obrzęk naczynioruchowy
Obrzęk naczynioruchowy to nagła, miejscowa opuchlizna tkanek miękkich, przede wszystkim skóry i błon śluzowych, spowodowana zwiększoną przepuszczalnością naczyń krwionośnych. Charakteryzuje się szybkim rozwojem obrzęku, który może dotyczyć twarzy, warg, języka, krtani, kończyn, narządów płciowych lub przewodu pokarmowego.
Mechanizm powstawania obrzęku naczynioruchowego związany jest najczęściej z uwalnianiem mediatorów zapalnych, takich jak histamina, bradykinina czy leukotrieny. Wyróżnia się obrzęk alergiczny (mediowany przez IgE), niealergiczny (związany z działaniem leków, np. inhibitorów ACE), wrodzony (dziedziczny niedobór inhibitora C1-esterazy) oraz idiopatyczny (o nieznanej przyczynie).
Obrzęk naczynioruchowy górnych dróg oddechowych stanowi stan zagrożenia życia wymagający natychmiastowej interwencji. W przypadku obrzęku alergicznego leczenie obejmuje podanie adrenaliny, kortykosteroidów i leków przeciwhistaminowych. W obrzęku bradykininowym (np. dziedzicznym) stosuje się koncentrat inhibitora C1-esterazy, antagonistów receptora bradykininowego lub świeżo mrożone osocze.
Profilaktyka polega na identyfikacji i unikaniu czynników wyzwalających, edukacji pacjenta oraz, w przypadku obrzęku wrodzonego, na długoterminowym leczeniu zapobiegawczym inhibitorami C1-esterazy, antagonistami receptora bradykininowego lub lekami antyfibrynolitycznymi.
Powiązane wpisy
- Leksykon leków
Specjalne ostrzeżenia – Clormetin
Produkt leczniczy Clormetin, zawierający 0,03 mg etynyloestradiolu i 2 mg chlormadinonu octanu, jest złożonym hormonalnym środkiem antykoncepcyjnym, którego stosowanie wiąże się ze zwiększonym ryzykiem powikłań zakrzepowo-zatorowych, zarówno żylnych, jak i tętniczych. Ryzyko żylnej choroby zakrzepowo-zatorowej (ŻChZZ) u kobiet stosujących Clormetin wynosi około 6-12 przypadków na 10 000 kobiet rocznie, w porównaniu do 2 przypadków na 10 000 u kobiet niestosujących antykoncepcji hormonalnej. Szczególnie istotne jest unikanie stosowania u kobiet powyżej 35. roku życia palących tytoń, a także u pacjentek z dodatkowymi czynnikami ryzyka, takimi jak otyłość (BMI >30 kg/m²), nadciśnienie tętnicze, cukrzyca, migrena, czy dodatni wywiad rodzinny w kierunku zakrzepicy. W przypadku wystąpienia objawów sugerujących zakrzepicę żył głębokich lub zatorowość płucną, konieczne jest natychmiastowe przerwanie stosowania leku i pilna konsultacja lekarska. Ponadto, Clormetin jest przeciwwskazany u pacjentek z wieloma czynnikami ryzyka tętniczych incydentów zakrzepowo-zatorowych, takich jak zawał mięśnia sercowego czy udar mózgu.
astma, chlormadinon, choroba Leśniowskiego-Crohna, choroba zakrzepowo-zatorowa, cukrzyca, depresja, dyslipoproteinemia, endometrioza, etynyloestradiol, hiperlipidemia, mastopatia, mięśniak macicy, migrena, nadciśnienie tętnicze, niedokrwistość sierpowatokrwinkowa, nowotwór wątroby, obrzęk naczynioruchowy, otyłość, padaczka, pląsawica Sydenhama, rak piersi, rak szyjki macicy, stwardnienie rozsiane, tętnicze zaburzenia zakrzepowo-zatorowe, tężyczka, toczeń rumieniowaty układowy, udar mózgu, wirus brodawczaka ludzkiego, wrzodziejące zapalenie jelita grubego, zakrzepica żył głębokich, zakrzepica żylna, zatorowość płucna, zawał mięśnia sercowego, żylna choroba zakrzepowo-zatorowa - Leksykon leków
Działania niepożądane – AKVIR o smaku truskawkowym 250 mg/5 ml
Inozyna pranobeksu, składnik leku AKVIR o smaku truskawkowym, może wywoływać liczne działania niepożądane, które należy uwzględnić podczas przepisywania. Najczęściej obserwowanym efektem jest przemijające zwiększenie stężenia kwasu moczowego w surowicy krwi i moczu, które zwykle pozostaje w granicach normy i ustępuje kilka dni po zakończeniu terapii. Szczególnie istotne są reakcje układu immunologicznego występujące bardzo często (≥1/10), takie jak obrzęk naczynioruchowy, nadwrażliwość, pokrzywka i reakcje anafilaktyczne, które wymagają natychmiastowej interwencji. Zaburzenia układu nerwowego, w tym nerwowość (często ≥1/100 do <1/10), ból głowy, zawroty głowy, senność i bezsenność (niezbyt często ≥1/1000 do <1/100), mogą obniżać komfort pacjenta, choć zwykle nie wymagają przerwania terapii.
aminotransferaza, bezsenność, biegunka, ból głowy, ból stawów, ból w nadbrzuszu, dna moczanowa, dyskomfort w nadbrzuszu, fosfataza zasadowa, hiperurykemia, inozyna pranobeks, kamienie moczowe, nadwrażliwość, nerwowość, nudności, obrzęk naczynioruchowy, pokrzywka, reakcja anafilaktyczna, rumień, senność, świąd, wielomocz, wymioty, wysypka, zaparcie, zawroty głowy, zmęczenie, zwiększone stężenie kwasu moczowego - Leksykon substancji czynnych
Ketoprofen – Działania niepożądane
Ketoprofen, niesteroidowy lek przeciwzapalny z grupy pochodnych kwasu propionowego, jest stosowany w leczeniu objawowym chorób zapalnych i zwyrodnieniowych układu kostno-stawowego oraz w terapii bólu różnego pochodzenia. Działania niepożądane ketoprofenu obejmują głównie zaburzenia żołądkowo-jelitowe, takie jak dyspepsja, nudności, wymioty, bóle brzucha, a także poważniejsze powikłania, w tym owrzodzenia, krwawienia (występujące u około 1% pacjentów po 3-6 miesiącach terapii dawką 200 mg/dobę) oraz perforacje przewodu pokarmowego. Ponadto, lek może wywoływać działania niepożądane ze strony układu sercowo-naczyniowego (nadciśnienie, niewydolność serca, migotanie przedsionków), układu nerwowego (bóle i zawroty głowy, parestezje, rzadziej drgawki i jałowe zapalenie opon mózgowych), układu oddechowego (skurcz oskrzeli, napady astmy), nerek (ostra niewydolność nerek, cewkowo-śródmiąższowe zapalenie nerek) oraz skóry (wysypki, zespół Stevensa-Johnsona, toksyczne martwicze oddzielanie się naskórka). Występują także zaburzenia hematologiczne, takie jak niedokrwistość, leukopenia, agranulocytoza i trombocytopenia.
agranulocytoza, astma, choroba Leśniowskiego-Crohna, choroba zwyrodnieniowa, drgawki, duszność, dyskineza, dyspepsja, halucynacja, hiperbilirubinemia, hiperkaliemia, kłębuszkowe zapalenie nerek, kwas propionowy, leukopenia, martwica brodawek nerkowych, migotanie przedsionków, nadciśnienie tętnicze, nadwrażliwość na kwas acetylosalicylowy, niedokrwistość, niedokrwistość hemolityczna, niesteroidowy lek przeciwzapalny, niewydolność nerek, niewydolność oddechowa, niewydolność serca, obrzęk krtani, obrzęk naczynioruchowy, osutka krostkowa, owrzodzenie dwunastnicy, parestezja, perforacja przewodu pokarmowego, skurcz oskrzeli, stan splątania, szumy uszne, toczeń rumieniowaty układowy, toksyczna nekroliza naskórka, trombocytopenia, udar mózgu, układ kostno-stawowy, wstrząs anafilaktyczny, zaburzenie żołądkowo-jelitowe, zahamowanie szpiku kostnego, zapalenie jelita grubego, zapalenie opon mózgowych, zapalenie śródmiąższowe nerek, zapalenie trzustki, zapalenie wątroby, zapalenie żołądka, zawał mięśnia sercowego, zespół nerczycowy, zespół Stevensa-Johnsona, żółtaczka, zwiększenie aminotransferaz - Leksykon leków
Specjalne ostrzeżenia – Beloflow
Przed rozpoczęciem terapii bursztynianem solifenacyny (Beloflow) w dawkach 5 mg lub 10 mg należy przeprowadzić dokładną diagnostykę różnicową, wykluczając inne przyczyny częstomoczu, takie jak niewydolność serca czy choroby nerek. W przypadku zakażenia układu moczowego konieczne jest równoczesne leczenie przeciwbakteryjne. Szczególną ostrożność należy zachować u pacjentów ze zwężeniem drogi odpływu moczu, zaburzeniami drożności przewodu pokarmowego, ryzykiem zwolnionej perystaltyki, ciężkimi zaburzeniami czynności nerek (klirens kreatyniny ≤ 30 ml/min, dawka maksymalna 5 mg), umiarkowanymi zaburzeniami czynności wątroby (7-9 pkt w skali Child-Pugh, dawka maksymalna 5 mg), stosujących silne inhibitory CYP3A4 oraz u osób z przepukliną rozworu przełykowego, refluksem żołądkowo-przełykowym i neuropatią autonomicznego układu nerwowego. Lek zawiera laktozę (54,25 mg w tabletce 5 mg i 108,50 mg w tabletce 10 mg), co wyklucza stosowanie u pacjentów z dziedziczną nietolerancją galaktozy, niedoborem laktazy lub zespołem złego wchłaniania glukozy-galaktozy.
