obrzęk naczynioruchowy
Obrzęk naczynioruchowy to nagła, miejscowa opuchlizna tkanek miękkich, przede wszystkim skóry i błon śluzowych, spowodowana zwiększoną przepuszczalnością naczyń krwionośnych. Charakteryzuje się szybkim rozwojem obrzęku, który może dotyczyć twarzy, warg, języka, krtani, kończyn, narządów płciowych lub przewodu pokarmowego.
Mechanizm powstawania obrzęku naczynioruchowego związany jest najczęściej z uwalnianiem mediatorów zapalnych, takich jak histamina, bradykinina czy leukotrieny. Wyróżnia się obrzęk alergiczny (mediowany przez IgE), niealergiczny (związany z działaniem leków, np. inhibitorów ACE), wrodzony (dziedziczny niedobór inhibitora C1-esterazy) oraz idiopatyczny (o nieznanej przyczynie).
Obrzęk naczynioruchowy górnych dróg oddechowych stanowi stan zagrożenia życia wymagający natychmiastowej interwencji. W przypadku obrzęku alergicznego leczenie obejmuje podanie adrenaliny, kortykosteroidów i leków przeciwhistaminowych. W obrzęku bradykininowym (np. dziedzicznym) stosuje się koncentrat inhibitora C1-esterazy, antagonistów receptora bradykininowego lub świeżo mrożone osocze.
Profilaktyka polega na identyfikacji i unikaniu czynników wyzwalających, edukacji pacjenta oraz, w przypadku obrzęku wrodzonego, na długoterminowym leczeniu zapobiegawczym inhibitorami C1-esterazy, antagonistami receptora bradykininowego lub lekami antyfibrynolitycznymi.
Powiązane wpisy
- Leksykon leków
Działania niepożądane – Dnor 300 mg
Allopurynol (Dnor 300 mg) wykazuje zróżnicowany profil działań niepożądanych, których częstość występowania jest zależna od dawki oraz współistniejącego leczenia. Szczególną uwagę należy zwrócić na pacjentów z zaburzeniami czynności nerek i/lub wątroby, u których ryzyko wystąpienia działań niepożądanych, w tym poważnych zaburzeń hematologicznych (agranulocytoza, niedokrwistość aplastyczna, trombocytopenia), jest zwiększone. Reakcje nadwrażliwości, w tym zespół Stevensa-Johnsona (SJS) i toksyczne martwicze oddzielanie się naskórka (TEN), choć bardzo rzadkie (<1/10 000), mogą być zagrażające życiu i wymagają natychmiastowego odstawienia leku. W przypadku łagodniejszych zmian skórnych możliwe jest ponowne wprowadzenie allopurynolu w małych dawkach (np. 50 mg/dobę) z monitorowaniem, jednak ponowne wystąpienie zmian wymaga trwałego zaprzestania terapii. Nudności i wymioty są najczęstszymi działaniami niepożądanymi ze strony układu pokarmowego i można je ograniczyć przez przyjmowanie leku po posiłku.
agranulocytoza, allopurynol, azotemia, choroba nerek, czyraczność, eozynofilia, glikokortykosteroid, jałowe zapalenie opon mózgowo-rdzeniowych, kamica moczowa, krwiomocz, leukocytoza, leukopenia, limfadenopatia angioimmunoblastyczna, niedokrwistość aplastyczna, obrzęk naczynioruchowy, reakcja anafilaktyczna, reakcja nadwrażliwości, reakcja skórna, toksyczne martwicze oddzielenie naskórka, trombocytopenia, wstrząs anafilaktyczny, wybiórcza aplazja czerwonokrwinkowa, zaburzenie czynności nerek, zaburzenie czynności wątroby, zapalenie dróg żółciowych, zapalenie naczyń, zapalenie wątroby, zespół nadwrażliwości, zespół Stevensa-Johnsona, złogi ksantynowe - Leksykon leków
Działania niepożądane – Aceflucil 600 mg
Acetylocysteina, substancja czynna leku Aceflucil, może wywoływać działania niepożądane o różnym nasileniu i częstości. Reakcje nadwrażliwości występują niezbyt często, natomiast wstrząs anafilaktyczny i reakcje anafilaktyczne są bardzo rzadkie, ale stanowią zagrożenie życia. Objawy neurologiczne, takie jak ból głowy i szumy uszne, pojawiają się niezbyt często i zwykle mają charakter przejściowy. Tachykardia i niedociśnienie tętnicze również występują niezbyt często, co wymaga monitorowania u pacjentów z chorobami sercowo-naczyniowymi. Bardzo rzadko obserwuje się krwotoki, co może być związane z wpływem acetylocysteiny na agregację płytek krwi. Duszność i skurcz oskrzeli występują rzadko, zwłaszcza u pacjentów z astmą oskrzelową.
acetylocysteina, agregacja płytek krwi, astma oskrzelowa, biegunka, ból brzucha, ból głowy, duszność, działanie niepożądane leku, gorączka, krwotok, niedociśnienie tętnicze, niestrawność, nudności, obrzęk naczynioruchowy, obrzęk twarzy, omdlenie, pokrzywka, reakcja anafilaktyczna, reakcja nadwrażliwości, skurcz oskrzeli, świąd, szumy uszne, tachykardia, tinnitus, toksyczna martwica naskórka, wstrząs anafilaktyczny, wykwit skórny, wymioty, wysypka, zapalenie jamy ustnej, zespół Stevensa-Johnsona - Leksykon leków
Działania niepożądane – Rosuvastatin MSN 10 mg
Rozuwastatyna charakteryzuje się profilem bezpieczeństwa, w którym działania niepożądane mają przeważnie łagodny i przemijający charakter, a odsetek przerwań leczenia z ich powodu wynosi poniżej 4%. Częstość występowania działań niepożądanych jest zależna od dawki, szczególnie przy dawce 40 mg obserwuje się zwiększone ryzyko rabdomiolizy oraz poważnych zaburzeń nerek i wątroby, manifestujących się głównie podwyższoną aktywnością aminotransferaz. Najczęściej zgłaszane działania niepożądane obejmują bóle mięśni, miopatię, zapalenie mięśni, a także zaburzenia ze strony układu pokarmowego (nudności, biegunka), skóry (świąd, wysypka) oraz układu nerwowego (ból głowy, zawroty głowy). Proteinuria, głównie o charakterze kanalikowym, występuje rzadko i jest zwykle przemijająca, z częstością poniżej 1% przy dawkach 10-20 mg i około 3% przy dawce 40 mg. W przypadku wzrostu aktywności kinazy kreatynowej powyżej 5-krotnej górnej granicy normy zaleca się przerwanie terapii.
ból mięśni, ginekomastia, immunozależna miopatia martwicza, inhibitory reduktazy HMG-CoA, kinaza kreatynowa, krwiomocz, miastenia, miastenia oczna, miopatia, neuropatia obwodowa, obrzęk naczynioruchowy, ostra choroba nerek, polineuropatia, proteinuria, rabdomioliza, reakcja polekowa z eozynofilią, śródmiąższowa choroba płuc, trombocytopenia, zapalenie mięśni, zapalenie trzustki, zapalenie wątroby, zespół Stevensa-Johnsona, zespół toczniopodobny, żółtaczka, zwiększona aktywność aminotransferaz - Leksykon leków
Działania niepożądane – Pregabalin Reddy 300 mg
Pregabalin Reddy, stosowany w terapii bólu neuropatycznego oraz padaczki, charakteryzuje się dobrze poznanym profilem działań niepożądanych na podstawie badań klinicznych obejmujących ponad 8900 pacjentów, z czego ponad 5600 w badaniach kontrolowanych placebo. Najczęstsze działania niepożądane to zawroty głowy i senność, które występują bardzo często (≥1/10) i mogą wpływać na zdolność prowadzenia pojazdów oraz obsługi maszyn. Odsetek przerwania leczenia z powodu działań niepożądanych wyniósł 12% w grupie leczonej pregabaliną, w porównaniu do 5% w grupie placebo. W leczeniu bólu neuropatycznego po urazie rdzenia kręgowego obserwuje się zwiększoną częstość działań niepożądanych ze strony OUN, zwłaszcza senności. Profil bezpieczeństwa u dzieci i młodzieży jest zbliżony do dorosłych, z najczęstszymi zdarzeniami niepożądanymi takimi jak senność, gorączka i zakażenia górnych dróg oddechowych.
anoreksja, arytmia zatokowa, ataksja, bezsenność, biegunka, blok przedsionkowo-komorowy pierwszego stopnia, ból głowy, ból neuropatyczny ośrodkowy, bradykardia zatokowa, depersonalizacja, depresja, depresja oddechowa, dezorientacja, drgawki, drgawki kloniczne mięśni, drżenie, drżenie zamiarowe, dyskineza, hipoglikemia, lęk, letarg, myśli samobójcze, nadmierna potliwość, napad paniki, napady padaczkowe częściowe wtórnie uogólnione, nastrój depresyjny, nastrój euforyczny, nerwowość, neutropenia, niedoczulica, niepamięć, niepokój ruchowy, niewydolność nerek, niewydolność wątroby, nudności, objawy grypopodobne, obrzęk naczynioruchowy, oczopląs, omamy, omdlenie, ośrodkowy układ nerwowy, parestezja, pregabalina, przeczulica, rabdomioliza, reakcja alergiczna, senność, splątanie, stupor, tachykardia, tachykardia zatokowa, toksyczne martwicze oddzielanie się naskórka, ułożeniowe zawroty głowy, uraz rdzenia kręgowego, utrata przytomności, wydłużenie odstępu QT, zaburzenia koordynacji, zaburzenia mowy, zaburzenia pamięci, zaburzenia poznawcze, zaburzenia równowagi, zakażenie górnych dróg oddechowych, zapalenie błony śluzowej nosa i gardła, zapalenie wątroby, zastoinowa niewydolność serca, zawroty głowy, zespół Stevensa-Johnsona, zmniejszone libido - Leksykon leków
Działania niepożądane – Lercaprel 20 mg + 10 mg
Lercaprel, zawierający 20 mg enalaprylu maleinianu oraz 10 mg lerkanidypiny chlorowodorku, wykazuje profil bezpieczeństwa wynikający z działań niepożądanych obu składników. Najczęściej obserwowanymi działaniami niepożądanymi w badaniach klinicznych były kaszel (4,03%), zawroty głowy (1,67%) oraz ból głowy (1,67%). Działania niepożądane obejmują m.in. małopłytkowość, hiperkaliemię, tachykardię, niedociśnienie, bóle brzucha, zwiększenie aktywności aminotransferaz (AlAT, AspAT), obrzęki naczynioruchowe oraz zaburzenia psychiczne i nerwowe. Występują one z różną częstością, od rzadkich po częste, i są zgodne z profilem bezpieczeństwa inhibitorów ACE oraz antagonistów wapnia.
agranulocytoza, antagonista wapnia, białkomocz, ból głowy, cholestaza, dławica piersiowa, enalapryl, eozynofilowe zapalenie płuc, erytrodermia, hemoglobina, hiperkaliemia, hipoglikemia, hiponatremia, incydent naczyniowo-mózgowy, inhibitor ACE, kaszel, kołatanie serca, lerkanidypina, małopłytkowość, martwica wątroby, neutropenia, niedociśnienie, niedokrwistość aplastyczna, niedokrwistość hemolityczna, niewydolność nerek, niewydolność wątroby, objaw Raynauda, obrzęk naczynioruchowy, pancytopenia, parestezja, pokrzywka, przerost dziąseł, reakcja nadwrażliwości, rumień wielopostaciowy, SIADH, skąpomocz, skurcz oskrzeli, szum uszny, tachykardia, toksyczne martwicze oddzielanie się naskórka, wielomocz, wrzód trawienny, zaburzenia erekcji, zahamowanie szpiku kostnego, zapalenie trzustki, zapalenie wątroby, zapaść krążeniowa, zawał mięśnia sercowego, zawroty głowy, zawroty głowy błędnikowe, zawroty głowy ortostatyczne, zespół Stevensa-Johnsona - Leksykon leków
Przeciwwskazania – Naxalgan 300 mg
Lek Naxalgan zawiera pregabalinę w dawkach 75 mg, 150 mg oraz 300 mg w formie kapsułek twardych. Bezwzględnym przeciwwskazaniem do jego stosowania jest nadwrażliwość na pregabalinę lub substancje pomocnicze. Preparat zawiera laktozę jednowodną w ilościach odpowiednio 8,25 mg, 16,5 mg i 33 mg dla poszczególnych dawek, co wymaga ostrożności u pacjentów z ciężką nietolerancją galaktozy, niedoborem laktazy lub zespołem złego wchłaniania glukozy-galaktozy. Przed rozpoczęciem terapii konieczne jest przeprowadzenie szczegółowego wywiadu alergologicznego, aby wykluczyć ryzyko reakcji nadwrażliwości.
