Właściwości farmakodynamiczne
Budipulmi 0,25 mg/ml

Właściwości farmakodynamiczne budezonidu

Budezonid, substancja czynna zawarta w produkcie Budipulmi, należy do grupy farmakoterapeutycznej: Inne leki stosowane w chorobach obturacyjnych dróg oddechowych podawane drogą wziewną, glikokortykosteroidy (kod ATC: R03B A02). Jest to glikokortykosteroid wykazujący silne miejscowe działanie przeciwzapalne, co stanowi podstawę jego zastosowania terapeutycznego.¹

Mechanizm działania przeciwzapalnego

Dokładny mechanizm działania glikokortykosteroidów w terapii astmy nie został w pełni poznany. Aktualny stan wiedzy wskazuje, że istotną rolę odgrywają reakcje przeciwzapalne, w których uczestniczą komórki T, eozynofile oraz komórki tuczne. Reakcje te obejmują hamowanie uwalniania mediatorów zapalnych oraz blokowanie odpowiedzi immunologicznej zależnej od cytokin. Warto podkreślić, że siła działania budezonidu, mierzona jako powinowactwo do receptora glikokortykosteroidowego, jest około 15-krotnie większa niż siła działania prednizolonu, co tłumaczy jego wysoką skuteczność terapeutyczną.²

Wpływ na reaktywność dróg oddechowych

Budezonid, dzięki swojemu działaniu przeciwzapalnemu, zmniejsza skurcz oskrzeli zarówno we wczesnej, jak i późnej fazie reakcji alergicznej. U pacjentów z nadwrażliwością oskrzeli budezonid efektywnie redukuje wpływ histaminy i metacholiny na drogi oddechowe. Badania kliniczne wykazały, że wczesne wdrożenie terapii budezonidem po wystąpieniu astmy koreluje z lepszą poprawą czynności płuc.³

Wpływ ogólnoustrojowy i bezpieczeństwo stosowania

Badania przeprowadzone z udziałem zdrowych ochotników wykazały zależny od dawki wpływ budezonidu na stężenie kortyzolu w osoczu i moczu. W porównaniu z prednizonem w dawce 10 mg, budezonid w postaci suchego proszku dostarczanego przez Turbuhaler w zalecanych dawkach wykazuje znacznie mniejszy wpływ na czynność kory nadnerczy, co potwierdzono w testach z ACTH.⁴

W zakresie bezpieczeństwa stosowania u dzieci powyżej 3 roku życia nie zaobserwowano działania ogólnoustrojowego przy stosowaniu dawek do 400 μg na dobę. Działania ogólnoustrojowe mogą wystąpić przy dawkach od 400 do 800 μg na dobę, natomiast przy dawkach przekraczających 800 μg na dobę takie działania pojawiają się często.⁵

Wpływ na wzrost u dzieci i młodzieży

Astma, podobnie jak stosowanie glikokortykosteroidów drogą wziewną, może potencjalnie opóźniać wzrost. Przeprowadzono jednak długoterminowe badania (trwające do 13 lat) u dzieci i młodzieży leczonych budezonidem, które wykazały, że pacjenci ci osiągali spodziewany wzrost w wieku dorosłym. Wynik ten jest szczególnie istotny w kontekście bezpieczeństwa długoterminowego stosowania budezonidu w populacji pediatrycznej.⁶

Skuteczność w astmie wysiłkowej

Budezonid podawany w postaci wziewnej wykazuje skuteczność w zapobieganiu napadom astmy wywoływanym przez wysiłek fizyczny. Jest to istotna korzyść kliniczna, zwłaszcza dla pacjentów, u których aktywność fizyczna jest czynnikiem wyzwalającym objawy astmatyczne.⁷

Skuteczność kliniczna w astmie

Skuteczność budezonidu została potwierdzona w licznych badaniach klinicznych. Wykazano, że preparat jest skuteczny zarówno u pacjentów dorosłych, jak i u dzieci, przy stosowaniu raz lub dwa razy na dobę w leczeniu przewlekłej astmy. Ta elastyczność dawkowania stanowi istotną zaletę z punktu widzenia dostosowania terapii do potrzeb indywidualnego pacjenta.⁸

