skurcz oskrzeli
Skurcz oskrzeli (bronchospazm) to nagłe zwężenie dróg oddechowych spowodowane skurczem mięśni gładkich w ścianie oskrzeli. Jest to kluczowy mechanizm patofizjologiczny występujący w wielu chorobach układu oddechowego, przede wszystkim w astmie oskrzelowej, przewlekłej obturacyjnej chorobie płuc (POChP) oraz w reakcjach anafilaktycznych.
W warunkach klinicznych skurcz oskrzeli objawia się dusznością, świszczącym oddechem (wheezing), kaszlem oraz uczuciem ściskania w klatce piersiowej. Nasilenie objawów może być różne – od łagodnych dolegliwości po stany zagrażające życiu, szczególnie w przypadku ciężkiego, opornego na leczenie skurczu oskrzeli.
Diagnostyka skurczu oskrzeli opiera się na badaniu podmiotowym, przedmiotowym oraz badaniach czynnościowych układu oddechowego, przede wszystkim spirometrii z próbą rozkurczową. Leczenie obejmuje podawanie leków rozszerzających oskrzela (beta-2-mimetyki, cholinolityki), glikokortykosteroidów oraz w przypadkach ciężkich – tlenoterapii i mechanicznego wspomagania wentylacji.
Profilaktyka skurczu oskrzeli u pacjentów z przewlekłymi chorobami układu oddechowego polega na systematycznym stosowaniu leków kontrolujących chorobę, unikaniu czynników wyzwalających oraz edukacji pacjenta w zakresie samodzielnego rozpoznawania objawów zaostrzenia i wdrażania planu postępowania.
Powiązane wpisy
- Leksykon leków
Działania niepożądane – Nurofen dla dzieci o smaku truskawkowym 100 mg/5 ml
Ibuprofen w postaci zawiesiny doustnej Nurofen dla dzieci (100 mg/5 ml) stosowany krótkotrwale w dawkach do 1200 mg/dobę może wywoływać działania niepożądane o różnej częstości i nasileniu. Najczęściej dotyczą one przewodu pokarmowego, manifestując się bólem brzucha, nudnościami i niestrawnością, a rzadziej biegunką, wzdęciami, zaparciami czy zapaleniem błony śluzowej żołądka. Bardzo rzadko obserwuje się poważne powikłania, takie jak wrzód trawienny, perforacja lub krwotok z przewodu pokarmowego, które mogą mieć charakter zagrażający życiu, zwłaszcza u osób starszych. Inne rzadkie działania obejmują zaburzenia hematologiczne (niedokrwistość, leukopenia, trombocytopenia, agranulocytoza), reakcje nadwrażliwości (pokrzywka, obrzęk naczynioruchowy, anafilaksja), zaburzenia neurologiczne (bóle głowy, zawroty, aseptyczne zapalenie opon mózgowo-rdzeniowych) oraz reakcje skórne, w tym ciężkie dermatozy jak zespół Stevensa-Johnsona i toksyczne martwicze oddzielanie się naskórka.
agranulocytoza, anafilaksja, aseptyczne zapalenie opon mózgowo-rdzeniowych, choroba Crohna, ibuprofen, krwotok z przewodu pokarmowego, leukopenia, martwica brodawek nerkowych, martwicze zapalenie powięzi, mieszana choroba tkanki łącznej, nadciśnienie tętnicze, niedokrwistość, obrzęk naczynioruchowy, ospa wietrzna, ostra niewydolność nerek, ostra uogólniona osutka krostkowa, pancytopenia, pęcherzowa dermatoza, perforacja przewodu pokarmowego, plamica, pokrzywka, reakcja nadwrażliwości, retencja sodu, rumień wielopostaciowy, skurcz oskrzeli, toczeń rumieniowaty układowy, toksyczna nekroliza naskórka, toksyczne martwicze oddzielanie się naskórka, trombocytopenia, udar, wrzód trawienny, wybroczyna, zaburzenie układu krwiotwórczego, zakażenie skóry i tkanek miękkich, zaostrzenie astmy, zapalenie jelita grubego, zawał mięśnia sercowego, zespół DRESS, zespół Stevensa-Johnsona - Leksykon substancji czynnych
Karbachol – Specjalne ostrzeżenia i środki ostrożności
Karbachol, zawarty w roztworze do wstrzykiwań Miostat o stężeniu 0,1 mg/ml, stosowany wewnątrzgałkowo, wymaga szczególnej ostrożności u pacjentów z określonymi schorzeniami ogólnoustrojowymi, takimi jak ostra niewydolność serca, astma oskrzelowa, wrzód trawienny, nadczynność tarczycy, zaburzenia z wzmożoną kurczliwością przewodu pokarmowego, niedrożność dróg moczowych oraz choroba Parkinsona. Należy również uwzględnić ryzyko nasilenia stanów zapalnych u pacjentów z historią zapalenia tęczówki lub błony naczyniowej, a także możliwość pooperacyjnego zapalenia wewnątrzgałkowego manifestującego się przekrwieniem tęczówki. U pacjentów z niedociśnieniem konieczne jest monitorowanie ciśnienia tętniczego i wewnątrzgałkowego, aby uniknąć nadmiernego jego obniżenia.
alergia na lateks, astma oskrzelowa, choroba Parkinsona, ciśnienie wewnątrzgałkowe, karbachol, Miostat, nadczynność tarczycy, niedociśnienie tętnicze, niedrożność dróg moczowych, ostra niewydolność serca, podanie wewnątrzgałkowe, praktyka okulistyczna, przekrwienie tęczówki, reakcja uczuleniowa, skurcz oskrzeli, wrzód trawienny, zapalenie błony naczyniowej, zapalenie tęczówki, zapalenie wewnątrzgałkowe - Leksykon leków
Działania niepożądane – Kostarox 30 mg
Etorykoksyb, substancja czynna leku Kostarox, jest selektywnym inhibitorem COX-2 stosowanym w leczeniu choroby zwyrodnieniowej stawów (ChZS), reumatoidalnego zapalenia stawów (RZS), przewlekłego bólu lędźwiowo-krzyżowego oraz zesztywniającego zapalenia stawów kręgosłupa. Badania kliniczne obejmujące ponad 17 000 pacjentów wykazały, że długotrwałe stosowanie etorykoksybu w dawkach 30 mg, 60 mg, 90 mg, a także 120 mg (w leczeniu ostrego zapalenia stawów w przebiegu dny moczanowej) jest związane z profilem działań niepożądanych podobnym do innych NLPZ, z ryzykiem poważnych incydentów sercowo-naczyniowych (zawał mięśnia sercowego, udar mózgu) nieprzekraczającym 1% rocznie. Najczęstsze działania niepożądane dotyczą przewodu pokarmowego (ból brzucha, zaparcia, wzdęcia, zapalenie błony śluzowej żołądka, zgaga, biegunka, nudności, wymioty), a także podwyższenia enzymów wątrobowych (AlAT, AspAT) oraz obrzęków i nadciśnienia tętniczego.
białkomocz, biegunka, ból brzucha, choroba wrzodowa, choroba zwyrodnieniowa stawów, dna moczanowa, enzymy wątrobowe, incydent naczyniowo-mózgowy, incydent zakrzepowy, inhibitor cyklooksygenazy-2, kreatynina, leukopenia, migotanie przedsionków, niedokrwistość, niestrawność, niewydolność nerek, niewydolność wątroby, nudności, obrzęk naczynioruchowy, perforacja przewodu pokarmowego, przemijający napad niedokrwienny, przewlekły ból lędźwiowo-krzyżowy, reakcja anafilaktyczna, refluks żołądkowy, reumatoidalne zapalenie stawów, skurcz oskrzeli, śródmiąższowe zapalenie nerek, tachykardia, toksyczne martwicze oddzielanie naskórka, trombocytopenia, udar mózgu, uszkodzenie nerek, wrzód trawienny, wymioty, wzdęcie, zapalenie błony śluzowej żołądka, zapalenie naczyń, zapalenie trzustki, zapalenie wątroby, zaparcie, zastoinowa niewydolność serca, zawał mięśnia sercowego, zespół nerczycowy, zespół Stevensa-Johnsona, zesztywniające zapalenie stawów kręgosłupa, żółtaczka - Leksykon substancji czynnych
Wyczyniec łąkowy – Specjalne ostrzeżenia i środki ostrożności
Wyczyniec łąkowy (Alopecurus pratensis) jest istotnym składnikiem mieszanek alergenowych stosowanych w immunoterapii alergicznej, obecnym m.in. w preparatach Catalet T, Perosall T13 oraz Pollinex+Rye. Ze względu na potencjał wywoływania reakcji alergicznych, w tym anafilaksji, leczenie tymi preparatami wymaga szczególnej ostrożności, prowadzenia przez doświadczonych alergologów oraz ścisłej kontroli pacjenta po podaniu (Catalet T – minimum 60 minut, Pollinex+Rye – minimum 30 minut). Przed terapią należy wykluczyć obecność gorączki, infekcji, ciężkich zaostrzeń astmy oraz ocenić tolerancję poprzednich dawek i stan czynności płuc. W przypadku preparatu Pollinex+Rye zaleca się zachowanie co najmniej 1-tygodniowego odstępu od szczepień przeciwwirusowych lub przeciwbakteryjnych oraz 2-tygodniowego odstępu przed kolejną dawką po szczepieniu.