ciśnienie tętnicze, diagnostyka alergologiczna, działanie niepożądane, kapsułka twarda, laktoza jednowodna, nadwrażliwość, niedobór laktazy, nietolerancja laktozy, obrzęk naczynioruchowy, obrzęk twarzy, pokrzywka, pregabalina, reakcja alergiczna skórna, reakcja nadwrażliwości, świszczący oddech, układ oddechowy, wywiad medyczny, zespół złego wchłaniania glukozy-galaktozy - Leksykon leków
Działania niepożądane – Ranitydyna Aurovitas 150 mg
Ranitydyna Aurovitas w dawce 150 mg, stosowana doustnie, może wywoływać działania niepożądane o różnej częstości i nasileniu. Najczęściej obserwuje się zaburzenia ze strony przewodu pokarmowego, takie jak bóle brzucha, zaparcia i nudności (niezbyt często). Bardzo rzadko występują poważne reakcje hematologiczne, w tym leukopenia, trombocytopenia, agranulocytoza oraz pancytopenia, które mogą prowadzić do zahamowania czynności szpiku kostnego. Rzadko notuje się reakcje nadwrażliwości, w tym pokrzywkę, obrzęk naczynioruchowy, skurcz oskrzeli oraz wstrząs anafilaktyczny, stanowiący bezpośrednie zagrożenie życia. Ponadto, bardzo rzadko obserwuje się zaburzenia psychiczne (dezorientacja, depresja, omamy), neurologiczne (ból głowy, zawroty głowy, ruchy mimowolne), zaburzenia rytmu serca (bradykardia, blok przedsionkowo-komorowy, tachykardia) oraz ostre zapalenie trzustki i wątroby.
agranulocytoza, akomodacja, antagonista receptora H2, biegunka, blok przedsionkowo-komorowy, ból brzucha, ból głowy, ból mięśniowy, ból stawowy, bradykardia, chlorowodorek, depresja, dezorientacja, duszność, ginekomastia, leukopenia, łysienie, mlekotok, morfologia krwi, niewyraźne widzenie, nudności, obrzęk naczynioruchowy, omam, ostre śródmiąższowe zapalenie nerek, ostre zapalenie trzustki, pancytopenia, pokrzywka, przemijająca impotencja, ranitydyna, ruchy mimowolne, rumień wielopostaciowy, skurcz oskrzeli, stężenie kreatyniny w osoczu, szpik kostny, tachykardia, trombocytopenia, wstrząs anafilaktyczny, wysypka skórna, zapalenie naczyń, zapalenie wątroby, zaparcie, zawroty głowy, żółtaczka - Leksykon leków
Działania niepożądane – Perindopril Krka 8 mg
Perindopril Krka, jako inhibitor ACE, wykazuje profil bezpieczeństwa typowy dla tej klasy leków, z częstością działań niepożądanych sklasyfikowaną od bardzo często (>1/10) do bardzo rzadko (<1/10 000). Najczęstsze działania niepożądane obejmują objawy neurologiczne (ból głowy, zawroty głowy, parestezje), zaburzenia sensoryczne (zawroty głowy błędnikowe, zaburzenia widzenia, szum uszny), incydenty sercowo-naczyniowe (niedociśnienie tętnicze), objawy ze strony układu oddechowego (suchy kaszel, duszność) oraz dolegliwości żołądkowo-jelitowe (nudności, wymioty, ból brzucha, biegunka, zaparcia). Rzadziej obserwuje się zaburzenia elektrolitowe (hiperkaliemia, hiponatremia), zaburzenia hematologiczne (eozynofilia, bardzo rzadko agranulocytoza, pancytopenia), a także reakcje skórne (wysypka, świąd, obrzęk naczynioruchowy). W badaniu klinicznym EUROPA ciężkie działania niepożądane wystąpiły u 0,3% pacjentów leczonych perindoprylem, z najczęstszymi powikłaniami w postaci niedociśnienia tętniczego i obrzęku naczynioruchowego.
agranulocytoza, eozynofilia, eozynofilowe zapalenie płuc, hiperkaliemia, hipoglikemia, hiponatremia, inhibitor ACE, leukopenia, małopłytkowość, niedobór dehydrogenazy glukozo-6-fosforanowej, niedociśnienie tętnicze, niedokrwistość hemolityczna, objaw Raynauda, obrzęk naczynioruchowy, obrzęk obwodowy, ostra niewydolność nerek, palpitacje, pancytopenia, parestezja, peryndopryl, rumień wielopostaciowy, skurcz oskrzeli, szum uszny, tachykardia, zaburzenia erekcji, zapalenie wątroby cholestatyczne, zawał mięśnia sercowego, zawroty głowy, zawroty głowy pochodzenia błędnikowego, zespół niewłaściwego wydzielania hormonu antydiuretycznego - Leksykon leków
Przeciwwskazania – Taclar 500 mg
Klarytromycyna, jako antybiotyk makrolidowy, posiada liczne przeciwwskazania, które należy uwzględnić przed rozpoczęciem terapii. Przede wszystkim jest przeciwwskazana u pacjentów z nadwrażliwością na makrolidy oraz u osób z wrodzonym lub nabytym wydłużeniem odstępu QT, komorowymi zaburzeniami rytmu serca, w tym torsade de pointes. Ponadto, klarytromycyna nie powinna być stosowana u pacjentów z hipokaliemią i hipomagnezemią, ze względu na zwiększone ryzyko arytmii komorowych. U pacjentów z ciężką niewydolnością wątroby i nerek istnieje ryzyko kumulacji leku z powodu upośledzonego metabolizmu i wydalania. W trakcie terapii należy unikać jednoczesnego stosowania klarytromycyny z alkaloidami sporyszu (ergotamina, dihydroergotamina) ze względu na ryzyko zatrucia sporyszem manifestującego się skurczem naczyń obwodowych i niedokrwieniem tkanek.
alkaloid sporyszu, anafilaksja, antybiotyk makrolidowy, arytmia komorowa, choroba wieńcowa, ciężka niewydolność wątroby, enzym CYP3A4, hipercholesterolemia rodzinna, hipokaliemia, hipomagnezemia, inhibitor CYP3A4, inhibitor reduktazy HMG-CoA, migotanie komór, nadwrażliwość na antybiotyki, niedokrwienie OUN, niedokrwienie tkanek, niewydolność nerek, obrzęk naczynioruchowy, ostry zespół wieńcowy, przewlekła niewydolność serca, rabdomioliza, skurcz naczyń obwodowych, szpik kostny, tachykardia komorowa, torsade de pointes, uszkodzenie mięśni, uszkodzenie nerek, wydłużenie odstępu QT, zaburzenie elektrolitowe, zaburzenie rytmu serca, zatrucie sporyszem - Leksykon leków
Działania niepożądane – Pantoprazole Reig Jofre 40 mg
Pantoprazol w dawce 40 mg, stosowany do wstrzykiwań, wykazuje profil bezpieczeństwa obejmujący działania niepożądane o różnej częstości występowania. Najczęściej obserwowane (około 1% pacjentów) to biegunka i ból głowy. Bardzo rzadko mogą wystąpić poważne zaburzenia hematologiczne, takie jak małopłytkowość i leukopenia, a także reakcje nadwrażliwości, w tym wstrząs anafilaktyczny. Rzadko zgłaszane są hiperlipidemia, zmiany masy ciała, zaburzenia elektrolitowe (hiponatremia, hipomagnezemia, hipokalcemia), a także zaburzenia psychiczne, w tym depresja, dezorientacja, omamy i splątanie. Wśród objawów neurologicznych pojawiają się bóle głowy, zawroty głowy oraz parestezje. Często obserwuje się łagodne polipy dna żołądka, a niezbyt często dolegliwości ze strony przewodu pokarmowego, takie jak nudności, wymioty, wzdęcia i zaparcia.
biegunka, ból głowy, depresja, dezorientacja, fotowrażliwość, ginekomastia, hiperbilirubinemia, hiperlipidemia, hipokalcemia, hipomagnezemia, hiponatremia, leukopenia, małopłytkowość, mikroskopowe zapalenie jelita grubego, niewydolność wątroby, nudności, obrzęk naczynioruchowy, omamy, pantoprazol, parestezje, podwyższone enzymy wątrobowe, pokrzywka, polip dna żołądka, rumień wielopostaciowy, splątanie, śródmiąższowe zapalenie nerek, świąd, toczeń rumieniowaty podostry skórny, toksyczna nekroliza naskórka, wstrząs anafilaktyczny, wymioty, wyprysk, wysypka skórna, zaburzenie snu, zaburzenie widzenia, zakrzepowe zapalenie żył, zaparcia, zawroty głowy, zespół Lyella, zespół Stevensa-Johnsona, złamanie biodra, żółtaczka - Leksykon leków
Interakcje leku – Co-Prestarium 10 mg + 5 mg
Produkt Co-Prestarium, zawierający peryndopryl z argininą oraz amlodypinę, wykazuje liczne interakcje farmakologiczne, które mogą prowadzić do istotnych klinicznie działań niepożądanych. Szczególnie niebezpieczne jest jednoczesne stosowanie z lekami powodującymi podwójną blokadę układu renina-angiotensyna-aldosteron (RAA), takimi jak inhibitory ACE, antagoniści receptora angiotensyny II czy aliskiren, co zwiększa ryzyko niedociśnienia, hiperkaliemii oraz ostrej niewydolności nerek. Przeciwwskazane jest łączenie Co-Prestarium z sakubitrylem/walsartanem, a także z aliskirenem u pacjentów z cukrzycą lub zaburzeniami czynności nerek. Wskazane jest monitorowanie stężenia potasu w surowicy przy jednoczesnym stosowaniu leków moczopędnych oszczędzających potas, soli potasowych, heparyn, leków immunosupresyjnych (cyklosporyna, takrolimus) oraz trimetoprimu i kotrimoksazolu ze względu na ryzyko hiperkaliemii. Dodatkowo, inhibitory CYP3A4 (np. azole, makrolidy) mogą zwiększać stężenie amlodypiny, co wymaga ostrożności, zwłaszcza u osób w podeszłym wieku, a induktory CYP3A4 (np. ryfampicyna, dziurawiec) mogą osłabiać jej działanie.
