leukopenia
Leukopenia to stan kliniczny charakteryzujący się zmniejszeniem całkowitej liczby leukocytów we krwi obwodowej poniżej 4000/μl (4,0 × 10^9/l). Jest to objaw wielu stanów chorobowych, nie zaś samodzielna jednostka chorobowa.
Najczęstsze przyczyny leukopenii obejmują zakażenia wirusowe, choroby autoimmunologiczne, zaburzenia szpiku kostnego, przyjmowanie niektórych leków oraz radioterapię. Szczególnie niebezpieczna jest neutropenia (obniżona liczba neutrofilów), która przy wartościach poniżej 500/μl znacząco zwiększa ryzyko ciężkich zakażeń oportunistycznych.
Diagnostyka leukopenii powinna obejmować pełną morfologię z rozmazem, badania biochemiczne, ocenę szpiku kostnego w wybranych przypadkach oraz poszukiwanie przyczyny podstawowej. Leczenie zależy od etiologii i stopnia nasilenia, od postępowania przyczynowego po zastosowanie czynników wzrostu granulocytów (G-CSF) w ciężkich przypadkach neutropenii.
Powiązane wpisy
- Leksykon leków
Działania niepożądane – Risperidone Grindeks 3 mg
Risperidon Grindeks, lek przeciwpsychotyczny, wiąże się z licznymi działaniami niepożądanymi, które wymagają szczególnej uwagi klinicznej. Najczęściej obserwowane (≥10%) to parkinsonizm, sedacja, ból głowy oraz bezsenność. Objawy pozapiramidowe, takie jak parkinsonizm i akatyzja, wykazują zależność od dawki. Hiperprolaktynemia jest istotnym efektem ubocznym, prowadzącym do ginekomastii, zaburzeń miesiączkowania, mlekotoku i dysfunkcji seksualnych. Metabolicznie istotne jest zwiększenie masy ciała, obserwowane u 18% pacjentów ze schizofrenią oraz średni przyrost masy ciała o 7,3 kg u dzieci i młodzieży po 12 miesiącach terapii. Cukrzyca występuje u 0,18% leczonych, co jest wyższą częstością niż w grupie placebo (0,11%). W zakresie układu sercowo-naczyniowego odnotowano tachykardię, nadciśnienie tętnicze oraz bardzo rzadkie przypadki wydłużenia odstępu QT i poważnych arytmii, w tym torsade de pointes. U osób starszych z otępieniem zwiększa się ryzyko przemijających napadów niedokrwiennych (1,4%) i udarów mózgu (1,5%).
akatyzja, arytmia komorowa, atetoza, bezsenność, bradykinezja, choreoatetoza, choroba zakrzepowo-zatorowa, cukrzyca, drżenie, dysfagia, dyskineza, dystonia, eozynofilia, ginekomastia, hiperkeratoza, hiperprolaktynemia, hipokinezja, lek przeciwpsychotyczny, leukopenia, migotanie komór, mlekotok, nadciśnienie tętnicze, napad drgawkowy, napad toniczno-kloniczny, neutropenia, niedokrwistość, nietrzymanie moczu, parkinsonizm, pokrzywka, przemijający napad niedokrwienny, przyrost masy ciała, sedacja, tachykardia, torsade de pointes, trombocytopenia, udar naczyniowy mózgu, wydłużenie odstępu QT, zakażenie dróg moczowych, zakrzepica żył głębokich, zapalenie oskrzeli, zapalenie płuc, zatorowość płucna, zatrzymanie akcji serca - Leksykon leków
Działania niepożądane – Clazicon 60 mg
Clazicon (gliklazyd) w dawkach 30 mg i 60 mg, stosowany w postaci tabletek o zmodyfikowanym uwalnianiu, najczęściej powoduje hipoglikemię, której objawy obejmują zarówno symptomy neurologiczne (np. ból głowy, drgawki, zaburzenia świadomości) jak i adrenergiczne (np. tachykardia, pocenie się). Hipoglikemia może być szczególnie niebezpieczna, prowadząc w skrajnych przypadkach do śpiączki i zgonu, a jej ryzyko wzrasta przy nieregularnym spożywaniu posiłków. Objawy ustępują po podaniu węglowodanów, natomiast sztuczne słodziki są nieskuteczne. W ciężkich przypadkach konieczna jest hospitalizacja. Często obserwuje się także zaburzenia żołądkowo-jelitowe, takie jak ból brzucha, nudności, wymioty, biegunka i zaparcia, które można ograniczyć przez przyjmowanie leku podczas śniadania.
afazja, agranulocytoza, alergiczne zapalenie naczyń, bradykardia, ciężka hipoglikemia, dławica piersiowa, enzymy wątrobowe, gliklazyd, granulocytopenia, hipoglikemia, hiponatremia, leukopenia, małopłytkowość, nadciśnienie, niedokrwistość, niedokrwistość hemolityczna, niewydolność wątroby, objawy neurologiczne, objawy ogólnoustrojowe, obrzęk naczynioruchowy, pancytopenia, pobudzenie adrenergiczne, pochodna sulfonylomocznika, śpiączka, tachykardia, toksyczne martwicze oddzielanie się naskórka, wysypka polekowa z eozynofilią, zaburzenia rytmu serca, zaburzenia żołądkowo-jelitowe, zapalenie wątroby, zespół Stevensa-Johnsona, żółtaczka cholestatyczna - Leksykon leków
Działania niepożądane – Carzap 8 mg
Carzap, zawierający kandesartan cyleksetylu, charakteryzuje się profilem bezpieczeństwa potwierdzonym w badaniach klinicznych oraz obserwacjach po wprowadzeniu do obrotu. Najczęstsze działania niepożądane to zawroty głowy, ból głowy oraz infekcje górnych dróg oddechowych, występujące z częstością ≥1/100. W terapii nadciśnienia częstość przerwania leczenia z powodu działań niepożądanych wynosiła 3,1%, porównywalnie do placebo (3,2%). U pacjentów z niewydolnością serca obserwuje się częstsze występowanie hiperkaliemii (≥1/100), niedociśnienia i zaburzeń czynności nerek, co wymaga monitorowania stężenia potasu i kreatyniny w surowicy, zwłaszcza u osób powyżej 70. roku życia, z cukrzycą lub stosujących jednocześnie inhibitory ACE i/lub spironolakton. U dzieci (6-18 lat) profil działań niepożądanych jest podobny do dorosłych, jednak z wyższą częstością występowania bólu głowy, zawrotów głowy, kaszlu (≥1/10) oraz wysypki (≥1/100).
agranulocytoza, arytmia zatokowa, ból głowy, hiperkaliemia, hiponatremia, infekcja układu oddechowego, inhibitor konwertazy angiotensyny, kandesartan cyleksetylu, leukopenia, neutropenia, niedociśnienie, niewydolność serca, obrzęk naczynioruchowy, stężenie hemoglobiny, stężenie kreatyniny, stężenie potasu, układ renina-angiotensyna-aldosteron, zaburzenia czynności nerek, zaburzenia czynności wątroby, zakażenie górnych dróg oddechowych, zapalenie błony śluzowej nosa i gardła, zapalenie wątroby, zawroty głowy, zwiększenie enzymów wątrobowych - Leksykon leków
Działania niepożądane – Aliflusin 500 mg + 200 mg + 4 mg
Produkt leczniczy Aliflusin, zawierający 500 mg paracetamolu, 200 mg kwasu askorbinowego oraz 4 mg chlorofenaminy maleinianu w formie granulatu musującego, może wywoływać działania niepożądane związane z każdym ze składników aktywnych. Paracetamol rzadko powoduje niedokrwistość niehemolityczną, zahamowanie czynności szpiku kostnego, małopłytkowość, nefropatie, a także ostre i przewlekłe zapalenie trzustki oraz zaburzenia wątroby, takie jak niewydolność czy martwica. Chlorofenamina częściej wywołuje objawy ze strony ośrodkowego układu nerwowego (senność, nudności, osłabienie mięśniowe), zaburzenia widzenia (nieostre lub podwójne widzenie), suchość błon śluzowych, zatrzymanie moczu oraz reakcje nadwrażliwości, w tym anafilaksję. Rzadko obserwuje się agranulocytozę, leukopenię, zaburzenia rytmu serca, hipotensję, nadciśnienie, a także zaburzenia erekcji i krwawienia międzymiesiączkowe.
