działanie genotoksyczne
Działanie genotoksyczne odnosi się do zdolności różnych czynników do uszkadzania materiału genetycznego (DNA lub RNA) w komórkach żywych organizmów. Czynniki genotoksyczne mogą powodować mutacje, aberracje chromosomowe, fragmentację DNA oraz inne zmiany strukturalne w materiale genetycznym, co może prowadzić do niestabilności genomu.
Genotoksyczność jest ważnym elementem oceny bezpieczeństwa leków, związków chemicznych, promieniowania i innych potencjalnie szkodliwych czynników. Długotrwała ekspozycja na substancje genotoksyczne może zwiększać ryzyko rozwoju chorób nowotworowych, ponieważ uszkodzenia DNA mogą prowadzić do aktywacji onkogenów lub inaktywacji genów supresorowych nowotworów.
W praktyce klinicznej ocena genotoksyczności jest istotnym elementem badań przedklinicznych nowych leków. Do wykrywania działania genotoksycznego stosuje się szereg testów laboratoryjnych, takich jak test Amesa, test mikrojądrowy, test kometowy czy analiza aberracji chromosomowych. Wykrycie działania genotoksycznego substancji wymaga często szczegółowej oceny stosunku korzyści do ryzyka przed wprowadzeniem jej do praktyki klinicznej.
Powiązane wpisy
- Leksykon substancji czynnych
Winorelbina – Wpływ na płodność, ciążę i laktację
Winorelbina, stosowana w lekach przeciwnowotworowych takich jak Navelbine, Navirel, Neocitec, Vinorelbine Accord oraz Vinorelbine Zentiva, wykazuje działanie embriotoksyczne i teratogenne potwierdzone badaniami na zwierzętach, co wskazuje na wysokie ryzyko uszkodzenia zarodków i poważnych wad wrodzonych przy stosowaniu w ciąży. Preparaty te są przeciwwskazane w okresie ciąży, chyba że korzyść terapeutyczna przewyższa ryzyko. Kobiety w wieku rozrodczym muszą stosować skuteczną antykoncepcję podczas terapii oraz przez okres od 3 do 7 miesięcy po jej zakończeniu, w zależności od preparatu (Navelbine, Neocitec – do 7 miesięcy; Navirel, Vinorelbine Accord, Vinorelbine Zentiva – do 3 miesięcy). W przypadku zajścia w ciążę podczas leczenia konieczna jest ścisła obserwacja, informowanie pacjentki o ryzyku oraz rozważenie konsultacji genetycznej.
antykoncepcja, bank nasienia, działanie embriotoksyczne i teratogenne, działanie genotoksyczne, karmienie piersią, konsultacja genetyczna, lek przeciwnowotworowy, nieodwracalna niepłodność, płodność, poradnia genetyczna, preparaty winorelbiny, przeciwwskazanie w ciąży, przenikanie leku do mleka, uszkodzenie zarodka i płodu, wada wrodzona, winorelbina - Leksykon leków
Przedkliniczne dane o bezpieczeństwie – Prostin VR 500 mcg/ml
Przedkliniczne badania bezpieczeństwa alprostadylu, substancji czynnej PROSTIN VR (500 µg/ml, roztwór do wstrzykiwań), wykazały brak istotnych zagrożeń farmakologicznych i toksycznych. Badania wielokrotnego podawania nie ujawniły klinicznie istotnych efektów toksycznych, a testy genotoksyczności nie wykazały potencjału mutagennego ani uszkodzeń DNA. Długoterminowe badania na modelach zwierzęcych nie potwierdziły działania rakotwórczego, co wskazuje na brak ryzyka kancerogennego przy stosowaniu leku zgodnie z zaleceniami.
aberracja chromosomowa, alprostadyl, badanie przedkliniczne, bezpieczeństwo farmakologiczne, działanie genotoksyczne, działanie rakotwórcze, farmakologia bezpieczeństwa, mutacja genowa, parametr reprodukcyjny, potencjał genotoksyczny, Prostin VR, rozwój nowotworów, rozwój postnatalny, rozwój zarodkowo-płodowy, toksyczność po podaniu wielokrotnym, toksyczność przewlekła, toksyczność reprodukcyjna, toksyczność substancji czynnej, uszkodzenie DNA, zagrożenie kancerogenne - Leksykon leków
Przedkliniczne dane o bezpieczeństwie – Duracef 500 mg/5 ml
Dane przedkliniczne dotyczące bezpieczeństwa cefadroksylu, stosowanego w postaci jednowodnej w produktach DURACEF (proszek do sporządzania zawiesiny doustnej o stężeniach 250 mg/5 ml i 500 mg/5 ml), są ograniczone i niekompletne. Brak jest długoterminowych badań oceniających potencjał rakotwórczy oraz standardowych testów toksyczności genetycznej, które mogłyby wykazać mutagenność lub klastogenność substancji czynnej. Ponadto, dokumentacja nie zawiera danych dotyczących toksyczności ostrej, podostrej i przewlekłej, wpływu na reprodukcję i rozwój zarodkowo-płodowy, ani szczegółowych informacji o bezpieczeństwie farmakologicznym względem poszczególnych układów narządowych. Nie są również dostępne dane o potencjalnych interakcjach cefadroksylu z innymi lekami w badaniach przedklinicznych.
bezpieczeństwo farmakologiczne, cefadroksyl, cefadroksyl jednowodny, cefalosporyna, działanie genotoksyczne, działanie klastogenne, działanie mutagenne, nadzór nad bezpieczeństwem farmakoterapii, potencjał genotoksyczny, potencjał rakotwórczy, rozwój zarodkowo-płodowy, toksyczność genetyczna, toksyczność ostra, toksyczność podostra, toksyczność przewlekła, uszkodzenie materiału genetycznego, wpływ na reprodukcję - Leksykon leków
Wpływ na płodność, ciążę i laktację – Temozolomide Fair-Med 100 mg
Temozolomid, lek alkilujący stosowany w terapii glejaków złośliwych, wykazuje działanie teratogenne i genotoksyczne, co ma istotne implikacje dla pacjentów w wieku rozrodczym. Badania przedkliniczne na zwierzętach wykazały teratogenność przy dawce 150 mg/m², a brak danych klinicznych dotyczących stosowania u kobiet w ciąży ogranicza ocenę bezpieczeństwa. Zaleca się unikanie stosowania temozolomidu w ciąży oraz stosowanie skutecznej antykoncepcji przez cały okres terapii u kobiet. U mężczyzn wskazane jest stosowanie antykoncepcji podczas leczenia i przez co najmniej 6 miesięcy po zakończeniu terapii, a także rozważenie kriokonserwacji nasienia ze względu na ryzyko nieodwracalnej bezpłodności.
