leukopenia
Leukopenia to stan kliniczny charakteryzujący się zmniejszeniem całkowitej liczby leukocytów we krwi obwodowej poniżej 4000/μl (4,0 × 10^9/l). Jest to objaw wielu stanów chorobowych, nie zaś samodzielna jednostka chorobowa.
Najczęstsze przyczyny leukopenii obejmują zakażenia wirusowe, choroby autoimmunologiczne, zaburzenia szpiku kostnego, przyjmowanie niektórych leków oraz radioterapię. Szczególnie niebezpieczna jest neutropenia (obniżona liczba neutrofilów), która przy wartościach poniżej 500/μl znacząco zwiększa ryzyko ciężkich zakażeń oportunistycznych.
Diagnostyka leukopenii powinna obejmować pełną morfologię z rozmazem, badania biochemiczne, ocenę szpiku kostnego w wybranych przypadkach oraz poszukiwanie przyczyny podstawowej. Leczenie zależy od etiologii i stopnia nasilenia, od postępowania przyczynowego po zastosowanie czynników wzrostu granulocytów (G-CSF) w ciężkich przypadkach neutropenii.
Powiązane wpisy
- Leksykon leków
Specjalne ostrzeżenia – Dopegyt
Podczas terapii metyldopą (Dopegyt) istnieje ryzyko wystąpienia anemii hemolitycznej, która wymaga natychmiastowego odstawienia leku i potwierdzenia diagnostycznego poprzez oznaczenia hemoglobiny, hematokrytu oraz testy dodatkowe. Dodatni wynik testu Coombsa obserwuje się u 10-20% pacjentów leczonych długotrwale, zwłaszcza przy dawkach powyżej 1 g/dobę, jednak sam dodatni wynik nie stanowi bezwzględnego przeciwwskazania do kontynuacji terapii. Zaleca się monitorowanie morfologii krwi i bezpośredniego testu Coombsa przed rozpoczęciem leczenia oraz w 6. i 12. miesiącu terapii. W przypadku konieczności transfuzji krwi u pacjentów leczonych metyldopą, należy wykonać bezpośredni i pośredni test Coombsa, a w razie dodatniego wyniku pośredniego testu wymagana jest konsultacja hematologiczna lub transfuzjologiczna. Rzadko obserwuje się odwracalną leukopenię, granulocytopenię oraz trombocytopenię, które ustępują po zakończeniu leczenia.
anemia hemolityczna, bezpośredni test Coombsa, biopsja wątroby, cholestaza, choroba naczyń mózgowych, eozynofilia, gorączka, guz chromochłonny, hipotonia, kreatynina, kwas moczowy, kwas wanilinomigdałowy, lek moczopędny, lek wazopresyjny, lek znieczulający, leukopenia, martwica wątroby, metyldopa, morfologia krwi, niewydolność serca, obrzęk, porfiria wątrobowa, receptor adrenergiczny, ruchy choreoatetotyczne, test Coombsa, testy czynnościowe wątroby, trombocytopenia, zaburzenia czynności wątroby, żółtaczka - Leksykon leków
Działania niepożądane – Ramizek Plus 2,5 mg + 2,5 mg
Ramizek Plus to lek złożony zawierający ramipryl (inhibitor ACE) oraz bisoprolol (beta-bloker), którego profil bezpieczeństwa wynika z działań niepożądanych obu substancji. Bisoprolol często powoduje ból głowy, zawroty głowy, niedociśnienie, zimne kończyny oraz dolegliwości ze strony przewodu pokarmowego (nudności, wymioty, ból brzucha, biegunka, zaparcia), a także osłabienie i zmęczenie. Ramipryl najczęściej wywołuje uporczywy suchy kaszel i niedociśnienie, a w rzadkich przypadkach obrzęk naczynioruchowy, hiperkaliemię (często), zaburzenia czynności nerek i wątroby, zapalenie trzustki, ciężkie reakcje skórne oraz poważne zaburzenia hematologiczne (agranulocytoza, pancytopenia, neutropenia, małopłytkowość). Hiperkaliemia i hiponatremia (odpowiednio często i niezbyt często) wymagają regularnego monitorowania ze względu na ryzyko zaburzeń rytmu serca i neurologicznych oraz upadków.
agranulocytoza, biegunka, bisoprolol, ból brzucha, ból głowy, depresja, dolegliwości przewodu pokarmowego, eozynofilia, hiperkaliemia, hipoglikemia, hiponatremia, inhibitor ACE, jadłowstręt, leukopenia, małopłytkowość, neutropenia, niedociśnienie, niedokrwistość hemolityczna, niewydolność serca, nudności, obrzęk naczynioruchowy, omamy, pancytopenia, ramipryl, reakcje skórne, splątanie, suchy kaszel, terminologia MedDRA, wymioty, zaburzenia czynności nerek, zaburzenia rytmu serca, zaburzenia snu, zapalenie błony śluzowej nosa, zapalenie trzustki, zaparcia, zawroty głowy - Leksykon leków
Działania niepożądane – Clindamycin Noridem 150 mg/ml
Klindamycyna w formie fosforanu, dostępna w preparacie Clindamycin Noridem 150 mg/ml do wstrzykiwań lub infuzji, wykazuje szerokie spektrum działań niepożądanych, które zostały sklasyfikowane według częstości występowania i układów narządowych. Najczęstsze objawy dotyczą przewodu pokarmowego, w tym biegunka i ból brzucha, z istotnym ryzykiem rzekomobłoniastego zapalenia jelita grubego wywołanego przez Clostridioides difficile, które może pojawić się w trakcie terapii lub do kilku tygodni po jej zakończeniu. Inne istotne działania niepożądane obejmują reakcje nadwrażliwości od łagodnych wysypek po zagrażający życiu wstrząs anafilaktyczny, hepatotoksyczność manifestującą się podwyższeniem enzymów wątrobowych, żółtaczką, a w rzadkich przypadkach ostrą niewydolnością wątroby, oraz zaburzenia hematologiczne takie jak neutropenia, leukopenia i agranulocytoza, które zwiększają ryzyko infekcji i krwawień. Preparat zawiera do 7,72 mg sodu/ml, co jest istotne u pacjentów z ograniczeniami dietetycznymi.
agranulocytoza, aminotransferaza, biegunka poantybiotykowa, choroba Leśniowskiego-Crohna, Clostridioides difficile, colitis ulcerosa, eozynofilia, fosforan klindamycyny, hepatotoksyczność, leukopenia, neutropenia, ostra niewydolność nerek, pokrzywka, postępowanie przeciwwstrząsowe, reakcja anafilaktoidalna, rumień wielopostaciowy, rzekomobłoniaste zapalenie jelita grubego, toksyczna nekroliza naskórka, trombocytopenia, wstrząs anafilaktyczny, wysypka plamkowo-grudkowa, zaburzenie wodno-elektrolitowe, zakażenie oportunistyczne, zapalenie żyły, zatrzymanie krążenia, zespół Stevensa-Johnsona, żółtaczka - Leksykon leków
Działania niepożądane – Amoxicillin/Clavulanic Acid Kabi 2000 mg + 200 mg
Amoxicillin/Clavulanic Acid Kabi (2000 mg + 200 mg) wykazuje szerokie spektrum działań niepożądanych, które należy monitorować podczas terapii. Najczęściej obserwowane objawy to biegunka, nudności i wymioty, występujące z częstością odpowiednio ≥1/100 do <1/10 oraz ≥1/1000 do <1/100 przypadków. Szczególną uwagę należy zwrócić na poważne reakcje hematologiczne, takie jak przemijająca leukopenia, trombocytopenia, agranulocytoza oraz niedokrwistość hemolityczna, a także zaburzenia krzepnięcia (wydłużenie czasu krwawienia i protrombinowego). Reakcje nadwrażliwości, w tym obrzęk naczynioruchowy, anafilaksja i alergiczne zapalenie naczyń, stanowią bezpośrednie zagrożenie życia i wymagają natychmiastowej interwencji. Ponadto, mogą wystąpić ciężkie reakcje skórne, takie jak zespół Stevensa-Johnsona, toksyczne martwicze oddzielanie się naskórka, AGEP oraz DRESS, które charakteryzują się wysoką śmiertelnością.
agranulocytoza, alergiczne zapalenie naczyń, amoksycylina z kwasem klawulanowym, antybiotyk, antybiotyk beta-laktamowy, aseptyczne zapalenie opon mózgowych, biegunka, czas protrombinowy, drgawki, kandydoza, krystaluria, leczenie immunosupresyjne, leukopenia, nadmierny wzrost drobnoustrojów, neutropenia, niedokrwistość hemolityczna, nudności, obrzęk naczynioruchowy, ostra niewydolność nerek, ostra uogólniona osutka krostkowa, padaczka, pęcherzowe złuszczające zapalenie skóry, podwyższone enzymy wątrobowe, polekowa reakcja z eozynofilią, reakcja anafilaktyczna, roztwór do infuzji, rumień wielopostaciowy, rzekomobłoniaste zapalenie jelita grubego, śródmiąższowe zapalenie nerek, toksyczne martwicze oddzielanie się naskórka, trombocytopenia, wymioty, zaburzenia czynności nerek, zaburzenia czynności wątroby, zaburzenia krzepnięcia, zakrzepowe zapalenie żył, zapalenie wątroby, zespół choroby posurowiczej, zespół Stevensa-Johnsona, żółtaczka cholestatyczna - Leksykon leków
Działania niepożądane – Meloxicam Genoptim 15 mg
Meloxicam Genoptim, zawierający meloksykam, jest niesteroidowym lekiem przeciwzapalnym (NLPZ) stosowanym w dawkach 7,5 lub 15 mg/dobę. Terapia meloksykamem wiąże się z ryzykiem działań niepożądanych, szczególnie ze strony układu pokarmowego, gdzie bardzo często występują niestrawność, nudności, wymioty, ból brzucha i biegunka. Niezbyt często obserwuje się krwawienia z przewodu pokarmowego, zapalenie żołądka, refluks czy owrzodzenia, a bardzo rzadko perforację przewodu pokarmowego, co może prowadzić do zgonu, zwłaszcza u osób w podeszłym wieku. Długotrwałe stosowanie NLPZ, zwłaszcza w wysokich dawkach, zwiększa ryzyko incydentów sercowo-naczyniowych, takich jak zawał mięśnia sercowego, udar mózgu, obrzęki, nadciśnienie tętnicze i niewydolność serca. Ponadto, meloksykam może powodować zaburzenia hematologiczne (niedokrwistość, leukopenia, trombocytopenia, agranulocytoza), zaburzenia czynności nerek (ostra niewydolność nerek, hiperkaliemia) oraz wątroby (zwiększenie aminotransferaz, zapalenie wątroby). Należy monitorować parametry morfologii krwi i funkcję nerek, zwłaszcza u pacjentów z czynnikami ryzyka i podczas terapii skojarzonej z innymi lekami mielotoksycznymi.