adsorbowane alergeny, alergeny pyłku traw, alergeny reagujące krzyżowo, alergolog, astma, duszność, działanie niepożądane, epinefryna, immunoterapia alergiczna, niedociśnienie, obrzęk krtani, odczulanie, pokrzywka, preparat alergenowy, reakcja alergiczna, reakcja anafilaktyczna, resuscytacja krążeniowo-oddechowa, sinica, skurcz oskrzeli, szczepienie przeciwbakteryjne, szczepienie przeciwwirusowe, szczytowy przepływ wydechowy, tachykardia, układ naczyniowo-sercowy, wstrząs anafilaktyczny, wyczyniec łąkowy, zestaw przeciwwstrząsowy - Leksykon leków
Działania niepożądane – Theraflu Grip Owoce Leśne 500 mg
Lek Theraflu GRIP Owoce Leśne zawiera paracetamol w dawce 500 mg i wiąże się z różnorodnymi działaniami niepożądanymi, które należy monitorować szczególnie u pacjentów z predyspozycjami. Do najczęstszych i klinicznie istotnych należą zaburzenia hematologiczne (agranulocytoza, leukopenia, trombocytopenia, pancytopenia) występujące rzadko (≥1/10 000 do <1/1000), które mogą manifestować się zwiększoną podatnością na infekcje i krwawieniami. Rzadkie reakcje nadwrażliwości, takie jak obrzęk naczynioruchowy, pokrzywka czy wstrząs anafilaktyczny, wymagają natychmiastowego przerwania terapii. Ponadto, rzadko obserwuje się zaburzenia funkcji wątroby i dróg żółciowych, w tym hepatotoksyczność i niewydolność wątroby, które mogą prowadzić do poważnych powikłań, zwłaszcza przy długotrwałym stosowaniu lub przedawkowaniu paracetamolu.
agranulocytoza, bezmocz, drogi żółciowe, hepatotoksyczność, hipoglikemia, krwiomocz, leukopenia, martwica wątroby, nadwrażliwość, niedokrwistość hemolityczna, niewydolność wątroby, obrzęk krtani, obrzęk naczynioruchowy, pancytopenia, paracetamol, pokrzywka, reakcja skórna, ropomocz, rumień wielopostaciowy, skurcz oskrzeli, splątanie, śródmiąższowe zapalenie nerek, toksyczne martwicze oddzielanie się naskórka, trombocytopenia, wstrząs anafilaktyczny, zaburzenia płytek krwi, zespół Stevensa-Johnsona, żółtaczka - Leksykon leków
Działania niepożądane – Reltebon 20 mg
Oksykodon, substancja czynna preparatu Reltebon, jest silnym opioidem o szerokim spektrum działań niepożądanych, z których najpoważniejszą jest depresja oddechowa, szczególnie niebezpieczna u osób starszych i osłabionych. Inne istotne działania obejmują zwężenie źrenic, skurcz oskrzeli, zmniejszenie odruchu kaszlowego oraz typowe objawy ze strony przewodu pokarmowego, takie jak nudności (często na początku terapii) i zaparcia. U pacjentów podatnych może wystąpić ciężkie niedociśnienie. Długotrwałe stosowanie wiąże się z ryzykiem uzależnienia, zespołem odstawienia (m.in. tachykardia, kołatanie serca) oraz rzadką, ale klinicznie istotną hiperalgezją. U noworodków matek stosujących oksykodon w ciąży może rozwinąć się zespół odstawienny noworodków.
bezdech senny ośrodkowy, cholestaza, depresja oddechowa, drgawka, dysfagia, dysfonia, dysfunkcja zwieracza Oddiego, hiperalgezja, hipertonia, hipogonadyzm, hipotonia, kolka żółciowa, krwiomocz, limfadenopatia, melaena, niedociśnienie ciężkie, niedrożność jelit, nudności, owrzodzenie jamy ustnej, podwyższenie enzymów wątrobowych, reakcja anafilaktyczna, skurcz mięśni gładkich, skurcz mięśni mimowolny, skurcz oskrzeli, tachykardia, uzależnienie lekowe, zapalenie dziąseł, zapalenie jamy ustnej, zapalenie tkanki łącznej podskórnej, zaparcie, zatrzymanie moczu, zespół nieprawidłowego wydzielania hormonu antydiuretycznego, zespół odstawienia, zespół odstawienny noworodka, złuszczające zapalenie skóry, zwężenie źrenic - Leksykon substancji czynnych
Poliowirus typ 3 – Specjalne ostrzeżenia i środki ostrożności
Szczepionka Boostrix Polio zawiera inaktywowany poliowirus typ 3 (szczep Saukett) w dawce 0,5 ml, z 32 jednostkami antygenu D, adsorbowanym na 0,3 mg Al(OH)3 i 0,2 mg AlPO4. Przed podaniem należy przeprowadzić szczegółowy wywiad lekarski, zwracając uwagę na wcześniejsze reakcje niepożądane, takie jak gorączka ≥40,0°C, zapaść, przewlekły płacz ≥3 godzin czy drgawki w ciągu 48 godzin po wcześniejszych szczepieniach. Szczepionka powinna być stosowana ostrożnie u pacjentów z trombocytopenią lub zaburzeniami krzepnięcia, z możliwością podania podskórnego i ucisku miejsca iniekcji przez minimum 2 minuty. U pacjentów z zaburzeniami odporności, w tym zakażonych HIV, możliwa jest obniżona odpowiedź immunologiczna, jednak infekcja HIV nie stanowi przeciwwskazania do szczepienia.
antygen D poliowirusa, drgawki gorączkowe, działanie niepożądane, epizod hipotoniczno-hiporeaktywny, fenyloketonuria, fosforan glinu, inaktywowany poliowirus, krwawienie, kwas para-aminobenzoesowy, odpowiedź immunologiczna, omdlenie, parestezja, poliowirus typ 3, reakcja anafilaktyczna, ruchy toniczno-kloniczne, skurcz oskrzeli, szczep Saukett, szczepionka Boostrix Polio, trombocytopenia, wodorotlenek glinu, wywiad lekarski, zaburzenie krzepnięcia, zaburzenie odporności, zakażenie HIV - Leksykon chorób i schorzeń
Anafilaksja – Charakterystyka, pielęgnacja i opieka
Anafilaksja to ostra, wieloukładowa reakcja nadwrażliwości o immunologicznym podłożu, charakteryzująca się nagłym początkiem (zwykle 5-30 minut po ekspozycji na alergen) i szybkim postępem, mogąca prowadzić do niewydolności oddechowej, wstrząsu anafilaktycznego i śmierci. Patofizjologia obejmuje masywne uwolnienie mediatorów z komórek tucznych i bazofilów, skutkujące skurczem oskrzeli, rozszerzeniem naczyń, przeciekiem płynów do tkanek i obniżeniem rzutu serca. Do najczęstszych alergenów należą pokarmy (orzeszki ziemne, orzechy drzewne, skorupiaki, mleko, jaja, soja, pszenica), leki (penicylina, sulfonamidy), jad owadów, lateks oraz pyłki roślin. Rozpoznanie opiera się na kryteriach klinicznych, m.in. nagłym wystąpieniu pokrzywki, obrzęku naczynioruchowego, zaburzeń oddychania, obniżeniu ciśnienia tętniczego (u dorosłych spadek skurczowego o ≥30% wartości wyjściowej) oraz objawach ze strony układu pokarmowego. Kluczowe jest różnicowanie z innymi stanami, takimi jak omdlenie wazowagalne, napady lękowe czy wstrząs kardiogenny.
adrenalina, anafilaksja, anafilaksja idiopatyczna, astma, autowstrzykiwacz adrenaliny, bazofil, dopamina, duszność, epinefryna, hipoglikemia, hipoksemia, hipotonia, immunoterapia, intubacja dotchawicza, komórki tuczne, kortykosteroid, lek przeciwhistaminowy, metyloprednizolon, niedociśnienie, niedrożność dróg oddechowych, obciążenie wstępne, obrzęk naczynioruchowy, omdlenie, omdlenie wazowagalne, PEF, POChP, pokrzywka, pulsoksymetria, reakcja dwufazowa, reakcja nadwrażliwości, rzut serca, salbutamol, saturacja, skurcz oskrzeli, stridor, świszczący oddech, tlenoterapia, wazopresor, wstrząs anafilaktyczny, wstrząs kardiogenny, zaburzenia rytmu serca, zatrzymanie krążenia - Leksykon leków
Interakcje leku – Vinorelbine Zentiva 30 mg
Winorelbina, cytotoksyczny alkaloid Vinca, wykazuje liczne interakcje farmakokinetyczne i farmakodynamiczne, które mają istotne znaczenie kliniczne w terapii onkologicznej. Szczególną uwagę należy zwrócić na konieczność monitorowania wskaźnika INR u pacjentów stosujących doustne leki przeciwzakrzepowe, ze względu na zmienność układu krzepnięcia i ryzyko krwawień lub zakrzepicy. Bezwzględnie przeciwwskazana jest szczepionka przeciwko żółtej febrze z powodu ryzyka śmiertelnej, ogólnoustrojowej choroby poszczepiennej. Niezalecane jest także stosowanie szczepionek zawierających osłabione żywe drobnoustroje, które mogą wywołać ciężkie zakażenia u pacjentów z immunosupresją. Interakcje farmakokinetyczne obejmują m.in. inhibitory CYP3A4 (np. itrakonazol) zwiększające neurotoksyczność winorelbiny oraz induktory CYP3A4 (np. ryfampicyna, fenytoina) obniżające jej stężenie, co wymaga odpowiedniej korekty dawki. Fenytoina dodatkowo może nasilać ryzyko drgawek i zmniejszać skuteczność winorelbiny.
