Interakcje z innymi produktami leczniczymi i inne rodzaje interakcji

Peryndopryl z argininą (substancja czynna preparatu Pricoron) może wchodzić w liczne interakcje z innymi lekami, co ma istotne znaczenie kliniczne w praktyce lekarskiej. Interakcje te wynikają z mechanizmu działania peryndoprylu jako inhibitora konwertazy angiotensyny (ACE) i jego wpływu na układ renina-angiotensyna-aldosteron (RAAS).¹

Jednoczesne stosowanie leków przeciwwskazane

Niektóre połączenia lekowe z peryndoprylem są bezwzględnie przeciwwskazane ze względu na ryzyko poważnych działań niepożądanych:

• Aliskiren u pacjentów z cukrzycą lub zaburzeniem czynności nerek – zwiększa ryzyko hiperkaliemii, pogorszenia czynności nerek oraz chorobowości i śmiertelności z przyczyn sercowo-naczyniowych.²
• Pozaustrojowe metody leczenia powodujące kontakt krwi z powierzchniami o ujemnym ładunku elektrycznym (np. dializa z użyciem błon poliakrylonitrylowych, afereza lipoprotein z użyciem siarczanu dekstranu) – zwiększone ryzyko ciężkich reakcji rzekomoanafilaktycznych. W przypadku konieczności takiego leczenia należy rozważyć użycie innych błon dializacyjnych lub zastosować lek przeciwnadciśnieniowy z innej grupy.³
• Produkt zawierający sakubitryl i walsartan – zwiększa ryzyko obrzęku naczynioruchowego. Nie wolno rozpoczynać stosowania produktu zawierającego sakubitryl i walsartan przed upływem 36 godzin od przyjęcia ostatniej dawki peryndoprylu. Podobnie, leczenia peryndoprylem nie wolno rozpoczynać przed upływem 36 godzin od przyjęcia ostatniej dawki produktu zawierającego sakubitryl i walsartan.⁴

Jednoczesne stosowanie leków niezalecane

Poniższe połączenia nie są zalecane, lecz w szczególnych przypadkach mogą być rozważone przy zachowaniu odpowiedniej ostrożności:

• Aliskiren u osób bez cukrzycy lub zaburzeń czynności nerek – zwiększa ryzyko hiperkaliemii, pogorszenia czynności nerek oraz chorobowości i śmiertelności z przyczyn sercowo-naczyniowych.⁵
• Jednoczesne leczenie inhibitorem ACE i antagonistą receptora angiotensyny – wiąże się z większą częstością występowania niedociśnienia tętniczego, omdlenia, hiperkaliemii i pogorszenia czynności nerek, szczególnie u pacjentów z jawną chorobą miażdżycową, niewydolnością serca lub cukrzycą z powikłaniami narządowymi. Podwójna blokada RAAS powinna być ograniczona do indywidualnie określonych przypadków z dokładną obserwacją czynności nerek, stężeń potasu i ciśnienia tętniczego.⁶
• Estramustyna – zwiększone ryzyko działań niepożądanych, w szczególności obrzęku naczynioruchowego.⁷
• Ko-trimoksazol (trimetoprim/sulfametoksazol) – pacjenci przyjmujący jednocześnie ko-trimoksazol mogą być narażeni na zwiększone ryzyko hiperkaliemii.⁸
• Leki moczopędne oszczędzające potas (np. triamteren, amiloryd), sole potasu, suplementy potasu – mogą prowadzić do znacznego zwiększenia stężenia potasu w surowicy. Jeśli jednoczesne stosowanie jest wskazane, należy je stosować ostrożnie i często kontrolować stężenie potasu w surowicy.⁹
• Lit – podczas jednoczesnego stosowania inhibitorów ACE i litu obserwowano odwracalne zwiększenie stężenia litu w surowicy oraz jego toksyczności. Jeśli jednoczesne stosowanie jest konieczne, należy często kontrolować stężenie litu w surowicy.¹⁰

Jednoczesne stosowanie leków wymagające szczególnej ostrożności

Poniższe połączenia lekowe mogą być stosowane przy zachowaniu szczególnej ostrożności i odpowiednim monitorowaniu pacjenta:

