skurcz oskrzeli
Skurcz oskrzeli (bronchospazm) to nagłe zwężenie dróg oddechowych spowodowane skurczem mięśni gładkich w ścianie oskrzeli. Jest to kluczowy mechanizm patofizjologiczny występujący w wielu chorobach układu oddechowego, przede wszystkim w astmie oskrzelowej, przewlekłej obturacyjnej chorobie płuc (POChP) oraz w reakcjach anafilaktycznych.
W warunkach klinicznych skurcz oskrzeli objawia się dusznością, świszczącym oddechem (wheezing), kaszlem oraz uczuciem ściskania w klatce piersiowej. Nasilenie objawów może być różne – od łagodnych dolegliwości po stany zagrażające życiu, szczególnie w przypadku ciężkiego, opornego na leczenie skurczu oskrzeli.
Diagnostyka skurczu oskrzeli opiera się na badaniu podmiotowym, przedmiotowym oraz badaniach czynnościowych układu oddechowego, przede wszystkim spirometrii z próbą rozkurczową. Leczenie obejmuje podawanie leków rozszerzających oskrzela (beta-2-mimetyki, cholinolityki), glikokortykosteroidów oraz w przypadkach ciężkich – tlenoterapii i mechanicznego wspomagania wentylacji.
Profilaktyka skurczu oskrzeli u pacjentów z przewlekłymi chorobami układu oddechowego polega na systematycznym stosowaniu leków kontrolujących chorobę, unikaniu czynników wyzwalających oraz edukacji pacjenta w zakresie samodzielnego rozpoznawania objawów zaostrzenia i wdrażania planu postępowania.
Powiązane wpisy
- Leksykon leków
Przedawkowanie – Carvetrend 25 mg
Przedawkowanie karwedylolu, substancji czynnej leku Carvetrend, prowadzi do poważnych zaburzeń układu sercowo-naczyniowego i oddechowego, takich jak ciężkie niedociśnienie tętnicze, bradykardia (<60 uderzeń/min), niewydolność serca, wstrząs kardiogenny, zatrzymanie krążenia, zaburzenia oddychania, skurcz oskrzeli, zaburzenia świadomości oraz uogólnione napady drgawkowe. Mechanizmy tych objawów obejmują blokadę receptorów beta- i alfa-adrenergicznych, co prowadzi do rozszerzenia naczyń, osłabienia kurczliwości mięśnia sercowego oraz wpływu na ośrodek oddechowy i OUN. Objawy te wymagają szybkiego rozpoznania i natychmiastowej interwencji medycznej, gdyż mogą skutkować niewydolnością wielonarządową i trwałym uszkodzeniem neurologicznym.
atropina, beta-adrenolityk, beta-sympatykomimetyk, bradykardia, bradykardia zatokowa, ciśnienie tętnicze krwi, drgawki toniczno-kloniczne, drożność dróg oddechowych, elektrokardiogram, glukagon, hipoperfuzja mózgu, hipotensja, inhibitor fosfodiesterazy, intubacja, karwedylol, kurczliwość mięśnia sercowego, napad drgawkowy, niedociśnienie tętnicze, niewydolność serca, niewydolność wielonarządowa, perfuzja narządowa, receptory adrenergiczne, receptory beta-2, receptory beta-adrenergiczne, skurcz oskrzeli, środek inotropowy, stymulacja przezżylna, układ sercowo-naczyniowy, uszkodzenie neurologiczne, wstrząs kardiogenny, zaburzenia rytmu, zatrzymanie krążenia - Leksykon leków
Działania niepożądane – Gripex Hot Max (1000 mg + 100 mg + 12,2 mg)/sasz.
Produkt leczniczy Gripex Hot Max, zawierający paracetamol (1000 mg), kwas askorbinowy (100 mg) oraz chlorowodorek fenylefryny (12,2 mg) w jednej saszetce, wykazuje szerokie spektrum potencjalnych działań niepożądanych, które mogą dotyczyć różnych układów i narządów. Szczególną uwagę należy zwrócić na reakcje nadwrażliwości, w tym ryzyko wstrząsu anafilaktycznego, oraz zaburzenia układu krążenia, takie jak podwyższenie ciśnienia tętniczego i tachykardia (>100 uderzeń/min). Działania niepożądane obejmują również objawy ze strony układu pokarmowego (nudności, wymioty, suchość w jamie ustnej), dermatologiczne (świąd, pokrzywka), nerwowego (lęk, niepokój, bezsenność) oraz hematologiczne (granulocytopenia, agranulocytoza, trombocytopenia <150 000/μl). W rzadkich przypadkach mogą wystąpić poważne zaburzenia układu oddechowego (napad astmy oskrzelowej) oraz nerek (kolka nerkowa, martwica brodawek nerkowych).
agranulocytoza, arytmia, astma oskrzelowa, bezsenność, bladość powłok, ból lędźwiowy, chlorowodorek fenylefryny, dysuria, granulocytopenia, hipotensja, kolka nerkowa, kserostomia, kwas askorbowy, lęk, martwica brodawek nerkowych, nadciśnienie tętnicze, nerwowość, niepokój, nudności, omamy, paracetamol, pieczenie w nadbrzuszu, pokrzywka, reakcja alergiczna, reakcja dermatologiczna, reakcja nadwrażliwości, skurcz oskrzeli, świąd, świąd skóry, tachykardia, trombocytopenia, wstrząs anafilaktyczny, wymioty, zaburzenia hematologiczne, zaburzenia oddychania, zaburzenia świadomości, zaburzenia trawienia, zaburzenia układu moczowego, zaburzenia układu oddechowego, zaburzenia układu pokarmowego - Leksykon leków
Przeciwwskazania – Acard 75 mg
Lek Acard 75 mg (kwas acetylosalicylowy) w postaci tabletek dojelitowych jest przeciwwskazany u pacjentów z nadwrażliwością na salicylany, skazą krwotoczną, czynną chorobą wrzodową żołądka lub dwunastnicy, ciężką niewydolnością nerek i wątroby, a także u osób z napadami astmy aspirynowej. Ponadto, stosowanie leku jest zabronione w ostatnim trymestrze ciąży ze względu na ryzyko przedłużenia czasu krwawienia, hamowania czynności skurczowej macicy oraz przedwczesnego zamknięcia przewodu tętniczego u płodu. Acard nie powinien być podawany dzieciom do 12 roku życia podczas infekcji wirusowych z uwagi na ryzyko zespołu Reye’a. Interakcje z metotreksatem w dawkach ≥15 mg/tydzień zwiększają toksyczność tego leku poprzez zmniejszenie jego wydalania nerkowego i wypieranie z połączeń białkowych.
astma aspirynowa, bezpieczna farmakoterapia, ciężka niewydolność nerek, ciężka niewydolność wątroby, czynna choroba wrzodowa żołądka, działanie niepożądane, klopidogrel, koagulopatia, krwawienie z przewodu pokarmowego, kwas acetylosalicylowy, lek przeciwkrzepliwy, lek przeciwpłytkowy, metotreksat, nadwrażliwość na kwas acetylosalicylowy, niekontrolowane nadciśnienie tętnicze, NLPZ, obrzęk błony śluzowej, przewód tętniczy, reakcja anafilaktyczna, skaza krwotoczna, skurcz oskrzeli, tabletka dojelitowa, tikagrelor, trymestr ciąży, wydalanie nerkowe, zabieg chirurgiczny, zaburzenie hemostazy, zaburzenie krzepnięcia, zespół Reye’a - Leksykon leków
Działania niepożądane – Hotlec (100 mg + 10 mg + 5 mg + 5 mg)/g
Lek Hotlec w postaci maści zawiera na 1 g: salicylan metylu (100 mg), kamforę (10 mg), olejek sosnowy (5 mg) oraz olejek terpentynowy (5 mg). Terapia tym preparatem może wywoływać działania niepożądane, głównie miejscowe reakcje skórne takie jak podrażnienie, ból i przekrwienie, szczególnie u pacjentów ze skłonnością do uczuleń. Wśród poważniejszych powikłań należy uwzględnić reakcje alergiczne, w tym pokrzywkę, wyprysk kontaktowy, a także rzadkie, ale groźne napady astmy i wstrząs anafilaktyczny u osób z nadwrażliwością. W przypadku wystąpienia jakichkolwiek objawów niepożądanych konieczne jest natychmiastowe zaprzestanie stosowania leku i wdrożenie odpowiedniego postępowania medycznego.
