, zaburzeniami drożności przewodu pokarmowego, ciężkimi zaburzeniami czynności nerek (klirens kreatyniny ≤30 ml/min, maksymalna dawka 5 mg), umiarkowanymi zaburzeniami czynności wątroby (7-9 pkt w skali Childa-Pugha, maksymalna dawka 5 mg), a także u osób leczonych silnymi inhibitorami CYP3A4. Lek nie jest zalecany u pacjentów z nadreaktywnością wypieracza neurogennego oraz u osób z nietolerancją laktozy (128 mg laktozy jednowodnej w tabletce).
bisfosfonian, bursztynian solifenacyny, choroba nerek, ciężkie zaburzenie czynności nerek, częstomocz, hipokaliemia, inhibitor CYP3A4, ketokonazol, klirens kreatyniny, laktoza jednowodna, leczenie przeciwbakteryjne, nadreaktywność wypieracza neurogennego, neuropatia autonomicznego układu nerwowego, niedobór laktazy, niedrożność dróg oddechowych, nietolerancja galaktozy, niewydolność serca, obrzęk naczynioruchowy, przepuklina rozworu przełykowego, reakcja anafilaktyczna, refluks żołądkowo-przełykowy, skala Childa-Pugha, torsade de pointes, umiarkowane zaburzenie czynności wątroby, wydłużenie odstępu QT, zaburzenie drożności przewodu pokarmowego, zakażenie układu moczowego, zapalenie przełyku, zatrzymanie moczu, zespół wydłużonego odstępu QT, zespół złego wchłaniania glukozy-galaktozy, zwężenie drogi odpływu moczu, zwolniona perystaltyka przewodu pokarmowego - Leksykon leków
Działania niepożądane – Pluscard 100 mg + 40 mg
Lek Pluscard, zawierający kwas acetylosalicylowy (100 mg) i glicynę (40 mg), wiąże się z ryzykiem licznych działań niepożądanych, które wymagają ścisłego monitorowania podczas terapii. Szczególnie istotne są zaburzenia hematologiczne, takie jak małopłytkowość, leukopenia, agranulocytoza, eozynopenia oraz niedokrwistość, w tym hemolityczna u pacjentów z niedoborem dehydrogenazy glukozo-6-fosforanowej. Wydłużenie czasu krwawienia i protrombinowego zwiększa ryzyko powikłań krwotocznych. Reakcje nadwrażliwości, zwłaszcza u chorych z astmą oskrzelową, mogą prowadzić do ciężkich objawów, w tym wstrząsu anafilaktycznego. Działania niepożądane ze strony układu nerwowego obejmują szumy uszne, zaburzenia słuchu i zawroty głowy, natomiast układ sercowo-naczyniowy może manifestować się niewydolnością serca i nadciśnieniem tętniczym.
agranulocytoza, aminotransferaza, astma oskrzelowa, białkomocz, bilirubina, ból brzucha, choroba wrzodowa, duszność, działanie przeciwpłytkowe, eozynopenia, fosfataza alkaliczna, glicyna, gorączka reumatyczna, kaszel, krwawienie z przewodu pokarmowego, kwas acetylosalicylowy, leukopenia, małopłytkowość, martwica brodawek nerkowych, martwica komórek wątrobowych, młodzieńcze reumatoidalne zapalenie stawów, nadciśnienie tętnicze, niedobór dehydrogenazy glukozo-6-fosforanowej, niedokrwistość, niedokrwistość hemolityczna, niewydolność serca, obrzęk naczynioruchowy, owrzodzenie żołądka, perforacja przewodu pokarmowego, przedawkowanie leku, reakcja nadwrażliwości, skurcz oskrzeli, śródmiąższowe zapalenie nerek, szumy uszne, toczeń rumieniowaty układowy, wstrząs anafilaktyczny, wysypka skórna, zaburzenia krzepnięcia, zaburzenie słuchu, zawroty głowy, zgaga - Leksykon leków
Działania niepożądane – Dalfaz SR 5 5 mg
Chlorowodorek alfuzosyny w dawce 5 mg (Dalfaz SR 5) wykazuje szerokie spektrum działań niepożądanych, które należy monitorować podczas terapii. Do często występujących należą niedociśnienie ortostatyczne, nudności, bóle brzucha, biegunka, suchość w ustach oraz objawy ogólne takie jak osłabienie i złe samopoczucie. Niezbyt często obserwuje się omdlenia, senność, tachykardię, uczucie kołatania serca, nieżyt nosa, wymioty, wysypkę, świąd, obrzęki i ból w klatce piersiowej. Z częstością nieznaną zgłaszano poważniejsze powikłania, takie jak niedokrwienie mózgu u pacjentów z zaburzeniami krążenia mózgowego, trombocytopenię, neutropenię, uszkodzenie komórek wątroby, cholestatyczną chorobę wątroby, priapizm oraz migotanie przedsionków. Bardzo rzadko mogą wystąpić dławica piersiowa u chorych z chorobą wieńcową, pokrzywka i obrzęk naczynioruchowy, które wymagają natychmiastowej interwencji medycznej.
chlorowodorek alfuzosyny, cholestatyczna choroba wątroby, choroba wieńcowa, dławica piersiowa, lek hipotensyjny, migotanie przedsionków, neutropenia, niedociśnienie ortostatyczne, niedokrwienie mózgu, nieżyt nosa, obrzęk naczynioruchowy, pokrzywka, priapizm, śródoperacyjny zespół wiotkiej tęczówki, tachykardia, trombocytopenia, uszkodzenie wątroby, zaburzenia błędnika, zaćma, zawroty głowy - Leksykon leków
Działania niepożądane – Alotendin 10 mg + 5 mg
Alotendin to lek zawierający bisoprolol fumaran oraz amlodypinę bezylan, dostępny w dawkach 5 mg + 5 mg, 5 mg + 10 mg, 10 mg + 5 mg oraz 10 mg + 10 mg w formie tabletek. Profil bezpieczeństwa odzwierciedla działania niepożądane obu substancji czynnych, klasyfikowane według częstości występowania od bardzo często (≥1/10) do bardzo rzadko (<1/10 000). Najczęstsze działania niepożądane amlodypiny to senność, zawroty głowy, ból głowy, kołatanie serca, zaczerwienienie skóry, ból brzucha, nudności, obrzęki okolicy kostek oraz zmęczenie. Bisoprolol może powodować zmęczenie, depresję, zaburzenia rytmu serca (bradykardia, tachykardia komorowa, migotanie przedsionków), a także rzadko zwiększenie stężenia triglicerydów. W bardzo rzadkich przypadkach amlodypina może wywołać leukopenię i małopłytkowość, co wymaga monitorowania morfologii krwi. Reakcje alergiczne, hiperglikemia oraz poważne powikłania skórne, takie jak zespół Stevensa-Johnsona, są rzadkie, ale wymagają natychmiastowej interwencji.
alergiczny nieżyt nosa, amlodypina, astma oskrzelowa, bisoprolol, bradykardia, cholestaza, ginekomastia, hiperglikemia, hipertonia, leukopenia, małopłytkowość, migotanie przedsionków, neuropatia obwodowa, niedoczulica, niewydolność serca, nykturia, obrzęk naczynioruchowy, obrzęk Quinckego, obturacyjna choroba płuc, parestezja, rumień wielopostaciowy, skurcz oskrzeli, splątanie, tachykardia komorowa, toksyczne martwicze oddzielanie naskórka, zaburzenia erekcji, zaburzenia pozapiramidowe, zaburzenia przewodzenia przedsionkowo-komorowego, zapalenie naczyń, zapalenie trzustki, zapalenie wątroby, zawał mięśnia sercowego, zespół Stevensa-Johnsona, zmiany łuszczycopodobne - Leksykon leków
Działania niepożądane – Cozaar 12,5 mg
Losartan potasowy, substancja czynna w preparatach COZAAR, był szeroko badany w licznych badaniach klinicznych obejmujących ponad 3000 dorosłych z pierwotnym nadciśnieniem tętniczym, 177 dzieci i młodzieży (6-16 lat) z nadciśnieniem, ponad 9000 pacjentów w wieku 55-80 lat z nadciśnieniem i przerostem lewej komory (badanie LIFE), ponad 7700 z przewlekłą niewydolnością serca (badania ELITE I, II, HEAAL) oraz ponad 1500 pacjentów z cukrzycą typu 2 i białkomoczem (badanie RENAAL). Najczęściej obserwanym działaniem niepożądanym były zawroty głowy ośrodkowego pochodzenia. Częstość działań niepożądanych klasyfikowano od bardzo często (≥ 1/10) do bardzo rzadko (< 1/10 000), z różnicami zależnymi od wskazań i doświadczeń po wprowadzeniu leku do obrotu. Do najczęstszych działań należały niedokrwistość, zaburzenia czynności nerek, hiperkaliemia, zawroty głowy, a także objawy ze strony układu nerwowego, sercowo-naczyniowego i pokarmowego.
aminotransferaza alaninowa, białkomocz, cukrzyca typu 2, dławica piersiowa, hiperkaliemia, hipoglikemia, hiponatremia, losartan potasowy, małopłytkowość, migotanie przedsionków, niedociśnienie ortostatyczne, niedokrwistość, niewydolność nerek, obrzęk naczynioruchowy, parestezja, pierwotne nadciśnienie tętnicze, przerost lewej komory serca, przewlekła niewydolność serca, rabdomioliza, udar naczyniowy mózgu, układ renina-angiotensyna-aldosteron, zaburzenia czynności wątroby, zapalenie naczyń krwionośnych, zapalenie trzustki, zapalenie wątroby, zawroty głowy pochodzenia błędnikowego, zawroty głowy pochodzenia ośrodkowego - Leksykon leków
Działania niepożądane – Polpanto 40 mg
Stosowanie pantoprazolu w dawce 40 mg (Polpanto) wiąże się z występowaniem działań niepożądanych u około 5% pacjentów. Działania te obejmują m.in. zaburzenia hematologiczne (agranulocytoza, małopłytkowość, leukopenia, pancytopenia), reakcje nadwrażliwości (w tym anafilaksja), zaburzenia elektrolitowe (hiponatremia, hipomagnezemia, hipokalcemia, hipokaliemia), a także zaburzenia psychiczne (depresja, dezorientacja, omamy). Częstość występowania tych działań jest różna, od niezbyt często (≥1/1000 do <1/100) do nieznanej, co wymaga szczególnej uwagi klinicznej, zwłaszcza w kontekście potencjalnie zagrażających życiu powikłań, takich jak uszkodzenie wątroby, ciężkie reakcje skórne (zespół Stevensa-Johnsona, zespół Lyella) czy cewkowo-śródmiąższowe zapalenie nerek.
