działanie genotoksyczne
Działanie genotoksyczne odnosi się do zdolności różnych czynników do uszkadzania materiału genetycznego (DNA lub RNA) w komórkach żywych organizmów. Czynniki genotoksyczne mogą powodować mutacje, aberracje chromosomowe, fragmentację DNA oraz inne zmiany strukturalne w materiale genetycznym, co może prowadzić do niestabilności genomu.
Genotoksyczność jest ważnym elementem oceny bezpieczeństwa leków, związków chemicznych, promieniowania i innych potencjalnie szkodliwych czynników. Długotrwała ekspozycja na substancje genotoksyczne może zwiększać ryzyko rozwoju chorób nowotworowych, ponieważ uszkodzenia DNA mogą prowadzić do aktywacji onkogenów lub inaktywacji genów supresorowych nowotworów.
W praktyce klinicznej ocena genotoksyczności jest istotnym elementem badań przedklinicznych nowych leków. Do wykrywania działania genotoksycznego stosuje się szereg testów laboratoryjnych, takich jak test Amesa, test mikrojądrowy, test kometowy czy analiza aberracji chromosomowych. Wykrycie działania genotoksycznego substancji wymaga często szczegółowej oceny stosunku korzyści do ryzyka przed wprowadzeniem jej do praktyki klinicznej.
Powiązane wpisy
- Leksykon substancji czynnych
Rysperydon – Przedkliniczne dane o bezpieczeństwie
Badania toksyczności przewlekłej rysperydonu na niedojrzałych płciowo szczurach i psach wykazały dawkozależne zmiany w obrębie gruczołów piersiowych i układu rozrodczego, związane z hiperprolaktynemią indukowaną blokadą receptorów dopaminergicznych D2. W badaniach teratogenności nie stwierdzono działania teratogennego u szczurów i królików. Ekspozycja na rysperydon w okresie płodowym u szczurów wiązała się z deficytami funkcji poznawczych u dorosłych zwierząt oraz zaburzeniami zachowań rodzicielskich, zmniejszeniem masy urodzeniowej i przeżywalności potomstwa. W badaniach na psach zaobserwowano opóźnienie dojrzewania płciowego przy dawkach przekraczających 15-krotnie maksymalną ekspozycję u ludzi (1,5 mg/dobę). Nie stwierdzono wpływu na wzrost kości długich przy ekspozycji 3,6-krotnie wyższej niż u młodzieży. Rysperydon nie wykazuje działania genotoksycznego, jednak w badaniach rakotwórczości u szczurów i myszy zaobserwowano zwiększoną częstość gruczolaków przysadki, trzustki i gruczołów mlecznych, co wiąże się z przewlekłym antagonizmem receptorów D2 i hiperprolaktynemią. Znaczenie tych zmian dla ryzyka u ludzi pozostaje nieznane.
antagonista dopaminy, badanie rakotwórcze, badanie toksykologiczne, deficyt funkcji poznawczych, działanie genotoksyczne, działanie rakotwórcze, działanie teratogenne, genotoksyczność, gruczolak cewkowy nerki, gruczolak gruczołu mlecznego, gruczolak przysadki, gruczolak trzustki, guz piersi, hiperprolaktynemia, kość długa, opóźnienie dojrzewania płciowego, osteodystrofia, receptor dopaminergiczny D2, rysperydon, stężenie prolaktyny, teratogenność, torsades de pointes, wydłużenie odstępu QT, zawiesina o przedłużonym uwalnianiu - Leksykon leków
Przedkliniczne dane o bezpieczeństwie – Transtec 35 mcg/h 35 mcg/h (20 mg)
Dane przedkliniczne dotyczące buprenorfiny w systemie transdermalnym Transtec wskazują na akceptowalny profil bezpieczeństwa. Standardowe badania toksykologiczne nie wykazały istotnego ryzyka dla ludzi, choć długotrwałe podawanie u szczurów skutkowało zmniejszeniem przyrostu masy ciała, co może sugerować efekty metaboliczne. W zakresie reprodukcji, buprenorfina nie wpływała negatywnie na płodność i zdolności reprodukcyjne szczurów. Toksyczność dla płodu oraz zwiększona częstość wczesnych poronień obserwowano jedynie przy dawkach toksycznych dla matki. Nie stwierdzono działania teratogennego w badaniach na szczurach i królikach. Ponadto, badania mutagenności i kancerogenności nie wykazały żadnych klinicznie istotnych efektów genotoksycznych ani rakotwórczych, co potwierdza bezpieczeństwo stosowania leku w długim terminie.
badanie in vitro, badanie in vivo, badanie toksykologiczne, buprenorfina, dawka terapeutyczna, działanie genotoksyczne, działanie kancerogenne, działanie mutagenne, działanie teratogenne, efekt mutagenny, margines bezpieczeństwa, płodność, potencjał alergizujący, profil bezpieczeństwa, rozwój prenatalny i postnatalny, śmiertelność okołoporodowa, system transdermalny, toksyczność ogólna, toksyczność płodowa, toksyczność reprodukcyjna, wczesne poronienie, właściwości uczulające - Leksykon substancji czynnych
Cytyzyna – Przedkliniczne dane o bezpieczeństwie
Cytyzyna, stosowana w terapii uzależnienia od nikotyny, wykazuje korzystny profil bezpieczeństwa potwierdzony szerokimi badaniami przedklinicznymi. Badania farmakologiczne i toksykologiczne przeprowadzone na myszach, szczurach i psach nie wykazały istotnych działań niepożądanych, w tym braku toksyczności wobec hemopoezy, błony śluzowej żołądka, nerek i wątroby. Indeks terapeutyczny cytyzyny jest szeroki, co potwierdza jej bezpieczeństwo stosowania. Ponadto, badania kardiologiczne na świnkach morskich nie wykazały zaburzeń rytmu serca po podaniu substancji, co jest istotne ze względu na potencjalne ryzyko związane z oddziaływaniem na receptory nikotynowe układu sercowo-naczyniowego.
badanie farmakologiczne, badanie toksykologiczne, biotransformacja w hepatocytach, błona śluzowa żołądka, cytyzyniklina, działanie cytotoksyczne, działanie embriotoksyczne, działanie genotoksyczne, działanie teratogenne, hemopoeza, indeks terapeutyczny, izolowane komórki wątroby, peroksydacja lipidów, receptor nikotynowy, substancja czynna, układ sercowo-naczyniowy, uzależnienie od nikotyny, wada wrodzona - Leksykon leków
Przedkliniczne dane o bezpieczeństwie – Butapirazol 250 mg
Przedkliniczne badania fenylobutazonu, substancji czynnej leku Butapirazol, wykazały jego potencjalne działanie genotoksyczne oraz fetotoksyczne. W badaniach in vitro fenylobutazon indukował aberracje chromosomowe w fibroblastach chomika chińskiego, co wskazuje na ryzyko niestabilności genetycznej komórek. W modelach zwierzęcych substancja wykazywała właściwości fetotoksyczne, jednak bez działania teratogennego, co oznacza brak wad strukturalnych u rozwijającego się płodu. Wyniki te podkreślają konieczność ostrożności w stosowaniu leku, zwłaszcza u kobiet w wieku rozrodczym i w ciąży.