astma oskrzelowa, duszność, kamfora, miejscowy ból, nadwrażliwość na salicylany, napad astmy, obrzęk naczynioruchowy, olejek sosnowy, olejek terpentynowy, podrażnienie skóry, pokrzywka, przekrwienie, reakcja alergiczna, rumień, salicylan metylu, skurcz oskrzeli, spadek ciśnienia tętniczego, świąd, świszczący oddech, uczulenie, wstrząs anafilaktyczny, wyprysk kontaktowy, wysypka skórna, zaburzenie świadomości - Leksykon leków
Działania niepożądane – Ibuprofen/Paracetamol Sandoz 200 mg + 500 mg
Preparat Ibuprofen/Paracetamol Sandoz (200 mg + 500 mg) wykazuje profil działań niepożądanych zgodny z monoterapią obu składników aktywnych, jednak ze względu na ich połączenie należy monitorować pełne spektrum potencjalnych reakcji. Bardzo rzadkie (<1/10 000) zaburzenia hematologiczne obejmują agranulocytozę, niedokrwistość aplastyczną i hemolityczną, leukopenię, neutropenię, pancytopenię oraz małopłytkowość, manifestujące się gorączką, bólem gardła, owrzodzeniami błony śluzowej jamy ustnej, objawami grypopodobnymi, wyczerpaniem oraz krwawieniami. Reakcje nadwrażliwości występują niezbyt często (≥1/1000 do <1/100), obejmując pokrzywkę i świąd, a bardzo rzadko (poniżej 1/10 000) mogą prowadzić do ciężkich reakcji anafilaktycznych, w tym obrzęku naczynioruchowego i wstrząsu. Neurologiczne działania niepożądane, takie jak jałowe zapalenie opon mózgowo-rdzeniowych, parestezje czy zapalenie nerwu wzrokowego, również należą do rzadkich, podobnie jak zaburzenia psychiczne (splątanie, depresja, omamy) oraz zaburzenia widzenia i słuchu.
agranulocytoza, anafilaksja, choroba Leśniowskiego-Crohna, jałowe zapalenie opon mózgowo-rdzeniowych, leukopenia, małopłytkowość, martwica brodawek nerkowych, mieszana choroba tkanki łącznej, neutropenia, niedociśnienie, niedokrwistość, niewydolność wątroby, obrzęk naczynioruchowy, osutka krostkowa, pancytopenia, parestezje, perforacja przewodu pokarmowego, pokrzywka, rumień wielopostaciowy, skurcz oskrzeli, śródmiąższowe zapalenie nerek, tachykardia, toczeń rumieniowaty układowy, toksyczna nekroliza naskórka, wrzód trawienny, wrzodziejące zapalenie jamy ustnej, zapalenie nerwu wzrokowego, zapalenie trzustki, zapalenie wątroby, zespół DRESS, zespół nerczycowy, zespół Stevensa-Johnsona, żółtaczka - Leksykon leków
Działania niepożądane – Ibuprofen APTEO MED 50 mg/g
Ibuprofen APTEO MED w postaci żelu 50 mg/g stosowany miejscowo charakteryzuje się ograniczoną biodostępnością systemową w porównaniu do formy doustnej, co przekłada się na niższe ryzyko działań niepożądanych ze strony układu pokarmowego. Niemniej jednak, długotrwałe stosowanie lub aplikacja na duże powierzchnie skóry może prowadzić do ogólnoustrojowych efektów niepożądanych, takich jak ból brzucha, niestrawność czy zaburzenia czynności nerek. Działania niepożądane klasyfikowane są według częstości występowania: bardzo często (≥1/10), często (≥1/100 do <1/10), niezbyt często (≥1/1 000 do <1/100), rzadko (≥1/10 000 do <1/1 000), bardzo rzadko (<1/10 000) oraz o nieznanej częstości.
AGEP, biodostępność systemowa, czynność nerek, działanie ogólnoustrojowe, ibuprofen miejscowy, kontaktowe zapalenie skóry, nadwrażliwość na światło, obrzęk naczynioruchowy, pęcherzowe zapalenie skóry, reakcja nadwrażliwości, rumień wielopostaciowy, SCAR, skurcz oskrzeli, toksyczne martwicze oddzielanie naskórka, układ pokarmowy, wysypka krostkowa, zespół DRESS, zespół Stevensa-Johnsona, złuszczające zapalenie skóry - Leksykon leków
Działania niepożądane – Aclexa 100 mg
Analiza profilu bezpieczeństwa celekoksybu (Aclexa) opiera się na danych z badań klinicznych oraz monitoringu po wprowadzeniu leku do obrotu, obejmujących ponad 70 milionów pacjentów. Stosowanie celekoksybu w dawkach od 100 mg do 800 mg na dobę, zarówno w krótkoterminowej (do 12 tygodni), jak i długoterminowej terapii (do 3 lat, dawka 400 mg/dobę), wiąże się z występowaniem działań niepożądanych o różnej częstości. Najczęściej obserwowane działania niepożądane dotyczą układu pokarmowego (ból brzucha, biegunka, dyspepsja, nudności – często ≥1/100 do <1/10), układu sercowo-naczyniowego (nadciśnienie tętnicze – często, zawał mięśnia sercowego – niezbyt często ≥1/1 000 do <1/100, niewydolność serca i zatorowość płucna – rzadko ≥1/10 000 do <1/1 000) oraz skóry (wysypka, świąd – często). Działania niepożądane klasyfikowane są według MedDRA i częstości występowania, co umożliwia precyzyjne monitorowanie ryzyka u pacjentów z chorobą zwyrodnieniową stawów i reumatoidalnym zapaleniem stawów.
agranulocytoza, celekoksyb, choroba zwyrodnieniowa stawów, dyspepsja, hiperkaliemia, krwotok z przewodu pokarmowego, leukopenia, małopłytkowość, martwica toksyczno-rozpływna naskórka, martwica wątroby, niedokrwistość, niesteroidowy lek przeciwzapalny, niewydolność serca, niewydolność wątroby, obrzęk naczynioruchowy, ostra niewydolność nerek, owrzodzenie dwunastnicy, pancytopenia, perforacja jelita, polip gruczolakowaty, reakcja anafilaktyczna, reumatoidalne zapalenie stawów, rumień wielopostaciowy, skurcz oskrzeli, śródmiąższowe zapalenie nerek, wstrząs anafilaktyczny, wysypka polekowa z eozynofilią, zakażenie układu moczowego, zapalenie naczyń, zapalenie opon mózgowo-rdzeniowych, zapalenie oskrzeli, zapalenie płuc, zapalenie przełyku, zapalenie śluzówki jamy ustnej, zapalenie trzustki, zapalenie wątroby, zapalenie wątroby piorunujące, zapalenie zatok, zapalenie żołądka, zatorowość płucna, zawał mięśnia sercowego, zespół nerczycowy, zespół Stevensa-Johnsona, żółtaczka - Leksykon leków
Działania niepożądane – Staveran 120 120 mg
Werapamil, substancja czynna leku Staveran dostępna w dawkach 40 mg, 80 mg oraz 120 mg, wykazuje szerokie spektrum działań niepożądanych, które należy monitorować podczas terapii. Najczęściej obserwowane objawy to ból głowy, zawroty głowy, zaburzenia żołądkowo-jelitowe (nudności, zaparcia, bóle brzucha), zaburzenia rytmu serca (rzadkoskurcz, częstoskurcz, kołatanie serca), niedociśnienie tętnicze, zaczerwienienie skóry, obrzęki obwodowe oraz uczucie zmęczenia. Działania niepożądane klasyfikowane są według częstości występowania: często (≥1/100 do <1/10), niezbyt często (≥1/1000 do <1/100), rzadko (≥1/10 000 do <1/1000), bardzo rzadko (<1/10 000) oraz częstość nieznana. Szczególną uwagę należy zwrócić na kardiologiczne powikłania, takie jak blok przedsionkowo-komorowy I-III stopnia, niewydolność serca, asystolię oraz zatrzymanie akcji węzła zatokowego, które wymagają ścisłego monitorowania układu krążenia.
asystolia, blok przedsionkowo-komorowy, ból brzucha, ból głowy, ból mięśni, ból stawów, chlorowodorek werapamilu, częstoskurcz, drżenie mięśni, duszność, ginekomastia, hiperkaliemia, hiperprolaktynemia, kołatanie serca, łysienie, mlekotok, napad drgawkowy, niedociśnienie tętnicze, niedrożność jelit, niewydolność nerek, niewydolność serca, nudności, obrzęk naczynioruchowy, obrzęk obwodowy, obrzęk płuc, osłabienie mięśni, parestezja, plamica, podwyższone enzymy wątrobowe, pokrzywka, przerost dziąseł, reakcja nadwrażliwości, rumień wielopostaciowy, rzadkoskurcz, rzadkoskurcz zatokowy, senność, skurcz oskrzeli, suchość błony śluzowej jamy ustnej, szum uszny, uszkodzenie wątroby, wysypka plamkowo-grudkowa, zaburzenia erekcji, zaburzenia pozapiramidowe, zaburzenia widzenia, zaparcia, zatrzymanie akcji węzła zatokowego, zawroty głowy, zawroty głowy obwodowe, zawroty głowy ośrodkowe, zespół Stevensa-Johnsona - Leksykon leków
Działania niepożądane – Flegamina Fast 8 mg
Flegamina Fast, zawierająca 8 mg bromoheksyny chlorowodorku w tabletkach do rozpadu w jamie ustnej, może wywoływać działania niepożądane obejmujące różne układy organizmu. Reakcje nadwrażliwości immunologicznej występują rzadko, natomiast poważne reakcje anafilaktyczne, w tym wstrząs anafilaktyczny i obrzęk naczynioruchowy, mają nieznaną częstość i wymagają natychmiastowej interwencji. W układzie nerwowym obserwuje się bóle i zawroty głowy oraz senność (częstość nieznana), które mogą ograniczać zdolność prowadzenia pojazdów. Zaburzenia naczyniowe manifestują się obniżeniem ciśnienia tętniczego (częstość nieznana), co może prowadzić do omdleń. W układzie oddechowym możliwy jest paradoksalny skurcz oskrzeli, szczególnie niebezpieczny u pacjentów z astmą oskrzelową. Najczęstsze działania niepożądane dotyczą przewodu pokarmowego: ból w nadbrzuszu, nudności, wymioty i biegunka występują niezbyt często, a niestrawność ma nieznaną częstość. Skórne reakcje niepożądane, takie jak wysypka i pokrzywka, pojawiają się rzadko, natomiast ciężkie reakcje skórne (rumień wielopostaciowy, zespół Stevensa-Johnsona, toksyczna martwica naskórka, ostra uogólniona osutka krostkowa) mają nieznaną częstość i stanowią zagrożenie życia. Zwiększenie aktywności enzymów wątrobowych, wskazujące na potencjalne uszkodzenie hepatocytów, również występuje z nieznaną częstością i wymaga monitorowania funkcji wątroby.