agranulocytoza, cewkowo-śródmiąższowe zapalenie nerek, dezorientacja, dysguezia, fotowrażliwość, ginekomastia, hiperlipidemia, hipokalcemia, hipokaliemia, hipomagnezemia, hiponatremia, inhibitor pompy protonowej, leukopenia, małopłytkowość, mikroskopowe zapalenie jelita grubego, niewydolność nerek, niewydolność wątroby, obrzęk naczynioruchowy, pancytopenia, pantoprazol, parestezja, pokrzywka, polip dna żołądka, Polpanto, reakcja anafilaktyczna, rumień wielopostaciowy, skurcz mięśniowy, toczeń rumieniowaty, uszkodzenie wątroby, wstrząs anafilaktyczny, zaburzenie elektrolitowe, zespół DRESS, zespół Lyella, zespół Stevensa-Johnsona, złamanie kości biodrowej, żółtaczka - Leksykon leków
Działania niepożądane – Helicid Forte 40 mg
Omeprazol, substancja czynna leku HELICID FORTE 40 mg, wykazuje dobrze poznany profil bezpieczeństwa, z najczęstszymi działaniami niepożądanymi dotyczącymi układu pokarmowego i ośrodkowego układu nerwowego, występującymi u 1-10% pacjentów, takimi jak ból głowy, ból brzucha, zaparcia, biegunka, wzdęcia, nudności i wymioty. Rzadkie, ale poważne działania niepożądane obejmują ciężkie reakcje skórne (SCAR) jak zespół Stevensa-Johnsona, toksyczna rozpływna martwica naskórka, zespół DRESS oraz AGEP. Ponadto, rzadko obserwuje się leukopenię, trombocytopenię, agranulocytozę i pancytopenię, co wymaga monitorowania morfologii krwi, zwłaszcza przy długotrwałej terapii. Zaburzenia elektrolitowe, takie jak hiponatremia (rzadko) oraz hipomagnezemia (częstość nieznana), mogą prowadzić do poważnych powikłań kardiologicznych i nerwowo-mięśniowych.
agranulocytoza, ciężkie skórne działania niepożądane, dysgeuzja, encefalopatia, enzymy wątrobowe, ginekomastia, grzybica przewodu pokarmowego, hipokalcemia, hipokaliemia, hipomagnezemia, hiponatremia, leukopenia, mikroskopowe zapalenie jelita grubego, niewydolność nerek, niewydolność wątroby, obrzęk naczynioruchowy, omeprazol, ostra uogólniona osutka krostkowa, pancytopenia, polipy dna żołądka, reakcja anafilaktyczna, reakcja nadwrażliwości, rumień wielopostaciowy, skurcz oskrzeli, toczeń rumieniowaty, toksyczna rozpływna martwica naskórka, trombocytopenia, wstrząs anafilaktyczny, zapalenie cewkowo-śródmiąższowe, zapalenie wątroby, zespół DRESS, zespół Stevensa-Johnsona, złamanie kości biodrowej - Leksykon leków
Działania niepożądane – Ridlip 20 mg
Rozuwastatyna, substancja czynna leku Ridlip, wykazuje profil bezpieczeństwa oparty na danych z badań klinicznych oraz obserwacji porejestracyjnej. Działania niepożądane występują u mniej niż 4% pacjentów i są przeważnie łagodne oraz przemijające. Częstość występowania działań niepożądanych jest zależna od dawki, przy czym dawka 40 mg wiąże się z wyższym ryzykiem poważnych zdarzeń, takich jak rabdomioliza, miopatia czy zwiększenie aktywności aminotransferaz. Najczęściej obserwowane działania obejmują bóle mięśni, osłabienie, bóle głowy, zaburzenia snu, nudności, zaparcia oraz zwiększenie aktywności kinazy kreatynowej (CK), które w większości przypadków jest łagodne i przemijające. W przypadku wzrostu CK powyżej 5 x GGN zaleca się przerwanie terapii. Proteinuria, głównie kanalikowa, występuje u około 3% pacjentów przy dawce 40 mg, jednak nie wiąże się z progresją choroby nerek.
aminotransferaza, ból mięśni, ginekomastia, immunozależna miopatia martwicza, inhibitor reduktazy HMG-CoA, kinaza kreatynowa, krwiomocz, małopłytkowość, miastenia, miastenia oczna, miopatia, nadciśnienie tętnicze, neuropatia obwodowa, obrzęk naczynioruchowy, ostra niewydolność nerek, polineuropatia, proteinuria, rabdomioliza, reakcja polekowa z eozynofilią, rozuwastatyna, śródmiąższowe zapalenie płuc, upośledzenie pamięci, zaburzenia endokrynologiczne, zapalenie trzustki, zapalenie wątroby, zespół Stevensa-Johnsona, zespół toczniopodobny, żółtaczka - Leksykon chorób i schorzeń
Alergia na lateks – Diagnostyka i diagnoza
Alergia na lateks to reakcja immunologiczna na białka naturalnego lateksu z drzewa Hevea brasiliensis, manifestująca się jako natychmiastowa nadwrażliwość typu I (IgE-zależna) lub opóźniona reakcja typu IV. Diagnostyka wymaga szczegółowego wywiadu klinicznego, badania fizykalnego oraz testów skórnych (skin prick test, SPT) i serologicznych na obecność swoistych IgE, np. ImmunoCAP lub Immunolite. Testy skórne są najbardziej czułe, ale obarczone ryzykiem anafilaksji, dlatego powinny być wykonywane w warunkach szpitalnych przez doświadczonych alergologów. Diagnostyka molekularna (CRD) pozwala na identyfikację uczulenia na konkretne komponenty lateksu (np. rHev b 5, rHev b 6.01), co umożliwia ocenę ryzyka klinicznego i ciężkości fenotypu alergii. Testy płatkowe służą do wykrywania alergicznego kontaktowego zapalenia skóry (typ IV), natomiast test prowokacyjny i test aktywacji bazofilów (BAT) są stosowane w sytuacjach niejednoznacznych, pod ścisłym nadzorem medycznym.
alergiczne kontaktowe zapalenie skóry, anafilaksja, autostrzykawka z adrenaliną, cytometria przepływowa, diagnostyka komponentowa, diagnostyka molekularna, Hevea brasiliensis, ImmunoCAP, kontaktowe zapalenie skóry z podrażnienia, lateks naturalny, nadwrażliwość typu I, nadwrażliwość typu IV, natychmiastowa reakcja nadwrażliwości, obrzęk naczynioruchowy, pokrzywka kontaktowa, przeciwciała IgE, reakcja anafilaktyczna, reakcja immunologiczna, swoiste przeciwciała IgE, test aktywacji bazofilów, test płatkowy, test prowokacyjny, test punktowy, test serologiczny - Leksykon leków
Przeciwwskazania – Enarenal 10 mg
Enarenal (maleinian enalaprylu) w dawkach 5 mg, 10 mg i 20 mg jest przeciwwskazany u pacjentów z nadwrażliwością na substancję czynną, inne inhibitory ACE oraz substancje pomocnicze, w tym laktozę jednowodną (42,81 mg w dawce 5 mg, 85,62 mg w dawce 10 mg, 171,25 mg w dawce 20 mg), co jest istotne u osób z nietolerancją galaktozy lub niedoborem laktazy. Bezwzględnym przeciwwskazaniem jest historia obrzęku naczynioruchowego związanego z terapią inhibitorami ACE, dziedziczny lub idiopatyczny obrzęk naczynioruchowy, ze względu na ryzyko zagrażających życiu reakcji obrzękowych w obrębie twarzy, języka, krtani lub głośni. Ponadto, stosowanie Enarenalu jest przeciwwskazane w drugim (13.-26. tydzień) i trzecim trymestrze ciąży z uwagi na ryzyko wad rozwojowych płodu, takich jak hipotensja, niewydolność nerek, hiperkaliemia oraz niedorozwój czaszki.
aliskiren, drugi trymestr ciąży, dziedziczny obrzęk naczynioruchowy, hiperkaliemia, hipotensja, idiopatyczny obrzęk naczynioruchowy, inhibitor konwertazy angiotensyny, laktoza jednowodna, maleinian enalaprylu, nadwrażliwość na składniki leku, niedobór laktazy, nietolerancja galaktozy, nietolerancja laktozy, niewydolność nerek, obrzęk naczynioruchowy, trzeci trymestr ciąży, współczynnik przesączania kłębuszkowego, zaburzenie czynności nerek, zespół złego wchłaniania glukozy-galaktozy - Leksykon leków
Działania niepożądane – Pirfenidon Zentiva 267 mg
Pirfenidon Zentiva, stosowany w dawkach 267 mg i 801 mg, wykazuje charakterystyczny profil działań niepożądanych, potwierdzony w badaniach klinicznych z udziałem 1650 pacjentów, w tym obserwowanych do 10 lat. Standardowa dawka 2403 mg/dobę wiąże się z częstością występowania nudności (32,4%), wysypki (26,2%), zmniejszenia apetytu (20,7%), biegunki (18,8%), zmęczenia (18,5%), niestrawności (16,1%), bólu głowy (10,1%) oraz reakcji nadwrażliwości na światło (9,3%). Profil bezpieczeństwa nie różni się istotnie między pacjentami z zaawansowanym i niezaawansowanym idiopatycznym włóknieniem płuc (IPF). Szczególną uwagę należy zwrócić na ryzyko ciężkich reakcji skórnych, takich jak zespół Stevensa-Johnsona, toksyczne martwicze oddzielanie się naskórka oraz zespół DRESS, które wymagają natychmiastowego odstawienia leku i leczenia. Ponadto, zgłaszano przypadki ciężkiego polekowego uszkodzenia wątroby, w tym zgonów, co podkreśla konieczność regularnego monitorowania funkcji wątrobowych.