- Leksykon leków
Przedkliniczne dane o bezpieczeństwie – Scandonest 30 mg/ml 30 mg/ml
Przedkliniczne badania toksykologiczne mepiwakainy chlorowodorku, substancji czynnej preparatu Scandonest 30 mg/ml, wykazały korzystny profil bezpieczeństwa. Ocena toksyczności ogólnej, obejmująca toksyczność ostrą i przewlekłą, potwierdziła szeroki margines bezpieczeństwa między dawką terapeutyczną a dawką toksyczną. Testy genotoksyczności przeprowadzone in vitro i in vivo nie wykazały działania mutagennego, co eliminuje ryzyko uszkodzeń DNA i stanowi istotny czynnik bezpieczeństwa przy długotrwałym stosowaniu leku.
badania in vitro, badania in vivo, badania toksykologiczne, działanie genotoksyczne, działanie rakotwórcze, działanie teratogenne, karcynogenność, mepiwakaina chlorowodorek, potencjał genotoksyczny, profil toksykologiczny, roztwór do wstrzykiwań, Scandonest, toksyczność ogólna, toksyczność ostra, toksyczność przewlekła, toksyczność reprodukcyjna - Leksykon leków
Przedkliniczne dane o bezpieczeństwie – Aesculan (62,5 mg + 5 mg)/g
Produkt leczniczy Aesculan w postaci maści doodbytniczej zawiera wyciąg suchy z kory kasztanowca (62,5 mg/g) oraz chlorowodorek lidokainy jednowodny (5 mg/g). Pomimo braku kompleksowych danych przedklinicznych dotyczących bezpieczeństwa całego preparatu, jego stosowanie w praktyce klinicznej od 1965 roku dostarcza ponad 55 lat doświadczenia klinicznego. Nie są dostępne badania oceniające toksyczność reprodukcyjną, genotoksyczność ani karcynogenność wyciągu z kory kasztanowca. W przypadku lidokainy, choć sam lek nie wykazuje działania mutagennego, metabolit 2,6-ksylidyna wykazał mutagenność in vitro w wysokich, toksycznych stężeniach oraz indukował nowotwory w modelu szczurzym przy długotrwałej, prenatalnej i postnatalnej ekspozycji na bardzo wysokie dawki.
6-ksylidyna, badanie in vitro, chlorowodorek lidokainy, działanie genotoksyczne, działanie karcynogenne, działanie mutagenne, działanie rakotwórcze, ekspozycja przezłożyskowa, ekspozycja systemowa, kora kasztanowca, małżowina nosowa sitowa, maść doodbytnicza, nowotwór jamy nosowej, środek miejscowo znieczulający, toksyczność reprodukcyjna, wyciąg z kory kasztanowca - Leksykon leków
Przedkliniczne dane o bezpieczeństwie – Navelbine 10 mg/ml
Winorelbina, substancja czynna preparatu Navelbine, wykazuje w badaniach przedklinicznych działanie genotoksyczne, manifestujące się uszkodzeniami chromosomów oraz indukcją aneuploidalności i poliploidalności, co jest charakterystyczne dla alkaloidów Vinca. Test Amesa nie potwierdził mutagenności, jednak mechanizmy genotoksyczne mogą mieć znaczenie kliniczne. Ponadto, winorelbina wykazuje istotną toksyczność rozwojową, w tym działanie embriotoksyczne i teratogenne, prowadzące do śmierci embrionu i płodu oraz wad rozwojowych, co stanowi istotne ograniczenie w stosowaniu u kobiet w ciąży.
alkaloidy Vinca, aneuploidalność, bezpieczeństwo sercowo-naczyniowe, działanie genotoksyczne, embriotoksyczność, kardiotoksyczność, poliploidalność, teratogenność, test Amesa, toksyczność rozwojowa, układ sercowo-naczyniowy, uszkodzenie chromosomów, wady rozwojowe płodu, winorelbina, wlew dożylny, wpływ hemodynamiczny, zaburzenia repolaryzacji - Leksykon leków
Przedkliniczne dane o bezpieczeństwie – Deca-Durabolin 50 mg/ml
Deca-Durabolin (dekanian nandrolonu) jest sterydem anabolicznym, którego bezpieczeństwo stosowania oceniano w badaniach przedklinicznych. Badania toksyczności po podaniu wielokrotnym u zwierząt nie wykazały istotnych efektów toksycznych w dawkach klinicznych. Brak jest jednak oficjalnych badań klinicznych dotyczących wpływu na rozród, choć na podstawie danych o innych androgenach wiadomo, że mogą one powodować wirylizację zewnętrznych narządów płciowych płodów żeńskich, co ma znaczenie kliniczne. W zakresie genotoksyczności, testy mikrojądrowe in vitro i u myszy oraz comet assay u myszy i szczurów wskazują na potencjalne działanie genotoksyczne nandrolonu, choć test mikrojądrowy u szczurów nie potwierdził tego efektu, co sugeruje różnice międzygatunkowe.
androgen, Deca-Durabolin, dekanian nandrolonu, działanie genotoksyczne, efekt toksyczny, elektroforeza pojedynczych komórek, genotoksyczność, IARC, rakotwórczość, różnice międzygatunkowe, steryd anaboliczny, test kometowy, test mikrojądrowy, toksyczność reprodukcyjna, toksyczność wielokrotna, wirylizacja narządów płciowych - Leksykon leków
Przedkliniczne dane o bezpieczeństwie – Cinacalcet Aristo 90 mg
Przedkliniczne badania cynakalcetu wykazały brak działania teratogennego u królików przy dawce 0,4-krotnej maksymalnej dawki ludzkiej stosowanej w wtórnej nadczynności przytarczyc (180 mg/dobę) oraz u szczurów przy dawce 4,4-krotnie wyższej. Nie stwierdzono negatywnego wpływu na płodność u szczurów przy dawkach do 4-krotności dawki ludzkiej (180 mg/dobę). Cynakalcet przenika przez barierę łożyskową u królików, a u ciężarnych szczurów przy najwyższych dawkach obserwowano zmniejszenie masy ciała płodów związane z ciężką hipokalcemią u matek. Badania genotoksyczności i rakotwórczości nie wykazały potencjału mutagennego ani kancerogennego, choć margines bezpieczeństwa był ograniczony przez hipokalcemię obserwowaną w modelach zwierzęcych.
