obrzęk naczynioruchowy
Obrzęk naczynioruchowy to nagła, miejscowa opuchlizna tkanek miękkich, przede wszystkim skóry i błon śluzowych, spowodowana zwiększoną przepuszczalnością naczyń krwionośnych. Charakteryzuje się szybkim rozwojem obrzęku, który może dotyczyć twarzy, warg, języka, krtani, kończyn, narządów płciowych lub przewodu pokarmowego.
Mechanizm powstawania obrzęku naczynioruchowego związany jest najczęściej z uwalnianiem mediatorów zapalnych, takich jak histamina, bradykinina czy leukotrieny. Wyróżnia się obrzęk alergiczny (mediowany przez IgE), niealergiczny (związany z działaniem leków, np. inhibitorów ACE), wrodzony (dziedziczny niedobór inhibitora C1-esterazy) oraz idiopatyczny (o nieznanej przyczynie).
Obrzęk naczynioruchowy górnych dróg oddechowych stanowi stan zagrożenia życia wymagający natychmiastowej interwencji. W przypadku obrzęku alergicznego leczenie obejmuje podanie adrenaliny, kortykosteroidów i leków przeciwhistaminowych. W obrzęku bradykininowym (np. dziedzicznym) stosuje się koncentrat inhibitora C1-esterazy, antagonistów receptora bradykininowego lub świeżo mrożone osocze.
Profilaktyka polega na identyfikacji i unikaniu czynników wyzwalających, edukacji pacjenta oraz, w przypadku obrzęku wrodzonego, na długoterminowym leczeniu zapobiegawczym inhibitorami C1-esterazy, antagonistami receptora bradykininowego lub lekami antyfibrynolitycznymi.
Powiązane wpisy
- Leksykon leków
Działania niepożądane – Physioneal 40 z glukozą 1,36 w/v 13,6 mg/ml 13,6 g/l + 5,38 g/l + 0,184 g/l + 0,051 g/l + 2,1 g/l + 1,68 g/l
Physioneal 40, stosowany w dializie otrzewnowej, zawiera bufor o łącznym stężeniu 40 mmol/l (15 mmol/l mleczanu i 25 mmol/l wodorowęglanu), co może prowadzić do metabolicznych działań niepożądanych, z alkalozą występującą u około 10% pacjentów jako najczęstszym zaburzeniem. Inne często obserwowane efekty to hipokaliemia, zatrzymanie płynów oraz hiperkalcemia. Działania niepożądane obejmują również objawy ze strony układu nerwowego (bóle głowy, zawroty), układu żołądkowo-jelitowego (dyspepsja, wzdęcia, nudności), a także zaburzenia ogólne, takie jak złe samopoczucie i wzrost masy ciała, który może być związany z hiperwolemią. Częstość występowania działań niepożądanych została sklasyfikowana od bardzo często (≥1/10) do bardzo rzadko (<1/10000), z niektórymi powikłaniami, jak zapalenie otrzewnej i niewydolność błony otrzewnej, o nieznanej częstości.
alkaloza, anoreksja, bakteryjne zapalenie otrzewnej, ból brzucha, ból głowy, ból mięśniowo-szkieletowy, dializa otrzewnowa, duszność, dysfagia, dyspepsja, eozynofilia, hiperglikemia, hiperkalcemia, hiperwolemia, hipokaliemia, kwasica mleczanowa, nadciśnienie, niedociśnienie, niewydolność błony otrzewnej, nudności, obrzęk naczynioruchowy, odwodnienie, otorbiające stwardnienie otrzewnej, równowaga kwasowo-zasadowa, roztwór dializacyjny, stężenie wodorowęglanów, wymioty, wysypka, wzdęcia, zapalenie otrzewnej, zatrzymanie płynów, zawroty głowy, zmętnienie dializatu - Leksykon leków
Działania niepożądane – Telfexo 120 mg 120 mg
Chlorowodorek feksofenadyny w dawce 120 mg (Telfexo) wykazuje profil bezpieczeństwa potwierdzony badaniami klinicznymi oraz nadzorem po wprowadzeniu do obrotu. Najczęściej obserwowane działania niepożądane o częstości ≥1/100 do <1/10 obejmują bóle głowy, senność i zawroty głowy (układ nerwowy) oraz nudności (układ pokarmowy). Zmęczenie występuje niezbyt często (≥1/1000 do <1/100). Po wprowadzeniu leku do obrotu zgłaszano również reakcje nadwrażliwości (obrzęk naczynioruchowy, duszność, anafilaksja), zaburzenia psychiczne (bezsenność, nerwowość, koszmary senne), zaburzenia rytmu serca (tachykardia, kołatanie serca), biegunki, wysypki, pokrzywkę, świąd oraz nieostre widzenie, których częstość nie może być precyzyjnie określona. Objawy te mogą wymagać natychmiastowej interwencji i różnicowania z innymi schorzeniami.