agranulocytoza, anafilaksja, anoreksja, choroba refluksowa przełyku, dyspepsja, fotowrażliwość, gamma-glutamylotransferaza, hepatotoksyczność, hiponatremia, idiopatyczne włóknienie płuc, nudności, obrzęk naczynioruchowy, pirfenidon, podwyższenie AlAT, polekowe uszkodzenie wątroby, toksyczne martwicze oddzielanie się naskórka, zakażenie górnych dróg oddechowych, zakażenie układu moczowego, zapalenie żołądka, zespół DRESS, zespół Stevensa-Johnsona - Leksykon leków
Działania niepożądane – Staveran 80 80 mg
Werapamil chlorowodorek, substancja czynna leku Staveran 80, wykazuje szerokie spektrum działań niepożądanych, które obejmują przede wszystkim układ sercowo-naczyniowy, nerwowy oraz żołądkowo-jelitowy. Do najczęściej obserwowanych należą ból głowy, zawroty głowy, zaparcia, nudności, bóle brzucha, rzadkoskurcz, częstoskurcz, kołatanie serca, niedociśnienie tętnicze, zaczerwienienie skóry, obrzęki obwodowe oraz uczucie zmęczenia. Szczególną uwagę należy zwrócić na poważne zaburzenia kardiologiczne, takie jak bloki przedsionkowo-komorowe (I°, II°, III°), zatrzymanie akcji węzła zatokowego, asystolię oraz niewydolność serca, które wymagają natychmiastowej interwencji medycznej. Werapamil może również indukować poważne reakcje neurologiczne, w tym zaburzenia pozapiramidowe, napady drgawkowe oraz porażenie czterokończynowe, zwłaszcza w kontekście interakcji z kolchicyną.
asystolia, biegunka, blok przedsionkowo-komorowy, ból głowy, częstoskurcz, drżenie mięśni, duszność, ginekomastia, hiperkaliemia, hiperprolaktynemia, kołatanie serca, mlekotok, napad drgawkowy, niedociśnienie tętnicze, niedowład czterokończynowy, niedrożność jelit, niewydolność nerek, niewydolność serca, nudności, obrzęk naczynioruchowy, obrzęk obwodowy, obrzęk płuc, parestezja, przerost dziąseł, reakcja nadwrażliwości, rumień wielopostaciowy, rzadkoskurcz, skurcz oskrzeli, substancja czynna, szum uszny, uszkodzenie wątroby, werapamil, wymioty, zaburzenia erekcji, zaburzenia kardiologiczne, zaburzenia pozapiramidowe, zaburzenia widzenia, zaburzenia żołądkowo-jelitowe, zaparcia, zatrzymanie węzła zatokowego, zawroty głowy, zespół Stevensa-Johnsona - Leksykon leków
Działania niepożądane – Ecugra 90 mg
Tikagrelor, stosowany w dawkach 60 mg i 90 mg, został oceniony w dużych badaniach fazy 3 (PLATO i PEGASUS) obejmujących ponad 39 000 pacjentów, co pozwoliło na szczegółową analizę jego profilu bezpieczeństwa. W badaniu PLATO odsetek przerwania terapii z powodu działań niepożądanych był wyższy w grupie tikagreloru (7,4%) w porównaniu do klopidogrelu (5,4%), natomiast w PEGASUS terapia tikagrelorem 60 mg w skojarzeniu z ASA była przerwana przez 16,1% pacjentów, wobec 8,5% w monoterapii ASA. Najczęściej obserwowanymi działaniami niepożądanymi były krwawienia (z różnych układów: oddechowego, pokarmowego, moczowego, skórnego, śródczaszkowego) oraz duszność, która występowała bardzo często, zwykle o łagodnym do umiarkowanego nasileniu. Ponadto, częstość hiperurykemii i związanych z nią epizodów dny moczanowej była istotna, podobnie jak zaburzenia neurologiczne (zawroty głowy, omdlenia, bóle głowy) oraz podwyższone stężenie kreatyniny we krwi, wskazujące na potencjalny wpływ na funkcję nerek.
blok przedsionkowo-komorowy, ból głowy, bradyarytmia, dna moczanowa, dnawe zapalenie stawów, duszność, hiperurykemia, klopidogrel, kreatynina, krwawienie, krwawienie śródczaszkowe, krwawienie z nosa, krwioplucie, krwotok do oka, krwotok śródczaszkowy, krwotok z przewodu pokarmowego, krwotok zaotrzewnowy, lek przeciwkrzepliwy, obrzęk naczynioruchowy, omdlenie, receptor P2Y12, siniak, tikagrelor, wybroczyny, zakrzepowa plamica małopłytkowa, zawroty głowy - Leksykon leków
Działania niepożądane – Medithyrox 100 mcg
Levotyroksyna sodowa, substancja czynna preparatu Medithyrox, może indukować działania niepożądane typowe dla stanu nadczynności tarczycy, zwłaszcza przy przekroczeniu indywidualnego progu tolerancji lub szybkim zwiększaniu dawki. Objawy obejmują zaburzenia układu sercowo-naczyniowego (arytmie, tachykardia, kołatanie serca, dusznica bolesna, nadciśnienie tętnicze, niewydolność serca, zawał mięśnia sercowego), układu nerwowego (drżenie, niepokój, pobudliwość, bezsenność, ból głowy), pokarmowego (zwiększony apetyt, bóle brzucha, nudności, wymioty, biegunka) oraz mięśniowo-szkieletowego (kurcze mięśni, osłabienie mięśni, utrata masy ciała). Częstość występowania tych działań niepożądanych jest nieznana. W przypadku ich wystąpienia zaleca się redukcję dawki lub czasowe odstawienie leku, a następnie ostrożne wznowienie terapii po ustąpieniu objawów.
arytmia serca, ciśnienie płynu mózgowo-rdzeniowego, ciśnienie tętnicze, drżenie, dusznica bolesna, duszność, kołatanie serca, kraniostenoza, kurcz mięśni, migotanie przedsionków, nadciśnienie tętnicze, nadczynność tarczycy, nietolerancja temperatury, niewydolność serca, obrzęk naczynioruchowy, osłabienie mięśni, podwyższenie ciśnienia wewnątrzczaszkowego, reakcja alergiczna oddechowa, reakcja alergiczna skórna, skurcz dodatkowy, tachykardia, wypadanie włosów, zaburzenie menstruacji, zaburzenie rytmu serca, zarośnięcie nasad kości długich, zawał mięśnia sercowego - Leksykon leków
Działania niepożądane – Mononit 20 20 mg
Produkt leczniczy Mononit, zawierający izosorbidu monoazotan w dawkach 10 mg, 20 mg lub 40 mg, wykazuje szerokie spektrum działań niepożądanych, z których najczęstszym jest ból głowy, występujący bardzo często, zwłaszcza na początku terapii, ustępujący zwykle po kilku dniach. Często obserwuje się również objawy ze strony układu nerwowego, takie jak splątanie, zawroty głowy (w tym ortostatyczne i ośrodkowe) oraz senność. W zakresie układu sercowo-naczyniowego często pojawia się odruchowa tachykardia, a niezbyt często nasilenie objawów dławicy piersiowej i niedociśnienie tętnicze, w tym ortostatyczne, które może prowadzić do zapaści i ciężkiego niedociśnienia z nasileniem objawów dławicowych. Rzadziej występują zaburzenia żołądkowo-jelitowe (nudności, wymioty, zgaga) oraz reakcje skórne, w tym złuszczające zapalenie skóry i różnorodne wysypki. Istotne jest monitorowanie methemoglobinemii oraz ryzyka niedokrwistości hemolitycznej u pacjentów z niedoborem G6PD.
ból głowy po azotanach, dławica piersiowa, hipoksemia, izosorbidu monoazotan, methemoglobinemia, napadowe zaczerwienienie twarzy, niedobór dehydrogenazy G6PD, niedociśnienie ortostatyczne, niedokrwienie mięśnia sercowego, niedokrwistość hemolityczna, nudności, obrzęk naczynioruchowy, reakcja alergiczna skórna, redystrybucja przepływu krwi, senność, splątanie, tachykardia odruchowa, tolerancja krzyżowa, wymioty, zapaść naczyniowa, zawroty głowy, złuszczające zapalenie skóry - Leksykon leków
Specjalne ostrzeżenia – Azyter
Produkt leczniczy Azyter w postaci kropli do oczu jest przeznaczony wyłącznie do stosowania miejscowego na powierzchnię oka, z bezwzględnym zakazem podawania doustnego, wstrzyknięć okołogałkowych oraz dożylnych. Zalecany czas terapii nie powinien przekraczać 3 dni, co zwykle wystarcza do uzyskania poprawy klinicznej. W przypadku braku ustąpienia objawów po tym okresie, konieczna jest dalsza diagnostyka w celu potwierdzenia etiologii zakażenia. Pacjenci leczeni Azyterem powinni zaprzestać noszenia soczewek kontaktowych na czas terapii. Pomimo zgłaszanych przypadków ciężkich reakcji alergicznych na azytromycynę, takich jak obrzęk naczynioruchowy, anafilaksja, AGEP, SJS, TEN oraz DRESS, ryzyko to jest minimalne przy stosowaniu miejscowym ze względu na niską ekspozycję ogólnoustrojową. W przypadku wystąpienia objawów nadwrażliwości należy natychmiast przerwać leczenie.