agranulocytoza, choroba wrzodowa, hiperkaliemia, krwawienie z przewodu pokarmowego, leukopenia, martwica brodawek nerkowych, meloksykam, nadciśnienie tętnicze, nadwrażliwość na światło, napad astmy, niedokrwistość, niesteroidowy lek przeciwzapalny, niewydolność serca, obrzęk naczynioruchowy, ostra martwica kanalików nerkowych, ostra niewydolność nerek, perforacja przewodu pokarmowego, podwyższona bilirubina, podwyższone aminotransferazy, reakcja anafilaktyczna, refluks żołądkowo-przełykowy, rumień wielopostaciowy, śródmiąższowe zapalenie nerek, toksyczne martwicze oddzielanie się naskórka, trombocytopenia, udar mózgu, zaburzenia morfologii krwi, zapalenie błony śluzowej jamy ustnej, zapalenie okrężnicy, zapalenie przełyku, zapalenie trzustki, zapalenie wątroby, zapalenie żołądka, zawał mięśnia sercowego, zespół nerczycowy, zespół Stevensa-Johnsona - Leksykon leków
Działania niepożądane – Abiazyt 500 mg
Lek ABIAZYT (azytromycyna) 500 mg wykazuje szerokie spektrum działań niepożądanych, z których najczęstsze to biegunka (≥1/10), wymioty, ból brzucha, nudności oraz ból głowy (≥1/100 do <1/10). W badaniach klinicznych i obserwacjach po wprowadzeniu do obrotu odnotowano również zmiany parametrów laboratoryjnych, takie jak zmniejszenie liczby limfocytów i wodorowęglanów oraz zwiększenie granulocytów kwasochłonnych, bazofilów, monocytów i neutrofilów. Szczególnie istotne są działania niepożądane dotyczące układu pokarmowego (np. rzekomobłoniaste zapalenie jelita grubego o częstości nieznanej), wątroby (rzadkie zaburzenia czynności, żółtaczka cholestatyczna, a także rzadkie, ale potencjalnie śmiertelne przypadki niewydolności, piorunującego zapalenia i martwicy wątroby), układu sercowo-naczyniowego (torsade de pointes, wydłużenie odstępu QT, zaburzenia rytmu serca) oraz układu immunologicznego (reakcje anafilaktyczne i obrzęk naczynioruchowy). Występują także liczne zaburzenia neurologiczne, psychiczne, skórne (w tym ciężkie reakcje jak zespół Stevensa-Johnsona, toksyczne martwicze oddzielanie się naskórka i DRESS) oraz hematologiczne (leukopenia, neutropenia, małopłytkowość, niedokrwistość hemolityczna). Warto podkreślić, że niektóre działania niepożądane, zwłaszcza te zagrażające życiu, wymagają natychmiastowego przerwania leczenia i interwencji medycznej.
azytromycyna, częstoskurcz komorowy, drgawki, dysfagia, dyzuria, eozynofilia, kompleks Mycobacterium avium, leukopenia, małopłytkowość, martwica wątroby, miastenia, nadwrażliwość na światło, neutropenia, niedokrwistość hemolityczna, niewydolność wątroby, obrzęk naczynioruchowy, ostra niewydolność nerek, ostra uogólniona osutka krostkowa, parestezja, piorunujące zapalenie wątroby, reakcja anafilaktyczna, rumień wielopostaciowy, rzekomobłoniaste zapalenie jelita grubego, śródmiąższowe zapalenie nerek, toksyczne martwicze oddzielanie się naskórka, torsade de pointes, wydłużenie odstępu QT, zaburzenie czucia, zaburzenie rytmu serca, zaburzenie smaku, zapalenie trzustki, zespół DRESS, zespół Stevensa-Johnsona, żółtaczka cholestatyczna - Leksykon leków
Działania niepożądane – Urotrim 100 mg
Trimetoprim, substancja czynna leku Urotrim (dostępnego w dawkach 100 mg i 200 mg), może wywoływać liczne działania niepożądane o różnej częstości i nasileniu. Do najważniejszych należą zaburzenia hematologiczne, takie jak małopłytkowość, leukopenia, neutropenia, niedokrwistość megaloblastyczna oraz methemoglobinemia, których częstość jest nieznana. Reakcje nadwrażliwości, w tym rzadki wstrząs anafilaktyczny, wymagają szczególnej uwagi, zwłaszcza u pacjentów z alergiami. Trimetoprim może także powodować zaburzenia elektrolitowe (hiperkaliemia, hiponatremia), co jest istotne u osób z niewydolnością nerek lub stosujących diuretyki oszczędzające potas. Rzadkim, ale poważnym powikłaniem jest aseptyczne zapalenie opon mózgowo-rdzeniowych oraz zapalenie błony naczyniowej oka, które wymagają natychmiastowego odstawienia leku i konsultacji specjalistycznej.
aminotransferaza, aseptyczne zapalenie opon mózgowo-rdzeniowych, azot mocznikowy, biegunka, bilirubina, hiperkaliemia, hiponatremia, kreatynina, kwas foliowy, lek moczopędny oszczędzający potas, leukopenia, małopłytkowość, methemoglobinemia, nadwrażliwość na światło, neutropenia, niedokrwistość megaloblastyczna, niewydolność nerek, nudność, pokrzywka, rumień wielopostaciowy, substancja czynna, świąd, toksyczne martwicze oddzielanie się naskórka, trimetoprim, układ chłonny, uszkodzenie wątroby, wstrząs anafilaktyczny, zaburzenie elektrolitowe, zaburzenie hematologiczne, zapalenie błony naczyniowej oka, zapalenie języka, zapalenie trzustki, zespół Stevensa-Johnsona, żółtaczka cholestatyczna - Leksykon leków
Działania niepożądane – Salaza 1000 mg
Lek Salaza zawiera mesalazynę w dawce 1000 mg w postaci tabletek dojelitowych i może wywoływać działania niepożądane o różnej częstości i nasileniu, sklasyfikowane według MedDRA. Szczególną uwagę należy zwrócić na ciężkie skórne reakcje nadwrażliwości (SCAR), takie jak zespół Stevensa-Johnsona (SJS) oraz toksyczne martwicze oddzielanie się naskórka (TEN), które wymagają natychmiastowego przerwania terapii. Monitorowanie funkcji nerek jest niezbędne ze względu na ryzyko śródmiąższowego zapalenia nerek, niewydolności nerek i zespołu nerczycowego. Często obserwuje się także zaburzenia żołądkowo-jelitowe, takie jak dyskomfort, ból brzucha, biegunka i wymioty. Pacjenci z atopowym zapaleniem skóry lub wypryskiem alergicznym mogą doświadczać nasilonych reakcji nadwrażliwości na światło.
agranulocytoza, alergiczne zapalenie pęcherzyków płucnych, atopowe zapalenie skóry, cholestatyczne zapalenie wątroby, cholestaza, eozynofilowe zapalenie płuc, kamica moczowa, leukopenia, małopłytkowość, mesalazyna, nadwrażliwość na światło, neuropatia obwodowa, neutropenia, niedokrwistość aplastyczna, oligospermia, ostre zapalenie trzustki, pancolitis, pancytopenia, rumień wielopostaciowy, SCAR, śródmiąższowe zapalenie nerek, toczeń rumieniowaty, toksyczne martwicze oddzielanie się naskórka, wyprysk alergiczny, zaburzenia czynności nerek, zaburzenia żołądkowo-jelitowe, zapalenie mięśnia sercowego, zapalenie osierdzia, zapalenie wątroby, zespół nerczycowy, zespół Stevensa-Johnsona - Leksykon leków
Działania niepożądane – Ketonal forte 100 mg
Ketoprofen w dawce 100 mg w postaci tabletek powlekanych wykazuje szerokie spektrum działań niepożądanych, sklasyfikowanych według częstości występowania. Do najczęstszych należą objawy ze strony układu pokarmowego, takie jak niestrawność, nudności, ból brzucha i wymioty (≥1/100 do <1/10). Rzadziej obserwuje się zapalenie błony śluzowej jamy ustnej, wrzód trawienny (≥1/10 000 do <1/1000) oraz bardzo rzadko enteropatię z perforacją, owrzodzeniem lub zwężeniami (<1/10 000). Zaburzenia hematologiczne, takie jak niedokrwistość pokrwotoczna (≥1/10 000 do <1/1000) oraz agranulocytoza, małopłytkowość i niewydolność szpiku kostnego o nieznanej częstości, wymagają monitorowania morfologii krwi. Częstość występowania działań niepożądanych ze strony wątroby obejmuje bardzo częste podwyższenie enzymów wątrobowych, a rzadko zapalenie wątroby i zwiększenie bilirubiny. Zgłaszano również rzadkie przypadki ciężkich zaburzeń czynności wątroby z żółtaczką.
agranulocytoza, astma oskrzelowa, cewkowo-śródmiąższowe zapalenie nerek, choroba Leśniowskiego-Crohna, drgawka, enteropatia, hiperkaliemia, hiponatremia, jałowe zapalenie opon mózgowych, ketoprofen, leukoklastyczne zapalenie naczyń, leukopenia, małopłytkowość, morfologia krwi, nadciśnienie tętnicze, niedokrwistość hemolityczna, niedokrwistość pokrwotoczna, niesteroidowy lek przeciwzapalny, niewydolność serca, niewydolność szpiku kostnego, ostra niewydolność nerek, ostra uogólniona osutka krostkowa, parestezja, perforacja okrężnicy, podwyższona aktywność aminotransferaz, reakcja alergiczna skórna, reakcja anafilaktyczna, skurcz oskrzeli, splątanie, szum uszny, toksyczne martwicze oddzielanie się naskórka, wrzód trawienny, wstrząs anafilaktyczny, zaburzenie smaku, zaburzenie widzenia, zapalenie błony śluzowej jamy ustnej, zapalenie błony śluzowej nosa, zapalenie błony śluzowej żołądka, zapalenie jelita grubego, zapalenie naczyń krwionośnych, zapalenie trzustki, zapalenie wątroby, zawroty głowy ośrodkowe, zespół nerczycowy, zespół Stevensa-Johnsona - Leksykon leków
Specjalne ostrzeżenia – Amizepin
Karbamazepina (Amizepin 200 mg) wymaga ścisłego monitorowania ze względu na ryzyko poważnych działań niepożądanych, takich jak agranulocytoza (4,7/1 000 000 rocznie) i niedokrwistość aplastyczna (2,0/1 000 000 rocznie). Przed rozpoczęciem terapii i okresowo podczas leczenia należy kontrolować morfologię krwi, w tym liczbę płytek, retikulocyty oraz stężenie żelaza. W przypadku leukopenii, trombocytopenii lub objawów toksyczności hematologicznej (gorączka, ból gardła, wysypka, owrzodzenia jamy ustnej, łatwe siniaczenie) konieczne jest natychmiastowe przerwanie leczenia. Monitorowanie funkcji wątroby jest wskazane, zwłaszcza u osób z chorobami wątroby i w podeszłym wieku, ze względu na ryzyko ostrego zapalenia wątroby oraz nietypowe wyniki testów czynnościowych (podwyższone GGTP, fosfataza zasadowa). Karbamazepina może indukować enzymy wątrobowe, co wpływa na metabolizm innych leków i hormonów, w tym obniża skuteczność antykoncepcji hormonalnej oraz stężenie hormonów tarczycy, wymagając dostosowania terapii zastępczej.
