Działania niepożądane
Furosemide Kabi 20 mg/2 ml

Furosemide Kabi (20 mg/2 ml, roztwór do wstrzykiwań/do infuzji) jest diuretykiem pętlowym, którego stosowanie wiąże się z ryzykiem licznych działań niepożądanych, w tym encefalopatii wątrobowej u pacjentów z niewydolnością wątroby oraz potencjalnie nieodwracalnej głuchoty. Działania niepożądane klasyfikowane są według częstości występowania: bardzo często (≥1/10), często (≥1/100 do <1/10), niezbyt często (≥1/1000 do <1/100), rzadko (≥1/10 000 do <1/1000), bardzo rzadko (<1/10 000) oraz częstość nieznana. Najczęściej obserwuje się zaburzenia elektrolitowe, takie jak hipokaliemia, hiponatremia, hipokalcemia, hipomagnezemia oraz zasadowicę metaboliczną, które mogą prowadzić do poważnych powikłań neurologicznych, mięśniowych i sercowych. Ponadto, szybkie podanie dożylne zwiększa ryzyko ototoksyczności, zwłaszcza u pacjentów z niewydolnością nerek lub hipoproteinemią.

Pobierz ChPL PDF Furosemide Kabi – Roztwór do wstrzykiwań – 20 mg/2 ml
  1. Działania niepożądane leku Furosemide Kabi
    1. Klasyfikacja działań niepożądanych
    2. Tabela działań niepożądanych
  2. Szczegółowy opis wybranych działań niepożądanych
    1. Zaburzenia krwi i układu chłonnego
    2. Zaburzenia endokrynologiczne
    3. Zaburzenia metabolizmu i odżywiania
    4. Zaburzenia ucha i błędnika
    5. Zaburzenia serca
    6. Zaburzenia wątroby i dróg żółciowych
    7. Zaburzenia nerek i dróg moczowych
    8. Działania niepożądane u wcześniaków
  3. Zgłaszanie podejrzewanych działań niepożądanych
    1. Kolejne rozdziały
Wskazania
  1. obrzęk płuc
  2. obrzęk spowodowany chorobą nerek
  3. obrzęk spowodowany chorobą serca
  4. obrzęk spowodowany chorobą wątroby
  5. przełom nadciśnieniowy
  6. wodobrzusze spowodowane chorobą serca
  7. wodobrzusze spowodowane chorobą wątroby
Substancja czynna
  1. furosemid
Kategoria leku
  1. diuretyki pętlowe
  2. leki moczopędne

Działania niepożądane leku Furosemide Kabi

Furosemide Kabi (20 mg/2 ml, roztwór do wstrzykiwań/do infuzji) jest lekiem moczopędnym, którego stosowanie wiąże się z możliwością wystąpienia różnorodnych działań niepożądanych. Najczęściej zgłaszanym działaniem niepożądanym furosemidu była encefalopatia wątrobowa u pacjentów z niewydolnością wątroby. Wśród poważnych powikłań odnotowano także przypadki głuchoty, które niekiedy miały charakter nieodwracalny.1

Klasyfikacja działań niepożądanych

Działania niepożądane furosemidu klasyfikowane są według częstości występowania zgodnie z następującymi kryteriami:2

  • Bardzo często (≥1/10)
  • Często (≥1/100 do <1/10)
  • Niezbyt często (≥1/1000 do <1/100)
  • Rzadko (≥1/10 000 do <1/1000)
  • Bardzo rzadko (<1/10 000)
  • Częstość nieznana (nie może być określona na podstawie dostępnych danych)