afereza lipoprotein, alfuzosyna, amifostyna, amiloryd, antagonista receptora angiotensyny II, atorwastatyna, azol przeciwgrzybiczy, azotan, baklofen, beta-adrenolityk, cyklosporyna, dantrolen, dializa, digoksyna, diuretyk pętlowy, doksazosyna, doustny lek hipoglikemizujący, eplerenon, estramustyna, ewerolimus, frakcja wyrzutowa lewej komory, gliptyna, hemofiltracja, heparyna, hiperkaliemia, hipertermia złośliwa, hipoglikemia, hipowolemia, induktor CYP3A4, inhibitor ACE, inhibitor CYP3A4, inhibitor mTOR, inhibitor proteazy, insulina, jawna choroba miażdżycowa, klarytromycyna, kortykosteroid, kotrimoksazol, kwas acetylosalicylowy, lek blokujący receptor alfa, lek immunosupresyjny, lek moczopędny oszczędzający potas, lek przeciwcukrzycowy, lek przeciwpsychotyczny, linagliptyna, makrolid, migotanie komór, niedobór sodu, niedociśnienie, niedociśnienie ortostatyczne, niesteroidowy lek przeciwzapalny, niewydolność serca, nitrogliceryna, obrzęk naczynioruchowy, ostra niewydolność nerek, peryndopryl z argininą, pozaustrojowa metoda leczenia, prazosyna, racekadotryl, reakcja rzekomoanafilaktyczna, ryfampicyna, saksagliptyna, sakubitryl i walsartan, sitagliptyna, sól potasowa, spironolakton, symwastatyna, syrolimus, takrolimus, tamsulosyna, temsyrolimus, terazosyna, tetrakozaktyd, triamteren, trimetoprim, trójpierścieniowy lek przeciwdepresyjny, układ renina-angiotensyna-aldosteron, warfaryna, wildagliptyna, zaburzenie czynności nerek, zapaść krążeniowa - Leksykon leków
Przeciwwskazania – Silodosin Accord 8 mg
Silodosin Accord, dostępny w dawkach 4 mg i 8 mg w postaci twardych kapsułek żelatynowych, jest przeciwwskazany u pacjentów z nadwrażliwością na sylodosynę lub jakikolwiek składnik pomocniczy, w tym żelatynę, która stanowi otoczkę kapsułki. Nadwrażliwość może manifestować się od łagodnych reakcji skórnych po ciężkie reakcje anafilaktyczne. Przed rozpoczęciem terapii konieczne jest przeprowadzenie szczegółowego wywiadu alergologicznego, zwłaszcza w kontekście wcześniejszych reakcji na α1-adrenolityki, oraz weryfikacja dokumentacji medycznej pod kątem wcześniejszych działań niepożądanych na sylodosynę lub podobne leki.
antagonista receptora α1-adrenergicznego, bezpieczeństwo farmakoterapii, charakterystyka produktu leczniczego, interakcja lekowa, kapsułka twarda, kapsułka żelatynowa, lek urologiczny, nadwrażliwość na sylodosynę, obrzęk naczynioruchowy, reakcja alergiczna, reakcja anafilaktyczna, reakcja niepożądana, sylodosyna, wywiad alergologiczny, α1-adrenolityk - Leksykon substancji czynnych
Diklofenak epolaminy – Działania niepożądane
Diklofenak epolaminy w preparacie Diklofenak Viatris (180 mg w postaci plastra) może powodować głównie miejscowe działania niepożądane, takie jak wysypka, wypryski, rumieniowe zapalenie skóry oraz świąd, które są zazwyczaj łagodne i nie wymagają przerwania terapii. Rzadziej obserwuje się pęcherzowe zapalenie skóry, suchość skóry oraz reakcje nadwrażliwości, w tym pokrzywkę, obrzęk naczynioruchowy i reakcje anafilaktyczne. Bardzo rzadko występują ciężkie reakcje skórne, takie jak zespół Stevensa-Johnsona i zespół Lyella, zwłaszcza przy jednoczesnym stosowaniu innych preparatów zawierających diklofenak. Ponadto, przy aplikacji na dużą powierzchnię skóry lub długotrwałym stosowaniu, istnieje ryzyko ogólnoustrojowych działań niepożądanych, szczególnie ze strony układu pokarmowego, wynikające z wchłaniania substancji czynnej do organizmu.
alergiczne zapalenie skóry, diklofenak epolaminy, kontaktowe zapalenie skóry, martwica toksyczno-rozpływna naskórka, nadwrażliwość na światło, niesteroidowy lek przeciwzapalny, obrzęk naczynioruchowy, pęcherzowe zapalenie skóry, plaster leczniczy, pokrzywka, reakcja anafilaktyczna, rumieniowe zapalenie skóry, skurcz oskrzeli, toksyczna nekroliza naskórka, wstrząs anafilaktyczny, wysypka krostkowa, zespół Lyella, zespół Stevensa-Johnsona - Leksykon leków
Specjalne ostrzeżenia – Pirfenidone Sandoz
Podczas terapii Pirfenidone Sandoz konieczne jest ścisłe monitorowanie czynności wątroby, ze szczególnym uwzględnieniem aktywności aminotransferaz AlAT, AspAT oraz stężenia bilirubiny. Zaleca się oznaczenia przed rozpoczęciem leczenia, następnie comiesięczne kontrole przez pierwsze 6 miesięcy, a później co 3 miesiące. W przypadku wzrostu aktywności aminotransferaz >3 do <5 x GGN bez hiperbilirubinemii i objawów uszkodzenia wątroby, należy wykluczyć inne przyczyny, monitorować pacjenta i rozważyć modyfikację terapii. Przy podwyższeniu aminotransferaz >3 do <5 x GGN z hiperbilirubinemią lub objawami uszkodzenia wątroby oraz przy wzroście ≥5 x GGN, wskazane jest trwałe przerwanie leczenia. U pacjentów z umiarkowanym zaburzeniem czynności wątroby (klasa B wg Childa-Pugha) obserwuje się 60% wzrost ekspozycji na lek, co wymaga szczególnej ostrożności i ścisłej obserwacji, zwłaszcza przy jednoczesnym stosowaniu inhibitorów CYP1A2. Pirfenidone Sandoz jest przeciwwskazany u pacjentów z ciężkim zaburzeniem czynności wątroby.
AlAT, aminotransferaza, AspAT, ciężkie zaburzenie czynności wątroby, hiperbilirubinemia, hiponatremia, inhibitor CYP1A2, klasyfikacja Childa-Pugha, nadwrażliwość na światło, obrzęk naczynioruchowy, pirfenidon, Pirfenidone Sandoz, polekowe uszkodzenie wątroby, reakcja anafilaktyczna, reakcja nadwrażliwości na światło, reakcja polekowa z eozynofilią, świszczący oddech, toksyczna martwica rozpływna naskórka, zaburzenie czynności wątroby, zaburzenie wątroby, zespół DRESS, zespół Stevensa-Johnsona - Leksykon leków
Działania niepożądane – Medikinet 10 mg 10 mg
Chlorowodorek metylofenidatu, substancja czynna leku Medikinet 10 mg, wiąże się z szerokim spektrum działań niepożądanych o różnej częstości i nasileniu, obserwowanych zarówno u dzieci, młodzieży, jak i dorosłych. Najczęściej występujące działania obejmują zmniejszenie łaknienia (bardzo często), bezsenność i nerwowość (bardzo często), ból głowy (bardzo często), nudności i suchość w jamie ustnej (bardzo często), a także tachykardię, kołatanie serca i nadciśnienie tętnicze (często). Rzadziej obserwuje się poważne zaburzenia hematologiczne, takie jak leukopenia, małopłytkowość, niedokrwistość (bardzo rzadko) oraz pancytopenię (częstość nieznana). Zaburzenia psychiczne, w tym myśli samobójcze i próby samobójcze, występują z różną częstością, od niezbyt często do bardzo rzadko, co wymaga szczególnej uwagi klinicznej.
akatyzja, bilirubina, bradykardia, chlorowodorek metylofenidatu, drgawki, dusznica bolesna, dysfemia, dyskineza, dyspepsja, fosfataza zasadowa, ginekomastia, krwiomocz, krwotok mózgowy, leukopenia, małopłytkowość, migrena, nadciśnienie tętnicze, napad drgawkowy grand mal, niedokrwistość, nietrzymanie moczu, objaw Raynauda, obrzęk naczynioruchowy, pancytopenia, plamica małopłytkowa, pokrzywka, priapizm, reakcja anafilaktyczna, rumień wielopostaciowy, śpiączka wątrobowa, stała wysypka polekowa, tachykardia, zapalenie tętnic mózgowych, zawał mięśnia sercowego, zespół Tourette’a, złośliwy zespół neuroleptyczny, złuszczające zapalenie skóry - Leksykon leków
Działania niepożądane – Prestarium 5 mg 5 mg
Prestarium 5 mg, zawierający peryndopryl z argininą, jest inhibitorem konwertazy angiotensyny (ACE) stosowanym w terapii nadciśnienia tętniczego i chorób układu sercowo-naczyniowego. Profil bezpieczeństwa leku odpowiada typowym działaniom niepożądanym inhibitorów ACE, z najczęściej obserwowanymi objawami takimi jak zawroty głowy, ból głowy, parestezje, niedociśnienie tętnicze, kaszel, duszność, zaburzenia żołądkowo-jelitowe (ból brzucha, zaparcia, biegunka, nudności, wymioty), świąd, wysypka, kurcze mięśni oraz osłabienie. Szczególną uwagę należy zwrócić na rzadkie, ale poważne działania niepożądane, w tym zaburzenia hematologiczne (agranulocytoza, pancytopenia, leukopenia/neutropenia, niedokrwistość hemolityczna u pacjentów z niedoborem G-6PDH), obrzęk naczynioruchowy zagrażający życiu, incydenty sercowo-naczyniowe (zawał mięśnia sercowego, udar mózgu), zaburzenia czynności nerek (ostra niewydolność, bezmocz, skąpomocz), zaburzenia wątroby (zapalenie cytolityczne lub cholestatyczne) oraz zaburzenia elektrolitowe (hiperkaliemia, hiponatremia, hipoglikemia).
agranulocytoza, bezmocz, cholestatyczne zapalenie wątroby, cytolityczne zapalenie wątroby, dławica piersiowa, eozynofilowe zapalenie płuc, hiperkaliemia, hipoglikemia, hiponatremia, inhibitor ACE, leukopenia, łuszczyca, małopłytkowość, nadwrażliwość na światło, niedobór G-6PDH, niedociśnienie tętnicze, niedokrwistość hemolityczna, niewydolność nerek, objaw Raynauda, obrzęk naczynioruchowy, ostra niewydolność nerek, pancytopenia, parestezja, pemfigoid, peryndopryl z argininą, pokrzywka, rumień wielopostaciowy, skurcz oskrzeli, splątanie, udar mózgu, zaburzenie erekcji, zaburzenie hematologiczne, zaburzenie rytmu serca, zapalenie naczyń, zapalenie wątroby, zawał mięśnia sercowego, zawroty głowy pochodzenia błędnikowego, zespół SIADH - Leksykon leków
Działania niepożądane – Sitagliptin Adamed 100 mg
Profil bezpieczeństwa sytagliptyny został szeroko zbadany w badaniach klinicznych oraz w praktyce klinicznej po wprowadzeniu leku do obrotu. Najistotniejsze działania niepożądane obejmują zapalenie trzustki oraz reakcje nadwrażliwości, które wymagają szczególnego monitorowania. Hipoglikemia występuje często, zwłaszcza w terapii skojarzonej z pochodnymi sulfonylomocznika (4,7-13,8%) oraz insuliną (9,6%), co podkreśla konieczność ścisłej kontroli glikemii. Działania niepożądane sklasyfikowano według częstości i układów narządowych, z częstością hipoglikemii i bólu głowy określoną jako „często”, a innymi zdarzeniami, takimi jak trombocytopenia czy zapalenie trzustki, jako „rzadko” lub o częstości nieznanej. W terapii skojarzonej obserwuje się zwiększoną częstość występowania działań niepożądanych, takich jak hipoglikemia, grypa, nudności, wymioty, wzdęcia, zaparcia, obrzęki obwodowe, senność, biegunka i suchość w ustach, co wymaga uwzględnienia w planowaniu leczenia.
artropatia, badanie TECOS, cukrzyca typu 2, EGFR, farmakoterapia, hipoglikemia, martwicze zapalenie trzustki, monoterapia sytagliptyną, obrzęk naczynioruchowy, odpowiedź anafilaktyczna, ostra niewydolność nerek, ostre zapalenie trzustki, pemfigoid pęcherzowy, pochodna sulfonylomocznika, reakcja nadwrażliwości, Sitagliptin Adamed, śródmiąższowa choroba płuc, sytagliptyna, terapia skojarzona, trombocytopenia, układ sercowo-naczyniowy, zakażenie górnych dróg oddechowych, zapalenie błony śluzowej nosogardła, zapalenie kości i stawów, zapalenie naczyń skóry, zapalenie trzustki, zespół Stevensa-Johnsona - Leksykon leków
Przeciwwskazania – LisiHEXAL 10 10 mg
Lek LisiHEXAL 10 zawiera 10 mg lizynoprylu (lizynopryl dwuwodny 10,89 mg) i jest przeciwwskazany u pacjentów z nadwrażliwością na lizynopryl lub inne inhibitory ACE, a także u osób z obrzękiem naczynioruchowym w wywiadzie (w tym dziedzicznym i idiopatycznym). Bezwzględnym przeciwwskazaniem jest ciąża, zwłaszcza II i III trymestr, ze względu na ryzyko uszkodzenia płodu. Nie należy stosować lizynoprylu jednocześnie z aliskireniem u pacjentów z cukrzycą lub GFR <60 ml/min/1,73 m² oraz z sakubitrylem i walsartanem (konieczna przerwa 36 godzin). Szczególną ostrożność wymaga stosowanie u pacjentów z ciężkim upośledzeniem czynności nerek, nadciśnieniem naczyniowo-nerkowym oraz u osób z grup ryzyka obrzęku naczynioruchowego (rasa czarna, wywiad alergiczny, dializa z błonami wysokoprzepływowymi).