agranulocytoza, cholestaza, depresja ośrodkowego układu nerwowego, dysfagia, dyskineza, działanie nefrotoksyczne, kołatanie serca, krwawienie międzymiesiączkowe, leukopenia, majaczenie, małopłytkowość, martwica wątroby, morfologia krwi, nadwrażliwość krzyżowa, niedokrwistość aplastyczna, niedokrwistość niehemolityczna, niewydolność wątroby, obrzęk naczynioruchowy, ostra uogólniona osutka krostkowa, ostre zapalenie błędnika, parestezja, pęcherzowy rumień wielopostaciowy, pobudzenie paradoksalne, pokrzywka, reakcja anafilaktyczna, reakcja nadwrażliwości, rumień wielopostaciowy, suchość błony śluzowej nosa, szum uszny, toksyczna nekroliza naskórka, zaburzenie erekcji, zaburzenie koordynacji, zaburzenie rytmu serca, zahamowanie czynności szpiku kostnego, zapalenie trzustki, zapalenie wątroby, zatrzymanie moczu, zespół Lyella, zespół Stevensa-Johnsona, żółtaczka - Leksykon leków
Działania niepożądane – Teikoplanina BRADEX 400 mg* *odpowiada 400 000 IU
Teikoplanina, glikopeptydowy antybiotyk, wykazuje istotny profil działań niepożądanych, z naciskiem na ryzyko nefrotoksyczności, które jest zależne od schematu dawkowania. Przy niskich dawkach nasycających (średnio 6 mg/kg dwa razy na dobę, następnie 6 mg/kg raz na dobę) nefrotoksyczność występuje u około 2% pacjentów. Natomiast w badaniu obserwacyjnym u 300 pacjentów leczonych wysokimi dawkami nasycającymi (12 mg/kg dwa razy na dobę, średnio 5 dawek, a następnie 12 mg/kg raz na dobę) wskaźnik nefrotoksyczności wyniósł 11,0% w pierwszych 10 dniach terapii, 20,6% skumulowanie do 60 dni po leczeniu oraz 27,0% u pacjentów z ponad 5 dawkami nasycającymi. Ponadto, teikoplanina może wywoływać reakcje anafilaktyczne, zaburzenia słuchu (głuchota, ubytek słuchu, szumy uszne), zaburzenia hematologiczne (leukopenia, małopłytkowość, eozynofilia) oraz inne działania niepożądane o częstości ≥1/100 do <1/10, takie jak ropień, zapalenie żył, skurcz oskrzeli, biegunka, wysypka i podwyższone stężenie kreatyniny.
antybiotyk glikopeptydowy, eozynofilia, głuchota, leukopenia, małopłytkowość, nadkażenie, nefrotoksyczność, ototoksyczność, produkt leczniczy, reakcja anafilaktyczna, skurcz oskrzeli, szumy uszne, teikoplanina, wzrost aktywności aminotransferaz, zaburzenie hematologiczne, zaburzenie słuchu, zakażenie kości i stawów, zapalenie wsierdzia, zapalenie żył - Leksykon leków
Działania niepożądane – Pregabalin Reddy 50 mg
Pregabalina, stosowana u ponad 8900 pacjentów w badaniach klinicznych, wykazuje przewidywalny profil bezpieczeństwa z dominującymi działaniami niepożądanymi o nasileniu łagodnym do umiarkowanego. Odsetek przerwania terapii z powodu działań niepożądanych wynosi 12% w grupie leczonej pregabaliną, w porównaniu do 5% w grupie placebo, z najczęstszymi przyczynami odstawienia będącymi zawrotami głowy i sennością. Do bardzo często występujących działań niepożądanych (≥1/10) należą zawroty głowy, senność oraz bóle głowy. W przypadku leczenia ośrodkowego bólu neuropatycznego po urazie rdzenia kręgowego obserwuje się zwiększoną częstość działań niepożądanych ze strony OUN, zwłaszcza senności. Profil działań niepożądanych obejmuje szeroki zakres objawów ze strony układów: nerwowego, sercowo-naczyniowego, oddechowego, pokarmowego, wątrobowego, skórnego, mięśniowo-szkieletowego oraz moczowo-płciowego, z częstością występowania od bardzo często do rzadko, w tym potencjalnie poważne reakcje skórne (np. zespół Stevensa-Johnsona) i rabdomiolizę.
aminotransferaza alaninowa, aminotransferaza asparaginianowa, anoreksja, arytmia zatokowa, ataksja, blok przedsionkowo-komorowy, ból głowy, bradykardia zatokowa, depresja oddechowa, duszność, dyskineza, dyzuria, enzymy wątrobowe, fosfokinaza kreatynowa, ginekomastia, hipoglikemia, kurcz mięśni, leukopenia, małopłytkowość, nadciśnienie tętnicze, napady padaczkowe częściowe, neutropenia, niedociśnienie, niedoczulica, nietrzymanie moczu, niewydolność nerek, niewydolność wątroby, obrzęk naczynioruchowy, obrzęk obwodowy, obrzęk płuc, oczopląs, parestezja, parkinsonizm, pokrzywka, pregabalina, rabdomioliza, refluks żołądkowo-przełykowy, retencja moczu, senność, skąpomocz, tachykardia, tachykardia zatokowa, toksyczne martwicze oddzielanie się naskórka, wydłużenie odstępu QT, zaburzenia erekcji, zapalenie trzustki, zapalenie wątroby, zastoinowa niewydolność serca, zawroty głowy, zespół Stevensa-Johnsona, żółtaczka - Leksykon leków
Działania niepożądane – Rifamazid 150 mg + 100 mg
Podczas terapii produktem Rifamazid, zawierającym ryfampicynę i izoniazyd, obserwuje się szereg działań niepożądanych o różnej częstości występowania, zgodnie z klasyfikacją CIOMS. Ryfampicyna może powodować poważne zaburzenia hematologiczne, takie jak małopłytkowość (niezbyt często), niedokrwistość hemolityczna (rzadko), leukopenia (rzadko) oraz eozynofilia (niezbyt często). Reakcje immunologiczne obejmują objawy grypopodobne (często, do 50% przy dawce ≥25 mg/kg), obrzęk twarzy i kończyn (niezbyt często), zaburzenia oddechowe i wstrząs anafilaktyczny (rzadko). Ryfampicyna wywołuje także zaburzenia neurologiczne (ból i zawroty głowy, senność – często; ataksja, splątanie – niezbyt często), dolegliwości ze strony przewodu pokarmowego (zgaga, bóle w nadbrzuszu, nudności, wymioty – często; biegunka – niezbyt często) oraz zmiany w czynności wątroby, w tym zwiększenie stężenia bilirubiny i aktywności fosfatazy zasadowej (często), a także rzadko toksyczne zapalenie wątroby. Charakterystycznym efektem jest pomarańczowe lub czerwonobrązowe zabarwienie płynów ustrojowych (bardzo często w ślinie i moczu).
agranulocytoza, aminotransferaza, aminotransferaza alaninowa, aminotransferaza asparaginianowa, ataksja, bilirubina, bilirubinemia, eozynofilia, fosfataza zasadowa, hemoglobina, hemoglobinuria, izoniazyd, krwiomocz, leukopenia, małopłytkowość, miopatia, napad padaczkowy, niedokrwistość hemolityczna, niewydolność nerek, obrzęk naczynioruchowy, opryszczkowe zapalenie jamy ustnej, ryfampicyna, rzekomobłoniaste zapalenie jelita grubego, śródmiąższowe zapalenie nerek, stan splątania, toksyczna nekroliza naskórka, toksyczne martwicze oddzielanie się naskórka, toksyczne zapalenie wątroby, wstrząs anafilaktyczny, zaburzenie miesiączkowania, zapalenie naczyń krwionośnych, zapalenie trzustki, zapalenie wielonerwowe, zespół DRESS, zespół Lyella, złuszczające zapalenie skóry, żółtaczka - Leksykon leków
Działania niepożądane – Crohnax 1000 mg
Lek Crohnax, zawierający mesalazynę w dawkach 500 mg lub 1000 mg w formie czopków, wiąże się z szeregiem działań niepożądanych o różnym nasileniu i częstości. Najczęściej obserwowane są zaburzenia ze strony przewodu pokarmowego (ból brzucha, nudności, wymioty, biegunka), układu nerwowego (bóle i zawroty głowy) oraz skóry (pokrzywka, wysypka rumieniowa). Rzadziej występują poważne powikłania kardiologiczne, takie jak zapalenie mięśnia sercowego i osierdzia, oraz żołądkowo-jelitowe, w tym zwiększenie aktywności amylazy i zapalenie trzustki. Ze względu na doodbytniczą drogę podania, mogą pojawić się miejscowe objawy, takie jak świąd, dyskomfort i parcie na stolec. Sporadycznie notuje się reakcje nadwrażliwości, gorączkę polekową oraz odbarwienie moczu, które mogą sygnalizować poważniejsze komplikacje.
