Właściwości farmakokinetyczne
Budipulmi 0,25 mg/ml

Właściwości farmakokinetyczne budezonidu

Budezonid jest substancją czynną produktu leczniczego Budipulmi, dostępnego w postaci zawiesiny do nebulizacji w stężeniach 0,25 mg/ml oraz 0,5 mg/ml. Poniżej przedstawiono szczegółowy opis właściwości farmakokinetycznych budezonidu z uwzględnieniem procesów wchłaniania, dystrybucji, metabolizmu i eliminacji, zarówno u dorosłych, jak i w populacji pediatrycznej.¹

Wchłanianie

Biodostępność ogólnoustrojowa budezonidu po podaniu produktu Budipulmi w postaci zawiesiny do nebulizacji przy użyciu nebulizatora pneumatycznego u osób dorosłych wynosi około 15% dawki nominalnej oraz 40-70% dawki dostarczonej pacjentowi. Należy zaznaczyć, że jedynie niewielka ilość leku dostępna ogólnoustrojowo pochodzi z połkniętej części leku. Po podaniu dawki 2 mg, maksymalne stężenie budezonidu w osoczu występuje około 10-30 minut po rozpoczęciu nebulizacji i osiąga wartość około 4 nmol/L.²

Dystrybucja

Budezonid charakteryzuje się objętością dystrybucji wynoszącą około 3 L/kg masy ciała. Lek w znacznym stopniu wiąże się z białkami osocza – wskaźnik wiązania wynosi 85-90%.³

Metabolizm

Budezonid podlega intensywnemu efektowi pierwszego przejścia przez wątrobę, w wyniku którego około 90% substancji ulega przemianie do metabolitów o małej aktywności glikokortykosteroidowej. Aktywność glikokortykosteroidowa głównych metabolitów – 6β-hydroksybudezonidu i 16α-hydroksyprednizolonu – wynosi mniej niż 1% aktywności budezonidu. Za metabolizm budezonidu odpowiada głównie izoenzym CYP 3A4, wchodzący w skład układu enzymatycznego cytochromu P450.⁴

Eliminacja

Metabolity budezonidu są wydalane w postaci wolnej lub sprzężonej, przede wszystkim przez nerki. Warto podkreślić, że budezonid w postaci niezmienionej nie jest wykrywany w moczu. U zdrowych, dorosłych osób budezonid charakteryzuje się dużym klirensem układowym wynoszącym około 1,2 L/min. Końcowy okres półtrwania budezonidu po podaniu dożylnym wynosi około 2-3 godzin.⁵

Liniowość

Kinetyka budezonidu stosowanego w dawkach leczniczych jest proporcjonalna do dawki, co oznacza liniową zależność parametrów farmakokinetycznych od zastosowanej dawki leku.⁶

Farmakokinetyka budezonidu w populacji pediatrycznej

Właściwości farmakokinetyczne budezonidu wykazują pewne różnice w populacji pediatrycznej w porównaniu do populacji osób dorosłych.⁷

Klirens i okres półtrwania u dzieci

U dzieci z astmą w wieku 4-6 lat ogólnoustrojowy klirens budezonidu wynosi około 0,5 L/min. W przeliczeniu na kilogram masy ciała klirens u dzieci jest w przybliżeniu o 50% większy niż u dorosłych. Okres półtrwania budezonidu po inhalacji u dzieci chorych na astmę wynosi w przybliżeniu 2,3 godziny i jest prawie taki sam jak okres półtrwania u dorosłych, zdrowych ochotników.⁸

Biodostępność u dzieci

U dzieci z astmą w wieku 4-6 lat ogólnoustrojowa biodostępność budezonidu po podaniu zawiesiny do nebulizacji za pomocą nebulizatora pneumatycznego wynosi w przybliżeniu 6% dawki nominalnej oraz 26% dawki dostarczonej pacjentowi. Ogólnoustrojowa biodostępność u dzieci jest w przybliżeniu o połowę mniejsza niż u dorosłych.⁹

Ekspozycja na budezonid u dzieci

Po podaniu dawki 1 mg dzieciom w wieku 4-6 lat chorującym na astmę, maksymalne stężenie budezonidu w osoczu występuje około 20 minut po rozpoczęciu nebulizacji i wynosi około 2,4 nmol/L. Ekspozycja na budezonid (Cmax i AUC) u dzieci w wieku 4-6 lat po jednorazowym podaniu dawki 1 mg leku w nebulizacji jest porównywalna do ekspozycji obserwowanej u dorosłych, którym podawano taką samą dawkę dostarczoną za pomocą takiego samego zestawu do nebulizacji.¹⁰

Porównanie parametrów farmakokinetycznych między populacją dorosłych a dzieci

Powyższa tabela przedstawia kluczowe różnice w parametrach farmakokinetycznych budezonidu pomiędzy populacją dorosłych a dziećmi w wieku 4-6 lat, co ma istotne znaczenie przy ustalaniu dawkowania i schematów terapeutycznych w różnych grupach wiekowych.¹¹