anafilaksja, bezsenność, biegunka, ból głowy, dermatoza, duszność, feksofenadyna, kołatanie serca, koszmary senne, nerwowość, nieostre widzenie, nieprawidłowe sny, nudności, obrzęk naczynioruchowy, pokrzywka, reakcja nadwrażliwości, senność, świąd, tachykardia, Telfexo, ucisk w klatce piersiowej, wysypka, zaburzenia elektrolitowe, zaburzenia rytmu serca, zaburzenia snu, zaczerwienienie skóry, zawroty głowy, zmęczenie - Leksykon leków
Specjalne ostrzeżenia – Linefor
Pregabalina (Linefor) wymaga szczególnej ostrożności klinicznej ze względu na ryzyko działań niepożądanych, takich jak przyrost masy ciała u pacjentów z cukrzycą, reakcje nadwrażliwości (w tym obrzęk naczynioruchowy), ciężkie reakcje skórne (SJS, TEN), zawroty głowy, senność, zaburzenia psychiczne oraz niewyraźne widzenie. U pacjentów z upośledzoną czynnością nerek dawkę należy dostosować zgodnie z klirensem kreatyniny (np. dla CLcr ≥ 60 ml/min dawka początkowa 150 mg/dobę, maksymalna 600 mg/dobę, podawana BID lub TID). Istotne jest monitorowanie objawów depresji oddechowej, zwłaszcza u osób z chorobami układu oddechowego, neurologicznymi, nerkowymi oraz u osób starszych, a także ryzyka myśli i zachowań samobójczych, które mogą wymagać przerwania terapii. Wskazane jest także zachowanie ostrożności przy jednoczesnym stosowaniu pregabaliny z opioidami ze względu na zwiększone ryzyko zgonu (iloraz szans 1,68; 95% CI 1,19-2,36), nawet przy dawkach pregabaliny ≤300 mg/dobę (iloraz szans 1,52; 95% CI 1,04-2,22).
ciężka depresja oddechowa, ciężka niepożądana reakcja skórna, cukrzyca, depresja ośrodkowego układu nerwowego, drgawki, encefalopatia, hemodializa, klirens kreatyniny, monoterapia pregabaliną, myśli samobójcze, niedrożność jelit, nietolerancja galaktozy, niewydolność nerek, niewyraźne widzenie, obrzęk naczynioruchowy, osłabienie czynności przewodu pokarmowego, ośrodkowy ból neuropatyczny, porażenna niedrożność jelit, reakcja nadwrażliwości, senność, splątanie, toksyczne martwicze oddzielanie się naskórka, utrata przytomności, utrata wzroku, uzależnienie lekowe, wada wrodzona, wiek rozrodczy, zaburzenia psychiczne, zaparcie, zastoinowa niewydolność serca, zawroty głowy, zespół odstawienny, zespół Stevensa-Johnsona, zmiany w polu widzenia, zmniejszenie ostrości widzenia - Leksykon leków
Działania niepożądane – Losartan Krka 25 mg
Losartan Krka, zawierający losartan potasowy w dawkach 25 mg, 50 mg i 100 mg, wykazuje profil działań niepożądanych oparty na szerokich badaniach klinicznych obejmujących ponad 30 000 pacjentów z różnymi wskazaniami, w tym nadciśnieniem tętniczym, przewlekłą niewydolnością serca oraz cukrzycą typu 2 z białkomoczem. Najczęściej obserwowanym działaniem niepożądanym są zawroty głowy pochodzenia ośrodkowego (częstość ≥1/100 do <1/10). Inne często występujące działania to niedokrwistość (często, zwłaszcza u pacjentów z niewydolnością serca), hiperkaliemia (często, z odsetkiem hiperkaliemii >5,5 mmol/l wynoszącym 9,9% w badaniu RENAAL), zwiększenie stężenia mocznika i kreatyniny w surowicy oraz zaburzenia czynności nerek, które mogą być odwracalne po przerwaniu terapii. Rzadziej zgłaszano reakcje nadwrażliwości, w tym obrzęk naczynioruchowy z potencjalnym zagrożeniem niedrożności dróg oddechowych, zapalenie naczyń, depresję oraz zaburzenia neurologiczne jak parestezje i migrena.