10, 11-epoksyd karbamazepiny, agranulocytoza, allel HLA-A*3101, allel HLA-B*1502, chłoniak rzekomy, ciśnienie śródgałkowe, działanie przeciwcholinergiczne, eozynofilia, fenytoina, fosfataza zasadowa, gamma-glutamylotransferaza, hiponatremia, indukcja enzymów wątrobowych, karbamazepina, lek przeciwpadaczkowy, leukopenia, małopłytkowość, morfologia krwi, niedokrwistość aplastyczna, okskarbazepina, ostra uogólniona osutka krostkowa, osutka polekowa z eozynofilią, powiększenie węzłów chłonnych, reaktywacja wirusa HHV6, toksyczne martwicze oddzielanie się naskórka, toksyczność hematologiczna, wysypka grudkowo-plamista, zahamowanie czynności szpiku kostnego, zapalenie naczyń, zespół Lyella, zespół nadwrażliwości na leki przeciwdrgawkowe, zespół Stevensa-Johnsona, zespół zanikających dróg żółciowych - Leksykon leków
Działania niepożądane – Telmisartan/Hydrochlorothiazide Krka 40 mg + 12,5 mg
Produkt leczniczy Telmisartan/Hydrochlorothiazide Krka zawiera 40 mg telmisartanu oraz 12,5 mg hydrochlorotiazydu w jednej tabletce i jest stosowany w terapii nadciśnienia tętniczego. Profil bezpieczeństwa preparatu wskazuje, że najczęstszym działaniem niepożądanym są zawroty głowy, występujące często (≥1/100 do <1/10). Rzadko (≥1/10 000 do <1/1000) może wystąpić ciężki obrzęk naczynioruchowy, stanowiący poważne zagrożenie dla pacjenta. Inne działania niepożądane obejmują hipokaliemię (niezbyt często), zaburzenia elektrolitowe, tachykardię, arytmie, niedociśnienie ortostatyczne, zaburzenia widzenia, bóle mięśniowo-szkieletowe oraz reakcje skórne, w tym rumień i pokrzywkę. Wśród działań niepożądanych obserwowanych po wprowadzeniu leku do obrotu szczególną uwagę zwraca zwiększone ryzyko nieczerniakowych nowotworów skóry związane z hydrochlorotiazydem oraz przypadki nieprawidłowej czynności wątroby u pacjentów japońskich.
agranulocytoza, arytmia, cukromocz, dna moczanowa, enzymy wątrobowe, eozynofilia, fosfokinaza kreatynowa, hiperkalcemia, hiperkaliemia, hipoglikemia, hipokaliemia, hipomagnezemia, hiponatremia, hipowolememia, jaskra zamkniętego kąta, kwas moczowy, leukopenia, małopłytkowość, nadciśnienie tętnicze, neutropenia, nieczerniakowy nowotwór złośliwy skóry, niedociśnienie ortostatyczne, niedokrwistość aplastyczna, niedokrwistość hemolityczna, niewydolność szpiku kostnego, obrzęk naczynioruchowy, obrzęk płuc, ostra niewydolność nerek, parestezje, posocznica, rak kolczystokomórkowy skóry, rak podstawnokomórkowy, rumień wielopostaciowy, śródmiąższowa choroba płuc, śródmiąższowe zapalenie nerek, tachykardia, telmisartan z hydrochlorotiazydem, toczeń rumieniowaty układowy, toksyczne martwicze oddzielanie się naskórka, zaburzenia elektrolitowe, zakażenie układu moczowego, zapalenie naczyń skóry, zapalenie płuc, zapalenie żołądka, zasadowica hipochloremiczna, zawroty głowy, zespół ostrej niewydolności oddechowej, zespół toczniopodobny - Leksykon leków
Działania niepożądane – Auglavin PPH 875 mg + 125 mg
Produkt leczniczy Auglavin PPH, zawierający 875 mg amoksycyliny i 125 mg kwasu klawulanowego w formie proszku do sporządzania zawiesiny doustnej, charakteryzuje się szerokim spektrum działań niepożądanych o różnej częstości występowania. Najczęściej obserwowanymi objawami są zaburzenia ze strony przewodu pokarmowego, w tym biegunka (≥1/10), nudności i wymioty (≥1/100 do <1/10). Rzadziej występujące, ale klinicznie istotne działania niepożądane obejmują reakcje nadwrażliwości (obrzęk naczynioruchowy, anafilaksja, zespół choroby posurowiczej), ciężkie reakcje skórne (zespół Stevensa-Johnsona, toksyczne martwicze oddzielanie się naskórka, DRESS), zaburzenia hematologiczne (leukopenia, trombocytopenia, agranulocytoza, niedokrwistość hemolityczna), a także zaburzenia wątroby (zapalenie wątroby, żółtaczka zastoinowa) i nerek (śródmiąższowe zapalenie nerek, krystaluria prowadząca do ostrego uszkodzenia nerek).
agranulocytoza, aminotransferazy wątrobowe, amoksycylina z kwasem klawulanowym, anafilaksja, aseptyczne zapalenie opon mózgowych, choroba posurowicza, czas protrombinowy, drgawki, kandydoza błon śluzowych, krystaluria, leukopenia, liniowa IgA dermatoza, niedokrwistość hemolityczna, obrzęk naczynioruchowy, ostra uogólniona osutka krostkowa, ostre uszkodzenie nerek, ostre zapalenie trzustki, pęcherzowe zapalenie skóry, rumień wielopostaciowy, rzekomobłoniaste zapalenie jelita, śródmiąższowe zapalenie nerek, toksyczna nekroliza naskórka, trombocytopenia, zapalenie naczyń, zapalenie wątroby, zawiesina doustna, zespół DRESS, zespół Kounisa, zespół Stevensa-Johnsona, żółtaczka zastoinowa - Leksykon leków
Specjalne ostrzeżenia – Amisulpryd Holsten
Amisulpryd, podobnie jak inne leki przeciwpsychotyczne, wymaga szczególnej ostrożności ze względu na ryzyko poważnych działań niepożądanych, takich jak złośliwy zespół neuroleptyczny objawiający się hipertermią, sztywnością mięśni, zaburzeniami autonomicznymi oraz wzrostem aktywności kinazy kreatynowej. U pacjentów z chorobą Parkinsona lek ten stosuje się wyłącznie w sytuacjach bezwzględnej konieczności, ze względu na jego działanie antydopaminergiczne. Należy unikać stosowania amisulprydu u pacjentów z chorobami sercowo-naczyniowymi lub wydłużeniem odstępu QT, a także monitorować ryzyko udaru mózgu, zwłaszcza u osób starszych, u których obserwuje się 3-krotny wzrost ryzyka epizodów naczyniowo-mózgowych. W populacji geriatrycznej z otępieniem ryzyko zgonu podczas terapii lekami przeciwpsychotycznymi wzrasta 1,6-1,7-krotnie, z przyczyn głównie kardiologicznych i infekcyjnych.
agranulocytoza, akatyzja, amisulpryd, choroba Parkinsona, choroba sercowo-naczyniowa, cukrzyca, dyskineza, dyskrazja krwi, dystonia, działanie antydopaminergiczne, epizod naczyniowo-mózgowy, hiperglikemia, hipertermia, kinaza kreatynowa, lek przeciwpsychotyczny, leukopenia, neutropenia, niedociśnienie tętnicze, niewydolność serca, objawy odstawienia, objawy psychotyczne, otępienie, padaczka, próg drgawkowy, sedacja, sztywność mięśniowa, udar mózgu, wydłużenie odstępu QT, zaburzenie czynności nerek, zapalenie płuc, złośliwy zespół neuroleptyczny, żylna choroba zakrzepowo-zatorowa - Leksykon leków
Działania niepożądane – Nolpaza 40 mg
Pantoprazol w dawce 40 mg (Nolpaza) podawany dożylnie charakteryzuje się stosunkowo niskim profilem działań niepożądanych, które występują u około 5% pacjentów. Najpoważniejsze działania niepożądane dotyczą układu krwiotwórczego i obejmują agranulocytozę, małopłytkowość, leukopenię oraz pancytopenię, których częstość jest nieznana. Reakcje nadwrażliwości, w tym anafilaksja i wstrząs anafilaktyczny, również mają nieznaną częstość występowania. Zaburzenia elektrolitowe, takie jak hiponatremia, hipomagnezemia, hipokalcemia i hipokaliemia, mogą występować rzadziej, przy czym hipokalcemia i hipokaliemia często współistnieją z hipomagnezemią, co jest istotne klinicznie ze względu na ryzyko skurczów mięśni. Częstość występowania innych działań niepożądanych, takich jak bóle głowy, zawroty głowy, zaburzenia snu, depresja, polipy żołądka, czy podwyższone enzymy wątrobowe, mieści się w zakresie od niezbyt często do rzadko.