badanie toksykologiczne, cynakalcet, dawka nieteratogenna, densytometria kości, działanie genotoksyczne, działanie rakotwórcze, działanie teratogenne, ekspozycja ogólnoustrojowa, hipokalcemia, kanał KATP, masa czerwonych krwinek, płytka wzrostu kości, przenikanie przez łożysko, przenośnik serotoniny, receptor wapniowy, stężenie wapnia w surowicy, węzeł chłonny, wtórna nadczynność przytarczyc, zaćma, zmętnienie soczewki - Leksykon leków
Przedkliniczne dane o bezpieczeństwie – Co-Prestarium 10 mg + 10 mg
Preparat Co-Prestarium, zawierający peryndopryl z argininą oraz amlodypinę, wykazuje korzystny profil bezpieczeństwa potwierdzony badaniami przedklinicznymi. Peryndopryl nie wykazuje działania mutagennego ani rakotwórczego, a jego toksyczność przewlekła dotyczy głównie nerek, z odwracalnymi uszkodzeniami. Badania reprodukcyjne na różnych gatunkach nie wykazały embriotoksyczności ani teratogenności, choć jako inhibitor ACE może wpływać na rozwój płodu, powodując opóźnienie rozwoju, zwiększoną śmiertelność płodów oraz wady wrodzone u gryzoni i królików. Płodność szczurów nie uległa zaburzeniu. Amlodypina, podawana w dawkach około 50-krotnie przekraczających maksymalną zalecaną dawkę dla ludzi, wpływała na opóźnienie i wydłużenie porodu oraz zmniejszoną przeżywalność potomstwa, jednak badania płodności u szczurów przy dawkach do 10 mg/kg mc./dobę nie wykazały negatywnego wpływu.
aberracja chromosomowa, badanie in vitro, badanie in vivo, badanie karcynogenności, badanie mutagenności, badanie przedkliniczne, bezylan amlodypiny, działanie embriotoksyczne, działanie genotoksyczne, działanie rakotwórcze, działanie teratogenne, gęstość nasienia, hormon folikulotropowy, inhibitor ACE, komórka Sertoliego, mutacja genowa, parametr rozrodczy, peryndopryl z argininą, potencjał karcynogenny, potencjał mutagenny, potencjał rakotwórczy, proces nowotworowy, spermatyda, toksyczność przewlekła, wada wrodzona - Leksykon leków
Przedkliniczne dane o bezpieczeństwie – Fulvestrant Stada 250 mg/5 ml
Fulwestrant wykazuje niski poziom toksyczności ostrej w badaniach przedklinicznych, z dobrze tolerowanym profilem bezpieczeństwa u różnych gatunków zwierząt przy wielokrotnym podawaniu domięśniowym. Zaobserwowano miejscowe reakcje zapalne, głównie związane z substancjami pomocniczymi, oraz efekty antyestrogenowe obejmujące żeński układ rozrodczy i narządy wrażliwe na hormony u obu płci. U psów po 12-miesięcznej terapii stwierdzono zapalenie tętnic, a podawanie doustne i dożylne wiązało się z niewielkimi zmianami w EKG przy stężeniach leku przekraczających 15-krotnie poziomy terapeutyczne u ludzi. Fulwestrant nie wykazał działania genotoksycznego, co potwierdza jego bezpieczeństwo przy długotrwałym stosowaniu.
dystocja, działanie antyestrogenowe, działanie genotoksyczne, fulwestrant, gonadotropina, nieprawidłowości płodu, nowotwór sznura płciowego, nowotwór z komórek Leydiga, obumieranie zarodków, poronienie, uniesienie odcinka ST, zaawansowany rak piersi, zaburzenia płodu, zahamowanie zatokowe, zapalenie mięśni, zapalenie tętnic, ziarniniak, ziarniszczak jajnika, zmniejszenie płodności - Leksykon substancji czynnych
Aminofluorki – Przedkliniczne dane o bezpieczeństwie
Aminofluorki, będące aktywną substancją w preparatach stomatologicznych takich jak Fluormex, zostały poddane szerokim badaniom przedklinicznym oceniającym ich bezpieczeństwo. Badania niekliniczne na modelach zwierzęcych wykazały brak działania mutagennego fluoru w dawkach od 2 do 4 mg fluoru/kg masy ciała, co odpowiada ekspozycji terapeutycznej u pacjentów. Cytogenetyczne testy na myszach wskazały, że aberracje chromosomowe pojawiały się jedynie przy bardzo wysokich stężeniach fluoru, znacznie przekraczających poziomy stosowane klinicznie. Analiza danych nie potwierdziła genotoksycznego, rakotwórczego ani negatywnego wpływu na funkcje rozrodcze czy układ immunologiczny przy standardowej terapii aminofluorkami.
aberracja chromosomowa, aminofluorek, badanie cytogenetyczne, badanie laboratoryjne, badanie niekliniczne, działanie genotoksyczne, działanie mutagenne, fluorek sodu, model zwierzęcy, praktyka kliniczna, preparat stomatologiczny, preparat z aminofluorkiem, proces immunologiczny, zaburzenie funkcji rozrodczych - Leksykon leków
Przedkliniczne dane o bezpieczeństwie – Sumilar 5 mg + 10 mg
Przedkliniczne badania toksyczności ramiprylu wykazały brak ostrej toksyczności u gryzoni i psów przy doustnym podawaniu. Długotrwałe podawanie w dawkach do 2 mg/kg u szczurów, 2,5 mg/kg u psów oraz 8 mg/kg u małp było dobrze tolerowane, choć obserwowano zmiany w stężeniach elektrolitów i obrazie krwi oraz powiększenie aparatu przykłębuszkowego przy dawce 250 mg/kg/dobę u psów i małp. Ramipryl nie wykazywał działania teratogennego ani wpływu na płodność u szczurów, królików i małp, jednak dawki ≥50 mg/kg/dobę podawane samicom szczurów w okresie płodowym i laktacji powodowały nieodwracalne uszkodzenia nerek potomstwa. Badania mutagenności nie wykazały działania mutagennego ani genotoksycznego ramiprylu.
aparat przykłębuszkowy, bezylan amlodypiny, działanie genotoksyczne, działanie rakotwórcze, działanie teratogenne, elektrolity w osoczu, gęstość nasienia, hormon folikulotropowy, komórki Sertoliego, maksymalna tolerowana dawka, miedniczka nerkowa, mutagenność, spermatydy, testosteron, toksyczność ostra i przewlekła, toksyczność ramiprylu, uszkodzenie nerek, zaburzenia płodności - Leksykon leków
Przedkliniczne dane o bezpieczeństwie – Pseudoephedrine Espefa 60 mg
Dane przedkliniczne dotyczące chlorowodorku pseudoefedryny wskazują, że działania niepożądane obserwowane u zwierząt po podaniu pojedynczych i wielokrotnych dawek wynikają głównie z nasilonych efektów farmakologicznych związanych z działaniem sympatykomimetycznym substancji czynnej. Kompleksowe badania genotoksyczności, obejmujące test Amesa (mutacje genetyczne na komórkach bakterii), test mutacji na komórkach ssaków (linia V79), testy klastogenności in vitro na limfocytach ludzkich oraz test mikrojądrowy in vivo u myszy, nie wykazały potencjału genotoksycznego pseudoefedryny, co pozwala na uznanie jej za związek niegenotoksyczny.