bisfosfonian, bursztynian solifenacyny, choroba nerek, ciężkie zaburzenie czynności nerek, częstomocz, dysfunkcja układu autonomicznego, działanie antycholinergiczne, hipokaliemia, inhibitor CYP3A4, interakcja lekowa, ketokonazol, klirens kreatyniny, laktoza jednowodna, leczenie przeciwbakteryjne, motoryka jelit, nadreaktywność wypieracza pochodzenia neurogennego, neuropatia autonomicznego układu nerwowego, niedobór laktazy, nietolerancja galaktozy, niewydolność serca, obrzęk dróg oddechowych, obrzęk naczynioruchowy, parametr elektrokardiograficzny, przepuklina rozworu przełykowego, reakcja anafilaktyczna, refluks żołądkowo-przełykowy, skala Child-Pugh, stężenie elektrolitów, torsade de pointes, wydłużenie odstępu QT, zaburzenie czynności wątroby, zaburzenie drożności przewodu pokarmowego, zakażenie układu moczowego, zapalenie przełyku, zatrzymanie moczu, zespół wydłużonego odstępu QT, zespół złego wchłaniania glukozy-galaktozy, zwężenie drogi odpływu moczu, zwolniona perystaltyka - Leksykon leków
Działania niepożądane – Ticatrom 90 mg
Bezpieczeństwo stosowania tikagreloru oceniano w dwóch dużych badaniach fazy 3 (PLATO i PEGASUS) obejmujących ponad 39 000 pacjentów. Najczęściej zgłaszanymi działaniami niepożądanymi były krwawienia oraz duszność, z częstością przerwania terapii z powodu działań niepożądanych wynoszącą 7,4% w grupie tikagreloru (PLATO) i 16,1% w grupie tikagreloru 60 mg z ASA (PEGASUS), w porównaniu do odpowiednio 5,4% i 8,5% w grupach kontrolnych. Krwawienia obejmowały szerokie spektrum lokalizacji, od krwawień podskórnych i z dziąseł po ciężkie krwotoki z przewodu pokarmowego, wewnątrzczaszkowe i zaotrzewnowe. Duszność występowała bardzo często (≥1/10), zwykle o łagodnym lub umiarkowanym nasileniu, często ustępując samoistnie bez konieczności odstawienia leku. Ponadto obserwowano hiperurykemię, która może predysponować do rozwoju dny moczanowej, co wymaga monitorowania parametrów laboratoryjnych u pacjentów z ryzykiem tych zaburzeń.
dna moczanowa, dnawe zapalenie stawów, duszność, dysfunkcja nerek, hematospermia, hiperurykemia, krwawienie z dziąseł, krwiomocz, krwioplucie, krwotoczne zapalenie pęcherza, krwotok do oka, krwotok do ucha, krwotok mięśniowy, krwotok pomenopauzalny, krwotok śródczaszkowy, krwotok z wrzodu żołądka, krwotok zaotrzewnowy, małopłytkowość, nadwrażliwość, niedociśnienie, niedokrwistość hemolityczna, obrzęk naczynioruchowy, powikłanie krwotoczne, skaza krwotoczna, tikagrelor, zakrzepowa plamica małopłytkowa - Leksykon substancji czynnych
Oksacylina – Działania niepożądane
Oksacylina, stosowana w dawce 1000 mg jako proszek do sporządzania roztworu do wstrzykiwań/infuzji (Oxacilin Norameda), może wywoływać działania niepożądane o różnym nasileniu i częstości. Do najpoważniejszych należą reakcje immunologiczne, takie jak wstrząs anafilaktyczny (bardzo rzadko), wymagający natychmiastowej interwencji, oraz rzekomobłoniaste zapalenie jelita grubego wywołane przez Clostridioides difficile. U pacjentów z niewydolnością nerek istnieje ryzyko encefalopatii objawiającej się zaburzeniami świadomości i drgawkami, zwłaszcza przy dużych dawkach. Immunoalergiczna ostra nefropatia śródmiąższowa stanowi kolejne poważne powikłanie, mogące prowadzić do niewydolności nerek. Często obserwuje się także zaburzenia hematologiczne, takie jak niedokrwistość, małopłytkowość i leukopenia, które zwykle ustępują po zakończeniu terapii. Wśród działań niepożądanych o nieznanej częstości występują gorączka, wysypka, obrzęk Quinckego oraz objawy ze strony przewodu pokarmowego, w tym nudności, wymioty i biegunka.
AlAT, aminotransferaza, antybiotyk beta-laktamowy, AspAT, Clostridioides difficile, encefalopatia, enzym wątrobowy, erytrocyt, funkcja wątroby, hemoglobina, hepatotoksyczność, kandydoza pochwy, lek przeciwbakteryjny, leukocyt, leukopenia, małopłytkowość, nadkażenie grzybicze, nefropatia śródmiąższowa, niedokrwistość, niewydolność nerek, obrzęk naczynioruchowy, obrzęk Quinckego, oksacylina, penicylina, płytka krwi, rzekomobłoniaste zapalenie jelita grubego, układ chłonny, układ immunologiczny, układ pokarmowy, wstrząs anafilaktyczny, zaburzenie hematologiczne, zapalenie wątroby, żółtaczka - Leksykon leków
Działania niepożądane – Walsartan Krka 160 mg
Walsartan Krka w dawce 160 mg jest stosowany w leczeniu nadciśnienia tętniczego oraz schorzeń kardiologicznych. W badaniach klinicznych u dorosłych pacjentów częstość działań niepożądanych była porównywalna z placebo i nie wykazywała zależności od dawki, czasu terapii, płci, wieku czy rasy. Działania niepożądane klasyfikowane są według częstości: bardzo często (≥ 1/10), często (≥ 1/100 do < 1/10), niezbyt często (≥ 1/1000 do < 1/100), rzadko (≥ 1/10 000 do < 1/1000), bardzo rzadko (< 1/10 000) oraz częstość nieznana. Najczęściej zgłaszane działania obejmują hiperkaliemię, zawroty głowy, bóle głowy, zmęczenie, zaburzenia czynności nerek, a także reakcje skórne takie jak obrzęk naczynioruchowy i wysypka. U pacjentów po zawale mięśnia sercowego i z niewydolnością serca profil działań niepożądanych różni się, m.in. częściej występuje niewydolność serca, niedociśnienie ortostatyczne oraz zaburzenia czynności nerek.
aminotransferaza wątrobowa, bilirubina, choroba posurowicza, enzym wątrobowy, hematokryt, hemoglobina, hiperkaliemia, hiponatremia, kreatynina, małopłytkowość, monoterapia, nadciśnienie tętnicze, neutropenia, niedociśnienie ortostatyczne, niewydolność nerek, niewydolność serca, obrzęk naczynioruchowy, ostra niewydolność nerek, pęcherzowe zapalenie skóry, przewlekła choroba nerek, schorzenie kardiologiczne, zapalenie naczyń, zawał mięśnia sercowego, zawroty głowy pochodzenia błędnikowego - Leksykon substancji czynnych
Witamina D3 – Działania niepożądane
Witamina D3 (cholekalcyferol) jest szeroko stosowana w profilaktyce i leczeniu niedoboru witaminy D, jednak jej stosowanie w dawkach farmakologicznych wiąże się z ryzykiem działań niepożądanych, których częstość jest zależna od dawki i czasu terapii. Do najpoważniejszych reakcji nadwrażliwości należą obrzęk naczynioruchowy i obrzęk krtani, występujące rzadko (≥1/10 000 do <1/1 000), z pojedynczymi przypadkami zgonów opisanymi dla preparatu Devikap. Zaburzenia metabolizmu wapnia, takie jak hiperkalcemia i hiperkalciuria, występują niezbyt często (≥1/1 000 do <1/100) i są związane z mechanizmem działania witaminy D3, polegającym na zwiększeniu wchłaniania wapnia jelitowego oraz jego reabsorpcji nerkowej. Długotrwałe stosowanie wysokich dawek może prowadzić do hiperwitaminozy D3, objawiającej się m.in. ubytkiem masy ciała, zaburzeniami mięśniowo-szkieletowymi, suchością skóry i jamy ustnej, a także zaburzeniami psychicznymi. Zaburzenia żołądkowo-jelitowe (zaparcia, wzdęcia, nudności, bóle brzucha, biegunka) oraz reakcje skórne (świąd, wysypka, pokrzywka) występują z częstością od rzadkiej do niezbyt częstej, zależnie od preparatu.
bezsenność, biegunka, ból brzucha, ból głowy, ból mięśni, ból stawów, cholekalcyferol, choroba ziarniniakowa, depresja, hiperkalcemia, hiperkalciuria, hiperwitaminoza D3, infekcja układu moczowego, kamica nerkowa, kolka nerkowa, litotrypsja, nerwowość, niedokrwistość, nudność, obrzęk krtani, obrzęk naczynioruchowy, pokrzywka, reakcja anafilaktyczna, reakcja nadwrażliwości, sarkoidoza, suchość jamy ustnej, świąd, tiazydowy lek moczopędny, wielomocz, wymioty, wypadanie włosów, wysypka, wzdęcie, zaburzenie psychotyczne, zaparcie, zawroty głowy, zwapnienie tkanek - Leksykon leków
Działania niepożądane – Atorvasterol 20 mg
Profil bezpieczeństwa atorwastatyny (Atorvasterol) opiera się na danych z badań klinicznych obejmujących 16 066 pacjentów leczonych średnio przez 53 tygodnie. Odsetek przerwania terapii z powodu działań niepożądanych wyniósł 5,2% w grupie leczonej atorwastatyną versus 4,0% w grupie placebo. Najczęściej obserwowane działania niepożądane to zapalenie błony śluzowej nosa i gardła, reakcje alergiczne, hiperglikemia, bóle głowy, dolegliwości żołądkowo-jelitowe (zaparcia, wzdęcia, nudności, biegunka), bóle mięśni i stawów oraz podwyższone wartości enzymów wątrobowych i kinazy kreatynowej (CK). Istotne klinicznie zwiększenie aktywności aminotransferaz (>3x GGN) wystąpiło u 0,8% pacjentów, a wzrost CK (>3x GGN) u 2,5%, z czego 0,4% miało wartości >10x GGN. U dzieci (n=249) profil działań niepożądanych jest podobny, choć dane długoterminowe są ograniczone.
aminotransferaza, anafilaksja, atorwastatyna wapniowa, cholestaza, ginekomastia, hepatotoksyczność, hiperglikemia, hipoglikemia, immunozależna miopatia martwicza, kinaza kreatynowa, leukocyturia, małopłytkowość, martwica toksyczno-rozpływna naskórka, miopatia, neuropatia obwodowa, niewydolność wątroby, obrzęk naczynioruchowy, parestezja, rabdomioliza, refluks żołądkowo-przełykowy, rumień wielopostaciowy, śródmiąższowa choroba płuc, zapalenie błony śluzowej nosa i gardła, zapalenie mięśni, zapalenie trzustki, zapalenie wątroby, zespół Stevensa-Johnsona, zespół toczniopodobny - Leksykon leków
Działania niepożądane – Budixon Neb 0,5 mg/ml
Budixon Neb, zawierający budezonid w stężeniach 0,25 mg/ml lub 0,50 mg/ml, jest lekiem wziewnym stosowanym w terapii chorób układu oddechowego, jednak jego stosowanie wiąże się z ryzykiem działań niepożądanych o różnej częstości występowania. Najczęściej obserwowane działania niepożądane dotyczą zakażeń grzybiczych jamy ustnej i gardła (kandydoza), zapalenia płuc u pacjentów z POChP, a także objawów ze strony układu oddechowego, takich jak kaszel, chrypka, podrażnienie gardła i bezgłos. Rzadziej występują reakcje nadwrażliwości, objawy ogólnoustrojowego działania glikokortykosteroidów (w tym zahamowanie czynności kory nadnerczy i spowolnienie wzrostu u dzieci), zaburzenia psychiczne (niepokój, depresja, zmiany zachowania u dzieci), a także zaburzenia okulistyczne (zaćma, nieostre widzenie, jaskra). W przypadku stosowania nebulizatora z maską twarzową możliwe jest podrażnienie skóry twarzy, co wymaga odpowiedniej higieny po inhalacji.