agranulocytoza, cewkowo-śródmiąższowe zapalenie nerek, dezorientacja, enzym wątrobowy, ginekomastia, hiperlipidemia, hipokalcemia, hipokaliemia, hipomagnezemia, hiponatremia, lek przeciwwydzielniczy, leukopenia, małopłytkowość, mikroskopowe zapalenie jelita grubego, obrzęk naczynioruchowy, omamy, pancytopenia, pantoprazol, parestezja, polip dna żołądka, reakcja anafilaktyczna, rumień wielopostaciowy, toczeń rumieniowaty, uszkodzenie hepatocytu, wstrząs anafilaktyczny, zaburzenie snu, zakrzepowe zapalenie żył, zespół DRESS, zespół Lyella, zespół Stevensa-Johnsona, żółtaczka - Leksykon leków
Działania niepożądane – Nurofen dla dzieci Junior 100 mg
Ibuprofen w dawkach dobowych do 1200 mg doustnie oraz do 1800 mg w postaci czopków, stosowany u dzieci w preparacie Nurofen Junior 100 mg, wykazuje działania niepożądane o różnej częstości i nasileniu, zależne od dawki i czasu terapii. Najczęściej obserwuje się objawy ze strony przewodu pokarmowego, takie jak ból brzucha, nudności, dyspepsja, biegunka, wzdęcia, zaparcia, zgaga i wymioty, a także niewielką utratę krwi z przewodu pokarmowego, co może prowadzić do niedokrwistości. Rzadziej występują poważne powikłania, takie jak wrzody trawienne, perforacja, krwotok, zapalenie błony śluzowej żołądka i jelit, a także uszkodzenia wątroby i nerek. Istotne jest ryzyko krwawień z przewodu pokarmowego, szczególnie u osób starszych, oraz potencjalne zaostrzenie stanów zapalnych podczas zakażeń, np. wirusem ospy wietrznej, co może prowadzić do martwiczego zapalenia powięzi. Długotrwałe stosowanie wymaga monitorowania morfologii krwi ze względu na możliwe zaburzenia hematologiczne, takie jak niedokrwistość, leukopenia, małopłytkowość czy agranulocytoza.
AGEP, agranulocytoza, anafilaksja, aseptyczne zapalenie opon mózgowo-rdzeniowych, astma, choroba Crohna, choroba wrzodowa, dyspepsja, ibuprofen, krwawienie z przewodu pokarmowego, leukopenia, małopłytkowość, martwica brodawek nerkowych, martwicze zapalenie powięzi, mieszana choroba tkanki łącznej, morfologia krwi, nadciśnienie tętnicze, niedokrwistość, niewydolność serca, niewydolność wątroby, obrzęk naczynioruchowy, ostra niewydolność nerek, ostre zapalenie wątroby, pancytopenia, perforacja przewodu pokarmowego, reakcja nadwrażliwości, rumień wielopostaciowy, skurcz oskrzeli, śródmiąższowe zapalenie nerek, szumy uszne, toczeń rumieniowaty układowy, toksyczne martwicze oddzielanie się naskórka, udar mózgu, uszkodzenie wątroby, wrzodziejące zapalenie jamy ustnej, wrzodziejące zapalenie jelita grubego, zaburzenia widzenia, zapalenie błony śluzowej żołądka, zapalenie naczyń, zapalenie przełyku, zapalenie trzustki, zawał mięśnia sercowego, zespół DRESS, zespół nerczycowy, zespół Stevensa-Johnsona - Leksykon leków
Działania niepożądane – Cardilopin 2,5 mg
Amlodypina, substancja czynna preparatu Cardilopin, wykazuje szerokie spektrum działań niepożądanych, które należy uwzględnić w praktyce klinicznej, zwłaszcza u pacjentów z chorobami układu sercowo-naczyniowego. Najczęściej obserwuje się objawy ze strony układu nerwowego, takie jak senność, zawroty głowy i ból głowy, które pojawiają się zwłaszcza na początku terapii. Działania niepożądane sercowo-naczyniowe obejmują kołatanie serca i zaczerwienienie twarzy, a rzadziej zaburzenia rytmu serca (bradykardia, tachykardia komorowa, migotanie przedsionków) oraz niedociśnienie. Wśród objawów ze strony przewodu pokarmowego często występują ból brzucha, nudności, niestrawność oraz zmiany rytmu wypróżnień. Bardzo rzadko mogą pojawić się poważne powikłania, takie jak zapalenie wątroby, zawał mięśnia sercowego, zapalenie naczyń czy ciężkie reakcje skórne (np. zespół Stevensa-Johnsona). Obrzęki, zwłaszcza w okolicy kostek, są bardzo częstym działaniem niepożądanym, co wymaga szczególnej uwagi u pacjentów z niewydolnością serca.
antagonista kanału wapniowego, ból brzucha, ból głowy, bradykardia, depresja, duszność, ginekomastia, hiperglikemia, impotencja, kołatanie serca, kurcze mięśni, leukopenia, łysienie, małopłytkowość, migotanie przedsionków, nadmierna potliwość, nadwrażliwość na światło, neuropatia obwodowa, niedociśnienie, niedoczulica, niestrawność, nudności, obrzęk, obrzęk kostek, obrzęk naczynioruchowy, obrzęk Quinckego, omdlenie, parestezja, plamica, podwójne widzenie, podwyższone enzymy wątrobowe, pokrzywka, rozrost dziąseł, rumień wielopostaciowy, senność, suchość jamy ustnej, świąd, szum uszny, tachykardia komorowa, toksyczne martwicze oddzielanie się naskórka, wysypka, wzmożone napięcie, zaburzenia mikcji, zaburzenia pozapiramidowe, zaburzenia smaku, zaburzenia widzenia, zaburzenia wypróżnień, zaburzenie rytmu serca, zaczerwienienie twarzy, zapalenie błony śluzowej żołądka, zapalenie naczyń, zapalenie trzustki, zapalenie wątroby, zawał mięśnia sercowego, zawroty głowy, zespół Stevensa-Johnsona, złuszczające zapalenie skóry, żółtaczka - Leksykon leków
Specjalne ostrzeżenia – Symkinet MR
Metylofenidat jest wskazany w leczeniu ADHD, jednak decyzja o jego zastosowaniu powinna opierać się na szczegółowej ocenie nasilenia i przewlekłości objawów. Bezpieczeństwo i skuteczność długotrwałego stosowania (>12 miesięcy) u dzieci, młodzieży i dorosłych nie zostały systematycznie ocenione w kontrolowanych badaniach klinicznych. Leczenie nie powinno być bezterminowe, a u dzieci zaleca się przerwanie terapii w okresie dojrzewania. Podczas długotrwałej terapii konieczne jest regularne monitorowanie układu krążenia, wzrostu (u dzieci), masy ciała, apetytu oraz pojawienia się lub nasilenia zaburzeń psychicznych, takich jak tiki, agresja, lęk, depresja, psychoza czy mania. Zaleca się coroczne odstawienie metylofenidatu, najlepiej w okresie wakacyjnym, w celu oceny funkcjonowania pacjenta bez farmakoterapii. Lek nie jest zalecany u dzieci poniżej 6 lat oraz osób powyżej 60 roku życia ze względu na brak danych dotyczących bezpieczeństwa i skuteczności w tych grupach.
ADHD, badanie EEG, choroba afektywna dwubiegunowa, ciśnienie tętnicze, epizod maniakalny, kardiomiopatia, leki sympatykomimetyczne, leukopenia, małopłytkowość, metylofenidat, myśli samobójcze, napady drgawkowe, niedokrwistość, niedowład połowiczy, nietolerancja fruktozy, objawy psychotyczne, omamy, priapizm, substancje psychoaktywne, tiki, układ sercowo-naczyniowy, uzależnienie psychiczne, wady serca, zaburzenia psychiczne, zaburzenia rytmu serca, zachowania agresywne, zapalenie naczyń mózgowych, zespół Tourette’a - Leksykon leków
Działania niepożądane – Alneta 10 mg
Alneta zawiera amlodypinę bezylanu w dawkach 5 mg lub 10 mg, stosowaną w terapii nadciśnienia i chorób układu sercowo-naczyniowego. Najczęściej obserwowane działania niepożądane to senność, zawroty głowy, ból głowy, kołatanie serca, zaczerwienienie twarzy, ból brzucha, nudności, obrzęki kostek oraz zmęczenie. Działania niepożądane sklasyfikowano według częstości występowania: bardzo często (≥1/10), często (≥1/100 do <1/10), niezbyt często (≥1/1000 do <1/100), rzadko (≥1/10 000 do <1/1000) oraz bardzo rzadko (<1/10 000). Zaburzenia układu nerwowego (senność, zawroty głowy), sercowo-naczyniowego (kołatanie, zaczerwienienie twarzy), żołądkowo-jelitowego (ból brzucha, nudności) oraz mięśniowo-szkieletowego (obrzęk kostek) występują najczęściej, natomiast poważne reakcje, takie jak zawał mięśnia sercowego, zapalenie wątroby, zespół Stevensa-Johnsona czy toksyczne martwicze oddzielenie naskórka, są bardzo rzadkie, ale wymagają natychmiastowego odstawienia leku i intensywnej opieki medycznej.
amlodypina, bezsenność, biegunka, ból brzucha, ból głowy, cholestaza, częstoskurcz komorowy, depresja, dezorientacja, duszność, ginekomastia, hiperglikemia, hipertonia, impotencja, kołatanie serca, leukopenia, łysienie, małopłytkowość, migotanie przedsionków, neuropatia obwodowa, niedociśnienie tętnicze, nieżyt błony śluzowej nosa, nudności, obrzęk, obrzęk kostek, obrzęk naczynioruchowy, obrzęk Quinckego, plamica, podwójne widzenie, pokrzywka, rozrost dziąseł, rumień wielopostaciowy, rzadkoskurcz, senność, szum uszny, toksyczne martwicze oddzielenie naskórka, zaburzenia rytmu serca, zaczerwienienie twarzy, zapalenie błony śluzowej żołądka, zapalenie naczyń, zapalenie trzustki, zapalenie wątroby, zaparcia, zawał mięśnia sercowego, zawroty głowy, zespół pozapiramidowy, zespół Stevensa-Johnsona, złuszczające zapalenie skóry, żółtaczka - Leksykon leków
Przedkliniczne dane o bezpieczeństwie – Olanzapine Aurovitas 10 mg
Przedkliniczne badania bezpieczeństwa olanzapiny wykazały, że dawki śmiertelne (LD50) wynoszą około 210 mg/kg u myszy i 175 mg/kg u szczurów, natomiast u psów i małp dawki do 100 mg/kg były tolerowane bez zgonów. Toksyczność ostra objawiała się typowymi efektami neuroleptycznymi, takimi jak sedacja, drżenia, drgawki kloniczne oraz zahamowanie przyrostu masy ciała. W badaniach przewlekłych (do 3 miesięcy u myszy i do 1 roku u szczurów i psów) obserwowano hamowanie aktywności ośrodkowego układu nerwowego, objawy przeciwcholinergiczne oraz obwodowe zaburzenia hematologiczne, w tym zależne od dawki zmniejszenie liczby leukocytów u myszy i niespecyficzne zmniejszenie leukocytów u szczurów. U psów dawki 8-10 mg/kg/dobę powodowały odwracalną neutropenię, małopłytkowość i niedokrwistość, przy ekspozycji AUC 12-15-krotnie wyższej niż u ludzi przy dawce 12 mg.