badanie genotoksyczności, badanie rakotwórczości, badanie teratogenności, chlorowodorek pseudoefedryny, działanie genotoksyczne, działanie karcynogenne, działanie sympatykomimetyczne, działanie teratogenne, funkcja reprodukcyjna, komórka bakteryjna, komórka ssaka, limfocyt ludzki, model zwierzęcy, mutacja genetyczna, płodność, potencjał rakotwórczy, test Amesa, test mikrojądrowy, wada rozwojowa - Leksykon leków
Przedkliniczne dane o bezpieczeństwie – Menopur 75 j.m. FSH + 75 j.m. LH
Produkt leczniczy MENOPUR zawiera wysoko oczyszczoną ludzką gonadotropinę menopauzalną (hMG) w dawce 75 IU FSH oraz 75 IU LH na fiolkę. Dane przedkliniczne nie wykazały istotnych zagrożeń toksycznych ani genotoksycznych związanych z jego stosowaniem. Brak dedykowanych badań dotyczących toksyczności rozrodczej i potencjalnego działania rakotwórczego jest uzasadniony krótkotrwałym, kontrolowanym schematem terapii oraz faktem, że preparat nie jest stosowany w okresie ciąży i poporodowym, a jedynie w procedurach wspomaganego rozrodu i indukcji owulacji. Naturalne pochodzenie hormonów oraz ich fizjologiczna rola dodatkowo wspierają korzystny profil bezpieczeństwa MENOPUR.
- Leksykon leków
Przedkliniczne dane o bezpieczeństwie – Resbud 0,25 mg/ml
Przedkliniczne badania bezpieczeństwa budezonidu, stosowanego w postaci zawiesiny do nebulizacji Resbud (0,25 mg/ml oraz 0,50 mg/ml), wykazały, że profil toksyczności leku jest zgodny z charakterystyką glikokortykosteroidów, bez obserwacji działań niecharakterystycznych. Analizy genotoksyczności potwierdziły brak działania genotoksycznego, co jest istotnym elementem potwierdzającym bezpieczeństwo stosowania budezonidu. W badaniach na zwierzętach wykazano jednak potencjalne działanie teratogenne, w tym zwiększone ryzyko rozszczepu podniebienia oraz deformacji układu kostnego płodów.
badanie przedkliniczne, deformacja układu kostnego, działanie genotoksyczne, działanie teratogenne, genotoksyczność, glikokortykosteroid, malformacja płodowa, malformacja rozwojowa, nebulizacja, pierwszy trymestr ciąży, potencjał genotoksyczny, profil bezpieczeństwa leku, rozrodczość, rozszczep podniebienia, toksyczność budezonidu, zniekształcenie płodu - Leksykon leków
Przedkliniczne dane o bezpieczeństwie – SMOFlipid –
Przedkliniczne badania bezpieczeństwa emulsji tłuszczowej SMOFlipid, zawierającej oleje sojowy, triglicerydy o średniej długości łańcucha, oliwę z oliwek oraz olej rybny (30 g/l) bogaty w kwasy omega-3, obejmowały ocenę toksyczności ostrej i przewlekłej, genotoksyczności, tolerancji miejscowej oraz potencjału uczulającego. Nie stwierdzono toksyczności ostrej ani przewlekłej poza typowymi reakcjami na duże dawki lipidów. Testy genotoksyczności nie wykazały działania mutagennego ani genotoksycznego. Badania tolerancji miejscowej na królikach ujawniły przemijające reakcje zapalne o różnym nasileniu w zależności od drogi podania, z umiarkowaną reakcją i martwicą tkanek jedynie po podaniu domięśniowym. Wszystkie zmiany miały charakter odwracalny po zaprzestaniu stosowania.
antygenowość układowa, badanie genotoksyczności, działanie anafilaktyczne, działanie genotoksyczne, działanie mutagenne, działanie uczulające, emulsja tłuszczowa, kwas omega-3, martwica tkanek, podanie domięśniowe, podanie dotętnicze, podanie dożylne, podanie okołożylne, podanie podskórne, potencjał uczulający, reakcja anafilaktyczna, reakcja zapalna, toksyczność ostra, toksyczność przewlekła, tolerancja miejscowa - Leksykon substancji czynnych
Hemina – Przedkliniczne dane o bezpieczeństwie
Hemina, będąca substancją aktywną pochodzenia ludzkiego, zawarta w preparacie Human Hemin Orphan Europe w stężeniu 25 mg/ml (koncentrat do sporządzania roztworu do infuzji), została poddana standardowym badaniom przedklinicznym obejmującym farmakologiczne bezpieczeństwo, toksyczność po podaniu wielokrotnym oraz ocenę genotoksyczności. Badania toksyczności nie wykazały istotnych efektów toksycznych, a testy genotoksyczności nie potwierdziły potencjału mutagennego. W preparacie obecny jest również etanol 96% w ilości 1 g/10 ml, co zostało uwzględnione w ocenie bezpieczeństwa stosowania.
badania farmakologiczne bezpieczeństwa, badania genotoksyczności, badania toksyczności, działanie genotoksyczne, efekt toksyczny, funkcje rozrodcze, hemina, hemina ludzka, Human Hemin Orphan Europe, koncentrat do infuzji, krew ludzka, potencjał mutagenny, potencjał rakotwórczy, rozwój potomstwa, toksyczny wpływ na rozród - Leksykon leków
Przedkliniczne dane o bezpieczeństwie – Bupropion Neuraxpharm 150 mg
Przedkliniczne badania bezpieczeństwa bupropionu chlorowodorku wykazały brak negatywnego wpływu na płodność, przebieg ciąży oraz rozwój płodowy u szczurów przy dawkach odpowiadających maksymalnym dawkom zalecanym u ludzi. U królików, przy dawkach do 7-krotnie wyższych niż maksymalne dawki ludzkie (obliczane na podstawie mg/m²), zaobserwowano jedynie nieznaczony wzrost częstości zaburzeń układu szkieletowego, takich jak dodatkowe żebro piersiowe i opóźnione kostnienie paliczków, a także zmniejszenie masy ciała płodów przy dawkach toksycznych dla ciężarnych samic. W badaniach toksyczności ogólnej u zwierząt (szczury, psy) dawki wielokrotnie przekraczające dawki terapeutyczne u ludzi wywoływały objawy neurologiczne (ataksyę, drgawki), osłabienie, drżenia, wymioty oraz zwiększoną śmiertelność, przy czym narażenie ogólnoustrojowe zwierząt było porównywalne do ludzkiego dzięki indukcji enzymów, która u ludzi nie występuje.
