skurcz oskrzeli
Skurcz oskrzeli (bronchospazm) to nagłe zwężenie dróg oddechowych spowodowane skurczem mięśni gładkich w ścianie oskrzeli. Jest to kluczowy mechanizm patofizjologiczny występujący w wielu chorobach układu oddechowego, przede wszystkim w astmie oskrzelowej, przewlekłej obturacyjnej chorobie płuc (POChP) oraz w reakcjach anafilaktycznych.
W warunkach klinicznych skurcz oskrzeli objawia się dusznością, świszczącym oddechem (wheezing), kaszlem oraz uczuciem ściskania w klatce piersiowej. Nasilenie objawów może być różne – od łagodnych dolegliwości po stany zagrażające życiu, szczególnie w przypadku ciężkiego, opornego na leczenie skurczu oskrzeli.
Diagnostyka skurczu oskrzeli opiera się na badaniu podmiotowym, przedmiotowym oraz badaniach czynnościowych układu oddechowego, przede wszystkim spirometrii z próbą rozkurczową. Leczenie obejmuje podawanie leków rozszerzających oskrzela (beta-2-mimetyki, cholinolityki), glikokortykosteroidów oraz w przypadkach ciężkich – tlenoterapii i mechanicznego wspomagania wentylacji.
Profilaktyka skurczu oskrzeli u pacjentów z przewlekłymi chorobami układu oddechowego polega na systematycznym stosowaniu leków kontrolujących chorobę, unikaniu czynników wyzwalających oraz edukacji pacjenta w zakresie samodzielnego rozpoznawania objawów zaostrzenia i wdrażania planu postępowania.
Powiązane wpisy
- Leksykon leków
Działania niepożądane – OxyContin 80 mg
OxyContin (chlorowodorek oksykodonu) wykazuje szerokie spektrum działań niepożądanych, z których najpoważniejszą jest depresja oddechowa, szczególnie u pacjentów w podeszłym wieku i osłabionych. Inne istotne działania obejmują zwężenie źrenic, skurcz oskrzeli, skurcz mięśni gładkich oraz zniesienie odruchu kaszlowego, co zwiększa ryzyko u chorych z chorobami układu oddechowego. Najczęściej obserwowane działania to nudności i zaparcia, przy czym nudności występują głównie na początku terapii, a zaparcia mogą wymagać leczenia przeczyszczającego. Częstość działań niepożądanych klasyfikuje się od bardzo często (≥ 1/10) do bardzo rzadko (< 1/10000), a u młodzieży (12-18 lat) profil działań niepożądanych jest zbliżony do dorosłych. Wśród innych często występujących objawów są m.in. senność, zawroty głowy, lęk, zaburzenia psychiczne, świąd skóry oraz zaburzenia żołądkowo-jelitowe.
chlorowodorek oksykodonu, cholestaza, depresja oddechowa, dysfagia, dysfunkcja zwieracza Oddiego, hiperalgezja, hipertonia, hipogonadyzm, hipotonia ortostatyczna, kolka żółciowa, mimowolny skurcz mięśni, niedociśnienie tętnicze, niedrożność jelit, noworodkowy zespół odstawienny, nudności, oksykodon, ośrodkowy bezdech senny, owrzodzenie jamy ustnej, parestezja, przedawkowanie opioidów, reakcja anafilaktyczna, reakcja rzekomoanafilaktyczna, skurcz mięśni gładkich, skurcz oskrzeli, smolisty stolec, stan splątania, tachykardia, uzależnienie od leku, wirus herpes simplex, zapalenie błony śluzowej jamy ustnej, zaparcie, zespół odstawienny, zwężenie źrenic - Leksykon leków
Przedawkowanie – Propranolol WZF 40 mg
Przedawkowanie propranololu, nieselektywnego β-blokera dostępnego w dawkach 10 mg i 40 mg, prowadzi do poważnych zaburzeń kardiologicznych i oddechowych, takich jak bradykardia, niedociśnienie tętnicze, ostra niewydolność serca oraz skurcz oskrzeli. Mechanizmy toksyczności obejmują nadmierną blokadę receptorów β1 w mięśniu sercowym, co skutkuje znacznym zwolnieniem akcji serca i zmniejszeniem rzutu serca, oraz blokadę receptorów β2 w oskrzelach, prowadzącą do skurczu oskrzeli. W przypadku bradykardii zaleca się podanie atropiny w dawce 1-2 mg i, jeśli brak poprawy, glukagonu 10 mg w bolusie dożylnym. Niedociśnienie tętnicze i wstrząs wymagają uzupełnienia objętości krwi za pomocą osocza lub produktów krwiozastępczych oraz dobutaminy w dawce 2,5-10 µg/kg mc./min, z możliwością zwiększenia dawki w ciężkich przypadkach.
atropina, bloker receptorów beta-adrenergicznych, bradykardia, dobutamina, duszność, działanie inotropowe, glukagon, kurczliwość mięśnia sercowego, niedociśnienie tętnicze, obrzęk obwodowy, ostra niewydolność serca, płukanie żołądka, propranolol, receptory beta1, receptory beta2, skurcz oskrzeli, świsty oddechowe, węgiel aktywowany, wlew dożylny, wstrząs, zaburzenia hemodynamiczne, zastój - Leksykon leków
Działania niepożądane – Ondansetron Kabi 0,08 mg/ml
Ondansetron Kabi, dostępny w postaci roztworu do infuzji o stężeniach 0,08 mg/ml i 0,16 mg/ml, wykazuje profil działań niepożądanych sklasyfikowanych według częstości występowania. Najczęstsze działania obejmują ból głowy (bardzo często, ≥1/10), uczucie gorąca i czkawkę (często, ≥1/100 do <1/10), a także zaparcia i zawroty głowy (niezbyt często, ≥1/1000 do <1/100). Rzadkie działania niepożądane (≥1/10 000 do <1/1000) to m.in. reakcje nadwrażliwości, drgawki, przemijające zaburzenia widzenia, arytmie, wydłużenie odstępu QTc oraz niedociśnienie tętnicze. Bardzo rzadkie zdarzenia (<1/10 000) obejmują anafilaksję, przemijającą ślepotę, niedokrwienie mięśnia sercowego oraz toksyczne wykwity skórne, w tym toksyczne martwicze oddzielanie się naskórka, które mogą zagrażać życiu. Profil bezpieczeństwa u dzieci i młodzieży jest zgodny z obserwowanym u dorosłych, z uwzględnieniem szczególnej ostrożności w przypadku zaburzeń neurologicznych i reakcji nadwrażliwości.
anafilaksja, antagonista receptora 5-HT3, arytmia, ból głowy, bradykardia, chemioterapia cisplatyną, choroba wieńcowa, częstoskurcz komorowy typu torsade de pointes, czkawka, drgawka, dyskineza, działanie niepożądane, niedociśnienie tętnicze, niedokrwienie mięśnia sercowego, obrzęk naczynioruchowy, ondansetron, parametry czynności wątroby, przemijająca ślepota, reakcja dystoniczna, reakcja nadwrażliwości, reakcja pozapiramidowa, roztwór do infuzji, skurcz oskrzeli, spadek ciśnienia tętniczego, toksyczne martwicze oddzielanie się naskórka, toksyczny wykwit skórny, wydłużenie odstępu QTc, zaburzenie widzenia, zaparcie, zawrót głowy - Leksykon substancji czynnych
Grzebienica pospolita – Działania niepożądane
Grzebienica pospolita (Cynosurus cristatus) jest składnikiem mieszanek alergenowych stosowanych w immunoterapii swoistej, m.in. w preparatach Perosall T13 (podjęzykowo) oraz Pollinex+Rye (iniekcje). Działania niepożądane obejmują lokalne reakcje w obrębie jamy ustnej i gardła (świąd, pieczenie, obrzęk warg) przy Perosall T13 oraz miejscowe reakcje w miejscu wstrzyknięcia (zaczerwienienie, obrzęk >5 cm, świąd, rzadko stwardnienie podskórne) przy Pollinex+Rye. Mogą wystąpić również zaburzenia ze strony układu oddechowego, takie jak nasilenie nieżytu nosa, zaostrzenie astmy (Perosall T13), a także łagodny skurcz oskrzeli, świszczący oddech i duszność (Pollinex+Rye). Dodatkowo obserwuje się objawy ze strony oczu (nasilenie nieżytu spojówek, świąd oczu), układu pokarmowego (bóle brzucha, biegunka) oraz skóry (uogólniona pokrzywka, świąd, nasilenie egzemy atopowej). Częstość występowania większości działań niepożądanych jest nieznana, z wyjątkiem rzadkiego stwardnienia podskórnego i bardzo rzadkiej choroby posurowiczej.