anoreksja, ataksja, AUC, cytopenia, depresja ośrodkowego układu nerwowego, drgawka kloniczna, działanie mutagenne i klastogenne, działanie przeciwcholinergiczne, działanie rakotwórcze, działanie teratogenne, hipoaktywność, in vitro, in vivo, komórka progenitorowa szpiku kostnego, LD50, leukopenia, małopłytkowość, mioza, neutropenia, niedokrwistość, olanzapina, parametr hematologiczny, potencjał mutagenny i kancerogenny, prolaktyna, sedacja, tachykardia, test mutacji bakteryjnej, toksyczność ostra i przewlekła, zaburzenie hematologiczne obwodowe - Leksykon substancji czynnych
Ifosfamid – Wpływ na płodność, ciążę i laktację
Ifosfamid, aktywny składnik preparatu Holoxan, jest alkilującym lekiem cytotoksycznym z grupy pochodnych oksazafosforyny, wykazującym silne działanie teratogenne i toksyczne na płód. Badania przedkliniczne na modelach zwierzęcych (myszy, szczury, króliki) potwierdziły toksyczność w okresie organogenezy, co implikuje wysokie ryzyko śmiertelnych uszkodzeń płodu u ludzi, zwłaszcza przy podawaniu w pierwszym trymestrze ciąży. Dane kliniczne wskazują na opóźnienie wzrostu płodu, niedokrwistość noworodków oraz liczne wady wrodzone. Ze względu na przenikanie ifosfamidu do mleka matki, karmienie piersią jest przeciwwskazane z powodu ryzyka neutropenii, trombocytopenii, niedokrwistości i biegunki u niemowląt. Wskazane jest poinformowanie pacjentek o konieczności zaprzestania karmienia przed rozpoczęciem terapii oraz konsultacja perinatologiczna w celu monitorowania rozwoju płodu.
amenorrhea, azoospermia, bankowanie nasienia, biegunka, cyklofosfamid, działanie teratogenne, genotoksyczność, hipoplazja szpiku, Holoxan, ifosfamid, krioprezerwacja oocytów, lek alkilujący, lek cytotoksyczny, leukopenia, malformacja, mutagenność, neutropenia, niedobór hemoglobiny, oligospermia, oogeneza, organogeneza, pancytopenia, perinatologia, poronienie, spermatogeneza, trombocytopenia, wada wrodzona, zapalenie żołądka i jelit - Leksykon leków
Działania niepożądane – Nurofen Express Forte Tabs 400 mg
Stosowanie ibuprofenu w dawkach OTC do 1200 mg/dobę w krótkotrwałej terapii wiąże się z ryzykiem wystąpienia działań niepożądanych o różnej częstości. Do najczęstszych należą objawy ze strony przewodu pokarmowego, takie jak ból brzucha, nudności i niestrawność (często), a także reakcje nadwrażliwości skórnej (niezbyt często). Bardzo rzadko obserwuje się poważne powikłania hematologiczne (np. agranulocytoza), ciężkie reakcje alergiczne (anafilaksja, obrzęk naczynioruchowy), aseptyczne zapalenie opon mózgowo-rdzeniowych, ciężkie skórne reakcje nadwrażliwości (SCAR) oraz ostrą niewydolność nerek. W przypadku stosowania wyższych dawek (np. 2400 mg/dobę) lub długotrwałej terapii, ryzyko incydentów sercowo-naczyniowych, takich jak zawał mięśnia sercowego czy udar mózgu, oraz niewydolności nerek wzrasta. Szczególną ostrożność należy zachować u osób starszych ze względu na ryzyko wrzodów trawiennych, perforacji i krwawień, które mogą mieć charakter zagrażający życiu.
agranulocytoza, anafilaksja, aseptyczne zapalenie opon mózgowo-rdzeniowych, astma, hemoglobina, ibuprofen, incydent zatorowo-zakrzepowy, leukopenia, martwica brodawek nerkowych, mieszana choroba tkanki łącznej, nadciśnienie tętnicze, niedokrwistość, niewydolność serca, obrzęk naczynioruchowy, ostra niewydolność nerek, ostra uogólniona osutka krostkowa, pancytopenia, perforacja, pokrzywka, rumień wielopostaciowy, skurcz oskrzeli, toczeń rumieniowaty układowy, toksyczne martwicze oddzielanie się naskórka, trombocytopenia, udar mózgu, wrzód trawienny, zaburzenia wątroby, zawał mięśnia sercowego, zespół DRESS, zespół Kounisa, zespół Stevensa-Johnsona, złuszczające zapalenie skóry - Leksykon leków
Działania niepożądane – Valsartan + hydrochlorothiazide Krka 160 mg + 25 mg
Produkt leczniczy Valsartan + hydrochlorothiazide Krka zawiera walsartan (160 mg) i hydrochlorotiazyd (25 mg), które wykazują szerokie spektrum działań niepożądanych. Najczęściej obserwuje się hipokaliemię (≥1/10 pacjentów) indukowaną przez hydrochlorotiazyd, co może prowadzić do zaburzeń rytmu serca, zwłaszcza u pacjentów z chorobami serca. Inne częste zaburzenia metaboliczne to hiponatremia i hipomagnezemia. Walsartan może przeciwdziałać hipokaliemii, ale jednocześnie wywoływać hiperkaliemię. Zarówno walsartan, jak i hydrochlorotiazyd mogą powodować zaburzenia czynności nerek, w tym ostrą niewydolność nerek, szczególnie u pacjentów z istniejącą niewydolnością nerek, serca lub marskością wątroby. Niedociśnienie jest niezbyt częstym działaniem niepożądanym skojarzenia, natomiast niedociśnienie ortostatyczne występuje często przy stosowaniu samego hydrochlorotiazydu. Rzadko obserwuje się zaburzenia rytmu serca oraz bardzo rzadko niewydolność oddechową, w tym ARDS.
agranulocytoza, anemia aplastyczna, aplazja szpiku kostnego, ARDS, cholestaza wewnątrzwątrobowa, choroba posurowicza, hiperurykemia, hipokaliemia, hipomagnezemia, hiponatremia, hipotonia ortostatyczna, jaskra zamkniętego kąta, leukopenia, martwica toksyczno-rozpływna naskórka, niedokrwistość hemolityczna, niewydolność nerek, obrzęk naczynioruchowy, obrzęk płuc niekardiogenny, pancreatitis, rak kolczystokomórkowy, rak podstawnokomórkowy, rumień wielopostaciowy, toczeń rumieniowaty skórny, trombocytopenia, walsartan z hydrochlorotiazydem, zapalenie naczyń, zasadowica hipochloremiczna, zawroty błędnikowe - Leksykon substancji czynnych
Ceftazydym – Działania niepożądane
Ceftazydym, antybiotyk cefalosporynowy III generacji, wykazuje szerokie spektrum działania przeciwbakteryjnego, jednak jego stosowanie wiąże się z ryzykiem licznych działań niepożądanych o różnej częstości występowania. Najczęściej obserwuje się eozynofilię, trombocytozę, zapalenie żył przy podawaniu dożylnym, biegunkę, przemijające podwyższenie enzymów wątrobowych (AlAT, AspAT, LDH, GGTP, fosfataza alkaliczna) oraz wysypki skórne. Rzadziej występują neutropenia, leukopenia, trombocytopenia, żółtaczka, a bardzo rzadko agranulocytoza, niedokrwistość hemolityczna, ciężkie reakcje skórne (zespół Stevensa-Johnsona, toksyczne martwicze oddzielanie się naskórka) oraz poważne powikłania neurologiczne, takie jak drgawki, encefalopatia i śpiączka, szczególnie u pacjentów z niewydolnością nerek bez odpowiedniej redukcji dawki. U około 5% leczonych stwierdza się fałszywie dodatni test Coombs’a, co może komplikować procedury transfuzji krwi.
agranulocytoza, anafilaksja, antybiotyk cefalosporynowy trzeciej generacji, biegunka poantybiotykowa, ceftazydym, Clostridioides difficile, drgawki, encefalopatia, enzym wątrobowy, eozynofilia, kandydoza, leukopenia, limfocytoza, mioklonia, nadpłytkowość, neutropenia, niedokrwistość hemolityczna, obrzęk naczynioruchowy, odczyn Coombsa, ostra niewydolność nerek, pokrzywka, rumień wielopostaciowy, rzekomobłoniaste zapalenie jelita grubego, śródmiąższowe zapalenie nerek, toksyczne martwicze oddzielanie naskórka, trombocytopenia, trombocytoza, wysypka grudkowo-plamista, zakrzepowe zapalenie żył, zapalenie jelita grubego, zapalenie żył, zespół DRESS, zespół Stevensa-Johnsona - Leksykon leków
Działania niepożądane – Diclaner 75 mg
Diclaner, zawierający 75 mg diklofenaku sodowego w kapsułkach dojelitowych, wiąże się z ryzykiem licznych działań niepożądanych, których częstość i nasilenie zależą od dawki oraz czasu terapii. Szczególnie istotne są powikłania ze strony układu sercowo-naczyniowego, takie jak zwiększone ryzyko zakrzepicy tętniczej, zawału mięśnia sercowego i udaru mózgu, zwłaszcza przy dawkach 150 mg/dobę i długotrwałym stosowaniu. Często obserwuje się działania niepożądane ze strony przewodu pokarmowego, w tym nudności, wymioty, biegunkę oraz poważne powikłania, takie jak krwawienia, wrzody, perforacje i owrzodzenia, które mogą prowadzić do zgonu, szczególnie u osób starszych. Zaleca się natychmiastowe przerwanie leczenia i konsultację lekarską w przypadku silnego bólu nadbrzusza, smolistych stolców lub krwawych wymiotów. Ponadto, częstość występowania wzrostu aktywności aminotransferaz w surowicy wymaga regularnego monitorowania funkcji wątroby.