agresja, bezgłos, bronchospazm, budezonid, chrypka, ciśnienie śródgałkowe, depresja, drżenie mięśni, endokrynologia dziecięca, glikokortykosteroid wziewny, jaskra, kandydoza jamy ustnej, kaszel, kontaktowe zapalenie skóry, lęk, lek przeciwgrzybiczny, nadmierna aktywność psychoruchowa, nadwrażliwość, nebulizacja, nerwowość, nieostre widzenie, niepokój, obrzęk naczynioruchowy, POChP, podrażnienie gardła, pokrzywka, przewlekła obturacyjna choroba płuc, reakcja anafilaktyczna, siniaczenie, skurcz mięśni, skurcz oskrzeli, spowolnienie wzrostu, supresja układu immunologicznego, zaburzenie snu, zaćma, zahamowanie czynności kory nadnerczy, zapalenie płuc - Leksykon substancji czynnych
Dezogestrel – Działania niepożądane
Dezogestrel, stosowany w dawce 75 mikrogramów w tabletkach jednoskładnikowych oraz w połączeniu z etynyloestradiolem w złożonych doustnych środkach antykoncepcyjnych, wykazuje wysoką skuteczność antykoncepcyjną poprzez niemal całkowite zahamowanie owulacji. Najczęstszym działaniem niepożądanym są zaburzenia cyklu miesiączkowego, występujące u około 50% pacjentek, obejmujące nieregularne krwawienia, ich zwiększoną lub zmniejszoną częstość, a także całkowity brak krwawień. Inne często obserwowane działania niepożądane (>2,5%) to trądzik, zmiany nastroju, ból piersi, nudności oraz zwiększenie masy ciała. Większość tych objawów ma charakter łagodny i przemijający, a częstość krwawień zwykle zmniejsza się po kilku miesiącach stosowania. W przypadku preparatów złożonych zawierających dezogestrel i etynyloestradiol istnieje podwyższone ryzyko poważnych działań niepożądanych, takich jak zakrzepica żył głębokich, zatorowość płucna, zawał mięśnia sercowego, udar mózgu oraz nowotwory hormonozależne, jednak ryzyko to jest znacznie mniejsze przy stosowaniu tabletek jednoskładnikowych.
antykoncepcja hormonalna, ból głowy, ból piersi, bolesne miesiączkowanie, ciąża pozamaciczna, dezogestrel, dziedziczny obrzęk naczynioruchowy, etynyloestradiol, hamowanie owulacji, induktor enzymu wątrobowego, krwawienie śródcykliczne, łysienie, nastrój depresyjny, nietolerancja soczewek kontaktowych, nowotwór hormonozależny, nowotwór wątroby, nudność, obniżenie nastroju, obrzęk naczynioruchowy, ostuda, progestagen, rak piersi, reakcja anafilaktyczna, rumień guzowaty, tabletka zawierająca progestagen, torbiel jajnika, trądzik, udar mózgu, wydzielina z piersi, wymioty, zaburzenie zakrzepowo-zatorowe tętnic, zaburzenie zakrzepowo-zatorowe żył, zakrzepica żył głębokich, zatorowość płucna, zawał mięśnia sercowego, złożony doustny środek antykoncepcyjny, zmiana nastroju, zmniejszenie popędu płciowego, zwiększenie masy ciała - Leksykon leków
Działania niepożądane – Zocor 80 80 mg
Analiza bezpieczeństwa symwastatyny (Zocor) w dawkach 10-80 mg, oparta na dużych, kontrolowanych badaniach klinicznych (HPS, 20 536 pacjentów; 4S, 4444 pacjentów) oraz danych porejestracyjnych, wykazała, że profil działań niepożądanych jest korzystny i porównywalny z placebo. W badaniu HPS, przy dawce 40 mg/dobę, wskaźnik przerwania leczenia z powodu działań niepożądanych wyniósł 4,8% (vs 5,1% placebo). Częstość miopatii była bardzo niska (<0,1%), a podwyższenie aktywności aminotransferaz (ALT, AST) ponad 3-krotnie powyżej normy wystąpiło u 0,21% pacjentów. Do rzadkich działań niepożądanych należą m.in. miopatia, rabdomioliza, zapalenie wątroby, zaburzenia funkcji poznawczych, a także immunozależna miopatia martwicza (IMNM) wymagająca leczenia immunosupresyjnego. Zgłaszano również wzrost stężenia HbA1c i glukozy na czczo oraz ryzyko rozwoju cukrzycy, szczególnie u pacjentów z czynnikami ryzyka (glukoza ≥5,6 mmol/l, BMI >30 kg/m², hipertriglicerydemia, nadciśnienie).
aminotransferaza, anafilaksja, eozynofilia, ginekomastia, hemoglobina glikowana, heterozygotyczna hipercholesterolemia rodzinna, immunozależna miopatia martwicza, kinaza kreatynowa, małopłytkowość, miastenia oka, miastenia rzekomoporaźna, mioglobinuria, miopatia, neuropatia obwodowa, niedokrwistość, niewydolność wątroby, obrzęk naczynioruchowy, ostra niewydolność nerek, polekowe zmiany liszajowate, rabdomioliza, śródmiąższowa choroba płuc, symwastatyna, tendinopatia, zaburzenie erekcji, zapalenie naczyń, zapalenie trzustki, zapalenie wątroby, zerwanie mięśni, zespół nadwrażliwości, zespół toczniopodobny, γ-glutamylotranspeptydaza - Leksykon substancji czynnych
Deksibuprofen – Przeciwwskazania stosowania
Deksibuprofen, jako niesteroidowy lek przeciwzapalny (NLPZ), posiada liczne przeciwwskazania, które należy uwzględnić w procesie kwalifikacji pacjenta do terapii. Bezwzględnym przeciwwskazaniem jest nadwrażliwość na deksibuprofen, inne NLPZ lub substancje pomocnicze, a także występowanie reakcji alergicznych takich jak napady astmy, skurcz oskrzeli, pokrzywka czy obrzęk naczynioruchowy po zastosowaniu NLPZ. Leku nie należy stosować u pacjentów z aktywną lub nawracającą chorobą wrzodową żołądka i dwunastnicy, krwawieniami z przewodu pokarmowego, chorobą Leśniowskiego-Crohna, wrzodziejącym zapaleniem jelita grubego, a także u osób z ciężką niewydolnością serca (klasa IV wg NYHA), ciężkimi zaburzeniami czynności nerek (GFR <30 ml/min) i wątroby. Stosowanie deksibuprofenu jest przeciwwskazane od 6. miesiąca ciąży ze względu na ryzyko poważnych powikłań dla matki i płodu.
antykoagulant, astma oskrzelowa, choroba Leśniowskiego-Crohna, choroba naczyń obwodowych, choroba niedokrwienna serca, choroba wrzodowa, deksibuprofen, doustny antykoagulant, dysfagia, filtracja kłębuszkowa, glikokortykosteroid systemowy, inhibitor COX-2, klopidogrel, kortykosteroid, krwawienie z naczyń mózgowych, krwawienie z przewodu pokarmowego, lek przeciwpłytkowy, lit, metotreksat, nadciśnienie tętnicze, napad astmy, nefropatia cukrzycowa, niesteroidowy lek przeciwzapalny, niewydolność serca, obrzęk naczynioruchowy, pokrzywka, polip przewodu nosowego, przewlekła choroba nerek, skurcz oskrzeli, SSRI, udar mózgu, warfaryna, wrzodziejące zapalenie jelita grubego, zaburzenie czynności nerek, zaburzenie czynności wątroby, zapalenie błony śluzowej nosa, zapalenie błony śluzowej żołądka - Leksykon leków
Działania niepożądane – Nicorette Coolmint 4 mg
Nicorette Coolmint w formie tabletek do ssania zawiera 4 mg nikotyny i może powodować działania niepożądane typowe dla nikotynowej terapii zastępczej, z częstością występowania od bardzo częstych (≥1/10) do bardzo rzadkich (<1/10 000). Najczęstsze objawy to miejscowe reakcje w jamie ustnej i gardle, takie jak podrażnienie, kaszel i czkawka, które zwykle ustępują w trakcie terapii. Inne działania niepożądane obejmują bóle głowy (bardzo często), zaburzenia smaku i czucia (często), nudności i podrażnienie przewodu pokarmowego (bardzo często), a także reakcje alergiczne, w tym rzadkie, ale potencjalnie zagrażające życiu anafilaksje. Szczególną ostrożność należy zachować u pacjentów z padaczką lub przyjmujących leki przeciwdrgawkowe ze względu na ryzyko drgawek, a także u osób z chorobami układu sercowo-naczyniowego z powodu możliwości wystąpienia zaburzeń rytmu serca, takich jak migotanie przedsionków.
anafilaksja, arytmia, astma, drgawki, dysfagia, dysfonia, dysgeuzja, głód nikotynowy, kołatanie serca, lek przeciwdrgawkowy, migotanie przedsionków, nadciśnienie tętnicze, nadwrażliwość, niedoczulica jamy ustnej, nikotynowa terapia zastępcza, objaw przedomdleniowy, obrzęk naczynioruchowy, owrzodzenie aftowe, padaczka, parestezja jamy ustnej, przekrwienie błon śluzowych, przewlekła obturacyjna choroba płuc, reakcja alergiczna, skurcz oskrzeli, tachykardia, terapia odwykowa, wstrząs anafilaktyczny, zaburzenie rytmu serca, zapalenie jamy nosowo-gardłowej - Leksykon leków
Działania niepożądane – Concerta 18 mg
Metylofenidat chlorowodorek, substancja czynna leku Concerta, wiąże się z szerokim spektrum działań niepożądanych o różnej częstości i nasileniu, potwierdzonych badaniami klinicznymi oraz zgłoszeniami po wprowadzeniu do obrotu. Najczęściej obserwowane działania niepożądane dotyczą układu nerwowego i psychiki, w tym bezsenność, nerwowość i ból głowy (≥1/10), a także labilność emocjonalna, agresja, pobudzenie, lęk, depresja, drażliwość i tiki (≥1/100 do <1/10). Metylofenidat może powodować istotne zmiany hemodynamiczne, takie jak wzrost ciśnienia tętniczego i częstości akcji serca (≥1/10), a w rzadkich przypadkach zgłaszano nagłą śmierć sercową (<1/10 000). U dzieci długotrwałe stosowanie leku może prowadzić do opóźnienia wzrastania i umiarkowanego zmniejszenia przyrostu masy ciała (≥1/10), co wymaga regularnej kontroli antropometrycznej. Ponadto, częstość występowania zaburzeń hematologicznych, takich jak niedokrwistość, leukopenia, trombocytopenia i plamica małopłytkowa, wynosi ≥1/100 do <1/10, a reakcje nadwrażliwości pojawiają się niezbyt często (≥1/1000 do <1/100).