alergia pyłkowa, alergoid, anafilaksja, astma, biegunka, ból brzucha, choroba posurowicza, duszność, dysfagia, egzema atopowa, grzebienica pospolita, immunoterapia swoista, mieszanka alergenowa, nieżyt nosa, nieżyt spojówek, obrzęk Quinckego, obrzęk warg, obrzęk węzłów chłonnych, Perosall T13, pieczenie jamy ustnej, podanie podjęzykowe, pokrzywka, Pollinex+Rye, reakcja anafilaktyczna, skurcz oskrzeli, stwardnienie podskórne, świąd gardła, świąd oczu, świąd skóry, świszczący oddech, wstrząs anafilaktyczny, zaburzenia układu oddechowego, zaburzenia żołądkowo-jelitowe - Leksykon leków
Przedawkowanie – Optibetol 0,5% 5 mg/ml
Przedawkowanie preparatu Optibetol 0,5% (betaksolol 5 mg/ml, krople do oczu) prowadzi do nasilonej blokady receptorów β-adrenergicznych, co manifestuje się głównie objawami ze strony układu sercowo-naczyniowego i oddechowego. Kluczowe symptomy to bradykardia (częstość akcji serca <60/min), niedociśnienie tętnicze, niewydolność serca oraz skurcz oskrzeli, szczególnie niebezpieczne u pacjentów z istniejącymi schorzeniami kardiologicznymi lub pulmonologicznymi. Objawy te mogą wynikać zarówno z nadmiernej miejscowej aplikacji kropli, jak i przypadkowego spożycia preparatu, co zwiększa ryzyko ogólnoustrojowych działań niepożądanych.
absorpcja leku, astma, beta-adrenolityk, betaksolol, blokada receptorów beta-adrenergicznych, bradykardia, duszność, dysfunkcja lewej komory, kurczliwość mięśnia sercowego, niedociśnienie, niewydolność serca, obrzęk obwodowy, POChP, receptor beta-adrenergiczny, skurcz oskrzeli, świszczący oddech, toksykologia kliniczna, układ oddechowy, układ sercowo-naczyniowy, wstrząs kardiogenny, zastój płucny - Leksykon leków
Przeciwwskazania – Hadmuliv 200 mg + 500 mg
Hadmuliv, zawierający 200 mg ibuprofenu i 500 mg paracetamolu w formie tabletek powlekanych, jest przeciwwskazany u pacjentów z nadwrażliwością na składniki leku, w tym na NLPZ, zwłaszcza przy historii reakcji alergicznych takich jak skurcz oskrzeli, obrzęk naczynioruchowy, astma, zapalenie błony śluzowej nosa czy pokrzywka. Nie należy go stosować u osób z aktywną lub nawracającą chorobą wrzodową żołądka i/lub dwunastnicy, krwotokami z przewodu pokarmowego, krwawieniami z naczyń mózgowych, niewyjaśnionymi zaburzeniami hematopoezy, ciężkimi zaburzeniami czynności wątroby, nerek oraz u pacjentów z ciężką niewydolnością serca (klasa IV wg NYHA). Ponadto, lek jest przeciwwskazany w ostatnim trymestrze ciąży ze względu na ryzyko przedwczesnego zamknięcia przewodu tętniczego u płodu oraz u dzieci i młodzieży poniżej 18. roku życia.
agregacja płytek krwi, aseptyczne zapalenie opon mózgowo-rdzeniowych, astma oskrzelowa, choroba wrzodowa żołądka, choroba zapalna jelit, glikokortykosteroid, hepatotoksyczność, inhibitor syntezy prostaglandyn, inhibitor wychwytu zwrotnego serotoniny, inhibitory COX-2, klasyfikacja NYHA, krwawienie z naczyń mózgowych, krwotok z przewodu pokarmowego, lek przeciwpłytkowy, lek przeciwzakrzepowy, mieszana choroba tkanki łącznej, nadciśnienie płucne, nadciśnienie tętnicze, nadwrażliwość na składniki leku, napad astmy, nefrotoksyczność, niesteroidowe leki przeciwzapalne, niewydolność serca, obrzęk naczynioruchowy, odwodnienie, perforacja przewodu pokarmowego, pokrzywka, przedawkowanie paracetamolu, skurcz oskrzeli, toczeń rumieniowaty układowy, zaburzenia czynności nerek, zaburzenia czynności wątroby, zaburzenia hematopoezy, zaburzenia krzepnięcia, zamknięcie przewodu tętniczego, zapalenie błony śluzowej nosa - Leksykon leków
Działania niepożądane – Omniscan 0,5 mmol/ml
Omniscan (gadodiamid) jest niejonowym, paramagnetycznym środkiem kontrastowym stosowanym w diagnostyce obrazowej, u którego około 6% pacjentów doświadcza działań niepożądanych. Najczęstsze objawy to reakcje nadwrażliwości, nudności (≥1/100 do <1/10) i wymioty (≥1/1 000 do <1/100). W obrębie układu nerwowego często występują bóle głowy, zawroty głowy, parestezje oraz krótkotrwałe zaburzenia smaku (≥1/100 do <1/10), a rzadziej drgawki, drżenie i senność (≥1/1 000 do <1/100). Rzadko obserwuje się zaburzenia widzenia (≥1/10 000 do <1/1 000), lęk (≥1/10 000 do <1/1 000) oraz tachykardię o nieznanej częstości. Reakcje anafilaktyczne lub rzekomoanafilaktyczne występują niezbyt często (≥1/1 000 do <1/100) i wymagają natychmiastowej interwencji medycznej.
biegunka, ból głowy, ból stawu, ciężka niewydolność nerek, drgawka, duszność, gadodiamid, nerkopochodne zwłóknienie układowe, nudność, obrzęk naczynioruchowy, obrzęk twarzy, ostra niewydolność nerek, paramagnetyczny środek kontrastowy, parestezja, podrażnienie gardła, pokrzywka, reakcja alergiczna skóry, reakcja anafilaktyczna, reakcja nadwrażliwości, reakcja rzekomoanafilaktyczna, rozszerzenie naczyń krwionośnych, skurcz oskrzeli, środek kontrastowy, świąd, tachykardia, wymioty, wysypka, zaburzenie czynności nerek, zaburzenie smaku, zaburzenie węchu, zaburzenie widzenia, zawrót głowy, zespół zaburzeń oddechowych, zwiększenie stężenia kreatyniny - Leksykon leków
Działania niepożądane – BisoHEXAL 5 5 mg
Bisoprolol fumaran, stosowany w terapii kardiologicznej, może wywoływać działania niepożądane o różnej częstości i nasileniu, obejmujące układy nerwowy, sercowo-naczyniowy, oddechowy, pokarmowy, skórny oraz inne. Najczęściej obserwuje się zawroty głowy i bóle głowy (często, ≥1/100 do <1/10), bradykardię u pacjentów z przewlekłą niewydolnością serca (bardzo często, ≥1/10), a także uczucie zimna kończyn i niedociśnienie tętnicze (często). Rzadziej występują depresja, zaburzenia snu, omdlenia, zapalenie wątroby, reakcje nadwrażliwości skórnej oraz zaburzenia przewodzenia przedsionkowo-komorowego. Warto zwrócić uwagę na ryzyko skurczu oskrzeli u pacjentów z astmą lub POChP (niezbyt często, ≥1/1000 do <1/100), a także na możliwość wystąpienia niedociśnienia ortostatycznego i zaburzeń erekcji (rzadko, ≥1/10 000 do <1/1000). Astenia i uczucie zmęczenia są częstymi objawami, szczególnie na początku leczenia, ustępującymi zwykle w ciągu 1-2 tygodni.