agranulocytoza, astma oskrzelowa, choroba Crohna, diklofenak sodowy, hematopoeza, kapsułka dojelitowa, krwotok z przewodu pokarmowego, leukopenia, małopłytkowość, martwica brodawek nerkowych, martwica wątroby, martwicze zapalenie powięzi, morfologia krwi, nadciśnienie tętnicze, niedokrwienne zapalenie okrężnicy, niedokrwistość aplastyczna, niedokrwistość hemolityczna, niewydolność serca, niewydolność wątroby, NLPZ, obrzęk naczynioruchowy, ostra niewydolność nerek, pancytopenia, piorunujące zapalenie wątroby, reakcja anafilaktyczna, śródmiąższowe zapalenie nerek, śródmiąższowe zapalenie płuc, udar mózgu, wrzód trawienny, wrzodziejące zapalenie jelita grubego, zapalenie jelita grubego, zapalenie opon mózgowo-rdzeniowych, zapalenie trzustki, zawał mięśnia sercowego, zespół Kounisa, zespół Lyella, zespół nerczycowy, zespół Stevensa-Johnsona - Leksykon leków
Działania niepożądane – Coxydyna 60 mg
Profil bezpieczeństwa etorykoksybu, substancji czynnej leku Coxydyna, został oceniony na podstawie badań klinicznych obejmujących 9 295 pacjentów z chorobą zwyrodnieniową stawów (ChZS), reumatoidalnym zapaleniem stawów (RZS), przewlekłym bólem lędźwiowo-krzyżowym oraz zesztywniającym zapaleniem stawów kręgosłupa. W badaniach tych, w tym w programie MEDAL z udziałem 17 412 pacjentów stosujących dawki 60 mg lub 90 mg przez średnio 18 miesięcy, potwierdzono profil działań niepożądanych, który jest spójny w różnych wskazaniach. Do bardzo często występujących działań niepożądanych (≥1/10) należał ból brzucha, a często (≥1/100 do <1/10) obserwowano m.in. zaparcia, wzdęcia, zapalenie błony śluzowej żołądka, zgagę, nudności, wymioty, zawroty głowy, ból głowy, nadciśnienie tętnicze oraz obrzęki. Szczególną uwagę zwraca ryzyko poważnych zdarzeń sercowo-naczyniowych, takich jak zawał mięśnia sercowego, incydenty naczyniowo-mózgowe, przełom nadciśnieniowy i zastoinowa niewydolność serca, a także powikłań ze strony przewodu pokarmowego (owrzodzenia, perforacje, krwawienia), wątroby (zapalenie, niewydolność, żółtaczka) oraz nerek (niewydolność, zaburzenia czynności).
białkomocz, ból brzucha, ból pooperacyjny, choroba zwyrodnieniowa stawów, dna moczanowa, etorykoksyb, hiperkaliemia, incydent naczyniowo-mózgowy, incydent zakrzepowy, inhibitor COX-2, krwawienie z przewodu pokarmowego, leukopenia, nadciśnienie tętnicze, niedokrwistość, niesteroidowy lek przeciwzapalny, niestrawność, niewydolność nerek, niewydolność wątroby, obrzęk naczynioruchowy, owrzodzenie błony śluzowej, owrzodzenie dwunastnicy, przełom nadciśnieniowy, przewlekły ból lędźwiowo-krzyżowy, reakcja anafilaktyczna, reakcja nadwrażliwości, refluks żołądkowy, reumatoidalne zapalenie stawów, skurcz oskrzeli, śródmiąższowe zapalenie nerek, trombocytopenia, udar mózgu, układ sercowo-naczyniowy, zakażenie górnych dróg oddechowych, zakażenie układu moczowego, zapalenie błony śluzowej żołądka, zapalenie przełyku, zapalenie wątroby, zapalenie wyrostka zębodołowego, zastoinowa niewydolność serca, zatrzymanie płynów, zawał mięśnia sercowego, zespół jelita drażliwego, zespół nerczycowy, zesztywniające zapalenie stawów kręgosłupa, żółtaczka, zwiększenie aktywności AlAT, zwiększenie aktywności AspAT, zwiększenie stężenia kreatyniny - Leksykon substancji czynnych
Chlorambucyl – Działania niepożądane
Chlorambucyl, substancja czynna leku Leukeran (tabletki powlekane 2 mg), wykazuje szerokie spektrum działań niepożądanych, głównie wynikających z jego działania alkilującego na szybko dzielące się komórki, co prowadzi do mielosupresji i zaburzeń hematologicznych. Najczęściej obserwuje się leukopenię, neutropenię, małopłytkowość oraz pancytopenię (bardzo często, ≥ 1/10), które zwykle są odwracalne po odstawieniu leku. Niedokrwistość występuje często (≥ 1/100 do <1/10), natomiast nieodwracalna niewydolność szpiku kostnego jest bardzo rzadka (<1/10 000). Istotnym ryzykiem jest rozwój wtórnych nowotworów hematologicznych, zwłaszcza białaczki i zespołu mielodysplastycznego, szczególnie po długotrwałym stosowaniu chlorambucylu. W zakresie układu nerwowego częstość drgawek u dzieci z zespołem nerczycowym jest wysoka, a u pacjentów z napadami padaczkowymi w wywiadzie ryzyko ich wystąpienia jest szczególnie podwyższone. Działania niepożądane obejmują również zaburzenia żołądkowo-jelitowe (nudności, wymioty, biegunka, owrzodzenie jamy ustnej), które występują często, oraz bardzo rzadkie (<1/10 000) śródmiąższowe włóknienie i zapalenie płuc, które mogą być odwracalne po odstawieniu leku.
azoospermia, białaczka, biegunka, hepatotoksyczność, jałowe zapalenie pęcherza moczowego, lek alkilujący, lek cytostatyczny, leukopenia, małopłytkowość, martwica toksyczno-rozpływna naskórka, mielosupresja, neuropatia obwodowa, neutropenia, niedokrwistość, niewydolność szpiku kostnego, nudności, obrzęk naczynioruchowy, owrzodzenie jamy ustnej, pancytopenia, pokrzywka, przewlekła białaczka limfatyczna, śródmiąższowe włóknienie płuc, śródmiąższowe zapalenie płuc, wymioty, zespół mielodysplastyczny, zespół nerczycowy, zespół Stevensa-Johnsona, żółtaczka - Leksykon leków
Działania niepożądane – Azacitidine Zentiva 25 mg/ml
Azacytydyna, stosowana w leczeniu zespołów mielodysplastycznych (MDS), przewlekłej białaczki mielomonocytowej (CMML) oraz ostrej białaczki szpikowej (AML), wiąże się z wysokim ryzykiem działań niepożądanych, które występują u 97% pacjentów. Najczęstsze i najcięższe powikłania obejmują zaburzenia hematologiczne, takie jak gorączka neutropeniczna (8,0% w badaniu AZA PH GL 2003 CL 001, 25,0% u pacjentów ≥65 lat z AML), niedokrwistość (2,3%), małopłytkowość (3,5%) oraz neutropenię i leukopenię o nasileniu stopnia 3-4. Zakażenia, w tym zapalenie płuc (do 20,3% u starszych pacjentów z AML), posocznica neutropeniczna (0,8%) i zakażenia dróg moczowych (3,0%), stanowią istotne zagrożenie, często prowadząc do poważnych powikłań, a nawet zgonu. Dodatkowo, zdarzenia krwotoczne, takie jak krwotok mózgowy (0,5%) i żołądkowo-jelitowy (0,8%), wymagają szczególnej uwagi klinicznej.
duszność, działanie immunosupresyjne, gorączka neutropeniczna, krwotok mózgowy, krwotok śródczaszkowy, krwotok żołądkowo-jelitowy, leukopenia, małopłytkowość, martwica trzustki, martwicze zapalenie powięzi, neutropenia, niedociśnienie, niedokrwistość, niewydolność szpiku kostnego, niewydolność wątroby, odwodnienie, ostra białaczka szpikowa, ostra gorączkowa neutrofilowa dermatoza, pancytopenia, piodermia zgorzelinowa, plamica, posocznica, posocznica neutropeniczna, przewlekła białaczka mielomonocytowa, reakcja hematologiczna, reakcja nadwrażliwości, śpiączka wątrobowa, śródmiąższowa choroba płuc, stan splątania, wybroczyny, zakażenie, zapalenie okrężnicy, zapalenie płuc, zapalenie tkanki łącznej, zawroty głowy, zespół mielodysplastyczny, zespół rozpadu guza - Leksykon substancji czynnych
Chloramfenikol – Działania niepożądane
Chloramfenikol stosowany miejscowo w preparatach Detreomycyna 1% (10 mg/g) oraz Detreomycyna 2% (20 mg/g) może wywoływać działania niepożądane o charakterze miejscowym i ogólnoustrojowym. Do najczęstszych należą podrażnienia skóry, takie jak zaczerwienienie, kłucie i świąd, a także zapalenie skóry i reakcje uczuleniowe, w tym pokrzywka i rumień. Szczególnie niebezpieczne są reakcje alergiczne w postaci obrzęku angioneurotycznego, zagrażającego życiu. Ponadto, stosowanie chloramfenikolu może prowadzić do nadkażeń drożdżakowych (Candida), co komplikuje leczenie i przedłuża gojenie zmian skórnych. Występowanie tych działań niepożądanych jest niezbyt częste (≥1/1 000 do <1/100) lub rzadkie (≥1/10 000 do <1/1 000), jednak wymaga uważnej obserwacji klinicznej.