agresja, bezsenność, ból głowy, ból głowy napięciowy, bruksizm, ciśnienie tętnicze krwi, częstomocz, depresja, drażliwość, drgawka, dysfemia, dyskineza, działanie niepożądane, ginekomastia, hiperaktywność psychoruchowa, jadłowstręt, jąkanie, krwiomocz, krwotok mózgowy, labilność emocjonalna, lęk, leukopenia, mania, metylofenidat chlorowodorek, myśl samobójcza, nagła śmierć sercowa, nerwowość, niedokrwienne zaburzenie neurologiczne, niedokrwistość, nietrzymanie moczu, obrzęk naczynioruchowy, opóźnienie wzrastania, pancytopenia, parestezja, plamica małopłytkowa, pobudzenie, pokrzywka, priapizm, reakcja anafilaktyczna, reakcja nadwrażliwości, ruch choreoatetotyczny, stan maniakalny, substancja czynna, tik, trombocytopenia, zaburzenie erekcji, zaburzenie funkcji seksualnej, zaburzenie libido, zaburzenie naczyniowo-mózgowe, zaburzenie układu krwiotwórczego, zakażenie górnych dróg oddechowych, zapalenie jamy nosowo-gardłowej, złośliwy zespół neuroleptyczny - Leksykon substancji czynnych
Staphylococcus aureus – Działania niepożądane
Preparat Broncho-Vaxom dla dzieci zawiera liofilizowane lizaty bakterii, w tym Staphylococcus aureus, co może indukować działania niepożądane o różnej częstości występowania. Zaburzenia układu immunologicznego, takie jak wysypka rumieniowa, obrzęki (powiek, twarzy, obwodowe), świąd oraz duszność, występują niezbyt często (≥1/1 000 do <1/100), natomiast obrzęk naczynioruchowy o nieznanej częstości stanowi potencjalne zagrożenie życia. Częstym działaniem niepożądanym jest kaszel (≥1/100 do <1/10), co jest istotne w kontekście wskazań preparatu w schorzeniach dróg oddechowych. Objawy ze strony układu pokarmowego, takie jak biegunka i bóle brzucha, występują często (≥1/100 do <1/10), a nudności i wymioty niezbyt często (≥1/1 000 do <1/100). Reakcje skórne, w tym wysypka (często) i pokrzywka (niezbyt często), oraz objawy ogólnoustrojowe, takie jak gorączka i zmęczenie (niezbyt często), również zostały odnotowane.
ból brzucha, ból głowy, Broncho-Vaxom, duszność, gorączka, gronkowiec złocisty, lizaty bakteryjne, nudności, obrzęk naczynioruchowy, obrzęk obwodowy, obrzęk powiek, obrzęk twarzy, pokrzywka, reakcja alergiczna, reakcja skórna, rumień, świąd uogólniony, układ immunologiczny, układ nerwowy, wymioty, wysypka rumieniowa, wysypka uogólniona, zaburzenia oddechowe, zaburzenia ogólnoustrojowe, zaburzenia skórne, zaburzenia żołądkowo-jelitowe, zmęczenie - Leksykon leków
Działania niepożądane – Mononit 60 Retard 60 mg
Działania niepożądane izosorbidu monoazotanu, stosowanego w preparatach Mononit 60 retard i Mononit 100 retard, wynikają głównie z jego wpływu na układ sercowo-naczyniowy oraz mechanizmy farmakodynamiczne. Najczęściej obserwowanym działaniem niepożądanym jest ból głowy (≥1/10), typowy dla azotanów, który zwykle ustępuje po kilku dniach terapii. Często (≥1/100 do <1/10) występują objawy związane z rozszerzeniem naczyń i spadkiem ciśnienia tętniczego, takie jak odruchowa tachykardia, niedociśnienie ortostatyczne z dezorientacją i osłabieniem, zawroty głowy, splątanie oraz senność. Niezbyt często (≥1/1000 do <1/100) mogą pojawić się paradoksalne nasilenie dławicy piersiowej, nudności, wymioty, skórne reakcje alergiczne, zapaść oraz ciężkie niedociśnienie tętnicze. Bardzo rzadko (≤1/10 000) zgłaszano zgagę i złuszczające zapalenie skóry. Dodatkowo, niektóre działania niepożądane, takie jak methemoglobinemia, niedokrwistość hemolityczna u pacjentów z niedoborem G6PD, niedokrwienie mięśnia sercowego, reakcje nadwrażliwości skórnej, przemijająca hipoksemia oraz obrzęk naczynioruchowy, mają częstość występowania trudną do określenia na podstawie dostępnych danych.
ból głowy po azotanach, choroba wieńcowa, dławica piersiowa, działanie hipotensyjne, izosorbid monoazotan, methemoglobinemia, niedobór dehydrogenazy glukozo-6-fosforanowej, niedociśnienie tętnicze, niedokrwienie mięśnia sercowego, niedokrwistość hemolityczna, nudności i wymioty, obrzęk naczynioruchowy, pokrzywka, reakcje nadwrażliwości skórnej, redystrybucja przepływu krwi, rumień, splątanie, tachykardia odruchowa, tolerancja krzyżowa, tolerancja na lek, układ sercowo-naczyniowy, zapaść, zawroty głowy, zgaga, złuszczające zapalenie skóry - Leksykon leków
Specjalne ostrzeżenia – Letrox 125 mikrogramów
Przed rozpoczęciem terapii lewotyroksyną konieczne jest wykluczenie lub odpowiednie leczenie współistniejących schorzeń, takich jak choroba wieńcowa, dusznica bolesna, nadciśnienie tętnicze, niedoczynność przysadki lub kory nadnerczy oraz autonomiczny guzek tarczycy. Szczególnie istotne jest wdrożenie substytucyjnej terapii hydrokortyzonem u pacjentów z niedoczynnością kory nadnerczy przed podaniem lewotyroksyny, aby zapobiec przełomowi nadnerczowemu. U chorych z chorobami serca, w tym po zawale mięśnia sercowego, należy unikać nawet łagodnej nadczynności tarczycy i prowadzić częstsze monitorowanie hormonów tarczycy. U wcześniaków z niską masą urodzeniową wskazane jest systematyczne monitorowanie parametrów hemodynamicznych ze względu na ryzyko zapaści krążeniowej. W przypadku podejrzenia autonomicznej czynności tarczycy zaleca się wykonanie testu z tyreoliberyną (TRH) lub scyntygrafii supresyjnej przed terapią.
amina sympatykomimetyczna, amiodaron, biotyna, choroba wieńcowa, dusznica bolesna, furosemid, guzek autonomiczny, inhibitor kinazy tyrozynowej, kora nadnerczy, nadciśnienie tętnicze, niedoczynność przysadki, niedoczynność tarczycy, niewydolność serca, obrzęk naczynioruchowy, osteoporoza, ostra niewydolność nadnerczy, padaczka, przełom nadnerczowy, salicylan, scyntygrafia supresyjna, sewelamer, test TRH, wcześniak, zaburzenia rytmu serca, zapalenie mięśnia sercowego, zapaść krążeniowa, zawał mięśnia sercowego - Leksykon leków
Przedawkowanie – Difortan tabs 7,5 mg
Przedawkowanie meloksykamu, substancji czynnej leku Difortan TABS, prowadzi do objawów toksyczności obejmujących zaburzenia OUN i przewodu pokarmowego, takich jak letarg, senność, nudności, wymioty oraz ból w nadbrzuszu. W cięższych przypadkach obserwuje się powikłania zagrażające życiu, w tym krwawienia z przewodu pokarmowego, nadciśnienie tętnicze (ciśnienie powyżej 140/90 mmHg), ostrą niewydolność nerek z oligurią lub anurią, zaburzenia czynności wątroby (wzrost AspAT, AlAT), depresję oddechową, śpiączkę, drgawki, zapaść sercowo-naczyniową oraz zatrzymanie czynności serca. Reakcje anafilaktoidalne, takie jak obrzęk naczynioruchowy, skurcz oskrzeli, pokrzywka i wstrząs anafilaktyczny, mogą wystąpić zarówno przy przedawkowaniu, jak i w dawkach terapeutycznych NLPZ.
cholestyramina, depresja oddechowa, drgawki, hipowentylacja, krążenie wątrobowo-jelitowe, krwawienie z przewodu pokarmowego, letarg, meloksykam, nadciśnienie tętnicze, napad padaczkowy, niesteroidowy lek przeciwzapalny, obrzęk naczynioruchowy, odwodnienie, oliguria, ośrodkowy układ nerwowy, ostra niewydolność nerek, pokrzywka, przewód pokarmowy, reakcja anafilaktoidalna, skurcz oskrzeli, śpiączka, wstrząs anafilaktyczny, zaburzenie czynności wątroby, zapaść sercowo-naczyniowa, zatrzymanie czynności serca, żółtaczka - Leksykon leków
Działania niepożądane – Clatra 2,5 mg/ml
Lek Clatra (bilastyna) w dawce 10 mg u dzieci w wieku 2-11 lat oraz 20 mg u dorosłych i młodzieży wykazuje profil bezpieczeństwa porównywalny z placebo. W badaniach klinicznych odsetek działań niepożądanych u dzieci wyniósł 68,5% dla bilastyny i 67,5% dla placebo, a u dorosłych i młodzieży 12,7% i 12,8% odpowiednio. Najczęściej zgłaszane działania niepożądane u dzieci to ból głowy (2,1% vs 1,2%), alergiczne zapalenie spojówek (1,4% vs 2,0%), zapalenie błony śluzowej nosa (1,0% vs 1,2%) oraz ból brzucha (1,0% vs 1,2%). U dorosłych i młodzieży najczęstsze działania niepożądane to ból głowy (4,01% vs 3,38%), senność (3,06% vs 2,86%), zawroty głowy (0,83% vs 0,59%) i zmęczenie (0,83% vs 1,32%).