Lizynopryl powinien być stosowany ostrożnie lub odradzany u pacjentów z zaburzeniami elektrolitowymi, zwłaszcza przy jednoczesnym stosowaniu leków moczopędnych oszczędzających potas, suplementów potasu, preparatów litu oraz NLPZ, ze względu na ryzyko hiperkaliemii i pogorszenia funkcji nerek. Dodatkowo, przeciwwskazania lub wskazania do ostrożności obejmują zwężenie zastawki aortalnej lub mitralnej, kardiomiopatię przerostową, ciężką niewydolność serca, niedociśnienie tętnicze, niedawno przebyty zawał mięśnia sercowego oraz konieczność stosowania leków immunosupresyjnych i aferezy LDL. W tych sytuacjach zaleca się rozważenie alternatywnych terapii hipotensyjnych.
afereza LDL, aliskiren, cukrzyca, dziedziczny obrzęk naczynioruchowy, hiperkaliemia, hipotensja, inhibitor ACE, kardiomiopatia przerostowa, lek immunosupresyjny, lek moczopędny oszczędzający potas, lizynopryl, nadciśnienie naczyniowo-nerkowe, nadwrażliwość na substancję czynną, niedociśnienie tętnicze, niesteroidowy lek przeciwzapalny, niewydolność serca, obrzęk naczynioruchowy, ostra niewydolność nerek, sakubitryl, samoistny obrzęk naczynioruchowy, zaburzenie czynności nerek, zawał mięśnia sercowego, zwężenie zastawki aortalnej, zwężenie zastawki mitralnej - Leksykon leków
Działania niepożądane – Axia Plus 3 mg + 0,02 mg
Axia Plus, zawierający 0,02 mg etynyloestradiolu i 3 mg drospirenonu, jest złożonym doustnym środkiem antykoncepcyjnym, który może powodować różnorodne działania niepożądane o różnym nasileniu i częstości. Najpoważniejsze powikłania obejmują zaburzenia zakrzepowo-zatorowe żył (VTE) i tętnic (ATE), takie jak zakrzepica żył głębokich, zatorowość płucna, zawał serca i udar mózgu, występujące rzadko (≥1/10 000 do <1/1000). Ponadto obserwuje się nadciśnienie tętnicze oraz nowotwory wątroby. Zaburzenia cyklu miesiączkowego, takie jak brak miesiączki, krwotok maciczny i menorrhagia, są częstymi działaniami niepożądanymi. Wśród objawów skórnych najczęściej występuje trądzik (≥1/100 do <1/10), a rzadziej poważniejsze reakcje, jak rumień guzowaty i rumień wielopostaciowy. U kobiet z dziedziczną skłonnością do egzogennego obrzęku naczynioruchowego estrogeny mogą nasilać objawy tej choroby.
astma, biegunka, ból brzucha, ból głowy, choroba Leśniowskiego-Crohna, częstoskurcz, depresja, drospirenon, egzema, etynyloestradiol, kandydoza, kandydoza pochwy, kurcz mięśniowy, łojotok, łysienie, menorrhagia, mięśniak macicy, migrena, mlekotok, nadciśnienie tętnicze, niedociśnienie tętnicze, niedosłuch, nowotwór wątroby, nudności, obrzęk naczynioruchowy, opryszczka ciężarnych, opryszczka pospolita, ostuda, padaczka, parestezja, pląsawica Sydenhama, porfiria, przemijający napad niedokrwienny, rak piersi, reakcja alergiczna, rumień guzowaty, rumień wielopostaciowy, świąd, toczeń rumieniowaty układowy, torbiel jajnika, trądzik, udar mózgu, uderzenia gorąca, wrzodziejące zapalenie jelita grubego, wymioty, wysypka, zaburzenie czynności wątroby, zaburzenie snu, zaburzenie widzenia, zaburzenie zakrzepowo-zatorowe tętnic, zaburzenie zakrzepowo-zatorowe żył, zapalenie pęcherza, zapalenie pochwy, zapalenie żołądka, zaparcie, zatorowość płucna, zawał serca, zawrót głowy pochodzenia błędnikowego, zespół hemolityczno-mocznicowy, złożony doustny środek antykoncepcyjny, żółtaczka cholestatyczna, żylaki, żylna choroba zakrzepowo-zatorowa - Leksykon leków
Działania niepożądane – Formetic 850 mg
Podczas terapii metforminą w dawce 850 mg (Formetic) najczęściej obserwuje się działania niepożądane ze strony przewodu pokarmowego, takie jak nudności, wymioty, biegunka, bóle brzucha oraz utrata apetytu, które występują bardzo często (≥1/10) i zazwyczaj ustępują samoistnie w trakcie kontynuacji leczenia. Zaburzenia smaku (dysgeuzja) pojawiają się często (≥1/100 do <1/10). Rzadziej, bardzo rzadko (<1/10 000), mogą wystąpić reakcje skórne (rumień, świąd, pokrzywka), nieprawidłowe wyniki testów wątrobowych (podwyższone AspAT, AlAT, GGT) oraz zapalenie wątroby. Szczególną uwagę należy zwrócić na rzadkie, ale poważne powikłanie, jakim jest kwasica mleczanowa, charakteryzująca się stężeniem kwasu mlekowego we krwi >5 mmol/l, obniżonym pH oraz zaburzeniami elektrolitowymi, wymagająca natychmiastowej interwencji medycznej.
biegunka, ból brzucha, dysgeuzja, homocysteina, inhibitor pompy protonowej, kwasica mleczanowa, metformina, neuropatia obwodowa, niedobór witaminy B12, niedokrwistość megaloblastyczna, nieprawidłowe testy wątrobowe, nudności, obrzęk naczynioruchowy, odwodnienie, parestezje, pokrzywka, reakcja nadwrażliwości, rumień, świąd, utrata apetytu, wymioty, zaburzenia elektrolitowe, zaburzenia poznawcze, zaburzenia smaku, zapalenie wątroby - Leksykon leków
Specjalne ostrzeżenia – Walsartan Krka
Walsartan wymaga szczególnej ostrożności u pacjentów z ryzykiem hiperkaliemii, zwłaszcza przy jednoczesnym stosowaniu suplementów potasu, diuretyków oszczędzających potas lub leków podwyższających stężenie potasu (np. heparyny). U chorych z ciężkimi zaburzeniami czynności nerek (klirens kreatyniny <10 ml/min) oraz dializowanych brak jest wystarczających danych, dlatego zaleca się ścisłe monitorowanie parametrów nerkowych. U pacjentów z łagodnymi lub umiarkowanymi zaburzeniami wątroby bez cholestazy stosowanie walsartanu powinno być ostrożne. Walsartan może powodować objawowe niedociśnienie tętnicze u pacjentów z niedoborem sodu i/lub odwodnieniem, dlatego przed terapią należy wyrównać te zaburzenia. U pacjentów z jednostronnym zwężeniem tętnicy nerkowej konieczna jest regularna kontrola czynności nerek, a u pacjentów po przeszczepie nerki brak jest danych dotyczących bezpieczeństwa stosowania.
antagonista receptora angiotensyny II, antagonista receptora mineralokortykoidowego, azot mocznikowy we krwi, azotemia, brak laktazy, cholestaza, dializoterapia, diuretyk oszczędzający potas, dziedziczna nietolerancja galaktozy, hiperaldosteronizm pierwotny, hiperkaliemia, inhibitor ACE, kardiomiopatia przerostowa, klirens kreatyniny, lek beta-adrenolityczny, nadciśnienie nerkowo-naczyniowe, nefropatia cukrzycowa, niedobór sodu, niedociśnienie tętnicze, obrzęk głośni, obrzęk krtani, obrzęk naczynioruchowy, odwodnienie, oliguria, ostra niewydolność nerek, układ renina-angiotensyna-aldosteron, zaburzenie czynności nerek, zaburzenie czynności wątroby, zastoinowa niewydolność serca, zawał mięśnia sercowego, zespół złego wchłaniania glukozy-galaktozy, żółciowa marskość wątroby, zwężenie tętnicy nerkowej, zwężenie zastawki aorty, zwężenie zastawki dwudzielnej - Leksykon leków
Działania niepożądane – Melkart Duo 50 mg + 850 mg
Melkart Duo to lek złożony zawierający wildagliptynę i metforminę, stosowany w terapii cukrzycy typu 2. Badania wykazały biorównoważność produktu złożonego z jednoczesnym podawaniem obu substancji. Działania niepożądane są przeważnie łagodne i przemijające, bez konieczności przerwania terapii, a ich częstość nie koreluje z wiekiem, etnicznością, czasem leczenia ani dawką. Szczególną uwagę należy zwrócić na rzadkie, ale możliwe zaburzenia czynności wątroby, w tym zapalenie wątroby, które zwykle ustępują po odstawieniu leku. W badaniach kontrolowanych do 24 tygodni częstość wzrostu aktywności aminotransferaz (AlAT, AspAT) powyżej 3-krotnej normy wynosiła 0,2-0,3%. Hipoglikemia występowała często przy skojarzeniu wildagliptyny z metforminą (1%) i sulfonylomocznikami (5,1%), ale ciężkie przypadki były rzadkie. Masa ciała pozostawała stabilna (+0,2 kg przy wildagliptynie vs -1,0 kg placebo). Długoterminowe badania (>2 lata) nie wykazały nowych sygnałów bezpieczeństwa.