anemia aplastyczna, antybiotyk, Candida, chloramfenikol, granulocytopenia, hipoplazja szpiku kostnego, kandydoza skórna, leukopenia, morfologia krwi, nadkażenie drożdżakowe, nieprawidłowy skład krwi, obrzęk angioneurotyczny, pancytopenia, pokrzywka, reakcja skórna, reakcja uczuleniowa, rumień, toksyczność hematologiczna, trombocytopenia, uszkodzenie szpiku kostnego, zapalenie skóry - Leksykon leków
Działania niepożądane – Symcloza 100 mg
Klozapina, substancja czynna leku Symcloza, charakteryzuje się złożonym profilem działań niepożądanych, z których najistotniejszym jest ryzyko agranulocytozy, szczególnie w pierwszych 18 tygodniach terapii (częstość 32,0 na 100 000 osobo-tygodni). Wymaga to systematycznego monitorowania morfologii krwi i natychmiastowego przerwania leczenia w przypadku leukopenii lub neutropenii. Inne poważne działania niepożądane obejmują napady padaczkowe, powikłania sercowo-naczyniowe (częstoskurcz, zapalenie mięśnia sercowego, arytmie) oraz gorączkę. Najczęstsze objawy to senność, sedacja, zawroty głowy, zaparcia i nadmierne wydzielanie śliny. Od 7,1% do 15,6% pacjentów przerywa terapię z powodu działań niepożądanych, głównie leukopenii, senności i zawrotów głowy. Klozapina jest wskazana wyłącznie w leczeniu schizofrenii opornej na leczenie oraz psychoz w chorobie Parkinsona, gdy inne metody zawiodły.
agranulocytoza, akatyzja, częstoskurcz, częstoskurcz komorowy, depresja oddechowa, dysfagia, eozynofilia, granulocytopenia, kardiomiopatia, klozapina, kwasica ketonowa, leukocytoklastyczne zapalenie naczyń, leukopenia, majaczenie, morfologia krwi, nadciśnienie tętnicze, nadmierne wydzielanie śliny, napad padaczkowy, niedociśnienie ortostatyczne, niedrożność jelit, objaw pozapiramidowy, ostre śródmiąższowe zapalenie nerek, ostre zapalenie trzustki, piorunująca martwica wątroby, powikłanie sercowo-naczyniowe, późna dyskineza, priapizm, psychoza w chorobie Parkinsona, schizofrenia oporna na leczenie, sedacja, śpiączka hiperosmolarna, torsades de pointes, układowy toczeń rumieniowaty, wysięk osierdziowy, zaburzenie obsesyjno-kompulsyjne, zaburzenie tolerancji glukozy, zapalenie mięśnia sercowego, zapalenie osierdzia, zapalenie wątroby, zapaść krążeniowa, zapis EEG, zatrzymanie pracy serca, zespół iglica-fala, złośliwy zespół neuroleptyczny, żółtaczka cholestatyczna, żylna choroba zakrzepowo-zatorowa - Leksykon leków
Działania niepożądane – Aciclovir Altan 250 mg/ml
Aciclovir Altan w dawce 250 mg (w postaci soli sodowej) podawany dożylnie może wywoływać działania niepożądane o różnej częstości i nasileniu. Niezbyt często (1-10/1000) obserwuje się hematologiczne zaburzenia, takie jak niedokrwistość, trombocytopenia i leukopenia. Bardzo rzadko (<1/10 000) mogą wystąpić poważne reakcje alergiczne, w tym wstrząs anafilaktyczny oraz obrzęk naczynioruchowy. Objawy neurologiczne i psychiatryczne, takie jak ból głowy, zawroty głowy, splątanie, drgawki czy encefalopatia, pojawiają się bardzo rzadko i zwykle dotyczą pacjentów z zaburzeniami czynności nerek. Często (1-10/100) występuje zapalenie żył w miejscu infuzji, nudności, wymioty, świąd, pokrzywka, wysypka oraz przemijające zwiększenie aktywności enzymów wątrobowych. Bardzo rzadko notuje się żółtaczkę, zapalenie wątroby, duszność, biegunkę i ból brzucha.
acyklowir, biegunka, ból brzucha, ból głowy, ból nerek, drgawki, drżenie, duszność, encefalopatia, gorączka, leukopenia, martwica tkanki, nadwrażliwość na światło, niedokrwistość, niezborność ruchowa, nudności, objawy psychotyczne, obrzęk naczynioruchowy, omamy, ostra niewydolność nerek, pobudzenie, pokrzywka, produkt leczniczy, reakcja zapalna miejscowa, roztwór do infuzji, senność, śpiączka, splątanie, świąd, trombocytopenia, uczucie zmęczenia, wstrząs anafilaktyczny, wymioty, wysypka, zaburzenia czynności nerek, zaburzenia mowy, zapalenie wątroby, zapalenie żył, zawroty głowy, żółtaczka, zwiększenie aktywności enzymów wątrobowych, zwiększenie stężenia bilirubiny - Leksykon leków
Działania niepożądane – Dalacin C 75 mg/5 ml
Klindamycyna w postaci doustnej, zawarta w leku Dalacin C (klindamycyna palmitynian chlorowodorku), wykazuje profil działań niepożądanych sklasyfikowanych według MedDRA i częstości występowania. Najczęściej obserwowane działania niepożądane dotyczą układu pokarmowego i obejmują biegunkę, ból brzucha, nudności oraz wymioty (często ≥1/100 do <1/10). Szczególną uwagę należy zwrócić na ryzyko rzekomobłoniastego zapalenia jelit i choroby związanej z Clostridioides difficile, które mogą wystąpić zarówno w trakcie terapii, jak i po jej zakończeniu, stanowiąc potencjalne zagrożenie życia. Charakterystyczne dla postaci doustnej są również owrzodzenia i zapalenia błony śluzowej przełyku. W zakresie działań skórnych najczęściej występują wysypka grudkowo-plamkowa i pokrzywka, jednakże możliwe są także ciężkie reakcje, takie jak zespół Lyella (TEN), zespół Stevensa-Johnsona (SJS), DRESS oraz AGEP, które wymagają natychmiastowej interwencji.
agranulocytoza, biegunka, ból brzucha, choroba Clostridioides difficile, eozynofilia, klindamycyny palmitynian chlorowodorku, leukopenia, neutropenia, niedociśnienie tętnicze, nudności, obrzęk naczynioruchowy, ostre uszkodzenie nerek, osutka krostkowa, owrzodzenie przełyku, pęcherzowe zapalenie skóry, pokrzywka, reakcja anafilaktoidalna, reakcja anafilaktyczna, rumień wielopostaciowy, rzekomobłoniaste zapalenie jelit, trombocytopenia, wstrząs anafilaktyczny, wymioty, wysypka grudkowo-plamkowa, wysypka odropodobna, zaburzenie smaku, zakażenie pochwy, zakrzepowe zapalenie żył, zapalenie błony śluzowej przełyku, zatrzymanie akcji serca, zespół DRESS, zespół Lyella, zespół Stevensa-Johnsona, złuszczające zapalenie skóry, żółtaczka - Leksykon leków
Działania niepożądane – Candesartan Cilexetil + Amlodipine + Hydrochlorothiazide Adamed 16 mg + 10 mg + 12,5 mg
Produkt leczniczy zawierający kandesartan cileksetyl, amlodypinę oraz hydrochlorotiazyd (HCTZ) wykazuje szerokie spektrum działań niepożądanych, które należy monitorować podczas terapii. Najczęściej obserwowane działania obejmują zakażenia układu oddechowego, hipokaliemię, hiperurykemię, wzrost stężenia lipidów w surowicy, senność, zawroty głowy, bóle głowy, kołatanie serca, uderzenia gorąca, nudności, ból brzucha, zaparcia, obrzęki wokół kostek oraz uczucie zmęczenia. Rzadziej występują poważniejsze zaburzenia hematologiczne (np. agranulocytoza, neutropenia), zaburzenia czynności nerek, ostre niewydolności nerek, reakcje alergiczne, zaburzenia psychiczne (depresja, stan splątania), a także zmiany skórne, w tym bardzo rzadkie przypadki zespołu Stevensa-Johnsona i martwicy toksyczno-rozpływnej naskórka. Szczególną uwagę należy zwrócić na ryzyko nieczerniakowego raka skóry (rak podstawnokomórkowy i płaskonabłonkowy) związane ze skumulowaną dawką HCTZ, co wymaga regularnej kontroli dermatologicznej pacjentów.
agranulocytoza, bradykardia, częstoskurcz komorowy, ginekomastia, hiperglikemia, hiperkalcemia, hiperkaliemia, hiperurykemia, hipofosfatemia, hipokaliemia, hipomagnezemia, hiponatremia, hydrochlorotiazyd, impotencja, jaskra z zamkniętym kątem, leukopenia, małopłytkowość, martwica toksyczno-rozpływna naskórka, martwicze zapalenie naczyń, migotanie przedsionków, neuropatia obwodowa, neutropenia, nieczerniakowy rak skóry, niedociśnienie, niedociśnienie ortostatyczne, niedoczulica, niedokrwistość aplastyczna, niedokrwistość hemolityczna, niewydolność nerek, obrzęk naczynioruchowy, obrzęk płuc, ostra krótkowzroczność, ostra niewydolność nerek, parestezja, przerost dziąseł, rak podstawnokomórkowy, rumień wielopostaciowy, stan splątania, toczeń rumieniowaty skórny, wysięk do naczyniówki, zaburzenia pozapiramidowe, zaburzenia rytmu serca, zahamowanie czynności szpiku kostnego, zapalenie błony śluzowej żołądka, zapalenie naczyń krwionośnych, zapalenie trzustki, zasadowica hipochloremiczna, zawał mięśnia sercowego, zawroty głowy pochodzenia błędnikowego, zespół ostrej niewydolności oddechowej, zespół Stevensa-Johnsona, złuszczające zapalenie skóry, żółtaczka cholestatyczna - Leksykon leków
Działania niepożądane – Diclomax 25 mg
Diklofenak potasowy, substancja czynna preparatu Diclomax, wiąże się z ryzykiem wystąpienia działań niepożądanych o różnym nasileniu i częstości. Na początku terapii u około 10% pacjentów obserwuje się dolegliwości żołądkowo-jelitowe, które zwykle ustępują mimo kontynuacji leczenia. Jednakże, diklofenak może powodować poważne powikłania, takie jak wrzody żołądka, perforacje i krwawienia z przewodu pokarmowego, które mogą prowadzić do zgonu, zwłaszcza u osób w podeszłym wieku. Ponadto, lek hamuje agregację płytek krwi, zwiększając ryzyko krwawień, a stosowanie wysokich dawek (150 mg/dobę) w długotrwałej terapii podnosi ryzyko zakrzepicy tętniczej, zawału mięśnia sercowego i udaru mózgu. Działania niepożądane obejmują także zaburzenia hematologiczne, immunologiczne, neurologiczne, kardiologiczne, nerkowe oraz skórne, z różną częstością występowania, od bardzo rzadkich po częste, co wymaga szczególnej uwagi klinicznej i monitorowania pacjentów.