bezpłodność nieodwracalna, bilans korzyści i ryzyka, działanie genotoksyczne, działanie teratogenne, glejak złośliwy, kapsułki twarde, karmienie piersią, kriokonserwacja nasienia, laktoza bezwodna, lek przeciwnowotworowy alkilujący, materiał genetyczny, metoda antykoncepcji, nietolerancja laktozy, płodność, przenikanie leku do mleka, temozolomid, Temozolomide FAIR-MED - Leksykon leków
Przedkliniczne dane o bezpieczeństwie – Teicoplanin Altan 200 mg
Przedkliniczne badania bezpieczeństwa teikoplaniny wykazały, że wielokrotne pozajelitowe podawanie tego antybiotyku u szczurów i psów powoduje zależne od dawki, przemijające zaburzenia funkcji nerek, sugerujące odwracalność nefrotoksyczności po zaprzestaniu terapii. W modelu świnek morskich zaobserwowano lekkie zaburzenia funkcji ślimaka i przedsionka bez morfologicznych uszkodzeń ucha wewnętrznego, co wskazuje na funkcjonalny charakter ototoksyczności. W zakresie wpływu na funkcje rozrodcze, podskórne podawanie teikoplaniny do 40 mg/kg mc./dobę nie wpływało na płodność szczurów, a dawki do 200 mg/kg mc./dobę nie wywoływały wad rozwojowych u szczurów i do 15 mg/kg mc./dobę u królików. Jednak dawki ≥100 mg/kg mc./dobę wiązały się ze zwiększoną częstością poronień, a dawka 200 mg/kg mc./dobę ze wzrostem śmiertelności noworodków u szczurów, co wskazuje na istnienie bezpiecznego przedziału dawkowania.
antybiotyk, badanie okołoporodowe, działanie drażniące, działanie genotoksyczne, funkcja nerek, funkcja rozrodcza, genotoksyczność, narząd słuchu, poronienie, potencjał mutagenny, potencjał ototoksyczny, potencjał rozrodczy, profil bezpieczeństwa leku, przedsionek ucha, reakcja alergiczna, ślimak ucha, śmiertelność noworodków, teikoplanina, test mutagenności, toksyczność wielokrotnego podania, ucho wewnętrzne, wada rozwojowa, właściwość antygenowa, właściwości immunogenne, zaburzenie nerkowe - Leksykon leków
Przedkliniczne dane o bezpieczeństwie – Desmoxan 1,5 mg
Dane przedkliniczne dotyczące cytyzyny, substancji czynnej produktu leczniczego Desmoxan (1,5 mg), obejmują badania farmakologiczne, toksykologiczne, genotoksyczności oraz wpływu na reprodukcję i rozwój potomstwa, prowadzone poza standardem GLP. Wyniki tych badań nie wykazały istotnych zagrożeń dla człowieka przy stosowaniu zalecanych dawek terapeutycznych. W badaniach toksykologicznych wielokrotnego podawania na modelach zwierzęcych (myszy, szczury, psy) nie stwierdzono toksycznego wpływu na układ krwiotwórczy, pokarmowy, moczowy, wątrobę ani inne narządy wewnętrzne, co potwierdza dobrą tolerancję cytyzyny przy długotrwałym stosowaniu, istotną w terapii uzależnienia od nikotyny.
badanie in vivo, badanie toksykologiczne, bezpieczeństwo farmakologiczne, błona śluzowa żołądka, cytyzyna, dawka terapeutyczna, Desmoxan, działanie embriotoksyczne, działanie genotoksyczne, genotoksyczność, Good Laboratory Practice, hemopoeza, hepatotoksyczność, rozwój potomstwa, rozwój zarodka i płodu, toksyczność nerkowa, toksyczność reprodukcyjna, układ krwiotwórczy, układ moczowy, układ pokarmowy, uszkodzenie materiału genetycznego, uzależnienie od nikotyny, wątroba, wielokrotne podanie leku, zmiana patologiczna - Leksykon leków
Przedkliniczne dane o bezpieczeństwie – AuroMirta ORO 30 mg
Przedkliniczne badania bezpieczeństwa mirtazapiny wykazały brak istotnych zagrożeń dla organizmu ludzkiego przy stosowaniu terapeutycznym. Ocena wpływu na układy sercowo-naczyniowy, oddechowy oraz ośrodkowy układ nerwowy nie ujawniła niekorzystnych efektów. W badaniach toksyczności po wielokrotnym podaniu nie stwierdzono efektów toksycznych, a profil bezpieczeństwa w długoterminowej terapii potwierdził dobrą tolerancję. Testy genotoksyczności, obejmujące mutacje genów, uszkodzenia chromosomów i DNA, nie wykazały działania genotoksycznego. W badaniach rakotwórczości u zwierząt zaobserwowano zmiany nowotworowe specyficzne gatunkowo (guzy tarczycy u szczurów, nowotwory wątrobowokomórkowe u myszy), które nie przekładają się na ryzyko dla ludzi i są związane z indukcją enzymów wątrobowych przy dużych dawkach.
badanie przedkliniczne, dawka terapeutyczna, długotrwała farmakoterapia, działanie genotoksyczne, działanie teratogenne, ekspozycja terapeutyczna, guz tarczycy, induktor enzymu wątrobowego, laktacja, mirtazapina, mutacja genu, nowotwór wątrobowokomórkowy, ośrodkowy układ nerwowy, poronienie po implantacji, rakotwórczość, toksyczność reprodukcyjna, układ sercowo-naczyniowy, uszkodzenie chromosomu, uszkodzenie DNA, wada wrodzona, zagnieżdżenie zarodka - Leksykon leków
Przedkliniczne dane o bezpieczeństwie – Furosemidum Neupharm 10 mg/ml
Przedkliniczne badania bezpieczeństwa furosemidu (roztwór do wstrzykiwań 10 mg/ml) wykazały niski poziom ostrej toksyczności doustnej u zwierząt laboratoryjnych, co wskazuje na wysoki margines bezpieczeństwa przy jednorazowym podaniu. W badaniach przewlekłych na szczurach i psach zaobserwowano istotne zmiany patologiczne w nerkach, takie jak zwłóknienie i zwapnienia, co jest klinicznie istotne ze względu na rolę nerek jako głównego narządu docelowego i drogi eliminacji furosemidu. Testy genotoksyczności in vitro i in vivo nie wykazały działania genotoksycznego, a długoterminowe badania na gryzoniach nie potwierdziły potencjału kancerogennego, co potwierdza bezpieczeństwo stosowania leku w dawkach terapeutycznych.
badanie in vitro, badanie in vivo, działanie diuretyczne, działanie genotoksyczne, efekt teratogenny, furosemid, hipokaliemia, kłębuszek nerkowy, miedniczka nerkowa, pierwszy trymestr ciąży, potencjał genotoksyczny, toksyczność doustna, toksyczność ostra i przewlekła, toksyczność reprodukcyjna, właściwości kancerogenne, wodonercze, zwapnienie tkanki nerkowej, zwłóknienie - Leksykon leków
Przedkliniczne dane o bezpieczeństwie – Alfurion 10 mg
Przedkliniczne badania bezpieczeństwa alfuzosyny chlorowodorku, substancji czynnej produktu leczniczego Alfurion w dawce 10 mg w formie tabletek o przedłużonym uwalnianiu, zostały przeprowadzone zgodnie z obowiązującymi standardami i protokołami badawczymi. Obejmowały one ocenę toksyczności ostrej i przewlekłej, potencjalnego działania genotoksycznego, rakotwórczego oraz wpływu na rozród i rozwój. Analiza wyników nie wykazała specyficznych zagrożeń dla zdrowia ludzkiego, co potwierdza korzystny profil bezpieczeństwa substancji czynnej w badaniach przedklinicznych.