astma oskrzelowa, ból górnej części brzucha, bromoheksyna chlorowodorek, duszność, dyspepsja, enzymy wątrobowe, hepatocyt, nadmierna potliwość, obrzęk naczynioruchowy, obrzęk twarzy, ostra uogólniona osutka krostkowa, parametry laboratoryjne, pokrzywka, przewlekła obturacyjna choroba płuc, reakcja anafilaktyczna, reakcja nadwrażliwości, rumień wielopostaciowy, skurcz oskrzeli, toksyczna martwica naskórka, układ nerwowy, wstrząs anafilaktyczny, wysypka skórna, zaburzenia naczyniowe, zaburzenia skóry i tkanki podskórnej, zaburzenia układu oddechowego, zaburzenia żołądka i jelit, zespół Stevensa-Johnsona - Leksykon leków
Przedawkowanie – Carteol LP 2% Preservative Free 20 mg/ml
Przedawkowanie karteololu chlorowodorku, substancji czynnej w produkcie Carteol LP 2% Preservative Free, może wystąpić zarówno po miejscowym podaniu do oczu, jak i po przypadkowym spożyciu doustnym. Każdy 1 ml roztworu zawiera 20 mg karteololu, a pojedyncza kropla dostarcza 756 µg substancji czynnej, co oznacza, że nawet niewielka ilość preparatu może prowadzić do istotnego przedawkowania systemowego. Objawy przedawkowania obejmują bradykardię, hipotensję, skurcz oskrzeli, hipoglikemię, zaburzenia przewodnictwa przedsionkowo-komorowego, niewydolność serca oraz miejscowe podrażnienie oka. W przypadku miejscowego przedawkowania zaleca się natychmiastowe przepłukanie oka jałowym roztworem chlorku sodu 0,9%, a w braku takiego roztworu – czystą wodą. Ze względu na przedłużone uwalnianie leku oraz obecność fosforanów (19,2 µg na kroplę, co odpowiada 0,509 mg/ml), efekty toksyczne mogą utrzymywać się dłużej.
astma, blok przedsionkowo-komorowy, błona śluzowa nosowo-gardłowa, bradykardia, cukrzyca, dysfunkcja lewej komory, hipoglikemia, hipotensja, jałowy roztwór chlorku sodu, karteolol chlorowodorek, krążenie ogólne, lek beta-adrenolityczny, naczynie spojówkowe, niewydolność serca, POChP, podrażnienie oka, przedawkowanie beta-adrenolityków, przedawkowanie systemowe, receptor beta-adrenergiczny, skurcz oskrzeli, zaburzenie rytmu serca, zapaść krążeniowa - Leksykon leków
Działania niepożądane – Concoram 10 mg + 10 mg
Concoram, zawierający bisoprolol fumaran oraz amlodypinę (w postaci bezylanu), wykazuje profil działań niepożądanych charakterystyczny dla obu substancji czynnych. Amlodypina, jako bloker kanałów wapniowych, najczęściej powoduje działania niepożądane takie jak senność, zawroty głowy, ból głowy, kołatanie serca, uderzenia gorąca, bóle brzucha, nudności, obrzęki (w tym obrzęk okolicy kostek) oraz uczucie zmęczenia. Rzadziej obserwuje się leukopenię, małopłytkowość, reakcje alergiczne, hiperglikemię, zaburzenia psychiczne (depresja, zmiany nastroju, bezsenność), zaburzenia rytmu serca, niedociśnienie tętnicze, duszność, zapalenie wątroby, zmiany skórne (wysypka, świąd, łysienie) oraz ciężkie reakcje skórne (np. zespół Stevensa-Johnsona). Bisoprolol, beta-adrenolityk, często wywołuje zawroty głowy, ból głowy, uczucie zmęczenia oraz uczucie ziębnięcia i drętwienia kończyn, a rzadziej zaburzenia rytmu serca, bradykardię, nasilenie niewydolności serca, skurcz oskrzeli, zapalenie wątroby, reakcje skórne i zaburzenia erekcji. Częstość występowania działań niepożądanych klasyfikowana jest od bardzo często (≥1/10) do bardzo rzadko (<1/10 000).
alergiczny nieżyt nosa, amlodypina, astenia, beta-adrenolityk, bezsenność, bisoprolol, bloker kanałów wapniowych, ból brzucha, ból głowy, ból mięśni, ból pleców, ból stawów, bradykardia, depresja, drżenie, duszność, ginekomastia, hiperglikemia, hipertonia, kołatanie serca, kurcz mięśni, leukopenia, łysienie, małopłytkowość, nadwrażliwość na światło, neuropatia obwodowa, niedociśnienie tętnicze, niewydolność serca, nudności, obrzęk kostek, obrzęk naczynioruchowy, obrzęk Quinckego, omdlenie, parestezja, plamica, pokrzywka, reakcja alergiczna, rozrost dziąseł, rumień wielopostaciowy, senność, skurcz oskrzeli, szum uszny, toksyczne martwicze oddzielenie naskórka, uderzenia gorąca, zaburzenia erekcji, zaburzenia oddawania moczu, zaburzenia rytmu serca, zaburzenia smaku, zaburzenia widzenia, zapalenie błony śluzowej nosa, zapalenie błony śluzowej żołądka, zapalenie naczyń, zapalenie trzustki, zapalenie wątroby, zawroty głowy, zespół pozapiramidowy, zespół Stevensa-Johnsona, żółtaczka - Leksykon leków
Przedawkowanie – Ristidic 4,5 mg
Przedawkowanie rywastygminy, inhibitora acetylocholinoesterazy stosowanego w leku Ristidic, prowadzi do nadmiernej stymulacji układu cholinergicznego, manifestującej się objawami muskarynowymi przy umiarkowanym zatruciu (mioza, zaczerwienienie twarzy, bóle brzucha, nudności, wymioty, biegunka, bradykardia, skurcz oskrzeli, nadmierne pocenie, mimowolne oddawanie moczu/stolca, łzawienie, niedociśnienie, nadmierne ślinienie) oraz objawami nikotynowymi w ciężkich przypadkach (osłabienie mięśni, drżenie pęczkowe, drgawki, zatrzymanie oddychania). Dodatkowo obserwuje się objawy niepożądane o różnym stopniu nasilenia, takie jak zawroty głowy, bóle głowy, senność, stany splątania, nadciśnienie, omamy i złe samopoczucie. Okres półtrwania rywastygminy wynosi około 1 godziny, natomiast hamowanie acetylocholinoesterazy utrzymuje się około 9 godzin.
atropina, bradykardia, drżenie pęczkowe mięśni, działanie cholinergiczne, inhibitor acetylocholinoesterazy, lek przeciwwymiotny, mioza, nadciśnienie, niedociśnienie, objawy muskarynowe, objawy nikotynowe, okres półtrwania rywastygminy, omamy, rywastygmina, siarczan atropiny, skopolamina, skurcz oskrzeli, stan splątania, układ cholinergiczny, zatrzymanie oddychania - Leksykon leków
Działania niepożądane – Theraflu Max Grip 1000 mg + 70 mg + 10 mg
Theraflu MAX GRIP zawiera 1000 mg paracetamolu, 70 mg kwasu askorbinowego oraz 10 mg chlorowodorku fenylefryny w jednej saszetce. Paracetamol może wywoływać bardzo rzadkie działania niepożądane (≤1/10 000), takie jak trombocytopenia, reakcje nadwrażliwości (w tym anafilaksja i ciężkie reakcje skórne), skurcz oskrzeli u pacjentów z nadwrażliwością na NLPZ oraz zaburzenia czynności wątroby z podwyższonymi enzymami wątrobowymi. Fenylefryna natomiast wiąże się z zaburzeniami psychicznymi (nerwowość), neurologicznymi (ból głowy, zawroty głowy, bezsenność), sercowymi (wzrost ciśnienia tętniczego, tachykardia, palpitacje), żołądkowo-jelitowymi (nudności, wymioty) oraz rzadkimi reakcjami alergicznymi i zaburzeniami oka (rozszerzenie źrenicy, ostra jaskra zamykającego się kąta). Szczególną ostrożność należy zachować u pacjentów z chorobami układu krążenia, jaskrą oraz przerostem gruczołu krokowego.