agranulocytoza, agregacja płytek krwi, aseptyczne zapalenie opon mózgowych, astma aspirynowa, choroba Crohna, diklofenak potasowy, krwawienie z przewodu pokarmowego, leukopenia, martwica brodawek nerkowych, martwica wątroby, nadciśnienie tętnicze, niedokrwienne zapalenie okrężnicy, niedokrwistość hemolityczna, niewydolność wątroby, obrzęk naczynioruchowy, ostra niewydolność nerek, perforacja, piorunujące zapalenie wątroby, plamica alergiczna, podwyższona aktywność aminotransferaz, problem żołądkowo-jelitowy, reakcja anafilaktyczna, rumień wielopostaciowy, śródmiąższowe zapalenie nerek, toksyczne martwicze oddzielanie się naskórka, trombocytopenia, udar mózgu, wrzód żołądka, wstrząs anafilaktyczny, zaburzenie krzepnięcia, zaburzenie psychotyczne, zakrzepica tętnic, zapalenie błony śluzowej żołądka, zapalenie naczyń, zapalenie płuc, zapalenie trzustki, zapalenie wątroby, zawał mięśnia sercowego, zespół Kounisa, zespół Lyella, zespół nerczycowy, zespół Stevensa-Johnsona, żółtaczka - Leksykon leków
Działania niepożądane – Abilium 15 mg
Arypiprazol, substancja czynna leku Abilium, wykazuje szeroki profil działań niepożądanych o różnej częstości i nasileniu, potwierdzony badaniami klinicznymi oraz obserwacjami po wprowadzeniu do obrotu. Najczęściej (>3%) zgłaszane działania to akatyzja oraz nudności. Częstość występowania działań niepożądanych klasyfikowana jest od bardzo często (≥1/10) do bardzo rzadko (<1/10 000) oraz nieznana. Do często obserwowanych należą m.in. leukopenia, bezsenność, lęk, niepokój ruchowy, drżenie, bóle głowy, sedacja, senność, zawroty głowy, tachykardia, hipotensja ortostatyczna, zaparcia, nudności, wymioty, nadmierne wydzielanie śliny oraz wysypka. Rzadziej występują zaburzenia pozapiramidowe, dystonia, późne dyskinezy, a także poważne reakcje alergiczne, zaburzenia metaboliczne (np. hiperglikemia, cukrzyca, kwasica ketonowa), zaburzenia wątroby (niewydolność, zapalenie, żółtaczka) oraz poważne powikłania kardiologiczne (torsade de pointes, arytmie, wydłużenie QT, nagły zgon).
akatyzja, anoreksja, arypiprazol, arytmia komorowa, bezsenność, choroba zakrzepowo-zatorowa, cukrzyca, drgawki typu grand mal, dysfagia, dystonia, fosfokinaza kreatynowa, hiperglikemia, hiperprolaktynemia, hiponatremia, hipotensja ortostatyczna, kwasica ketonowa, leukopenia, neutropenia, niewydolność wątroby, nudności, obrzęk naczynioruchowy, olanzapina, parkinsonizm, późne dyskinezy, priapizm, rabdomioliza, reakcja anafilaktyczna, schizofrenia, torsade de pointes, trombocytopenia, wydłużenie odstępu QT, zaburzenia pozapiramidowe, zaburzenie afektywne dwubiegunowe, zachłystowe zapalenie płuc, zakrzepica żył głębokich, zapalenie trzustki, zapalenie wątroby, zator płucny, zespół DRESS, zespół odstawienia, zespół serotoninowy, złośliwy zespół neuroleptyczny, żółtaczka - Leksykon leków
Działania niepożądane – Hiconcil 500 mg
Hiconcil, zawierający amoksycylinę w dawkach 250 mg i 500 mg, jest antybiotykiem o szerokim spektrum działania, jednak jego stosowanie wiąże się z ryzykiem wystąpienia działań niepożądanych. Najczęściej obserwowane objawy to biegunka, nudności oraz wysypka skórna, występujące zarówno u dorosłych, jak i dzieci. Bardzo rzadko mogą pojawić się poważne zaburzenia hematologiczne, takie jak przemijająca leukopenia, trombocytopenia czy niedokrwistość hemolityczna, a także ciężkie reakcje alergiczne, w tym obrzęk naczynioruchowy i anafilaksja. Wśród rzadkich powikłań wymienia się także zapalenie jelita grubego, w tym rzekomobłoniaste zapalenie jelita wywołane przez Clostridioides difficile, oraz poważne reakcje skórne, takie jak zespół Stevensa-Johnsona czy toksyczne martwicze oddzielanie się naskórka.
agranulocytoza, alergiczne zapalenie naczyń, amoksycylina, amoksycylina trójwodna, anafilaksja, aseptyczne zapalenie opon mózgowo-rdzeniowych, biegunka, Clostridioides difficile, czarny włochaty język, czas protrombinowy, drgawki, hiperkinezja, kandydoza błon śluzowych, krwotoczne zapalenie jelita grubego, krystaluria, leukopenia, liniowa IgA dermatoza, neutropenia, niedokrwistość hemolityczna, nudności, obrzęk naczynioruchowy, ostra uogólniona osutka krostkowa, podwyższone AspAT, pokrzywka, reakcja Jarischa-Herxheimera, rumień wielopostaciowy, rzekomobłoniaste zapalenie jelita grubego, śródmiąższowe zapalenie nerek, świąd, terminologia MedDRA, toksyczne martwicze oddzielanie naskórka, trombocytopenia, wydłużony czas krwawienia, wysypka skórna, zapalenie jelit polekowe, zapalenie wątroby, zawroty głowy, zespół choroby posurowiczej, zespół DRESS, zespół Kounisa, zespół Stevensa-Johnsona, złuszczające zapalenie skóry, żółtaczka zastoinowa - Leksykon leków
Działania niepożądane – Amylan 875 mg + 125 mg
Produkt leczniczy Amylan zawiera amoksycylinę trójwodną w dawce odpowiadającej 875 mg amoksycyliny oraz 125 mg potasu klawulanianu. W trakcie stosowania leku najczęściej obserwuje się działania niepożądane ze strony przewodu pokarmowego, takie jak biegunka (bardzo często, ≥1/10), nudności i wymioty (często, ≥1/100 do <1/10). Inne istotne działania niepożądane obejmują zaburzenia hematologiczne (leukopenia, trombocytopenia, agranulocytoza), reakcje alergiczne (obrzęk naczynioruchowy, anafilaksja, zespół choroby posurowiczej), a także poważne reakcje skórne, w tym zespół Stevensa-Johnsona, martwicę toksyczno-rozpływną naskórka oraz zespół DRESS, które stanowią zagrożenie życia i wymagają natychmiastowego odstawienia leku. Ponadto, mogą wystąpić zaburzenia wątroby (umiarkowane podwyższenie AspAT i AlAT, zapalenie wątroby, żółtaczka zastoinowa) oraz powikłania ze strony nerek, takie jak śródmiąższowe zapalenie nerek i krystaluria.
agranulocytoza, AlAT, amoksycylina trójwodna, anafilaksja, AspAT, biegunka, choroba posurowicza, czarny język włochaty, czas protrombinowy, drgawki, IgA dermatoza, kandydoza błon śluzowych, krwotoczne zapalenie jelita, krystaluria, kwas klawulanowy, leukopenia, martwica toksyczno-rozpływna naskórka, neutropenia, niedokrwistość hemolityczna, nudności, obrzęk naczynioruchowy, ostre uszkodzenie nerek, osutka krostkowa, potasu klawulanian, rumień wielopostaciowy, rzekomobłoniaste zapalenie jelita, śródmiąższowe zapalenie nerek, trombocytopenia, wymioty, zapalenie jelit, zapalenie jelita grubego, zapalenie naczyń, zapalenie opon mózgowych, zapalenie trzustki, zapalenie wątroby, zespół DRESS, zespół Kounisa, zespół Stevensa-Johnsona, złuszczające zapalenie skóry, żółtaczka zastoinowa - Leksykon leków
Działania niepożądane – Telam 40 mg + 10 mg
Lek Telam, zawierający telmisartan 40 mg i amlodypinę 10 mg, wykazuje profil bezpieczeństwa oparty na badaniach klinicznych z udziałem ponad 3500 pacjentów, z czego ponad 2500 stosowało terapię skojarzoną. Najczęstsze działania niepożądane to zawroty głowy oraz obrzęk obwodowy, występujące często (≥ 1/100 do < 1/10). Rzadko (≥ 1/10 000 do < 1/1000) mogą pojawić się ciężkie omdlenia. Działania niepożądane obserwowane przy stosowaniu poszczególnych składników (telmisartanu lub amlodypiny) również mogą wystąpić przy preparacie złożonym. Szczególną uwagę należy zwrócić na potencjalnie poważne reakcje, takie jak zaburzenia rytmu serca (bradykardia, tachykardia), niedociśnienie, zawał mięśnia sercowego, reakcje anafilaktyczne, obrzęk naczynioruchowy, zaburzenia czynności wątroby (częściej u pacjentów japońskiego pochodzenia), ciężkie reakcje skórne (zespół Stevensa-Johnsona, toksyczna nekroliza naskórka), zaburzenia nerek oraz śródmiąższową chorobę płuc.
bradykardia, eozynofilia, eozynofilowe zapalenie płuc, ginekomastia, hiperglikemia, hiperkaliemia, hipertonia mięśniowa, hipoglikemia, hiponatremia, leukopenia, małopłytkowość, migotanie przedsionków, nadwrażliwość na światło, neuropatia obwodowa, niedociśnienie, niedoczulica, nieprawidłowa czynność wątroby, obrzęk naczynioruchowy, obrzęk obwodowy, omdlenie, ostra niewydolność nerek, reakcja anafilaktyczna, rumień wielopostaciowy, śródmiąższowa choroba płuc, śródmiąższowe zapalenie płuc, telmisartan i amlodypina, toksyczna nekroliza naskórka, zaburzenia rytmu serca, zaburzenie czynności nerek, zapalenie trzustki, zapalenie wątroby, zapalenie żołądka, zawał mięśnia sercowego, zawroty głowy, zespół pozapiramidowy, zespół Stevensa-Johnsona, złuszczające zapalenie skóry, żółtaczka