agranulocytoza, alergiczne zapalenie pęcherzyków płucnych, anemia aplastyczna, biegunka, ból brzucha, duszność, działania niepożądane, eozynofilia, eozynofilowe zapalenie płuc, gorączka polekowa, granulocytopenia, hepatotoksyczność, leukopenia, łysienie, marskość wątroby, mesalazyna, nacieki płucne, neuropatia obwodowa, neutropenia, niewydolność nerek, niewydolność wątroby, nudności, pancytopenia, podwyższone enzymy wątrobowe, pokrzywka, reakcja nadwrażliwości, rumień wielopostaciowy, śródmiąższowe zapalenie nerek, trombocytopenia, wymioty, wysypka rumieniowa, zaburzenia żołądkowo-jelitowe, zapalenie mięśnia sercowego, zapalenie osierdzia, zapalenie płuc, zapalenie trzustki, zapalenie wątroby, zawroty głowy, zespół nerczycowy, zespół Stevensa-Johnsona, zespół toczniopodobny - Leksykon substancji czynnych
Estazolam – Działania niepożądane
Estazolam, będący benzodiazepiną o działaniu nasennym i przeciwlękowym, jest stosowany głównie w krótkotrwałej terapii bezsenności. Jego farmakoterapia wiąże się z licznymi działaniami niepożądanymi, z których najczęstsze to senność dzienna (43%), bóle głowy (12%), ospałość, zawroty głowy i astenia (po 7%). Szczególnie u pacjentów geriatrycznych obserwuje się nasilenie objawów neurologicznych, takich jak zaburzenia koordynacji, ataksja, dezorientacja oraz ryzyko upadków. Estazolam może wywoływać także niepamięć następczą, dyzartrię, zaburzenia pamięci i zmniejszenie libido. Reakcje paradoksalne, choć rzadkie, obejmują pobudzenie psychoruchowe, bezsenność, urojenia i psychozy, zwłaszcza u osób starszych, po spożyciu alkoholu lub z chorobami psychicznymi. Istotnym zagrożeniem jest rozwój uzależnienia fizycznego i psychicznego, a nagłe odstawienie leku może prowadzić do zespołu odstawiennego z objawami takimi jak drżenie, pocenie się, lęk i drgawki.
agranulocytoza, amnezja anterogradowa, arytmia serca, astenia, ataksja, benzodiazepina, bezsenność, bezsenność z odbicia, ból głowy, ból w klatce piersiowej, bóle stawowo-mięśniowe, bradykardia, drażliwość, drgawki, drżenie mięśni, drżenie mięśniowe, dyzartria, działanie nasenne i przeciwlękowe, estazolam, kołatanie serca, koszmary nocne, leukopenia, niepamięć następcza, nietrzymanie moczu, nudności, objawy neurologiczne, obniżenie ciśnienia tętniczego, omamy, ospałość, ośrodkowy układ nerwowy, pobudzenie psychoruchowe, psychoza, reakcja alergiczna skórna, reakcja anafilaktyczna, reakcje paradoksalne, senność dzienna, skurcze mięśni, spowolnienie reakcji, stan splątania, suchość błony śluzowej jamy ustnej, urojenia, uzależnienie fizyczne i psychiczne, wymioty, wzdęcia, zaburzenia czynności wątroby, zaburzenia koordynacji, zaburzenia miesiączkowania, zaburzenia morfologii krwi, zaburzenia napięcia mięśni, zaburzenia pamięci, zaburzenia równowagi, zaburzenia widzenia, zaparcia, zatrzymanie moczu, zawroty głowy, zespół odstawienny, zmniejszenie libido, żółtaczka, zwiotczenie mięśni - Leksykon leków
Działania niepożądane – Telam 40 mg + 5 mg
Produkt leczniczy Telam, zawierający telmisartan 40 mg oraz amlodypinę 5 mg, charakteryzuje się specyficznym profilem bezpieczeństwa wynikającym z farmakologii obu składników. Najczęściej obserwowanymi działaniami niepożądanymi są zawroty głowy oraz obrzęk obwodowy, występujące często (≥1/100 do <1/10). Inne często zgłaszane objawy to zmiany rytmu wypróżnień, takie jak biegunka i zaparcia. Poważne działania niepożądane, w tym ciężkie omdlenia, obrzęk naczynioruchowy oraz posocznica, występują rzadko (≥1/10 000 do <1/1000). Profil bezpieczeństwa opiera się na danych z pięciu kontrolowanych badań klinicznych obejmujących ponad 3500 pacjentów, z czego ponad 2500 otrzymywało kombinację telmisartanu i amlodypiny. Działania niepożądane sklasyfikowano według częstości występowania, co ułatwia ocenę ryzyka klinicznego.
amlodypina, arytmia, bezsenność, biegunka, ból brzucha, ból głowy, ból mięśni, ból stawów, bradykardia, częstoskurcz komorowy, depresja, duszność, eozynofilia, ginekomastia, hiperglikemia, hiperkaliemia, hipertonia mięśniowa, hipoglikemia, hiponatremia, infekcja dróg moczowych, infekcja górnych dróg oddechowych, kaszel, kołatanie serca, kurcze mięśni, leukopenia, małopłytkowość, migotanie przedsionków, migrena, neuropatia obwodowa, niedociśnienie, niedoczulica, niedokrwistość, niestrawność, nudności, obrzęk naczynioruchowy, obrzęk obwodowy, omdlenie, ostra niewydolność nerek, parestezja, posocznica, przerost dziąseł, reakcja anafilaktyczna, rumień wielopostaciowy, senność, śródmiąższowa choroba płuc, stan splątania, szumy uszne, tachykardia, telmisartan, wzdęcia, zaburzenia erekcji, zaburzenia widzenia, zapalenie gardła, zapalenie naczyń, zapalenie pęcherza, zapalenie trzustki, zapalenie wątroby, zapalenie zatok, zawał mięśnia sercowego, zawroty głowy, zespół pozapiramidowy, zespół Stevensa-Johnsona, zespół toksycznej nekrolizy naskórka, złuszczające zapalenie skóry, żółtaczka - Leksykon substancji czynnych
Sód walproinian – Działania niepożądane
Sód walproinian, stosowany w lekach takich jak Depakine Chrono 300 i 500, wykazuje szerokie spektrum działań niepożądanych o różnej częstości i nasileniu. Do bardzo często występujących należą niedokrwistość, trombocytopenia, drżenie, nudności oraz zmniejszenie aktywności czynników krzepnięcia, co wymaga regularnego monitorowania morfologii krwi i parametrów krzepnięcia. Często obserwuje się hiponatremię, zwiększenie masy ciała, zaburzenia psychiczne (agresja, pobudzenie, zaburzenia uwagi), osłabienie słuchu, krwotoki, nietrzymanie moczu oraz nieregularne cykle miesiączkowe. Niezbyt często pojawiają się leukopenia, pancytopenia, zespół SIADH, hiperandrogenizm, wymioty, zapalenie jamy ustnej, biegunka, obrzęk naczynioruchowy, zmniejszenie gęstości mineralnej kości, niewydolność nerek, brak miesiączki, hipotermia i obwodowe obrzęki. Rzadko występują poważne powikłania, takie jak zespół mielodysplastyczny, niewydolność szpiku kostnego, niedoczynność tarczycy, zapalenie trzustki (szczególnie u dzieci poniżej 3 lat), uszkodzenie wątroby, ciężkie reakcje skórne (zespół Stevensa-Johnsona, DRESS), rabdomioliza oraz encefalopatia, w tym śpiączka walproinianowa.
agranulocytoza, ataksja, biotynidaza, diplopia, drżenie, dysfunkcja wątroby, encefalopatia, halucynacje, hepatotoksyczność, hiperamonemia, hiperandrogenizm, hiperplazja dziąseł, hipokarnitynemia, hiponatremia, letarg, leukopenia, martwica toksyczno-rozpływna naskórka, nadwrażliwość, niedoczynność tarczycy, niedokrwistość, niedokrwistość makrocytowa, niewydolność nerek, niewydolność szpiku kostnego, obrzęk naczynioruchowy, oczopląs, osłupienie, osteopenia, osteoporoza, pancytopenia, parestezje, parkinsonizm, rabdomioliza, rumień wielopostaciowy, sód walproinian, śpiączka, śródmiąższowe zapalenie nerek, stan splątania, trombocytopenia, układowy toczeń rumieniowaty, uszkodzenie wątroby, wirylizm, wysięk opłucnowy, zaburzenia pozapiramidowe, zapalenie naczyń, zapalenie trzustki, zespół ciężkiej nadwrażliwości, zespół Fanconiego, zespół mielodysplastyczny, zespół niedostosowanego wydzielania hormonu antydiuretycznego, zespół policystycznych jajników, zespół Stevensa-Johnsona - Leksykon leków
Działania niepożądane – Aciclovir Aurovitas 200 mg
Aciclovir Aurovitas, zawierający 200 mg acyklowiru w postaci tabletek, wykazuje szerokie spektrum działań niepożądanych, które należy monitorować podczas terapii. Najczęściej obserwuje się objawy ze strony układu nerwowego (bóle głowy, zawroty głowy), przewodu pokarmowego (nudności, wymioty, biegunka, bóle brzucha), skóry (świąd, wysypka, nadwrażliwość na światło) oraz objawy ogólne, takie jak zmęczenie i gorączka. Rzadziej występują poważniejsze reakcje, w tym reakcje anafilaktyczne, obrzęk naczynioruchowy, duszność oraz zaburzenia funkcji nerek (zwiększenie stężenia mocznika i kreatyniny, ostra niewydolność nerek). Bardzo rzadko notuje się hematologiczne zaburzenia (niedokrwistość, leukopenia, małopłytkowość), poważne zaburzenia neurologiczne i psychiatryczne (pobudzenie, dezorientacja, drgawki, encefalopatia, śpiączka) oraz powikłania hepatologiczne (zapalenie wątroby, żółtaczka). Występowanie tych działań jest szczególnie istotne u pacjentów z niewydolnością nerek lub innymi czynnikami predysponującymi.