aminotransferazy, astenia, biegunka, ból głowy, ból mięśni, ból stawów, choroba refluksowa przełyku, cukrzyca typu 2, glimepiryd, hipoglikemia, hyperhidroza, inhibitor ACE, insulina, kwasica mleczanowa, Melkart Duo, metformina, monoterapia wildagliptyną, niedokrwistość megaloblastyczna, nudności, obrzęk naczynioruchowy, obrzęk obwodowy, pemfigoid pęcherzowy, reakcja skórna, sulfonylomocznik, wildagliptyna i metformina, witamina B12, wymioty, zaburzenie czynności wątroby, zakażenie górnych dróg oddechowych, zapalenie trzustki, zapalenie wątroby, zaparcie, zawroty głowy, zmiany skórne pęcherzowe - Leksykon leków
Działania niepożądane – Tritace 2,5 comb 2,5 mg + 12,5 mg
Stosowanie skojarzenia ramiprylu i hydrochlorotiazydu (Tritace 2,5 comb) wiąże się z ryzykiem wystąpienia licznych działań niepożądanych, w tym potencjalnie zagrażających życiu, takich jak obrzęk naczynioruchowy, reakcje anafilaktyczne, ciężkie reakcje skórne (zespół Stevensa-Johnsona, toksyczne martwicze oddzielanie się naskórka), neutropenia, agranulocytoza oraz zaburzenia czynności nerek i wątroby. Hydrochlorotiazyd może powodować hipokaliemię, zaburzenia metabolizmu glukozy, lipidów i kwasu moczowego, natomiast ramipryl może wywoływać uporczywy suchy kaszel oraz hiperkaliemię. Częstość działań niepożądanych jest zróżnicowana, od bardzo często (≥1/10) do bardzo rzadko (<1/10 000), a ich występowanie wymaga monitorowania parametrów hematologicznych, biochemicznych oraz funkcji narządów, zwłaszcza w początkowej fazie terapii i u pacjentów z grup ryzyka.
agranulocytoza, alergiczne zapalenie pęcherzyków płucnych, cholestatyczne zapalenie wątroby, cytolityczne zapalenie wątroby, dna moczanowa, hipokaliemia, hiponatremia, hipotonia ortostatyczna, hydrochlorotiazyd, małopłytkowość, neutropenia, niedokrwistość hemolityczna, niekardiogenny obrzęk płuc, niewydolność szpiku kostnego, objaw Raynauda, obrzęk naczynioruchowy, ostra jaskra, ostra niewydolność nerek, pancytopenia, rak kolczystokomórkowy, rak podstawnokomórkowy, ramipryl, reakcja anafilaktyczna, rumień wielopostaciowy, skurcz oskrzeli, śródmiąższowe zapalenie nerek, toksyczne martwicze oddzielanie się naskórka, udar niedokrwienny, zapalenie naczyń krwionośnych, zapalenie trzustki, zawał mięśnia sercowego, zespół niewłaściwego wydzielania hormonu antydiuretycznego, zespół Stevensa-Johnsona - Leksykon leków
Działania niepożądane – Omsal 0,4 mg kapsułki o przedłużonym uwalnianiu 0,4 mg
Tamsulosyna chlorowodorek w dawce 0,4 mg (preparat Omsal) jest związana z szeregiem działań niepożądanych, które należy uwzględnić podczas monitorowania pacjentów. Najczęściej (>1/100 do <1/10) obserwuje się zawroty głowy (około 1,3%) oraz osłabienie, co jest szczególnie istotne u osób starszych. Charakterystyczne dla tamsulosyny są zaburzenia układu rozrodczego, takie jak zaburzenia wytrysku, wytrysk wsteczny oraz niemożność wytrysku, a w rzadkich przypadkach priapizm wymagający pilnej interwencji. Niezbyt często (>1/1000 do <1/100) występują bóle głowy, hipotonia ortostatyczna, kołatanie serca, zaparcia, biegunka, nudności, wymioty, wysypka, świąd i pokrzywka. Rzadko (>1/10 000 do <1/1000) odnotowuje się omdlenia, obrzęk naczynioruchowy, a bardzo rzadko (<1/10 000) zespół Stevensa-Johnsona oraz inne poważne reakcje skórne. Występują również działania o nieznanej częstości, takie jak migotanie przedsionków, arytmia, tachykardia, niewyraźne widzenie, śródoperacyjny zespół wiotkiej tęczówki (IFIS), krwawienia z nosa i duszność.
arytmia, biegunka, ból głowy, duszność, hipotonia, hipotonia ortostatyczna, IFIS, jaskra, kołatanie serca, krwawienie z nosa, migotanie przedsionków, niewyraźne widzenie, nieżyt nosa, nudności, obrzęk naczynioruchowy, omdlenie, pokrzywka, priapizm, rumień wielopostaciowy, śródoperacyjny zespół wiotkiej tęczówki, suchość w jamie ustnej, świąd, tachykardia, tamsulosyny chlorowodorek, wymioty, wysypka, wytrysk wsteczny, zaburzenia widzenia, zaburzenia wytrysku, zaćma, zaparcia, zawroty głowy, zespół Stevensa-Johnsona, złuszczające zapalenie skóry - Leksykon leków
Działania niepożądane – Azithromycin Genoptim 500 mg
Azytromycyna, makrolidowy antybiotyk stosowany w leczeniu infekcji bakteryjnych, wykazuje szerokie spektrum działań niepożądanych, które zostały sklasyfikowane według częstości występowania: bardzo często (≥1/10), często (≥1/100 do <1/10), niezbyt często (≥1/1000 do <1/100), rzadko (≥1/10 000 do <1/1000), bardzo rzadko (<1/10 000) oraz częstość nieznana. Najczęstsze działania niepożądane dotyczą układu pokarmowego, w tym biegunka, nudności i bóle brzucha (bardzo często), a także wymioty i wzdęcia (często). Istotne są również poważne powikłania, takie jak rzekomobłoniaste zapalenie jelit związane z Clostridioides difficile (częstość nieznana), reakcje anafilaktyczne, zespół Stevensa-Johnsona, toksyczna nekroliza naskórka oraz torsade de pointes – potencjalnie śmiertelny częstoskurcz komorowy związany z wydłużeniem odstępu QT. Ponadto, azytromycyna może powodować zaburzenia hematologiczne (leukopenia, neutropenia), reakcje nadwrażliwości, zaburzenia neurologiczne (zawroty głowy, bóle głowy, drgawki), a także hepatotoksyczność, w tym zapalenie i niewydolność wątroby.
ageuzja, aminotransferaza alaninowa, aminotransferaza asparaginianowa, anosmia, antybiotyk makrolidowy, bradykardia, Clostridioides difficile, częstoskurcz komorowy, drgawka, hipestezja, hipokaliemia, hipomagnezemia, kandydoza jamy ustnej, leukopenia, małopłytkowość, megacolon toxicum, miastenia gravis, neutropenia, niedokrwistość hemolityczna, obrzęk naczynioruchowy, ostra uogólniona osutka krostkowa, parestezja, parosmia, perforacja jelita, podwyższenie enzymów wątrobowych, reakcja anafilaktyczna, rumień wielopostaciowy, rzekomobłoniaste zapalenie jelit, skurcz oskrzeli, śródmiąższowe zapalenie nerek, toksyczna nekroliza naskórka, torsade de pointes, wstrząs anafilaktyczny, wydłużenie odstępu QT, zakażenie pochwy, zespół Stevensa-Johnsona, żółtaczka cholestatyczna - Leksykon leków
Działania niepożądane – FANHDI 50 j.m./ml; 500 j.m. + 60 j.m./ml; 600 j.m.
Lek FANHDI, zawierający ludzki czynnik krzepnięcia VIII oraz czynnik von Willebranda, może wywoływać szereg działań niepożądanych, które należy uwzględnić podczas leczenia pacjentów z hemofilią A lub chorobą von Willebranda. Do najczęstszych reakcji należą reakcje nadwrażliwości i alergiczne, takie jak obrzęk naczynioruchowy, pieczenie w miejscu wstrzyknięcia, dreszcze, zaczerwienienie twarzy, uogólniona pokrzywka, ból głowy, wysypka, spadek ciśnienia krwi, letarg, nudności, tachykardia, świąd, wymioty oraz świsty. Rzadko obserwuje się ciężkie reakcje anafilaktyczne, w tym wstrząs anafilaktyczny, które mogą zagrażać życiu. Ponadto, u niektórych pacjentów może wystąpić wzrost temperatury ciała, co wymaga monitorowania w kontekście innych objawów nadwrażliwości.
choroba von Willebranda, choroba von Willebranda typu 3, czynnik krzepnięcia VIII, gorączka, hemofilia A, hipotensja, inhibitor, inhibitor czynnika VIII, inhibitor czynnika von Willebranda, obrzęk naczynioruchowy, odpowiedź kliniczna, pokrzywka, przeciwciała neutralizujące, reakcja alergiczna, reakcja anafilaktyczna, reakcja nadwrażliwości, tachykardia, ucisk w klatce piersiowej, wstrząs, wstrząs anafilaktyczny, zaburzenie hemostazy - Leksykon leków
Przeciwwskazania – Gardlox Med smak cytrynowy 3 mg
Lek Gardlox Med smak cytrynowy w postaci pastylek twardych zawiera 3 mg chlorowodorku benzydaminy (2,68 mg benzydaminy) i jest przeciwwskazany u pacjentów z nadwrażliwością na benzydaminę lub składniki pomocnicze, w tym izomalt (2457,316 mg/pastylka) oraz aspartam (3,409 mg/pastylka). Szczególną uwagę należy zwrócić na pacjentów z fenyloketonurią (ze względu na obecność fenyloalaniny w aspartamie) oraz z nietolerancją fruktozy (z powodu wysokiej zawartości izomaltu). Ponadto, lek nie jest zalecany u małych dzieci, pacjentów z zaburzeniami połykania oraz u osób z ciężkimi zmianami zapalnymi lub owrzodzeniami jamy ustnej i gardła, ze względu na ryzyko zadławienia i nasilenie dolegliwości bólowych przez twardą konsystencję pastylek.
chlorowodorek benzydaminy, fenyloketonuria, konsultacja alergologiczna, nadwrażliwość, nietolerancja fruktozy, obrzęk naczynioruchowy, owrzodzenie jamy ustnej, reakcja alergiczna, reakcja anafilaktyczna, reakcja niepożądana, roztwór do płukania jamy ustnej, skurcz oskrzeli, stan zapalny jamy ustnej i gardła, substancja pomocnicza, zaburzenie połykania - Leksykon leków
Działania niepożądane – Tamur 0,4 mg
Tamur, zawierający 0,4 mg tamsulosyny chlorowodorku w postaci kapsułek o zmodyfikowanym uwalnianiu, może wywoływać działania niepożądane o różnej częstości występowania, sklasyfikowane zgodnie z terminologią MedDRA. Najczęściej obserwuje się zawroty głowy (1,3%), ból głowy oraz omdlenia, które mogą wpływać na zdolność prowadzenia pojazdów i obsługi maszyn. Rzadziej występują kołatanie serca (≥1/10 000 do <1/1 000) oraz bardzo rzadko niedociśnienie ortostatyczne (<1/10 000). Działania niepożądane dotyczą różnych układów, w tym układu oddechowego (zapalenie błony śluzowej nosa, krwawienie z nosa), pokarmowego (zaparcia, biegunka, nudności, wymioty, suchość w jamie ustnej), skóry (wysypka, świąd, pokrzywka, obrzęk naczynioruchowy, zespół Stevensa-Johnsona, rumień wielopostaciowy, złuszczające zapalenie skóry) oraz układu rozrodczego (zaburzenia ejakulacji, priapizm). Szczególnie istotne są ciężkie reakcje skórne, takie jak zespół Stevensa-Johnsona i obrzęk naczynioruchowy, które mogą stanowić zagrożenie życia.