białkomocz, dławica piersiowa, fotosensytywność, hiperkaliemia, hipoglikemia, hiponatremia, incydent naczyniowo-mózgowy, inhibitor ACE, losartan potasowy, małopłytkowość, migotanie przedsionków, nadciśnienie tętnicze, niedokrwistość, niewydolność nerek, obrzęk naczynioruchowy, parestezja, plamica Schoenleina-Henocha, przerost lewej komory serca, przewlekła niewydolność serca, rabdomioliza, reakcja anafilaktyczna, szum uszny, układ renina-angiotensyna-aldosteron, zaburzenia erekcji, zapalenie naczyń krwionośnych, zapalenie trzustki, zapalenie wątroby, zawroty głowy - Leksykon leków
Działania niepożądane – Requip-Modutab 8 mg
Ropinirol w postaci tabletek o przedłużonym uwalnianiu (Requip-Modutab) stosowany w leczeniu choroby Parkinsona wykazuje szerokie spektrum działań niepożądanych, które różnią się częstością i nasileniem w zależności od trybu leczenia (monoterapia vs terapia skojarzona z lewodopą). Do najczęstszych działań należą senność (bardzo często, ≥1/10), nudności (bardzo często), omamy i splątanie (często, ≥1/100 do <1/10) w monoterapii oraz dyskinezy (bardzo często) w terapii skojarzonej. Inne istotne działania to niedociśnienie ortostatyczne (często w monoterapii, niezbyt często w terapii skojarzonej), zawroty głowy, zaparcia, zgaga, wymioty, obrzęki obwodowe oraz reakcje nadwrażliwości o częstości nieznanej. Zaburzenia kontroli impulsów, takie jak patologiczny hazard, hiperseksualność czy kompulsywne zachowania, również zostały zgłoszone z częstością nieznaną i wymagają szczególnej uwagi klinicznej.