- Leksykon leków
Przedkliniczne dane o bezpieczeństwie – Colchicine Genoptim 0,5 mg
Przedkliniczne badania bezpieczeństwa kolchicyny, substancji czynnej preparatu Colchicine Genoptim (500 mikrogramów), wskazują na potencjalne ryzyko genotoksyczności. Testy mutagenności dały wyniki niejednoznaczne: niewielkie działanie mutagenne wykazano w jednym teście bakteryjnym, natomiast w dwóch innych testach bakteryjnych oraz badaniach na Drosophila melanogaster nie potwierdzono mutagenności. Jednakże kolchicyna indukuje aberracje chromosomalne, powstawanie mikrojąder oraz uszkodzenia DNA, co sugeruje jej potencjalne działanie genotoksyczne i wymaga ostrożności w stosowaniu.
- Leksykon leków
Wpływ na płodność, ciążę i laktację – Mycophenolate mofetil Sandoz 500 mg tabletki powlekane 500 mg
Mykofenolan mofetylu (MMF) wykazuje silne działanie teratogenne, co wymaga szczególnej uwagi w kontekście bezpieczeństwa reprodukcyjnego pacjentek. Kobiety w wieku rozrodczym muszą stosować dwie skuteczne metody antykoncepcji przed, w trakcie oraz przez 6 tygodni po zakończeniu terapii MMF. Przed rozpoczęciem leczenia konieczne jest wykonanie dwóch testów ciążowych o wysokiej czułości (≥25 mIU/ml) w odstępie 8-10 dni, a w przypadku przeszczepów od zmarłych dawców testy należy wykonać bezpośrednio przed terapią i po 8-10 dniach. Ekspozycja na MMF w ciąży wiąże się z wysokim ryzykiem samoistnych poronień (45-49%) oraz wad wrodzonych (23-27% żywych urodzeń), w tym wad ucha, twarzy, oczu, serca, palców, przewodu pokarmowego, układu nerwowego i nerek. Lek jest bezwzględnie przeciwwskazany w ciąży, a także podczas karmienia piersią ze względu na przenikanie kwasu mykofenolowego do mleka i ryzyko ciężkich działań niepożądanych u niemowląt.
działanie genotoksyczne, działanie niepożądane, działanie teratogenne, działanie toksyczne, kwas mykofenolowy, lek immunosupresyjny, małoocze, mykofenolan mofetylu, nerw węchowy, odrzucenie przeszczepu, polidaktylia, rozszczep kręgosłupa, rozszczep podniebienia, rozszczep wargi, samoistne poronienie, syndaktylia, torbiel splotu naczyniówki, ubytek przegrody przedsionka, wada wrodzona, zarośnięcie przełyku - Leksykon leków
Przedkliniczne dane o bezpieczeństwie – Rivastigmine Mylan 1,5 mg
Przedkliniczne badania bezpieczeństwa rywastygminy wykazały, że wielokrotne podawanie leku u szczurów, myszy i psów powodowało jedynie efekty wynikające z nasilonego działania farmakologicznego, bez toksyczności narządowej. W testach genotoksyczności, zarówno in vitro, jak i in vivo, nie stwierdzono mutagenności, z wyjątkiem testu aberracji chromosomalnych na ludzkich limfocytach przy ekspozycji 104-krotnie przekraczającej maksymalne narażenie kliniczne. Test mikrojąderkowy in vivo był ujemny, podobnie jak badania metabolitu NAP226-90. Długoterminowe badania na szczurach i myszach przy maksymalnych tolerowanych dawkach (około 6-krotnie wyższych niż maksymalna dawka kliniczna 12 mg/dobę) nie wykazały działania rakotwórczego, a ekspozycja zwierząt była porównywalna do ludzkiej po uwzględnieniu różnic w powierzchni ciała.
aberracje chromosomalne, badania in vitro, badania in vivo, działanie drażniące, działanie farmakologiczne, działanie genotoksyczne, działanie mutagenne, działanie niepożądane, działanie rakotwórcze, działanie teratogenne, ekspozycja na lek, limfocyty obwodowe, podrażnienie błon śluzowych, podrażnienie oczu, potencjał genotoksyczny, potencjał rakotwórczy, profil bezpieczeństwa, przenikanie przez łożysko, rywastygmina, test mikrojąderkowy, toksyczność narządowa, toksyczność po wielokrotnym podaniu, wpływ na płodność - Leksykon leków
Przedkliniczne dane o bezpieczeństwie – Mibrex 10 mg
Rywaroksaban, substancja czynna Mibrex, przeszedł kompleksowe badania przedkliniczne obejmujące farmakologię bezpieczeństwa, toksykologię oraz wpływ na reprodukcję. Badania farmakologiczne i toksykologiczne, w tym ocena toksyczności po podaniu jednokrotnym i wielokrotnym, nie wykazały specyficznej toksyczności narządowej ani działania genotoksycznego czy rakotwórczego. W dawkach odpowiadających ekspozycji klinicznej u szczurów zaobserwowano jedynie wzrost stężeń immunoglobulin IgG i IgA w osoczu. Rywaroksaban nie wpływał negatywnie na płodność samców i samic, a profil bezpieczeństwa u młodych zwierząt był zbliżony do dorosłych, bez wykrycia szczególnych zagrożeń dla tej grupy wiekowej.
badanie farmakologiczne, badanie przedkliniczne, działanie fototoksyczne, działanie genotoksyczne, działanie przeciwzakrzepowe, działanie rakotwórcze, immunoglobulina A, immunoglobulina G, mechanizm działania, poronienie, profil bezpieczeństwa, rozwój pourodzeniowy, rywaroksaban, toksyczność matczyna, toksyczność po podaniu wielokrotnym, toksyczność reprodukcyjna, wada rozwojowa, wpływ na płodność, zaburzenie kostnienia, zahamowanie krzepnięcia krwi, zmiana łożyskowa, zmiana wątrobowa - Leksykon substancji czynnych
Donepezyl – Przedkliniczne dane o bezpieczeństwie
Donepezyl, będący inhibitorem acetylocholinoesterazy, wykazuje korzystny profil bezpieczeństwa potwierdzony szerokimi badaniami przedklinicznymi. Testy mutagenności na komórkach bakteryjnych i ssaków nie wykazały działania mutagennego, a test mikrojądrowy in vivo u myszy potwierdził brak klastogenności. Długoterminowe badania karcynogenności na myszach i szczurach nie wykazały właściwości rakotwórczych. Ponadto, donepezyl nie wpływa negatywnie na płodność szczurów, a badania teratogenności na ciężarnych szczurach i królikach, nawet przy dawkach 50-80-krotnie przekraczających dawki terapeutyczne stosowane u ludzi, nie wykazały działania teratogennego.