ataksja, bupropion chlorowodorek, drgawki, drżenia, działanie genotoksyczne, działanie mutagenne, działanie rakotwórcze, indukcja enzymów wątrobowych, kancerogenność, narażenie ogólnoustrojowe, objawy toksyczności, opóźnione kostnienie, profil bezpieczeństwa leku, rozwój płodowy, zaburzenia koordynacji ruchowej, zaburzenia układu szkieletowego - Leksykon leków
Przedkliniczne dane o bezpieczeństwie – Nitresan 20 mg 20 mg
Dane przedkliniczne dotyczące bezpieczeństwa nitrendypiny, substancji czynnej leku Nitresan, obejmują szeroki zakres badań toksykologicznych, genotoksyczności, kancerogenności oraz wpływu na reprodukcję. Badania te, przeprowadzone na różnych modelach zwierzęcych, wykazały brak istotnych zagrożeń dla człowieka przy stosowaniu dawek terapeutycznych. Ocena toksyczności ostrej i przewlekłej nie ujawniła szczególnych efektów niepożądanych, a testy genotoksyczności i kancerogenności potwierdziły brak działania mutagennego i rakotwórczego. W badaniach reprodukcyjnych na szczurach i królikach nie stwierdzono działania embriotoksycznego ani teratogennego, co jest istotne w kontekście stosowania leku u kobiet w ciąży, choć zaleca się odniesienie do danych klinicznych i zaleceń SPC.
badanie genotoksyczności, badanie toksykologiczne, charakterystyka produktu leczniczego, dawka terapeutyczna, dysfagia, działanie embriotoksyczne, działanie genotoksyczne, działanie rakotwórcze, działanie teratogenne, nadciśnienie tętnicze, nitrendypina, rozwój płodu, stosowanie w ciąży, toksyczność ostra, toksyczność ostrej dawki, toksyczność przewlekła, układ kostny, właściwość kancerogenna, właściwość mutagenna, wpływ na reprodukcję - Leksykon substancji czynnych
Mandur Bhasma – Przedkliniczne dane o bezpieczeństwie
Mandur Bhasma, zawierający żelazo w stanach utlenienia +2 i +3 (3 mg na tabletkę, w dawce 33 mg w preparacie Liv.52), wykazuje szeroki margines bezpieczeństwa potwierdzony w badaniach przedklinicznych. W badaniach toksyczności ostrej nie osiągnięto dawki śmiertelnej nawet przy podaniu 5000 mg/kg masy ciała, co uniemożliwiło ustalenie maksymalnej dawki tolerowanej. Długotrwałe podawanie doustne w dawkach 1000-3000 mg/kg przez 9 miesięcy nie wykazało negatywnego wpływu na masę ciała ani inne parametry zdrowotne zwierząt. Badania toksyczności reprodukcyjnej potwierdziły brak działania embriotoksycznego i teratogennego, a także brak negatywnego wpływu na rozwój płodów i potomstwa u szczurów w okresie ciąży i laktacji.
badania farmakologiczne, badania przedkliniczne, badanie in vitro, badanie in vivo, działanie embriotoksyczne, działanie genotoksyczne, działanie mutagenne, działanie teratogenne, genotoksyczność, Liv.52, maksymalna dawka tolerowana, Mandur Bhasma, minimalna dawka śmiertelna, mutacje letalne, mutagenność, potencjał rakotwórczy, test Amesa, test mikrojądrowy, toksyczność ostra, toksyczność przewlekła, toksyczność reprodukcyjna, toksyczność rozrodcza, żelazo - Leksykon substancji czynnych
Alfuzosyna – Przedkliniczne dane o bezpieczeństwie
Alfuzosyna chlorowodorek, substancja czynna w lekach takich jak Alfabax, Alfurion, Alfuzostad, Alugen oraz Dalfaz, została poddana standardowym badaniom przedklinicznym oceniającym bezpieczeństwo jej stosowania. Badania obejmowały ocenę toksyczności przy wielokrotnym podawaniu, genotoksyczności, karcinogenności oraz toksyczności reprodukcyjnej. Wyniki nie wykazały istotnych zagrożeń dla zdrowia człowieka, w tym braku potencjału do uszkodzeń DNA, działania rakotwórczego czy negatywnego wpływu na płodność i rozwój płodu. W dokumentacjach poszczególnych produktów leczniczych występują różnice w szczegółowości przedstawianych danych, jednak ogólnie potwierdzają one bezpieczeństwo długotrwałego stosowania alfuzosyny.
alfuzosyna chlorowodorek, badanie farmakologiczne bezpieczeństwa, badanie karcinogenności, badanie przedkliniczne, charakterystyka produktu leczniczego, długotrwała ekspozycja, działanie genotoksyczne, działanie rakotwórcze, potencjał karcinogenny, profil bezpieczeństwa, przebieg ciąży, rozwój zarodkowo-płodowy, substancja czynna, toksyczność po podaniu wielokrotnym, toksyczność reprodukcyjna, uszkodzenie DNA, uszkodzenie materiału genetycznego, wpływ na płodność - Leksykon leków
Przedkliniczne dane o bezpieczeństwie – Ambroxoli hydrochloridum Fontane 15 mg/5 ml
Ambroksolu chlorowodorek, substancja czynna preparatu Ambroxoli hydrochloridum Fontane, wykazuje niski profil toksyczności ostrej oraz brak selektywnego działania toksycznego na narządy docelowe w badaniach przedklinicznych. Poziomy NOAEL przy wielokrotnym podaniu doustnym wyniosły odpowiednio: 150 mg/kg/dzień u myszy (4 tygodnie), 50 mg/kg/dzień u szczurów (52 i 78 tygodni), 40 mg/kg/dzień u królików (26 tygodni) oraz 10 mg/kg/dzień u psów (52 tygodnie). Badania toksyczności dożylnej (4 tygodnie) u szczurów (4, 16, 64 mg/kg/dzień) i psów (45, 90, 120 mg/kg/dzień) nie wykazały ciężkiej toksyczności miejscowej ani układowej, a obserwowane działania niepożądane były odwracalne. W zakresie toksyczności reprodukcyjnej nie stwierdzono embriotoksyczności ani teratogenności przy dawkach doustnych do 3000 mg/kg/dzień u szczurów i 200 mg/kg/dzień u królików, a NOAEL dla rozwoju peri- i postnatalnego wyniósł 50 mg/kg/dzień.
aberracja chromosomowa, ambroksolu chlorowodorek, badanie histopatologiczne, badanie przedkliniczne, działanie embriotoksyczne, działanie genotoksyczne, działanie kancerogenne, działanie niepożądane, działanie teratogenne, NOAEL, potencjał mutagenny, potencjał rakotwórczy, poziom dawkowania, rozwój peri- i postnatalny, test Amesa, test mikrojądrowy, toksyczność dożylna, toksyczność ostra, toksyczność po wielokrotnym podaniu, toksyczność reprodukcyjna - Leksykon leków
Przedkliniczne dane o bezpieczeństwie – Klipal 300 mg + 25 mg
Badania niekliniczne produktu leczniczego Klipal, zawierającego 300 mg paracetamolu i 25 mg kodeiny fosforanu półwodnego, wykazały, że toksyczność obserwowano jedynie przy ekspozycji znacznie przekraczającej maksymalną ekspozycję u ludzi, co wskazuje na niskie ryzyko kliniczne. Paracetamol w wysokich dawkach wykazuje toksyczność narządową, głównie na wątrobę i nerki, oraz potencjalne zaburzenia płodności, takie jak zanik jąder, zmniejszenie masy jąder, redukcję liczby i ruchliwości plemników oraz zwiększenie liczby nieprawidłowości plemników u szczurów. Mutagenność paracetamolu jest niejednoznaczna – brak działania mutagennego w układach bakteryjnych, ale potencjalna genotoksyczność w układach ssaków, z mieszanymi wynikami badań in vivo. W badaniach rakotwórczości zaobserwowano niejednoznaczne oznaki białaczki u samic szczurów, natomiast u myszy nie stwierdzono działania rakotwórczego przy dawkach 600, 3000 i 6000 ppm.