agonista dopaminy, apatia, badanie kliniczne, ból brzucha, choroba Parkinsona, czkawka, depresja, dyskineza, działanie niepożądane, enzym wątrobowy, hiperseksualność, kompulsywne jedzenie, lewodopa, majaczenie, mania, nagły napad snu, niedociśnienie ortostatyczne, niedociśnienie tętnicze, nudności, obrzęk naczynioruchowy, obrzęk nóg, obrzęk obwodowy, omamy, paranoja, patologiczny hazard, pokrzywka, reakcja nadwrażliwości, reakcja psychotyczna, ropinirol, senność, splątanie, spontaniczna erekcja, tabletka o przedłużonym uwalnianiu, urojenia, wymioty, zaburzenie kontroli impulsów, zaburzenie wątroby, zaparcie, zawroty głowy pochodzenia błędnikowego, zespół dysregulacji dopaminergicznej, zespół odstawienia agonisty dopaminy, zgaga, zwiększone libido - Leksykon leków
Działania niepożądane – Sitagliptin Medical Valley 25 mg
Stosowanie sytagliptyny u pacjentów z cukrzycą typu 2 wiąże się z różnorodnym profilem działań niepożądanych, w tym z ryzykiem ciężkich powikłań takich jak zapalenie trzustki (w tym martwicze lub krwotoczne), reakcje nadwrażliwości (w tym anafilaksja), śródmiąższowa choroba płuc oraz ostra niewydolność nerek. Hipoglikemia występuje często, zwłaszcza w terapii skojarzonej z pochodnymi sulfonylomocznika (4,7%-13,8%) i insuliną (9,6%). Inne często zgłaszane działania to ból głowy, zaparcia, świąd, wysypka oraz bóle mięśniowo-szkieletowe. Badanie TECOS, obejmujące 14 671 pacjentów, wykazało, że częstość ciężkich działań niepożądanych i zapalenia trzustki (0,3% vs 0,2% placebo) nie różni się istotnie od placebo, a ryzyko sercowo-naczyniowe nie jest zwiększone przy stosowaniu sytagliptyny w dawce 100 mg/dobę (lub 50 mg/dobę przy eGFR 30-50 mL/min/1,73 m²).
artropatia, bezpieczeństwo sercowo-naczyniowe, ciężka hipoglikemia, cukrzyca typu 2, hipoglikemia, martwicze zapalenie trzustki, obrzęk naczynioruchowy, obrzęk obwodowy, ostra niewydolność nerek, ostre zapalenie trzustki, pochodna sulfonylomocznika, reakcja anafilaktyczna, reakcja nadwrażliwości, śródmiąższowa choroba płuc, sytagliptyna, trombocytopenia, zaburzenie czynności nerek, zakażenie górnych dróg oddechowych, zapalenie błony śluzowej nosogardła, zapalenie kości i stawów, zapalenie naczyń skóry, zapalenie trzustki, zespół Stevensa-Johnsona, złuszczająca choroba skóry - Leksykon leków
Działania niepożądane – Epilantin 100 mg
Lakozamid (Epilantin) wykazuje specyficzny profil działań niepożądanych, potwierdzony w badaniach klinicznych i obserwacjach po wprowadzeniu do obrotu. W badaniach wspomagających leczenie napadów częściowych, 61,9% pacjentów leczonych lakozamidem zgłaszało co najmniej jedno działanie niepożądane, w porównaniu do 35,2% w grupie placebo. Najczęstsze działania niepożądane (≥10%) to zawroty głowy ośrodkowego pochodzenia, bóle głowy, nudności i podwójne widzenie, zwykle o nasileniu łagodnym do umiarkowanego. Działania te wykazują zależność od dawki i często ustępują po jej zmniejszeniu. Odsetek przerwania terapii z powodu działań niepożądanych wyniósł 12,2% w grupie lakozamidu, najczęściej z powodu zawrotów głowy. W monoterapii porównującej lakozamid z karbamazepiną CR, częstość przerwania leczenia była niższa dla lakozamidu (10,6% vs 15,6%). U pacjentów z uogólnioną padaczką idiopatyczną z napadami toniczno-klonicznymi pierwotnie uogólnionymi (PGTCS) profil bezpieczeństwa był podobny, z dodatkowymi działaniami niepożądanymi, takimi jak padaczka miokloniczna (2,5% vs 0%) i ataksja (3,3% vs 0%).
