Przedkliniczne dane o bezpieczeństwie stosowania leku Riluzole SUN

Ocena przedklinicznego bezpieczeństwa stosowania ryluzolu obejmuje szereg badań, w tym badania potencjału rakotwórczego, genotoksyczności, toksyczności po podaniu pojedynczym i wielokrotnym oraz wpływu na reprodukcję. Dane te stanowią istotny element analizy ryzyka związanego ze stosowaniem leku u pacjentów.¹

Potencjał rakotwórczy

Przeprowadzone badania na modelach zwierzęcych, obejmujące myszy i szczury, jednoznacznie wykazały brak potencjału rakotwórczego ryluzolu. Nie zaobserwowano zwiększonej częstości występowania nowotworów u badanych zwierząt w porównaniu do grup kontrolnych.²

Ocena genotoksyczności

Standardowe badania genotoksyczności przeprowadzone dla ryluzolu nie wykazały potencjału uszkadzania materiału genetycznego. Jednakże w przypadku głównego aktywnego metabolitu ryluzolu uzyskano pozytywne wyniki w dwóch testach przeprowadzonych w warunkach in vitro. Aby dogłębnie zbadać to zagadnienie, przeprowadzono dodatkowych siedem testów w warunkach in vitro oraz in vivo, które nie potwierdziły działania genotoksycznego tego metabolitu.³

Na podstawie kompleksowej analizy uzyskanych danych oraz uwzględniając negatywne wyniki badań rakotwórczości u myszy i szczurów, uznano, że potencjalne genotoksyczne działanie metabolitu ryluzolu nie ma istotnego znaczenia klinicznego dla człowieka.⁴

Toksyczność podostra i przewlekła

W badaniach toksyczności po wielokrotnym podaniu ryluzolu zaobserwowano szereg zmian w parametrach fizjologicznych badanych zwierząt:

• U szczurów i małp stwierdzono niejednorodne zmniejszenie liczby erytrocytów
• U tych samych gatunków odnotowano zmiany parametrów czynnościowych wątroby
• U psów obserwowano niedokrwistość hemolityczną

Wszystkie wymienione zmiany występowały po zastosowaniu dawek 2-10 razy większych niż zalecana dawka terapeutyczna dla ludzi wynosząca 100 mg/dobę.⁵

Wpływ na układ rozrodczy i rozwój płodu

W badaniach toksyczności po podaniu pojedynczej dawki ryluzolu u samic szczurów zaobserwowano częstszy brak ciałka żółtego w porównaniu do grup kontrolnych. Warto podkreślić, że obserwacja ta miała charakter odosobniony i nie została potwierdzona w innych badaniach ani u innych gatunków zwierząt.⁶

W badaniach na ciężarnych samicach szczurów stwierdzono, że ryluzol znakowany izotopem węgla 14C przenika przez barierę łożyskową do płodu. Ponadto wykazano, że lek zmniejszał współczynnik ciąż oraz liczbę implantacji u szczurów, jednak efekt ten obserwowano wyłącznie po zastosowaniu dawek co najmniej dwukrotnie przewyższających dawki terapeutyczne stosowane u ludzi.⁷

Istotnym jest, że w przeprowadzonych badaniach wpływu ryluzolu na reprodukcję u zwierząt nie zaobserwowano wad rozwojowych u potomstwa.⁸

Przenikanie do mleka

Badania z wykorzystaniem ryluzolu znakowanego izotopem węgla 14C wykazały, że substancja przenika do mleka karmiących samic szczura. Obserwacja ta ma istotne znaczenie kliniczne w kontekście potencjalnego ryzyka związanego ze stosowaniem leku u kobiet karmiących piersią.⁹