astenia, biegunka, ból głowy, ciśnienie tętnicze, duszność, jaskra, kapsułka o zmodyfikowanym uwalnianiu, kołatanie serca, krwawienie z nosa, migotanie przedsionków, niedociśnienie ortostatyczne, niewyraźne widzenie, nudności, obrzęk naczynioruchowy, omdlenie, pokrzywka, priapizm, rumień wielopostaciowy, skutek uboczny, śródoperacyjny zespół wiotkiej tęczówki, suchość w jamie ustnej, świąd, tachykardia, tamsulosyny chlorowodorek, terminologia MedDRA, wymioty, wysypka, zaburzenia ejakulacji, zaburzenia rytmu serca, zaburzenia widzenia, zaćma, zapalenie błony śluzowej nosa, zaparcie, zawroty głowy, zespół małej źrenicy, zespół Stevensa-Johnsona, złuszczające zapalenie skóry - Leksykon leków
Działania niepożądane – Ofloxamed 3 mg/ml
Produkt leczniczy Ofloxamed w postaci kropli do oczu zawiera ofloksacynę w stężeniu 3 mg/ml, co odpowiada 0,1 mg substancji czynnej w jednej kropli. Ofloksacyna należy do grupy fluorochinolonów i wykazuje działanie przeciwbakteryjne. Ze względu na miejscowe podanie do oka, wchłanianie ogólnoustrojowe jest ograniczone, co zmniejsza ryzyko wystąpienia ogólnoustrojowych działań niepożądanych, choć nie można ich całkowicie wykluczyć. Działania niepożądane klasyfikuje się według częstości występowania: bardzo często (≥1/10), często (≥1/100 do <1/10), niezbyt często (≥1/1000 do <1/100), rzadko (≥1/10 000 do <1/1000), bardzo rzadko (<1/10 000) oraz częstość nieznana. Najczęściej zgłaszane działania dotyczą narządu wzroku, w tym podrażnienie oka i uczucie dyskomfortu (często), a także rzadziej odkładanie złogów w rogówce (rzadko).
ból oka, duszność, fluorochinolon, fotofobia, łzawienie, nieostre widzenie, nudności, obrzęk gardła, obrzęk języka, obrzęk naczynioruchowy, obrzęk oka, obrzęk okołooczodołowy, obrzęk twarzy, ofloksacyna, podrażnienie oka, przekrwienie oka, reakcja anafilaktyczna, toksyczne martwicze oddzielanie się naskórka, uczucie ciała obcego w oku, wstrząs anafilaktyczny, zapalenie rogówki, zapalenie spojówek, zawroty głowy, zerwanie ścięgna, zespół Stevensa-Johnsona, zespół suchego oka, złogi rogówki - Leksykon leków
Działania niepożądane – Canesten 500 mg
Canesten 500 mg, zawierający 500 mg klotrymazolu w formie miękkiej kapsułki dopochwowej, wykazuje działania niepożądane zarówno w badaniach klinicznych, jak i w raportach po wprowadzeniu do obrotu. Najczęściej obserwowane działania niepożądane dotyczą układu rozrodczego i obejmują uczucie pieczenia, świąd, rumień oraz krwawienie z pochwy. Częstość występowania innych objawów, takich jak ból brzucha, reakcje alergiczne, wysypka skórna, podrażnienie i obrzęk w miejscu podania, mieści się w zakresie od ≥1/100 do <1/10 lub rzadziej. Profil bezpieczeństwa wymaga szczególnej uwagi na miejscowe reakcje zapalne i alergiczne, które mogą wymagać przerwania terapii.
ból brzucha, ból pochwy, Canesten, duszność, dyskomfort pochwy, kapsułka dopochwowa, klotrymazol, krwawienie z pochwy, monitorowanie działań niepożądanych, nadwrażliwość, niedociśnienie, nudności, obrzęk, obrzęk naczynioruchowy, omdlenie, pieczenie pochwy, podrażnienie miejscowe, pokrzywka, produkt leczniczy, reakcja alergiczna, reakcja anafilaktyczna, rumień pochwy, świąd pochwy, upławy, wysypka skórna, złuszczanie pochwy - Leksykon leków
Działania niepożądane – Lonamo 100 mg
Lonamo, zawierający sytagliptynę w dawkach 50 mg i 100 mg, jest lekiem przeciwcukrzycowym o szerokim spektrum działań niepożądanych, które wymagają uważnego monitorowania. Wśród najpoważniejszych działań niepożądanych należy wyróżnić zapalenie trzustki, w tym postaci martwicze i krwotoczne, oraz reakcje nadwrażliwości, w tym anafilaksję. Hipoglikemia występuje często, zwłaszcza w terapii skojarzonej z pochodnymi sulfonylomocznika (częstość 4,7-13,8%) lub insuliną (9,6%). Inne często zgłaszane działania to ból głowy (często), zawroty głowy (niezbyt często), zaparcia (niezbyt często), a także poważne powikłania ze strony układu oddechowego (śródmiąższowa choroba płuc) i nerek (ostra niewydolność nerek). W badaniu TECOS, obejmującym 7 332 pacjentów leczonych sytagliptyną, potwierdzono dobry profil bezpieczeństwa sercowo-naczyniowego, z częstością ciężkiej hipoglikemii 2,7% u pacjentów stosujących insulinę i/lub sulfonylomocznik oraz 1,0% u pacjentów niestosujących tych leków.
artropatia, badanie TECOS, biegunka, ból głowy, ból kończyny, ból mięśnia, ból pleców, ból stawu, ciężka hipoglikemia, cukrzyca typu 2, działanie niepożądane, hipoglikemia, lek przeciwcukrzycowy, martwicze zapalenie trzustki, nudności, obrzęk naczynioruchowy, obrzęk obwodowy, odpowiedź anafilaktyczna, ostra niewydolność nerek, ostre zapalenie trzustki, parametr morfologiczny, pemfigoid pęcherzowy, pochodna sulfonylomocznika, pokrzywka, reakcja nadwrażliwości, śródmiąższowa choroba płuc, świąd, sytagliptyna, tabletka powlekana, trombocytopenia, układ krwiotwórczy, wymioty, wysypka, wzdęcie, zaburzenie czynności nerek, zakażenie górnych dróg oddechowych, zapalenie błony śluzowej nosogardła, zapalenie kości i stawów, zapalenie naczyń skóry, zapalenie trzustki, zaparcie, zawrót głowy, zespół Stevensa-Johnsona, złuszczająca choroba skóry - Leksykon leków
Przeciwwskazania – Etopiryna Extra 250 mg + 200 mg + 50 mg
Etopiryna Extra to preparat zawierający 250 mg kwasu acetylosalicylowego, 200 mg paracetamolu oraz 50 mg kofeiny w jednej tabletce, co determinuje szerokie spektrum przeciwwskazań. Podstawowym przeciwwskazaniem jest nadwrażliwość na składniki, zwłaszcza na ASA, która występuje u 0,3% populacji, a u pacjentów z astmą oskrzelową lub przewlekłą pokrzywką sięga 20%. Lek jest przeciwwskazany u osób z astmą oskrzelową, przewlekłymi chorobami układu oddechowego, chorobą wrzodową żołądka i dwunastnicy, aktywnymi krwawieniami z przewodu pokarmowego oraz u pacjentów z ciężką niewydolnością wątroby, nerek i serca. Obecność kofeiny wyklucza stosowanie u osób z zaburzeniami rytmu serca i bezsennością. Ponadto, ze względu na działanie przeciwpłytkowe ASA, lek jest przeciwwskazany u pacjentów z zaburzeniami krzepnięcia oraz stosujących leki przeciwzakrzepowe, a także u osób z niedoborem dehydrogenazy glukozo-6-fosforanowej ze względu na ryzyko hemolizy.
astma oskrzelowa, bezsenność, choroba alkoholowa, choroba wrzodowa, działanie niepożądane, encefalopatia, gorączka sienna, hemofilia, hemoliza, heparyna, hepatotoksyczność paracetamolu, kofeina, kwas acetylosalicylowy, małopłytkowość, metotreksat, mielotoksyczność, nadwrażliwość, niedobór dehydrogenazy glukozo-6-fosforanowej, niesteroidowy lek przeciwzapalny, niewydolność nerek, niewydolność serca, niewydolność wątroby, nieżyt nosa, obrzęk naczynioruchowy, paracetamol, pochodna kumaryny, pokrzywka, skurcz oskrzeli, środek przeciwzakrzepowy, stłuszczenie wątroby, wstrząs anafilaktyczny, zaburzenie krzepnięcia krwi, zaburzenie rytmu serca, zespół Reye’a - Leksykon leków
Działania niepożądane – Femoston mini 0,5 mg + 2,5 mg
Femoston mini, zawierający 0,5 mg estradiolu półwodnego i 2,5 mg dydrogesteronu, wykazuje profil działań niepożądanych typowy dla hormonalnej terapii zastępczej (HTZ). Najczęściej obserwowane objawy to bóle głowy, bóle brzucha, tkliwość piersi oraz bóle pleców. Działania niepożądane sklasyfikowano według częstości występowania, obejmując m.in. zakażenia (kandydoza pochwy), zaburzenia psychiczne (depresja, nerwowość), neurologiczne (migrena, zawroty głowy), sercowo-naczyniowe (zawał serca, udar mózgu), żołądkowo-jelitowe (nudności, wymioty), skórne reakcje alergiczne oraz zaburzenia układu rozrodczego (zaburzenia miesiączkowania, bóle piersi). Długotrwałe stosowanie HTZ, zwłaszcza skojarzonej terapii estrogenowo-progestagenowej, wiąże się z podwyższonym ryzykiem raka piersi (współczynnik ryzyka do 1,8 po 10 latach, co odpowiada 20,8 dodatkowemu przypadkowi na 1000 kobiet) oraz raka endometrium przy monoterapii estrogenowej, którą należy unikać u kobiet z zachowaną macicą.
anemia hemolityczna, choroba pęcherzyka żółciowego, choroba wieńcowa, demencja, dydrogesteron, epilepsja, estradiol półwodny, hipertrójglicerydemia, hormonalna terapia zastępcza, kandydoza pochwy, krwawienie z odstawienia, mięśniak gładkokomórkowy, migrena, nadwrażliwość, nadżerka szyjki macicy, nietrzymanie moczu, nowotwór jajnika, obrzęk naczynioruchowy, oponiak, ostuda, plamica naczyniowa, pląsawica, porfiria, rak endometrium, rak piersi, rumień guzowaty, rumień wielopostaciowy, toczeń rumieniowaty układowy, udar krwotoczny, udar mózgu, udar niedokrwienny mózgu, zakrzepowe zapalenie żył głębokich, zapalenie pęcherza moczowego, zapalenie trzustki, zatorowość płucna, zawał serca, zespół napięcia przedmiesiączkowego, zmiany włóknisto-torbielowate piersi, żółtaczka, żylna choroba zakrzepowo-zatorowa - Leksykon substancji czynnych
Mebendazol – Działania niepożądane
Mebendazol, stosowany głównie w leczeniu infestacji pasożytniczych przewodu pokarmowego, wykazuje profil bezpieczeństwa oceniony na podstawie 6276 uczestników 39 badań klinicznych. Działania niepożądane o częstości ≥1% nie zostały zaobserwowane, natomiast rzadkie (<1%) objawy obejmują dyskomfort w jamie brzusznej, biegunkę, wzdęcia oraz wysypkę. Wśród poważniejszych działań niepożądanych, choć bardzo rzadkich, wymienia się agranulocytozę, neutropenię, ciężkie reakcje skórne (martwica toksyczno-rozpływna naskórka, zespół Stevensa-Johnsona), reakcje anafilaktyczne, drgawki oraz kłębuszkowe zapalenie nerek, szczególnie przy stosowaniu dużych dawek i długotrwałej terapii. W populacji pediatrycznej odnotowano bardzo rzadkie przypadki drgawek, co wymaga uwagi klinicznej.