anafilaksja, antybiotyk makrolidowy, bakteriemia, bakteryjne zapalenie spojówek, Chlamydia trachomatis, jaglicze zapalenie spojówek, krople do oczu, martwica toksyczno-rozpływna naskórka, Neisseria gonorrhoeae, niewydolność wątroby, obrzęk naczynioruchowy, ostra uogólniona osutka krostkowa, piorunujące zapalenie wątroby, reakcja polekowa z eozynofilią, ropne bakteryjne zapalenie spojówek, zakażenie ogólnoustrojowe, zapalenie płuc, zespół Stevensa-Johnsona - Leksykon leków
Działania niepożądane – Conaret 10 mg
Bisoprolol fumaran, substancja czynna leku Conaret, wykazuje zróżnicowany profil działań niepożądanych zależny od wskazania klinicznego (przewlekła niewydolność serca, nadciśnienie tętnicze, dławica piersiowa). Najczęściej obserwowane działania niepożądane dotyczą układu sercowo-naczyniowego, w tym bardzo często bradykardii u pacjentów z przewlekłą niewydolnością serca oraz często nasilania niewydolności serca i niedociśnienia tętniczego. U pacjentów z nadciśnieniem tętniczym i dławicą piersiową częstymi objawami są zawroty głowy, bóle głowy i uczucie zmęczenia, które zwykle ustępują w ciągu 1-2 tygodni terapii. Inne często występujące działania niepożądane obejmują zaburzenia żołądkowo-jelitowe (nudności, wymioty, biegunka, zaparcia) oraz objawy ze strony układu nerwowego (zawroty głowy, bóle głowy). Rzadziej notuje się zaburzenia psychiczne (depresja, zaburzenia snu), reakcje alergiczne, zapalenie wątroby, zaburzenia słuchu, a bardzo rzadko łysienie i nasilenie objawów łuszczycy lub wysypkę łuszczycopodobną.
alergiczne zapalenie błony śluzowej nosa, astenia, astma oskrzelowa, beta-adrenolityk, biegunka, bisoprolol fumaran, blok przedsionkowo-komorowy, ból głowy, bradykardia, depresja, dławica piersiowa, enzym wątrobowy, koszmar senny, łuszczyca, łysienie, nadciśnienie tętnicze, niedociśnienie tętnicze, nudności, obrzęk naczynioruchowy, obturacyjna choroba płuc, omam, omdlenie, przewlekła niewydolność serca, skurcz oskrzeli, trigliceryd, wymioty, wysypka łuszczycopodobna, zaburzenie potencji, zaburzenie przewodzenia przedsionkowo-komorowego, zaburzenie snu, zapalenie spojówek, zapalenie wątroby, zaparcie, zawroty głowy - Leksykon leków
Działania niepożądane – Aurostop 2 mg
Loperamid chlorowodorek, substancja czynna leku Aurostop 2 mg stosowanego w leczeniu ostrej biegunki, wykazuje profil działań niepożądanych potwierdzony w badaniach klinicznych u 2755 pacjentów powyżej 12 roku życia. Najczęściej obserwowane działania niepożądane (≥1%) to zaparcie (2,7%), wzdęcia (1,7%), bóle głowy (1,2%) oraz nudności (1,1%). Działania niepożądane zostały sklasyfikowane według częstości występowania, obejmując m.in. reakcje nadwrażliwości i anafilaktyczne (częstość nieznana), zaburzenia neurologiczne (bóle głowy, zawroty głowy, bezsenność, utrata świadomości, osłupienie, hipertonia), zaburzenia żołądkowo-jelitowe (zaparcie, nudności, wzdęcia, bóle brzucha, niedrożność jelita, megacolon), a także ciężkie reakcje skórne (wysypka pęcherzowa, zespół Stevensa-Johnsona, toksyczna nekroliza naskórka). Szczególnie istotne są potencjalnie zagrażające życiu powikłania, takie jak wstrząs anafilaktyczny, porażenna niedrożność jelita, ostre zapalenie trzustki oraz ciężkie reakcje skórne wymagające natychmiastowego odstawienia leku i interwencji medycznej.
bezsenność, ból brzucha, ból głowy, ból nadbrzusza, chlorowodorek loperamidu, glossodynia, hipertonia, niedrożność jelita, nieprawidłowa koordynacja, niestrawność, nudności, obniżony poziom świadomości, obrzęk naczynioruchowy, osłupienie, ostra biegunka, ostre zapalenie trzustki, pokrzywka, porażenna niedrożność jelita, reakcja anafilaktoidalna, reakcja nadwrażliwości, rozdęcie brzucha, rozszerzenie okrężnicy, rumień wielopostaciowy, suchość jamy ustnej, świąd, toksyczna nekroliza naskórka, toksyczne rozszerzenie okrężnicy, utrata świadomości, wstrząs anafilaktyczny, wymioty, wysypka pęcherzowa, wzdęcie, zaparcie, zatrzymanie moczu, zawrót głowy, zespół Stevensa-Johnsona, zmęczenie, zwężenie źrenicy - Leksykon leków
Działania niepożądane – Tolutris 80 mg + 10 mg + 12,5 mg
Tolutris to lek złożony zawierający telmisartan, amlodypinę oraz hydrochlorotiazyd (HCTZ), stosowany w terapii nadciśnienia tętniczego. Profil bezpieczeństwa obejmuje działania niepożądane charakterystyczne dla każdego składnika, z częstością występowania od bardzo częstych (≥1/10) do bardzo rzadkich (<1/10 000). Najczęstsze objawy to senność, zawroty głowy, ból głowy, kołatanie serca, zaczerwienienia twarzy, ból brzucha, nudności, obrzęki kostek i zmęczenie. Rzadko (≥1/10 000 do <1/1000) może wystąpić ciężki obrzęk naczynioruchowy, stanowiący potencjalne zagrożenie życia. Działania niepożądane dotyczą wielu układów, w tym sercowo-naczyniowego (kołatanie serca, bradykardia, zaburzenia rytmu, rzadko zawał mięśnia sercowego), nerwowego (senność, zawroty głowy, ból głowy), wątroby (zapalenie, żółtaczka, podwyższone enzymy), skóry (wysypki, pokrzywka, rzadko zespół Stevensa-Johnsona) oraz hematologiczne (niedokrwistość, leukopenia, małopłytkowość). Hydrochlorotiazyd wiąże się z ryzykiem nieczerniakowych nowotworów skóry, zależnym od łącznej dawki.
agranulocytoza, alkaloza hipochloremiczna, bradykardia, hiperkaliemia, hiponatremia, hydrochlorotiazyd, jaskra z zamkniętym kątem, kołatanie serca, leukopenia, małopłytkowość, martwicze zapalenie naczyń, migotanie przedsionków, nadciśnienie tętnicze, nadwrażliwość na światło, neuropatia obwodowa, neutropenia, niedociśnienie, niedokrwistość aplastyczna, niedokrwistość hemolityczna, niewydolność szpiku kostnego, obrzęk naczynioruchowy, parestezja, posocznica, rak kolczystokomórkowy, rak podstawnokomórkowy, rumień wielopostaciowy, śródmiąższowa choroba płuc, toczeń rumieniowaty układowy, toksyczne martwicze oddzielanie się naskórka, zaburzenia pozapiramidowe, zaburzenia rytmu serca, zapalenie naczyń krwionośnych, zapalenie trzustki, zapalenie wątroby, zawał mięśnia sercowego, zespół ostrej niewydolności oddechowej, zespół Stevensa-Johnsona, złuszczające zapalenie skóry, żółtaczka cholestatyczna - Leksykon leków
Działania niepożądane – Sumamed 250 mg
Sumamed (azytromycyna) w dawce 250 mg wykazuje szerokie spektrum działań niepożądanych, które zostały sklasyfikowane według układów i narządów oraz częstości występowania. Najczęstsze objawy obejmują bardzo często biegunkę, często wymioty, ból brzucha i nudności. Niezbyt często obserwuje się zakażenia oportunistyczne, leukopenię, neutropenię, eozynofilię, obrzęk naczynioruchowy, reakcje nadwrażliwości, jadłowstręt, nerwowość, bezsenność, zawroty głowy, zaburzenia widzenia, kołatania serca, uderzenia gorąca, duszność oraz różnorodne objawy ze strony przewodu pokarmowego i skóry. Z częstością nieznaną mogą wystąpić poważne powikłania, takie jak rzekomobłoniaste zapalenie jelita grubego, reakcja anafilaktyczna, ciężkie zaburzenia psychiczne (agresja, lęk, majaczenie, omamy), zaburzenia rytmu serca (torsade de pointes, częstoskurcz komorowy, wydłużenie QT), niewydolność wątroby, ciężkie reakcje skórne (SJS, TEN, DRESS) oraz poważne powikłania nerkowe (ostra niewydolność, śródmiąższowe zapalenie nerek).
aminotransferaza alaninowa, aminotransferaza asparaginianowa, azytromycyna, częstoskurcz komorowy, drgawki, dysfagia, dyzuria, eozynofilia, fosfataza zasadowa, hematokryt, jadłowstręt, leukopenia, małopłytkowość, martwica wątroby, miastenia, Mycobacterium avium, nadwrażliwość na światło, neutropenia, niedociśnienie tętnicze, niedokrwistość hemolityczna, niewydolność wątroby, obrzęk naczynioruchowy, ostra niewydolność nerek, ostra uogólniona osutka krostkowa, parestezja, piorunujące zapalenie wątroby, polekowa wysypka z eozynofilią, reakcja anafilaktyczna, reakcja nadwrażliwości, rumień wielopostaciowy, rzekomobłoniaste zapalenie jelita grubego, śródmiąższowe zapalenie nerek, toksyczna nekroliza naskórka, torsade de pointes, wydłużenie odstępu QT, zapalenie trzustki, zespół Lyella, zespół Stevensa-Johnsona, żółtaczka cholestatyczna - Leksykon leków
Przeciwwskazania – Ircolon Forte 200 mg
Lek Ircolon Forte zawiera 200 mg trimebutyny maleinianu w formie tabletek i posiada wyraźne przeciwwskazania, które lekarz musi uwzględnić przed jego zastosowaniem. Głównym przeciwwskazaniem jest nadwrażliwość na trimebutynę maleinian lub na substancje pomocnicze, w tym 233 mg laktozy jednowodnej w każdej tabletce, co jest istotne u pacjentów z nietolerancją laktozy lub zespołem złego wchłaniania glukozy-galaktozy. Szczególną ostrożność należy zachować u pacjentów z historią reakcji alergicznych na trimebutynę oraz u osób z podejrzeniem nadwrażliwości krzyżowej na związki o podobnej strukturze chemicznej.