badanie karcynogenności, chlorowodorek donepezylu, ciąża, dawka terapeutyczna, donepezyl, działanie genotoksyczne, działanie klastogenne, działanie onkogenne, działanie rakotwórcze, działanie teratogenne, ekspozycja na dawkę, funkcja rozrodcza, martwy płód, okres pourodzeniowy, płodność, profil bezpieczeństwa, rozwój płodowy, test mikrojądrowy, test mutagenności, układ cholinergiczny, uszkodzenie chromosomu - Leksykon leków
Wpływ na płodność, ciążę i laktację – Myfortic 180 mg
Myfortic (mykofenolan sodu) jest silnym lekiem immunosupresyjnym o udokumentowanym działaniu teratogennym, stosowanym u pacjentów po przeszczepieniu narządów. U kobiet w wieku rozrodczym konieczne jest stosowanie skutecznej antykoncepcji przed, w trakcie oraz przez 6 tygodni po zakończeniu terapii, najlepiej dwóch uzupełniających się metod, lub całkowite powstrzymywanie się od współżycia. Przed rozpoczęciem leczenia należy wykonać dwa testy ciążowe o czułości ≥25 mIU/ml w odstępie 8-10 dni, a w przypadku przeszczepu od zmarłego dawcy – test bezpośrednio przed terapią i powtórzyć po 8-10 dniach. Myfortic jest przeciwwskazany w ciąży, chyba że brak jest alternatywnej metody zapobiegania odrzuceniu przeszczepu. Ekspozycja na mykofenolan w ciąży wiąże się z wysokim ryzykiem samoistnych poronień (45-49%) oraz wad wrodzonych (23-27%), w tym wad uszu, twarzy, serca, układu nerwowego i innych, znacznie przewyższającym ryzyko w populacji ogólnej i u pacjentek leczonych innymi immunosupresantami.
coloboma, działanie genotoksyczne, działanie niepożądane, działanie teratogenne, działanie toksyczne, hiperteloryzm oczny, kwas mykofenolowy, lek immunosupresyjny, małoocze, małożuchwie, mykofenolan sodu, nieprawidłowość ucha, niewykształcenie nerwu węchowego, niewykształcenie przegrody przezroczystej, polidaktylia, procedura medyczna, rozszczep kręgosłupa, rozszczep podniebienia, rozszczep wargi, samoistne poronienie, stężenie terapeutyczne, substancja teratogenna, syndaktylia, test ciążowy, ubytek przegrody przedsionka, wada wrodzona, wrodzona torbiel splotu naczyniówki, wrodzona wada rozwojowa, zarośnięcie przełyku - Leksykon leków
Przedkliniczne dane o bezpieczeństwie – Mitomycin Accord 20 mg
Mitomycyna wykazuje wyraźną toksyczność wobec intensywnie dzielących się tkanek, zwłaszcza szpiku kostnego i błony śluzowej przewodu pokarmowego, co koreluje z jej mechanizmem działania polegającym na alkilacji i tworzeniu wiązań krzyżowych w DNA, prowadzącym do zahamowania syntezy DNA i zaburzeń podziałów komórkowych. Przedkliniczne badania na modelach zwierzęcych potwierdziły również zahamowanie spermatogenezy, co wskazuje na potencjalne ryzyko zaburzeń płodności u mężczyzn. Mitomycyna wykazuje silne działanie mutagenne i genotoksyczne, potwierdzone zarówno in vitro, jak i in vivo, co przekłada się na jej potencjał rakotwórczy, obserwowany przy długotrwałej ekspozycji w modelach zwierzęcych. Ponadto, lek ma działanie teratogenne, co stanowi bezwzględne przeciwwskazanie do stosowania w ciąży oraz wymaga stosowania skutecznej antykoncepcji u obu płci podczas terapii i po jej zakończeniu.
alkilacja, błona śluzowa przewodu pokarmowego, działanie genotoksyczne, działanie mutagenne, działanie rakotwórcze, działanie teratogenne, martwica tkanek, mitomycyna, mutacja genetyczna, organogeneza, płodność męska, powikłania miejscowe, szpik kostny, toksyczność tkankowa, wiązania krzyżowe DNA, wstrzyknięcie okołożylne, wynaczynienie, zahamowanie spermatogenezy - Leksykon leków
Przedkliniczne dane o bezpieczeństwie – Teriflunomide Pharmascience 14 mg
Przedkliniczne badania teriflunomidu wykazały wieloaspektową toksyczność obejmującą głównie szpik kostny, narządy limfatyczne, przewód pokarmowy, narządy rozrodcze oraz trzustkę. W badaniach wielomiesięcznych na myszach, szczurach i psach stwierdzono niedokrwistość, trombocytopenię, leukopenię i limfopenię, co wskazuje na immunosupresję i wtórne zakażenia, związane z hamowaniem proliferacji komórek. Zwierzęta wykazywały większą wrażliwość na toksyczność niż ludzie, a toksyczne efekty pojawiały się nawet przy dawkach równoważnych lub niższych od terapeutycznych stosowanych u ludzi. Badania genotoksyczności potwierdziły brak mutagenności i klastogenności teriflunomidu in vivo, mimo że metabolit 4-trifluorometylanilina (TFMA) wykazywał działanie mutagenne in vitro. Nie zaobserwowano działania rakotwórczego w badaniach na szczurach i myszach, co sugeruje niskie ryzyko onkogenne.
czerwona krwinka, dehydrogenaza dihydroorotanowa, działanie embriotoksyczne, działanie genotoksyczne, działanie klastogenne, działanie mutagenne, działanie rakotwórcze, działanie teratogenne, funkcja poznawcza, hamowanie podziału komórek, leukopenia, limfocyt B, limfocyt T, limfopenia, narząd limfatyczny, niedokrwistość, odpowiedź limfoidalna, odpowiedź przeciwciał, płytka krwi, przeciwciało IgG, przeciwciało IgM, szpik kostny, teriflunomid, zakażenie wtórne - Leksykon substancji czynnych
Sodu benzoesan – Przedkliniczne dane o bezpieczeństwie
Przedkliniczne badania sodu benzoesanu, będącego składnikiem produktu leczniczego Gargarin (750 mg w 5 g proszku), wykazały akceptowalny profil bezpieczeństwa. Testy farmakologiczne nie ujawniły istotnych negatywnych efektów na układ sercowo-naczyniowy, oddechowy ani ośrodkowy układ nerwowy. Wielokrotne podawanie substancji w dawkach terapeutycznych nie powodowało zmian patologicznych w narządach wewnętrznych ani zaburzeń parametrów biochemicznych. Ponadto, badania genotoksyczności i karcynogenności nie wykazały mutagennego, genotoksycznego ani rakotwórczego działania sodu benzoesanu, co potwierdza jego bezpieczeństwo w długoterminowym stosowaniu.