alkaloid Vinca, antagonista receptora 5-HT3, chemioterapeutyk, choroba poszczepienna, cisplatyna, cyklofosfamid, cyklosporyna, docetaksel, drgawki, duszność, efekt mielosupresyjny, fenytoina, granisetron, granulocytopenia, immunosupresja, induktor CYP3A4, inhibitor CYP3A4, interakcja farmakodynamiczna, interakcja farmakokinetyczna, itrakonazol, izoenzym CYP3A4, kapecytabina, ketokonazol, lapatynib, lek mielotoksyczny, lek przeciwzakrzepowy doustny, mielosupresja, mielotoksyczność, mitomycyna C, modulator glikoproteiny P, neurotoksyczność, neutropenia, ondansetron, paklitaksel, rozrost tkanki limfatycznej, ryfampicyna, skurcz oskrzeli, śródmiąższowe zapalenie płuc, substancja hepatotoksyczna, szczepionka przeciwko żółtej febrze, szczepionka z żywymi drobnoustrojami, takrolimus, winorelbina, wskaźnik INR - Leksykon leków
Specjalne ostrzeżenia – Morphini sulfas WZF
Morphini sulfas WZF wymaga szczególnej ostrożności ze względu na ryzyko działań niepożądanych i specyficzne przeciwwskazania dotyczące drogi podania – nie należy stosować podpajęczynówkowo, nadtwardówkowo ani podskórnie przy złym stanie skóry. U pacjentów z niedoczynnością tarczycy, astmą, przerostem gruczołu krokowego, niedociśnieniem, chorobami jelit, miastenią, zaburzeniami czynności wątroby i nerek, a także u osób starszych i osłabionych dawki morfiny należy odpowiednio zmniejszyć. Morfina może wywoływać niewydolność nadnerczy, zaburzenia hormonalne (zmniejszenie hormonów płciowych, wzrost prolaktyny), a także zaburzenia czynności wątroby i skurcz zwieracza Oddiego, co może prowadzić do powikłań dróg żółciowych i zapalenia trzustki. W trakcie terapii należy monitorować objawy niewydolności nadnerczy, takie jak nudności, wymioty, zmęczenie, zawroty głowy i niskie ciśnienie krwi.
astma, centralny bezdech senny, choroba zapalna jelit, depresja oddechowa, glikokortykosteroid, hiperalgezja, hipoksemia, kolka wątrobowa, kryzys naczyniowo-okluzyjny, miastenia, niedociśnienie, niedoczynność tarczycy, niedokrwistość sierpowatokrwinkowa, niedrożność jelit, niewydolność nadnerczy, obrzęk limfatyczny, opioidowy lek przeciwbólowy, ostra uogólniona osutka krostkowa, ostry zespół klatki piersiowej, ostry zespół wieńcowy, podanie nadtwardówkowe, podanie podpajęczynówkowe, przerost gruczołu krokowego, reakcja nadwrażliwości, skurcz oskrzeli, zaburzenia związane z używaniem opioidów, zaburzenie czynności nerek, zaburzenie czynności wątroby, zapalenie trzustki, zmniejszona rezerwa oddechowa, zwieracz Oddiego - Leksykon leków
Przeciwwskazania – Tadomon 200 mg
Lek Tadomon zawierający tapentadolu winian w dawkach 25 mg do 250 mg w formie tabletek o przedłużonym uwalnianiu jest przeciwwskazany u pacjentów z nadwrażliwością na substancję czynną lub składniki pomocnicze. Szczególne przeciwwskazania obejmują istotną depresję oddechową, ostrą lub ciężką astmę oskrzelową, hiperkapnię oraz paralityczną niedrożność jelit, ze względu na ryzyko nasilenia niewydolności oddechowej i powikłań ze strony przewodu pokarmowego. Ponadto, lek nie powinien być stosowany u pacjentów w stanie ostrego zatrucia alkoholem, lekami nasennymi, ośrodkowo działającymi opioidami lub substancjami psychotropowymi, ze względu na ryzyko synergistycznej depresji ośrodkowego układu nerwowego i układu oddechowego.
Ostrożność i odradzanie stosowania Tadomonu dotyczy także pacjentów z przewlekłymi zaburzeniami oddychania, takimi jak POChP, zespół bezdechu sennego czy otyłość olbrzymia, u których ryzyko depresji oddechowej jest podwyższone. Należy unikać podawania leku osobom z ciężkimi zaburzeniami perystaltyki przewodu pokarmowego, przewlekłymi zaparciami lub historią niedrożności jelit. Dodatkowo, stosowanie Tadomonu jest niewskazane u pacjentów regularnie spożywających alkohol, przyjmujących leki sedatywne, inne opioidy, substancje psychotropowe, a także u osób z historią uzależnienia od opioidów lub innych substancji psychoaktywnych. Terapia powinna być prowadzona wyłącznie pod ścisłym nadzorem medycznym, zwłaszcza podczas inicjacji i modyfikacji dawki, aby minimalizować ryzyko ciężkich działań niepożądanych, w tym depresji oddechowej.
astma oskrzelowa, benzodiazepiny, bezdech senny, depresja oddechowa, hiperkapnia, inhibitory monoaminooksydazy, nadwrażliwość, neuroleptyki, niedrożność jelit, otyłość olbrzymia, perystaltyka przewodu pokarmowego, POChP, receptor opioidowy μ, skurcz oskrzeli, tabletki o przedłużonym uwalnianiu, tapentadol, uzależnienie, zależność fizyczna, zaparcia, zatrucie - Leksykon leków
Działania niepożądane – Dip Rilif (50 mg + 30 mg)/g
Żel Dip Rilif zawiera 50 mg ibuprofenu i 30 mg mentolu w 1 g preparatu i jest stosowany miejscowo, co zmniejsza ryzyko ogólnoustrojowych działań niepożądanych w porównaniu z podawaniem doustnym. Najczęściej obserwowane działania niepożądane dotyczą skóry w miejscu aplikacji i obejmują podrażnienie, zaczerwienienie, wysypkę, świąd, pieczenie, pokrzywkę oraz rzadziej oparzenia. Możliwe są również reakcje nadwrażliwości na światło (fotosensytyzacja) manifestujące się nasileniem zmian skórnych po ekspozycji na promieniowanie UV. Dolegliwości ze strony przewodu pokarmowego, takie jak bóle brzucha i niestrawność, występują rzadziej niż przy doustnym stosowaniu ibuprofenu, ale powinny być uwzględniane w ocenie bezpieczeństwa terapii.
anafilaksja, bąbel pokrzywkowy, ból brzucha, dolegliwość przewodu pokarmowego, działanie niepożądane, fotosensytyzacja, hipotensja, ibuprofen i mentol, martwica skórna, nadzór farmaceutyczny, napad astmy, napad duszności, niestrawność, NLPZ, obrzęk krtani, obrzęk naczynioruchowy, oparzenie miejscowe, pęcherzyca, pieczenie skóry, podrażnienie skóry, pokrzywka, reakcja alergiczna, reakcja nadwrażliwości, reakcja skórna, rumień wielopostaciowy, skurcz oskrzeli, świąd, świszczący oddech, wysypka, wysypka grudkowo-plamista, zaczerwienienie skóry - Leksykon leków
Przedawkowanie – Avedol 6,25 mg
Przedawkowanie karwedylolu, substancji czynnej preparatu Avedol, stanowi stan zagrożenia życia, charakteryzujący się wielonarządowymi objawami wynikającymi z blokady receptorów β- i α1-adrenergicznych. Dominujące objawy obejmują ciężkie niedociśnienie tętnicze zagrażające perfuzji narządowej, bradykardię poniżej 60 uderzeń/min, niewydolność serca, wstrząs kardiogenny, a nawet zatrzymanie krążenia. Dodatkowo mogą wystąpić zaburzenia oddychania, skurcz oskrzeli, zaburzenia świadomości oraz uogólnione napady drgawkowe. Nasilenie objawów zależy od dawki, chorób współistniejących oraz czasu do wdrożenia leczenia, z grupą wysokiego ryzyka obejmującą pacjentów z niewydolnością serca, zaburzeniami przewodzenia, chorobami układu oddechowego oraz osoby w podeszłym wieku.
aminofilina, asystolia, atropina, beta-sympatykomimetyk, bradykardia, diazepam, dobutamina, efekt inotropowy, funkcja skurczowa lewej komory, gastropareza, glukagon, hipoksja, hipoperfuzja narządowa, inhibitor fosfodiestrazy, izoprenalina, klonazepam, lek sympatykomimetyczny, napad drgawkowy, niedociśnienie tętnicze, niewydolność oddechowa, niewydolność serca, noradrenalina, norfenefryna, okres półtrwania leku, parametry życiowe, perfuzja narządowa, receptor α1-adrenergiczny, receptor β-adrenergiczny, skurcz oskrzeli, stymulacja serca, wstrząs kardiogenny, zaburzenie oddychania, zaburzenie świadomości, zastój w krążeniu płucnym, zatrzymanie krążenia - Leksykon substancji czynnych
Cynku undecylenian – Działania niepożądane
Cynk undecylenian, stosowany jako substancja czynna w preparatach dermatologicznych takich jak Mykodermina i Unguentum undecylenicum, może wywoływać działania niepożądane głównie miejscowe, dotyczące skóry i tkanki podskórnej. Do najczęstszych należą przemijające podrażnienia skóry, pieczenie, wysypka oraz podrażnienie błon śluzowych (częstość rzadka, ≥1/10 000 do <1/1000 dla Unguentum undecylenicum). W przypadku Mykoderminy częstość występowania podrażnień nie została dokładnie określona. Szczególną uwagę należy zwrócić na reakcje nadwrażliwości, które mogą mieć charakter zarówno opóźniony (uogólnione odczyny nadwrażliwości), jak i natychmiastowy (pokrzywka, skurcz oskrzeli), zwłaszcza w przypadku Unguentum undecylenicum, zawierającego parahydroksybenzoesany (E 214, E 218). Wystąpienie takich reakcji wymaga natychmiastowego przerwania leczenia i konsultacji lekarskiej.