• Leki przeciwcukrzycowe (insulina, doustne leki hipoglikemizujące) – może występować nasilone działanie zmniejszające stężenie glukozy we krwi z ryzykiem hipoglikemii, szczególnie w pierwszych tygodniach leczenia skojarzonego u pacjentów z zaburzeniami czynności nerek.¹¹
• Baklofen – nasilone działanie przeciwnadciśnieniowe. Należy monitorować ciśnienie tętnicze i w razie konieczności dostosować dawkowanie leku przeciwnadciśnieniowego.¹²
• Leki moczopędne nieoszczędzające potasu – ryzyko nadmiernego obniżenia ciśnienia tętniczego, szczególnie u pacjentów z zaburzeniami gospodarki wodno-elektrolitowej. Przed rozpoczęciem leczenia peryndoprylem należy rozważyć przerwanie leczenia lekiem moczopędnym, zwiększenie objętości płynów lub zwiększenie podaży soli. W nadciśnieniu tętniczym, gdy wcześniejsza terapia lekiem moczopędnym mogła spowodować zaburzenia gospodarki wodno-elektrolitowej, należy albo przerwać stosowanie leku moczopędnego przed wprowadzeniem inhibitora ACE, albo rozpocząć leczenie od małej dawki peryndoprylu. W zastoinowej niewydolności serca leczonej lekami moczopędnymi leczenie inhibitorem ACE należy rozpocząć od bardzo małej dawki. We wszystkich przypadkach konieczne jest monitorowanie czynności nerek podczas pierwszych tygodni leczenia.¹³
• Leki moczopędne oszczędzające potas (eplerenon, spironolakton) – w leczeniu pacjentów z niewydolnością serca klasy II-IV wg NYHA z frakcją wyrzutową lewej komory <40% istnieje ryzyko hiperkaliemii. Przed rozpoczęciem skojarzonego leczenia należy sprawdzić, czy nie występuje hiperkaliemia i zaburzenie czynności nerek. Zaleca się ścisłe monitorowanie stężenia potasu i kreatyniny - w pierwszym miesiącu leczenia raz w tygodniu, następnie co miesiąc.¹⁴
• Niesteroidowe leki przeciwzapalne (NLPZ), w tym kwas acetylosalicylowy w dawkach ≥3 g/dobę – może wystąpić osłabienie działania przeciwnadciśnieniowego peryndoprylu oraz zwiększone ryzyko pogorszenia czynności nerek i hiperkaliemii. Pacjentów należy odpowiednio nawodnić i rozważyć monitorowanie czynności nerek po rozpoczęciu jednoczesnego leczenia oraz cyklicznie w późniejszym okresie.¹⁵
• Racekadotryl – zwiększone ryzyko obrzęku naczynioruchowego.¹⁶
• Inhibitory mTOR (np. syrolimus, ewerolimus, temsyrolimus) – zwiększone ryzyko obrzęku naczynioruchowego.¹⁷
• Cyklosporyna i heparyna – może wystąpić hiperkaliemia. Zaleca się kontrolowanie stężenia potasu w surowicy.¹⁸

Jednoczesne stosowanie leków wymagające pewnej ostrożności

• Leki przeciwnadciśnieniowe i rozszerzające naczynia krwionośne – może wystąpić nasilenie działania przeciwnadciśnieniowego. Leczenie skojarzone z nitrogliceryną, innymi azotanami lub lekami rozszerzającymi naczynia krwionośne może powodować dalsze obniżenie ciśnienia tętniczego krwi.¹⁹
• Gliptyny (linagliptyna, saksagliptyna, sitagliptyna, wildagliptyna) – zwiększone ryzyko wystąpienia obrzęku naczynioruchowego, spowodowane zmniejszeniem aktywności peptydazy dipeptydylowej IV (DPP-IV) przez gliptynę.²⁰
• Trójpierścieniowe leki przeciwdepresyjne, leki przeciwpsychotyczne, środki znieczulające – jednoczesne stosowanie tych leków z inhibitorami ACE może powodować dalsze obniżenie ciśnienia tętniczego.²¹
• Sympatykomimetyki – mogą osłabiać działanie przeciwnadciśnieniowe inhibitorów ACE.²²
• Złoto podawane w iniekcjach (aurotiojabłczan sodu) – rzadko zgłaszano występowanie reakcji jak po podaniu azotanów (objawy: zaczerwienienie twarzy, nudności, wymioty i niedociśnienie).²³

Interakcje peryndoprylu z alkoholem

Jednoczesne spożywanie alkoholu i stosowanie peryndoprylu (Pricoron) wymaga szczególnej ostrożności ze względu na potencjalne ryzyko interakcji. Alkohol może nasilać działanie przeciwnadciśnieniowe peryndoprylu, co może prowadzić do nadmiernego obniżenia ciśnienia tętniczego z objawami takimi jak zawroty głowy, omdlenia czy zaburzenia równowagi.

Mechanizm tej interakcji wynika z nakładającego się działania rozszerzającego naczynia krwionośne zarówno alkoholu, jak i inhibitorów ACE. Ponadto alkohol może wpływać na gospodarką wodno-elektrolitową organizmu, co w połączeniu z wpływem peryndoprylu na układ RAAS może dodatkowo zwiększać ryzyko wystąpienia hipotonii.

Pacjenci, szczególnie osoby w podeszłym wieku oraz osoby stosujące jednocześnie inne leki obniżające ciśnienie tętnicze, powinni być pouczeni o konieczności ograniczenia spożycia alkoholu podczas terapii peryndoprylem. W przypadku spożycia alkoholu zaleca się zachowanie szczególnej ostrożności przy zmianie pozycji ciała (np. z leżącej na stojącą) ze względu na ryzyko hipotonii ortostatycznej.

Tabela interakcji peryndoprylu z innymi lekami i substancjami

Leki wywołujące hiperkaliemię

Szczególną uwagę należy zwrócić na leki, które mogą nasilać występowanie hiperkaliemii podczas stosowania peryndoprylu:²⁴

• Aliskiren
• Sole potasu
• Leki moczopędne oszczędzające potas
• Inhibitory ACE
• Antagoniści receptora angiotensyny II
• NLPZ
• Heparyny
• Leki immunosupresyjne (cyklosporyna, takrolimus)
• Trimetoprim

Skojarzenie peryndoprylu z powyższymi lekami zwiększa ryzyko wystąpienia hiperkaliemii, co może prowadzić do poważnych zaburzeń rytmu serca.