acyklowir, ataksja, ból głowy, dezorientacja, drgawki, duszność, encefalopatia, enzymy wątrobowe, fotowrażliwość, hiperbilirubinemia, hiperkreatynemia, hiperurykemia, krystaluria, lek przeciwwirusowy, leukopenia, małopłytkowość, niedokrwistość, objawy psychotyczne, obrzęk naczynioruchowy, ostra niewydolność nerek, pokrzywka, reakcja anafilaktyczna, zaburzenia mowy, zapalenie wątroby, żółtaczka - Leksykon leków
Działania niepożądane – Aricogan 15 mg
Arypiprazol, substancja czynna leku Aricogan, wykazuje szeroki profil działań niepożądanych, które zostały szczegółowo opisane w badaniach klinicznych oraz obserwacjach po wprowadzeniu do obrotu. Najczęściej występującymi działaniami niepożądanymi są akatyzja (12,1% u pacjentów z zaburzeniami afektywnymi dwubiegunowymi, 6,2% u pacjentów ze schizofrenią) oraz nudności (>3%). Inne często obserwowane objawy to zaburzenia pozapiramidowe, drżenie, bóle głowy, sedacja, senność i zawroty głowy. Rzadziej występują poważne powikłania, takie jak złośliwy zespół neuroleptyczny, drgawki typu grand mal czy zespół serotoninowy. W populacji pediatrycznej (13-17 lat) częściej niż u dorosłych obserwuje się senność, zaburzenia pozapiramidowe, suchość w jamie ustnej, zwiększony apetyt oraz niedociśnienie ortostatyczne. Działania niepożądane mają charakter dawkozależny, np. częstość zaburzeń pozapiramidowych wzrasta z 9,1% przy dawce 10 mg do 28,8% przy dawce 30 mg.
akatyzja, bezsenność, ból głowy, bradykardia, choroba zakrzepowo-zatorowa, cukrzyca, drgawki grand mal, drżenie, dysfagia, dystonia, epizod maniakalny, hiperglikemia, hiperprolaktynemia, hiperseksualność, hiponatremia, jadłowstręt, kompulsywne jedzenie, kompulsywne zakupy, kwasica ketonowa, lęk, leukopenia, myśli samobójcze, neutropenia, niedociśnienie ortostatyczne, niepokój ruchowy, niestrawność, objawy pozapiramidowe, poriomania, późna dyskineza, próba samobójcza, sedacja, senność, skurcz mięśni szyi, śpiączka hiperosmolarna, tachykardia, torsade de pointes, trombocytopenia, trudności z oddychaniem, ucisk w gardle, uzależnienie od hazardu, wydłużenie odstępu QT, wzmożone wydzielanie śliny, zaburzenia mowy, zaburzenia rytmu komorowego, zaburzenie afektywne dwubiegunowe, zakrzepica żył głębokich, zapalenie trzustki, zaparcie, zatorowość płucna, zatrzymanie akcji serca, zawroty głowy, zespół serotoninowy, złośliwy zespół neuroleptyczny - Leksykon leków
Działania niepożądane – Depakine Chronosphere 100 (66,66 mg + 29,03 mg)/sasz.
Walproinian sodu zawarty w leku Depakine Chronosphere wykazuje szerokie spektrum działań niepożądanych, które należy monitorować ze względu na ich wpływ na bezpieczeństwo terapii. Najczęstsze działania hematologiczne to niedokrwistość i trombocytopenia (≥1/10), a także leukopenia i pancytopenia (≥1/1000 do <1/100). Zaburzenia krzepnięcia manifestują się zmniejszoną aktywnością czynników krzepnięcia oraz wydłużeniem czasu protrombinowego, APTT i INR. W zakresie gospodarki hormonalnej i metabolicznej obserwuje się hiponatremię i zwiększenie masy ciała (≥1/100), a także zespół SIADH i hiperandrogenizm (≥1/1000 do <1/100). Neurologiczne działania niepożądane obejmują drżenie (≥1/10), stany splątania, halucynacje, zaburzenia uwagi i drgawki (≥1/100), a także encefalopatię i śpiączkę (≥1/1000 do <1/100). Istotne są również poważne powikłania, takie jak zapalenie trzustki, uszkodzenie wątroby (częstość szczególnie wysoka u dzieci poniżej 3 lat), oraz reakcje skórne, w tym zespół Stevensa-Johnsona i DRESS (rzadko). Długotrwałe stosowanie może prowadzić do osteopenii, osteoporozy i złamań (≥1/1000 do <1/100).
agranulocytoza, aplazja krwinek czerwonych, ataksja, ból głowy, czas protrombinowy, drgawki, encefalopatia, halucynacje, hepatotoksyczność, hiperamonemia, hiperandrogenizm, hiperplazja dziąseł, hipokarnitynemia, hiponatremia, leukopenia, makrocytemia, martwica toksyczno-rozpływna naskórka, niedoczynność tarczycy, niedokrwistość makrocytowa, niewydolność szpiku kostnego, obrzęk naczynioruchowy, oczopląs, osłupienie, osteopenia, osteoporoza, pancytopenia, parestezja, parkinsonizm, rabdomioliza, rumień wielopostaciowy, senność, śródmiąższowe zapalenie nerek, stan splątania, toczeń rumieniowaty układowy, trombocytopenia, walproinian sodu, wysięk opłucnowy, zaburzenia pamięci, zaburzenia pozapiramidowe, zaburzenia uczenia się, zapalenie jamy ustnej, zapalenie trzustki, zawroty głowy, zespół DRESS, zespół Fanconiego, zespół mielodysplastyczny, zespół policystycznych jajników, zespół SIADH, zespół Stevensa-Johnsona - Leksykon leków
Działania niepożądane – Olanzapine +pharma 10 mg
Olanzapina, lek przeciwpsychotyczny, charakteryzuje się szerokim spektrum działań niepożądanych, które wymagają ścisłego monitorowania podczas terapii. Do najczęstszych należą senność, zwiększenie masy ciała, eozynofilia oraz podwyższone poziomy prolaktyny, cholesterolu, glukozy i triglicerydów. Występują także objawy neurologiczne, takie jak akatyzja, parkinsonizm i dyskineza, a także niedociśnienie ortostatyczne i objawy antycholinergiczne. Istotne są zaburzenia hematologiczne, w tym leukopenia, neutropenia i trombocytopenia, które zwiększają ryzyko infekcji i krwawień. Olanzapina wpływa na metabolizm, prowadząc do hiperglikemii, hipercholesterolemii i hipertriglicerydemii, co może skutkować rozwojem lub zaostrzeniem cukrzycy, a w skrajnych przypadkach kwasicą ketonową lub śpiączką. Ponadto, lek może wywoływać hiperprolaktynemię z objawami ze strony układu rozrodczego oraz zaburzenia sercowo-naczyniowe, takie jak bradykardia, wydłużenie QTc, częstoskurcz komorowy, migotanie komór i żylna choroba zakrzepowo-zatorowa.