alergiczne zapalenie błony śluzowej nosa i spojówek, alergiczne zapalenie spojówek, arytmia zatokowa, bezsenność, biegunka, bilastyna, blok prawej odnogi, ból brzucha, ból głowy, ból nadbrzusza, częstoskurcz, duszność, kołatanie serca, lęk, nudności, obrzęk naczynioruchowy, obrzęk warg, opryszczka twarzy, personel medyczny, podrażnienie oka, pokrzywka, przewlekła pokrzywka idiopatyczna, reakcja anafilaktyczna, reakcja nadwrażliwości, senność, świąd, szumy uszne, utrata świadomości, wydłużenie odstępu QT, wyprysk, wysypka, zapalenie błony śluzowej nosa, zapalenie błony śluzowej żołądka, zawroty głowy, zawroty głowy pochodzenia obwodowego, zawroty głowy pochodzenia ośrodkowego, zmęczenie, zwiększenie łaknienia - Leksykon leków
Przeciwwskazania – Simvachol 10 mg
Simwastatyna w preparacie Simvachol jest przeciwwskazana u pacjentów z nadwrażliwością na substancję czynną lub składniki pomocnicze, w tym laktozę jednowodną (71,19 mg w tabletce 10 mg i 142,32 mg w tabletce 20 mg). Bezwzględnym przeciwwskazaniem jest czynna choroba wątroby lub utrzymujące się, niewyjaśnione podwyższenie aminotransferaz, ze względu na ryzyko hepatotoksyczności wynikające z metabolizmu leku w wątrobie. Leku nie należy stosować w ciąży i podczas karmienia piersią z powodu ryzyka teratogennego i przenikania do mleka matki. Ponadto, jednoczesne stosowanie Simvacholu z silnymi inhibitorami CYP3A4 (np. itrakonazol, ketokonazol, erytromycyna, inhibitory proteazy HIV) jest przeciwwskazane ze względu na co najmniej pięciokrotne zwiększenie ekspozycji na symwastatynę i ryzyko miopatii oraz rabdomiolizy.
aminotransferazy, antybiotyki makrolidowe, cyklosporyna, czynna choroba wątroby, danazol, endometrioza, enzym CYP3A4, gemfibrozyl, hepatotoksyczność, hiperlipidemia, homozygotyczna hipercholesterolemia rodzinna, inhibitor CYP3A4, inhibitor proteazy HIV, laktacja, lek hipolipemizujący, lek immunosupresyjny, leki przeciwgrzybicze azolowe, lomitapid, miopatia i rabdomioliza, niedoczynność tarczycy, nietolerancja laktozy, obrzęk naczynioruchowy, stężenie leku w osoczu, symwastatyna, syntetyczny androgen, transportery błonowe, żółtaczka - Leksykon leków
Działania niepożądane – Bioprazol 40 mg
Omeprazol, substancja czynna leku Bioprazol, wykazuje szeroki profil działań niepożądanych o różnym nasileniu i częstości, najczęściej występujących u 1-10% pacjentów, takich jak bóle głowy, ból brzucha, zaparcia, biegunka, wzdęcia oraz nudności i wymioty. Działania niepożądane zostały sklasyfikowane według standardów częstości: bardzo często (≥1/10), często (≥1/100 do <1/10), niezbyt często (≥1/1000 do <1/100), rzadko (≥1/10 000 do <1/1000), bardzo rzadko (<1/100 000) oraz o częstości nieznanej. Nie stwierdzono zależności częstości występowania działań niepożądanych od dawki leku. Szczególną uwagę należy zwrócić na ciężkie reakcje nadwrażliwości (np. obrzęk naczynioruchowy, anafilaksja), hipomagnezemię, ciężkie reakcje skórne (zespół Stevensa-Johnsona, toksyczna martwica naskórka), zaburzenia hematologiczne (agranulocytoza, pancytopenia) oraz zaburzenia wątroby, które mogą wymagać natychmiastowego przerwania terapii i interwencji medycznej.
agranulocytoza, bezsenność, biegunka, ból brzucha, ból głowy, depresja, dysfagia, działanie niepożądane, encefalopatia, ginekomastia, hipomagnezemia, hiponatremia, kandydoza przewodu pokarmowego, leukopenia, łysienie, małopłytkowość, nadwrażliwość na światło, nadżerkowe zapalenie przełyku, niewydolność wątroby, niewyraźne widzenie, nudności i wymioty, obrzęk naczynioruchowy, omamy, omeprazol, pancytopenia, parestezja, pokrzywka, polip dna żołądka, reakcja anafilaktyczna, reakcja nadwrażliwości, rumień wielopostaciowy, skurcz oskrzeli, splątanie, świąd, toczeń rumieniowaty, toksyczna rozpływna martwica naskórka, wzdęcie, zaburzenie smaku, zapalenie cewkowo-śródmiąższowe nerek, zapalenie skóry, zapalenie wątroby, zaparcie, zawroty głowy pochodzenia błędnikowego, zespół Stevensa-Johnsona, złamanie kości biodrowej, żółtaczka, zwiększona aktywność enzymów wątrobowych - Leksykon leków
Przeciwwskazania – Perindopril + Amlodipine Teva Pharmaceuticals 10 mg + 5 mg
Perindopril + Amlodipine Teva Pharmaceuticals, będący kombinacją inhibitora ACE (perindopril) oraz pochodnej dihydropirydyny (amlodypina), posiada liczne przeciwwskazania, które należy bezwzględnie uwzględnić w praktyce klinicznej. Lek jest przeciwwskazany u pacjentów z nadwrażliwością na składniki preparatu, w tym na laktozę jednowodną (41,672–83,344 mg w zależności od dawki), a także u osób z obrzękiem naczynioruchowym w wywiadzie (w tym dziedzicznym i idiopatycznym). Ponadto, stosowanie leku jest zakazane w II i III trymestrze ciąży ze względu na ryzyko toksycznego wpływu na płód i noworodka, a także u pacjentów z ciężkim niedociśnieniem tętniczym, wstrząsem (w tym kardiogennym), zwężeniem drogi odpływu z lewej komory oraz hemodynamicznie niestabilną niewydolnością serca po ostrym zawale.
aliskiren, dziedziczny obrzęk naczynioruchowy, hiperkaliemia, idiopatyczny obrzęk naczynioruchowy, inhibitor ACE, inhibitor konwertazy angiotensyny, laktoza jednowodna, małowodzie, nadciśnienie tętnicze, nadwrażliwość, niedobór laktazy, niedociśnienie tętnicze, nietolerancja galaktozy, niewydolność nerek, niewydolność serca, obrzęk naczynioruchowy, opóźnienie kostnienia czaszki, ostry zawał serca, pochodna dihydropirydyny, sakubitryl z walsartanem, toksyczny wpływ na płód, trymestr ciąży, wstrząs kardiogenny, zaburzenia hemodynamiczne, zaburzenie czynności nerek, zespół złego wchłaniania glukozy-galaktozy, zwężenie zastawki aorty - Leksykon leków
Działania niepożądane – Tramundin 100 mg
Tramundin, zawierający tramadolu chlorowodorek w dawce 100 mg w formie tabletek o przedłużonym uwalnianiu, wykazuje szerokie spektrum działań niepożądanych, które należy uwzględnić podczas terapii. Najczęściej (>10%) obserwuje się nudności oraz zawroty głowy. Inne często występujące działania obejmują senność, zaparcia, suchość w jamie ustnej, nadmierne pocenie się oraz uczucie zmęczenia i astenii. Reakcje alergiczne, w tym wstrząs anafilaktyczny, występują niezbyt często (≥1/1000 do <1/100). Istotne jest monitorowanie hipoglikemii u pacjentów z cukrzycą (częstość nieznana). W zakresie układu nerwowego odnotowano również napady drgawkowe (niezbyt często), zespół serotoninowy (częstość nieznana) oraz ryzyko zahamowania oddychania przy przekroczeniu dawek lub współstosowaniu leków depresyjnych na OUN. Zaburzenia psychiczne, takie jak chwiejność emocjonalna, stan splątania, uzależnienie, halucynacje, występują niezbyt często, a rzadko obserwuje się zaburzenia snu i koszmary senne.
astenia, bradykardia, depresja oddechowa, enzym wątrobowy, hemodializa, hemofiltracja, hiperkinezja, hipoglikemia, hipotonia ortostatyczna, mimowolny skurcz mięśniowy, nadciśnienie, napad drgawkowy, niedociśnienie, noworodkowy zespół odstawienia, obrzęk naczynioruchowy, parestezja, pokrzywka, próg drgawkowy, reakcja alergiczna, reakcja nadwrażliwości, rozszerzenie źrenic, skurcz oskrzeli, stan splątania, tachykardia, tramadolu chlorowodorek, trudność w oddawaniu moczu, wstrząs anafilaktyczny, zaburzenie poznawcze, zahamowanie oddychania, zapaść sercowo-naczyniowa, zatrzymanie moczu, zespół bezdechu sennego, zespół serotoninowy, zwężenie źrenicy - Leksykon substancji czynnych
Eplerenon – Działania niepożądane
Eplerenon, selektywny antagonista receptorów mineralokortykoidowych, jest stosowany w leczeniu niewydolności serca oraz nadciśnienia tętniczego, z potwierdzoną skutecznością i bezpieczeństwem w badaniach EPHESUS i EMPHASIS-HF. Najczęstszym i klinicznie istotnym działaniem niepożądanym jest hiperkaliemia, wymagająca ścisłego monitorowania stężenia potasu, zwłaszcza u pacjentów z zaburzeniami czynności nerek lub stosujących leki zwiększające potas. Często obserwuje się także zaburzenia czynności nerek, niewydolność lewej komory, migotanie przedsionków, niedociśnienie tętnicze, a u osób starszych (≥75 lat) ryzyko udaru mózgu nie wykazało istotnej statystycznie różnicy w porównaniu z placebo. Inne działania niepożądane obejmują hiponatremię, hipercholesterolemię, zaburzenia ze strony przewodu pokarmowego (biegunka, nudności, zaparcia), reakcje skórne (wysypka, świąd) oraz ginekomastię, która występuje rzadziej niż przy stosowaniu spironolaktonu.
antagonista receptorów mineralokortykoidowych, bezsenność, biegunka, ból głowy, ból mięśniowo-szkieletowy, ból pleców, eozynofilia, ginekomastia, hipercholesterolemia, hiperkaliemia, hipertriglicerydemia, hiponatremia, inhibitor ACE, migotanie przedsionków, nadciśnienie tętnicze, nadmierna potliwość, niedociśnienie ortostatyczne, niedociśnienie tętnicze, niedoczulica, niedoczynność tarczycy, niesteroidowy lek przeciwzapalny, niewydolność lewej komory, niewydolność serca, nudności, obrzęk naczynioruchowy, odmiedniczkowe zapalenie nerek, odwodnienie, omdlenie, sartan, skurcz mięśni, świąd, tachykardia, udar mózgu, wymioty, wysypka, wzdęcia, zaburzenie czynności nerek, zaburzenie elektrolitowe, zaburzenie rytmu serca, zakrzepica tętnic, zapalenie pęcherzyka żółciowego, zaparcie, zatrzymanie krążenia, zawroty głowy - Leksykon leków
Działania niepożądane – Lorabex 2,5 mg
Lorazepam, dostępny w dawkach 0,5 mg, 1 mg oraz 2,5 mg, wykazuje działanie depresyjne na ośrodkowy układ nerwowy (OUN) w sposób zależny od dawki, co może prowadzić do nasilonej depresji oddechowej przy wyższych dawkach. Lek posiada potencjał uzależniający, a nagłe odstawienie, zwłaszcza po kilku dniach stosowania, może wywołać zespół odstawienia objawiający się m.in. zaburzeniami snu, nasileniem lęku, pobudzeniem, bólami głowy, drgawkami oraz objawami ze strony układu krążenia. Ryzyko wystąpienia tych objawów wzrasta wraz z czasem i dawką terapii, dlatego zaleca się stopniowe zmniejszanie dawki, szczególnie u pacjentów z padaczką lub przyjmujących leki obniżające próg drgawkowy. W trakcie terapii należy monitorować pacjentów pod kątem działań niepożądanych i potencjalnych reakcji nadwrażliwości.