alergiczne zapalenie błony śluzowej nosa, astenia, astma oskrzelowa, beta-adrenolityk, bisoprolol fumaran, ból głowy, bradykardia, dławica piersiowa, koszmary senne, kurcze mięśni, łuszczyca, nadciśnienie tętnicze, niedociśnienie ortostatyczne, niedociśnienie tętnicze, obrzęk naczynioruchowy, obturacyjna choroba dróg oddechowych, omamy, omdlenie, podwyższone enzymy wątrobowe, podwyższone triglicerydy, przewlekła niewydolność serca, skurcz oskrzeli, wysypka łuszczycopodobna, zaburzenia erekcji, zaburzenia słuchu, zaburzenia snu, zaburzenie przewodzenia przedsionkowo-komorowego, zapalenie spojówek, zapalenie wątroby, zawroty głowy, zespół suchego oka - Leksykon leków
Przeciwwskazania – Kwiat Wiązówki –
Produkt leczniczy Kwiat wiązówki (Filipendula ulmaria) zawiera salicylany, co stanowi główne i bezwzględne przeciwwskazanie do jego stosowania u pacjentów z nadwrażliwością na te związki lub na sam kwiat. Reakcje alergiczne mogą obejmować pokrzywkę, wysypkę, świąd, obrzęk naczynioruchowy, skurcz oskrzeli, duszność, nieżyt nosa, łzawienie, a w skrajnych przypadkach wstrząs anafilaktyczny. Szczególną ostrożność należy zachować u pacjentów z astmą aspirynową, nietolerancją kwasu acetylosalicylowego oraz z reakcjami krzyżowymi na niesteroidowe leki przeciwzapalne, u których ryzyko poważnych działań niepożądanych jest znacznie podwyższone.
astma aspirynowa, duszność, kwas acetylosalicylowy, kwiat wiązówki, nadwrażliwość na salicylany, niesteroidowy lek przeciwzapalny, nietolerancja kwasu acetylosalicylowego, nieżyt nosa, obrzęk naczynioruchowy, pochodna kwasu salicylowego, pokrzywka, reakcja alergiczna, reakcja krzyżowa, reakcja nadwrażliwości, salicylan, skurcz oskrzeli, test diagnostyczny, wstrząs anafilaktyczny - Leksykon leków
Działania niepożądane – Aceflucil 600 mg
Acetylocysteina, substancja czynna leku Aceflucil, może wywoływać działania niepożądane o różnym nasileniu i częstości. Reakcje nadwrażliwości występują niezbyt często, natomiast wstrząs anafilaktyczny i reakcje anafilaktyczne są bardzo rzadkie, ale stanowią zagrożenie życia. Objawy neurologiczne, takie jak ból głowy i szumy uszne, pojawiają się niezbyt często i zwykle mają charakter przejściowy. Tachykardia i niedociśnienie tętnicze również występują niezbyt często, co wymaga monitorowania u pacjentów z chorobami sercowo-naczyniowymi. Bardzo rzadko obserwuje się krwotoki, co może być związane z wpływem acetylocysteiny na agregację płytek krwi. Duszność i skurcz oskrzeli występują rzadko, zwłaszcza u pacjentów z astmą oskrzelową.
acetylocysteina, agregacja płytek krwi, astma oskrzelowa, biegunka, ból brzucha, ból głowy, duszność, działanie niepożądane leku, gorączka, krwotok, niedociśnienie tętnicze, niestrawność, nudności, obrzęk naczynioruchowy, obrzęk twarzy, omdlenie, pokrzywka, reakcja anafilaktyczna, reakcja nadwrażliwości, skurcz oskrzeli, świąd, szumy uszne, tachykardia, tinnitus, toksyczna martwica naskórka, wstrząs anafilaktyczny, wykwit skórny, wymioty, wysypka, zapalenie jamy ustnej, zespół Stevensa-Johnsona - Leksykon leków
Działania niepożądane – Lercaprel 20 mg + 10 mg
Lercaprel, zawierający 20 mg enalaprylu maleinianu oraz 10 mg lerkanidypiny chlorowodorku, wykazuje profil bezpieczeństwa wynikający z działań niepożądanych obu składników. Najczęściej obserwowanymi działaniami niepożądanymi w badaniach klinicznych były kaszel (4,03%), zawroty głowy (1,67%) oraz ból głowy (1,67%). Działania niepożądane obejmują m.in. małopłytkowość, hiperkaliemię, tachykardię, niedociśnienie, bóle brzucha, zwiększenie aktywności aminotransferaz (AlAT, AspAT), obrzęki naczynioruchowe oraz zaburzenia psychiczne i nerwowe. Występują one z różną częstością, od rzadkich po częste, i są zgodne z profilem bezpieczeństwa inhibitorów ACE oraz antagonistów wapnia.
agranulocytoza, antagonista wapnia, białkomocz, ból głowy, cholestaza, dławica piersiowa, enalapryl, eozynofilowe zapalenie płuc, erytrodermia, hemoglobina, hiperkaliemia, hipoglikemia, hiponatremia, incydent naczyniowo-mózgowy, inhibitor ACE, kaszel, kołatanie serca, lerkanidypina, małopłytkowość, martwica wątroby, neutropenia, niedociśnienie, niedokrwistość aplastyczna, niedokrwistość hemolityczna, niewydolność nerek, niewydolność wątroby, objaw Raynauda, obrzęk naczynioruchowy, pancytopenia, parestezja, pokrzywka, przerost dziąseł, reakcja nadwrażliwości, rumień wielopostaciowy, SIADH, skąpomocz, skurcz oskrzeli, szum uszny, tachykardia, toksyczne martwicze oddzielanie się naskórka, wielomocz, wrzód trawienny, zaburzenia erekcji, zahamowanie szpiku kostnego, zapalenie trzustki, zapalenie wątroby, zapaść krążeniowa, zawał mięśnia sercowego, zawroty głowy, zawroty głowy błędnikowe, zawroty głowy ortostatyczne, zespół Stevensa-Johnsona - Leksykon leków
Wskazania do stosowania – Atrovent N 20 mcg/dawkę inh.
Atrovent N, zawierający 20 mikrogramów ipratropiowego bromku bezwodnego w każdej dawce inhalacyjnej, jest wskazany do leczenia podtrzymującego stanów skurczowych oskrzeli u pacjentów z przewlekłą obturacyjną chorobą płuc (POChP) oraz astmą oskrzelową. W POChP lek znajduje zastosowanie w leczeniu przewlekłego zapalenia oskrzeli oraz rozedmy płuc, gdzie poprzez antagonizm receptorów muskarynowych ipratropiowy bromek powoduje rozszerzenie oskrzeli i ułatwia przepływ powietrza. Atrovent N jest szczególnie zalecany jako lek pierwszego wyboru w POChP, zapewniając długotrwałą kontrolę objawów bronchospastycznych dzięki miejscowemu działaniu inhalacyjnemu i minimalnemu ryzyku działań niepożądanych ogólnoustrojowych. Warto również zwrócić uwagę na obecność 8,415 mg etanolu bezwodnego w każdej dawce, co może mieć znaczenie kliniczne u wybranych pacjentów.
aerozol inhalacyjny, antagonista receptora muskarynowego, astma oskrzelowa, Atrovent N, działanie bronchodylatacyjne, efekt bronchodylatacyjny, etanol bezwodny, glikokortykosteroid wziewny, ipratropiowy bromek, ipratropiowy bromek bezwodny, kaszel produktywny, leczenie podtrzymujące, lek przeciwcholinergiczny, mięsień gładki oskrzeli, objaw bronchospastyczny, obturacja dróg oddechowych, obturacja oskrzeli, ostry stan astmatyczny, POChP, przewlekła obturacyjna choroba płuc, przewlekłe zapalenie oskrzeli, receptor muskarynowy, rozedma płuc, skurcz oskrzeli, substancja pomocnicza, β2-mimetyk - Leksykon leków
Działania niepożądane – Ranitydyna Aurovitas 150 mg
Ranitydyna Aurovitas w dawce 150 mg, stosowana doustnie, może wywoływać działania niepożądane o różnej częstości i nasileniu. Najczęściej obserwuje się zaburzenia ze strony przewodu pokarmowego, takie jak bóle brzucha, zaparcia i nudności (niezbyt często). Bardzo rzadko występują poważne reakcje hematologiczne, w tym leukopenia, trombocytopenia, agranulocytoza oraz pancytopenia, które mogą prowadzić do zahamowania czynności szpiku kostnego. Rzadko notuje się reakcje nadwrażliwości, w tym pokrzywkę, obrzęk naczynioruchowy, skurcz oskrzeli oraz wstrząs anafilaktyczny, stanowiący bezpośrednie zagrożenie życia. Ponadto, bardzo rzadko obserwuje się zaburzenia psychiczne (dezorientacja, depresja, omamy), neurologiczne (ból głowy, zawroty głowy, ruchy mimowolne), zaburzenia rytmu serca (bradykardia, blok przedsionkowo-komorowy, tachykardia) oraz ostre zapalenie trzustki i wątroby.