aberracja chromosomowa, badanie farmakologiczne, dawka terapeutyczna, działanie genotoksyczne, działanie mutagenne, działanie rakotwórcze, działanie teratogenne, efekt toksyczny, funkcja rozrodcza, mutacja genowa, narząd wewnętrzny, ośrodkowy układ nerwowy, parametr biochemiczny, potencjał genotoksyczny, potencjał karcynogenny, profil bezpieczeństwa, rozwój zarodkowo-płodowy, sodu benzoesan, substancja czynna, test genotoksyczności, toksyczność ostra, toksyczność po podaniu wielokrotnym, toksyczność przewlekła, układ sercowo-naczyniowy - Leksykon substancji czynnych
Topotekan – Wpływ na płodność, ciążę i laktację
Topotekan, jako lek cytotoksyczny o udowodnionym działaniu genotoksycznym, wykazuje letalne działanie na zarodek i płód oraz powoduje wady rozwojowe, co potwierdzają badania niekliniczne. W związku z tym stosowanie topotekanu jest przeciwwskazane w ciąży oraz w okresie karmienia piersią, a pacjentki muszą być poinformowane o konieczności przerwania laktacji przed rozpoczęciem terapii. Kobiety w wieku rozrodczym powinny stosować skuteczne metody antykoncepcji podczas leczenia oraz przez minimum 6 miesięcy po zakończeniu terapii, natomiast mężczyźni powinni stosować antykoncepcję w trakcie leczenia i przez co najmniej 3 miesiące po jego zakończeniu, unikając próby spłodzenia dziecka w tym okresie. Lekarz ma obowiązek przekazać pacjentom kompleksowe informacje dotyczące ryzyka oraz zasad planowania rodziny przy stosowaniu preparatów zawierających topotekan, takich jak Topotecan medac czy Topotecanum Accord.
antykoncepcja, badania niekliniczne, działanie cytotoksyczne, działanie genotoksyczne, konsultacja genetyczna, kriokonserwacja nasienia, lek cytotoksyczny, metody antykoncepcyjne, przeciwwskazanie do karmienia piersią, przenikanie do mleka, toksyczność reprodukcyjna, topotekan, wady rozwojowe płodu, wiek rozrodczy - Leksykon leków
Przedkliniczne dane o bezpieczeństwie – Gabapentin Teva 100 mg
Przedkliniczne badania gabapentyny wykazały brak istotnego potencjału genotoksycznego oraz mutagennego, co potwierdzono w testach in vitro i in vivo. W dwuletnich badaniach rakotwórczości na myszach i szczurach, jedynie samce szczurów otrzymujące najwyższą dawkę 2000 mg/kg mc./dobę (około 5-krotność dawki ludzkiej w przeliczeniu na mg/m²) wykazały statystycznie istotny wzrost częstości nowotworów z komórek zrazikowych trzustki o niskim stopniu złośliwości, bez wpływu na przeżywalność czy przerzuty. W badaniach reprodukcyjnych nie zaobserwowano negatywnego wpływu na płodność przy dawkach do 2000 mg/kg mc., co odpowiada około 5-krotności dawki stosowanej u ludzi (3600 mg/dobę).
aberracja chromosomowa, badanie teratologiczne, działanie genotoksyczne, działanie mutagenne, działanie rakotwórcze, działanie teratogenne, gabapentyna, in vitro, in vivo, mikrojąderka w szpiku kostnym, opóźnienie kostnienia, organogeneza, płodność i rozrodczość, potencjał genotoksyczny, test mutagenności, utrata płodu po zagnieżdżeniu, wada wrodzona, wodniak moczowodu, wodonercze - Leksykon leków
Przedkliniczne dane o bezpieczeństwie – Visine Classic 0,5 mg/ml
Dostępne dane przedkliniczne dotyczące bezpieczeństwa stosowania tetryzoliny chlorowodorku, substancji czynnej w produkcie Visine Classic (0,5 mg/ml, krople do oczu), są niewystarczające i niekompletne. Brakuje kompleksowych badań genotoksyczności, w tym testów aberracji chromosomowych, mutacji genowych oraz uszkodzeń DNA, co uniemożliwia jednoznaczną ocenę potencjału genotoksycznego tej substancji. Ponadto, nie przeprowadzono długoterminowych badań na modelach zwierzęcych oceniających rakotwórczość, a także standardowych testów wpływu na reprodukcję, takich jak ocena płodności, rozwój prenatalny i postnatalny oraz teratogenność. W związku z tym brak jest danych pozwalających na pełną ocenę bezpieczeństwa stosowania produktu w okresie ciąży i laktacji na podstawie badań przedklinicznych.
aberracja chromosomowa, boran sodu, chlorek benzalkoniowy, działanie genotoksyczne, farmakologia bezpieczeństwa, krople do oczu, kwas borowy, mutacja genowa, płodność, potencjał rakotwórczy, proces reprodukcyjny, rozwój postnatalny, rozwój prenatalny, teratogenność, test rakotwórczości, tetryzolina chlorowodorek, toksyczność ostra, toksyczność przewlekła, tolerancja miejscowa, uszkodzenie DNA, Visine Classic - Leksykon substancji czynnych
Neomycyna – Przedkliniczne dane o bezpieczeństwie
Neomycyna, aminoglikozydowy antybiotyk, wykazuje w badaniach przedklinicznych potencjał nefrotoksyczny i ototoksyczny, charakterystyczny dla tej grupy leków, szczególnie przy wielokrotnym podaniu domięśniowym i dożylnym w dawkach znacznie przekraczających te stosowane miejscowo. W stężeniu 80 μg/ml neomycyna zwiększała częstość aberracji chromosomalnych w ludzkich limfocytach in vitro, jednak brak jednoznacznych dowodów na genotoksyczność przy miejscowym stosowaniu. Badania kancerogenności są ograniczone, ale doustne podanie neomycyny szczurzym przez 2 lata nie wykazało działania rakotwórczego. Nie stwierdzono działania teratogennego w badaniach na ciężarnych szczurach, choć podanie siarczanu neomycyny w dawce 100 mg/kg między 10. a 19. dniem ciąży wywołało ototoksyczność u potomstwa, co wymaga ostrożności przy stosowaniu u kobiet w ciąży.