akatyzja, astenia, bradykardia, choroba zakrzepowo-zatorowa, cukromocz, częstoskurcz komorowy, delirium, depresja oddechowa, dyskineza, dystonia, dyzartria, działanie antycholinergiczne, eozynofilia, ginekomastia, hipercholesterolemia, hiperglikemia, hiperprolaktynemia, hipertriglicerydemia, hipotermia, kwasica ketonowa, lek przeciwpsychotyczny, leukopenia, migotanie komór, napady drgawkowe, neutropenia, niedociśnienie ortostatyczne, nietrzymanie moczu, olanzapina, parkinsonizm, przyrost masy ciała, rabdomioliza, senność, trombocytopenia, wydłużenie odstępu QT, zachłyśnięcie, zapalenie trzustki, zapalenie wątroby, zatrzymanie moczu, zespół DRESS, zespół odstawienny noworodków, złośliwy zespół neuroleptyczny - Leksykon leków
Specjalne ostrzeżenia – Apoauronarami
Ramipryl, dostępny w preparatach Apoauronarami (2,5 mg, 5 mg, 10 mg), wymaga szczególnej ostrożności u pacjentów z aktywacją układu renina-angiotensyna-aldosteron (RAA), zwłaszcza przy pierwszym podaniu lub zwiększaniu dawki, ze względu na ryzyko znacznego obniżenia ciśnienia tętniczego i upośledzenia czynności nerek. Szczególnie narażone są osoby z ciężkim nadciśnieniem, niewydolnością serca, zwężeniem tętnicy nerkowej, odwodnieniem, marskością wątroby czy po rozległych zabiegach operacyjnych. Przed rozpoczęciem terapii należy skorygować hipowolemię i niedobory sodu, a podczas leczenia monitorować ciśnienie tętnicze, czynność nerek oraz elektrolity, zwłaszcza u pacjentów z niewydolnością nerek, cukrzycą, w podeszłym wieku oraz stosujących leki oszczędzające potas. Podwójna blokada układu RAA (inhibitory ACE + AIIRA lub aliskiren) jest przeciwwskazana poza ścisłym nadzorem specjalistycznym z regularnym monitorowaniem parametrów nerkowych i elektrolitów.
antagonista receptora angiotensyny II, ciężkie nadciśnienie tętnicze, czynność nerek, hiperkaliemia, hiponatremia, inhibitor ACE, inhibitor mTOR, kaszel polekowy, kolagenoza, lek moczopędny oszczędzający potas, leukopenia, małopłytkowość, marskość wątroby, nefropatia cukrzycowa, neutropenia, niedokrwistość, niekontrolowana cukrzyca, obrzęk naczynioruchowy, odwodnienie, podwójna blokada RAA, przeszczep nerki, racekadotryl, reakcja anafilaktyczna, sakubitryl z walsartanem, suplement potasu, supresja szpiku kostnego, układ renina-angiotensyna-aldosteron, wildagliptyna, zastoinowa niewydolność serca, zawał mięśnia sercowego, zdekompensowana zastoinowa niewydolność serca, zespół niewłaściwego wydzielania hormonu antydiuretycznego, zwężenie tętnicy nerkowej - Leksykon leków
Działania niepożądane – Asikreba 37,5 mg
Terapia sunitynibem (Asikreba) w dawkach 12,5 mg, 25 mg, 37,5 mg oraz 50 mg wiąże się z ryzykiem poważnych działań niepożądanych, które mogą zagrażać życiu pacjenta. Do najcięższych powikłań należą niewydolność nerek i serca, zator tętnicy płucnej, perforacja przewodu pokarmowego oraz różnorodne krwotoki (m.in. z układu oddechowego, przewodu pokarmowego, guza nowotworowego, układu moczowego i mózgu). W badaniach klinicznych u pacjentów z rakiem nerkowokomórkowym (RCC), nowotworami podścieliskowymi przewodu pokarmowego (GIST) oraz nowotworami neuroendokrynnymi trzustki (pNET) najczęściej obserwowano zaburzenia metaboliczne (zmniejszenie apetytu), neurologiczne (zaburzenia smaku), sercowo-naczyniowe (nadciśnienie tętnicze), ogólne (uczucie zmęczenia), żołądkowo-jelitowe (biegunka, nudności, zapalenie jamy ustnej, niestrawność, wymioty) oraz skórne (przebarwienia, erytrodyzestezja dłoniowo-podeszwowa). Często występują również zaburzenia hematologiczne, takie jak neutropenia, małopłytkowość i niedokrwistość, a także niedoczynność tarczycy wymagająca monitorowania i leczenia.
dysgeuzja, krwotok, krwotok do jamy otrzewnowej, leukopenia, limfopenia, małopłytkowość, martwicze zapalenie powięzi, mikroangiopatia zakrzepowa, nadciśnienie tętnicze, nadczynność tarczycy, neutropenia, niedoczynność tarczycy, niedokrwistość, niewydolność nadnerczy, niewydolność nerek, niewydolność serca, niewydolność wielonarządowa, nowotwór neuroendokrynny trzustki, nowotwór podścieliskowy przewodu pokarmowego, obrzęk naczynioruchowy, odma opłucnowa, pancytopenia, perforacja przewodu pokarmowego, posocznica, rak nerkowokomórkowy, ropień, rozsiane krzepnięcie wewnątrznaczyniowe, sunitynib, wstrząs, zakażenie grzybicze, zakażenie wirusowe, zapalenie jamy ustnej, zapalenie tarczycy, zator tętnicy płucnej, zespół ręka-stopa - Leksykon leków
Działania niepożądane – Linezolid Polpharma 600 mg
Linezolid Polpharma w dawce 600 mg (tabletki powlekane) wykazuje profil działań niepożądanych potwierdzony w badaniach klinicznych na ponad 2000 dorosłych pacjentach, przy stosowaniu do 28 dni. Najczęściej obserwowane działania niepożądane to biegunka (8,4%), ból głowy (6,5%), nudności (6,3%) oraz wymioty (4,0%), które były również główną przyczyną przerwania terapii u około 3% pacjentów. Szczególną uwagę należy zwrócić na zaburzenia hematologiczne, zwłaszcza niedokrwistość, która wystąpiła u 2,0% pacjentów w badaniach kontrolowanych, a w badaniach compassionate use u 2,5% pacjentów leczonych ≤28 dni oraz u 12,3% leczonych >28 dni. Ciężka niedokrwistość wymagająca transfuzji krwi dotyczyła odpowiednio 9% i 15% tych grup. Ryzyko leukopenii, neutropenii, trombocytopenii oraz pancytopenii wzrasta wraz z wydłużeniem terapii powyżej 28 dni, co wymaga regularnego monitorowania morfologii krwi.
anafilaksja, biegunka, ból brzucha, ból głowy, ciężka niedokrwistość, eozynofilia, hiponatremia, kandydoza jamy ustnej, kandydoza pochwy, kwasica mleczanowa, leukopenia, linezolid, morfologia krwi, nadciśnienie tętnicze, neutropenia, niedokrwistość, niedokrwistość syderoblastyczna, nudności, pancytopenia, przemijający napad niedokrwienny, rzekomobłoniaste zapalenie okrężnicy, trombocytopenia, wymioty, zaburzenie hematologiczne, zahamowanie czynności szpiku kostnego, zakażenie grzybicze, zapalenie okrężnicy - Leksykon substancji czynnych
Walacyklowir – Działania niepożądane
Walacyklowir, stosowany w terapii infekcji wirusowych, wykazuje profil działań niepożądanych o zróżnicowanym nasileniu i częstości. Najczęściej obserwowanymi działaniami niepożądanymi w badaniach klinicznych są ból głowy (bardzo często, ≥1/10) oraz nudności (często, ≥1/100 do <1/10). Ciężkie powikłania obejmują zakrzepową plamicę małopłytkową, zespół hemolityczno-mocznicowy, ostrą niewydolność nerek, zaburzenia neurologiczne (w tym encefalopatię, drgawki, śpiączkę) oraz zespół DRESS. Szczególnie narażeni na ciężkie działania niepożądane są pacjenci z upośledzoną funkcją nerek, osoby w podeszłym wieku oraz pacjenci po przeszczepieniu narządu otrzymujący wysokie dawki (do 8000 mg/dobę). W trakcie terapii należy zapewnić odpowiednie nawodnienie, aby zapobiec wytrącaniu się kryształków acyklowiru w nerkach i minimalizować ryzyko uszkodzenia nerek.