duszność, laktoza jednowodna, nadwrażliwość, nadwrażliwość krzyżowa, niedobór laktazy, nietolerancja laktozy, objawy oddechowe, obrzęk naczynioruchowy, pokrzywka, reakcja alergiczna, reakcja skórna, skurcz oskrzeli, świąd, trimebutyna maleinian, wstrząs anafilaktyczny, wysypka, zespół złego wchłaniania glukozy-galaktozy - Leksykon leków
Działania niepożądane – Tamsulosin APC Instytut 0,4 mg
Tamsulosyna chlorowodorek w dawce 0,4 mg w formie tabletek o przedłużonym uwalnianiu jest stosowana w leczeniu łagodnego rozrostu gruczołu krokowego, jednak jej profil bezpieczeństwa obejmuje liczne działania niepożądane o różnej częstości i nasileniu. Najczęściej obserwuje się zawroty głowy (1,3%), zaburzenia wytrysku (w tym wytrysk wsteczny i brak wytrysku) oraz osłabienie. Często występują także kołatania serca i hipotonia ortostatyczna, a niezbyt często bóle głowy, zapalenie błony śluzowej nosa, zaparcia, biegunka, nudności, wymioty, wysypka, świąd i pokrzywka. Rzadko mogą pojawić się omdlenia, obrzęk naczynioruchowy, priapizm oraz poważne reakcje skórne, takie jak zespół Stevensa-Johnsona. Po wprowadzeniu leku do obrotu zgłaszano również niewyraźne widzenie, migotanie przedsionków, arytmię, tachykardię, krwawienia z nosa i duszność, choć ich częstość i związek z tamsulosyną nie są jednoznacznie określone.
arytmia, duszność, hipotonia ortostatyczna, jaskra, kołatanie serca, krwawienie z nosa, łagodny rozrost gruczołu krokowego, migotanie przedsionków, niewyraźne widzenie, nudności, obrzęk naczynioruchowy, priapizm, rumień wielopostaciowy, śródoperacyjny zespół wiotkiej tęczówki, tabletka o przedłużonym uwalnianiu, tachykardia, tamsulosyna chlorowodorek, wytrysk wsteczny, zaburzenia widzenia, zaburzenia wytrysku, zaćma, zapalenie błony śluzowej nosa, zawroty głowy, zespół Stevensa-Johnsona, złuszczające zapalenie skóry - Leksykon leków
Działania niepożądane – Roswera 40 mg
Rozuwastatyna, substancja czynna leku Roswera, wykazuje akceptowalny profil bezpieczeństwa z działaniami niepożądanymi najczęściej łagodnymi i przemijającymi. W badaniach klinicznych mniej niż 4% pacjentów przerwało terapię z powodu działań niepożądanych. Najczęściej obserwowane działania niepożądane to cukrzyca typu 2, bóle głowy, zawroty głowy, zaparcia, nudności, bóle brzucha oraz bóle mięśni. Rzadziej występują małopłytkowość, leukopenia, reakcje nadwrażliwości, zapalenie trzustki, zwiększenie aktywności aminotransferaz i miopatia. Bardzo rzadko notowano rabdomiolizę, zespół Stevensa-Johnsona oraz immunozależną miopatię nekrotyzującą. Proteinuria, głównie kanalikowego pochodzenia, pojawiała się u mniej niż 1% pacjentów przy dawkach 10-20 mg i u 3% przy dawce 40 mg, zwykle ustępując samoistnie bez związku z ostrą chorobą nerek.
aminotransferazy, amnezja, białkomocz, cukrzyca typu 2, immunozależna miopatia nekrotyzująca, inhibitory reduktazy HMG-CoA, kinaza kreatynowa, krwiomocz, leukopenia, małopłytkowość, mialgia, miopatia, obrzęk naczynioruchowy, ostra niewydolność nerek, polineuropatia, profil bezpieczeństwa, proteinuria, rabdomioliza, rozuwastatyna, rumień wielopostaciowy, śródmiąższowa choroba płuc, statyny, zapalenie mięśni, zapalenie trzustki, zespół Stevensa-Johnsona, żółtaczka - Leksykon leków
Działania niepożądane – Teicoplanin Altan 400 mg
Teikoplanina, glikopeptydowy antybiotyk stosowany w leczeniu ciężkich zakażeń bakteryjnych, może wywoływać różnorodne działania niepożądane, które należy monitorować w praktyce klinicznej. Działania te klasyfikuje się według częstości występowania: bardzo często (≥1/10), często (≥1/100 do <1/10), niezbyt często (≥1/1000 do <1/100), rzadko (≥1/10 000 do <1/1000), bardzo rzadko (<1/10 000) oraz częstość nieznana. Najczęściej obserwuje się leukopenię, małopłytkowość, eozynofilię, bóle głowy, zawroty głowy, nudności, wymioty, biegunkę oraz reakcje skórne takie jak rumień i wysypka. Rzadziej występują poważniejsze objawy, w tym agranulocytoza, pancytopenia, wstrząs anafilaktyczny, drgawki, głuchota, zapalenie żył, skurcz oskrzeli, toksyczne martwicze oddzielanie się naskórka, zespół Stevensa-Johnsona oraz niewydolność nerek, w tym ostra niewydolność.
antybiotyk glikopeptydowy, drgawka, nefrotoksyczność, neutropenia, niewydolność nerek, obrzęk naczynioruchowy, podwyższona aktywność aminotransferaz, podwyższona fosfataza zasadowa, podwyższone stężenie kreatyniny, pokrzywka, reakcja anafilaktyczna, rumień wielopostaciowy, rzekomobłoniaste zapalenie okrężnicy, skurcz oskrzeli, szum uszny, teikoplanina, toksyczne martwicze oddzielanie naskórka, utrata słuchu, wstrząs anafilaktyczny, zaburzenia krwi, zaburzenie przedsionkowe, zakażenie bakteryjne, zakażenie kości i stawów, zakrzepica, zapalenie wsierdzia, zapalenie żył, zespół Stevensa-Johnsona, złuszczające zapalenie skóry - Leksykon leków
Interakcje leku – Pricoron 5 mg
Peryndopryl z argininą, jako inhibitor ACE, wykazuje liczne interakcje farmakologiczne o istotnym znaczeniu klinicznym, szczególnie w kontekście układu renina-angiotensyna-aldosteron (RAAS). Bezwzględnie przeciwwskazane jest łączenie peryndoprylu z aliskirenem u pacjentów z cukrzycą lub zaburzeniami czynności nerek ze względu na ryzyko hiperkaliemii, pogorszenia funkcji nerek oraz zwiększonej śmiertelności sercowo-naczyniowej. Również stosowanie sakubitrylu z walsartanem wymaga zachowania 36-godzinnego odstępu od peryndoprylu z uwagi na ryzyko obrzęku naczynioruchowego. Pozaustrojowe metody leczenia z użyciem błon poliakrylonitrylowych są przeciwwskazane z powodu ryzyka ciężkich reakcji rzekomoanafilaktycznych. W przypadku innych leków, takich jak aliskiren u pacjentów bez cukrzycy, antagoniści receptora angiotensyny II, estramustyna, ko-trimoksazol, leki moczopędne oszczędzające potas, lit, czy NLPZ (w tym ASA w dawkach ≥3 g/dobę), zaleca się ostrożność i ścisłe monitorowanie parametrów biochemicznych, zwłaszcza stężenia potasu i funkcji nerek.
antagonista receptora angiotensyny, aurotiojabłczan sodu, choroba miażdżycowa, cyklosporyna, frakcja wyrzutowa lewej komory, gliptyna, hiperkaliemia, hipotonia ortostatyczna, inhibitor konwertazy angiotensyny, inhibitor mTOR, lek hipoglikemizujący, lek moczopędny oszczędzający potas, lek rozszerzający naczynia krwionośne, niesteroidowy lek przeciwzapalny, niewydolność serca, obrzęk naczynioruchowy, peptydaza dipeptydylowa IV, peryndopryl z argininą, reakcja rzekomoanafilaktyczna, sakubitryl, sympatykomimetyk, trójpierścieniowy lek przeciwdepresyjny, układ renina-angiotensyna-aldosteron, zaburzenie czynności nerek, zaburzenie gospodarki wodno-elektrolitowej - Leksykon leków
Działania niepożądane – Montelukast Bluefish 4 mg
Profil bezpieczeństwa montelukastu został oceniony w licznych badaniach klinicznych obejmujących około 4000 dorosłych i młodzieży (≥15 lat) stosujących dawkę 10 mg, 1750 dzieci w wieku 6-14 lat (5 mg), 851 dzieci 2-5 lat (4 mg) oraz 175 dzieci 6 miesięcy-5 lat (4 mg granulat). Działania niepożądane występowały z częstością „często” (≥1/100 do <1/10) i różniły się w zależności od grupy wiekowej, np. ból głowy u dorosłych i dzieci 6-14 lat, hiperkinezja i wypryskowe zapalenie skóry u dzieci 2-5 lat, a astma oskrzelowa i biegunka u najmłodszych (6 miesięcy-2 lata). Długotrwałe stosowanie (do 2 lat u dorosłych i do 12 miesięcy u dzieci) nie zmieniało profilu bezpieczeństwa. Po wprowadzeniu do obrotu zgłaszano także rzadkie, ale poważne działania niepożądane, takie jak reakcje nadwrażliwości (w tym anafilaksja), zespół Churga-Strauss (bardzo rzadko) oraz zaburzenia psychiczne o różnym nasileniu, w tym myśli i zachowania samobójcze (bardzo rzadko).
aminotransferaza, astma, astma oskrzelowa, działanie niepożądane, hiperkinezja, hipoestezja, kołatanie serca, koszmar senny, krwawienie z nosa, montelukast, myśl samobójcza, naciek eozynofilowy wątroby, nudność, obrzęk naczynioruchowy, parestezja, podwyższona aktywność aminotransferaz, pokrzywka, reakcja nadwrażliwości, rumień guzowaty, rumień wielopostaciowy, skłonność do krwawień, somnambulizm, wypryskowe zapalenie skóry, zaburzenie mięśniowo-szkieletowe, zakażenie górnych dróg oddechowych, zapalenie wątroby, zapalenie wątroby cholestatyczne, zespół Churga-Strauss - Leksykon leków
Przeciwwskazania – Trazodone Neuraxpharm 100 mg
Lek Trazodone Neuraxpharm, zawierający trazodon chlorowodorek w dawkach 50 mg, 100 mg oraz 150 mg, posiada istotne przeciwwskazania, które należy bezwzględnie uwzględnić podczas kwalifikacji pacjenta do terapii. Podstawowym przeciwwskazaniem jest nadwrażliwość na substancję czynną lub składniki pomocnicze, co może prowadzić do reakcji alergicznych, takich jak obrzęk naczynioruchowy czy reakcje anafilaktyczne. Ponadto, lek jest przeciwwskazany u pacjentów w stanie zatrucia alkoholowego lub zatrucia lekami nasennymi ze względu na ryzyko nasilonej depresji ośrodkowego układu nerwowego, prowadzącej do sedacji, zaburzeń świadomości i depresji oddechowej. Bezwzględnym przeciwwskazaniem jest także ostry zawał mięśnia sercowego, gdyż trazodon może wywoływać działanie hipotensyjne i arytmogenne, co może pogorszyć stan pacjenta.