bąbel pokrzywkowy, cynk undecylenian, duszność, Mykodermina, odczyn nadwrażliwości, parahydroksybenzoesan etylu, parahydroksybenzoesan metylu, podrażnienie błon śluzowych, podrażnienie skóry, pokrzywka, reakcja alergiczna, reakcja alergiczna systemowa, reakcja nadwrażliwości, reakcja skórna, skurcz oskrzeli, tkanka podskórna, Unguentum undecylenicum, zakażenie grzybicze, zakażenie grzybicze skóry, zapalenie skóry, zmiana rumieniowa - Leksykon leków
Przeciwwskazania – Dexak 50 50 mg
Deksak 50 to roztwór do wstrzykiwań lub infuzji zawierający 50 mg deksketoprofenu (w 2 ml roztworu), należący do grupy niesteroidowych leków przeciwzapalnych (NLPZ). Przed rozpoczęciem terapii konieczna jest szczegółowa ocena przeciwwskazań, które obejmują m.in. nadwrażliwość na deksketoprofen, inne NLPZ lub substancje pomocnicze, a także reakcje nadwrażliwości na leki o podobnym mechanizmie działania (np. ASA) manifestujące się napadami astmy, skurczem oskrzeli, ostrym nieżytem błony śluzowej nosa, polipami nosa, pokrzywką czy obrzękiem naczynioruchowym. Przeciwwskazania obejmują również wcześniejsze reakcje fotoalergiczne lub fototoksyczne po ketoprofenie lub fibratach oraz choroby przewodu pokarmowego, takie jak czynna choroba wrzodowa, krwawienia, choroba Leśniowskiego-Crohna czy wrzodziejące zapalenie jelita grubego, które mogą ulec zaostrzeniu pod wpływem leku.
choroba Leśniowskiego-Crohna, choroba wrzodowa żołądka, deksketoprofen, fibrat, ketoprofen, klirens kreatyniny, krwawienie z przewodu pokarmowego, kwas acetylosalicylowy, laktacja, nadwrażliwość, napad astmy, niesteroidowy lek przeciwzapalny, niestrawność, niewydolność nerek, niewydolność serca, obrzęk naczynioruchowy, odwodnienie, ostry nieżyt błony śluzowej nosa, perforacja przewodu pokarmowego, pokrzywka, polip nosa, reakcja fotoalergiczna, reakcja fototoksyczna, skaza krwotoczna, skurcz oskrzeli, trzeci trymestr ciąży, wrzodziejące zapalenie jelita grubego, wskaźnik Child-Pugh, zaburzenie czynności wątroby, zaburzenie krzepnięcia - Leksykon leków
Przeciwwskazania – Ondemet 0,5 mg/ml
Lek Ondemet w postaci zawiesiny do nebulizacji dostępny jest w stężeniach 0,25 mg/ml oraz 0,5 mg/ml, zawierając jako substancję czynną budezonid. Bezwzględnym przeciwwskazaniem do jego stosowania jest nadwrażliwość na budezonid lub na którąkolwiek substancję pomocniczą preparatu. Nadwrażliwość ta może manifestować się różnorodnymi objawami, takimi jak reakcje skórne (wysypka, pokrzywka, świąd), objawy ze strony układu oddechowego (skurcz oskrzeli, duszność, kaszel), objawy ogólnoustrojowe (obrzęk naczynioruchowy, spadek ciśnienia tętniczego), a w skrajnych przypadkach reakcją anafilaktyczną zagrażającą życiu. Ampułki zawierają odpowiednio 0,5 mg (2 ml ampułka 0,25 mg/ml) lub 1 mg (2 ml ampułka 0,5 mg/ml) budezonidu, a preparat charakteryzuje się pH 4,5 i jest przeznaczony do nebulizacji.
- Leksykon leków
Specjalne ostrzeżenia – Aceflucil
Stosowanie acetylocysteiny w formie tabletek musujących Aceflucil 600 mg wymaga szczególnej ostrożności u pacjentów z astmą oskrzelową ze względu na ryzyko skurczu oskrzeli, który wymaga natychmiastowego przerwania terapii. U chorych z historią choroby wrzodowej należy unikać jednoczesnego stosowania leków drażniących błonę śluzową przewodu pokarmowego. Rzadkie, ale poważne reakcje skórne, takie jak zespół Stevensa-Johnsona i zespół Lyella, wymagają natychmiastowej interwencji i zaprzestania leczenia. U pacjentów z nietolerancją histaminy acetylocysteina może nasilać objawy takie jak ból głowy, naczynioruchowe zapalenie błony śluzowej nosa oraz świąd, co może obniżać komfort terapii. Działanie mukolityczne leku powoduje upłynnienie i zwiększenie objętości wydzieliny oskrzelowej, co wymaga efektywnego usuwania wydzieliny poprzez drenaż ułożeniowy lub odessanie, zwłaszcza u pacjentów z ograniczoną zdolnością do odkrztuszania.
acetylocysteina, aspartam, astma oskrzelowa, ból głowy, brak laktazy, choroba wrzodowa, ciężka reakcja skórna, drenaż ułożeniowy, dziedziczna nietolerancja galaktozy, fenyloketonuria, laktoza jednowodna, lek mukolityczny, naczynioruchowe zapalenie błony śluzowej, nietolerancja histaminy, odkrztuszanie wydzieliny, skurcz oskrzeli, świąd, wydzielina oskrzelowa, zespół Lyella, zespół Stevensa-Johnsona, zespół złego wchłaniania glukozy-galaktozy - Leksykon leków
Dawkowanie i sposób podawania – Zafiron 12 mcg
Zafiron zawiera formoterol w dawce 12 μg na kapsułkę do inhalacji i jest stosowany głównie jako lek dodatkowy do wziewnych kortykosteroidów w leczeniu podtrzymującym astmy oskrzelowej oraz POChP u dorosłych i dzieci powyżej 6 lat. Dawkowanie u dorosłych wynosi 1-2 kapsułki (12-24 μg) dwa razy na dobę, z maksymalną dawką dobową 48 μg. U dzieci powyżej 6 lat zaleca się 1 kapsułkę (12 μg) dwa razy na dobę, z maksymalną dawką 24 μg. W profilaktyce skurczu oskrzeli wywołanego wysiłkiem lub alergenami zaleca się inhalację 1 kapsułki (12 μg) co najmniej 15 minut przed ekspozycją, z możliwością zwiększenia do 2 kapsułek (24 μg) u dorosłych z ciężkim skurczem oskrzeli. Zafiron nie jest wskazany do leczenia ostrych napadów astmy, gdzie należy stosować krótko działające β2-mimetyki.
alergen, astma oskrzelowa, duszność, działanie bronchodylatacyjne, formoterol, formoterol fumaranu, formoterol fumaranu dwuwodnego, leczenie podtrzymujące, napad astmy, POChP, przewlekła obturacyjna choroba płuc, receptor β2-adrenergiczny, rozszerzenie oskrzeli, skurcz oskrzeli, terapia skojarzona, wysiłek fizyczny, wziewny kortykosteroid, zaostrzenie choroby, zwężenie oskrzeli - Leksykon leków
Działania niepożądane – Perindopril + Amlodipine Teva Pharmaceuticals 5 mg + 10 mg
Lek Perindopril + Amlodipine Teva Pharmaceuticals, będący preparatem złożonym zawierającym inhibitor ACE – peryndopryl oraz antagonista wapnia – amlodypinę, wykazuje profil działań niepożądanych charakterystyczny dla obu składników. Peryndopryl najczęściej powoduje zawroty głowy (zarówno ośrodkowe, jak i błędnikowe), ból głowy, kaszel, niedociśnienie tętnicze, zaburzenia żołądkowo-jelitowe oraz reakcje skórne, natomiast amlodypina jest związana z występowaniem senności, kołataniem serca, obrzękami obwodowymi, nagłym zaczerwienieniem twarzy oraz zmęczeniem. Działania niepożądane sklasyfikowano według systemu MedDRA z podziałem na częstość występowania: bardzo często (≥1/10), często (≥1/100 do <1/10), niezbyt często (≥1/1000 do <1/100), rzadko (≥1/10 000 do <1/1000), bardzo rzadko (<1/10 000) oraz częstość nieznaną. Szczególną uwagę należy zwrócić na ryzyko niedociśnienia tętniczego, obrzęku naczynioruchowego, niewydolności nerek i hiperkaliemii w przypadku peryndoprylu oraz na niedociśnienie z odruchową tachykardią, zaburzenia rytmu serca i rzadkie przypadki zawału mięśnia sercowego związane z amlodypiną.
agranulocytoza, amlodypina, antagonista wapnia, dławica piersiowa, ginekomastia, hiperglikemia, hiperkaliemia, hiponatremia, inhibitor ACE, laktoza jednowodna, leukopenia, migotanie przedsionków, niedociśnienie tętnicze, niedokrwistość hemolityczna, nietolerancja laktozy, niewydolność nerek, obrzęk naczynioruchowy, obrzęk Quinckego, pancytopenia, parestezja, pemfigoid, peryndopryl, rozrost dziąseł, skurcz oskrzeli, tachykardia komorowa, trombocytopenia, zaburzenia erekcji, zapalenie trzustki, zapalenie wątroby, zapalenie wątroby cholestatyczne, zapalenie wątroby cytolityczne, zawał mięśnia sercowego, zawroty głowy pochodzenia błędnikowego, zawroty głowy pochodzenia ośrodkowego, żółtaczka - Leksykon leków
Przeciwwskazania – Dicloberl 75 mg/3 ml 75 mg/3 ml
Preparat Dicloberl 75 mg/3 ml, zawierający 75 mg diklofenaku sodowego w 3 ml roztworu do wstrzykiwań, jest przeciwwskazany u pacjentów z nadwrażliwością na diklofenak lub substancje pomocnicze, w tym alkohol benzylowy (105 mg/ampułka) i glikol propylenowy (600 mg/ampułka). Nie należy go stosować u osób z historią reakcji nadwrażliwości na NLPZ, takich jak skurcz oskrzeli, astma, zapalenie błony śluzowej nosa czy pokrzywka, ze względu na ryzyko anafilaksji. Przeciwwskazania obejmują także zaburzenia krwiotworzenia niewiadomego pochodzenia (leukopenia, trombocytopenia, pancytopenia, agranulocytoza) oraz aktywne lub nawracające choroby wrzodowe przewodu pokarmowego, w tym krwawienia i perforacje, które znacząco zwiększają ryzyko powikłań podczas terapii diklofenakiem.