badanie genotoksyczności, badanie mutagenności, białaczka z komórek jednojądrzastych, działanie genotoksyczne, działanie mutagenne, działanie rakotwórcze, działanie teratogenne, efekt toksyczny, nieprawidłowość główki plemnika, opóźnienie kostnienia, organogeneza, paracetamol i kodeina, potencjał rakotwórczy, przepuklina oponowo-mózgowa, ruchliwość plemników, stężenie testosteronu, szczelina czaszki, toksyczne działanie na wątrobę i nerki, toksyczność narządowa, toksyczność reprodukcyjna, zagnieżdżanie zarodka, zanik jąder, zwyrodnienie jąder - Leksykon leków
Przedkliniczne dane o bezpieczeństwie – Visine Comfort 0,5 mg/ml
Dane przedkliniczne dotyczące chlorowodorku tetryzoliny, substancji czynnej preparatu Visine Comfort (0,5 mg/ml), wskazują na dobrą tolerancję miejscową i niską toksyczność ogólnoustrojową. W badaniach toksyczności miejscowej na królikach stosowanie roztworów o stężeniach 0,25% i 0,50% (2,5 mg/ml i 5,0 mg/ml) dwa razy dziennie przez 5 dni nie wywołało podrażnienia oka. W badaniach toksyczności ostrej określono LD50 po podaniu doustnym na poziomie 420 mg/kg dla myszy oraz 785 mg/kg dla szczurów, co świadczy o relatywnie niskiej toksyczności przy przypadkowym spożyciu.
Badania toksyczności przewlekłej wykazały brak działań toksycznych u szczurów przy dawkach 10-30 mg/kg przez kilka tygodni, natomiast u małp rezus obserwowano sedację i hipnozę po dożylnym podaniu 5-10 mg/kg przez 120 dni oraz doustnym podaniu 5-50 mg/kg przez 32 tygodnie. Dawki te były wielokrotnie wyższe niż stosowane terapeutycznie w kroplach do oczu Visine Comfort (0,5 mg/ml, co odpowiada 21 µg na kroplę). Brak jest danych dotyczących potencjalnej genotoksyczności, rakotwórczości oraz wpływu na rozrodczość. Podsumowując, chlorowodorek tetryzoliny wykazuje korzystny profil bezpieczeństwa przy miejscowym stosowaniu w dawkach terapeutycznych.
działanie genotoksyczne, działanie rakotwórcze, działanie toksyczne, krople do oczu, LD50, podrażnienie oka, profil bezpieczeństwa, substancja czynna, tetryzolina chlorowodorek, toksyczność miejscowa, toksyczność ogólnoustrojowa, toksyczność ostra, toksyczność przewlekła, toksyczny wpływ, Visine Comfort - Leksykon substancji czynnych
Lit – Przedkliniczne dane o bezpieczeństwie
Przedkliniczne badania bezpieczeństwa węglanu litu (Lithium Carbonicum GSK) wykazały, że toksyczność ostrej ekspozycji jest obserwowana jedynie przy dawkach znacznie przekraczających maksymalne dawki terapeutyczne stosowane u ludzi. Wartość LD50 dla myszy po dootrzewnowym podaniu chlorku litu wynosi 17 mmol/kg masy ciała, a śmiertelność wzrasta u zwierząt na diecie z obniżoną zawartością sodu, co podkreśla kluczową rolę homeostazy sodowej w toksyczności litu. Przewlekłe podawanie dawki 12,5 mmol/kg masy ciała przez 21 dni również prowadziło do śmierci myszy, z nasileniem efektu przy niedoborze sodu. Badania teratogenności wskazały na liczne zaburzenia rozwojowe płodów, takie jak zmniejszona liczebność miotu, niższa masa ciała noworodków, resorpcje płodu, zniekształcenia żeber, zaburzenia kostnienia czaszki oraz rozszczep podniebienia.
badanie teratogenne, chlorek litu, cytrynian litu, dawka śmiertelna, działanie genotoksyczne, działanie mutagenne, działanie rakotwórcze, działanie teratogenne, działanie toksyczne, gospodarka sodowa, homeostaza sodowa, karcynogeneza, LD50, Lithium Carbonicum, potencjał mutagenny, potencjał rakotwórczy, profil bezpieczeństwa, resorpcja płodu, rozszczep podniebienia, toksyczność litu, toksyczność ostra, toksyczność przewlekła, uszkodzenie chromosomu, węglan litu, zaburzenie kostnienia czaszki, zaburzenie rozwojowe, zniekształcenie żebra - Leksykon leków
Przeciwwskazania – Temozolomide Glenmark 20 mg
Temozolomide Glenmark, dostępny w kapsułkach twardych o dawkach 5 mg, 20 mg, 100 mg, 140 mg, 180 mg i 250 mg, jest przeciwwskazany u pacjentów z nadwrażliwością na temozolomid lub substancje pomocnicze, w tym laktozę (zawartość laktozy w kapsułkach wynosi od 61,7 mg do 399,3 mg w zależności od dawki). Bezwzględnym przeciwwskazaniem jest także nadwrażliwość na dakarbazynę (DTIC) ze względu na ryzyko reakcji krzyżowej. Lek nie powinien być stosowany u pacjentów z ciężką mielosupresją, charakteryzującą się głęboką neutropenią, ciężką małopłytkowością oraz znaczną niedokrwistością, ze względu na ryzyko poważnych powikłań hematologicznych. W takich przypadkach konieczne jest odroczenie terapii do czasu normalizacji parametrów hematologicznych lub zastosowanie alternatywnych metod leczenia przeciwnowotworowego.
ciężka mielosupresja, działanie genotoksyczne, działanie mielosupresyjne, działanie teratogenne, elementy morfotyczne krwi, kapsułka twarda, małopłytkowość, mielosupresja, nadwrażliwość na dakarbazyna, nadwrażliwość na substancję czynną, neutropenia, niedobór laktazy, niedokrwistość, nietolerancja laktozy, niewydolność narządów, parametry hematologiczne, temozolomid, zaburzenia czynności wątroby, zespół złego wchłaniania glukozy-galaktozy - Leksykon leków
Przedkliniczne dane o bezpieczeństwie – Hiconcil 250 mg/5 ml
Przedkliniczne badania bezpieczeństwa amoksycyliny, zawartej w preparacie Hiconcil (250 mg/5 ml, proszek do sporządzania zawiesiny doustnej), wykazały korzystny profil bezpieczeństwa. Badania farmakologiczne nie ujawniły istotnych działań niepożądanych na układ nerwowy, sercowo-naczyniowy ani oddechowy. Testy toksyczności po podaniu wielokrotnym nie wykazały klinicznie istotnych efektów toksycznych, co potwierdza bezpieczeństwo stosowania leku w schematach wielokrotnego dawkowania. Ponadto, badania genotoksyczności nie wykazały potencjału do indukcji mutacji genowych, aberracji chromosomowych ani innych uszkodzeń DNA, co eliminuje ryzyko uszkodzenia materiału genetycznego przy długotrwałym stosowaniu.