anafilaksja, ataksja, cewkowo-śródmiąższowe zapalenie nerek, duszność, encefalopatia, krwiomocz, kryształki acyklowiru, lek przeciwwirusowy, leukopenia, małopłytkowość, mikroangiopatyczna niedokrwistość hemolityczna, obrzęk naczynioruchowy, opryszczka narządów płciowych, opryszczka wargowa, ostra niewydolność nerek, półpasiec, reakcja polekowa z eozynofilią, walacyklowir, zaburzenie neurologiczne, zakażenie CMV, zakrzepowa plamica małopłytkowa, zespół DRESS, zespół hemolityczno-mocznicowy - Leksykon leków
Specjalne ostrzeżenia – Teriflunomide Glenmark
Teriflunomid, stosowany w terapii stwardnienia rozsianego, wymaga ścisłego monitorowania parametrów klinicznych i biochemicznych ze względu na ryzyko działań niepożądanych, zwłaszcza hepatotoksyczności i hematotoksyczności. Przed rozpoczęciem leczenia należy ocenić ciśnienie tętnicze, aktywność aminotransferazy alaninowej (AlAT/SGPT) oraz wykonać pełną morfologię krwi. W trakcie terapii zaleca się kontrolę AlAT co 4 tygodnie przez pierwsze 6 miesięcy, a następnie regularnie, a morfologię krwi w zależności od objawów klinicznych. Szczególną ostrożność należy zachować u pacjentów z zaburzeniami czynności wątroby, stosujących leki hepatotoksyczne lub spożywających alkohol. W przypadku wzrostu AlAT powyżej 2-3-krotnej górnej granicy normy, badania enzymów wątrobowych powinny być wykonywane co tydzień, a przy podejrzeniu uszkodzenia wątroby leczenie należy przerwać i rozważyć procedurę przyspieszonej eliminacji leku. Ze względu na długi okres półtrwania teriflunomidu (średnio 8 miesięcy do stężenia <0,02 mg/L), eliminacja może trwać nawet do 2 lat bez interwencji.
aminotransferaza alaninowa, ciśnienie tętnicze krwi, dysfunkcja wątroby, działanie immunomodulacyjne, fingolimod, hipoproteinemia, interferon beta, krwinki białe, leflunomid, lek hepatotoksyczny, lek immunomodulujący, leukopenia, łuszczyca krostkowa, małopłytkowość, morfologia krwi, nadciśnienie płucne, natalizumab, neuropatia obwodowa, octan glatirameru, okres półtrwania leku, pancytopenia, polekowe uszkodzenie wątroby, reakcja polekowa z eozynofilią, śródmiąższowa choroba płuc, stwardnienie rozsiane, teriflunomid, toksyczne martwicze oddzielanie się naskórka, transaminaza pirogronianowo-glutaminowa, wrzodziejące zapalenie jamy ustnej, zaburzenie czynności szpiku kostnego, zakażenie prątkami gruźlicy, zespół nerczycowy, zespół Stevensa-Johnsona, żółtaczka, żywa szczepionka atenuowana - Leksykon leków
Działania niepożądane – Piperacillin + Tazobactam Eugia 2 g + 0,25 g
Preparat Piperacillin + Tazobactam Eugia (2 g + 0,25 g oraz 4 g + 0,5 g, proszek do sporządzania roztworu do infuzji) jest antybiotykiem beta-laktamowym, którego stosowanie wiąże się z ryzykiem wystąpienia licznych działań niepożądanych o różnej częstości i nasileniu. Najcięższe powikłania obejmują rzekomobłoniaste zapalenie jelit oraz toksyczne martwicze oddzielanie się naskórka, występujące u 1-10 na 10 000 pacjentów. Inne poważne działania niepożądane, takie jak pancytopenia, wstrząs anafilaktyczny czy zespół Stevensa-Johnsona, mają nieokreśloną częstość występowania. U pacjentów z mukowiscydozą obserwuje się zwiększoną częstość gorączki i wysypki. Ponadto, beta-laktamy mogą indukować encefalopatię i drgawki, co wymaga szczególnej uwagi u chorych z zaburzeniami neurologicznymi.
agranulocytoza, aminotransferaza alaninowa, aminotransferaza asparaginianowa, antybiotyk beta-laktamowy, bezsenność, biegunka, ból brzucha, ból głowy, czas częściowej tromboplastyny po aktywacji, czas protrombinowy, dreszcze, drgawki, encefalopatia, eozynofilia, eozynofilowe zapalenie płuc, fosfataza zasadowa, gamma-glutamylotransferaza, gorączka, hipokaliemia, kanalikowo-śródmiąższowe zapalenie nerek, krwawienie z nosa, leukopenia, majaczenie, małopłytkowość, mukowiscydoza, napad drgawkowy, neutropenia, niedociśnienie, niedokrwistość, niedokrwistość hemolityczna, niewydolność nerek, odczyn Combsa, ostra uogólniona osutka krostkowa, pancytopenia, pęcherzowe zapalenie skóry, plamica, pokrzywka, reakcja anafilaktoidalna, reakcja anafilaktyczna, rumień wielopostaciowy, rzekomobłoniaste zapalenie jelit, rzekomobłoniaste zapalenie okrężnicy, toksyczne martwicze oddzielanie naskórka, trombocytoza, wstrząs anafilaktoidalny, wstrząs anafilaktyczny, zakażenie drożdżakami, zakrzepowe zapalenie żył, zapalenie wątroby, zapalenie żył, zespół DRESS, zespół Stevensa-Johnsona, żółtaczka - Leksykon leków
Działania niepożądane – Promazin Jelfa 25 mg
Promazin Jelfa, zawierający chlorowodorek promazyny w dawkach 25 mg, 50 mg i 100 mg, jest neuroleptykiem o szerokim spektrum działań niepożądanych, które wymagają ścisłego monitorowania. Najczęściej obserwuje się zaburzenia układu nerwowego, w tym parkinsonizm, akatyzję, złośliwy zespół neuroleptyczny oraz późne dyskinezy. Ponadto, promazyna może wywoływać poważne zaburzenia hematologiczne, takie jak agranulocytoza, granulocytopenia, leukopenia, niedokrwistość hemolityczna i aplastyczna oraz małopłytkowość, wszystkie o częstości nieznanej. Reakcje immunologiczne, w tym obrzęk naczynioruchowy, skurcz oskrzeli i reakcje anafilaktyczne, również stanowią istotne ryzyko. W zakresie endokrynologicznym obserwuje się mlekotok, ginekomastię, zaburzenia miesiączkowania, hiperglikemię i hipoglikemię, a także znaczący przyrost masy ciała. Działania niepożądane obejmują także zaburzenia kardiologiczne (blok przedsionkowo-komorowy, arytmie, zmiany w EKG), naczyniowe (niedociśnienie, ortostatyczne spadki ciśnienia), oddechowe (depresja oddechowa) oraz wątrobowe (żółtaczka zastoinowa).
agranulocytoza, akatyzja, blok przedsionkowo-komorowy, chlorowodorek promazyny, cukromocz, depresja oddechowa, działanie antycholinergiczne, eozynofilia, fotowrażliwość, ginekomastia, granulocytopenia, hiperglikemia, hipertermia, hipoglikemia, hipotermia, leukopenia, małopłytkowość, migotanie komór, mlekotok, napad drgawkowy, neuroleptyk, niedociśnienie, niedociśnienie ortostatyczne, niedokrwistość aplastyczna, niedokrwistość hemolityczna, obrzęk naczynioruchowy, ostry zespół dyskinetyczny, pancytopenia, parkinsonizm, pokrzywka, późna dyskineza, priapizm, przedsionkowe zaburzenie rytmu, reakcja anafilaktyczna, skurcz oskrzeli, tachykardia komorowa, toczeń rumieniowaty układowy, zaburzenie akomodacji, zaburzenie miesiączkowania, zatrzymanie moczu, zespół depresyjny, zespół dystoniczny, złośliwy zespół neuroleptyczny, zmiana w EKG, żółtaczka zastoinowa - Leksykon leków
Działania niepożądane – Ibuprofen Catalent 200 mg
Ibuprofen, stosowany w dawkach dobowych do 1200 mg (postacie doustne) oraz 1800 mg (czopki), wykazuje szerokie spektrum działań niepożądanych, z przewagą objawów ze strony przewodu pokarmowego, takich jak bóle brzucha, nudności, biegunka, wzdęcia, zgaga oraz niewielka utrata krwi, która w rzadkich przypadkach może prowadzić do anemii. Długotrwałe stosowanie dużych dawek (do 2400 mg/dobę) wiąże się z podwyższonym ryzykiem incydentów zakrzepowo-zatorowych, w tym zawału mięśnia sercowego i udaru mózgu. Rzadziej obserwuje się poważne powikłania żołądkowo-jelitowe, takie jak wrzody, perforacje, krwawienia, a także zapalenia błony śluzowej żołądka i jelit. Działania niepożądane obejmują również reakcje skórne (wysypki, rumień wielopostaciowy, zespół Stevensa-Johnsona), reakcje nadwrażliwości (anafilaksja, obrzęk naczynioruchowy), zaburzenia czynności wątroby i nerek, a także objawy ze strony ośrodkowego układu nerwowego, takie jak ból głowy, zawroty, bezsenność i jałowe zapalenie opon mózgowo-rdzeniowych, szczególnie u pacjentów z chorobami autoimmunologicznymi.