agranulocytoza, akomodacja, antagonista receptora H2, biegunka, blok przedsionkowo-komorowy, ból brzucha, ból głowy, ból mięśniowy, ból stawowy, bradykardia, chlorowodorek, depresja, dezorientacja, duszność, ginekomastia, leukopenia, łysienie, mlekotok, morfologia krwi, niewyraźne widzenie, nudności, obrzęk naczynioruchowy, omam, ostre śródmiąższowe zapalenie nerek, ostre zapalenie trzustki, pancytopenia, pokrzywka, przemijająca impotencja, ranitydyna, ruchy mimowolne, rumień wielopostaciowy, skurcz oskrzeli, stężenie kreatyniny w osoczu, szpik kostny, tachykardia, trombocytopenia, wstrząs anafilaktyczny, wysypka skórna, zapalenie naczyń, zapalenie wątroby, zaparcie, zawroty głowy, żółtaczka - Leksykon leków
Działania niepożądane – Perindopril Krka 8 mg
Perindopril Krka, jako inhibitor ACE, wykazuje profil bezpieczeństwa typowy dla tej klasy leków, z częstością działań niepożądanych sklasyfikowaną od bardzo często (>1/10) do bardzo rzadko (<1/10 000). Najczęstsze działania niepożądane obejmują objawy neurologiczne (ból głowy, zawroty głowy, parestezje), zaburzenia sensoryczne (zawroty głowy błędnikowe, zaburzenia widzenia, szum uszny), incydenty sercowo-naczyniowe (niedociśnienie tętnicze), objawy ze strony układu oddechowego (suchy kaszel, duszność) oraz dolegliwości żołądkowo-jelitowe (nudności, wymioty, ból brzucha, biegunka, zaparcia). Rzadziej obserwuje się zaburzenia elektrolitowe (hiperkaliemia, hiponatremia), zaburzenia hematologiczne (eozynofilia, bardzo rzadko agranulocytoza, pancytopenia), a także reakcje skórne (wysypka, świąd, obrzęk naczynioruchowy). W badaniu klinicznym EUROPA ciężkie działania niepożądane wystąpiły u 0,3% pacjentów leczonych perindoprylem, z najczęstszymi powikłaniami w postaci niedociśnienia tętniczego i obrzęku naczynioruchowego.
agranulocytoza, eozynofilia, eozynofilowe zapalenie płuc, hiperkaliemia, hipoglikemia, hiponatremia, inhibitor ACE, leukopenia, małopłytkowość, niedobór dehydrogenazy glukozo-6-fosforanowej, niedociśnienie tętnicze, niedokrwistość hemolityczna, objaw Raynauda, obrzęk naczynioruchowy, obrzęk obwodowy, ostra niewydolność nerek, palpitacje, pancytopenia, parestezja, peryndopryl, rumień wielopostaciowy, skurcz oskrzeli, szum uszny, tachykardia, zaburzenia erekcji, zapalenie wątroby cholestatyczne, zawał mięśnia sercowego, zawroty głowy, zawroty głowy pochodzenia błędnikowego, zespół niewłaściwego wydzielania hormonu antydiuretycznego - Leksykon leków
Przeciwwskazania – Ascalcin Plus o smaku malinowym 500 mg + 300 mg + 200 mg
Preparat Ascalcin Plus o smaku malinowym zawiera 500 mg kwasu acetylosalicylowego, 300 mg kwasu askorbowego oraz 200 mg wapnia w każdej dawce i posiada liczne przeciwwskazania kliniczne. Nie powinien być stosowany u pacjentów z nadwrażliwością na składniki, aktywną chorobą wrzodową żołądka lub dwunastnicy, stanami zapalnymi przewodu pokarmowego, skazami krwotocznymi, zaburzeniami krzepnięcia (wrodzonymi i nabytymi), a także u osób przyjmujących leki przeciwzakrzepowe ze względu na ryzyko krwawień. Przeciwwskazania obejmują także zaburzenia równowagi kwasowo-zasadowej, takie jak niewyrównana cukrzyca, mocznica i tężyczka, a także hiperkalcemię, szczególnie w kontekście nadczynności przytarczyc, chorób nowotworowych lub przedawkowania witaminy D. Preparat jest niewskazany u pacjentów z astmą oskrzelową wywołaną salicylanami lub NLPZ, a także w ciężkiej niewydolności nerek, wątroby i serca, gdzie może dochodzić do kumulacji substancji czynnych i nasilenia dysfunkcji narządowej.
astma oskrzelowa, choroba wrzodowa dwunastnicy, choroba wrzodowa żołądka, cukrzyca, działanie antyagregacyjne, encefalopatia, fenyloketonuria, hiperkalcemia, kwas acetylosalicylowy, kwas askorbowy, lek przeciwzakrzepowy, metotreksat, mocznica, nadciśnienie tętnicze, nadczynność przytarczyc, nadwrażliwość na salicylany, niesteroidowy lek przeciwzapalny, niewydolność nerek, niewydolność serca, niewydolność wątroby, retencja sodu, skaza krwotoczna, skurcz oskrzeli, stłuszczenie wątroby, tężyczka, toksyczność hematologiczna, zaburzenie krzepnięcia krwi, zaburzenie równowagi kwasowo-zasadowej, zamknięcie przewodu tętniczego, zapalenie przewodu pokarmowego, zespół Reye’a - Leksykon leków
Przeciwwskazania – Ibuprom dla dzieci 100 mg/5 ml
Ibuprom dla dzieci, zawierający 100 mg/5 ml ibuprofenu (20 mg/ml), jest przeciwwskazany u pacjentów z nadwrażliwością na ibuprofen lub inne składniki preparatu, w tym maltitol ciekły (500 mg/ml), benzoesan sodu (1 mg/ml), alkohol benzylowy (0,000165 mg/ml) oraz sód (3,59 mg/ml). Nie należy go stosować u pacjentów z historią reakcji alergicznych na NLPZ, chorobą wrzodową żołądka lub dwunastnicy, perforacją lub krwawieniem z przewodu pokarmowego, ciężką niewydolnością wątroby, nerek lub serca (klasa IV wg NYHA), a także w trzecim trymestrze ciąży i u osób ze skazą krwotoczną. Jednoczesne stosowanie innych NLPZ, w tym selektywnych inhibitorów COX-2, jest również przeciwwskazane ze względu na zwiększone ryzyko działań niepożądanych, zwłaszcza ze strony przewodu pokarmowego.
alkohol benzylowy, aseptyczne zapalenie opon mózgowo-rdzeniowych, astma oskrzelowa, benzoesan sodu, choroba Leśniowskiego-Crohna, choroba wrzodowa żołądka, dwunastnica, dysfunkcja hepatocytów, działanie antyagregacyjne, działanie niepożądane, farmakoterapia, filtracja kłębuszkowa, ibuprofen, inhibitor COX-2, krwawienie z przewodu pokarmowego, kwas acetylosalicylowy, lek przeciwpłytkowy, lek przeciwzakrzepowy, lek trombolityczny, maltitol ciekły, mieszana choroba tkanki łącznej, nadciśnienie tętnicze, nadwrażliwość krzyżowa, nadwrażliwość na ibuprofen, niesteroidowy lek przeciwzapalny, niewydolność krążenia, niewydolność nerek, niewydolność serca, niewydolność wątroby, populacja pediatryczna, powikłanie żołądkowo-jelitowe, przewód tętniczy, retencja płynów, skaza krwotoczna, skurcz oskrzeli, substancja pomocnicza, toczeń rumieniowaty układowy, trymestr ciąży, wrzodziejące zapalenie jelita grubego, zaburzenie hemostazy, zawiesina doustna - Leksykon substancji czynnych
Diklofenak epolaminy – Działania niepożądane
Diklofenak epolaminy w preparacie Diklofenak Viatris (180 mg w postaci plastra) może powodować głównie miejscowe działania niepożądane, takie jak wysypka, wypryski, rumieniowe zapalenie skóry oraz świąd, które są zazwyczaj łagodne i nie wymagają przerwania terapii. Rzadziej obserwuje się pęcherzowe zapalenie skóry, suchość skóry oraz reakcje nadwrażliwości, w tym pokrzywkę, obrzęk naczynioruchowy i reakcje anafilaktyczne. Bardzo rzadko występują ciężkie reakcje skórne, takie jak zespół Stevensa-Johnsona i zespół Lyella, zwłaszcza przy jednoczesnym stosowaniu innych preparatów zawierających diklofenak. Ponadto, przy aplikacji na dużą powierzchnię skóry lub długotrwałym stosowaniu, istnieje ryzyko ogólnoustrojowych działań niepożądanych, szczególnie ze strony układu pokarmowego, wynikające z wchłaniania substancji czynnej do organizmu.