alergiczne zapalenie skóry, bezsenność, chlorowodorek fenylefryny, enzym wątrobowy, fenylefryna, jaskra zamykającego się kąta, kołatanie serca, kwas askorbowy, monitorowanie działań niepożądanych, nadciśnienie tętnicze, niesteroidowy lek przeciwzapalny, obrzęk naczynioruchowy, ostra uogólniona osutka krostkowa, paracetamol, płytki krwi, pokrzywka, przerost gruczołu krokowego, reakcja anafilaktyczna, reakcja nadwrażliwości, skurcz oskrzeli, tachykardia, trombocytopenia, zaburzenie czynności wątroby, zatrzymanie moczu, zawrót głowy, zespół Stevensa-Johnsona - Leksykon leków
Działania niepożądane – Dasatinib Sandoz 80 mg
Dazatynib, stosowany w leczeniu przewlekłej białaczki szpikowej (CML) oraz ostrej białaczki limfoblastycznej z chromosomem Philadelphia (ALL Ph+), charakteryzuje się szerokim spektrum działań niepożądanych, które występują bardzo często u większości pacjentów. Mediana czasu leczenia dorosłych wynosiła 19,2 miesiąca (do 60 miesięcy w nowo rozpoznanej CML), a u dzieci 26,3 miesiąca. Działania niepożądane prowadziły do przerwania terapii u 19% dorosłych i 1,5% pacjentów pediatrycznych. Najczęstsze powikłania obejmują mielosupresję (niedokrwistość, neutropenię, małopłytkowość), zakażenia (bakteryjne, wirusowe, grzybicze), powikłania kardiologiczne (zastoinowa niewydolność serca, zaburzenia rytmu, zawał mięśnia sercowego), pulmonologiczne (wysięk opłucnowy, duszność, obrzęk płuc) oraz objawy ze strony przewodu pokarmowego (biegunka, nudności, krwawienia). Rzadziej obserwuje się poważne powikłania, takie jak mikroangiopatia zakrzepowa, rabdomioliza czy zespół Stevensa-Johnsona.
aplazja czerwonokrwinkowa, arytmia komorowa, biegunka, ból mięśniowo-kostny, chłonkotok, cukrzyca, dazatynib, dermatoza neutrofilowa, duszność, gorączka neutropeniczna, krwawienie w obrębie OUN, krwawienie z przewodu pokarmowego, krwotok, limfadenopatia, limfopenia, małopłytkowość, martwica kości, mielosupresja, mikroangiopatia zakrzepowa, nacieki w płucach, nadciśnienie płucne, nadciśnienie tętnicze, nadczynność tarczycy, neutropenia, neutropeniczne zapalenie jelit, niedoczynność tarczycy, niedokrwistość, obrzęk płuc, ostra białaczka limfoblastyczna, owrzodzenie przewodu pokarmowego, posocznica, przewlekła białaczka szpikowa, rabdomioliza, serce płucne, skurcz oskrzeli, śródmiąższowa choroba płuc, wstrząs anafilaktyczny, wydłużenie odstępu QT, wysięk opłucnowy, wysięk osierdziowy, zaburzenia rytmu serca, zakażenie górnych dróg oddechowych, zapalenie błony śluzowej żołądka, zapalenie mięśni, zapalenie mięśnia sercowego, zapalenie okrężnicy, zapalenie osierdzia, zapalenie płuc, zapalenie przełyku, zapalenie trzustki, zapalenie wątroby typu B, zastoinowa niewydolność serca, zator tętnicy płucnej, zawał mięśnia sercowego, zespół niewydolności oddechowej, zespół rozpadu guza, zespół Stevensa-Johnsona - Leksykon leków
Wskazania do stosowania – Berodual N (50 mcg + 21 mcg)/dawkę inh.
Berodual N to lek złożony w postaci aerozolu inhalacyjnego, zawierający 50 µg fenoterolu bromowodorku oraz 21 µg ipratropiowego bromku jednowodnego (odpowiadającego 20 µg ipratropiowego bromku bezwodnego) w pojedynczej dawce inhalacyjnej. Preparat wykazuje działanie rozszerzające oskrzela dzięki synergistycznemu efektowi agonisty receptorów β2-adrenergicznych (fenoterol) oraz antagonisty receptorów cholinergicznych (ipratropium). Wskazany jest do zapobiegania i leczenia objawów przewlekłych obturacyjnych schorzeń dróg oddechowych z odwracalnym skurczem oskrzeli, takich jak astma oskrzelowa, przewlekłe zapalenie oskrzeli (z lub bez rozedmy płuc). Opakowanie zawiera 200 dawek, a każda dawka dostarcza około 13,313 mg etanolu, co należy uwzględnić u wybranych pacjentów.
aerozol inhalacyjny, agonista receptorów beta-2, antagonista receptorów cholinergicznych, astma oskrzelowa, Berodual N, bromek ipratropiowy, duszność, fenoterol, leczenie przeciwzapalne, POChP, przewlekłe zapalenie oskrzeli, rozedma płuc, schorzenie obturacyjne dróg oddechowych, skurcz oskrzeli, środek rozszerzający oskrzela, świszczący oddech - Leksykon leków
Działania niepożądane – Scandivin 30 mg/ml
Scandivin, zawierający chlorowodorek mepiwakainy w stężeniu 30 mg/ml, jest środkiem do znieczulenia miejscowego typu amidowego, którego profil bezpieczeństwa jest zbliżony do innych leków z tej grupy. Działania niepożądane są zwykle zależne od dawki i mogą wynikać z wysokiego stężenia mepiwakainy w osoczu, spowodowanego przedawkowaniem, szybkim wchłanianiem lub przypadkowym wstrzyknięciem donaczyniowym. Najpoważniejsze reakcje obejmują obrzęk krtani i gardła, skurcz oskrzeli, wczesne objawy depresji ośrodkowego układu nerwowego (pobudzenie, lęk, drżenia, zaburzenia mowy) oraz zaburzenia neurologiczne, takie jak parestezje i niedoczulica w obrębie warg, języka i jamy ustnej. Szczególną uwagę należy zwrócić na potencjalne zaburzenia kardiologiczne u pacjentów z chorobami serca oraz ryzyko niedotlenienia i hiperkapnii wtórnych do niewydolności oddechowej lub napadów drgawkowych.
astma, ból neuropatyczny, chlorowodorek mepiwakainy, choroba niedokrwienna serca, depresja OUN, dysfagia, hiperkapnia, idiosynkrazja, mepiwakaina, nadwrażliwość, napady drgawkowe, nerw trójdzielny, nerwoból, neuropatia, niedoczulica, niedotlenienie, niewydolność oddechowa, obrzęk krtani, obrzęk naczynioruchowy, parestezje, pokrzywka, przeczulica, przedawkowanie, reakcja anafilaktyczna, reakcja ogólnoustrojowa, skurcz oskrzeli, wstrzyknięcie donaczyniowe, zaburzenia mowy, znieczulenie miejscowe amidowe - Leksykon leków
Działania niepożądane – Daroxomb 75 mg
Dabigatran eteksylan, substancja czynna leku Daroxomb, był oceniany w badaniach klinicznych obejmujących około 64 000 pacjentów, z czego 35 000 otrzymywało dabigatran. W profilaktyce żylnej choroby zakrzepowo-zatorowej (ŻChZZ) stosowano dawki 150 mg lub 220 mg na dobę u 6 684 pacjentów. Najczęstszym działaniem niepożądanym były krwawienia, występujące u około 14% pacjentów, z dużymi krwawieniami poniżej 2%. Krwawienia mogły mieć różną lokalizację, w tym wewnątrzczaszkową, z przewodu pokarmowego, układu moczowo-płciowego czy skóry. W badaniach klinicznych częstość dużych krwawień wynosiła 1,3% (150 mg) i 1,8% (220 mg), porównywalnie do enoksaparyny (1,5%). Działania niepożądane obejmowały także spadek hemoglobiny, niedokrwistość, małopłytkowość, reakcje nadwrażliwości, zaburzenia czynności wątroby oraz rzadkie przypadki agranulocytozy i neutropenii. Ryzyko krwawień wzrasta u pacjentów z umiarkowaną niewydolnością nerek, stosujących leki wpływające na hemostazę lub silne inhibitory P-glikoproteiny.