AGEP, agranulocytoza, anafilaksja, anemia, choroba Leśniowskiego-Crohna, incydent zakrzepowo-zatorowy, jałowe zapalenie opon mózgowo-rdzeniowych, krwawienie z przewodu pokarmowego, leukopenia, martwica brodawek nerkowych, martwicze zapalenie powięzi, mieszana choroba tkanki łącznej, nadciśnienie tętnicze, niewydolność wątroby, obrzęk naczynioruchowy, ostra niewydolność nerek, ostre zapalenie wątroby, pancytopenia, rumień wielopostaciowy, SCAR, skurcz oskrzeli, śródmiąższowe zapalenie nerek, toczeń rumieniowaty układowy, toksyczne martwicze oddzielanie naskórka, trombocytopenia, udar mózgu, wrzód żołądka, wrzodziejące zapalenie jamy ustnej, zapalenie błony śluzowej żołądka, zapalenie jelita grubego, zapalenie naczyń, zapalenie przełyku, zapalenie trzustki, zawał mięśnia sercowego, zespół DRESS, zespół Kounisa, zespół nerczycowy, zespół Stevensa-Johnsona, złuszczające zapalenie skóry - Leksykon leków
Działania niepożądane – Co-Valsacor 160 mg + 25 mg
Preparat Co-Valsacor, zawierający 160 mg walsartanu i 25 mg hydrochlorotiazydu, może wywoływać liczne działania niepożądane o różnej częstości i nasileniu, związane zarówno z każdym ze składników osobno, jak i ich kombinacją. Do najczęściej obserwanych należą hipokaliemia, hiponatremia, hiperurykemia oraz zaburzenia metaboliczne, a także objawy ze strony układu nerwowego (np. zawroty głowy, parestezje), układu sercowo-naczyniowego (niedociśnienie), nerek (zaburzenia czynności) oraz skóry (wysypki, obrzęk naczynioruchowy). Szczególną uwagę należy zwrócić na ryzyko nieczerniakowych nowotworów skóry, zwłaszcza u pacjentów stosujących hydrochlorotiazyd, co potwierdzają dane epidemiologiczne wskazujące na związek dawki leku z występowaniem raka podstawnokomórkowego i kolczystokomórkowego skóry.
agranulocytoza, azot mocznikowy, cholestaza wewnątrzwątrobowa, choroba posurowicza, Co-Valsacor, cukromocz, diuretyk tiazydowy, hiperglikemia, hiperkalcemia, hipokaliemia, hiponatremia, hydrochlorotiazyd, jaskra zamkniętego kąta, leukopenia, małopłytkowość, martwicze zapalenie naczyń, monoterapia, nadwrażliwość na światło, neutropenia, nieczerniakowy nowotwór skóry, niedociśnienie, niedociśnienie ortostatyczne, niedokrwistość aplastyczna, niedokrwistość hemolityczna, niewydolność nerek, niewydolność szpiku kostnego, obrzęk naczynioruchowy, obrzęk płuc niekardiogenny, ostra niewydolność nerek, parestezja, rak kolczystokomórkowy, rak podstawnokomórkowy, rumień wielopostaciowy, substancja czynna, tabletka powlekana, toczeń rumieniowaty skórny, toksyczne martwicze oddzielanie naskórka, walsartan, zaburzenie czynności nerek, zapalenie naczyń, zapalenie płuc, zapalenie trzustki, zasadowica hipochloremiczna, zawroty głowy błędnikowe, zespół ostrej niewydolności oddechowej, żółtaczka - Leksykon leków
Działania niepożądane – Ciprofloxacin Kabi 400 mg/200 ml roztwór do infuzji 400 mg/200 ml
Cyprofloksacyna, fluorochinolonowy antybiotyk, charakteryzuje się szerokim spektrum działań niepożądanych, obejmujących zarówno łagodne dolegliwości żołądkowo-jelitowe (nudności, biegunka, wymioty), jak i poważne, zagrażające życiu reakcje, takie jak agranulocytoza, wstrząs anafilaktyczny czy śpiączka hipoglikemiczna. Częstość występowania działań niepożądanych klasyfikuje się od często (≥1/100 do <1/10) do bardzo rzadko (<1/10 000), z niektórymi zdarzeniami o częstości nieznanej. Szczególną uwagę należy zwrócić na działania neurologiczne (bóle głowy, zawroty głowy, drgawki, neuropatie), psychiczne (depresja, reakcje psychotyczne) oraz mięśniowo-szkieletowe (zapalenie ścięgien, zerwanie ścięgna Achillesa), które mogą być długotrwałe i potencjalnie nieodwracalne. Podanie dożylne zwiększa ryzyko wystąpienia niektórych działań niepożądanych, takich jak wymioty, trombocytopenia, splątanie czy zaburzenia widzenia.
agranulocytoza, aminotransferaza, antybiotyk fluorochinolonowy, artropatia, arytmia komorowa, biegunka, cyprofloksacyna, drgawka, dyzestezja, eozynofilia, hiperglikemia, hipoglikemia, kanalikowo-śródmiąższowe zapalenie nerek, krwiomocz, leukocytoza, leukopenia, martwica wątroby, miastenia, nadciśnienie wewnątrzczaszkowe, nadkażenie grzybicze, neuropatia obwodowa, neutropenia, niedoczulica, niedokrwistość, niedomykalność zastawek serca, niewydolność nerek, nudność, obrzęk naczynioruchowy, ostra uogólniona osutka krostkowa, pancytopenia, parestezja, polineuropatia, reakcja anafilaktyczna, rumień guzowaty, rumień wielopostaciowy, śpiączka hipoglikemiczna, tachykardia, tętniak i rozwarstwienie aorty, toksyczne martwicze oddzielanie się naskórka, torsade de pointes, trombocytemia, trombocytopenia, wstrząs anafilaktyczny, wydłużenie odstępu QT, zahamowanie czynności szpiku kostnego, zapalenie okrężnicy, zapalenie ścięgien, zapalenie wątroby, zerwanie ścięgna, zespół DRESS, zespół nieadekwatnego wydzielania hormonu antydiuretycznego, zespół Stevensa-Johnsona, żółtaczka cholestatyczna - Leksykon leków
Przedawkowanie – Valcyte 50 mg/ml
Przedawkowanie walgancyklowiru (Valcyte) stanowi poważne zagrożenie zdrowotne, prowadząc do nasilenia toksyczności leku, zwłaszcza w obrębie nerek, gdzie obserwuje się ostre uszkodzenie nerek, podwyższenie stężenia kreatyniny oraz nasilenie krwiomoczu u pacjentów z wcześniejszymi zaburzeniami czynności nerek. Toksyczność obejmuje również układ krwiotwórczy, manifestując się mielosupresją, pancytopenią, leukopenią, neutropenią i granulocytopenią, co skutkuje zwiększoną podatnością na infekcje i zaburzeniami gojenia ran. Dodatkowo mogą wystąpić objawy ze strony wątroby (zapalenie, zaburzenia czynności), układu pokarmowego (ból brzucha, biegunka, wymioty) oraz układu nerwowego, gdzie neurotoksyczność może prowadzić do uogólnionych drżeń i napadów drgawkowych zagrażających życiu.
działanie toksyczne, działanie toksyczne leku, enzym wątrobowy, funkcja nerek, gancyklowir, granulocytopenia, hemodializa, komórki macierzyste szpiku kostnego, krwiomocz, leukopenia, mielosupresja, morfologia krwi, napad drgawkowy, neurotoksyczność, neutropenia, niewydolność szpiku kostnego, ostre uszkodzenie nerek, pancytopenia, parametr farmakokinetyczny, przedawkowanie walgancyklowiru, stężenie kreatyniny, zaburzenie czynności nerek, zaburzenie czynności wątroby, zapalenie wątroby - Leksykon leków
Wpływ na zdolność prowadzenia pojazdów i obsługiwania maszyn – Zavedos 5 mg
Idarubicyna, antracyklinowy lek przeciwnowotworowy dostępny w dawkach 5 mg i 10 mg (proszek do sporządzania roztworu do wstrzykiwań, Zavedos), nie posiada bezpośrednich badań oceniających wpływ na zdolność prowadzenia pojazdów i obsługi maszyn. Jednakże, ze względu na szerokie spektrum działań niepożądanych, takich jak zaburzenia neurologiczne (w tym rzadki krwotok mózgowy), kardiologiczne (zastoinowa niewydolność serca, bradykardia, tachykardia, tachyarytmia), gorączka, dreszcze, odwodnienie, jadłowstręt oraz nasilona mielosupresja prowadząca do leukopenii, neutropenii i niedokrwistości, istnieje istotne ryzyko upośledzenia sprawności psychomotorycznej i percepcji zmysłowej pacjenta. Objawy te mogą znacząco obniżać zdolność do bezpiecznego prowadzenia pojazdów, zwłaszcza w okresie 1-2 tygodni po podaniu leku, kiedy dochodzi do największego zahamowania czynności szpiku kostnego.