alergiczne zapalenie skóry, diklofenak epolaminy, kontaktowe zapalenie skóry, martwica toksyczno-rozpływna naskórka, nadwrażliwość na światło, niesteroidowy lek przeciwzapalny, obrzęk naczynioruchowy, pęcherzowe zapalenie skóry, plaster leczniczy, pokrzywka, reakcja anafilaktyczna, rumieniowe zapalenie skóry, skurcz oskrzeli, toksyczna nekroliza naskórka, wstrząs anafilaktyczny, wysypka krostkowa, zespół Lyella, zespół Stevensa-Johnsona - Leksykon leków
Dawkowanie i sposób podawania – Orilukast 4 mg
Orilukast zawiera 4 mg montelukastu (4,16 mg montelukastu sodowego) i jest dostępny w formie tabletek do rozgryzania i żucia, przeznaczonych dla dzieci w wieku 2-5 lat z astmą oskrzelową. Zalecana dawka to jedna tabletka 4 mg raz na dobę, podawana wieczorem, na czczo (1 godzinę przed lub 2 godziny po posiłku). Lek nie jest wskazany dla dzieci poniżej 2. roku życia ze względu na brak danych dotyczących bezpieczeństwa i skuteczności. Tabletki można rozgryzać, żuć lub połykać w całości, popijając odpowiednią ilością płynu. Orilukast wykazuje efekt terapeutyczny już po pierwszej dobie stosowania, a dawkowanie nie wymaga modyfikacji u dzieci z niewydolnością nerek lub łagodnymi do umiarkowanych zaburzeniami czynności wątroby. Nie ma konieczności dostosowania dawki ze względu na płeć pacjenta.
astma oskrzelowa, astma umiarkowana, astma wysiłkowa, czynność płuc, doustny kortykosteroid, fenyloketonuria, kortykosteroid wziewny, lek przeciwzapalny, montelukast sodowy, napad astmy, niewydolność nerek, objawy nocne, parametr kontroli astmy, przewlekła astma łagodna, skurcz oskrzeli, tabletka do rozgryzania i żucia, terapia uzupełniająca, zaburzenie czynności wątroby, zaostrzenie choroby - Leksykon leków
Działania niepożądane – Prestarium 5 mg 5 mg
Prestarium 5 mg, zawierający peryndopryl z argininą, jest inhibitorem konwertazy angiotensyny (ACE) stosowanym w terapii nadciśnienia tętniczego i chorób układu sercowo-naczyniowego. Profil bezpieczeństwa leku odpowiada typowym działaniom niepożądanym inhibitorów ACE, z najczęściej obserwowanymi objawami takimi jak zawroty głowy, ból głowy, parestezje, niedociśnienie tętnicze, kaszel, duszność, zaburzenia żołądkowo-jelitowe (ból brzucha, zaparcia, biegunka, nudności, wymioty), świąd, wysypka, kurcze mięśni oraz osłabienie. Szczególną uwagę należy zwrócić na rzadkie, ale poważne działania niepożądane, w tym zaburzenia hematologiczne (agranulocytoza, pancytopenia, leukopenia/neutropenia, niedokrwistość hemolityczna u pacjentów z niedoborem G-6PDH), obrzęk naczynioruchowy zagrażający życiu, incydenty sercowo-naczyniowe (zawał mięśnia sercowego, udar mózgu), zaburzenia czynności nerek (ostra niewydolność, bezmocz, skąpomocz), zaburzenia wątroby (zapalenie cytolityczne lub cholestatyczne) oraz zaburzenia elektrolitowe (hiperkaliemia, hiponatremia, hipoglikemia).
agranulocytoza, bezmocz, cholestatyczne zapalenie wątroby, cytolityczne zapalenie wątroby, dławica piersiowa, eozynofilowe zapalenie płuc, hiperkaliemia, hipoglikemia, hiponatremia, inhibitor ACE, leukopenia, łuszczyca, małopłytkowość, nadwrażliwość na światło, niedobór G-6PDH, niedociśnienie tętnicze, niedokrwistość hemolityczna, niewydolność nerek, objaw Raynauda, obrzęk naczynioruchowy, ostra niewydolność nerek, pancytopenia, parestezja, pemfigoid, peryndopryl z argininą, pokrzywka, rumień wielopostaciowy, skurcz oskrzeli, splątanie, udar mózgu, zaburzenie erekcji, zaburzenie hematologiczne, zaburzenie rytmu serca, zapalenie naczyń, zapalenie wątroby, zawał mięśnia sercowego, zawroty głowy pochodzenia błędnikowego, zespół SIADH - Leksykon leków
Specjalne ostrzeżenia – Ibuprofen APTEO MED
Ibuprofen w postaci żelu o stężeniu 50 mg/g, stosowany miejscowo, charakteryzuje się ograniczoną biodostępnością ogólnoustrojową, jednakże istnieje ryzyko wystąpienia powikłań systemowych, zwłaszcza przy nieprawidłowym stosowaniu. Preparat Ibuprofen APTEO MED powinien być aplikowany wyłącznie na nieuszkodzoną, niezmienioną chorobowo skórę, z wykluczeniem ran otwartych oraz zranionej skóry. Należy unikać kontaktu z oczami i błonami śluzowymi oraz stosowania pod opatrunkami okluzyjnymi, które mogą zwiększać wchłanianie substancji czynnej. Ekspozycja leczonych miejsc na promieniowanie UV jest przeciwwskazana ze względu na ryzyko nasilenia miejscowych reakcji skórnych. Zaleca się stosowanie najmniejszej skutecznej dawki przez najkrótszy możliwy czas, unikając aplikacji na duże powierzchnie skóry oraz łączenia z innymi preparatami miejscowymi na ten sam obszar, aby zminimalizować ryzyko działań niepożądanych.
astma oskrzelowa, astma polekowa, choroba wrzodowa żołądka, działanie niepożądane, ibuprofen, katar sienny, nadwrażliwość na substancje, niesteroidowy lek przeciwzapalny, nietolerancja leków przeciwbólowych, obrzęk błony śluzowej nosa, obrzęk Quinckego, obrzęk skóry, opatrunek okluzyjny, pokrzywka, polipy nosa, przewlekła obturacyjna choroba płuc, reakcja skórna, skaza krwotoczna, skurcz oskrzeli, wysypka skórna, zaburzenie czynności nerek, zaburzenie czynności serca, zaburzenie czynności wątroby, zapalenie jelit - Leksykon leków
Specjalne ostrzeżenia – Febrisan Zatoki
Produkt leczniczy Febrisan Zatoki zawiera 500 mg paracetamolu, 25 mg kofeiny oraz 5 mg fenylefryny chlorowodorku i wymaga szczególnej ostrożności podczas stosowania. Przekroczenie zalecanej dawki może prowadzić do ciężkiego uszkodzenia wątroby, zwłaszcza u pacjentów z przewlekłym niedożywieniem, chorobą alkoholową, niewydolnością wątroby lub nerek. Długotrwałe stosowanie bez nadzoru lekarskiego jest niebezpieczne, a bóle głowy pojawiające się w trakcie terapii nie powinny być leczone zwiększaniem dawki paracetamolu. Istotne jest unikanie jednoczesnego stosowania innych preparatów zawierających paracetamol, aby zapobiec ryzyku przedawkowania. Paracetamol może również nasilać działanie leków przeciwzakrzepowych, co wymaga monitorowania u pacjentów stosujących takie terapie.