agranulocytoza, alkohol benzylowy, astma, choroba naczyń mózgowych, choroba naczyń obwodowych, choroba niedokrwienna serca, choroba wrzodowa, glikol propylenowy, incydent sercowo-naczyniowy, krwawienie z naczyń mózgowych, krwawienie z przewodu pokarmowego, krwotok płucny, kwas acetylosalicylowy, morfologia krwi, niesteroidowy lek przeciwzapalny, niewydolność nerek, niewydolność wątroby, owrzodzenie przewodu pokarmowego, pancytopenia, perforacja przewodu pokarmowego, pokrzywka, reakcja anafilaktyczna, skurcz oskrzeli, udar mózgu, zaburzenie funkcji płytek krwi, zaburzenie krwiotworzenia, zamknięcie przewodu tętniczego, zapalenie błony śluzowej nosa, zastoinowa niewydolność serca, zawał serca, zespół nadwrażliwości na NLPZ - Leksykon leków
Przeciwwskazania – Taptiqom Multi (15 mcg + 5 mg)/ml
Lek Taptiqom Multi, zawierający 15 mikrogramów/ml tafluprostu oraz 5 mg/ml tymololu, jest przeciwwskazany u pacjentów z nadwrażliwością na składniki leku oraz u osób z aktywnymi chorobami dróg oddechowych, w tym astmą oskrzelową (zarówno aktualną, jak i w wywiadzie) oraz ciężką postacią POChP. Tymolol, jako nieselektywny beta-adrenolityk, może indukować skurcz oskrzeli i pogarszać funkcję oddechową, co stanowi istotne ryzyko u pacjentów z chorobami obturacyjnymi płuc. Wskazane jest zatem unikanie stosowania tego preparatu w wymienionych stanach klinicznych, aby zapobiec potencjalnym powikłaniom.
Ze względu na działanie blokujące receptory β1 i β2, Taptiqom Multi jest również przeciwwskazany u pacjentów z bradykardią zatokową, zespołem chorego węzła zatokowego, blokiem przedsionkowo-komorowym II lub III stopnia (niekontrolowanym rozrusznikiem), objawową niewydolnością serca oraz wstrząsem kardiogennym. Tymolol może nasilać zaburzenia przewodzenia sercowego oraz obniżać kurczliwość mięśnia sercowego, co pogarsza stan hemodynamiczny. Pomimo miejscowego podania, możliwe jest ogólnoustrojowe wchłanianie tymololu, dlatego przed zastosowaniem leku konieczne jest szczegółowe zebranie wywiadu dotyczącego chorób układu oddechowego i sercowo-naczyniowego, aby zapewnić bezpieczeństwo terapii okulistycznej.
astma oskrzelowa, beta-adrenolityk, blok przedsionkowo-komorowy, blok zatokowo-przedsionkowy, bradykardia zatokowa, ciśnienie wewnątrzgałkowe, krople do oczu, nadwrażliwość na leki, niewydolność serca, POChP, przewlekła obturacyjna choroba płuc, receptory beta-adrenergiczne, rozrusznik serca, skurcz oskrzeli, tafluprost, TAPTIQOM Multi, terapia okulistyczna, tymolol, wstrząs kardiogenny, zespół chorego węzła zatokowego - Leksykon leków
Działania niepożądane – Optibetol 0,5% 5 mg/ml
Betaksolol w postaci kropli do oczu Optibetol 0,5% (5 mg/ml) przenika do krążenia ogólnego, co może skutkować wystąpieniem działań niepożądanych typowych dla β-adrenolityków stosowanych ogólnoustrojowo, choć z mniejszą częstością. Najczęściej obserwowanym działaniem niepożądanym jest uczucie dyskomfortu w oku, występujące u 12% pacjentów (bardzo często, ≥1/10). Inne często występujące objawy to ból głowy (często, ≥1/100 do <1/10), niewyraźne widzenie, zwiększone łzawienie oraz różnorodne zapalenia i podrażnienia powierzchni oka. Rzadziej zgłaszane są objawy ze strony układu nerwowego (omdlenia, zawroty głowy), serca (bradykardia, tachykardia), układu oddechowego (astma, duszność) oraz zaburzenia psychiczne (niepokój, bezsenność, depresja).
arytmia serca, astenopia, astma, betaksolol, bezsenność, blok przedsionkowo-komorowy, ból głowy, bradykardia, depresja, duszność, dyskomfort oka, fenomen Raynauda, halucynacje, hipoglikemia, hipotensja, kserostomia, lek β-adrenolityczny, łuszczyca, łysienie, mialgia, miastenia, nadwrażliwość, niewydolność serca zastoinowa, nudności, obrzęk naczynioruchowy, odwarstwienie naczyniówki, punkcikowate zapalenie rogówki, skurcz oskrzeli, światłowstręt, tachykardia, zaburzenia erekcji, zaćma, zapalenie powiek, zapalenie rogówki, zapalenie skóry, zapalenie spojówek, zespół suchego oka, zmęczenie - Leksykon leków
Przedawkowanie – Rivastigmine Mylan 4,5 mg
Przedawkowanie rywastygminy, stosowanej w postaci wodorowinianu, prowadzi do objawów wynikających z nadmiernej stymulacji układu cholinergicznego, które można podzielić na łagodne (objawy muskarynowe: m.in. zwężenie źrenic, nudności, bradykardia, skurcz oskrzeli) oraz ciężkie (objawy nikotynowe: osłabienie mięśni, drżenie pęczkowe, drgawki, zatrzymanie oddechu). Okres półtrwania rywastygminy w osoczu wynosi około 1 godziny, jednak hamowanie acetylocholinoesterazy utrzymuje się około 9 godzin, co jest istotne przy planowaniu terapii. Dodatkowo, po wprowadzeniu leku do obrotu, zgłaszano objawy takie jak zawroty głowy, splątanie, nadciśnienie tętnicze czy omamy, które mogą wystąpić niezależnie od nasilenia zatrucia.
atropina, ból brzucha, bradykardia, drgawka, drżenie pęczkowe, działanie resuscytacyjne, hamowanie acetylocholinoesterazy, inhibitor acetylocholinoesterazy, lek przeciwwymiotny, nadciśnienie tętnicze, niedociśnienie tętnicze, objawy muskarynowe, okres półtrwania w osoczu, omam, osłabienie mięśni, receptor muskarynowy, receptor nikotynowy, Rivastigmine Mylan, rywastygmina, siarczan atropiny, skopolamina, skurcz oskrzeli, toksyczność cholinergiczna, układ cholinergiczny, wodorowinian rywastygminy, zatrzymanie oddechu, zwężenie źrenic - Leksykon leków
Działania niepożądane – Oxis Turbuhaler 9 mcg/dawkę
Produkt leczniczy Oxis Turbuhaler zawierający formoteroli fumaras dihydricus w dawce 9 µg/dawkę dostarczoną (12 µg/dawkę odmierzoną) jest stosowany wziewnie i charakteryzuje się profilem działań niepożądanych, które wymagają szczególnej uwagi klinicznej. Najczęściej obserwowane objawy to drżenia mięśniowe oraz uczucie kołatania serca, które mają umiarkowane nasilenie i zwykle ustępują samoistnie w ciągu kilku dni terapii. Należy monitorować ryzyko paradoksalnego skurczu oskrzeli, który choć rzadki, wymaga natychmiastowej interwencji. Ponadto, terapia może powodować zaburzenia metaboliczne, takie jak wzrost stężenia insuliny, wolnych kwasów tłuszczowych, glicerolu i związków ketonowych, co jest szczególnie istotne u pacjentów z cukrzycą lub innymi zaburzeniami gospodarki węglowodanowej. Produkt zawiera również laktozę jednowodną (891 µg/dawkę dostarczoną), co może wywoływać reakcje alergiczne u osób z nadwrażliwością na białka mleka.
częstoskurcz nadkomorowy, dławica piersiowa, drżenie mięśniowe, formoterolu fumaran dwuwodny, glicerol, hiperglikemia, hipokaliemia, insulina, kołatanie serca, laktoza jednowodna, migotanie przedsionków, paradoksalny skurcz oskrzeli, proszek do inhalacji, reakcja nadwrażliwości, skurcz dodatkowy, skurcz mięśni, skurcz oskrzeli, tachykardia, wolny kwas tłuszczowy, wydłużenie odstępu QTc, zaburzenie elektrolitowe, zaburzenie rytmu serca, związek ketonowy, β2-mimetyk - Leksykon leków
Przeciwwskazania – Ipidacrine hydrochloride Grindeks 5 mg/ml
Ipidacrine hydrochloride Grindeks w formie roztworu do wstrzykiwań (5 mg/ml i 15 mg/ml) jest przeciwwskazany u pacjentów z nadwrażliwością na substancję czynną lub składniki preparatu, a także u osób z padaczką, zaburzeniami pozapiramidowymi z hiperkinezją oraz zaburzeniami przedsionkowymi ze względu na ryzyko nasilenia objawów neurologicznych. Ponadto, lek nie powinien być stosowany u pacjentów z chorobami układu sercowo-naczyniowego, takimi jak dławica piersiowa i znaczna bradykardia, ze względu na cholinergiczne działanie mogące pogorszyć stan kliniczny. Astma oskrzelowa stanowi bezwzględne przeciwwskazanie, gdyż ipidakryna może wywołać skurcz oskrzeli i nasilić obturację dróg oddechowych.