agranulocytoza, amnezja, ataksja, benzodiazepina, bezdech senny, ból głowy, depresja oddechowa, depresja OUN, dezorientacja, dysfagia, dyzartria, hiperbilirubinemia, hipertermia, hiponatremia, hipotermia, impotencja, kołatanie serca, leukopenia, lorazepam, nadwrażliwość słuchowa, napad padaczkowy, napad paniki, nasilenie lęku, niedociśnienie, objawy pozapiramidowe, obrzęk naczynioruchowy, obturacyjna choroba płuc, omam, osłabienie mięśni, ośrodkowy układ nerwowy, padaczka, pancytopenia, próg drgawkowy, reakcja anafilaktyczna, reakcja paradoksalna, splątanie, tachykardia, tolerancja lekowa, trombocytopenia, zaburzenia libido, zaburzenia percepcji, zaburzenia snu, zaburzenia widzenia, zawroty głowy, zespół nieadekwatnego wydzielania hormonu antydiuretycznego, zespół odstawienia, żółtaczka - Leksykon leków
Specjalne ostrzeżenia – Tizanor
Tyzanidyna, substancja czynna leku Tizanor, wymaga szczególnej ostrożności ze względu na liczne potencjalne działania niepożądane i interakcje farmakologiczne. Szczególnie istotne jest unikanie jednoczesnego stosowania z silnymi inhibitorami enzymu CYP1A2 (np. fluwoksaminą, cyprofloksacyną), co może prowadzić do znacznego wzrostu stężenia tyzanidyny w osoczu i nasilenia działań niepożądanych. Monitorowanie pacjentów jest konieczne także przy stosowaniu umiarkowanych inhibitorów CYP1A2. Ryzyko niedociśnienia tętniczego, w tym ciężkich epizodów takich jak zapaść naczyniowa, wzrasta przy kojarzeniu tyzanidyny z innymi lekami hipotensyjnymi. Nagłe odstawienie leku może wywołać zespół z odstawienia objawiający się nadciśnieniem i tachykardią z odbicia, co wymaga stopniowego zmniejszania dawki. Zalecane jest także regularne monitorowanie czynności wątroby, zwłaszcza przy dawkach ≥12 mg/dobę, z przerwaniem terapii przy wzroście aktywności AlAT i/lub AspAT powyżej 3-krotnej normy.
aminotransferaza alaninowa, aminotransferaza asparaginianowa, anafilaksja, arytmia komorowa, cyprofloksacyna, fluwoksamina, inhibitor CYP1A2, klirens kreatyniny, laktoza, niedociśnienie tętnicze, nietolerancja galaktozy, obrzęk naczynioruchowy, parametry wątrobowe, pokrzywka, reakcja nadwrażliwości, tyzanidyna, udar mózgu, wstrząs anafilaktyczny, wydłużenie odstępu QT, wysypka skórna, zaburzenie czynności nerek, zaburzenie czynności wątroby, zapalenie skóry, zespół odstawienny - Leksykon leków
Działania niepożądane – Flavamed 30 mg
Flavamed, zawierający 30 mg ambroksolu chlorowodorku, wykazuje profil działań niepożądanych, które należy uwzględnić podczas terapii. Najczęściej obserwuje się działania ze strony przewodu pokarmowego, w tym nudności (często), a także bóle żołądka, wymioty, biegunkę, ból brzucha i niestrawność (niezbyt często). Reakcje nadwrażliwości, choć rzadkie, mogą obejmować poważne stany, takie jak reakcje anafilaktyczne, obrzęk naczynioruchowy oraz świąd, które wymagają natychmiastowego przerwania leczenia i interwencji medycznej. Działania skórne, takie jak wysypka i pokrzywka, występują rzadko, natomiast ciężkie reakcje dermatologiczne o nieznanej częstości, w tym rumień wielopostaciowy, zespół Stevensa-Johnsona, toksyczna martwica naskórka oraz ostra uogólniona krostkowica, stanowią zagrożenie życia i wymagają pilnej diagnostyki oraz leczenia.
ambroksol chlorowodorek, biegunka, błona śluzowa, ból brzucha, ból żołądka, ciężka reakcja skórna, dyskomfort żołądkowy, działanie niepożądane, jama brzuszna, mdłości, niestrawność, niewydolność krążeniowo-oddechowa, nudności, obrzęk naczynioruchowy, obrzęk skóry, ostra uogólniona krostkowica, pokrzywka, profil bezpieczeństwa, przewód pokarmowy, reakcja alergiczna, reakcja anafilaktyczna, reakcja nadwrażliwości, rumień wielopostaciowy, ryzyko infekcji, spadek ciśnienia tętniczego, świąd, tkanka podskórna, toksyczna martwica naskórka, treść żołądkowa, układ immunologiczny, wstrząs anafilaktyczny, wymioty, wysypka, zaburzenia skóry, zaburzenia układu immunologicznego, zaburzenia wodno-elektrolitowe, zaburzenia żołądka i jelit, zespół Stevensa-Johnsona, zmiana skórna - Leksykon leków
Interakcje leku – Racedryl 30 mg
Racekadotryl (Racedryl 30 mg) wykazuje istotną interakcję z inhibitorami konwertazy angiotensyny (ACE), takimi jak kaptopryl, enalapryl, lizynopryl, peryndopryl i ramipryl, co znacząco zwiększa ryzyko wystąpienia obrzęku naczynioruchowego (angioedema). Mechanizm tej interakcji opiera się na kumulacji bradykininy, prowadzącej do potencjalnie zagrażających życiu obrzęków obejmujących twarz, wargi, język, krtań, kończyny lub narządy wewnętrzne. W związku z tym zaleca się unikanie jednoczesnego stosowania racekadotrylu z inhibitorami ACE lub ścisłe monitorowanie pacjentów, a także edukację pacjentów w zakresie rozpoznawania objawów obrzęku i konieczności natychmiastowego kontaktu z lekarzem. Ponadto, należy zebrać szczegółowy wywiad farmakologiczny przed rozpoczęciem terapii.
angioedema, biegunka ostra, bradykinina, chemioterapeutyk przeciwbakteryjny, enalapryl, farmakokinetyka racekadotrylu, farmakoterapia, inhibitor ACE, inhibitor konwertazy angiotensyny, kaptopryl, kinetyka racekadotrylu, lek przeciwbiegunkowy, lizynopryl, loperamid, nifuroksazyd, obrzęk krtani, obrzęk naczynioruchowy, obrzęk twarzy, odwodnienie organizmu, peryndopryl, podrażnienie przewodu pokarmowego, racekadotryl, ramipryl, terapia skojarzona - Leksykon leków
Działania niepożądane – Kreon Travix Max 20000 Ph.Eur.U. aktywności lipolitycznej
Kreon Travix Max, zawierający 300 mg proszku trzustkowego (pankreatyny) o aktywności lipolitycznej 20 000 Ph.Eur.U., jest stosowany jako enzymatyczna terapia zastępcza. W badaniach klinicznych obejmujących ponad 1000 pacjentów najczęściej obserwowano działania niepożądane ze strony układu pokarmowego, takie jak bóle brzucha (≥1/10), nudności, wymioty, zaparcia, wzdęcia i biegunka (≥1/100 do <1/10). Działania te miały zazwyczaj łagodny lub umiarkowany przebieg. Rzadziej występowały zmiany skórne, takie jak wysypka (≥1/1000 do <1/100). Po wprowadzeniu leku do obrotu zgłaszano również reakcje nadwrażliwości, w tym reakcje anafilaktyczne oraz kolonopatię włókniejącą, które stanowią poważne powikłania wymagające natychmiastowej interwencji medycznej.
aktywność lipolityczna, biegunka, ból brzucha, enzym trzustkowy, kapsułka dojelitowa, kolonopatia włókniejąca, mukowiscydoza, nadwrażliwość, niedociśnienie, nudność, obrzęk naczynioruchowy, obrzęk okolic oczu, pankreatyna, pokrzywka, reakcja anafilaktyczna, świąd, tachykardia, wstrząs anafilaktyczny, wymioty, wysypka, wzdęcie, zaburzenie oddechowe, zaparcie, zwężenie odcinka krętniczo-kątniczego - Leksykon substancji czynnych
Darunawir – Działania niepożądane
Darunawir, inhibitor proteazy HIV-1, stosowany jest w terapii skojarzonej z rytonawirem lub kobicystatem w dawkach od 75 mg do 800 mg. Profil bezpieczeństwa oceniono na podstawie badań klinicznych z udziałem pacjentów przez średnio 95,3 tygodnia, gdzie 51,3% doświadczyło działań niepożądanych. Najczęstsze objawy to biegunka (≥1/10), nudności, wysypka, ból głowy i wymioty (≥1/100 do <1/10). Ciężkie działania obejmują ostrą niewydolność nerek, zawał mięśnia sercowego, zespół zapalnej reaktywacji immunologicznej, małopłytkowość i martwicę kości. Profil bezpieczeństwa dawki 800/100 mg raz dziennie u pacjentów wcześniej nieleczonych jest zbliżony do dawki 600/100 mg dwa razy dziennie, z częstszymi, lecz łagodnymi nudnościami.
autoimmunologiczne zapalenie wątroby, choroba Gravesa-Basedowa, cukrzyca, cytolityczne zapalenie wątroby, dławica piersiowa, dna moczanowa, ginekomastia, hemofilia, hipercholesterolemia, hiperlipidemia, hipertriglicerydemia, inhibitor proteazy HIV, insulinooporność, kamica nerkowa, kobicystat, leukopenia, małopłytkowość, martwica kości, martwica toksyczno-rozpływna naskórka, nadwrażliwość, nefropatia kryształowa, neuropatia obwodowa, neutropenia, niedoczynność tarczycy, niedokrwistość, obrzęk naczynioruchowy, osteoporoza, ostra niewydolność nerek, osutka krostkowa, rabdomioliza, refluks żołądkowo-przełykowy, rumień wielopostaciowy, rytonawir, stłuszczenie wątroby, zakażenie HIV-1, zapalenie trzustki, zapalenie wątroby, zawał mięśnia sercowego, zawroty głowy, zespół DRESS, zespół Stevensa-Johnsona, zespół zapalnej reaktywacji immunologicznej - Leksykon chorób i schorzeń
Przewlekłe pokrzywki – Objawy
Przewlekła pokrzywka (CU) definiowana jest jako nawracające bąble pokrzywkowe utrzymujące się ponad 6 tygodni, pojawiające się co najmniej dwa razy w tygodniu, dotykając do 5% populacji. Wyróżnia się dwa główne typy: przewlekłą pokrzywkę samoistną (CSU/CIU), bez identyfikowalnej przyczyny zewnętrznej, oraz przewlekłą pokrzywkę indukowalną, wywoływaną przez specyficzne bodźce fizyczne (np. zimno, ciepło, ucisk). Charakterystyczne objawy to bąble o różnej wielkości, intensywny świąd, obrzęk naczynioruchowy (występujący u 40-50% pacjentów) oraz objawy ogólnoustrojowe, takie jak bóle stawów czy zmęczenie. Przebieg choroby jest nieprzewidywalny: u około 50% pacjentów następuje remisja w ciągu roku, u 80-90% w ciągu 5 lat, natomiast u 11-14% objawy mogą utrzymywać się ponad 5 lat, a w niektórych przypadkach nawet do 10-20 lat. CSU cechuje wyższy wskaźnik remisji (do 80% w ciągu 12 miesięcy), podczas gdy pokrzywka indukowalna często ma dłuższy przebieg, szczególnie w przypadku pokrzywki z zimna i słonecznej.