astma, choroba alkoholowa, cukrzyca, fenylefryna, guz chromochłonny, hepatotoksyczność, jaskra wąskiego kąta, kofeina, kwas acetylosalicylowy, lek przeciwzakrzepowy, lek sympatykomimetyczny, nadczynność tarczycy, niedożywienie przewlekłe, niewydolność nerek, niewydolność wątroby, paracetamol, przerost prostaty, skurcz oskrzeli, uszkodzenie wątroby, zespół Raynauda - Leksykon leków
Działania niepożądane – Tritace 2,5 comb 2,5 mg + 12,5 mg
Stosowanie skojarzenia ramiprylu i hydrochlorotiazydu (Tritace 2,5 comb) wiąże się z ryzykiem wystąpienia licznych działań niepożądanych, w tym potencjalnie zagrażających życiu, takich jak obrzęk naczynioruchowy, reakcje anafilaktyczne, ciężkie reakcje skórne (zespół Stevensa-Johnsona, toksyczne martwicze oddzielanie się naskórka), neutropenia, agranulocytoza oraz zaburzenia czynności nerek i wątroby. Hydrochlorotiazyd może powodować hipokaliemię, zaburzenia metabolizmu glukozy, lipidów i kwasu moczowego, natomiast ramipryl może wywoływać uporczywy suchy kaszel oraz hiperkaliemię. Częstość działań niepożądanych jest zróżnicowana, od bardzo często (≥1/10) do bardzo rzadko (<1/10 000), a ich występowanie wymaga monitorowania parametrów hematologicznych, biochemicznych oraz funkcji narządów, zwłaszcza w początkowej fazie terapii i u pacjentów z grup ryzyka.
agranulocytoza, alergiczne zapalenie pęcherzyków płucnych, cholestatyczne zapalenie wątroby, cytolityczne zapalenie wątroby, dna moczanowa, hipokaliemia, hiponatremia, hipotonia ortostatyczna, hydrochlorotiazyd, małopłytkowość, neutropenia, niedokrwistość hemolityczna, niekardiogenny obrzęk płuc, niewydolność szpiku kostnego, objaw Raynauda, obrzęk naczynioruchowy, ostra jaskra, ostra niewydolność nerek, pancytopenia, rak kolczystokomórkowy, rak podstawnokomórkowy, ramipryl, reakcja anafilaktyczna, rumień wielopostaciowy, skurcz oskrzeli, śródmiąższowe zapalenie nerek, toksyczne martwicze oddzielanie się naskórka, udar niedokrwienny, zapalenie naczyń krwionośnych, zapalenie trzustki, zawał mięśnia sercowego, zespół niewłaściwego wydzielania hormonu antydiuretycznego, zespół Stevensa-Johnsona - Leksykon leków
Działania niepożądane – Azithromycin Genoptim 500 mg
Azytromycyna, makrolidowy antybiotyk stosowany w leczeniu infekcji bakteryjnych, wykazuje szerokie spektrum działań niepożądanych, które zostały sklasyfikowane według częstości występowania: bardzo często (≥1/10), często (≥1/100 do <1/10), niezbyt często (≥1/1000 do <1/100), rzadko (≥1/10 000 do <1/1000), bardzo rzadko (<1/10 000) oraz częstość nieznana. Najczęstsze działania niepożądane dotyczą układu pokarmowego, w tym biegunka, nudności i bóle brzucha (bardzo często), a także wymioty i wzdęcia (często). Istotne są również poważne powikłania, takie jak rzekomobłoniaste zapalenie jelit związane z Clostridioides difficile (częstość nieznana), reakcje anafilaktyczne, zespół Stevensa-Johnsona, toksyczna nekroliza naskórka oraz torsade de pointes – potencjalnie śmiertelny częstoskurcz komorowy związany z wydłużeniem odstępu QT. Ponadto, azytromycyna może powodować zaburzenia hematologiczne (leukopenia, neutropenia), reakcje nadwrażliwości, zaburzenia neurologiczne (zawroty głowy, bóle głowy, drgawki), a także hepatotoksyczność, w tym zapalenie i niewydolność wątroby.
ageuzja, aminotransferaza alaninowa, aminotransferaza asparaginianowa, anosmia, antybiotyk makrolidowy, bradykardia, Clostridioides difficile, częstoskurcz komorowy, drgawka, hipestezja, hipokaliemia, hipomagnezemia, kandydoza jamy ustnej, leukopenia, małopłytkowość, megacolon toxicum, miastenia gravis, neutropenia, niedokrwistość hemolityczna, obrzęk naczynioruchowy, ostra uogólniona osutka krostkowa, parestezja, parosmia, perforacja jelita, podwyższenie enzymów wątrobowych, reakcja anafilaktyczna, rumień wielopostaciowy, rzekomobłoniaste zapalenie jelit, skurcz oskrzeli, śródmiąższowe zapalenie nerek, toksyczna nekroliza naskórka, torsade de pointes, wstrząs anafilaktyczny, wydłużenie odstępu QT, zakażenie pochwy, zespół Stevensa-Johnsona, żółtaczka cholestatyczna - Leksykon leków
Działania niepożądane – Sugammadex Reig Jofre 100 mg/ml
Produkt leczniczy Sugammadex Reig Jofre (100 mg/ml, roztwór do wstrzykiwań) jest stosowany perioperacyjnie w celu odwrócenia blokady nerwowo-mięśniowej wywołanej przez rokuronium lub wekuronium. Bezpieczeństwo leku oceniono na podstawie danych z 3519 pacjentów w badaniach fazy I-III oraz danych porejestracyjnych. Najczęstsze działania niepożądane u pacjentów chirurgicznych to kaszel, powikłania oddechowe i związane ze znieczuleniem, niedociśnienie oraz powikłania po zabiegu, występujące z częstością ≥1/100 do <1/10. Reakcje nadwrażliwości, w tym anafilaksja, choć rzadkie, mogą mieć ciężki przebieg i wystąpić nawet u pacjentów bez wcześniejszej ekspozycji na sugammadeks. W badaniach u zdrowych ochotników częstość reakcji nadwrażliwości wynosiła 6,6% przy dawce 4 mg/kg mc. i 9,5% przy dawce 16 mg/kg mc., z pojedynczymi przypadkami anafilaksji (0,7–2,0%) przy dawce 16 mg/kg mc.
anafilaksja, blokada nerwowo-mięśniowa, ból brzucha, bradykardia, bradykardia z zatrzymaniem krążenia, dysgeuzja, klasyfikacja ASA, nawrót blokady, niedociśnienie, niedociśnienie tętnicze, nudności, obrzęk gardła, obrzęk języka, obturacja płuc, otyłość chorobliwa, pokrzywka, powikłania oddechowe, reakcja nadwrażliwości, rokuronium, rurka intubacyjna, skurcz oskrzeli, sugammadeks, świąd, tachykardia, uderzenie gorąca, wekuronium, wstrząs anafilaktyczny, wymioty, wysypka rumieniowata, zaburzenia smaku, zawroty głowy - Leksykon leków
Przeciwwskazania – Gardlox Med smak cytrynowy 3 mg
Lek Gardlox Med smak cytrynowy w postaci pastylek twardych zawiera 3 mg chlorowodorku benzydaminy (2,68 mg benzydaminy) i jest przeciwwskazany u pacjentów z nadwrażliwością na benzydaminę lub składniki pomocnicze, w tym izomalt (2457,316 mg/pastylka) oraz aspartam (3,409 mg/pastylka). Szczególną uwagę należy zwrócić na pacjentów z fenyloketonurią (ze względu na obecność fenyloalaniny w aspartamie) oraz z nietolerancją fruktozy (z powodu wysokiej zawartości izomaltu). Ponadto, lek nie jest zalecany u małych dzieci, pacjentów z zaburzeniami połykania oraz u osób z ciężkimi zmianami zapalnymi lub owrzodzeniami jamy ustnej i gardła, ze względu na ryzyko zadławienia i nasilenie dolegliwości bólowych przez twardą konsystencję pastylek.