astma oskrzelowa, bradykardia, choroba wrzodowa dwunastnicy, choroba wrzodowa żołądka, dławica piersiowa, działanie prokonwulsyjne, hamowanie acetylocholinesterazy, ipidakryna chlorowodorek, nadwrażliwość na substancję czynną, napad drgawkowy, niedokrwienie mięśnia sercowego, niedrożność dróg moczowych, niedrożność jelit, obturacja dróg oddechowych, padaczka, perystaltyka jelit, reakcja anafilaktyczna, receptor muskarynowy, skurcz oskrzeli, transmisja cholinergiczna, wypieracz pęcherza moczowego, zaburzenie pozapiramidowe, zaburzenie przedsionkowe, zaburzenie przewodzenia, zatrzymanie moczu, zawrót głowy - Leksykon leków
Przeciwwskazania – Solacutan 30 mg/g
Lek Solacutan w postaci żelu zawiera 30 mg/g diklofenaku sodowego i jest przeciwwskazany u pacjentów z nadwrażliwością na diklofenak lub substancje pomocnicze, w tym 15 mg/g alkoholu benzylowego. Szczególnie istotne jest unikanie stosowania u osób z historią reakcji nadwrażliwości na inne NLPZ lub kwas acetylosalicylowy, ze względu na ryzyko reakcji krzyżowych manifestujących się astmą, alergicznym nieżytem nosa lub pokrzywką. Preparat jest bezwzględnie przeciwwskazany w III trymestrze ciąży z powodu ryzyka poważnych powikłań, takich jak przedwczesne zamknięcie przewodu tętniczego u płodu oraz hamowanie czynności skurczowej macicy.
alergiczny nieżyt nosa, alkohol benzylowy, aplikacja miejscowa, astma, astma oskrzelowa, atopia, czynność skurczowa macicy, diklofenak sodowy, kwas acetylosalicylowy, nadwrażliwość, niesteroidowe leki przeciwzapalne, pokrzywka, przerwanie ciągłości naskórka, przewód tętniczy, reakcja krzyżowa, skurcz oskrzeli, trzeci trymestr ciąży, wyprysk - Leksykon leków
Właściwości farmakodynamiczne – Atrodil 20 mcg/dawkę inh.
Atrodil, zawierający 20 mikrogramów bromku ipratropiowego na dawkę inhalacyjną, jest lekiem przeciwcholinergicznym stosowanym wziewnie w terapii obturacyjnych chorób dróg oddechowych, takich jak POChP i astma oskrzelowa. Mechanizm działania opiera się na antagonizmie receptorów muskarynowych, co prowadzi do hamowania wzrostu wewnątrzkomórkowego stężenia jonów Ca++ i zapobiega skurczowi mięśni gładkich oskrzeli. Lek działa miejscowo, co minimalizuje ryzyko ogólnoustrojowych działań niepożądanych, a badania przedkliniczne potwierdziły brak negatywnego wpływu na wydzielanie śluzu, oczyszczanie rzęskowe oraz wymianę gazową w drogach oddechowych.
aerozol inhalacyjny, antagonista acetylocholiny, astma oskrzelowa, bromek ipratropiowy, choroba obturacyjna dróg oddechowych, diacyloglicerol, działanie bronchodylatacyjne, lek przeciwcholinergiczny, nerw błędny, oczyszczanie rzęskowe, przewlekła obturacyjna choroba płuc, przewlekłe zapalenie oskrzeli, receptor muskarynowy, rozedma płuc, rozszerzenie oskrzeli, skurcz mięśni gładkich oskrzeli, skurcz oskrzeli, trójfosforan inozytolu, wartość FEV1, właściwość przeciwcholinergiczna, wymiana gazowa - Leksykon leków
Działania niepożądane – Nalgesin PRO 550 mg
Naproksen sodowy (Nalgesin PRO, 550 mg) jest niesteroidowym lekiem przeciwzapalnym (NLPZ) o szerokim spektrum działań niepożądanych, które mogą dotyczyć wielu układów narządów. Najczęściej obserwowane są objawy ze strony przewodu pokarmowego, takie jak nudności, wymioty, biegunka, zaparcia, ból brzucha, a także poważniejsze powikłania, w tym owrzodzenia, perforacje i krwawienia, które mogą prowadzić do zgonu, zwłaszcza u osób starszych. Ryzyko krwawień jest zależne od dawki i czasu terapii. Ponadto, stosowanie naproksenu wiąże się z ryzykiem obrzęków, nadciśnienia tętniczego, niewydolności serca oraz incydentów zakrzepowo-zatorowych tętnic, takich jak zawał serca czy udar mózgu, szczególnie przy długotrwałym stosowaniu dużych dawek. Bardzo rzadko mogą wystąpić ciężkie reakcje pęcherzowe, w tym zespół Stevensa-Johnsona i toksyczne martwicze oddzielanie się naskórka, stanowiące zagrożenie życia.
agranulocytoza, astma oskrzelowa, choroba Crohna, eozynofilowe zapalenie płuc, fotoalergiczne zapalenie skóry, incydent zakrzepowo-zatorowy, kłębuszkowe zapalenie nerek, krwawienie z przewodu pokarmowego, martwica brodawek nerkowych, mieszana choroba tkanki łącznej, niedokrwistość aplastyczna, niedokrwistość hemolityczna, niesteroidowy lek przeciwzapalny, niewydolność nerek, niewydolność serca, obrzęk naczynioruchowy, obrzęk płuc, obrzęk tarczy nerwu wzrokowego, pęcherzowe oddzielenie naskórka, reakcja pęcherzowa, rumień wielopostaciowy, skurcz oskrzeli, śródmiąższowe zapalenie nerek, toczeń rumieniowaty układowy, toksyczne martwicze oddzielanie naskórka, trombocytopenia, udar mózgu, wrzód żołądka, wrzodziejące zapalenie jamy ustnej, wrzodziejące zapalenie jelita grubego, wstrząs anafilaktyczny, zapalenie błony śluzowej żołądka, zapalenie jelita grubego, zapalenie nerwu wzrokowego, zapalenie opon mózgowo-rdzeniowych, zapalenie przełyku, zapalenie trzustki, zapalenie wątroby, zawał serca, zawroty głowy, zespół nerczycowy, zespół Stevensa-Johnsona, zmętnienie rogówki, żółtaczka - Leksykon leków
Przedawkowanie – Propranolol WZF 10 mg
Przedawkowanie propranololu, będącego beta-adrenolitykiem, prowadzi do poważnych zaburzeń hemodynamicznych i oddechowych, takich jak bradykardia (<60 uderzeń/min), niedociśnienie tętnicze, ostra niewydolność serca oraz skurcz oskrzeli. Mechanizmy tych objawów obejmują blokadę receptorów beta1-adrenergicznych w sercu, co skutkuje zmniejszeniem pojemności minutowej i kurczliwości mięśnia sercowego, oraz blokadę receptorów beta2 w płucach, prowadzącą do zwężenia dróg oddechowych. Klinicznie obserwuje się zawroty głowy, omdlenia, wstrząs kardiogenny, obrzęk płuc, hipoksemię oraz duszność ze świstami oddechowymi, co stanowi bezpośrednie zagrożenie życia i wymaga natychmiastowej interwencji.
aminofilina, atropina, beta2-mimetyk, bradykardia, chlorowodorek propranololu, dobutamina, działanie inotropowe dodatnie, glukagon, hipoksemia, kortykosteroid, lek inotropowy, nebulizacja, niedociśnienie tętnicze, ostra niewydolność serca, płukanie żołądka, propranolol, receptor beta-adrenergiczny, rozszerzenie naczyń, skurcz oskrzeli, tlenoterapia, węgiel aktywowany, wstrząs kardiogenny - Leksykon leków
Działania niepożądane – Corectin 2,5 mg
Bisoprolol fumaran, jako beta-adrenolityk, wykazuje szerokie spektrum działań niepożądanych, które zostały sklasyfikowane według częstości występowania i układów narządowych. Najczęściej obserwowane działania dotyczą układu sercowo-naczyniowego, gdzie bardzo często występuje bradykardia, a często nasilenie istniejącej niewydolności serca. Niezbyt często pojawiają się zaburzenia przewodzenia przedsionkowo-komorowego oraz niedociśnienie ortostatyczne. W obrębie układu nerwowego często występują zawroty głowy i bóle głowy, które zwykle ustępują w ciągu 1-2 tygodni terapii. Rzadziej obserwuje się omdlenia, zaburzenia snu, depresję, koszmary senne i omamy. Wśród działań niepożądanych układu oddechowego niezbyt często występuje skurcz oskrzeli u pacjentów z astmą lub POChP, a rzadko alergiczny nieżyt nosa. Często pojawiają się zaburzenia żołądkowo-jelitowe, takie jak nudności, wymioty, biegunka, zaparcia i ból brzucha.
alergiczny nieżyt nosa, astma oskrzelowa, beta-adrenolityk, bisoprolol fumaran, blok przedsionkowo-komorowy, bradykardia, choroba Raynauda, chromanie przestankowe, cukrzyca, dysfunkcja erekcyjna, enzymy wątrobowe, hipoglikemia, łuszczyca, niedociśnienie ortostatyczne, niewydolność serca, poziom glukozy we krwi, przewlekła obturacyjna choroba płuc, reakcja alergiczna skórna, skurcz oskrzeli, triglicerydy, wysypka łuszczycopodobna, zaburzenia potencji, zapalenie spojówek, zapalenie wątroby - Leksykon substancji czynnych
Flurbiprofen – Przeciwwskazania stosowania
Flurbiprofen, należący do grupy niesteroidowych leków przeciwzapalnych (NLPZ), jest stosowany miejscowo w leczeniu bólu gardła w formie pastylek twardych, tabletek do ssania oraz aerozolu do jamy ustnej. Pomimo miejscowego zastosowania, istnieje ryzyko wchłaniania systemowego, co wymaga szczególnej ostrożności u pacjentów z przeciwwskazaniami, takimi jak nadwrażliwość na NLPZ, aktywna lub nawracająca choroba wrzodowa, krwawienia z przewodu pokarmowego, perforacje, ciężkie zapalenia jelit, niewydolność serca, nerek lub wątroby oraz w trzecim trymestrze ciąży. Preparaty zawierają różne substancje pomocnicze (np. sacharozę, izomalt, sorbitol, etanol), które mogą stanowić dodatkowe przeciwwskazania u pacjentów z nietolerancjami lub chorobami współistniejącymi. Wiek pacjenta również determinuje możliwość stosowania – pastylki i tabletki do ssania są zwykle przeciwwskazane u dzieci poniżej 12 lat, a aerozol u osób poniżej 18 lat.