autoimmunologiczne zapalenie tarczycy, bąbel pokrzywkowy, celiakia, choroba tarczycy, kołatanie serca, niesteroidowy lek przeciwzapalny, obrzęk naczynioruchowy, parestezja, pokrzywka cieplna, pokrzywka dermograficzna, pokrzywka słoneczna, pokrzywka z ucisku, pokrzywka z zimna, przewlekła pokrzywka, przewlekła pokrzywka idiopatyczna, przewlekła pokrzywka indukowalna, przewlekła pokrzywka samoistna, remisja, reumatoidalne zapalenie stawów, świąd skóry, świszczący oddech, toczeń rumieniowaty układowy, zaczerwienienie skóry, zespół Sjögrena - Leksykon leków
Przeciwwskazania – Co-Diovan 160 mg + 25 mg
Produkt leczniczy Co-Diovan 160 mg + 25 mg, zawierający walsartan (antagonista receptora angiotensyny II) oraz hydrochlorotiazyd (diuretyk tiazydowy), jest przeciwwskazany u pacjentów z nadwrażliwością na składniki aktywne lub substancje pomocnicze, a także u kobiet w drugim i trzecim trymestrze ciąży ze względu na ryzyko toksycznego wpływu na płód. Ponadto, stosowanie leku jest bezwzględnie przeciwwskazane przy ciężkich zaburzeniach czynności wątroby (ciężkie uszkodzenie miąższu, marskość żółciowa, cholestaza) oraz przy ciężkiej niewydolności nerek (klirens kreatyniny < 30 ml/min) lub bezmoczu, co wynika z ryzyka kumulacji leku i nasilenia działań niepożądanych. Dodatkowo, obecność opornej hipokaliemii, hiponatremii, hiperkalcemii lub objawowej hiperurykemii stanowi przeciwwskazanie ze względu na możliwość pogorszenia tych zaburzeń elektrolitowych przez hydrochlorotiazyd.
aliskiren, antagonista receptora angiotensyny II, bezmocz, cholestaza, diuretyk tiazydowy, dna moczanowa, hiperkalcemia, hiperkaliemia, hiperurykemia objawowa, hipokaliemia oporna na leczenie, hiponatremia, hipotonia, hydrochlorotiazyd, inhibitor reniny, klirens kreatyniny, marskość żółciowa wątroby, obrzęk naczynioruchowy, pochodna sulfonamidu, trymestr ciąży, walsartan, współczynnik filtracji kłębuszkowej, wstrząs anafilaktyczny, zaburzenie czynności wątroby - Leksykon leków
Działania niepożądane – Prospan 35 mg/5 ml
Prospan, zawierający wyciąg suchy z liści bluszczu (Hedera helix L.), może wywoływać działania niepożądane głównie w obrębie układu immunologicznego i pokarmowego, których częstość występowania jest nieznana. W zakresie układu immunologicznego obserwuje się reakcje alergiczne takie jak pokrzywka (bąble pokrzywkowe, obrzęk skóry), wysypka skórna (zmiany rumieniowe, grudkowe, plamiste), duszności (uczucie braku powietrza, świszczący oddech) oraz reakcje anafilaktyczne (nagłe objawy wielonarządowe, wstrząs). W przypadku układu pokarmowego zgłaszane są nudności, wymioty oraz biegunka, które mogą prowadzić do zaburzeń wodno-elektrolitowych. Postępowanie obejmuje odstawienie leku, stosowanie leków przeciwhistaminowych, miejscowych kortykosteroidów, tlenoterapię, leki rozszerzające oskrzela, przeciwwymiotne oraz wyrównanie zaburzeń elektrolitowych w zależności od objawów.
bąbel pokrzywkowy, biegunka, duszność, działanie niepożądane, Hedera helix, klasyfikacja MedDRA, lek przeciwbiegunkowy, lek przeciwhistaminowy, lek przeciwwymiotny, lek rozszerzający oskrzela, miejscowy kortykosteroid, nudności, obrzęk naczynioruchowy, pokrzywka, reakcja alergiczna, reakcja anafilaktyczna, skurcz oskrzeli, wyciąg z liści bluszczu, wymioty, wysypka skórna, zaburzenie wodno-elektrolitowe - Leksykon leków
Działania niepożądane – Moxifloxacinum Stulln 5 mg/ml
Moksyfloksacyna w postaci kropli do oczu (5 mg/ml) była badana klinicznie u 2252 pacjentów, z czego większość (ponad 1900) stosowała lek 3 razy dziennie. Badania obejmowały populacje z USA, Kanady, Japonii i Indii. Nie odnotowano poważnych działań niepożądanych okulistycznych ani ogólnoustrojowych. Najczęściej zgłaszanymi działaniami niepożądanymi były podrażnienie i ból oka, występujące u 1-2% pacjentów, z czego 96% miało charakter łagodny. Działania niepożądane klasyfikowano według częstości występowania, a wśród nich odnotowano m.in. rzadkie zmniejszenie stężenia hemoglobiny, bóle głowy (≥ 0,1%), suchość i przekrwienie oka, a także rzadkie przypadki zwiększenia aktywności aminotransferaz. U pacjentów pediatrycznych profil bezpieczeństwa był podobny do dorosłych, z częstością podrażnienia i bólu oka na poziomie 0,9%.
ból oka, dysgeuzja, fluorochinolon, kołatanie serca, kortykosteroid, krwawienie spojówkowe, łzawienie, moksyfloksacyna, naciek rogówki, nadwrażliwość, nadżerka rogówki, niedokrwistość, obrzęk naczynioruchowy, obrzęk rogówki, obrzęk spojówek, parestezja, podrażnienie oka, punkcikowate zapalenie rogówki, reakcja anafilaktyczna, reakcja nadwrażliwości, światłowstręt, wewnętrzne zapalenie oka, wrzodziejące zapalenie rogówki, zapalenie powiek, zapalenie rogówki, zapalenie spojówek, zerwanie ścięgna, złogi rogówki, zmętnienie rogówki - Leksykon leków
Przeciwwskazania – Ramicor 10 mg
Ramipryl, jako inhibitor ACE, jest przeciwwskazany u pacjentów z nadwrażliwością na substancję czynną lub inne inhibitory ACE, a także u osób z historią obrzęku naczynioruchowego, który może być dziedziczny, idiopatyczny lub wywołany wcześniejszym stosowaniem inhibitorów ACE bądź AIIRA. Terapia skojarzona z sakubitrylem i walsartanem jest zabroniona, a rozpoczęcie leczenia ramiprylem po zakończeniu terapii sakubitrylem z walsartanem wymaga co najmniej 36-godzinnej przerwy ze względu na ryzyko obrzęku naczynioruchowego. Ponadto, stosowanie ramiprylu jest przeciwwskazane u pacjentów poddawanych hemodializie lub hemofiltracji z użyciem błon dializacyjnych o ujemnym ładunku elektrycznym, co może wywołać ciężkie reakcje rzekomoanafilaktyczne. Lek nie powinien być stosowany u osób z istotnym obustronnym zwężeniem tętnic nerkowych lub zwężeniem tętnicy jedynej czynnej nerki, gdyż może to prowadzić do ostrej niewydolności nerek.
afereza lipoprotein, aliskiren, antagonista receptora angiotensyny II, cylazapryl, GFR, hemodializa, hemofiltracja, hiperkaliemia, hipoplazja czaszki, hipotonia, inhibitor ACE, małowodzie, nadciśnienie tętnicze, nadwrażliwość, niestabilność hemodynamiczna, niewydolność serca, obrzęk naczynioruchowy, ostra niewydolność nerek, ostre uszkodzenie nerek, ramipryl, reakcja rzekomoanafilaktyczna, sakubitryl z walsartanem, wstrząs anafilaktyczny, zabieg pozaustrojowy, zwężenie tętnicy nerkowej - Leksykon substancji czynnych
Estradiol – Działania niepożądane
Estradiol, kluczowy estrogen stosowany w hormonalnej terapii zastępczej (HTZ) oraz leczeniu zaburzeń hormonalnych, wiąże się z szerokim spektrum działań niepożądanych. Najczęściej obserwowane to ból i tkliwość piersi (6-31%), krwawienia z dróg rodnych (10-20%), bóle głowy (7-10%) oraz nudności i bóle brzucha (2-5%). Systemy transdermalne często wywołują miejscowe reakcje skórne, takie jak rumień (8,5-20,8%), świąd (19,8%) i wysypka (20,8%). Estradiol wpływa na układ rozrodczy, nerwowy i żołądkowo-jelitowy, powodując m.in. hiperplazję endometrium, migreny, depresję, nudności oraz zatrzymanie płynów i nadciśnienie tętnicze. Szczególnie istotne jest zwiększone ryzyko żylnej choroby zakrzepowo-zatorowej (1,3-3-krotnie wyższe), udaru niedokrwiennego mózgu (1,5-krotnie wyższe) oraz powikłań sercowo-naczyniowych, zwłaszcza w pierwszym roku terapii.
choroba pęcherzyka żółciowego, choroba wieńcowa, hiperplazja endometrium, hirsutyzm, hormonalna terapia zastępcza, kamica żółciowa, kandydoza pochwy, migrena, nadciśnienie tętnicze, niedokrwistość hemolityczna, nowotwór hormonozależny, obrzęk naczynioruchowy, ostuda, plamica naczyniowa, pokrzywka, rak endometrium, rak jajnika, rak piersi, reakcja anafilaktyczna, rozrost błony śluzowej macicy, rumień guzowaty, rumień wielopostaciowy, trądzik, udar niedokrwienny mózgu, układ nerwowy, włókniak macicy, zaburzenie hormonalne, zakrzepica żył głębokich, zakrzepowe zapalenie żył, zapalenie pochwy, zatorowość płucna, zawał mięśnia sercowego, żółtaczka cholestatyczna, żylna choroba zakrzepowo-zatorowa - Leksykon leków
Działania niepożądane – Valarox 80 mg + 10 mg
Valarox, zawierający rozuwastatynę wapniową oraz walsartan w dawkach 10 mg + 80 mg, 20 mg + 80 mg, 10 mg + 160 mg i 20 mg + 160 mg, wykazuje profil działań niepożądanych charakterystyczny dla obu substancji czynnych. Rozuwastatyna może powodować miopatię, rabdomiolizę, podwyższenie aktywności transaminaz (występujące niezbyt często), zapalenie wątroby, żółtaczkę (rzadko), a także zwiększa ryzyko rozwoju cukrzycy typu 2 (często). Walsartan natomiast może wywoływać hiperkaliemię (częstość nieznana), obrzęk naczynioruchowy (częstość nieznana) oraz zmniejszenie liczby hemoglobiny i erytrocytów (częstość nieznana). Częstość działań niepożądanych nie wykazuje zależności od dawki, czasu leczenia, płci, wieku ani rasy pacjentów. W badaniach klinicznych odsetek przerwania terapii z powodu działań niepożądanych wyniósł poniżej 4%.