Wpływ na stężenie kortyzolu w osoczu

W badaniach prowadzonych wśród zdrowych ochotników zaobserwowano zależną od dawki zmianę stężenia kortyzolu w osoczu i w moczu po zastosowaniu budezonidu. Istotne jest, że budezonid stosowany w zalecanych dawkach wywiera znacząco mniejszy wpływ na czynność kory nadnerczy niż prednizon w dawce 10 mg, co potwierdzono w badaniu z wykorzystaniem ACTH. Ta właściwość przyczynia się do korzystnego profilu bezpieczeństwa budezonidu w terapii długoterminowej.⁹

Skuteczność w zespole krupu u dzieci – badania kliniczne

Budezonid w postaci zawiesiny do nebulizacji był przedmiotem porównania z placebo w szeregu badań klinicznych przeprowadzonych u dzieci z zespołem krupu. Poniżej przedstawiono wyniki reprezentatywnych badań oceniających skuteczność budezonidu w tej jednostce chorobowej.¹⁰

Skuteczność u dzieci z łagodnym do umiarkowanego zespołem krupu

W randomizowanym, podwójnie zaślepionym badaniu klinicznym kontrolowanym placebo uczestniczyło 87 dzieci w wieku od 7 miesięcy do 9 lat, przyjętych do szpitala z klinicznym rozpoznaniem zespołu krupu. Celem badania było określenie, czy budezonid w postaci zawiesiny do nebulizacji łagodzi objawy zespołu krupu w ocenie punktowej lub skraca czas pobytu pacjenta w szpitalu.¹¹

Schemat dawkowania obejmował początkową dawkę 2 mg budezonidu lub placebo, a następnie co 12 godzin podawano budezonid w dawce 1 mg albo placebo. Wyniki badania wykazały, że budezonid powodował statystycznie znamienną poprawę punktacji objawów zespołu krupu po 12 oraz po 24 godzinach stosowania. Co więcej, u pacjentów z początkową punktacją objawów zespołu krupu powyżej 3 zaobserwowano poprawę już po 2 godzinach od podania leku. Dodatkowo, terapia budezonidem skutkowała skróceniem okresu hospitalizacji o 33%, co stanowi istotną korzyść kliniczną i ekonomiczną.¹²

Skuteczność u dzieci z umiarkowanym do ciężkiego zespołem krupu

W kolejnym randomizowanym, podwójnie zaślepionym badaniu klinicznym kontrolowanym placebo porównywano skuteczność budezonidu i placebo w leczeniu zespołu krupu u 83 niemowląt i dzieci w wieku od 6 miesięcy do 8 lat, przyjętych do szpitala z powodu zespołu krupu. Pacjenci otrzymywali budezonid w postaci zawiesiny do nebulizacji w dawce 2 mg lub placebo co 12 godzin, przez okres nie dłuższy niż 36 godzin lub do momentu wypisania ze szpitala.¹³

Łączna punktacja objawów zespołu krupu była oceniana w następujących interwałach czasowych: 0, 2, 6, 12, 24, 36 oraz 48 godzin po podaniu pierwszej dawki. Po 2 godzinach zarówno grupa przyjmujących budezonid, jak i grupa otrzymujących placebo wykazywały podobną poprawę w zakresie punktacji objawów zespołu krupu, nie odnotowano statystycznie znamiennej różnicy między tymi grupami. Jednakże, po 6 godzinach od podania, punktacja w zakresie objawów zespołu krupu w grupie przyjmujących budezonid w postaci zawiesiny do nebulizacji uległa statystycznie znamiennej poprawie w porównaniu z grupą placebo. Co istotne, ta pozytywna zmiana utrzymywała się w podobnym stopniu po 12 oraz po 24 godzinach.¹⁴