agranulocytoza, alloplastyka stawu biodrowego, alloplastyka stawu kolanowego, aminotransferaza alaninowa, aminotransferaza asparaginianowa, dabigatran eteksylan, dysfagia, enoksaparyna, enzymy wątrobowe, hematokryt, hemostaza, hiperbilirubinemia, idarucyzumab, inhibitor P-glikoproteiny, krwawienie, krwiak wewnątrzstawowy, krwiomocz, krwioplucie, krwotok do przewodu pokarmowego, krwotok wewnątrzczaszkowy, małopłytkowość, nefropatia przeciwzakrzepowa, neutropenia, niedokrwistość, obrzęk naczynioruchowy, ostra niewydolność nerek, pokrzywka, reakcja anafilaktyczna, refluks żołądkowo-przełykowy, skurcz oskrzeli, zespół ciasnoty międzypowięziowej, żylna choroba zakrzepowo-zatorowa - Leksykon leków
Interakcje leku – Navelbine 20 mg
Winorelbina, cytotoksyczny alkaloid Vinca, wykazuje liczne interakcje farmakokinetyczne i farmakodynamiczne, które mają istotne znaczenie kliniczne w terapii onkologicznej. Szczególną uwagę należy zwrócić na interakcje z lekami metabolizowanymi przez CYP3A4, gdzie inhibitory (np. ketokonazol, itrakonazol) mogą zwiększać stężenie winorelbiny i neurotoksyczność, natomiast induktory (np. ryfampicyna, fenytoina) obniżają jej stężenie, zmniejszając skuteczność terapii. Współistniejące stosowanie leków mielosupresyjnych oraz immunosupresyjnych (cyklosporyna, takrolimus) wymaga ostrożności ze względu na ryzyko nasilonej mielosupresji i rozrostu tkanki limfatycznej. Szczególnie przeciwwskazane jest jednoczesne podawanie szczepionki przeciwko żółtej febrze oraz szczepionek zawierających żywe atenuowane drobnoustroje z powodu ryzyka śmiertelnej choroby poszczepiennej u pacjentów z immunosupresją. W przypadku leczenia przeciwzakrzepowego konieczne jest częstsze monitorowanie INR ze względu na zmienność efektu przeciwzakrzepowego podczas terapii skojarzonej.
alkaloidy Vinca, antagonista receptora 5HT3, choroba poszczepienna, cisplatyna, cyklofosfamid, cyklosporyna, docetaksel, duszność, fenytoina, granisetron, granulocytopenia, immunosupresja, induktor CYP3A4, inhibitor CYP3A4, interakcja farmakodynamiczna, interakcja farmakokinetyczna, itrakonazol, kapecytabina, ketokonazol, lapatynib, leczenie przeciwzakrzepowe, lek cytotoksyczny, mielosupresja, mitomycyna C, modulator glikoproteiny P, neurotoksyczność, neutropenia, ondansetron, paklitaksel, produkt leczniczy, rozrost tkanki limfatycznej, ryfampicyna, skurcz oskrzeli, śródmiąższowe zapalenie płuc, szczepionka przeciwko żółtej febrze, szczepionka z żywymi drobnoustrojami, takrolimus, terapia skojarzona, toksyczność szpiku kostnego, winorelbina, wskaźnik INR - Leksykon substancji czynnych
Propafenon – Przeciwwskazania stosowania
Propafenon, lek przeciwarytmiczny klasy IC, stosowany jest w terapii zaburzeń rytmu serca, dostępny w formie tabletek powlekanych (Polfenon, Rytmonorm, Tonicard) oraz roztworu do wstrzykiwań (Rytmonorm). Przeciwwskazania do jego stosowania obejmują nadwrażliwość na substancję czynną lub składniki pomocnicze (w tym soję i orzeszki ziemne w przypadku Polfenonu), zespół Brugadów, istotne strukturalne choroby serca (m.in. zawał mięśnia sercowego w ciągu ostatnich 3 miesięcy, niewyrównaną zastoinową niewydolność serca z frakcją wyrzutową lewej komory <35%, wstrząs kardiogenny), a także zaburzenia przewodzenia (ciężka bradykardia, zaburzenia funkcji węzła zatokowego, blok przedsionkowo-komorowy II° lub wyższy, blok odnóg pęczka Hisa bez stymulatora). Propafenon wykazuje działanie inotropowe ujemne i β-adrenolityczne, co wyklucza jego stosowanie u pacjentów z ciężkim niedociśnieniem tętniczym oraz ciężką obturacyjną chorobą płuc. Ponadto, zaburzenia elektrolitowe, zwłaszcza hipokaliemia i hiperkaliemia, oraz miastenia stanowią istotne przeciwwskazania ze względu na ryzyko nasilenia arytmii i pogorszenia funkcji mięśniowej.
arytmia komorowa, blok dystalny, blok odnóg pęczka Hisa, blok przedsionkowo-komorowy, bradykardia, chlorowodorek propafenonu, choroba autoimmunologiczna, działanie inotropowe ujemne, echokardiografia, elektrokardiogram, frakcja wyrzutowa lewej komory, inhibitor CYP2D6, inhibitor CYP3A4, lek przeciwarytmiczny klasy IC, miastenia, nagła śmierć sercowa, niedociśnienie tętnicze, obturacyjna choroba płuc, propafenon, przewodnictwo nerwowo-mięśniowe, receptor β-adrenergiczny, rytonawir, skurcz oskrzeli, wstrząs kardiogenny, zaburzenie elektrolitowe, zaburzenie przewodzenia, zaburzenie rytmu serca, zaburzenie węzła zatokowego, zaburzenie wodno-elektrolitowe, zastoinowa niewydolność serca, zawał mięśnia sercowego, zespół Brugadów - Leksykon leków
Przeciwwskazania – Linefor 150 mg
Linefor, zawierający pregabalinę w dawkach od 25 mg do 300 mg w postaci kapsułek twardych, posiada jedno bezwzględne przeciwwskazanie do stosowania – nadwrażliwość na pregabalinę lub na którąkolwiek substancję pomocniczą, w tym laktozę jednowodną, której zawartość w kapsułkach waha się od 18 mg (50 mg dawka) do 108 mg (300 mg dawka). U pacjentów z potwierdzoną nietolerancją galaktozy, niedoborem laktazy typu Lapp lub zespołem złego wchłaniania glukozy-galaktozy należy rozważyć ryzyko związane z obecnością laktozy w preparacie. Przed rozpoczęciem terapii konieczne jest zebranie szczegółowego wywiadu alergicznego, uwzględniającego reakcje skórne (wysypka, świąd, pokrzywka, obrzęk naczynioruchowy), oddechowe (duszność, skurcz oskrzeli) oraz ogólnoustrojowe (spadek ciśnienia, tachykardia, wstrząs anafilaktyczny). W przypadku wystąpienia objawów nadwrażliwości należy natychmiast przerwać podawanie leku i wdrożyć odpowiednie leczenie.
ciśnienie tętnicze, kapsułki twarde, laktoza jednowodna, nadwrażliwość, niedobór laktazy, nietolerancja galaktozy, obrzęk naczynioruchowy, pokrzywka, pregabalina, profil bezpieczeństwa, reakcja alergiczna, skurcz oskrzeli, substancja czynna, substancja pomocnicza, tachykardia, wskazanie kliniczne, wstrząs anafilaktyczny, zespół złego wchłaniania glukozy-galaktozy - Leksykon substancji czynnych
Celekoksyb – Działania niepożądane
Celekoksyb, selektywny inhibitor COX-2, jest stosowany w leczeniu chorób zapalnych stawów, jednak jego stosowanie wiąże się z ryzykiem licznych działań niepożądanych obejmujących różne układy i narządy. Na podstawie danych z 38 102 pacjentów, częstość występowania działań niepożądanych została sklasyfikowana zgodnie z terminologią MedDRA. Do często obserwowanych należą m.in. zawał mięśnia sercowego (1-10%), nadciśnienie tętnicze, nudności, ból brzucha, biegunka, wysypka i świąd. Niezbyt często (0,1-1%) występują niedokrwistość, hiperkaliemia, zapalenie błony śluzowej żołądka, niewydolność serca, reakcje alergiczne oraz zaburzenia czynności wątroby i nerek. Rzadkie działania niepożądane (0,01-0,1%) obejmują arytmie, perforację przewodu pokarmowego, uszkodzenie wątroby, ostre uszkodzenie nerek, ciężkie reakcje skórne (np. zespół Stevensa-Johnsona) oraz pancytopenię. Bardzo rzadko (<0,01%) mogą wystąpić niewydolność wątroby, agranulocytoza oraz zagrażające życiu reakcje skórne.
agranulocytoza, arytmia, bakteryjne zapalenie opon mózgowych, białkomocz, choroba zwyrodnieniowa stawów, cukrzyca, filtracja kłębuszkowa, hipercholesterolemia, hiperkaliemia, hiponatremia, inhibitor COX-2, krwawienie wewnątrzczaszkowe, krwotok do oka, leukopenia, małopłytkowość, nadciśnienie tętnicze, niedokrwistość, niedrożność tętnicy siatkówki, niesteroidowy lek przeciwzapalny, niewydolność serca, niewydolność wątroby, obrzęk naczynioruchowy, ostra niewydolność nerek, pancytopenia, perforacja przewodu pokarmowego, polip gruczolakowaty, przeszczepienie wątroby, reumatoidalne zapalenie stawów, rumień wielopostaciowy, skurcz oskrzeli, smołowate stolce, śródmiąższowe zapalenie nerek, tachykardia, terminologia MedDRA, toksyczne martwicze oddzielanie naskórka, zakażenie dróg moczowych, zakażenie górnych dróg oddechowych, zapalenie naczyń, zapalenie płuc, zapalenie przełyku, zapalenie spojówek, zapalenie stawów, zapalenie trzustki, zapalenie wątroby, zapalenie zatok, zator płucny, zawał mięśnia sercowego, zespół nerczycowy, zespół Stevensa-Johnsona, żółtaczka - Leksykon leków
Działania niepożądane – APAP migrena 250 mg + 250 mg + 65 mg
APAP migrena, zawierający 250 mg paracetamolu, 250 mg kwasu acetylosalicylowego oraz 65 mg kofeiny, jest stosowany w leczeniu migreny, jednak wiąże się z ryzykiem licznych działań niepożądanych, których częstość występowania jest zróżnicowana i zależna od dawki oraz indywidualnej reakcji pacjenta. Najczęściej obserwowane działania niepożądane dotyczą przewodu pokarmowego, w tym nudności i dolegliwości brzusznych, a także zaburzeń układu nerwowego, takich jak zawroty głowy i nerwowość. Kwas acetylosalicylowy może powodować zaburzenia krzepnięcia, zwiększając ryzyko krwawień, które utrzymują się do 4-8 dni po podaniu, a w rzadkich przypadkach mogą prowadzić do ciężkich krwotoków, zwłaszcza u pacjentów z nadciśnieniem lub stosujących leki przeciwzakrzepowe. Istnieje także ryzyko reakcji nadwrażliwości, w tym anafilaksji, co wymaga szczególnej ostrożności u osób z historią alergii na składniki preparatu.