agranulocytoza, ataksja, blok przedsionkowo-komorowy, blok przedsionkowo-komorowy pierwszego stopnia, blok przedsionkowo-komorowy wyższego stopnia, bradykardia, dawka nasycająca, dyskineza, dyzartria, hipestezja, karbamazepina o kontrolowanym uwalnianiu, lakozamid, martwica toksyczno-rozpływna naskórka, migotanie przedsionków, nadwrażliwość na lek, napad miokloniczny, napad toniczno-kloniczny, obrzęk naczynioruchowy, oczopląs, ośrodkowy układ nerwowy, padaczka idiopatyczna, padaczka miokloniczna, parestezja, podwójne widzenie, szumy uszne, tachyarytmia komorowa, trzepotanie przedsionków, wielonarządowa reakcja nadwrażliwości, wydłużenie odstępu PR, wysypka polekowa z eozynofilią, zaburzenia poznawcze, zawroty głowy pochodzenia ośrodkowego, zespół DRESS, zespół Stevensa-Johnsona - Leksykon substancji czynnych
Kora kasztanowca – Działania niepożądane
Kora kasztanowca (Hippocastani cortex) wykazuje stosunkowo dobrą tolerancję jako substancja lecznicza, jednak może wywoływać działania niepożądane, które należy uwzględnić podczas ordynacji. Najczęściej opisywanym działaniem niepożądanym jest kontaktowe zapalenie skóry wywołane przez eskulinę, objawiające się zaczerwienieniem, świądem i wysypką w miejscu kontaktu. W preparatach złożonych, takich jak Hemorol, zawierających korę kasztanowca, obserwuje się szersze spektrum reakcji nadwrażliwości o nieznanej częstości, obejmujące duszność, obrzęk naczynioruchowy (choroba Quinckego), zapaść naczyniową oraz wstrząs anafilaktyczny. Ponadto, odnotowano zaburzenia hematologiczne, w tym methemoglobinemię, charakteryzującą się utlenieniem żelaza hemoglobiny z Fe²⁺ do Fe³⁺, co prowadzi do upośledzenia transportu tlenu i objawia się sinicą, dusznością oraz zawrotami głowy.
bronchospazm, choroba Quinckego, Departament Monitorowania Niepożądanych Działań Produktów Leczniczych, duszność, eskulina, hipotensja, Hippocastani cortex, klasyfikacja MedDRA, kontaktowe zapalenie skóry, kora kasztanowca, methemoglobinemia, obrzęk naczynioruchowy, pokrzywka, reakcja nadwrażliwości, sinica, wstrząs anafilaktyczny, zaburzenie hematologiczne, zaburzenie krwi i układu chłonnego, zaburzenie skóry i tkanki podskórnej, zaburzenie układu immunologicznego, zaburzenie układu krążenia, zapaść naczyniowa, żelazo hemoglobiny - Leksykon leków
Działania niepożądane – Clopizam 50 mg
Klozapina, substancja czynna leku Clopizam, jest stosowana w leczeniu schizofrenii opornej na leczenie oraz psychoz w przebiegu choroby Parkinsona, jednak jej stosowanie wiąże się z ryzykiem poważnych działań niepożądanych, w tym agranulocytozy, która występuje u około 0,78% pacjentów i w 70% przypadków pojawia się w pierwszych 18 tygodniach terapii. Konieczne jest systematyczne monitorowanie morfologii krwi, zwłaszcza liczby leukocytów, aby zapobiec powikłaniom takim jak posocznica. Inne istotne działania niepożądane obejmują napady padaczkowe związane z obniżeniem progu drgawkowego, zaburzenia sercowo-naczyniowe (częstoskurcz, niedociśnienie ortostatyczne, zapalenie mięśnia sercowego), a także metaboliczne zaburzenia glikemii, w tym hiperglikemię prowadzącą do kwasicy ketonowej lub śpiączki hiperosmolarnej. Często obserwuje się senność, zawroty głowy, zaparcia i nadmierne wydzielanie śliny, które mogą prowadzić do przerwania leczenia u 7,1-15,6% pacjentów.