aberracja chromosomalna, alergia kontaktowa, antybiotyk aminoglikozydowy, bacytracyna, Dexapolcort N, działanie drażniące, działanie genotoksyczne, działanie rakotwórcze, działanie teratogenne, genotoksyczność, kancerogenność, nefrotoksyczność, neomycyna, ototoksyczność, Pimafucort, potencjał rakotwórczy, Proktosedon, rozwój prenatalny i postnatalny, siarczan neomycyny, teratogenność, toksyczność narządowa, toksyczność po podaniu wielokrotnym, toksyczność pourodzeniowa, tolerancja miejscowa, wpływ na rozrodczość - Leksykon substancji czynnych
Kaspofungina – Przedkliniczne dane o bezpieczeństwie
Kaspofungina, należąca do echinokandyn, wykazuje akceptowalny profil bezpieczeństwa potwierdzony w badaniach przedklinicznych na szczurach i małpach. Po wielokrotnym dożylnym podaniu w dawkach do 7-8 mg/kg masy ciała zaobserwowano reakcje miejscowe, objawy uwalniania histaminy u szczurów oraz hepatotoksyczność u małp. W badaniach embriotoksyczności przy dawce 5 mg/kg masy ciała odnotowano spadek masy ciała płodu, wzrost niepełnego kostnienia kręgów, kości mostka i czaszki oraz zwiększoną częstość żeber szyjnych, co wiązało się z reakcją matczyną na uwalnianie histaminy, a nie bezpośrednią toksycznością kaspofunginy. Ponadto, kaspofungina nie wykazała działania genotoksycznego w testach in vitro i in vivo (test chromosomów szpiku kostnego myszy), a także nie wpływała na płodność samców i samic szczurów przy dawkach do 5 mg/kg/dobę.
badania kliniczne, badania przedkliniczne, dawka terapeutyczna, działanie genotoksyczne, działanie hepatotoksyczne, działanie przeciwgrzybicze, działanie rakotwórcze, echinokandyny, embriotoksyczność, kaspofungina, niepełne kostnienie, potencjał genotoksyczny, potencjał rakotwórczy, profil bezpieczeństwa, reakcja w miejscu wstrzyknięcia, szpik kostny, uwolnienie histaminy, wpływ na płodność, żebra szyjne - Leksykon leków
Wpływ na płodność, ciążę i laktację – Navelbine 30 mg
Winorelbina (Navelbine) jest przeciwwskazana w ciąży ze względu na udokumentowane działanie teratogenne i toksyczne na płód, potwierdzone badaniami przedklinicznymi. Stosowanie leku wymaga szczególnej ostrożności i kompleksowej informacji dla pacjentek, w tym konieczności stosowania skutecznej antykoncepcji przez kobiety w wieku rozrodczym podczas terapii oraz przez 7 miesięcy po jej zakończeniu. U mężczyzn antykoncepcja powinna być stosowana podczas leczenia i przez 4 miesiące po zakończeniu terapii. W przypadku zajścia w ciążę podczas leczenia, lekarz powinien poinformować pacjentkę o ryzyku, zapewnić uważną obserwację kliniczną oraz rozważyć konsultację genetyczną. Karmienie piersią jest przeciwwskazane podczas terapii winorelbiny z powodu braku danych o przenikaniu leku do mleka i potencjalnego ryzyka dla niemowląt.
badanie przedkliniczne, działanie genotoksyczne, działanie teratogenne, genotoksyczność leku, karmienie piersią, konsultacja genetyczna, kriokonserwacja nasienia, kriokonserwacja spermy, lek przeciwnowotworowy, mechanizm działania farmakologicznego, niepłodność nieodwracalna, przenikanie do mleka kobiecego, ryzyko dla płodu, terapia winorelbiną, uszkodzenie zarodka, wiek rozrodczy, winorelbina - Leksykon leków
Przedkliniczne dane o bezpieczeństwie – Etadron 25 mg
Przedkliniczna ocena bezpieczeństwa eksemestanu, substancji czynnej leku Etadron, obejmowała szeroki zakres badań toksykologicznych, mutagenności, wpływu na reprodukcję oraz potencjału rakotwórczego. W badaniach na szczurach i psach po wielokrotnym podaniu dominowały efekty toksyczne związane z mechanizmem działania inhibitora aromatazy, głównie dotyczące narządów rozrodczych. Działania toksyczne na wątrobę, nerki i ośrodkowy układ nerwowy obserwowano jedynie przy dawkach znacznie przekraczających maksymalną ekspozycję u ludzi (25 mg/dobę). Testy genotoksyczności wykazały brak działania genotoksycznego in vivo, mimo że in vitro eksemestan wykazywał działanie klastogenne na limfocytach. W badaniach reprodukcyjnych stwierdzono embriotoksyczność u szczurów i królików przy dawkach odpowiadających 25 mg/dobę, bez obserwacji teratogenności, co wskazuje na przeciwwskazanie stosowania leku w ciąży.
badanie rakotwórczości, badanie toksykologiczne, dawka terapeutyczna, działanie embriotoksyczne, działanie genotoksyczne, działanie klastogenne, działanie teratogenne, eksemestan, enzymy mikrosomalne wątroby, gruczolak nerki, hepatocyty szczurze, inhibitor aromatazy, ośrodkowy układ nerwowy, potencjał genotoksyczny, przewlekła nefropatia, test Amesa, test jąderkowy, toksyczność reprodukcyjna, uszkodzenie chromosomu, wada rozwojowa - Leksykon substancji czynnych
Gefitynib – Przedkliniczne dane o bezpieczeństwie
Gefitynib wykazuje w badaniach przedklinicznych toksyczność narządową obejmującą zanik nabłonka rogówki, martwicę brodawek nerkowych oraz zmiany wątrobowe, które pojawiały się przy ekspozycji porównywalnej do klinicznej. W badaniach in vitro zaobserwowano potencjalne hamowanie repolaryzacji mięśnia sercowego (np. wydłużenie odcinka QT), jednakże dane kliniczne nie potwierdzają związku przyczynowego. W modelach zwierzęcych dawka 20 mg/kg mc./dobę powodowała zmniejszenie płodności samic szczurów oraz zmniejszenie przeżycia noworodków przy stosowaniu w okresie ciąży i porodu. Nie stwierdzono wad rozwojowych u szczurów i królików, choć u królików dawki ≥20 mg/kg mc./dobę wiązały się ze zmniejszoną masą ciała płodów. Gefitynib przenika do mleka w stężeniach 11-19-krotnie wyższych niż we krwi, co stanowi przeciwwskazanie do karmienia piersią. Brak działania genotoksycznego potwierdza korzystny profil bezpieczeństwa w tym zakresie.