APAP migrena, duszność, dysfagia, dysfunkcja nerek, enzym wątrobowy, hiperurykemia, krwawienie z górnego odcinka przewodu pokarmowego, krwawienie z przewodu pokarmowego, krwawienie z żołądka, krwotok śródmózgowy, kwas acetylosalicylowy, lek przeciwzakrzepowy, małopłytkowość, miażdżyca naczyń obwodowych, niedociśnienie, niewydolność wątroby, nieżyt żołądka, obrzęk naczynioruchowy, parestezja, perforacja wrzodu żołądka, profil bezpieczeństwa leku, reakcja anafilaktyczna, rumień wielopostaciowy, skurcz oskrzeli, wrzód dwunastnicy, wrzód żołądka, zaburzenie krzepnięcia, zatrzymanie sodu, zespół Reye’a - Leksykon leków
Przeciwwskazania – ASARIS pMDI (50 mcg + 25 mcg)/ dawkę inh.
Lek ASARIS pMDI, zawierający flutykazonu propionian (50 μg, 125 μg lub 250 μg) oraz salmeterol (25 μg), posiada istotne przeciwwskazania związane głównie z nadwrażliwością na substancje czynne lub składniki pomocnicze. Przed rozpoczęciem terapii konieczne jest szczegółowe zebranie wywiadu alergologicznego, gdyż reakcje nadwrażliwości mogą manifestować się jako wysypka, pokrzywka, obrzęk naczynioruchowy, skurcz oskrzeli, niedociśnienie czy reakcje anafilaktyczne. W przypadku wystąpienia tych objawów terapia powinna zostać natychmiast przerwana, a pacjent poddany odpowiedniemu leczeniu objawowemu. Preparat dostępny jest w trzech dawkach flutykazonu propionianu (50 μg, 125 μg, 250 μg) z stałą dawką salmeterolu (25 μg), w formie mikronizowanej zawiesiny w nośniku HFA-134a.
aerozol inhalacyjny, antagonista receptora leukotrienowego, astma, długo działający β2-agonista, flutykazonu propionian, glikokortykosteroid, glikokortykosteroid wziewny, krótko działający β2-agonista, leczenie objawowe, lek przeciwastmatyczny, mikronizacja, nadwrażliwość, niedociśnienie, obrzęk naczynioruchowy, pokrzywka, reakcja alergiczna, reakcja anafilaktyczna, salmeterol, skurcz oskrzeli, teofilina, wysypka skórna - Leksykon substancji czynnych
Mietlica biaława – Przedawkowanie
Mietlica biaława (Agrostis alba) jest składnikiem mieszanki alergenowej pyłków traw stosowanej w immunoterapii swoistej, np. w preparacie Perosall T13, dostępnym w stężeniach od 1 JS/ml (stężenie „0”) do 5000 JS/ml (stężenie „4”). Przedawkowanie tego preparatu prowadzi do nadmiernej ekspozycji na alergeny, wywołując reakcje immunologiczne o różnym nasileniu: od miejscowego świądu, obrzęku i zapalenia błony śluzowej jamy ustnej, przez łagodne objawy ogólnoustrojowe (nieżyt nosa, pokrzywka, łagodne świsty oskrzelowe), po ciężkie reakcje, takie jak uogólniona pokrzywka, obrzęk naczynioruchowy, skurcz oskrzeli, a nawet wstrząs anafilaktyczny z ryzykiem zatrzymania krążenia. Ryzyko poważnych działań niepożądanych wzrasta szczególnie przy stosowaniu wyższych stężeń 3 (1000 JS/ml) i 4 (5000 JS/ml) oraz przy nieprawidłowym zwiększaniu dawki preparatu.
adrenalina, beta-2-mimetyki, bradykardia, dolegliwości żołądkowo-jelitowe, duszność, EKG, glikokortykosteroidy, hipotensja, immunoterapia swoista, intubacja dotchawicza, kortykosteroidy, leki przeciwhistaminowe, mediatory zapalne, mietlica biaława, nieżyt nosa, obrzęk błony śluzowej, obrzęk krtani, obrzęk naczynioruchowy, Perosall T13, płynoterapia, pokrzywka, pyłki traw, reakcja anafilaktyczna, resuscytacja, skurcz oskrzeli, świsty oskrzelowe, tachykardia, tlenoterapia, wazopresory, wstrząs anafilaktyczny, zapalenie błony śluzowej, zawroty głowy, zestaw przeciwwstrząsowy - Leksykon substancji czynnych
Carum carvi – Działania niepożądane
Carum carvi, wykorzystywany w preparatach leczniczych takich jak Iberogast, wykazuje działanie rozkurczowe, wiatropędne i żółciopędne. Pomimo potwierdzonej skuteczności, stosowanie ekstraktu z kminku wiąże się z ryzykiem działań niepożądanych, w tym bardzo rzadkich reakcji nadwrażliwości (<1/10 000), manifestujących się wysypką, świądem oraz dusznością. Szczególną uwagę należy zwrócić na potencjalne polekowe uszkodzenie wątroby, które może objawiać się podwyższeniem enzymów wątrobowych (AlAT, AspAT, GGTP, ALP), wzrostem bilirubiny oraz żółtaczką, a w ciężkich przypadkach niewydolnością wątroby. Częstość tych hepatotoksycznych zdarzeń jest nieznana, co wymaga ścisłego monitorowania parametrów wątrobowych podczas terapii. W przypadku wystąpienia działań niepożądanych zaleca się natychmiastowe przerwanie leczenia i wdrożenie odpowiedniego postępowania objawowego.
badanie alergologiczne, działanie rozkurczowe, działanie wiatropędne, działanie żółciopędne, ekstrakt z kminku, encefalopatia wątrobowa, enzym wątrobowy, farmakoterapia, hepatotoksyczność, kminek zwyczajny, koagulopatia, konsultacja alergologiczna, lek przeciwhistaminowy, niewydolność wątroby, panel wątrobowy, parametr krzepnięcia, polekowe uszkodzenie wątroby, przeciwciało IgE, reakcja nadwrażliwości, reakcja skórna, skurcz oskrzeli, stężenie bilirubiny, test skórny, wodobrzusze, zaburzenie układu immunologicznego, zaburzenie wątroby, żółtaczka polekowa - Leksykon leków
Specjalne ostrzeżenia – Ultrapiryna Plus
Ultrapiryna Plus zawiera kwas acetylosalicylowy (500 mg), kwas askorbinowy (300 mg) oraz wapń w postaci wapnia laktoglukonianu (200 mg), co wymaga szczególnej ostrożności w terapii. Lek jest przeciwwskazany u pacjentów z nadwrażliwością na NLPZ, astmą oskrzelową, alergiami, zaburzeniami hematologicznymi, niedoborem dehydrogenazy glukozo-6-fosforanowej oraz u dzieci poniżej 12 lat ze względu na ryzyko zespołu Reye’a. U osób powyżej 65 lat zaleca się stosowanie mniejszych dawek z uwagi na zwiększone ryzyko działań niepożądanych, zwłaszcza ze strony przewodu pokarmowego i układu sercowo-naczyniowego. Przed zabiegami chirurgicznymi lek należy odstawić co najmniej 5 dni wcześniej ze względu na działanie antyagregacyjne kwasu acetylosalicylowego. Spożywanie alkoholu podczas terapii jest przeciwwskazane ze względu na ryzyko uszkodzeń błony śluzowej przewodu pokarmowego i krwawień.