białkomocz, cukrzyca typu 2, hepatotoksyczność, hiperkaliemia, kinaza kreatynowa, krwiomocz, leukopenia, mioglobina, miopatia, nadciśnienie tętnicze, neutropenia, obrzęk naczynioruchowy, polineuropatia, rabdomioliza, rozuwastatyna wapniowa, transaminazy, trombocytopenia, walsartan, zapalenie mięśni, zapalenie naczyń, zapalenie trzustki, zapalenie wątroby, zespół Stevensa-Johnsona, żółtaczka - Leksykon leków
Działania niepożądane – Eferox 50 mcg
Lek Eferox, zawierający lewotyroksynę sodową bezwodną, może wywoływać działania niepożądane głównie związane z farmakologicznym efektem nadmiaru hormonu tarczycy, manifestujące się objawami nadczynności tarczycy. Najpoważniejszym powikłaniem jest przełom tarczycowy, stan zagrożenia życia charakteryzujący się bardzo wysoką gorączką, tachykardią, arytmią, niedociśnieniem tętniczym, niewydolnością serca, żółtaczką, splątaniem, drgawkami i śpiączką. Działania niepożądane obejmują reakcje nadwrażliwości (wysypka, świąd, obrzęk, duszność), zaburzenia psychiczne (niepokój, pobudzenie, bezsenność), objawy neurologiczne (drżenie, ból głowy, drgawki), kardiologiczne (dławica piersiowa, zaburzenia rytmu, tachykardia, niewydolność serca, zawał mięśnia sercowego), a także objawy ze strony przewodu pokarmowego (biegunka, wymioty, nudności, ból brzucha) i układu mięśniowo-szkieletowego (bóle stawów, skurcze mięśni, osteoporoza). Osteoporoza jest szczególnie istotna u kobiet pomenopauzalnych stosujących dawki supresyjne lewotyroksyny. Częstość występowania większości działań niepożądanych jest nieznana lub rzadka (≥1/10 000 do <1/1 000).
bezsenność, biegunka, ból głowy, ból stawu, dławica piersiowa, drgawki, drżenie, duszność, kołatanie serca, lewotyroksyna sodowa bezwodna, nadciśnienie tętnicze, nadczynność tarczycy, nadwrażliwość, niedociśnienie tętnicze, niepokój, nieregularna miesiączka, niewydolność serca, obrzęk naczynioruchowy, osłabienie mięśni, osteoporoza, pokrzywka, przełom tarczycowy, skurcz mięśni, śpiączka, splątanie, tachykardia, zaburzenia rytmu serca, zawał mięśnia sercowego, zmniejszenie masy ciała, żółtaczka, zwiększenie apetytu - Leksykon leków
Działania niepożądane – Vimetso 50 mg + 1000 mg
Profil bezpieczeństwa leku Vimetso, zawierającego wildagliptynę i metforminę, opiera się na danych z randomizowanych badań klinicznych obejmujących 6197 pacjentów, z czego 3698 otrzymywało wildagliptynę z metforminą, a 2499 placebo z metforminą. Większość działań niepożądanych miała łagodny, przemijający charakter i nie wymagała przerwania terapii. Nie stwierdzono zależności częstości działań niepożądanych od wieku, rasy, czasu leczenia czy dawki. Wildagliptyna wiąże się z ryzykiem zapalenia trzustki, a metformina z kwasicą mleczanową, szczególnie u pacjentów z niewydolnością nerek. Rzadko obserwowano zaburzenia czynności wątroby, w tym zapalenie wątroby, które ustępowały po odstawieniu leku. W badaniach do 24 tygodni częstość wzrostu aktywności AlAT lub AspAT >3x ULN wynosiła 0,2-0,3%. Hipoglikemia występowała rzadko w monoterapii (0,4%), ale częściej w terapii skojarzonej, np. wildagliptyna + pochodna sulfonylomocznika + metformina 5,1%, a z insuliną 14% pacjentów.
astenia, biorównoważność, choroba refluksowa przełyku, hipoglikemia, inhibitor ACE, kwasica mleczanowa, metformina, niedokrwistość megaloblastyczna, obrzęk naczynioruchowy, pemfigoid pęcherzowy, placebo, pochodna sulfonylomocznika, pokrzywka, wildagliptyna, zaburzenie czynności wątroby, zakażenie górnych dróg oddechowych, zapalenie naczyń skóry, zapalenie nosogardzieli, zapalenie trzustki, zapalenie wątroby - Leksykon substancji czynnych
Esomeprazol – Działania niepożądane
Esomeprazol wykazuje dobrze udokumentowany profil bezpieczeństwa, niezależny od postaci farmaceutycznej, wskazań terapeutycznych oraz grup wiekowych. Najczęściej obserwowanymi działaniami niepożądanymi są bóle głowy, bóle brzucha, biegunka i nudności, bez zależności od dawki. Rzadkie, ale istotne powikłania obejmują leukopenię, trombocytopenię, agranulocytozę, pancytopenię, reakcje nadwrażliwości (w tym anafilaksję), hiponatremię, hipomagnezemię (często powiązaną z hipokalemią i hipokalcemią), ciężkie reakcje skórne (zespół Stevensa-Johnsona, TEN, DRESS), zapalenie wątroby z ryzykiem niewydolności i encefalopatii u pacjentów z chorobą wątroby, a także śródmiąższowe zapalenie nerek. Długotrwałe stosowanie wiąże się z ryzykiem złamań kości (szyjka kości udowej, nadgarstek, kręgosłup). Profil bezpieczeństwa u dzieci (0-18 lat) jest zgodny z danymi dla dorosłych, bez nowych sygnałów niepożądanych.
agranulocytoza, bezsenność, biegunka, ból brzucha, ból głowy, dysguezia, encefalopatia wątrobowa, esomeprazol, ginekomastia, hipokalcemia, hipokaliemia, hipomagnezemia, hiponatremia, inhibitor pompy protonowej, kandydoza przewodu pokarmowego, leukopenia, małopłytkowość, martwica toksyczno-rozpływna naskórka, mikroskopowe zapalenie okrężnicy, nadwrażliwość, niewydolność wątroby, nudności, obrzęk naczynioruchowy, omeprazol, pancytopenia, polip żołądka, reakcja anafilaktyczna, rumień wielopostaciowy, skurcz oskrzeli, śródmiąższowe zapalenie nerek, toczeń rumieniowaty skórny, wstrząs anafilaktyczny, zaburzenia widzenia, zapalenie jamy ustnej, zapalenie wątroby, zawroty błędnikowe, zespół DRESS, zespół Stevensa-Johnsona, złamanie szyjki kości udowej - Leksykon leków
Przeciwwskazania – Benalapril 5 5 mg
Przed rozpoczęciem terapii Benalaprilem (enalapryl maleinian) konieczne jest wykluczenie przeciwwskazań, w tym nadwrażliwości na substancję czynną lub inne inhibitory ACE oraz obecności obrzęku naczynioruchowego w wywiadzie (w tym dziedzicznego i idiopatycznego), ze względu na ryzyko ciężkich reakcji alergicznych i potencjalnie zagrażającego życiu obrzęku dróg oddechowych. Produkt zawiera laktozę jednowodną w ilościach: 171 mg (5 mg tabletka), 166 mg (10 mg) oraz 156 mg (20 mg), co wymaga ostrożności u pacjentów z nietolerancją galaktozy lub niedoborem laktazy. Benalapril jest przeciwwskazany w drugim i trzecim trymestrze ciąży z powodu ryzyka poważnych uszkodzeń płodu, takich jak hipotensja, hipoplazja czaszki, zaburzenia rozwoju nerek, małowodzie oraz zgon wewnątrzmaciczny lub noworodkowy.
aliskiren, dziedziczny obrzęk naczynioruchowy, enalapryl maleinian, hiperkaliemia, hipoplazja czaszki, hipotonia, idiopatyczny obrzęk naczynioruchowy, inhibitor ACE, laktoza jednowodna, małowodzie, niedobór laktazy, niedrożność dróg oddechowych, nietolerancja galaktozy, niewydolność nerek, obrzęk naczynioruchowy, reakcja alergiczna, sakubitryl z walsartanem, współczynnik przesączania kłębuszkowego, zespół złego wchłaniania glukozy-galaktozy - Leksykon substancji czynnych
Wyciąg z owoców palmy sabal – Przeciwwskazania stosowania
Wyciąg z owoców palmy sabal (Serenoa repens) jest substancją czynną stosowaną w terapii łagodnego przerostu gruczołu krokowego, z preparatem Prostamol Uno jako przykładem produktu zawierającego 320 mg ekstraktu. Bezwzględnym przeciwwskazaniem do jego stosowania jest potwierdzona nadwrażliwość na wyciąg lub na substancje pomocnicze, w tym składniki żelatynowej otoczki kapsułek. Objawy nadwrażliwości mogą obejmować reakcje skórne (wysypka, pokrzywka, świąd, rumień), dolegliwości ze strony układu pokarmowego (nudności, wymioty, biegunka, bóle brzucha), układu oddechowego (duszność, skurcz oskrzeli) oraz reakcje ogólnoustrojowe, takie jak obrzęk naczynioruchowy czy anafilaksja. W preparacie stosowany jest alkohol etylowy 96% (V/V) jako rozpuszczalnik ekstrakcyjny, co wymaga ostrożności u pacjentów z ciężkimi schorzeniami wątroby lub nadwrażliwością na alkohol, mimo że nie stanowi to formalnego przeciwwskazania.
alkohol etylowy, alternatywne metody leczenia, charakterystyka produktu leczniczego, ciężkie schorzenie wątroby, łagodny przerost gruczołu krokowego, leczenie objawowe, nadwrażliwość na substancję czynną, obrzęk naczynioruchowy, otoczka żelatynowa, pokrzywka, Prostamol Uno, reakcja alergiczna, reakcja anafilaktyczna, rozpuszczalnik ekstrakcyjny, Serenoa repens, skurcz oskrzeli, współistniejące schorzenia, wyciąg z owoców palmy sabal