arytmia, choroba układu sercowo-naczyniowego, depresja oddechowa, działanie arytmogenne, działanie depresyjne na OUN, działanie hipotensyjne, działanie sedatywne, lek przeciwdepresyjny, nadwrażliwość na substancję czynną, niestabilna choroba wieńcowa, niewydolność serca, obrzęk naczynioruchowy, ostry zawał mięśnia sercowego, reakcja anafilaktyczna, trazodon chlorowodorek, Trazodone Neuraxpharm, zatrucie alkoholowe, zatrucie lekami nasennymi - Leksykon leków
Specjalne ostrzeżenia – Linefor
Pregabalina wymaga szczególnej ostrożności w trakcie stosowania, zwłaszcza u pacjentów z cukrzycą, niewydolnością nerek (klirens kreatyniny <60 ml/min), chorobami układu sercowo-naczyniowego oraz u osób w podeszłym wieku. Dawkowanie powinno być dostosowane do funkcji nerek, np. dla CLcr ≥60 ml/min dawka początkowa wynosi 150 mg/dobę, maksymalna 600 mg/dobę podawana w schemacie BID lub TID, natomiast dla CLcr <15 ml/min dawka początkowa to 25 mg/dobę, maksymalna 75 mg/dobę, podawana raz na dobę. Po hemodializie zaleca się dodatkową dawkę 25-100 mg. Należy monitorować ryzyko reakcji nadwrażliwości, w tym obrzęku naczynioruchowego, oraz ciężkich reakcji skórnych, takich jak zespół Stevensa-Johnsona i toksyczne martwicze oddzielanie się naskórka. W trakcie terapii obserwuje się działania niepożądane ze strony OUN, m.in. zawroty głowy, senność, utratę przytomności, a także zaburzenia widzenia, które mogą ustąpić po przerwaniu leczenia. U pacjentów z bólem neuropatycznym i chorobami serca istnieje ryzyko zastoinowej niewydolności serca, a u osób z upośledzeniem funkcji oddechowej – ciężkiej depresji oddechowej, co wymaga dostosowania dawki i ścisłej obserwacji.
brak laktazy, ciężka depresja oddechowa, ciężka niepożądana reakcja skórna, ciężka wada wrodzona, cukrzyca, depresja ośrodkowego układu nerwowego, encefalopatia, klirens kreatyniny, lek hipoglikemizujący, lek przeciwpadaczkowy, monoterapia pregabaliną, myśli samobójcze, napad padaczkowy grand mal, niedrożność jelita, nietolerancja galaktozy, niewydolność nerek, niewyraźne widzenie, objawy odstawienia, obrzęk naczynioruchowy, osłabienie czynności przewodu pokarmowego, ośrodkowy ból neuropatyczny, porażenna niedrożność jelit, pregabalina, reakcja nadwrażliwości, senność, splątanie, stan padaczkowy, toksyczne martwicze oddzielanie się naskórka, utrata przytomności, utrata wzroku, uzależnienie od leku, zaburzenie psychiczne, zastoinowa niewydolność serca, zawroty głowy, zespół Stevensa-Johnsona, zespół złego wchłaniania glukozy-galaktozy, zmiany w polu widzenia, zmniejszenie ostrości widzenia - Leksykon leków
Przeciwwskazania – Indix Combi 5 mg + 1,25 mg
Produkt leczniczy Indix Combi, zawierający 5 mg peryndoprylu i 1,25 mg indapamidu, posiada szereg bezwzględnych przeciwwskazań wynikających z właściwości obu substancji czynnych oraz ich połączenia. Należą do nich nadwrażliwość na peryndopryl lub inne inhibitory ACE, obrzęk naczynioruchowy w wywiadzie, drugi i trzeci trymestr ciąży, jednoczesne stosowanie z aliskirenem u pacjentów z cukrzycą lub GFR < 60 ml/min/1,73 m², terapia sakubitrylem i walsartanem, oraz ciężka niewydolność nerek (klirens kreatyniny < 30 ml/min). Ponadto, przeciwwskazaniem jest nadwrażliwość na indapamid lub pochodne sulfonamidów, encefalopatia wątrobowa, ciężka niewydolność wątroby, hipokaliemia oraz obecność laktozy jednowodnej (148,112 mg/tabletka) u pacjentów z nietolerancją tego cukru. Indix Combi jest również przeciwwskazany u pacjentów poddawanych dializie oraz z nieleczoną niewyrównaną niewydolnością serca.
aliskiren, antagonista receptora angiotensyny II, antagonista wapnia, dializa, diuretyk tiazydopodobny, dysfagia, encefalopatia wątrobowa, hiperkaliemia, hipokaliemia, hipotonia, indapamid, inhibitor ACE, klasa NYHA, klirens kreatyniny, labetalol, lek hipotensyjny, metody pozaustrojowe, metyldopa, niedobór laktazy, niedociśnienie tętnicze, nietolerancja galaktozy, niewydolność nerek, niewydolność wątroby, niewyrównana niewydolność serca, obrzęk naczynioruchowy, obrzęk Quinckego, ostra niewydolność nerek, peryndopryl, pochodna sulfonamidowa, reakcja anafilaktoidalna, sakubitryl z walsartanem, trymestr ciąży, wrodzony obrzęk naczynioruchowy, zaburzenie czynności nerek, zaburzenie elektrolitowe, zespół złego wchłaniania glukozy-galaktozy, zwężenie tętnicy nerkowej - Leksykon leków
Specjalne ostrzeżenia – Dorin
Produkt leczniczy Dorin, zawierający 0,03 mg etynyloestradiolu i 2 mg dienogestu, wymaga szczegółowej oceny stanu pacjentki przed rozpoczęciem terapii oraz regularnego monitorowania podczas stosowania. Istotnym ryzykiem jest zwiększone prawdopodobieństwo wystąpienia żylnej choroby zakrzepowo-zatorowej (ŻChZZ), które u użytkowniczek Dorin wynosi około 8-11 na 10 000 kobiet rocznie, co jest 1,6-krotnie wyższe niż w przypadku preparatów zawierających lewonorgestrel. Wskazane jest przerwanie terapii w przypadku podejrzenia lub potwierdzenia ŻChZZ lub tętniczych zaburzeń zakrzepowo-zatorowych. Szczególną ostrożność należy zachować u pacjentek z migreną, cukrzycą, nadciśnieniem tętniczym, hipertriglicerydemią, chorobami autoimmunologicznymi (np. toczeń rumieniowaty układowy) oraz u kobiet z predyspozycjami genetycznymi do zakrzepicy. Należy również monitorować objawy sugerujące incydenty naczyniowo-mózgowe lub zawał serca, a w przypadku ich wystąpienia natychmiast przerwać stosowanie leku i wdrożyć odpowiednie postępowanie.
brak laktazy, choroba Leśniowskiego-Crohna, cukrzyca, depresja endogenna, dienogest, dyslipoproteinemia, działanie teratogenne, epilepsja, etynyloestradiol, hiperhomocysteinemia, hipertriglicerydemia, insulinooporność obwodowa, kamień żółciowy, krwotok do jamy brzusznej, leczenie przeciwzakrzepowe, lewonorgestrel, migotanie przedsionków, nadciśnienie tętnicze, napad naczyniowo-mózgowy, nietolerancja galaktozy, noretisteron, norgestymat, nowotwór wątroby, obrzęk naczynioruchowy, opryszczka ciężarnych, ostuda, otoskleroza, pląsawica Sydenhama, pochodna kumaryny, porfiria, przemijający napad niedokrwienny, rak piersi, rak szyjki macicy, tętnicze zaburzenia zakrzepowo-zatorowe, toczeń rumieniowaty układowy, tolerancja glukozy, wada zastawkowa serca, wirus brodawczaka ludzkiego, wrzodziejące zapalenie jelita grubego, zapalenie trzustki, zawał serca, zespół hemolityczno-mocznicowy, zespół złego wchłaniania glukozy-galaktozy, złożony hormonalny środek antykoncepcyjny, żółtaczka, żółtaczka cholestatyczna, żylna choroba zakrzepowo-zatorowa - Leksykon leków
Działania niepożądane – Doloxib 30 mg
Etorykoksyb (Doloxib) wykazuje spójny profil działań niepożądanych niezależnie od wskazań klinicznych, potwierdzony w badaniach obejmujących łącznie ponad 17 000 pacjentów, w tym długoterminową terapię trwającą do 3,5 roku. Najczęściej obserwowanymi działaniami niepożądanymi są dolegliwości ze strony układu pokarmowego, zwłaszcza ból brzucha (≥10%), zaparcia, wzdęcia, zapalenie błony śluzowej żołądka oraz zgaga. Istotne są również powikłania owrzodzeniowe żołądka i dwunastnicy, w tym perforacje i krwawienia, które występują niezbyt często (≥0,1% do <1%) i mogą stanowić zagrożenie życia. Profil bezpieczeństwa obejmuje także często występujące obrzęki, zaburzenia sercowo-naczyniowe takie jak nadciśnienie tętnicze (≥1%), kołatanie serca i arytmie, a także rzadziej migotanie przedsionków, zastoinową niewydolność serca i zawał mięśnia sercowego. Zgłaszano również działania niepożądane ze strony układu nerwowego (zawroty głowy, ból głowy), wątroby (często podwyższone AlAT i AspAT, rzadko zapalenie i niewydolność wątroby) oraz skóry, w tym rzadkie, ale potencjalnie zagrażające życiu reakcje nadwrażliwości i zespół Stevensa-Johnsona.