Tabela działań niepożądanych

Klasyfikacja układów i narządów Często
(≥1/100 do <1/10)		 Niezbyt często
(≥1/1000 do <1/100)		 Rzadko
(≥1/10 000 do <1/1000)		 Bardzo rzadko
(<1/10 000)		 Częstość nieznana
Zaburzenia krwi i układu chłonnego małopłytkowość, zahamowanie czynności szpiku kostnego, eozynofilia, leukopenia niedokrwistość hemolityczna, niedokrwistość aplastyczna, agranulocytoza
Zaburzenia układu immunologicznego ciężkie reakcje anafilaktyczne i rzekomoanafilaktyczne, takie jak wstrząs anafilaktyczny zaostrzenie lub aktywacja tocznia rumieniowatego układowego
Zaburzenia układu nerwowego encefalopatia wątrobowa u pacjentów z niewydolnością wątroby parestezja, zawroty głowy pochodzenia błędnikowego, senność, splątanie, uczucie ucisku w głowie zawroty głowy pochodzenia ośrodkowego, omdlenie i utrata przytomności (na skutek niedociśnienia objawowego lub innych przyczyn), ból głowy
Zaburzenia oka niewyraźne widzenie, zaburzenia widzenia z objawami hipowolemii
Zaburzenia ucha i błędnika głuchota (czasami nieodwracalna), zaburzenia słuchu i (lub) szum uszny
Zaburzenia żołądka i jelit nudności, wymioty i biegunka, anoreksja, zaburzenia żołądkowe, zaparcie, suchość błony śluzowej jamy ustnej ostre zapalenie trzustki
Zaburzenia skóry i tkanki podskórnej świąd, reakcje skórne i ze strony błon śluzowych zapalenie naczyń, zespół Stevensa-Johnsona, toksyczne martwicze oddzielanie się naskórka, ostra uogólniona osutka krostkowa (AGEP), reakcja polekowa z eozynofilią i objawami ogólnymi (DRESS)
Zaburzenia mięśniowo-szkieletowe i tkanki łącznej kurcze mięśni nóg, osłabienie, zmniejszenie stężenia wapnia w osoczu, przewlekłe zapalenie stawów tężyczka, rabdomioliza (często w związku z ciężką hipokaliemią)
Zaburzenia nerek i dróg moczowych śródmiąższowe zapalenie nerek
Zaburzenia ogólne i stany w miejscu podania stany gorączkowe, ból miejscowy po podaniu domięśniowym
Badania diagnostyczne zwiększenie stężenia cholesterolu i triglicerydów w surowicy krwi

Szczegółowy opis wybranych działań niepożądanych

Zaburzenia krwi i układu chłonnego

Działanie diuretyczne furosemidu może prowadzić do hipowolemii i odwodnienia, szczególnie u pacjentów w podeszłym wieku. Znaczne zmniejszenie objętości wewnątrznaczyniowej może powodować zagęszczenie krwi, zwiększając ryzyko powstawania zakrzepów.3

Zaburzenia endokrynologiczne

Furosemid może zmniejszyć tolerancję glukozy. U pacjentów z cukrzycą może doprowadzić do pogorszenia parametrów metabolicznych, a u osób z cukrzycą utajoną – do jej ujawnienia.4

Zaburzenia metabolizmu i odżywiania

Podczas terapii furosemidem mogą wystąpić istotne zaburzenia równowagi wodno-elektrolitowej, szczególnie w przypadku długotrwałego leczenia lub stosowania dużych dawek leku. Najczęściej obserwuje się:5

  • Hipokaliemię – szczególnie w przypadku diety ubogopotasowej lub zwiększonej pozanerkowej utraty potasu (np. z powodu wymiotów lub przewlekłej biegunki). Objawami hipokaliemii mogą być: zaburzenia nerwowo-mięśniowe (osłabienie mięśni, parestezja, niedowłady), jelitowe (wymioty, zaparcie, wzdęcie), nerkowe (wielomocz, nadmierne pragnienie) i sercowe (zaburzenia rytmu i przewodzenia). Ciężka hipokaliemia może prowadzić do porażennej niedrożności jelit lub zaburzeń przytomności, włącznie ze śpiączką.6
  • Hiponatremię objawową – szczególnie przy diecie z niską zawartością sodu. Objawami hiponatremii są: apatia, kurcze mięśni łydki, zobojętnienie, osłabienie, senność, wymioty i splątanie.7
  • Hipokalcemię – może prowadzić w rzadkich przypadkach do tężyczki.8
  • Hipomagnezemię – może rzadko prowadzić do tężyczki lub zaburzeń rytmu serca.9
  • Hiperurykemię – z możliwością wystąpienia napadów dny moczanowej.10
  • Zasadowicę metaboliczną – może wystąpić de novo lub nasilić się istniejąca wcześniej (np. w przebiegu niewyrównanej marskości wątroby).11