chlorowodorek benzydaminy, fenyloketonuria, konsultacja alergologiczna, nadwrażliwość, nietolerancja fruktozy, obrzęk naczynioruchowy, owrzodzenie jamy ustnej, reakcja alergiczna, reakcja anafilaktyczna, reakcja niepożądana, roztwór do płukania jamy ustnej, skurcz oskrzeli, stan zapalny jamy ustnej i gardła, substancja pomocnicza, zaburzenie połykania - Leksykon leków
Przeciwwskazania – Etopiryna Extra 250 mg + 200 mg + 50 mg
Etopiryna Extra to preparat zawierający 250 mg kwasu acetylosalicylowego, 200 mg paracetamolu oraz 50 mg kofeiny w jednej tabletce, co determinuje szerokie spektrum przeciwwskazań. Podstawowym przeciwwskazaniem jest nadwrażliwość na składniki, zwłaszcza na ASA, która występuje u 0,3% populacji, a u pacjentów z astmą oskrzelową lub przewlekłą pokrzywką sięga 20%. Lek jest przeciwwskazany u osób z astmą oskrzelową, przewlekłymi chorobami układu oddechowego, chorobą wrzodową żołądka i dwunastnicy, aktywnymi krwawieniami z przewodu pokarmowego oraz u pacjentów z ciężką niewydolnością wątroby, nerek i serca. Obecność kofeiny wyklucza stosowanie u osób z zaburzeniami rytmu serca i bezsennością. Ponadto, ze względu na działanie przeciwpłytkowe ASA, lek jest przeciwwskazany u pacjentów z zaburzeniami krzepnięcia oraz stosujących leki przeciwzakrzepowe, a także u osób z niedoborem dehydrogenazy glukozo-6-fosforanowej ze względu na ryzyko hemolizy.
astma oskrzelowa, bezsenność, choroba alkoholowa, choroba wrzodowa, działanie niepożądane, encefalopatia, gorączka sienna, hemofilia, hemoliza, heparyna, hepatotoksyczność paracetamolu, kofeina, kwas acetylosalicylowy, małopłytkowość, metotreksat, mielotoksyczność, nadwrażliwość, niedobór dehydrogenazy glukozo-6-fosforanowej, niesteroidowy lek przeciwzapalny, niewydolność nerek, niewydolność serca, niewydolność wątroby, nieżyt nosa, obrzęk naczynioruchowy, paracetamol, pochodna kumaryny, pokrzywka, skurcz oskrzeli, środek przeciwzakrzepowy, stłuszczenie wątroby, wstrząs anafilaktyczny, zaburzenie krzepnięcia krwi, zaburzenie rytmu serca, zespół Reye’a - Leksykon leków
Działania niepożądane – Gripex Hot Intense 1000 mg + 50 mg + 12,2 mg
Gripex Hot Intense to złożony preparat zawierający 1000 mg paracetamolu, 50 mg kofeiny oraz 12,2 mg chlorowodorku fenylefryny, którego profil działań niepożądanych wynika z właściwości wszystkich trzech substancji czynnych. Paracetamol może wywoływać rzadkie działania niepożądane, takie jak niedokrwistość, zahamowanie czynności szpiku kostnego, małopłytkowość, agranulocytoza, leukopenia, neutropenia, obrzęki, bóle brzucha, biegunka, nudności, wymioty, ostre i przewlekłe zapalenie trzustki, krwotoki, świąd, wysypka, plamica, obrzęk naczynioruchowy, pokrzywka, nefropatie, tubulopatie oraz bardzo rzadko niewydolność i martwica wątroby. Zgłaszano również poważne reakcje skórne (nekroliza naskórka, zespół Stevensa-Johnsona, rumień wielopostaciowy), obrzęk krtani, wstrząs anafilaktyczny i zawroty głowy. Fenylefryna, stosowana w celu zmniejszenia przekrwienia błony śluzowej nosa, często powoduje nudności, wymioty, zaburzenia trawienia i jadłowstręt, a rzadziej reakcje alergiczne, podwyższenie ciśnienia tętniczego, tachykardię, zaburzenia rytmu serca oraz objawy ze strony układu nerwowego (lęk, niepokój, drżenia, bezsenność). Kofeina może wywoływać działania niepożądane głównie sercowo-naczyniowe, takie jak kołatanie serca, zaczerwienienie, podwyższone ciśnienie tętnicze i częstoskurcz, zwłaszcza przy dawkach przekraczających zawartość preparatu.
agranulocytoza, bezsenność, biegunka, ból brzucha, chlorowodorek fenylefryny, częstoskurcz, Gripex Hot Intense, jadłowstręt, kofeina, kołatanie serca, lek sympatykomimetyczny, leukopenia, małopłytkowość, martwica wątroby, nefropatia, nefrotoksyczność paracetamolu, nekroliza naskórka, neutropenia, niedokrwistość, niewydolność wątroby, nudności, obrzęk, obrzęk krtani, obrzęk naczynioruchowy, paracetamol, plamica, pokrzywka, rumień wielopostaciowy, skurcz oskrzeli, świąd, tachykardia, tubulopatia, wstrząs anafilaktyczny, wymioty, wysypka, zaburzenia rytmu serca, zahamowanie czynności szpiku kostnego, zapalenie trzustki, zatrzymanie moczu, zespół Stevensa-Johnsona, żółtaczka - Leksykon substancji czynnych
Amorolfina – Działania niepożądane
Amorolfina, stosowana miejscowo w formie lakieru do paznokci w terapii grzybicy paznokci, charakteryzuje się niską częstością działań niepożądanych, które głównie mają charakter miejscowy i ograniczają się do obszaru aplikacji. Do rzadkich (≥1/10 000 do <1/1 000) zaburzeń płytki paznokciowej należą zmiany barwy, łamliwość (onychoclasis) oraz nadmierna kruchość z rozwarstwianiem się paznokci (onychorrhesis). Bardzo rzadko (<1/10 000) obserwuje się uczucie pieczenia skóry. Częstość występowania reakcji nadwrażliwości, takich jak obrzęk twarzy, ust, języka, gardła, trudności w oddychaniu czy ciężka wysypka skórna, jest nieznana, jednak stanowią one poważne działania niepożądane wymagające natychmiastowej interwencji medycznej.
alergiczne kontaktowe zapalenie skóry, amorolfina, grzybica paznokci, kontaktowe zapalenie skóry, kruchość paznokci, lakier do paznokci leczniczy, łamliwość paznokci, obrzęk dróg oddechowych, obrzęk naczynioruchowy, obrzęk twarzy, onychoclasis, onychorrhesis, pęcherz skórny, pieczenie skóry, płytka paznokciowa, pokrzywka, reakcja nadwrażliwości, rumień, rumień wielopostaciowy, skurcz oskrzeli, trudność z oddychaniem, wstrząs anafilaktyczny, wysypka skórna, zaburzenie skóry, zaburzenie tkanki podskórnej, zaburzenie układu immunologicznego - Leksykon leków
Działania niepożądane – Tabcin Trend 250 mg + 30 mg + 2 mg
Tabcin Trend, zawierający paracetamol 250 mg, pseudoefedrynę chlorowodorek 30 mg oraz chlorfeniraminę maleinian 2 mg, wykazuje szerokie spektrum działań niepożądanych obejmujących różne układy organizmu. Wśród objawów neurologicznych obserwuje się zarówno łagodne (senność, zawroty głowy), jak i poważne powikłania, takie jak zespół tylnej odwracalnej encefalopatii (PRES) oraz zespół odwracalnego zwężenia naczyń mózgowych (RCVS). Istotne są również rzadkie, ale ciężkie reakcje skórne, w tym zespół Stevensa-Johnsona i toksyczna nekroliza naskórka, które mogą prowadzić do zgonu. Paracetamol wykazuje potencjał hepatotoksyczny, z ryzykiem niewydolności wątroby, zapalenia oraz martwicy, szczególnie przy przedawkowaniu lub przewlekłym stosowaniu u pacjentów z czynnikami ryzyka. Dodatkowo, mogą wystąpić poważne zaburzenia hematologiczne, takie jak agranulocytoza, trombocytopenia czy anemia aplastyczna, wymagające natychmiastowego odstawienia leku i interwencji medycznej.