agranulocytoza, akatyzja, częstoskurcz, depresja oddechowa, dysfagia, eozynofilia, granulocytopenia, hiperglikemia, hipertermia, kardiomiopatia, klozapina, kwasica ketonowa, leukopenia, majaczenie, małopłytkowość, nadmierne wydzielanie śliny, nadpłytkowość, napad drgawkowy, napad padaczkowy, neutropenia, niedociśnienie ortostatyczne, niedokrwistość, niedrożność jelit, obrzęk naczynioruchowy, ostre śródmiąższowe zapalenie nerek, ostre zapalenie trzustki, piorunująca martwica wątroby, posocznica, późna dyskineza, priapizm, rabdomioliza, sedacja, sedacja polekowa, śpiączka hiperosmolarna, torsades de pointes, wysięk osierdziowy, zaburzenie rytmu serca, zapalenie mięśnia sercowego, zapalenie osierdzia, zapalenie wątroby, zaparcie, zapaść krążeniowa, zatrzymanie oddychania, zespół DRESS, zespół iglica-fala, złośliwy zespół neuroleptyczny, żółtaczka cholestatyczna, żylna choroba zakrzepowo-zatorowa - Leksykon leków
Działania niepożądane – Dormicum 7,5 mg
Midazolam, substancja czynna leku Dormicum, jest benzodiazepiną, która może wywoływać liczne działania niepożądane o nieznanej częstości występowania. Do najważniejszych należą reakcje nadwrażliwości, w tym obrzęk naczynioruchowy, oraz zaburzenia psychiczne takie jak stan splątania, dezorientacja, zaburzenia emocjonalne i nastroju, które zwykle pojawiają się na początku terapii i ustępują z czasem. Istotne są reakcje paradoksalne (np. niepokój ruchowy, pobudzenie, agresja, omamy), szczególnie u osób starszych, które wymagają natychmiastowego odstawienia leku. Midazolam niesie ryzyko uzależnienia fizycznego i psychicznego, nawet przy dawkach terapeutycznych, a nagłe przerwanie leczenia może prowadzić do zespołu abstynencyjnego objawiającego się bezsennością z odbicia, lękiem i niepokojem ruchowym. Wśród działań niepożądanych układu nerwowego dominują senność, ból głowy, zawroty głowy, ataksja oraz niepamięć następcza, której ryzyko wzrasta przy wyższych dawkach.
ataksja, benzodiazepina, bezsenność z odbicia, ból głowy, depresja, depresja oddechowa, dezorientacja, diplopia, Dormicum, koszmar nocny, midazolam, nadaktywność, niepamięć następcza, niepokój ruchowy, niewydolność serca, obrzęk naczynioruchowy, omam, osłabienie mięśni, ostry zespół wieńcowy, pobudzenie, podwójne widzenie, reakcja nadwrażliwości, reakcja paradoksalna, reakcja skórna, sedacja pooperacyjna, senność dzienna, stan splątania, uzależnienie fizyczne, uzależnienie psychiczne, zaburzenie emocjonalne, zaburzenie nastroju, zaburzenie popędu płciowego, zaburzenie przewodu pokarmowego, zatrzymanie czynności serca, zawroty głowy, zespół abstynencyjny, zespół Kounisa, zespół z odbicia, złamanie kości, zmniejszona czujność, znużenie - Leksykon leków
Specjalne ostrzeżenia – Metypred
Metyloprednizolon, jako kortykosteroid, znacząco zwiększa ryzyko zakażeń, w tym wirusowych (np. ospa wietrzna, odra), bakteryjnych, grzybiczych, pierwotniakowych i pasożytniczych, co jest szczególnie istotne u pacjentów stosujących immunosupresyjne dawki lub w terapii skojarzonej. Zakażenia mogą mieć różny przebieg, od łagodnego do zagrażającego życiu, a ich częstość rośnie wraz ze wzrostem dawki leku. Szczepienia z użyciem żywych, osłabionych wirusów są przeciwwskazane, natomiast szczepionki inaktywowane mogą być mniej skuteczne. W przypadku gruźlicy leczenie metyloprednizolonem jest ograniczone do ciężkich postaci i wymaga jednoczesnej terapii przeciwgruźliczej oraz ścisłej obserwacji pacjentów z utajoną infekcją. Ponadto, stosowanie leku wiąże się z ryzykiem wystąpienia mięsaka Kaposiego, który może ulec remisji po odstawieniu leku.