aberracja chromosomowa, amoksycylina trójwodna, antybiotyk beta-laktamowy, badanie farmakologiczne bezpieczeństwa, badanie genotoksyczności, badanie rakotwórczości, działanie genotoksyczne, działanie rakotwórcze, efekt toksyczny, indukcja mutacji genowych, narząd docelowy toksyczności, toksyczny wpływ na rozród, układ nerwowy, układ oddechowy, układ sercowo-naczyniowy, uszkodzenie DNA, zawiesina doustna - Leksykon leków
Przedkliniczne dane o bezpieczeństwie – Dicloberl 50 50 mg
Przedkliniczna ocena bezpieczeństwa diklofenaku sodowego, substancji czynnej Dicloberl 50, opiera się na badaniach toksykologicznych, genotoksycznych, mutagennych i kancerogennych. Badania toksyczności ostrej i przewlekłej wykazały, że główne działania niepożądane dotyczą przewodu pokarmowego, w tym uszkodzenia błony śluzowej i owrzodzenia. W długoterminowym, 2-letnim badaniu na szczurach zaobserwowano dawkozależne zwężenie naczyń wieńcowych związane ze zmianami zakrzepowymi, co ma istotne implikacje kliniczne u pacjentów z chorobami układu sercowo-naczyniowego. Badania genotoksyczności i kancerogenności nie wykazały zwiększonego ryzyka mutagennego ani nowotworowego przy stosowaniu dawek terapeutycznych.
badanie genotoksyczne, badanie kancerogenne, badanie mutagenne, badanie toksykologiczne, bezpieczeństwo przedkliniczne, choroba układu sercowo-naczyniowego, diklofenak sodowy, działanie embriotoksyczne, działanie genotoksyczne, działanie teratogenne, funkcja reprodukcyjna, hamowanie owulacji, owrzodzenie przewodu pokarmowego, przewód pokarmowy, toksyczność matczyna, toksyczność ostra i przewlekła, wada rozwojowa, zaburzenie zagnieżdżenia zarodka, zmiana zakrzepowa, zwężenie naczyń wieńcowych - Leksykon leków
Przedkliniczne dane o bezpieczeństwie – Equoral 100 mg/ml
Badania przedkliniczne dotyczące bezpieczeństwa cyklosporyny (substancji czynnej preparatu Equoral) wykazały brak działania teratogennego przy dawkach do 17 mg/kg mc./dobę u szczurów oraz do 30 mg/kg mc./dobę u królików podawanych doustnie. Przy dawkach toksycznych (30 mg/kg mc./dobę u szczurów i 100 mg/kg mc./dobę u królików) zaobserwowano zwiększoną śmiertelność potomstwa, zmniejszoną masę ciała płodów oraz opóźnienia w rozwoju kośćca. U królików poddanych ekspozycji in utero na dawkę 10 mg/kg mc./dobę podskórnie stwierdzono zmniejszoną liczbę nefronów, przerost nerek, układowe nadciśnienie tętnicze oraz postępującą niewydolność nerek do 35. tygodnia życia. U szczurów podawano dożylnie 12 mg/kg mc./dobę, co odpowiada dwukrotności zalecanej dawki u ludzi, i zaobserwowano zwiększoną częstość ubytku przegrody międzykomorowej, jednak bez potwierdzenia tych efektów u innych gatunków. Nie stwierdzono wpływu cyklosporyny na płodność samców i samic szczurów. Testy genotoksyczności in vitro i in vivo nie wykazały mutagenności cyklosporyny.
badanie teratogenności, chłoniak limfocytowy, cyklosporyna, działanie genotoksyczne, działanie mutagenne, działanie rakotwórcze, działanie teratogenne, gruczolak z komórek wysepek trzustkowych, hipertrofia nerek, nadciśnienie tętnicze, nefron, niewydolność nerek, nowotwór z komórek wątrobowych, toksyczność reprodukcyjna, ubytek przegrody międzykomorowej, wysepki Langerhansa - Leksykon substancji czynnych
Tolperyzon – Przedkliniczne dane o bezpieczeństwie
Przedkliniczne badania bezpieczeństwa tolperyzonu, substancji czynnej w lekach takich jak Mydocalm (50 mg), Mydocalm Forte (150 mg), Tolperis VP (50 mg) oraz Tolperison NeuroPharma (50 mg i 150 mg), wykazały korzystny profil bezpieczeństwa. W badaniach farmakologicznych i toksykologicznych po podaniu wielokrotnym nie stwierdzono istotnych zagrożeń dla człowieka, a działania toksyczne pojawiały się jedynie przy dawkach znacznie przekraczających maksymalne narażenie terapeutyczne. Testy genotoksyczności i rakotwórczości nie wykazały negatywnego wpływu tolperyzonu na materiał genetyczny ani ryzyka nowotworowego, co potwierdza bezpieczeństwo stosowania tej substancji w warunkach klinicznych.
badanie farmakologiczne, badanie genotoksyczności, badanie przedkliniczne, badanie rakotwórczości, badanie toksyczności, dawka terapeutyczna, działanie genotoksyczne, działanie rakotwórcze, embriotoksyczność, materiał genetyczny, Mydocalm, Mydocalm Forte, narażenie człowieka, podanie wielokrotne, profil bezpieczeństwa, rozwój płodu, rozwój potomstwa, rozwój pourodzeniowy, rozwój zarodka, Tolperis VP, Tolperison NeuroPharma, tolperyzon, wpływ na reprodukcję - Leksykon substancji czynnych
Dichromian potasu – Przedawkowanie
Dichromian potasu, obecny w produkcie diagnostycznym TRUE Test 36 w stężeniu 54 μg/cm² (44 μg/płatek), jest stosowany w testach alergii kontaktowej. Dokumentacja produktu nie zawiera szczegółowych danych dotyczących przedawkowania, co wynika z kontrolowanego, miejscowego zastosowania w ściśle określonych dawkach. Mimo to, dichromian potasu jako związek chromu (VI) wykazuje potencjalną toksyczność, zwłaszcza przy ekspozycji przekraczającej dawkę diagnostyczną lub przy uszkodzonej skórze, co może prowadzić do miejscowych reakcji skórnych (rumień, obrzęk, pęcherze, martwica) oraz kontaktowego zapalenia skóry. Ryzyko ogólnoustrojowej toksyczności jest minimalne przy standardowym stosowaniu plastra, jednak nadmierna ekspozycja może wywołać objawy takie jak nudności, uszkodzenie wątroby i nerek czy zaburzenia układu krwiotwórczego, choć są one mało prawdopodobne w warunkach diagnostycznych.
alergen kontaktowy, alergia kontaktowa, dichromian potasu, działanie genotoksyczne, działanie kancerogenne, działanie żrące, hemoliza, kontaktowe zapalenie skóry, kortykosteroid miejscowy, methemoglobinemia, objaw ogólnoustrojowy, podrażnienie dróg oddechowych, próba prowokacyjna, reakcja skórna, rumień, skurcz oskrzeli, TRUE Test 36, uszkodzenie DNA, uszkodzenie szpiku kostnego, uszkodzenie wątroby, zaburzenie układu krwiotwórczego - Leksykon leków
Przedkliniczne dane o bezpieczeństwie – Pulmoterol 50 mcg/dawkę inh.