agranulocytoza, anemia aplastyczna, astma analgetyczna, bezsenność, ból głowy, bradykardia, ciężka reakcja skórna, drżenie, halucynacja, kołatanie serca, leukopenia, marskość wątroby, martwica wątroby, nadciśnienie, napad padaczkowy, niedokrwienna neuropatia nerwu wzrokowego, niedokrwienne zapalenie jelita grubego, niewydolność wątroby, nudność, obrzęk naczynioruchowy, obrzęk Quinckego, ostra uogólniona osutka krostkowa, pancytopenia, pobudzenie, rumień, rumień wielopostaciowy, senność, skurcz oskrzeli, tachykardia, toksyczna nekroliza naskórka, trombocytopenia, uszkodzenie nerek, wstrząs, wymioty, zapalenie wątroby, zawroty głowy, zespół odwracalnego zwężenia naczyń mózgowych, zespół Stevensa-Johnsona, zespół tylnej odwracalnej encefalopatii, zespół zaburzeń oddechowych, zwłóknienie wątroby - Leksykon substancji czynnych
Czynnik VII – Specjalne ostrzeżenia i środki ostrożności
Preparat FEIBA NF zawiera zespół czynników krzepnięcia, w tym aktywowany czynnik VII oraz nieaktywowane czynniki II, IX i X, stosowany w terapii pacjentów z inhibitorami czynnika VIII. Kluczowe jest przestrzeganie dawkowania: nie przekraczać jednorazowej dawki 100 j./kg mc. oraz dawki dobowej 200 j./kg mc., aby minimalizować ryzyko powikłań zakrzepowo-zatorowych, takich jak DIC, zakrzepica żylna, zatorowość płucna, zawał mięśnia sercowego i udar mózgu. Szczególną ostrożność należy zachować u pacjentów z dodatkowymi czynnikami ryzyka (np. zaawansowana miażdżyca, posocznica, urazy zmiażdżeniowe) oraz u osób leczonych jednocześnie rekombinowanym czynnikiem VIIa lub emicizumabem, gdzie konieczne jest ścisłe monitorowanie kliniczne i laboratoryjne, w tym parametrów wskazujących na DIC (fibrynogen, płytki krwi, FDP). Preparat może wywoływać reakcje nadwrażliwości, w tym anafilaksję, co wymaga natychmiastowego przerwania infuzji i wdrożenia leczenia.
anemia hemolityczna, czas częściowej tromboplastyny, czynnik VII, czynniki krzepnięcia, emicizumab, FEIBA NF, hemofilia nabyta, inhibitor czynnika VIII, mikroangiopatia zakrzepowa, obrzęk naczynioruchowy, parwowirus B19, płytki krwi, pokrzywka, reakcja anamnestyczna, reakcja nadwrażliwości, rozsiane wykrzepianie śródnaczyniowe, skurcz oskrzeli, test Coombsa, tromboelastogram, udar mózgu, wirusowe zapalenie wątroby, wstrząs krążeniowy, zaburzenie czynności wątroby, zakrzepica żylna, zatorowość płucna, zawał mięśnia sercowego - Leksykon substancji czynnych
Liść rozmarynu – Działania niepożądane
Liść rozmarynu (Rosmarinus officinalis L., folium), stosowany jako składnik preparatów leczniczych, takich jak Canephron N (wyciąg w proporcji 1:1:1 z zielem tysiącznika i korzeniem lubczyku), może wywoływać działania niepożądane, które należy uważnie monitorować. Najczęściej obserwowane są zaburzenia żołądkowo-jelitowe, w tym nudności, wymioty oraz biegunka, występujące z częstością ≥1/100 do <1/10. Objawy te mogą być szczególnie uciążliwe u pacjentów z istniejącymi schorzeniami przewodu pokarmowego i mogą prowadzić do powikłań takich jak odwodnienie, zaburzenia równowagi wodno-elektrolitowej oraz kwasowo-zasadowej, zwłaszcza przy długotrwałym przebiegu. Zaleca się rozważenie zmniejszenia dawki lub czasowego przerwania terapii oraz podawanie preparatu podczas posiłku w celu złagodzenia objawów.
biegunka, Canephron N, charakterystyka produktu leczniczego, duszność, farmakovigilance, interakcja lekowa, klasyfikacja MedDRA, korzeń lubczyku, liść rozmarynu, monitorowanie bezpieczeństwa, monitorowanie działań niepożądanych, nudności, obrzęk naczynioruchowy, odwodnienie, pokrzywka, preparat ziołowy, reakcja alergiczna, reakcja anafilaktyczna, reakcja nadwrażliwości, Rosmarinus officinalis, skurcz oskrzeli, wstrząs anafilaktyczny, wymioty, zaburzenia kwasowo-zasadowe, zaburzenia wodno-elektrolitowe, zaburzenia żołądkowo-jelitowe, ziele tysiącznika - Leksykon leków
Działania niepożądane – Bloxazoc 95 mg
Metoprolol, substancja czynna produktu Bloxazoc, wykazuje działania niepożądane u około 10% pacjentów, z częstością i nasileniem zależnymi od dawki. Najczęściej obserwowaną niepożądaną reakcją jest małopłytkowość (≥1/10), prowadząca do zwiększonego ryzyka krwawień. Często (≥1/100 do <1/10) występują zaburzenia psychiczne, takie jak depresja, koszmary senne, zaburzenia snu, pamięci, dezorientacja, omamy, nerwowość i zaburzenia koncentracji. Niezbyt często (≥1/1 000 do <1/100) zgłaszane są zmęczenie, zawroty głowy, ból głowy, parestezje, zaburzenia smaku oraz kurcze mięśni. Metoprolol może również powodować zaburzenia widzenia, suchość i podrażnienie oczu, szumy uszne, a w układzie sercowo-naczyniowym – bradykardię, kołatanie serca, przemijające nasilenie niewydolności serca, wydłużenie przewodzenia przedsionkowo-komorowego oraz rzadkie przypadki wstrząsu kardiogennego u pacjentów z ostrym zawałem mięśnia sercowego.
biegunka, ból brzucha, ból stawu, bradykardia, bursztynian metoprololu, depresja, dezorientacja, duszność wysiłkowa, kołatanie serca, koszmary senne, kurcz mięśni, łuszczyca, małopłytkowość, metoprolol, nadwrażliwość na światło, nadwrażliwość skóry, niewydolność serca, nudności, obrzęk, omamy, ostry zawał mięśnia sercowego, parestezja, podrażnienie oczu, podwyższone aminotransferazy, skurcz oskrzeli, suchość błony śluzowej jamy ustnej, szum uszny, wstrząs kardiogenny, wymioty, zaburzenie libido, zaburzenie pamięci, zaburzenie przewodzenia przedsionkowo-komorowego, zaburzenie rytmu serca, zaburzenie smaku, zaburzenie snu, zaburzenie widzenia, zapalenie błony śluzowej nosa, zapalenie spojówek, zapalenie wątroby, zaparcie, zgorzel, zimne kończyny - Leksykon leków
Wskazania do stosowania – Novistig (0,5 mg + 2,5 mg)/ml
Novistig to preparat do odwracania niedepolaryzującego bloku nerwowo-mięśniowego, zawierający 0,5 mg/ml bromku glikopironiowego oraz 2,5 mg/ml metylosiarczanu neostygminy. Roztwór o pH 3,4-3,8 i osmolalności 240-340 mOSm/kg jest stosowany w anestezjologii do przywracania funkcji mięśniowych po zastosowaniu niedepolaryzujących środków zwiotczających. Metylosiarczan neostygminy działa jako inhibitor acetylocholinoesterazy, zwiększając stężenie acetylocholiny i konkurując z lekami zwiotczającymi o receptory nikotynowe, natomiast bromek glikopironiowy antagonizuje receptory muskarynowe, minimalizując działania niepożądane neostygminy, takie jak bradykardia czy zwiększone wydzielanie śliny. Preparat zawiera 3 mg sodu na 1 ml, co należy uwzględnić u pacjentów z ograniczoną podażą sodu.
acetylocholina w szczelinie synaptycznej, antagonista receptorów muskarynowych, blok nerwowo-mięśniowy niedepolaryzujący, blokada nerwowo-mięśniowa, bradykardia, bromek glikopironiowy, działanie muskarynowe, funkcja oddechowa, inhibitor acetylocholinoesterazy, intubacja, metylosiarczan neostygminy, monitorowanie przewodnictwa nerwowo-mięśniowego, perystaltyka jelit, powikłanie oddechowe, receptor nikotynowy, skurcz oskrzeli, środki zwiotczające niedepolaryzujące, stymulator nerwów obwodowych, suksametonium, wentylacja mechaniczna, znieczulenie ogólne