agregacja płytek krwi, astma oskrzelowa, celiakia, choroba autoimmunologiczna, choroba Crohna, choroba wrzodowa, dysfagia, działanie niepożądane, dziedziczna nietolerancja fruktozy, flurbiprofen, glikokortykosteroid, inhibitor COX-2, krwawienie z przewodu pokarmowego, kwas acetylosalicylowy, lek przeciwpłytkowy, lek przeciwzakrzepowy, nadwrażliwość na substancję czynną, niesteroidowy lek przeciwzapalny, nietolerancja fruktozy, niewydolność nerek, niewydolność serca, niewydolność wątroby, obrzęk naczynioruchowy, perforacja przewodu pokarmowego, POChP, przewlekła obturacyjna choroba płuc, przewód tętniczy płodu, skurcz oskrzeli, SSRI, toczeń rumieniowaty układowy, warfaryna, wrzodziejące zapalenie jelita grubego, zaburzenie hematopoezy, zaburzenie krwotoczne, zaburzenie krzepnięcia - Leksykon leków
Specjalne ostrzeżenia – Polocard
Podczas terapii kwasem acetylosalicylowym (Polocard) zaleca się stosowanie najmniejszej skutecznej dawki przez możliwie najkrótszy czas, aby ograniczyć ryzyko działań niepożądanych. Szczególną ostrożność należy zachować u pacjentów z niewydolnością nerek i wątroby, młodzieńczym reumatoidalnym zapaleniem stawów, toczniem rumieniowatym oraz u osób w podeszłym wieku, ze względu na zwiększoną toksyczność i ryzyko kumulacji leku. Kwas acetylosalicylowy wykazuje działanie przeciwpłytkowe, co wymaga odstawienia leku na 5-7 dni przed planowanymi zabiegami chirurgicznymi, aby zmniejszyć ryzyko powikłań krwotocznych. Współistniejące stosowanie z metotreksatem w dawkach <15 mg/tydzień wymaga przerwy 24-48 godzin przed podaniem dużych dawek metotreksatu, natomiast dawki >15 mg/tydzień stanowią przeciwwskazanie do łącznego stosowania.
choroba Kawasaki, cyklooksygenaza, czas krwawienia, czerwień koszenilowa, dna moczanowa, doustny lek przeciwcukrzycowy, działanie hipoglikemizujące, działanie przeciwpłytkowe, krwawienie miesiączkowe, krwotok z narządów rodnych, kwas acetylosalicylowy, metotreksat, młodzieńcze reumatoidalne zapalenie stawów, nadciśnienie tętnicze, napad astmy, niewydolność serca, powikłanie krwotoczne, przewlekła niewydolność nerek, reakcja alergiczna, skurcz oskrzeli, sulfonylomocznik, synteza prostaglandyn, szpik kostny, tabletka dojelitowa, toczeń rumieniowaty układowy, toksyczność metotreksatu, uszkodzenie błony śluzowej, zaburzenie czynności nerek, zaburzenie czynności wątroby, zespół Reye’a - Leksykon leków
Przeciwwskazania – Betoptic 0,5% 5 mg/ml
Betoptic 0,5% (chlorowodorek betaksololu) to miejscowo stosowany do oka roztwór kropli o stężeniu 5 mg/ml, izotoniczny i jałowy, o pH 7,4, przeznaczony do podania wielodawkowego. Lek jest przeciwwskazany u pacjentów z nadwrażliwością na betaksolol lub substancje pomocnicze, w tym benzalkoniowy chlorek (0,1 mg/ml), który może wywoływać reakcje alergiczne. Ze względu na możliwość wchłaniania ogólnoustrojowego, Betoptic 0,5% jest przeciwwskazany u pacjentów z określonymi schorzeniami kardiologicznymi, takimi jak bradykardia zatokowa, zespół chorego węzła zatokowo-przedsionkowego, blok zatokowo-przedsionkowy, blok przedsionkowo-komorowy II i III stopnia bez stymulatora, wstrząs kardiogenny oraz jawna niewydolność serca w wywiadzie, ze względu na ryzyko nasilenia zaburzeń rytmu i przewodzenia oraz zaostrzenia niewydolności serca.
astma oskrzelowa, beta-adrenolityk, blok przedsionkowo-komorowy, blok zatokowo-przedsionkowy, bradykardia zatokowa, chlorek benzalkoniowy, chlorowodorek betaksololu, działanie ogólnoustrojowe, funkcja oddechowa, krople do oczu, nadreaktywność dróg oddechowych, nadwrażliwość na substancję czynną, niewydolność serca, obturacja dróg oddechowych, POChP, reakcja alergiczna, reaktywna choroba dróg oddechowych, skurcz oskrzeli, stymulator serca, substancja pomocnicza, wstrząs kardiogenny, zespół chorego węzła zatokowego - Leksykon leków
Przedawkowanie – Catalet D stężenie 1-25 JS/ml, stęźenie 2-250 JS/ml, stężenie 3-2500 JS/ml (leczenie podstawowe); stężenie 4-5000 JS/ml (leczenie podtrzymujące)
Przedawkowanie zawiesiny do wstrzykiwań Catalet D, zawierającej alergoidy pyłku drzew (olcha, brzoza, leszczyna pospolita), może prowadzić do poważnych reakcji miejscowych i ogólnoustrojowych, w tym wstrząsu anafilaktycznego. Objawy miejscowe obejmują obrzęk, ból i świąd w miejscu podania, które mogą wystąpić przy każdym stężeniu (25 JS/ml, 250 JS/ml, 2500 JS/ml, 5000 JS/ml), z nasileniem przy wyższych stężeniach 2500 JS/ml i 5000 JS/ml. Reakcje ogólnoustrojowe łagodne do umiarkowanych to m.in. pokrzywka, nieżyt nosa, świąd oczu, duszność i obrzęk naczynioruchowy, natomiast ciężkie reakcje obejmują skurcz oskrzeli, spadek ciśnienia tętniczego, utratę przytomności oraz wstrząs anafilaktyczny, szczególnie przy stężeniach 2500 JS/ml i 5000 JS/ml.
adrenalina, alergoid pyłku drzew, duszność, glikokortykosteroid, hipotensja, immunoterapia alergenowa, lek przeciwhistaminowy, niewydolność wielonarządowa, nieżyt nosa, nudności i wymioty, obrzęk miejsca podania, obrzęk naczynioruchowy, płynoterapia, pokrzywka, reakcja anafilaktyczna, reakcja niepożądana, skurcz oskrzeli, spadek ciśnienia tętniczego, świąd oczu, utrata przytomności, wstrząs anafilaktyczny, zaburzenia świadomości, zapaść naczyniowa - Leksykon leków
Przeciwwskazania – Lungamo 18 mcg/dawkę odmierzoną
Lek Lungamo, zawierający 10 mikrogramów tiotropiowego bromku jednowodnego w postaci proszku do inhalacji w kapsułce twardej, jest przeciwwskazany u pacjentów z potwierdzoną nadwrażliwością na tiotropium lub jakąkolwiek substancję pomocniczą, w tym laktozę jednowodną (5,204 mg na kapsułkę). Szczególną uwagę należy zwrócić na pacjentów z alergią na atropinę lub jej pochodne (ipratropium, oksytropium), ze względu na możliwość reakcji krzyżowych wynikających z podobieństwa strukturalnego tiotropium do tych związków. Objawy nadwrażliwości mogą obejmować wysypkę, świąd, obrzęk naczynioruchowy, skurcz oskrzeli lub anafilaksję, co wymaga bezwzględnego odstąpienia od terapii Lungamo i rozważenia alternatywnych opcji leczenia.
anafilaksja, antagonista receptorów muskarynowych, inhalator Vertical-Haler, ipratropium, laktoza jednowodna, lek antycholinergiczny, nadwrażliwość na atropinę, nadwrażliwość na tiotropium, nietolerancja laktozy, obrzęk naczynioruchowy, oksytropium, proszek do inhalacji, reakcja alergiczna, reakcja skórna, skurcz oskrzeli, substancja czynna, tiotropiowy bromek jednowodny, wywiad alergologiczny - Leksykon leków
Specjalne ostrzeżenia – Roztwory do testów prowokacyjnych Allergopharma
Testy prowokacyjne z użyciem roztworów Allergopharma (donosowe i dooskrzelowe) powinny być wykonywane wyłącznie w okresach remisji objawów alergicznych, co jest kluczowe dla wiarygodności i bezpieczeństwa procedury. W przypadku reakcji alergicznej zaleca się stosowanie adrenaliny, dlatego przed testem należy ocenić przeciwwskazania do jej podania. Szczególną ostrożność należy zachować u pacjentów wysoce uczulonych, dzieci oraz przy stosowaniu silnie aktywnych alergenów. W tych grupach zaleca się zwiększone rozcieńczenia roztworów: 1:10 dla testów donosowych oraz 1:1 000 000 do 1:10 000 000 dla testów dooskrzelowych. Przed testem konieczne jest przygotowanie szybko działającego leku rozszerzającego oskrzela do inhalacji, umożliwiającego natychmiastową interwencję w przypadku skurczu oskrzeli.
adrenalina, dolne drogi oddechowe, drożdże, ekstrakcja alergenu, grzyb pleśniowy, jednostka azotu białkowego, jednostka biologiczna, jednostka biologiczna standaryzowana, jednostka wagowo-objętościowa, lek rozszerzający oskrzela, nabłonek zwierzęcy, nadwrażliwość alergiczna, pyłek roślin, reakcja alergiczna, reakcja systemowa, reaktywność alergiczna, roztocza, skurcz oskrzeli, sól fizjologiczna, test prowokacji donosowej, test prowokacji dooskrzelowej, wyciąg alergenowy - Leksykon leków
Przedawkowanie – Asaris (250 mcg + 50 mcg)/dawkę inh.