agranulocytoza, biegunka, ból brzucha, drgawki, funkcja wątroby, granulocyt, hepatotoksyczność, infestacja pasożytnicza, kłębuszkowe zapalenie nerek, łysienie, martwica toksyczno-rozpływna naskórka, neutropenia, nudności, obrzęk naczynioruchowy, osutka, personel medyczny, pokrzywka, profil bezpieczeństwa, reakcja anafilaktyczna, reakcja nadwrażliwości, reakcja rzekomoanafilaktyczna, substancja przeciwpasożytnicza, testy czynnościowe wątroby, wykwit skórny, wysypka, zaburzenia skórne, zaburzenia żołądkowo-jelitowe, zapalenie wątroby, zawroty głowy, zespół Stevensa-Johnsona - Leksykon leków
Działania niepożądane – Empelic 25 mg
Empagliflozyna (Empelic) jest stosowana w leczeniu cukrzycy typu 2 oraz niewydolności serca z obniżoną lub zachowaną frakcją wyrzutową. W badaniach klinicznych z udziałem 15 582 pacjentów z cukrzycą typu 2 oraz w badaniach EMPEROR u pacjentów z niewydolnością serca (N=3 726 z obniżoną i N=5 985 z zachowaną frakcją wyrzutową) wykazano, że ogólna częstość działań niepożądanych empagliflozyny jest porównywalna z placebo. Najczęściej obserwowanymi działaniami niepożądanymi były hipoglikemia (szczególnie w skojarzeniu z pochodnymi sulfonylomocznika lub insuliną) oraz zmniejszenie objętości płynów (10 mg empagliflozyny: 11,4% vs placebo: 9,7%). Inne zgłaszane działania obejmowały zakażenia narządów płciowych (kandydoza pochwy 4,0% przy 10 mg vs 1,0% placebo), zwiększone oddawanie moczu (3,5% przy 10 mg vs 1,4% placebo), oraz zmiany w parametrach nerkowych i lipidowych (np. wzrost cholesterolu LDL o 9,5% przy 10 mg vs 7,5% placebo). W badaniu EMPA-REG OUTCOME obserwowano początkowy spadek eGFR o około 3 ml/min/1,73 m², który stabilizował się podczas leczenia i powracał do wartości wyjściowych po zakończeniu terapii.
cholesterol całkowity, cholesterol HDL, cholesterol LDL, ciężka hipoglikemia, cukrzyca typu 2, cukrzycowa kwasica ketonowa, częstomocz, empagliflozyna, filtracja kłębuszkowa, hiperkreatynemia, hiperlipidemia, hipoglikemia, hipotensja, hipotonia ortostatyczna, hipowolemia, inhibitor DPP-4, insulina, insulina MDI, kandydoza pochwy, martwicze zapalenie powięzi, metformina, niedociśnienie, niewydolność serca, nokturia, obrzęk naczynioruchowy, odmiedniczkowe zapalenie nerek, omdlenie, pioglitazon, pochodna sulfonylomocznika, podwyższony hematokryt, posocznica moczopochodna, profil bezpieczeństwa, świąd, trójglicerydy, wielomocz, zakażenie dróg moczowych, zapalenie pochwy, zapalenie żołędzi, zgorzel Fourniera - Leksykon leków
Interakcje leku – Tritace 2,5 2,5 mg
Ramipryl (Tritace) wykazuje liczne interakcje farmakologiczne, które mają istotne znaczenie kliniczne. Szczególnie przeciwwskazane jest jednoczesne stosowanie ramiprylu z sakubitrylem/walsartanem oraz wykonywanie pozaustrojowych zabiegów z użyciem błon poliakrylonitrylowych lub aferezy LDL, ze względu na wysokie ryzyko obrzęku naczynioruchowego i reakcji anafilaktoidalnych. Podwójna blokada układu renina-angiotensyna-aldosteron (RAA) zwiększa ryzyko niedociśnienia, hiperkaliemii oraz zaburzeń czynności nerek, w tym ostrej niewydolności. W trakcie terapii ramiprylem należy unikać jednoczesnego stosowania leków podnoszących stężenie potasu (sole potasu, heparyna, diuretyki oszczędzające potas, antagoniści receptora angiotensyny II, trimetoprim, takrolimus, cyklosporyna) oraz inhibitorów kinazy mTOR (temsyrolimus, ewerolimus, syrolimus) i wildagliptyny, które zwiększają ryzyko obrzęku naczynioruchowego. Zalecane jest ścisłe monitorowanie stężenia potasu w surowicy oraz funkcji nerek.
afereza lipoprotein, antagonista receptora angiotensyny II, błona poliakrylonitrylowa, cytostatyk, diuretyk oszczędzający potas, działanie hipotensyjne, hemodializa, hemofiltracja, hiperkaliemia, hipoglikemia, inhibitor ACE, inhibitor kinazy mTOR, inhibitor neprylizyny, kortykosteroid, kwas acetylosalicylowy, lek immunosupresyjny, lek przeciwcukrzycowy, lek przeciwnadciśnieniowy, niedociśnienie, niedociśnienie tętnicze, niesteroidowy lek przeciwzapalny, obrzęk naczynioruchowy, ortostatyczny spadek ciśnienia, ostra niewydolność nerek, ostre zatrucie alkoholem, reakcja anafilaktoidalna, reakcja hematologiczna, sakubitryl z walsartanem, substancja wazopresyjna, sympatykomimetyk, układ krwiotwórczy, układ renina-angiotensyna-aldosteron, wstrząs hipowolemiczny, zaburzenie czynności nerek - Leksykon leków
Przeciwwskazania – Lisinopril/Amlodipine Alkaloid-INT 10 mg + 5 mg
Produkt leczniczy Lisinopril/Amlodipine Alkaloid-INT, dostępny w dawkach 10 mg+5 mg, 20 mg+10 mg oraz 20 mg+5 mg, zawiera lizynopryl (inhibitor ACE) oraz amlodypinę (antagonista wapnia z grupy dihydropirydyn). Lizynopril jest przeciwwskazany u pacjentów z nadwrażliwością na inhibitory ACE, obrzękiem naczynioruchowym w wywiadzie, dziedzicznym lub idiopatycznym obrzękiem naczynioruchowym oraz w drugim i trzecim trymestrze ciąży ze względu na ryzyko uszkodzenia płodu. Szczególną ostrożność wymaga unikanie jednoczesnego stosowania z aliskirenem u chorych z cukrzycą lub GFR <60 ml/min/1,73 m² oraz z sakubitrylem i walsartanem, z zachowaniem co najmniej 36-godzinnego odstępu między terapiami, aby zapobiec ciężkiemu obrzękowi naczynioruchowemu.
amlodypina, antagonista wapnia, cukrzyca, dziedziczny obrzęk naczynioruchowy, hipotensja, inhibitor ACE, lizynopryl, nadwrażliwość na lek, niedociśnienie tętnicze, niewydolność serca, obrzęk naczynioruchowy, perfuzja narządowa, pochodna dihydropirydyny, sakubitryl z walsartanem, stenoza aortalna, współczynnik przesączania kłębuszkowego, wstrząs kardiogenny, zaburzenia czynności nerek, zawał mięśnia sercowego, zwężenie drogi odpływu - Leksykon leków
Działania niepożądane – Claritine 1 mg/ml
Claritine (loratadyna) w postaci syropu (1 mg/ml) jest lekiem przeciwhistaminowym II generacji, który w dawce 10 mg/dobę wykazuje minimalne działanie sedatywne. W badaniach klinicznych u dorosłych i młodzieży stosujących lek w alergicznym zapaleniu błony śluzowej nosa oraz przewlekłej pokrzywce idiopatycznej działania niepożądane wystąpiły u około 2% pacjentów. Najczęściej obserwowano senność (1,2%), ból głowy (0,6%), zwiększenie apetytu (0,5%) oraz bezsenność (0,1%). Rzadziej zgłaszano zmęczenie, suchość w jamie ustnej, nudności, zapalenie błony śluzowej żołądka oraz wysypkę. U dzieci w wieku 2-12 lat najczęstsze działania niepożądane to ból głowy (2,7%), nerwowość (2,3%) i zmęczenie (1%). Po wprowadzeniu leku do obrotu odnotowano bardzo rzadkie reakcje anafilaktyczne, drgawki, tachykardię, kołatanie serca, nieprawidłową czynność wątroby (podwyższone enzymy wątrobowe) oraz łysienie. Zgłaszano także nieznane częstości zwiększenie masy ciała, co wymaga monitorowania u pacjentów z zaburzeniami metabolicznymi.
alergiczne zapalenie błony śluzowej nosa, benzoesan sodu, bezsenność, ból głowy, Claritine, drgawki, enzymy wątrobowe, glikol propylenowy, kołatanie serca, lek przeciwhistaminowy, loratadyna, łysienie, maltitol, nadpobudliwość, nerwowość, nieprawidłowa czynność wątroby, nudności, obrzęk alergiczny, obrzęk naczynioruchowy, przewlekła pokrzywka idiopatyczna, reakcja anafilaktyczna, senność, sorbitol, suchość w jamie ustnej, tachykardia, wysypka, zapalenie błony śluzowej żołądka, zawroty głowy, zmęczenie, zwiększenie apetytu, zwiększenie masy ciała - Leksykon leków
Interakcje leku – Ramipril + Amlodipine + Hydrochlorothiazide Adamed 10 mg + 10 mg + 25 mg
Produkt leczniczy Ramipril + Amlodipine + Hydrochlorothiazide Adamed łączy trzy substancje czynne o działaniu przeciwnadciśnieniowym, jednak brak jest formalnych badań interakcji dla tego połączenia. Ramipryl wykazuje istotne interakcje, m.in. z solami litu (zwiększenie toksyczności), sakubitrylem z walsartanem (przeciwwskazane ze względu na ryzyko obrzęku naczynioruchowego), niesteroidowymi lekami przeciwzapalnymi (NLPZ) i lekami moczopędnymi oszczędzającymi potas (ryzyko hiperkaliemii). Amlodypina może wchodzić w interakcje z inhibitorami i induktorami CYP3A4, co wpływa na jej stężenie w osoczu, a także z symwastatyną (zwiększenie narażenia o 77% przy dawce 80 mg), cyklosporyną i takrolimusem (konieczność monitorowania stężeń). Hydrochlorotiazyd wymaga ostrożności przy stosowaniu z NLPZ, lekami przeciwcukrzycowymi (możliwe hiperglikemia), lekami wydłużającymi odstęp QT oraz środkami kontrastowymi zawierającymi jod (ryzyko ostrej niewydolności nerek u pacjentów odwodnionych).
antagonista receptora angiotensyny II, antagonista wapnia, azolowy lek przeciwgrzybiczy, cytostatyk, czynność nerek, dializoterapia, działanie hipotensyjne, działanie proarytmiczne, hemofiltracja, hiperkaliemia, hipertermia złośliwa, hiperurykemia, hipoglikemia, hipokaliemia, hipomagnezemia, hiponatremia, hipotensja ortostatyczna, induktor CYP3A4, inhibitor ACE, inhibitor CYP3A4, inhibitor DPP-IV, inhibitor kinazy mTOR, kortykosteroid, kwas acetylosalicylowy, lek immunosupresyjny, lek moczopędny oszczędzający potas, lek przeciwcukrzycowy, lek tiazydowy, niedociśnienie tętnicze, niesteroidowy lek przeciwzapalny, obrzęk naczynioruchowy, ostra niewydolność nerek, podwójna blokada układu RAA, reakcja hematologiczna, reakcja rzekomoanafilaktyczna, środek kontrastujący, stężenie glukozy, stężenie litu, sympatykomimetyk, zaburzenie elektrolitowe - Leksykon leków
Działania niepożądane – Rivaroxaban STADA 15 mg; 20 mg
Rywaroksaban, dostępny w dawkach 15 mg i 20 mg w postaci kapsułek twardych (Rivaroxaban STADA), jest doustnym antykoagulantem stosowanym w profilaktyce i leczeniu stanów zakrzepowo-zatorowych. Bezpieczeństwo leku oceniono w 19 badaniach fazy III obejmujących 69 608 dorosłych oraz w badaniach pediatrycznych. Najczęstszym działaniem niepożądanym są krwawienia, w tym krwawienia z nosa (4,5%) i przewodu pokarmowego (3,8%). Ryzyko krwawień, w tym utajonych i jawnych, może prowadzić do niedokrwistości pokrwotocznej, a objawy powikłań obejmują osłabienie, bladość, zawroty głowy, duszność oraz wstrząs. W porównaniu z antagonistami witaminy K, rywaroksaban częściej powoduje krwawienia z błon śluzowych i niedokrwistość. Szczególną uwagę należy zwrócić na pacjentów z niekontrolowanym nadciśnieniem tętniczym oraz tych stosujących inne leki wpływające na hemostazę, a u kobiet na nasilenie krwawień menstruacyjnych.