badanie in vitro, działanie genotoksyczne, działanie rakotwórcze, EGFR, fototoksyczność, gefitynib, gruczolak wątroby, leczenie onkologiczne, martwica brodawek nerkowych, martwica komórek wątroby, naciek eozynofilowy makrofagów, naczyniakomięsak krwionośny, odcinek QT, organogeneza, płodność, potencjał czynnościowy serca, receptor naskórkowego czynnika wzrostu, rozwój postnatalny, ścieńczenie rogówki, teratogenność, wada rozwojowa, wydłużenie odstępu QT, zanik nabłonka rogówki - Leksykon leków
Przedkliniczne dane o bezpieczeństwie – Zolmitriptan STADA 2,5 mg
Badania przedkliniczne zolmitryptanu wykazały, że lek cechuje się szerokim marginesem bezpieczeństwa, gdy stosowany jest w dawkach terapeutycznych. Ocena toksyczności ostrej i przewlekłej potwierdziła, że działania niepożądane pojawiają się jedynie przy dawkach znacznie przekraczających maksymalne dawki terapeutyczne stosowane u ludzi. Ponadto, badania genotoksyczności przeprowadzone zarówno in vitro, jak i in vivo, nie wykazały potencjału uszkadzania materiału genetycznego, co eliminuje ryzyko mutagenności podczas terapii klinicznej. Długoterminowe testy karcynogenności na myszach i szczurach nie potwierdziły zwiększonego ryzyka nowotworów, co dodatkowo potwierdza bezpieczeństwo stosowania zolmitryptanu.
agonista receptora 5HT1B/1D, bezpieczeństwo farmakologiczne, dawka terapeutyczna, działanie genotoksyczne, działanie niepożądane, genotoksyczność leku, margines bezpieczeństwa, melanina, potencjał genotoksyczny, potencjał rakotwórczy, profil farmakokinetyczny, ryzyko karcynogenne, toksyczność ostra i przewlekła, wiązanie z melaniną, właściwość rakotwórcza, zolmitryptan - Leksykon leków
Przedkliniczne dane o bezpieczeństwie – Bilastyna Hitaxa 20 mg
Badania przedkliniczne bilastyny wykazały korzystny profil bezpieczeństwa substancji czynnej, zgodny z wytycznymi badań farmakologicznych. Nie stwierdzono działania genotoksycznego ani rakotwórczego. W badaniach toksyczności po podaniu wielokrotnym nie zaobserwowano istotnych klinicznie efektów toksycznych. Ocena wpływu na procesy rozrodcze wykazała toksyczność płodową jedynie przy dawkach toksycznych dla matki, znacznie przekraczających dawki terapeutyczne stosowane u ludzi (NOAEL ponad 30-krotnie wyższy niż ekspozycja kliniczna). W badaniach na szczurach i królikach odnotowano przed- i poimplantacyjną stratę oraz niepełne kostnienie kości, jednak przy dawkach znacznie przewyższających te stosowane klinicznie.
analiza farmakokinetyczna, autoradiografia, badanie dystrybucji, badanie farmakologiczne, badanie laktacji, badanie toksyczności, bezpieczeństwo farmakologiczne, dawka terapeutyczna, działanie genotoksyczne, działanie rakotwórcze, implantacja zarodka, lek przeciwhistaminowy, narząd rozrodczy, niepełne kostnienie, NOAEL, ośrodkowy układ nerwowy, OUN, parametry płodności, potencjał genotoksyczny, potencjał rakotwórczy, poziom ekspozycji, profil bezpieczeństwa, strata poimplantacyjna, toksyczność płodowa, toksyczność wielokrotna, wskaźnik płodności - Leksykon leków
Przedkliniczne dane o bezpieczeństwie – Enoxaparin sodium Ledraxen 4000 j.m.
Przeprowadzone badania przedkliniczne enoksaparyny sodowej wykazały korzystny profil bezpieczeństwa przy długotrwałym stosowaniu w dawkach wielokrotnie przekraczających dawki terapeutyczne stosowane u ludzi. W badaniach toksyczności po podaniu wielokrotnym, obejmujących szczury, psy i małpy, stosowanie dawki 10-15 mg/kg/dobę przez okres 13-26 tygodni drogą podskórną i dożylną nie wykazało działań niepożądanych poza oczekiwanym efektem przeciwzakrzepowym. Nie stwierdzono toksyczności narządowej ani systemowej, co potwierdza selektywność działania leku względem układu krzepnięcia. Kompleksowa ocena genotoksyczności, obejmująca test Amesa, test mutacji komórek chłoniaka myszy oraz testy aberracji chromosomalnej in vitro i in vivo, nie wykazała potencjału mutagennego ani klastogennego enoksaparyny sodowej.
aberracja chromosomalna, aktywność klastogenna, badanie toksykologiczne, działanie genotoksyczne, działanie mutagenne, działanie przeciwzakrzepowe, działanie teratogenne, enoksaparyna sodowa, genotoksyczność, lek przeciwzakrzepowy, mutacja powrotna, organogeneza, potencjał mutagenny, szpik kostny, test Amesa, test postępującej mutacji, toksyczność narządowa, toksyczność płodowa, toksyczność reprodukcyjna, toksyczność rozwojowa, toksyczność systemowa, toksyczność wielokrotnego podania, układ krzepnięcia - Leksykon leków
Przedkliniczne dane o bezpieczeństwie – Cefepime Accord 2 g
Przedkliniczne badania bezpieczeństwa cefepimu, substancji czynnej leku Cefepime Accord, wykazały brak działania genotoksycznego zarówno w testach in vitro, jak i in vivo, co potwierdza niskie ryzyko uszkodzenia materiału genetycznego podczas stosowania tego antybiotyku. Ponadto, badania na modelu szczurów nie wykazały negatywnego wpływu na płodność, wskazując na brak istotnych zaburzeń funkcji rozrodczych po podaniu cefepimu. Te wyniki podkreślają korzystny profil bezpieczeństwa cefepimu w kontekście genotoksyczności i reprodukcji.
badanie in vitro, badanie in vivo, badanie przedkliniczne, cefepim, cefepime accord, działanie genotoksyczne, działanie rakotwórcze, karcynogeneza, potencjał genotoksyczny, profil bezpieczeństwa, substancja czynna, uszkodzenie materiału genetycznego, wpływ na płodność, wpływ na rozrodczość, zaburzenie układu rozrodczego - Leksykon leków
Przedkliniczne dane o bezpieczeństwie – Bulgaplin 100 mg
Przedkliniczne badania bezpieczeństwa pregabaliny, substancji czynnej Bulgaplinu, wykazały dobrą tolerancję w dawkach odpowiadających klinicznym u ludzi, jednak wielokrotne podawanie u szczurów i małp ujawniło wpływ na ośrodkowy układ nerwowy, manifestujący się zmianami aktywności i ataksją. U starszych szczurów albinotycznych, przy dawkach przekraczających 5-krotnie ekspozycję kliniczną, zaobserwowano zwiększoną częstość zaniku siatkówki. Pregabalina nie wykazywała działania teratogennego u myszy, szczurów i królików, choć toksyczność płodowa pojawiła się przy dawkach znacznie wyższych niż stosowane u ludzi. Zaburzenia rozwojowe u młodych szczurów występowały przy ekspozycji ponad dwukrotnie przekraczającej maksymalną zalecaną u ludzi, a negatywny wpływ na płodność obserwowano jedynie przy bardzo wysokich dawkach, uznany za klinicznie nieistotny. Kompleksowe testy genotoksyczności nie wykazały działania genotoksycznego pregabaliny.