antykoncepcja wewnątrzmaciczna, astma oskrzelowa, choroba wrzodowa dwunastnicy, choroba wrzodowa żołądka, dna moczanowa, działanie antyagregacyjne, fenyloketonuria, grypa typu A, grypa typu B, katar sienny, krwawienie z przewodu pokarmowego, krwotok maciczny, kwas acetylosalicylowy, kwas askorbowy, nadciśnienie tętnicze, nadwrażliwość na NLPZ, niedobór dehydrogenazy glukozo-6-fosforanowej, niedokrwistość hemolityczna, niewydolność serca, ospa wietrzna, skaza moczanowa, skurcz oskrzeli, udar mózgu, zaburzenie hematologiczne, zawał serca, zespół Reye’a - Leksykon leków
Działania niepożądane – Ramipril Krka 5 mg
Ramipril Krka w dawkach 5 mg i 10 mg charakteryzuje się profilem działań niepożądanych obejmującym przede wszystkim uporczywy, nieproduktywny kaszel oraz objawy niedociśnienia tętniczego, w tym niedociśnienie ortostatyczne i omdlenia. Do poważnych działań niepożądanych należą obrzęk naczynioruchowy, hiperkaliemia, zaburzenia czynności nerek (w tym ostra niewydolność nerek) i wątroby (podwyższenie enzymów wątrobowych, żółtaczka cholestatyczna, ciężka niewydolność wątroby), zapalenie trzustki oraz ciężkie reakcje skórne, takie jak zespół Stevensa-Johnsona i toksyczne martwicze oddzielanie się naskórka. Częstość występowania działań niepożądanych klasyfikowana jest od bardzo często (≥1/10) do bardzo rzadko (<1/10 000), a wśród najczęstszych obserwuje się eozynofilię, hiperkaliemię, bóle i zawroty głowy oraz zaburzenia widzenia i słuchu. Zaburzenia hematologiczne, takie jak neutropenia i agranulocytoza, mogą być szczególnie niebezpieczne u pacjentów z niedoborami układu immunologicznego.
agranulocytoza, aplazja szpiku, azotemia, białkomocz, cholestatyczne zapalenie wątroby, cytolityczne zapalenie wątroby, dławica piersiowa, eozynofilia, ginekomastia, hiperkaliemia, hiponatremia, jadłowstręt, małopłytkowość, niedociśnienie ortostatyczne, niedociśnienie tętnicze, niedokrwienie mięśnia sercowego, niedokrwienie OUN, niedokrwistość hemolityczna, objaw Raynauda, obniżone stężenie hemoglobiny, obrzęk naczynioruchowy, ostra niewydolność nerek, pancytopenia, pęcherzyca, przemijający atak niedokrwienny, ramipryl, reakcja anafilaktyczna, rumień wielopostaciowy, skurcz oskrzeli, stan splątania, suchy kaszel, tachykardia, udar niedokrwienny, uszkodzenie hepatocytów, zaburzenie czynności nerek, zaburzenie rytmu serca, zaostrzenie astmy, zapalenie trzustki, zawał mięśnia sercowego, zespół Lyella, zespół SIADH, zespół Stevensa-Johnsona, złuszczające zapalenie skóry, zmniejszenie liczby erytrocytów, żółtaczka cholestatyczna - Leksykon leków
Działania niepożądane – Poltram 50 mg
Poltram zawierający tramadolu chlorowodorek charakteryzuje się szerokim spektrum działań niepożądanych, które mogą dotyczyć układu nerwowego, sercowo-naczyniowego, oddechowego, pokarmowego, immunologicznego oraz innych układów. Najczęściej (>10%) występują nudności oraz zawroty głowy, a także senność i bóle głowy. Rzadkie, ale poważne reakcje nadwrażliwości obejmują duszność, skurcz oskrzeli, obrzęk naczynioruchowy i wstrząs anafilaktyczny, wymagające natychmiastowego przerwania terapii. W zakresie układu nerwowego obserwuje się m.in. drgawki pochodzenia mózgowego, depresję oddechową (zwłaszcza przy dużych dawkach lub współstosowaniu leków obniżających próg drgawkowy), parestezje, zaburzenia koordynacji oraz zespół serotoninowy. Tramadol może również powodować zaburzenia psychiczne, takie jak niepokój, omamy, dezorientacja, zaburzenia snu i ryzyko uzależnienia. W układzie sercowo-naczyniowym odnotowano kołatanie serca, tachykardię, hipotonię ortostatyczną oraz rzadko bradykardię i wzrost ciśnienia tętniczego. Dolegliwości ze strony przewodu pokarmowego to głównie nudności, wymioty, zaparcia i suchość w jamie ustnej.
astma oskrzelowa, bradykardia, depersonalizacja, depresja oddechowa, derealizacja, drgawki mózgowe, duszność, enzymy wątrobowe, hipotonia ortostatyczna, koszmary senne, nadmierna potliwość, napady paniki, niewyraźne widzenie, nudności, obrzęk naczynioruchowy, omamy, osłabienie mięśni, paranoja, parestezje, reakcje skórne, rozszerzenie źrenic, skurcz oskrzeli, suchość jamy ustnej, tachykardia, tramadol chlorowodorek, uzależnienie, wstrząs anafilaktyczny, zaburzenia łaknienia, zaburzenia nastroju, zaburzenia psychiczne, zaburzenia snu, zahamowanie oddychania, zaparcia, zapaść naczyniowo-sercowa, zatrzymanie moczu, zawroty głowy, zespół serotoninowy - Leksykon leków
Przeciwwskazania – Beduo 100 mg + 100 mg
Lek Beduo, zawierający 100 mg tiaminy chlorowodorku (witamina B1) oraz 100 mg pirydoksyny chlorowodorku (witamina B6) w formie tabletek powlekanych, posiada jedno bezwzględne przeciwwskazanie do stosowania – nadwrażliwość na substancje czynne lub pomocnicze. W praktyce klinicznej nadwrażliwość ta może manifestować się reakcjami skórnymi (wysypka, świąd, pokrzywka), objawami ze strony układu oddechowego (duszność, skurcz oskrzeli), układu krążenia (spadek ciśnienia tętniczego, tachykardia) oraz anafilaksją. Przed wdrożeniem terapii konieczne jest przeprowadzenie szczegółowego wywiadu alergologicznego, ze szczególnym uwzględnieniem wcześniejszych reakcji na witaminy z grupy B, aby wykluczyć ryzyko nadwrażliwości.
- Leksykon leków
Działania niepożądane – Kostarox 120 mg
Etorykoksyb, substancja czynna leku Kostarox, był oceniany w szerokich badaniach klinicznych obejmujących 9295 pacjentów z chorobą zwyrodnieniową stawów, reumatoidalnym zapaleniem stawów, przewlekłym bólem lędźwiowo-krzyżowym oraz zesztywniającym zapaleniem stawów kręgosłupa. Profil bezpieczeństwa, w tym dane z programu MEDAL (średni czas leczenia około 18 miesięcy, dawki 60 mg lub 90 mg), wskazuje na zbieżność działań niepożądanych w różnych populacjach. Najczęściej obserwowane działania niepożądane dotyczą układu żołądkowo-jelitowego, w tym bardzo często występujący ból brzucha oraz często zaparcia, wzdęcia, zapalenie błony śluzowej żołądka, zgaga, biegunka, nudności i wymioty. Rzadziej obserwowano poważne powikłania, takie jak choroba wrzodowa, perforacja przewodu pokarmowego i krwawienie. Często występujące działania obejmują także zwiększenie aktywności enzymów wątrobowych (AlAT, AspAT) oraz wybroczyny skórne, a rzadziej ciężkie reakcje skórne, takie jak zespół Stevensa-Johnsona.
białkomocz, choroba wrzodowa żołądka, choroba zwyrodnieniowa stawów, dławica piersiowa, etorykoksyb, hiperkaliemia, hiponatremia, incydent naczyniowo-mózgowy, infekcja górnych dróg oddechowych, leukopenia, małopłytkowość, migotanie przedsionków, nadciśnienie tętnicze, niedoczulica, niedokrwistość, niesteroidowy lek przeciwzapalny, niewydolność nerek, niewydolność wątroby, obrzęk naczynioruchowy, ostre zapalenie stawów w dnie moczanowej, ostry ból pooperacyjny, owrzodzenie błony śluzowej jamy ustnej, parestezja, perforacja przewodu pokarmowego, przełom nadciśnieniowy, przemijający napad niedokrwienny, przewlekły ból okolicy lędźwiowo-krzyżowej, reakcja anafilaktyczna, reumatoidalne zapalenie stawów, skurcz oskrzeli, śródmiąższowe zapalenie nerek, suche zapalenie zębodołu, tachykardia, toksyczne martwicze oddzielanie się naskórka, wrzód trawienny, wstrząs anafilaktyczny, wybroczyny, wykwit polekowy, zakażenie dolnych dróg oddechowych, zakażenie układu moczowego, zapalenie błony śluzowej żołądka, zapalenie naczyń, zapalenie trzustki, zapalenie wątroby, zastoinowa niewydolność serca, zawał mięśnia sercowego, zespół jelita drażliwego, zespół nerczycowy, zespół Stevensa-Johnsona, zesztywniające zapalenie stawów kręgosłupa, żółtaczka - Leksykon leków
Działania niepożądane – Bisocard 5 mg
Bisoprolol fumaran wykazuje profil działań niepożądanych zróżnicowany pod względem częstości i nasilenia, zależny od leczonej jednostki chorobowej. Najczęściej obserwowane działania dotyczą układu sercowo-naczyniowego, zwłaszcza u pacjentów z przewlekłą niewydolnością serca, gdzie bradykardia występuje bardzo często, a nasilenie niewydolności serca często. U pacjentów z nadciśnieniem tętniczym i dławicą piersiową te działania występują niezbyt często. Inne istotne działania to zawroty głowy i ból głowy (często), uczucie zmęczenia i astenia (często), a także niedociśnienie tętnicze i uczucie ziębnięcia kończyn. Rzadziej obserwuje się zaburzenia przewodzenia przedsionkowo-komorowego, skurcz oskrzeli u pacjentów z astmą lub POChP (niezbyt często), oraz reakcje skórne, w tym wysypkę łuszczyco-podobną i łysienie (bardzo rzadko). W trakcie terapii należy monitorować parametry laboratoryjne, takie jak stężenie triglicerydów oraz aktywność enzymów wątrobowych (AlAT, AspAT), które mogą ulec zwiększeniu rzadko.
alergiczne zapalenie błony śluzowej nosa, astenia, astma oskrzelowa, beta-adrenolityk, biegunka, bisoprolol fumaran, bradykardia, choroba obturacyjna dróg oddechowych, depresja, dławica piersiowa, enzymy wątrobowe, kurcze mięśni, łuszczyca, nadciśnienie tętnicze, niedociśnienie tętnicze, niewydolność serca, nudności, omamy, osłabienie mięśni, przewlekła niewydolność serca, reakcja nadwrażliwości, skurcz oskrzeli, triglicerydy, wymioty, wysypka łuszczycopodobna, zaburzenia potencji, zaburzenia przewodzenia przedsionkowo-komorowego, zaburzenia snu, zaburzenia żołądkowo-jelitowe, zapalenie spojówek, zapalenie wątroby, zaparcie, zawroty głowy - Leksykon leków
Przeciwwskazania – Airbufo Forspiro (320 mcg + 9 mcg)/dawkę inh.