Przedkliniczne badania bezpieczeństwa salmeterolu ksynafonianu, substancji czynnej leku Pulmoterol, obejmowały ocenę wpływu na reprodukcję, rozwój oraz potencjał genotoksyczny w modelach zwierzęcych. W badaniach na szczurach nie stwierdzono toksycznego wpływu na procesy rozrodcze i rozwojowe. Natomiast u królików, przy ekspozycji na dawki około 20-krotnie przekraczające maksymalną zalecaną dawkę dobową dla ludzi (na podstawie AUC), zaobserwowano typowe dla β2-agonistów efekty teratogenne, takie jak rozszczep podniebienia, przedwczesne rozwarcie powiek, zarośnięcie mostka oraz zmniejszony stopień kostnienia kości czołowych czaszki. Efekty te występowały wyłącznie przy dawkach znacznie przekraczających kliniczne, co wskazuje na istotny margines bezpieczeństwa stosowania leku.
aberracja chromosomowa, AUC, działanie genotoksyczne, genotoksyczność, kostnienie kości czołowych, maksymalna dawka dobowa, margines bezpieczeństwa, mutacja genowa, profil bezpieczeństwa, przedwczesne rozwarcie powiek, Pulmoterol, rozszczep podniebienia, salmeterol ksynafonian, toksyczność rozwojowa, toksyczność zarodkowo-płodowa, zarośnięcie mostka, β2-agonista - Leksykon leków
Przedkliniczne dane o bezpieczeństwie – Oxycodone Vitabalans 5 mg
Dane przedkliniczne dotyczące oksykodonu, substancji czynnej preparatu Oxycodone Vitabalans, wskazują na brak negatywnego wpływu na płodność oraz wczesny rozwój zarodkowy u szczurów przy dawkach do 8 mg/kg masy ciała. U królików nie stwierdzono teratogenności przy dawkach do 125 mg/kg, choć najwyższa dawka wiązała się z ciężką farmakotoksycznością u ciężarnych samic oraz zwiększoną częstością występowania wad rozwojowych, takich jak 27 kręgów przedkrzyżowych i dodatkowe pary żeber. W badaniach rozwoju przed- i poporodowego szczurów dawka NOAEL ustalona została na poziomie 2 mg/kg/dobę, przy czym dawka 6 mg/kg/dobę powodowała zmniejszenie masy ciała potomstwa, korelujące z obniżoną masą ciała matek i zmniejszonym spożyciem pokarmu, bez wpływu na rozwój fizyczny, ruchowy, sensoryczny, behawioralny oraz parametry reprodukcyjne potomstwa.
działanie genotoksyczne, działanie kancerogenne, działanie mutagenne, działanie teratogenne, farmakotoksyczność, kręg przedkrzyżowy, NOAEL, oksykodon, opioidowy lek przeciwbólowy, płodność, potencjał klastogenny, rozwój embrionalny, rozwój przed- i poporodowy, stężenie terapeutyczne, teratogenność, uszkodzenie chromosomów, wada rozwojowa - Leksykon leków
Przedkliniczne dane o bezpieczeństwie – Topotecan medac 1 mg/ml
Przedkliniczne badania bezpieczeństwa topotekanu (chlorowodorek, 1 mg/ml koncentratu do infuzji) potwierdziły jego wyraźne działanie genotoksyczne, zgodne z mechanizmem inhibitora topoizomerazy I, prowadzącym do pęknięć nici DNA. Genotoksyczność została wykazana in vitro na komórkach chłoniaka mysiego i ludzkich limfocytach oraz in vivo na komórkach szpiku kostnego myszy. W badaniach rozwoju zarodkowo-płodowego topotekan wykazywał silne działanie embriotoksyczne i fetotoksyczne, powodując zwiększoną śmiertelność zarodków i płodów u szczurów i królików podczas organogenezy. W badaniach reprodukcyjnych u szczurów nie stwierdzono istotnego wpływu na płodność samców i samic, jednak zaobserwowano jajeczkowanie mnogie oraz niewielki wzrost strat przedimplantacyjnych u samic, co może wskazywać na subtelne zaburzenia hormonalne i potencjalne ryzyko dla skuteczności reprodukcji.
chlorowodorek, cytostatyk, działanie genotoksyczne, embriotoksyczność, fetotoksyczność, gametogeneza, genotoksyczność, inhibitor topoizomerazy I, jajeczkowanie mnogie, kancerogenność, potencjał kancerogenny, profil bezpieczeństwa, strata przedimplantacyjna, szpik kostny, teratogenność, toksyczność, toksyczność zarodkowo-płodowa, topoizomeraza I, uszkodzenie DNA - Leksykon leków
Przedkliniczne dane o bezpieczeństwie – Aurodisc (50 mcg + 250 mcg)/dawkę
Przedkliniczne badania bezpieczeństwa produktu leczniczego Aurodisc, zawierającego salmeterol (ksynafonian) oraz flutykazon propionian, wykazały, że główne ryzyko wiąże się z nasilonym działaniem farmakologicznym tych substancji. W modelach zwierzęcych glikokortykosteroidy indukowały specyficzne wady rozwojowe, takie jak rozszczep podniebienia i deformacje szkieletu, jednak nie stwierdzono bezpośredniego przełożenia tych efektów na ludzi przy stosowaniu zalecanych dawek terapeutycznych (50 µg + 100 µg/dawkę lub 50 µg + 250 µg/dawkę). Salmeterol wykazywał toksyczność zarodkową jedynie przy dawkach znacznie przekraczających kliniczne, a jednoczesne podawanie obu substancji u szczurów wiązało się z występowaniem anomalii naczyniowych (przemieszczenie tętnicy pępkowej) oraz zaburzeń kostnienia kości potylicznej, co podkreśla konieczność ostrożnej oceny terapii skojarzonej.
dawka terapeutyczna, działanie genotoksyczne, działanie niepożądane, glikokortykosteroid, ksynafonian salmeterolu, niecałkowite kostnienie kości potylicznej, propionian flutykazonu, przemieszczenie tętnicy pępkowej, rozszczep podniebienia, ryzyko karcynogenne, ryzyko mutagenne, salmeterol, terapia skojarzona, toksyczność genetyczna, toksyczność zarodkowa, zniekształcenie szkieletu