alloplastyka stawu biodrowego, antagonista witaminy K, cholestaza, doustny antykoagulant, eozynofilowe zapalenie płuc, krwawienie z błon śluzowych, krwawienie z nosa, krwiomocz, krwioplucie, krwotok mózgowy, krwotok oczny, krwotok podspojówkowy, krwotok śródczaszkowy, krwotok z przewodu pokarmowego, migotanie przedsionków, nadciśnienie tętnicze, nadpłytkowość, nefropatia związana z antykoagulantami, niedociśnienie tętnicze, niedokrwistość, niedokrwistość pokrwotoczna, niewydolność nerek, obrzęk naczynioruchowy, ostry zespół wieńcowy, powikłanie krwotoczne, reakcja alergiczna, reakcja anafilaktyczna, rywaroksaban, stan zakrzepowo-zatorowy, tachykardia, toksyczne martwicze oddzielanie się naskórka, trombocytopenia, wstrząs anafilaktyczny, wylew krwi do stawu, zakrzepica żył głębokich, zapalenie wątroby, zatorowość płucna, zespół ciasnoty przedziałów powięziowych, zespół DRESS, zespół Stevensa-Johnsona, żółtaczka, żylna choroba zakrzepowo-zatorowa - Leksykon leków
Działania niepożądane – Glatiramer acetate Teva 40 mg/ml
Octan glatirameru, stosowany w leczeniu stwardnienia rozsianego, wykazuje profil bezpieczeństwa oparty na danych z pięciu kontrolowanych badań placebo, obejmujących dawki 20 mg/ml podawane codziennie oraz 40 mg/ml podawane trzy razy w tygodniu. Najczęstszymi działaniami niepożądanymi są reakcje miejscowe w miejscu wstrzyknięcia, występujące u 70% pacjentów przyjmujących 20 mg/ml, w porównaniu do 37% w grupie placebo. Objawy te obejmują rumień, ból, stwardnienie tkanek, świąd, obrzęk, zapalenie oraz nadwrażliwość. Ponadto, u 31% pacjentów obserwowano reakcje ogólnoustrojowe bezpośrednio po iniekcji, takie jak uderzenia gorąca, ból w klatce piersiowej, duszność, kołatanie serca i częstoskurcz, które ustępują samoistnie w ciągu kilku minut. Dane kliniczne pochodzą z badań obejmujących łącznie ponad 1000 pacjentów leczonych przez okres do 36 miesięcy, z uwzględnieniem zarówno nawracającej postaci SM, jak i pacjentów z wysokim ryzykiem rozwoju choroby.
ból w klatce piersiowej, bradykardia, częstoskurcz, duszność, dysgeuzja, hiperlipidemia, jadłowstręt, kamica nerkowa, kamica żółciowa, kołatanie serca, krwawienie z nosa, krwiomocz, leukocytoza, leukopenia, limfadenopatia, nadczynność tarczycy, nadwrażliwość, nawracająca postać stwardnienia rozsianego, niemiarowość zatokowa, niewydolność wątroby, obrzęk naczynioruchowy, octan glatirameru, reakcja anafilaktyczna, reakcja w miejscu wstrzyknięcia, rozszerzenie naczyń, rumień, rumień guzowaty, skurcz krtani, splenomegalia, stwardnienie rozsiane, stwardnienie tkanek, toksyczne uszkodzenie wątroby, trombocytopenia, wole, zaburzenia pozapiramidowe, zaćma, zapalenie, zapalenie kaletki, zapalenie okrężnicy, zapalenie ścięgna, zapalenie stawów, zespół cieśni nadgarstka - Leksykon leków
Działania niepożądane – Gripex Hot Intense 1000 mg + 50 mg + 12,2 mg
Gripex Hot Intense to złożony preparat zawierający 1000 mg paracetamolu, 50 mg kofeiny oraz 12,2 mg chlorowodorku fenylefryny, którego profil działań niepożądanych wynika z właściwości wszystkich trzech substancji czynnych. Paracetamol może wywoływać rzadkie działania niepożądane, takie jak niedokrwistość, zahamowanie czynności szpiku kostnego, małopłytkowość, agranulocytoza, leukopenia, neutropenia, obrzęki, bóle brzucha, biegunka, nudności, wymioty, ostre i przewlekłe zapalenie trzustki, krwotoki, świąd, wysypka, plamica, obrzęk naczynioruchowy, pokrzywka, nefropatie, tubulopatie oraz bardzo rzadko niewydolność i martwica wątroby. Zgłaszano również poważne reakcje skórne (nekroliza naskórka, zespół Stevensa-Johnsona, rumień wielopostaciowy), obrzęk krtani, wstrząs anafilaktyczny i zawroty głowy. Fenylefryna, stosowana w celu zmniejszenia przekrwienia błony śluzowej nosa, często powoduje nudności, wymioty, zaburzenia trawienia i jadłowstręt, a rzadziej reakcje alergiczne, podwyższenie ciśnienia tętniczego, tachykardię, zaburzenia rytmu serca oraz objawy ze strony układu nerwowego (lęk, niepokój, drżenia, bezsenność). Kofeina może wywoływać działania niepożądane głównie sercowo-naczyniowe, takie jak kołatanie serca, zaczerwienienie, podwyższone ciśnienie tętnicze i częstoskurcz, zwłaszcza przy dawkach przekraczających zawartość preparatu.
agranulocytoza, bezsenność, biegunka, ból brzucha, chlorowodorek fenylefryny, częstoskurcz, Gripex Hot Intense, jadłowstręt, kofeina, kołatanie serca, lek sympatykomimetyczny, leukopenia, małopłytkowość, martwica wątroby, nefropatia, nefrotoksyczność paracetamolu, nekroliza naskórka, neutropenia, niedokrwistość, niewydolność wątroby, nudności, obrzęk, obrzęk krtani, obrzęk naczynioruchowy, paracetamol, plamica, pokrzywka, rumień wielopostaciowy, skurcz oskrzeli, świąd, tachykardia, tubulopatia, wstrząs anafilaktyczny, wymioty, wysypka, zaburzenia rytmu serca, zahamowanie czynności szpiku kostnego, zapalenie trzustki, zatrzymanie moczu, zespół Stevensa-Johnsona, żółtaczka - Leksykon leków
Działania niepożądane – Sortis 20 20 mg
Analiza bezpieczeństwa atorwastatyny (SORTIS) opiera się na danych z badań klinicznych obejmujących 16 066 pacjentów leczonych średnio 53 tygodnie oraz doświadczeniach po wprowadzeniu leku na rynek. Odsetek przerwania terapii z powodu działań niepożądanych wyniósł 5,2% w grupie atorwastatyny versus 4,0% w grupie placebo. Istotne klinicznie podwyższenie aktywności aminotransferaz (>3 × GGN) wystąpiło u 0,8% pacjentów, a zwiększenie kinazy kreatynowej (>3 × GGN) u 2,5%, co jest zgodne z profilem innych inhibitorów reduktazy HMG-CoA. Działania niepożądane obejmują m.in. zaburzenia mięśniowo-szkieletowe (często bóle mięśni i stawów, rzadko miopatia, rabdomioliza), zaburzenia wątroby (zapalenie wątroby, cholestaza, niewydolność wątroby) oraz reakcje skórne o charakterze alergicznym i ciężkim (np. zespół Stevensa-Johnsona). Występują także zaburzenia metaboliczne, takie jak hiperglikemia (często) i hipoglikemia (niezbyt często), z ryzykiem rozwoju cukrzycy u pacjentów z czynnikami ryzyka (glukoza na czczo ≥5,6 mmol/l, BMI >30 kg/m², nadciśnienie, hipertriglicerydemia).
aminotransferaza, anafilaksja, ból mięśniowo-stawowy, cholestaza, ginekomastia, hiperglikemia, hipoglikemia, immunozależna miopatia martwicza, kinaza kreatynowa, małopłytkowość, martwica toksyczno-rozpływna naskórka, miastenia, neuropatia obwodowa, niewydolność wątroby, obrzęk naczynioruchowy, ostra niewydolność nerek, rabdomioliza, reakcja alergiczna, reakcja skórna, reduktaza HMG-CoA, rozpad mięśni prążkowanych, rumień wielopostaciowy, śródmiąższowa choroba płuc, zapalenie trzustki, zapalenie wątroby, zespół Stevensa-Johnsona - Leksykon substancji czynnych
Ambroksol – Działania niepożądane
Ambroksol, stosowany jako mukolityk w terapii schorzeń dróg oddechowych, wykazuje stosunkowo dobry profil bezpieczeństwa, choć może wywoływać działania niepożądane o różnym nasileniu. Najczęściej obserwuje się zaburzenia ze strony przewodu pokarmowego, takie jak nudności (często, ≥1/100 do <1/10), wymioty (niezbyt często, ≥1/1000 do <1/100), biegunka i ból brzucha (niezbyt często, ≥1/1000 do <1/100), a także zaburzenia smaku i niedoczulicę jamy ustnej i gardła (często, ≥1/100 do <1/10). Reakcje alergiczne, w tym rzadkie reakcje nadwrażliwości (≥1/10 000 do <1/1 000) oraz potencjalnie zagrażające życiu reakcje anafilaktyczne o częstości nieznanej, wymagają szczególnej uwagi. Ambroksol może także powodować rzadkie działania niepożądane ze strony układu moczowego, takie jak dyzuria (≥1/10 000 do <1/1 000).
ambroksol, dyzuria, lek mukolityczny, leukocytoza, niedoczulica gardła, niedoczulica jamy ustnej, niewydolność wielonarządowa, obrzęk naczynioruchowy, odkrztuszanie wydzieliny, ostra uogólniona krostkowica, profil bezpieczeństwa, reakcja anafilaktyczna, reakcja nadwrażliwości, rumień wielopostaciowy, substancja czynna, suchość błony śluzowej, terminologia MedDRA, toksyczna martwica naskórka, wstrząs anafilaktyczny, zaburzenie smaku, zaburzenie wodno-elektrolitowe, zespół Stevensa-Johnsona - Leksykon substancji czynnych
Amorolfina – Działania niepożądane
Amorolfina, stosowana miejscowo w formie lakieru do paznokci w terapii grzybicy paznokci, charakteryzuje się niską częstością działań niepożądanych, które głównie mają charakter miejscowy i ograniczają się do obszaru aplikacji. Do rzadkich (≥1/10 000 do <1/1 000) zaburzeń płytki paznokciowej należą zmiany barwy, łamliwość (onychoclasis) oraz nadmierna kruchość z rozwarstwianiem się paznokci (onychorrhesis). Bardzo rzadko (<1/10 000) obserwuje się uczucie pieczenia skóry. Częstość występowania reakcji nadwrażliwości, takich jak obrzęk twarzy, ust, języka, gardła, trudności w oddychaniu czy ciężka wysypka skórna, jest nieznana, jednak stanowią one poważne działania niepożądane wymagające natychmiastowej interwencji medycznej.
alergiczne kontaktowe zapalenie skóry, amorolfina, grzybica paznokci, kontaktowe zapalenie skóry, kruchość paznokci, lakier do paznokci leczniczy, łamliwość paznokci, obrzęk dróg oddechowych, obrzęk naczynioruchowy, obrzęk twarzy, onychoclasis, onychorrhesis, pęcherz skórny, pieczenie skóry, płytka paznokciowa, pokrzywka, reakcja nadwrażliwości, rumień, rumień wielopostaciowy, skurcz oskrzeli, trudność z oddychaniem, wstrząs anafilaktyczny, wysypka skórna, zaburzenie skóry, zaburzenie tkanki podskórnej, zaburzenie układu immunologicznego