Airbufo Forspiro to lek wziewny w postaci proszku do inhalacji, zawierający budezonid (320 µg dawka dostarczona, 346,3 µg dawka odmierzona) oraz formoterol fumaranu dwuwodnego (9 µg dawka dostarczona, 10,8 µg dawka odmierzona). Podstawowym przeciwwskazaniem do jego stosowania jest nadwrażliwość na substancje czynne (budezonid, formoterol) lub na substancje pomocnicze, w tym laktozę jednowodną (7,9 mg dawka dostarczona, 9,1 mg dawka odmierzona). Przed wdrożeniem terapii konieczne jest dokładne zbadanie historii alergii pacjenta, zwłaszcza w kontekście reakcji na glikokortykosteroidy wziewne i beta-2-agonistów długo działających.
- Leksykon leków
Działania niepożądane – Acurenal 20 mg
Acurenal, zawierający chinapryl jako inhibitor ACE, wykazuje szeroki profil działań niepożądanych, z częstością występowania od bardzo częstych do bardzo rzadkich. Najczęściej obserwuje się bóle głowy (7,2%), zawroty głowy (5,5%), kaszel (3,9%), zmęczenie (3,5%), zapalenie błony śluzowej nosa (3,2%), nudności/wymioty (2,8%) oraz ból mięśni (2,2%). Istotne klinicznie są zaburzenia elektrolitowe, takie jak hiperkaliemia i hiponatremia, które mogą prowadzić do zaburzeń rytmu serca i objawów neurologicznych, co wymaga monitorowania stężenia elektrolitów. Ponadto, rzadkie, ale poważne działania obejmują agranulocytozę, niedokrwistość hemolityczną, neutropenię, małopłytkowość, reakcje rzekomoanafilaktyczne, zespół SIADH, a także ciężkie reakcje skórne, takie jak zespół Stevensa-Johnsona i toksyczne martwicze oddzielanie się naskórka, które wymagają natychmiastowego odstawienia leku i interwencji medycznej.
agranulocytoza, białkomocz, ból głowy, chinapryl, dławica piersiowa, duszność, eozynofilowe zapalenie płuc, ginekomastia, hiperbilirubinemia, hiperkaliemia, hiponatremia, inhibitor ACE, kaszel, kołatanie serca, leukopenia, łuszczycopodobne zapalenie skóry, małopłytkowość, neutropenia, niedociśnienie, niedociśnienie ortostatyczne, niedokrwistość hemolityczna, niedowidzenie, niewydolność nerek, obniżone stężenie hemoglobiny, obniżony hematokryt, obrzęk naczynioruchowy, obrzęk naczynioruchowy jelita cienkiego, parestezja, pęcherzyca, podwyższone enzymy wątrobowe, podwyższone stężenie kreatyniny, podwyższone stężenie mocznika, przemijający napad niedokrwienny, reakcja rzekomoanafilaktyczna, rumień wielopostaciowy, skurcz oskrzeli, tachykardia, toksyczne martwicze oddzielanie się naskórka, zaburzenia wzwodu, zakażenie dróg moczowych, zapalenie błony śluzowej nosa, zapalenie gardła, zapalenie naczyń, zapalenie oskrzeli, zapalenie trzustki, zapalenie wątroby, zapalenie zatok, zawał mięśnia sercowego, zawroty głowy, zdarzenie naczyniowo-mózgowe, zespół nieprawidłowego wydzielania hormonu antydiuretycznego, zespół Stevensa-Johnsona, złuszczające zapalenie skóry, żółtaczka cholestatyczna - Leksykon leków
Specjalne ostrzeżenia – Abrea
Produkt leczniczy Abrea zawiera kwas acetylosalicylowy w dawkach 75 mg, 100 mg oraz 160 mg w postaci tabletek dojelitowych i jest przeznaczony wyłącznie dla dorosłych oraz młodzieży powyżej 16 roku życia. Nie powinien być stosowany jako lek przeciwzapalny, przeciwbólowy czy przeciwgorączkowy, a jego użycie należy ograniczyć do wskazań terapeutycznych. Istotne jest zachowanie ostrożności ze względu na zwiększone ryzyko krwawień, zwłaszcza w okresie okołooperacyjnym oraz u pacjentów z nadciśnieniem tętniczym, chorobą wrzodową, zaburzeniami czynności nerek i wątroby, a także u osób przyjmujących leki przeciwzakrzepowe. W przypadku wystąpienia krwawienia z przewodu pokarmowego lub owrzodzenia leczenie należy natychmiast przerwać. Produkt nie jest zalecany u dzieci poniżej 16 roku życia ze względu na ryzyko zespołu Reye’a.
alergiczny nieżyt nosa, astma oskrzelowa, choroba wrzodowa, czas krwawienia, deferazyroks, dehydrogenaza glukozo-6-fosforanowa, dna moczanowa, hemoliza, hemostaza, hipoglikemia, insulina, kortykosteroid, krwawienie, krwawienie miesiączkowe, krwawienie z przewodu pokarmowego, kwas moczowy, laktoza jednowodna, lek przeciwpłytkowy, lek przeciwzakrzepowy, lek trombolityczny, nadciśnienie tętnicze, niedokrwistość hemolityczna, niesteroidowy lek przeciwzapalny, nietolerancja galaktozy, niewydolność wątroby, owrzodzenie, pochodna sulfonylomocznika, polipy błony śluzowej nosa, selektywny inhibitor wychwytu zwrotnego serotoniny, skurcz oskrzeli, zaburzenie czynności nerek, zespół Reye’a, zespół Stevensa-Johnsona - Leksykon substancji czynnych
Dekstrometorfan – Działania niepożądane
Dekstrometorfan, stosowany jako lek przeciwkaszlowy, wykazuje szerokie spektrum działań niepożądanych, z dominującymi zaburzeniami układu nerwowego, takimi jak senność i zawroty głowy występujące bardzo często (>1/10), a także zmęczenie (często, >1/100 do <1/10). Inne objawy neurologiczne to niewyraźna mowa, oczopląs, ruchy mimowolne (dystonia, szczególnie u dzieci) oraz drgawki. Zaburzenia psychiczne, w tym dezorientacja (>1/100 do <1/10), zaburzenia psychotyczne i omamy, mogą nasilać się wraz z dawką. Rzadko obserwuje się uzależnienie (<1/10 000), zwłaszcza u osób nadużywających lek. Reakcje nadwrażliwości, takie jak pokrzywka, obrzęk naczynioruchowy, reakcje anafilaktyczne i skurcz oskrzeli, choć o nieznanej częstości, stanowią poważne zagrożenie. Dolegliwości ze strony przewodu pokarmowego, w tym nudności, wymioty i zaparcia, występują często (>1/100 do <1/10), a depresja oddechowa i tachykardia (w preparatach z pseudoefedryną) są rzadkimi, ale istotnymi powikłaniami.
biegunka, ból żołądka, dekstrometorfan, depresja oddechowa, dezorientacja, drgawki, dystonia, działanie niepożądane, działanie przeciwkaszlowe, IMAO, inhibitory monoaminooksydazy, nadwrażliwość, niewydolność krążeniowa, niewydolność oddechowa, nudności, obrzęk naczynioruchowy, oczopląs, omamy, pokrzywka, przedawkowanie, przyspieszenie akcji serca, reakcja anafilaktyczna, reakcja skórna, ruchy mimowolne, selektywne inhibitory wychwytu zwrotnego serotoniny, senność, skurcz oskrzeli, splątanie, SSRI, substancje psychotropowe, tachykardia, uzależnienie od leku, wstrząs anafilaktyczny, wykwity polekowe, wymioty, wysypka ze świądem, zaburzenia psychiczne, zaburzenia psychotyczne, zaburzenia rytmu serca, zaburzenia świadomości, zaburzenia układu immunologicznego, zaburzenia układu nerwowego, zaburzenia żołądka i jelit, zaparcie, zawroty głowy, zespół serotoninowy