arytmia, białkomocz, ból brzucha, ból głowy, choroba zwyrodnieniowa stawów, dna moczanowa, dusznica bolesna, etorykoksyb, hiperkaliemia, infekcja górnych dróg oddechowych, infekcja układu moczowego, kołatanie serca, krwawienie z nosa, krwawienie żołądkowo-jelitowe, leukopenia, migotanie przedsionków, nadciśnienie tętnicze, niedokrwistość, niesteroidowy lek przeciwzapalny, niewydolność nerek, niewydolność wątroby, obrzęk naczynioruchowy, ostry ból pooperacyjny, owrzodzenie błony śluzowej jamy ustnej, owrzodzenie dwunastnicy, owrzodzenie żołądka, parestezja, perforacja, przełom nadciśnieniowy, przemijający napad niedokrwienny, przewlekły ból okolicy lędźwiowo-krzyżowej, reakcja anafilaktyczna, reakcja nadwrażliwości, reumatoidalne zapalenie stawów, skurcz oskrzeli, śródmiąższowe zapalenie nerek, szumy uszne, tachykardia, toksyczne martwicze oddzielanie się naskórka, trombocytopenia, udar naczyniowy mózgu, układ sercowo-naczyniowy, wykwity polekowe, zapalenie błony śluzowej żołądka, zapalenie naczyń, zapalenie przełyku, zapalenie spojówek, zapalenie trzustki, zapalenie wątroby, zapalenie wyrostka zębodołowego, zastoinowa niewydolność serca, zatrzymanie płynów, zawał mięśnia sercowego, zawroty głowy, zawroty głowy pochodzenia błędnikowego, zespół jelita drażliwego, zespół nerczycowy, zespół Stevensa-Johnsona, zesztywniające zapalenie stawów kręgosłupa, żółtaczka - Leksykon leków
Działania niepożądane – Amlodipine Bluefish 10 mg
Amlodypina, stosowana w terapii nadciśnienia tętniczego i chorób układu sercowo-naczyniowego, wiąże się z ryzykiem licznych działań niepożądanych, które należy monitorować klinicznie. Najczęściej obserwowane objawy to senność, zawroty głowy, ból głowy, kołatanie serca, nagłe zaczerwienienia twarzy, ból brzucha, nudności, obrzęki (szczególnie obwodowe w okolicy kostek) oraz zmęczenie. Obrzęki obwodowe występują bardzo często (≥1/10) i są charakterystycznym efektem działania leku. Inne działania niepożądane, takie jak zaburzenia rytmu serca (bradykardia, częstoskurcz komorowy, migotanie przedsionków), zawał mięśnia sercowego, reakcje skórne o ciężkim przebiegu (zespół Stevensa-Johnsona, toksyczne martwicze oddzielanie się naskórka) oraz poważne zaburzenia neurologiczne, wymagają natychmiastowej interwencji i ścisłego monitorowania, zwłaszcza u pacjentów z chorobami współistniejącymi i w podeszłym wieku.
amlodypina, antagonista wapnia, bezsenność, ból brzucha, ból głowy, ból mięśni, ból stawów, bradykardia, częstoskurcz komorowy, depresja, drżenie, duszność, enzymy wątrobowe, farmakovigilance, ginekomastia, hiperglikemia, impotencja, kołatanie serca, kurcze mięśni, łysienie, małopłytkowość, migotanie przedsionków, nadwrażliwość na światło, nagłe zaczerwienienie, neuropatia obwodowa, niedociśnienie tętnicze, niestrawność, nudności, obrzęk kostek, obrzęk naczynioruchowy, obrzęk Quinckego, omdlenie, parestezja, plamica, podwójne widzenie, pokrzywka, reakcja alergiczna, rozrost dziąseł, rumień wielopostaciowy, senność, splątanie, suchość jamy ustnej, świąd, szum uszny, toksyczne martwicze oddzielanie naskórka, zaburzenia krzepnięcia, zaburzenia oddawania moczu, zaburzenia pozapiramidowe, zaburzenia smaku, zaburzenia widzenia, zapalenie naczyń, zapalenie trzustki, zapalenie wątroby, zapalenie żołądka, zaparcie, zawał mięśnia sercowego, zawroty głowy, zespół Stevensa-Johnsona, złuszczające zapalenie skóry - Leksykon leków
Działania niepożądane – Alergimed 5 mg
Lewocetyryzyna dichlorowodorek w dawce 5 mg, stosowana u dorosłych i młodzieży powyżej 12 lat, wykazuje profil bezpieczeństwa z działaniami niepożądanymi u 15,1% pacjentów, z czego 91,6% miało charakter łagodny do umiarkowanego. Najczęściej obserwowanymi działaniami niepożądanymi (≥1%) były senność (5,2% vs 1,4% placebo), ból głowy (2,6% vs 3,2% placebo), suchość w jamie ustnej (2,6% vs 1,6% placebo) oraz zmęczenie (2,5% vs 1,2% placebo). Sedatywne efekty niepożądane (senność, zmęczenie, osłabienie) występowały istotnie częściej w grupie leczonej (8,1%) niż w grupie placebo (3,1%). W populacji pediatrycznej, w dawkach 1,25 mg u dzieci 6-11 miesięcy i 1-6 lat oraz 5 mg u dzieci 6-12 lat, odnotowano działania niepożądane takie jak biegunka (1,9%), zaparcia (1,3%), senność (1,9% i 2,9%) oraz zaburzenia snu (1,3%).
Alergimed, anafilaksja, bezsenność, biegunka, ból brzucha, ból głowy, ból mięśni, ból stawów, depresja, drżenie, duszność, działanie niepożądane, działanie sedatywne, kołatanie serca, lewocetyryzyny dichlorowodorek, myśli samobójcze, niewyraźne widzenie, nudności, obrzęk, obrzęk naczynioruchowy, omdlenie, parestezja, placebo, pokrzywka, senność, suchość jamy ustnej, świąd, tachykardia, wykwit polekowy, wymioty, wysypka, wzmożony apetyt, zaburzenie smaku, zaburzenie snu, zaburzenie widzenia, zapalenie wątroby, zaparcie, zatrzymanie moczu, zawroty głowy, zawroty głowy błędnikowe - Leksykon leków
Przeciwwskazania – Perindopril + Indapamide Krka 4 mg + 1,25 mg
Preparat Perindopril + Indapamide Krka, łączący inhibitor ACE – perindopryl oraz diuretyk tiazydopodobny – indapamid, posiada szereg bezwzględnych przeciwwskazań wynikających z farmakologii obu składników. Stosowanie jest przeciwwskazane u pacjentów z nadwrażliwością na perindopryl, inne inhibitory ACE lub sulfonamidy, a także u osób z obrzękiem naczynioruchowym w wywiadzie, dziedzicznym lub idiopatycznym. Leku nie należy stosować w drugim i trzecim trymestrze ciąży ze względu na teratogenne ryzyko, a także u pacjentów z ciężkimi zaburzeniami czynności nerek (klirens kreatyniny <30 ml/min), encefalopatią wątrobową, ciężką niewydolnością wątroby oraz przy znacznych obustronnych zwężeniach tętnic nerkowych. Ponadto, preparat jest przeciwwskazany w skojarzeniu z aliskirenem u chorych z cukrzycą lub GFR <60 ml/min/1,73 m² oraz z sakubitrylem i walsartanem (konieczny odstęp 36 godzin). Należy unikać stosowania u pacjentów dializowanych oraz z nieleczoną, niewyrównaną niewydolnością serca.
aliskiren, choroba niedokrwienna serca, dializoterapia, encefalopatia wątrobowa, hipokaliemia, hipotensja, idiopatyczny obrzęk naczynioruchowy, indapamid, inhibitor ACE, kaliemia, klirens kreatyniny, niewydolność naczyń mózgowych, niewydolność nerek, niewyrównana niewydolność serca, obrzęk naczynioruchowy, obrzęk Quinckego, peryndopryl, pochodna sulfonamidowa, reakcja anafilaktoidalna, sakubitryl z walsartanem, stężenie potasu, wydłużenie odstępu QT, zaburzenia elektrolitowe, zespół toczniopodobny, zwężenie tętnicy nerkowej, zwężenie zastawki aortalnej, zwężenie zastawki mitralnej - Leksykon substancji czynnych
Nitrazepam – Działania niepożądane
Nitrazepam, jako benzodiazepina, wykazuje szerokie spektrum działań niepożądanych o różnej częstości występowania, z istotnym znaczeniem klinicznym, zwłaszcza przy długotrwałej terapii. Do często obserwowanych (≥1/100 do <1/10) należą zaburzenia psychiczne i neurologiczne, takie jak zahamowanie emocji, splątanie, depresja, bóle głowy, zmęczenie, osłabienie siły mięśniowej oraz senność dzienna wynikająca z ośrodkowego działania depresyjnego. Działania te są dawkozależne i zwykle ustępują przy kontynuacji leczenia. Rzadziej występują zaburzenia libido, dyskomfort w jamie brzusznej oraz wysypki skórne. Wśród działań o nieznanej częstości odnotowano poważne reakcje alergiczne (w tym anafilaksję i obrzęk naczynioruchowy), dyskrazję krwi, zaburzenia funkcji poznawczych, majaczenie, bezsenność, a także uzależnienie fizyczne i psychiczne z ryzykiem zespołu odstawienia manifestującego się zmianami nastroju, lękiem, pobudzeniem, agresją, urojonymi przekonaniami, koszmarami i zaburzeniami psychotycznymi. Niepamięć następcza, nawet po dawkach terapeutycznych, stanowi istotne ryzyko, nasilające się wraz ze wzrostem dawki, często towarzyszą jej zaburzenia zachowania.