antracykliny, biegunka, ból brzucha, ból głowy, bradykardia, dreszcze, gorączka, idarubicyna, jadłowstręt, kardiotoksyczność, krwotok mózgowy, leukopenia, mielosupresja, morfologia krwi, neutropenia, niedokrwistość, nudności, odwodnienie, ośrodkowy układ nerwowy, szpik kostny, tachyarytmia, tachykardia zatokowa, terapia przeciwnowotworowa, uderzenia gorąca, wymioty, zaburzenia neurologiczne, zaburzenia świadomości, zaburzenia widzenia, zastoinowa niewydolność serca, zawał mięśnia sercowego - Leksykon leków
Przedawkowanie – Trexan Neo 2,5 mg
Przedawkowanie metotreksatu, substancji czynnej leku Trexan Neo, stanowi poważne zagrożenie zdrowotne, prowadząc do ciężkich powikłań hematologicznych i gastroenterologicznych, a w skrajnych przypadkach do zgonu. Toksyczność dotyczy głównie układu krwiotwórczego, manifestując się leukopenią, małopłytkowością, niedokrwistością, pancytopenią, neutropenią oraz depresją szpiku kostnego, a także uszkodzeniem błon śluzowych przewodu pokarmowego, objawiającym się zapaleniem i owrzodzeniami jamy ustnej oraz przewodu pokarmowego, nudnościami, wymiotami i krwawieniami. Dodatkowo, przedawkowanie może prowadzić do posocznicy, wstrząsu septycznego, niewydolności nerek oraz niedokrwistości aplastycznej. Szczególnie niebezpieczne jest codzienne stosowanie metotreksatu zamiast zalecanego dawkowania raz w tygodniu, co znacząco zwiększa ryzyko toksyczności i powikłań śmiertelnych.
alkalizacja moczu, depresja szpiku kostnego, dializa otrzewnowa, dializator wysokoprzepływowy, działanie cytotoksyczne, folinian wapnia, hemodializa, klirens metotreksatu, krwawienie z przewodu pokarmowego, leukopenia, leukoworyna, małopłytkowość, neutropenia, niedokrwistość, niedokrwistość aplastyczna, niewydolność nerek, objawy hematologiczne, owrzodzenie jamy ustnej, owrzodzenie układu pokarmowego, pancytopenia, posocznica, stężenie metotreksatu, toksyczność metotreksatu, wstrząs septyczny, zapalenie błony śluzowej, zapalenie jamy ustnej - Leksykon leków
Działania niepożądane – Urosal 300 mg + 300 mg
Lek Urosal, zawierający 300 mg metenaminy oraz 300 mg fenylu salicylanu, może wywoływać istotne działania niepożądane, w tym zaburzenia hematologiczne o nieokreślonej częstości, takie jak leukopenia, małopłytkowość oraz niedokrwistość, które mogą zwiększać ryzyko infekcji, krwawień oraz objawów anemii. Najczęściej obserwuje się zaburzenia układu pokarmowego (≥1/100 do <1/10 pacjentów), manifestujące się nudnościami, wymiotami i niestrawnością, a rzadziej (≥1/10 000 do 1/1000) podrażnienie jelit i bóle brzucha. Pomimo wskazań do leczenia schorzeń układu moczowego, Urosal może powodować podrażnienie dróg moczowych, objawiające się bólem, pieczeniem i parciem na mocz, a także krwiomocz o nieznanej częstości. Reakcje alergiczne skórne o nieokreślonej częstości mogą obejmować wysypkę, świąd i pokrzywkę.
ból brzucha, dysuria, fenyl salicylan, funkcja nerek, krwiomocz, leukopenia, małopłytkowość, metenamina, niedokrwistość, objaw hematologiczny, odczyn alergiczny skóry, parcie na mocz, podrażnienie dróg moczowych, podrażnienie jelit, Urosal, zaburzenie hematologiczne, zaburzenie skórne, zaburzenie trawienia, zaburzenie układu moczowego, zaburzenie układu pokarmowego, zaburzenie żołądkowo-jelitowe - Leksykon leków
Działania niepożądane – Candepres 8 mg
Kandesartan cyleksetyl, substancja czynna leku Candepres, wykazuje profil bezpieczeństwa zależny od wskazania terapeutycznego oraz grupy wiekowej pacjenta. W leczeniu nadciśnienia tętniczego częstość rezygnacji z terapii z powodu działań niepożądanych wynosiła 3,1%, porównywalnie do placebo (3,2%). Najczęściej obserwowanymi działaniami niepożądanymi były zawroty głowy, bóle głowy oraz zakażenia dróg oddechowych. W badaniach laboratoryjnych nie stwierdzono istotnych klinicznie zmian, poza niewielkim spadkiem stężenia hemoglobiny. U pacjentów z zaburzeniami czynności nerek zaleca się monitorowanie stężenia potasu i kreatyniny. W populacji z niewydolnością serca, na podstawie programu CHARM, odsetek przerwania terapii z powodu działań niepożądanych był wyższy (21,0% vs 16,1% placebo), z najczęstszymi działaniami takimi jak hiperkaliemia, niedociśnienie tętnicze i zaburzenia czynności nerek, szczególnie u osób powyżej 70 lat, z cukrzycą oraz stosujących inhibitory ACE i/lub spironolakton. Zaleca się okresową kontrolę parametrów nerkowych i elektrolitów w tej grupie pacjentów.
agranulocytoza, arytmia zatokowa, enzym wątrobowy, hiperkaliemia, hiponatremia, inhibitor ACE, inhibitor układu renina-angiotensyna-aldosteron, kandesartan cyleksetyl, leukopenia, nadciśnienie tętnicze, neutropenia, niedociśnienie tętnicze, nieprawidłowa czynność wątroby, niewydolność nerek, niewydolność serca, obrzęk naczynioruchowy, pokrzywka, spironolakton, stężenie hemoglobiny, stężenie potasu i kreatyniny, zaburzenie czynności nerek, zakażenie dróg oddechowych, zapalenie błony śluzowej nosa i gardła, zapalenie wątroby, zawroty głowy pochodzenia obwodowego - Leksykon leków
Działania niepożądane – Cefazolin Dali Pharma 2 g
Lek Cefazolin Dali Pharma zawiera 2 g cefazoliny sodowej i może wywoływać różnorodne działania niepożądane, sklasyfikowane według systemu MedDRA. Do najczęstszych należą zakażenia oportunistyczne, takie jak kandydoza jamy ustnej i narządów płciowych, zwłaszcza przy długotrwałym stosowaniu. Cefazolina wpływa na parametry hematologiczne, powodując zarówno hiperglikemię, jak i hipoglikemię, a także zmiany w morfologii krwi (leukopenia, granulocytopenia, trombocytopenia, niedokrwistość aplastyczna, pancytopenia). Zaburzenia krzepnięcia krwi są szczególnie istotne u pacjentów z niedoborem witaminy K1, chorobami wątroby i nerek oraz predyspozycjami do krwawień. Reakcje nadwrażliwości obejmują zmiany skórne (rumień, wysypka, pokrzywka), obrzęk naczynioruchowy, gorączkę polekową, śródmiąższowe zapalenie płuc, a także ciężkie reakcje, takie jak zespół Stevensa-Johnsona i wstrząs anafilaktyczny.
agranulocytoza, azot mocznikowy, bazofilia, bezsenność, cefazolina, drgawki, duszność, eozynofilia, gorączka polekowa, granulocytopenia, granulocytoza, hemoglobina, hiperglikemia, hipoglikemia, kandydoza jamy ustnej, kandydoza narządów płciowych, klasyfikacja MedDRA, leukocytoza, leukopenia, limfocytopenia, monocytoza, morfologia krwi, nefropatia, nefrotoksyczność, neutropenia, niedobór witaminy K1, niedokrwistość, niedokrwistość aplastyczna, niedokrwistość hemolityczna, niewydolność oddechowa, obrzęk krtani, obrzęk naczynioruchowy, pancytopenia, pokrzywka, profil bezpieczeństwa leku, proteinuria, rumień wielopostaciowy, rzekomobłoniaste zapalenie jelita, śródmiąższowe zapalenie nerek, śródmiąższowe zapalenie płuc, toksyczna nekroliza naskórka, trombocytopenia, wstrząs anafilaktyczny, wysięk opłucnowy, zaburzenia krzepnięcia, zaburzenia snu, zakażenie oportunistyczne, zapalenie pochwy, zapalenie wątroby, zapalenie zakrzepowe żył, zawroty głowy, zespół Lyella, zespół Stevensa-Johnsona, żółtaczka cholestatyczna, żywienie pozajelitowe