ataksja, badania farmakologiczne bezpieczeństwa, bruksizm, działanie genotoksyczne, działanie teratogenne, naczyniakomięsak krwionośny, nadreaktywność, ośrodkowy układ nerwowy, płytki krwi, potencjał genotoksyczny, potencjał rakotwórczy, pregabalina, proliferacja komórek śródbłonka, toksyczność prenatalna i pourodzeniowa, toksyczność u młodych zwierząt, toksyczność wielokrotnych dawek, zanik siatkówki - Leksykon leków
Przedkliniczne dane o bezpieczeństwie – Mel Max Actigel 20 mg/g
Przedkliniczna ocena bezpieczeństwa diklofenaku sodowego, substancji czynnej preparatu Mel Max Actigel w stężeniu 20 mg/g, obejmowała szeroki zakres badań toksykologicznych. Badania toksyczności ostrej wykazały, że diklofenak sodowy w dawkach terapeutycznych nie stanowi zagrożenia dla pacjentów, co jest istotne w kontekście ryzyka przypadkowego przedawkowania. Ponadto, badania toksyczności po podaniu wielokrotnym potwierdziły brak istotnej toksyczności kumulacyjnej, co jest szczególnie ważne przy miejscowym stosowaniu żelu, gdzie ekspozycja ogólnoustrojowa jest ograniczona w porównaniu z podaniem doustnym.
aberracja chromosomowa, diklofenak sodowy, działanie genotoksyczne, działanie karcynogenne, ekspozycja ogólnoustrojowa, genotoksyczność, mutacja genowa, niesteroidowy lek przeciwzapalny, podanie doustne, potencjał rakotwórczy, terapia przeciwzapalna, toksyczność kumulacyjna, toksyczność ostra, toksyczność po podaniu wielokrotnym, uszkodzenie DNA, żel przeciwzapalny - Leksykon leków
Przedkliniczne dane o bezpieczeństwie – Amiodaron hameln 50 mg/ml
Badania przedkliniczne amiodaronu wykazały istotne toksyczne działanie na płuca, wątrobę oraz tarczycę u zwierząt laboratoryjnych. W toksyczności przewlekłej obserwowano zwłóknienie i fosfolipidozę płuc u chomików, szczurów i psów, co wiąże się z mechanizmami stresu oksydacyjnego i zaburzeń energetycznych w komórkach. Hepatotoksyczność potwierdzono u szczurów. Testy genotoksyczności, w tym test Amesa in vitro oraz badanie mikrojąder in vivo na komórkach szpiku myszy, wykazały brak działania mutagennego amiodaronu. Dwuletnie badania rakotwórczości u szczurów ujawniły wzrost liczby guzów pęcherzykowych tarczycy (gruczolaki i/lub raki), prawdopodobnie o mechanizmie epigenetycznym, natomiast u myszy stwierdzono jedynie rozrost pęcherzykowy tarczycy zależny od dawki.
alkohol benzylowy, amiodaron, badanie rakotwórczości, działanie genotoksyczne, działanie mutagenne, fosfolipidoza, guz pęcherzykowy tarczycy, hepatotoksyczność, hormon tarczycy, mechanizm epigenetyczny, potencjał genotoksyczny, rozrost pęcherzykowy tarczycy, stres oksydacyjny, szpik kostny, test Amesa, toksyczność przewlekła, uszkodzenie chromosomu, wolny rodnik, zwłóknienie - Leksykon leków
Specjalne ostrzeżenia – Detimedac 500 mg
Dakarbazyna (Detimedac 500 mg lub 1000 mg) wymaga ścisłego nadzoru specjalisty onkologa ze względu na ryzyko poważnych działań niepożądanych, w tym zaburzeń czynności wątroby i szpiku kostnego. Monitorowanie obejmuje ocenę wielkości wątroby (klinicznie i obrazowo), regularne oznaczanie enzymów wątrobowych i bilirubiny oraz kontrolę morfologii krwi, ze szczególnym uwzględnieniem granulocytów kwasochłonnych, leukopenii, niedokrwistości i małopłytkowości. W przypadku objawów dysfunkcji wątroby lub nerek konieczne jest natychmiastowe przerwanie terapii. Wystąpienie choroby wenookluzyjnej wątroby stanowi bezwzględne przeciwwskazanie do dalszego leczenia. Wczesne zastosowanie wysokich dawek kortykosteroidów (np. hydrokortyzon 300 mg/dobę) oraz ewentualne leczenie fibrynolityczne może być korzystne w powikłaniach wątrobowych.
choroba wenookluzyjna wątroby, dakarbazyna, działanie genotoksyczne, enzymy wątrobowe, fenytoina, granulocyty kwasochłonne, hemopoeza, immunosupresja, kortykosteroidy, leki cytotoksyczne, leki fibrynolityczne, leukopenia, małopłytkowość, martwica wątroby, morfologia krwi, nadwrażliwość, niedokrwistość, niedrożność żył wątrobowych, onkolog, parametry biochemiczne, szczepionki atenuowane, szpik kostny, tkankowy aktywator plazminogenu, toksyczność hematologiczna, wynaczynienie, zaburzenia czynności nerek, zaburzenia czynności wątroby - Leksykon substancji czynnych
Epinastyna – Przedkliniczne dane o bezpieczeństwie
Przedkliniczne badania chlorowodorku epinastyny, substancji czynnej preparatu Relestat w stężeniu 0,5 mg/ml, wykazały korzystny profil bezpieczeństwa. Standardowe testy farmakologiczne nie ujawniły istotnych zagrożeń dla układu sercowo-naczyniowego, oddechowego ani ośrodkowego układu nerwowego. Wielokrotne podawanie substancji nie powodowało klinicznie istotnych zmian w parametrach biochemicznych, hematologicznych ani histopatologicznych u zwierząt. Testy genotoksyczności in vitro i in vivo nie wykazały działania mutagennego ani zdolności do indukcji aberracji chromosomowych. Długoterminowe badania kancerogenności nie potwierdziły rakotwórczego potencjału epinastyny, nawet przy dawkach znacznie przekraczających te stosowane terapeutycznie u ludzi.
aberracja chromosomowa, badanie farmakologiczne, badanie in vitro, badanie in vivo, badanie toksyczności, chlorowodorek epinastyny, dane niekliniczne, działanie genotoksyczne, działanie kancerogenne, działanie rakotwórcze, mutacja genowa, ośrodkowy układ nerwowy, parametr biochemiczny, parametr rozrodczy, rozwój pourodzeniowy, rozwój zarodkowo-płodowy, substancja czynna, test genotoksyczności, toksyczność reprodukcyjna, układ oddechowy, układ sercowo-naczyniowy