ataksja, benzodiazepiny, depresja oddechowa, diplopia, dyskomfort brzuszny, dyskrazja krwi, hipokineza, majaczenie, napad drgawkowy, niedociśnienie tętnicze, niepamięć następcza, nitrazepam, obrzęk naczynioruchowy, reakcja alergiczna skórna, reakcja anafilaktyczna, rumień wielopostaciowy, splątanie, uzależnienie od benzodiazepin, zaburzenia libido, zaburzenia poznawcze, zatrzymanie moczu, zawroty głowy, zespół odstawienia, zespół Stevensa-Johnsona, żółtaczka - Leksykon leków
Działania niepożądane – Lidocaine Accord 10 mg/ml
Lidokaina w postaci roztworu do wstrzykiwań Lidocaine Accord (10 mg/ml i 20 mg/ml) może wywoływać działania niepożądane o różnej częstości występowania. Najczęściej obserwuje się niedociśnienie tętnicze oraz nudności (≥1/10), które mogą manifestować się zawrotami głowy, omdleniem i dyskomfortem żołądkowo-jelitowym. Często (≥1/100 do <1/10) występują parestezje, zawroty głowy, bradykardia (<60 uderzeń/min), nadciśnienie oraz wymioty. Objawy toksycznego działania na ośrodkowy układ nerwowy, takie jak drgawki, parestezje wokół ust, drętwienie języka, zaburzenia widzenia, utrata przytomności, drżenie mięśniowe, senność, oszołomienie, szumy uszne i zaburzenia mowy, występują rzadziej (≥1/1000 do <1/100). Rzadkie działania niepożądane (≥1/10 000 do <1/1000) obejmują reakcje nadwrażliwości, wstrząs anafilaktyczny, neuropatię, zapalenie pajęczynówki, podwójne widzenie, zatrzymanie akcji serca, zaburzenia rytmu serca oraz zahamowanie oddychania.
bradykardia, chlorowodorek lidokainy, diplopia, drętwienie języka, drgawki, drżenie mięśniowe, lidokaina, nadciśnienie, neuropatia, niedociśnienie, nudności, obrzęk naczynioruchowy, pajęczynówka, parestezje, podwójne widzenie, pokrzywka, reakcja nadwrażliwości, ropień nadtwardówkowy, senność, szumy uszne, toksyczne działanie na OUN, układ immunologiczny, uszkodzenie nerwu obwodowego, utrata przytomności, wstrząs anafilaktyczny, wymioty, zaburzenie mowy, zaburzenie naczyniowe, zaburzenie rytmu serca, zaburzenie serca, zaburzenie widzenia, zaburzenie żołądka i jelit, zahamowanie oddychania, zapalenie pajęczynówki, zatrzymanie akcji serca, zawroty głowy - Leksykon leków
Działania niepożądane – Zilibra 150 mg
Lakozamid, substancja czynna leku Zilibra, wykazuje profil bezpieczeństwa oceniony w badaniach klinicznych na ponad 1300 pacjentach z napadami częściowymi. Działania niepożądane wystąpiły u 61,9% pacjentów leczonych lakozamidem, najczęściej były to zawroty głowy ośrodkowego pochodzenia, bóle głowy, nudności i podwójne widzenie, zwykle o łagodnym lub umiarkowanym nasileniu i zależne od dawki. Odsetek przerwań terapii z powodu działań niepożądanych wyniósł 12,2%, głównie z powodu zawrotów głowy. W porównaniu z karbamazepiną CR, częstość przerwań była niższa (10,6% vs 15,6%). Lakozamid może powodować wydłużenie odstępu PR w EKG, co wiąże się z ryzykiem bloku przedsionkowo-komorowego, omdleń i bradykardii, choć bloki wyższego stopnia były rzadkie w badaniach kontrolowanych. Zgłaszano także przypadki wielonarządowych reakcji nadwrażliwości, w tym zespół DRESS, wymagający natychmiastowego odstawienia leku.
agranulocytoza, aminotransferaza alaninowa, blok przedsionkowo-komorowy, bradykardia, dyzartria, działanie niepożądane, hipestezja, karbamazepina o kontrolowanym uwalnianiu, lakozamid, lek przeciwpadaczkowy, martwica toksyczno-rozpływna naskórka, migotanie przedsionków, napad częściowy, obrzęk naczynioruchowy, oczopląs, odstęp PR, ośrodkowy układ nerwowy, parestezja, podwójne widzenie, stan splątania, terapia wspomagająca, trzepotanie przedsionków, wielonarządowa reakcja nadwrażliwości, wysypka polekowa z eozynofilią, zaburzenie koordynacji ruchowej, zaburzenie psychotyczne, zawroty głowy pochodzenia błędnikowego, zawroty głowy pochodzenia ośrodkowego, zespół DRESS, zespół Stevensa-Johnsona - Leksykon leków
Działania niepożądane – Recenum Baby 10 mg
Racekadotryl, substancja czynna leku Recenum Baby 10 mg w postaci granulatu do sporządzania zawiesiny doustnej, stosowany w leczeniu ostrej biegunki u dzieci, może wywoływać działania niepożądane o różnej częstości występowania. Do najczęstszych należą zapalenie migdałków oraz zmiany skórne takie jak wysypka i rumień, klasyfikowane jako niezbyt często występujące (≥1/1000 do <1/100). Szczególną uwagę należy zwrócić na rzadkie, ale poważne reakcje skórne, w tym zespół DRESS (częstość nieznana), rumień wielopostaciowy, obrzęk naczynioruchowy oraz wstrząs anafilaktyczny, które wymagają natychmiastowej interwencji medycznej. Objawy te mogą obejmować gorączkę, powiększenie węzłów chłonnych, obrzęk tkanek miękkich twarzy, trudności w oddychaniu oraz potencjalne uszkodzenie narządów wewnętrznych.
asfiksja, ból gardła, ciężkie skórne działanie niepożądane, dysfagia, działanie niepożądane, glikokortykosteroid, inhibitor enkefalinazy, intubacja, lek przeciwhistaminowy, obrzęk krtani, obrzęk naczynioruchowy, obrzęk Quinckego, pokrzywka, racekadotryl, rumień, rumień guzowaty, rumień wielopostaciowy, skurcz oskrzeli, świąd, świerzbiączka, tracheotomia, wstrząs anafilaktyczny, wysypka, wysypka grudkowa, zapalenie migdałków, zespół DRESS - Leksykon leków
Specjalne ostrzeżenia – Lisinoratio 10
Lizynopryl, składnik preparatu Lisinoratio, wymaga szczegółowego monitorowania ze względu na ryzyko wystąpienia objawowego niedociśnienia, zwłaszcza u pacjentów z zaburzeniami równowagi wodno-elektrolitowej, ciężką niewydolnością serca, niewydolnością nerek oraz u osób przyjmujących duże dawki leków moczopędnych (np. ≥80 mg furosemidu/dobę). Hipotonia może wymagać ułożenia pacjenta w pozycji poziomej z uniesionymi nogami i dożylnego podania 0,9% roztworu chlorku sodu. W przypadku zawału serca dawki lizynoprylu należy dostosować do wartości ciśnienia skurczowego (np. 2,5 mg/dobę przy ciśnieniu ≤120 mmHg). U pacjentów z zaburzeniami czynności nerek obserwowano przejściowe zwiększenie stężenia kreatyniny i mocznika, a także ryzyko ostrej niewydolności nerek, co wymaga regularnej kontroli parametrów nerkowych i ewentualnej modyfikacji leczenia. Ponadto, u pacjentów z chorobami układu krążenia i nerek należy zachować ostrożność ze względu na ryzyko hiperkaliemii (stężenie potasu >5,7 mEq/L), zwłaszcza przy jednoczesnym stosowaniu leków oszczędzających potas lub suplementów potasu.
choroba niedokrwienna serca, glikokortykosteroid, hiperkaliemia, hipoglikemia, hiponatremia, hipotonia objawowa, inhibitor konwertazy angiotensyny, inhibitor mTOR, inhibitor neprylizyny, kardiomiopatia przerostowa, klirens kreatyniny, kolagenoza naczyniowa, lek moczopędny, lek przeciwhistaminowy, leukopenia, morfologia krwi, nadciśnienie tętnicze, nefropatia cukrzycowa, neutropenia, niedociśnienie objawowe, niedokrwienie mózgu, niewydolność nerek, niewydolność oddechowa, niewydolność serca, obrzęk naczynioruchowy, ostra niewydolność nerek, piorunujące zapalenie wątroby, reakcja rzekomoanafilaktyczna, wstrząs kardiogenny, zaburzenie czynności nerek, zaburzenie rytmu serca, zastoinowa niewydolność serca, zawał mięśnia sercowego, żółtaczka cholestatyczna, zwężenie tętnic, zwężenie zastawki aortalnej - Leksykon leków
Działania niepożądane – Sitagliptin Reddy 100 mg
Produkt leczniczy Sitagliptin Reddy, zawierający sytagliptynę, wykazuje specyficzny profil bezpieczeństwa, istotny w terapii cukrzycy typu 2. Najpoważniejsze działania niepożądane obejmują zapalenie trzustki oraz reakcje nadwrażliwości, w tym anafilaksję. Hipoglikemia występuje często, zwłaszcza w terapii skojarzonej z pochodnymi sulfonylomocznika (4,7-13,8%) lub insuliną (9,6%). Inne działania niepożądane klasyfikowane są według częstości: bardzo często (≥1/10), często (≥1/100 do <1/10), niezbyt często (≥1/1000 do <1/100), rzadko (≥1/10 000 do <1/1000), bardzo rzadko (<1/10 000) oraz częstość nieznana. Wśród nich wymienia się m.in. trombocytopenię, bóle głowy, śródmiąższową chorobę płuc, zaparcia, wysypki skórne, bóle mięśniowo-szkieletowe oraz zaburzenia czynności nerek, w tym ostrą niewydolność nerek.
artropatia, ciężka hipoglikemia, cukrzyca typu 2, hipoglikemia, martwicze zapalenie trzustki, obrzęk naczynioruchowy, obrzęk obwodowy, ostra niewydolność nerek, ostre zapalenie trzustki, pemfigoid pęcherzowy, pochodna sulfonylomocznika, pokrzywka, profil bezpieczeństwa leku, reakcja anafilaktyczna, reakcja nadwrażliwości, śródmiąższowa choroba płuc, sytagliptyna, trombocytopenia, wstrząs anafilaktyczny, zaburzenie czynności nerek, zakażenie górnych dróg oddechowych, zapalenie błony śluzowej nosogardła, zapalenie kości i stawów, zapalenie naczyń skóry, zapalenie trzustki, zespół Stevensa-Johnsona, złuszczająca choroba skóry