Przeciwwskazania stosowania leku Furosemide Kabi. Kiedy i w jakich warunkach odradzić pacjentowi stosowanie tego leku?

Furosemide Kabi (20 mg/2 ml, roztwór do wstrzykiwań/do infuzji) jest lekiem moczopędnym z grupy diuretyków pętlowych, który znajduje zastosowanie w leczeniu różnych stanów klinicznych związanych z retencją płynów. Jednak istnieje szereg sytuacji klinicznych, w których stosowanie tego preparatu jest przeciwwskazane ze względu na zwiększone ryzyko wystąpienia działań niepożądanych lub pogorszenia stanu pacjenta. Poniżej przedstawiono szczegółowe omówienie przeciwwskazań do stosowania leku Furosemide Kabi.¹

Nadwrażliwość na składniki leku

Przeciwwskazaniem bezwzględnym do stosowania preparatu Furosemide Kabi jest nadwrażliwość na substancję czynną (furosemid) lub którąkolwiek z substancji pomocniczych zawartych w leku. Należy pamiętać, że roztwór do wstrzykiwań/do infuzji zawiera 3,7 mg sodu w 1 ml, co może mieć znaczenie u pacjentów ze szczególnymi ograniczeniami podaży sodu.²

Lek jest również przeciwwskazany u pacjentów z nadwrażliwością na sulfonamidy, w tym pochodne sulfonylomocznika stosowane w leczeniu cukrzycy typu 2 oraz antybiotyki z grupy sulfonamidów. Jest to istotne ze względu na możliwość wystąpienia reakcji krzyżowych, ponieważ furosemid należy do pochodnych sulfonamidów.³

Przeciwwskazania związane z funkcją nerek

Furosemide Kabi nie powinien być stosowany w następujących stanach związanych z zaburzeniami funkcji nerek:

• Niewydolność nerek ze skąpomoczem lub bezmoczem (oligo-/anuria), która nie reaguje na leczenie furosemidem. W takich przypadkach zastosowanie leku może być nieskuteczne oraz potencjalnie szkodliwe.⁴
• Niewydolność nerek wywołana substancjami nefrotoksycznymi lub hepatotoksycznymi. Zastosowanie furosemidu w takich przypadkach może nasilić uszkodzenie nerek i pogorszyć rokowanie.⁵

Przeciwwskazania związane z zaburzeniami funkcji wątroby

Istotnym przeciwwskazaniem jest stan przedśpiączkowy lub śpiączka w przebiegu encefalopatii wątrobowej. Furosemid może nasilać zaburzenia elektrolitowe i metaboliczne, co może przyczyniać się do pogłębienia encefalopatii i pogorszenia stanu pacjenta.⁶

Zaburzenia elektrolitowe jako przeciwwskazania

Furosemide Kabi nie powinien być stosowany u pacjentów z następującymi zaburzeniami elektrolitowymi:

• Ciężka hipokaliemia – niski poziom potasu we krwi jest jednym z najczęstszych działań niepożądanych diuretyków pętlowych. Zastosowanie furosemidu u pacjentów z już istniejącą ciężką hipokaliemią może prowadzić do poważnych zaburzeń rytmu serca i innych powikłań.⁷
• Ciężka hiponatremia – znaczne obniżenie stężenia sodu w surowicy krwi stanowi przeciwwskazanie ze względu na ryzyko dalszego pogłębienia tego zaburzenia po zastosowaniu furosemidu.⁸

Przeciwwskazania związane z wolemią

Furosemide Kabi nie powinien być stosowany w stanach zmniejszonej objętości krwi krążącej:

• Hipowolemia (z towarzyszącym niedociśnieniem tętniczym lub bez) – stosowanie furosemidu może prowadzić do dalszego zmniejszenia objętości wewnątrznaczyniowej i pogłębienia hipotensji.⁹
• Odwodnienie – podanie leku moczopędnego pacjentom odwodnionym może prowadzić do poważnych zaburzeń hemodynamicznych i dalszego pogorszenia stanu pacjenta.¹⁰

Przeciwwskazania związane z kobietą w okresie laktacji

Karmienie piersią stanowi przeciwwskazanie do stosowania preparatu Furosemide Kabi. Furosemid przenika do mleka matki i może wpływać na czynność nerek niemowlęcia oraz zmniejszać produkcję mleka. Dodatkowo może powodować nadmierne odwodnienie i zaburzenia elektrolitowe u karmionego dziecka.¹¹

Sytuacje wymagające szczególnej ostrożności przy stosowaniu Furosemide Kabi

Choć nie stanowią bezwzględnych przeciwwskazań, istnieją sytuacje kliniczne, w których należy zachować szczególną ostrożność przy stosowaniu Furosemide Kabi i dokładnie rozważyć stosunek korzyści do ryzyka. Zalicza się do nich:

• Zaburzenia gospodarki elektrolitowej o mniejszym nasileniu
• Łagodne i umiarkowane zaburzenia funkcji nerek
• Hipotensja
• Cukrzyca
• Dna moczanowa
• Zespół wątrobowo-nerkowy
• Pacjenci w podeszłym wieku, szczególnie podatni na działania niepożądane

W wymienionych sytuacjach klinicznych zaleca się dokładne monitorowanie parametrów laboratoryjnych, stanu nawodnienia i funkcji życiowych pacjenta podczas terapii furosemidem.