Zaburzenia ucha i błędnika

Ryzyko wystąpienia szumów usznych jest większe w przypadku szybkiego podawania dożylnego furosemidu, szczególnie u pacjentów z niewydolnością nerek lub hipoproteinemią (np. w przebiegu zespołu nerczycowego).12

Zaburzenia serca

Intensywna diureza, szczególnie w początkowym okresie leczenia oraz u pacjentów w podeszłym wieku, może prowadzić do obniżenia ciśnienia tętniczego. Znaczny spadek ciśnienia może powodować: niedociśnienie ortostatyczne, uczucie ucisku w głowie, zawroty głowy, zapaść krążeniową, zakrzepowe zapalenie żył, a w skrajnych przypadkach – nagły zgon (po podaniu domięśniowym lub dożylnym).13

Zaburzenia wątroby i dróg żółciowych

Podczas leczenia furosemidem może wystąpić cholestaza wewnątrzwątrobowa, żółtaczka cholestatyczna, niedokrwienie wątroby oraz zwiększenie aktywności transaminaz wątrobowych.14

Zaburzenia nerek i dróg moczowych

Diuretyki mogą nasilić lub ujawnić objawy ostrego zatrzymania moczu (u pacjentów z zaburzeniami opróżniania pęcherza, rozrostem gruczołu krokowego lub zwężeniem cewki moczowej). Mogą także wystąpić: zapalenie naczyń, cukromocz oraz przemijające zwiększenie stężenia kreatyniny i mocznika we krwi.15

Działania niepożądane u wcześniaków

U wcześniaków leczonych furosemidem może wystąpić kamica nerkowa i/lub wapnica nerek spowodowana odkładaniem się wapnia w tkance nerek. Ponadto u wcześniaków z zespołem zaburzeń oddychania, leczenie moczopędne furosemidem w pierwszych tygodniach życia może zwiększyć ryzyko wystąpienia przetrwałego przewodu tętniczego Botalla.16

Zgłaszanie podejrzewanych działań niepożądanych

Po dopuszczeniu produktu leczniczego do obrotu istotne jest zgłaszanie podejrzewanych działań niepożądanych, co umożliwia nieprzerwane monitorowanie stosunku korzyści do ryzyka stosowania produktu leczniczego. Osoby należące do fachowego personelu medycznego powinny zgłaszać wszelkie podejrzewane działania niepożądane za pośrednictwem:17

Departamentu Monitorowania Niepożądanych Działań Produktów Leczniczych
Urzędu Rejestracji Produktów Leczniczych, Wyrobów Medycznych i Produktów Biobójczych
Al. Jerozolimskie 181C
02-222 Warszawa
tel.: + 48 22 49 21 301
faks: + 48 22 49 21 309
strona internetowa: https://smz.ezdrowie.gov.pl

Działania niepożądane można zgłaszać również podmiotowi odpowiedzialnemu.18

Kolejne rozdziały

Zapraszamy do dalszego czytania naszego leksykonu.

Wybierz kolejny rozdział z menu poniżej, aby otworzyć nową podstronę kompedium wiedzy i uzyskać szczegółowe informację o leku, substancji lub chorobie.

  1. 09.04.2026
  2. www.leksykon.com.pl