Przedawkowanie leku Asaris, zawierającego flutykazonu propionian oraz salmeterol (salmeterolu ksynafonian), może prowadzić do poważnych objawów wynikających z nadmiernej stymulacji receptorów β2 przez salmeterol oraz zahamowania czynności kory nadnerczy przez flutykazon. Objawy przedawkowania salmeterolu obejmują drżenie mięśniowe, ból głowy, tachykardię (>100 uderzeń/min) oraz hipokaliemię, wymagającą suplementacji potasu. W przypadku wystąpienia objawów zaleca się podanie kardioselektywnych β-adrenolityków z ostrożnością u pacjentów z historią skurczu oskrzeli. Przerwanie podawania salmeterolu nie powinno skutkować odstawieniem steroidu, aby utrzymać kontrolę choroby podstawowej.
Asaris, drżenie mięśniowe, flutykazon propionian, glikokortykosteroid, hipokaliemia, kardioselektywny β-adrenolityk, kortyzol w osoczu, niewydolność kory nadnerczy, oś podwzgórze-przysadka-nadnercza, ośrodek toksykologiczny, receptor β2-adrenergiczny, rezerwa nadnerczowa, salmeterol, salmeterol ksynafonowy, skurcz oskrzeli, suplementacja potasu, tachykardia, zahamowanie czynności kory nadnerczy - Leksykon leków
Działania niepożądane – Ibument (50 mg + 30 mg)/g
Ibument w postaci żelu zawiera 50 mg ibuprofenu i 30 mg lewomentolu na 1 gram preparatu. Stosowanie miejscowe może powodować działania niepożądane, głównie ze strony skóry i tkanki podskórnej, takie jak podrażnienie, zaczerwienienie, wysypka, świąd, pieczenie oraz pokrzywka. Zgłaszano również reakcje nadwrażliwości na światło o nieznanej częstości. Pomimo miejscowego zastosowania, ibuprofen może ulegać systemowemu wchłanianiu, co skutkuje dolegliwościami ze strony przewodu pokarmowego, takimi jak bóle brzucha i niestrawność, występującymi niezbyt często. Szczególną ostrożność należy zachować u pacjentów z historią reakcji alergicznych oraz astmą oskrzelową, ze względu na ryzyko wystąpienia reakcji immunologicznych, w tym anafilaksji, napadów astmy, skurczu oskrzeli oraz obrzęku naczynioruchowego.
anafilaksja, astma oskrzelowa, ból brzucha, fotosensytywność, ibuprofen i lewomentol, martwica skórna, nadwrażliwość immunologiczna, napad astmy, niesteroidowy lek przeciwzapalny, obrzęk naczynioruchowy, pęcherzyca, podrażnienie miejscowe, profil bezpieczeństwa, przewód pokarmowy, reakcja alergiczna, reakcja miejscowa, reakcja ogólnoustrojowa, rumień wielopostaciowy, skurcz oskrzeli, spadek ciśnienia tętniczego, trudności w oddychaniu, zaburzenia skóry i tkanki podskórnej, zaburzenia żołądkowo-jelitowe, zwężenie dróg oddechowych - Leksykon substancji czynnych
Salmeterol – Przedawkowanie
Salmeterol, długo działający beta-2-agonista stosowany w leczeniu astmy oskrzelowej i POChP, w przypadku przedawkowania wywołuje objawy wynikające z nadmiernej stymulacji receptorów beta-adrenergicznych. Do najczęstszych należą tachykardia, wzrost ciśnienia skurczowego, drżenia mięśniowe, zawroty i ból głowy oraz hipokaliemia, która wymaga monitorowania stężenia potasu w surowicy i ewentualnej suplementacji. Przedawkowanie salmeterolu wymaga przerwania terapii, monitorowania parametrów życiowych, zwłaszcza rytmu serca i ciśnienia tętniczego, oraz rozważenia zastosowania kardioselektywnych beta-adrenolityków z zachowaniem ostrożności u pacjentów z obturacyjnymi chorobami dróg oddechowych. Preparaty inhalacyjne zawierające salmeterol dostępne są w dawkach 25–50 mcg na dawkę, a objawy przedawkowania nie różnią się istotnie między formami inhalacyjnymi.
aerozol inhalacyjny, astma oskrzelowa, beta-2-agonista, centrum zatruć, choroba obturacyjna, ciśnienie tętnicze, drżenie mięśniowe, flutykazon propionian, hipokaliemia, kardioselektywny lek beta-adrenolityczny, kortykosteroid wziewny, ośrodkowy układ nerwowy, proszek do inhalacji, przewlekła obturacyjna choroba płuc, receptor beta-adrenergiczny, rezerwa nadnerczowa, salmeterol ksynafonian, skurcz oskrzeli, stężenie kortyzolu, stężenie potasu, tachykardia, układ sercowo-naczyniowy, zahamowanie czynności kory nadnerczy - Leksykon leków
Działania niepożądane – Actusept 1,5 mg/ml
Actusept to aerozol do stosowania w jamie ustnej zawierający benzydaminę chlorowodorek w stężeniu 1,5 mg/ml, gdzie pojedyncze rozpylenie dostarcza około 0,27 mg substancji czynnej. Lek zawiera również etanol absolutny (81,0 mg/ml) oraz metylu parahydroksybenzoesan (E 218) jako substancje pomocnicze. Podczas stosowania Actuseptu mogą wystąpić działania niepożądane o różnej częstości i nasileniu, sklasyfikowane zgodnie z międzynarodowymi standardami. Niezbyt często (≥1/1000 do <1/100) obserwowano reakcje anafilaktyczne i nadwrażliwości, które wymagają natychmiastowego przerwania leczenia i interwencji medycznej. Bardzo rzadko (<1/10 000) mogą wystąpić skurcz krtani i oskrzeli, stanowiące zagrożenie życia i wymagające pilnej pomocy medycznej.
aerozol do jamy ustnej, benzydaminy chlorowodorek, bezpieczeństwo stosowania leku, błona śluzowa jamy ustnej, drętwienie ust, etanol absolutny, metylu parahydroksybenzoesan, monitoring działań niepożądanych, obrzęk naczynioruchowy, reakcja anafilaktyczna, reakcja nadwrażliwości, skurcz krtani, skurcz oskrzeli, układ immunologiczny, wstrząs anafilaktyczny, zaburzenia skóry i tkanki podskórnej, zaburzenia układu oddechowego - Leksykon leków
Działania niepożądane – Succus Echinaceae Phytopharm 2,425 g/2,5 ml
Preparat Succus Echinaceae Phytopharm (2,425 g/2,5 ml, płyn doustny) zawierający sok ze świeżego ziela jeżówki purpurowej może indukować różnorodne działania niepożądane, w tym reakcje nadwrażliwości o różnym nasileniu. Kliniczne manifestacje obejmują wysypkę, pokrzywkę, obrzęk naczynioruchowy (angioedema), obrzęk Quinckego, skurcz oskrzeli z obturacją, astmę oraz rzadkie, ale ciężkie reakcje, takie jak zespół Stevensa-Johnsona i anafilaksja. Szczególnie narażeni są pacjenci z atopią, u których ryzyko zaostrzenia objawów alergicznych jest zwiększone. Długotrwałe stosowanie preparatu powyżej 8 tygodni może prowadzić do leukopenii, co zwiększa podatność na infekcje.
atopia, choroba demielinizacyjna, choroba tkanki łącznej, immunotrombocytopenia, jeżówka purpurowa, leukopenia, niedokrwistość hemolityczna autoimmunologiczna, obrzęk naczynioruchowy, obrzęk Quinckego, pokrzywka, reakcja anafilaktyczna, rumień guzowaty, skurcz oskrzeli, stwardnienie rozsiane, Succus Echinaceae, zapalenie tkanki podskórnej, zespół Evansa, zespół Sjögrena, zespół Stevensa-Johnsona - Leksykon leków
Działania niepożądane – Celiprolol Vitabalans 200 mg
Celiprolol Vitabalans 200 mg, zawierający celiprololu chlorowodorek, wykazuje szerokie spektrum działań niepożądanych o różnej częstości występowania. Do najczęstszych należą objawy ze strony układu nerwowego, takie jak zmęczenie, zawroty głowy, senność, ból głowy, splątanie, nerwowość, bezsenność, depresja oraz parestezje. Często obserwuje się również działania niepożądane ze strony układu sercowo-naczyniowego, w tym hipotensję, bradykardię, omdlenia, kołatanie serca oraz zaburzenia przewodzenia przedsionkowo-komorowego. Rzadziej występują zaburzenia metaboliczne, takie jak ujawnienie utajonej cukrzycy, hipoglikemia lub hiperglikemia, a także zmiany w profilu lipidowym (obniżenie HDL i wzrost triglicerydów). Wśród działań niepożądanych odnotowano także suchość oka, zapalenie spojówek, osłabienie słuchu, reakcje skórne (zaczerwienienie, świąd, wysypka, łysienie) oraz zaburzenia żołądkowo-jelitowe (nudności, wymioty, zaparcia, biegunka).
artropatia, arytmia, astma oskrzelowa, blok przedsionkowo-komorowy, blok zatokowo-przedsionkowy, bradykardia, celiprolol, cholesterol całkowity, cholesterol HDL, choroba naczyń obwodowych, chromanie przestankowe, cukrzyca utajona, dławica piersiowa, funkcja nerek, hiperglikemia, hipoglikemia, hipotensja, kurcz mięśniowy, łuszczyca, małopłytkowość, miastenia, nadczynność tarczycy, niewydolność serca, objaw Raynauda, parestezja, plamica, podwyższone transaminazy, przeciwciała przeciwjądrowe, przewlekła obturacyjna choroba płuc, reakcja alergiczna, skurcz oskrzeli, śródmiąższowa choroba płuc, toczeń trzewny, triglicerydy, tyreotoksykoza, zaburzenia erekcji, zaburzenie libido, zapalenie rogówki, zapalenie spojówki, zespół suchego oka