chemioprofilaktyka, glikokortykosteroid, granulocyt obojętnochłonny, gruźlica rozsiana, kortykosteroid, lek immunosupresyjny, metyloprednizolon, mięsak Kaposiego, niedoczynność tarczycy, niewydolność kory nadnerczy, obrzęk naczynioruchowy, oś podwzgórzowo-przysadkowo-nadnerczowa, ospa wietrzna, reakcja alergiczna, reakcja anafilaktoidalna, reakcja anafilaktyczna, reakcja skórna, terapia hormonalna, wstrząs septyczny, zaburzenie endokrynologiczne, zespół Cushinga, zespół odstawienia - Leksykon leków
Działania niepożądane – RABADA 2,5 mg + 1,25 mg
Lek RABADA, zawierający ramipryl i bisoprolol fumaran, wykazuje profil działań niepożądanych wynikający z połączenia efektów obu substancji czynnych. Bisoprolol najczęściej powoduje ból głowy, zawroty głowy, nasilenie niewydolności serca, niedociśnienie, zimne kończyny oraz dolegliwości żołądkowo-jelitowe, a także osłabienie i zmęczenie. Ramipryl charakteryzuje się przede wszystkim suchym kaszlem i reakcjami niedociśnieniowymi, z potencjalnie poważnymi działaniami niepożądanymi, takimi jak obrzęk naczynioruchowy, hiperkaliemia (często), zaburzenia funkcji nerek i wątroby, zapalenie trzustki, ciężkie reakcje skórne oraz neutropenia i agranulocytoza. Częstość działań niepożądanych klasyfikowana jest według MedDRA, z kategoriami od bardzo często (≥1/10) do bardzo rzadko (<1/10000), co umożliwia precyzyjne monitorowanie ryzyka u pacjentów.
agranulocytoza, bisoprolol, ciężkie reakcje skórne, dolegliwości żołądkowo-jelitowe, hiperkaliemia, hipoglikemia, hiponatremia, jadłowstręt, leukopenia, małopłytkowość, morfologia krwi, neutropenia, niedobór G-6PDH, niedobór laktazy, niedociśnienie, niedokrwistość hemolityczna, nietolerancja galaktozy, niewydolność serca, obrzęk naczynioruchowy, pancytopenia, ramipryl, ramipryl i bisoprolol fumaran, suchy kaszel, zaburzenia funkcji nerek, zaburzenia funkcji wątroby, zaburzenia hematologiczne, zaburzenia snu, zapalenie trzustki, zawroty głowy, zespół złego wchłaniania glukozy-galaktozy - Leksykon substancji czynnych
Flurbiprofen – Przeciwwskazania stosowania
Flurbiprofen, należący do grupy niesteroidowych leków przeciwzapalnych (NLPZ), jest stosowany miejscowo w leczeniu bólu gardła w formie pastylek twardych, tabletek do ssania oraz aerozolu do jamy ustnej. Pomimo miejscowego zastosowania, istnieje ryzyko wchłaniania systemowego, co wymaga szczególnej ostrożności u pacjentów z przeciwwskazaniami, takimi jak nadwrażliwość na NLPZ, aktywna lub nawracająca choroba wrzodowa, krwawienia z przewodu pokarmowego, perforacje, ciężkie zapalenia jelit, niewydolność serca, nerek lub wątroby oraz w trzecim trymestrze ciąży. Preparaty zawierają różne substancje pomocnicze (np. sacharozę, izomalt, sorbitol, etanol), które mogą stanowić dodatkowe przeciwwskazania u pacjentów z nietolerancjami lub chorobami współistniejącymi. Wiek pacjenta również determinuje możliwość stosowania – pastylki i tabletki do ssania są zwykle przeciwwskazane u dzieci poniżej 12 lat, a aerozol u osób poniżej 18 lat.
agregacja płytek krwi, astma oskrzelowa, celiakia, choroba autoimmunologiczna, choroba Crohna, choroba wrzodowa, dysfagia, działanie niepożądane, dziedziczna nietolerancja fruktozy, flurbiprofen, glikokortykosteroid, inhibitor COX-2, krwawienie z przewodu pokarmowego, kwas acetylosalicylowy, lek przeciwpłytkowy, lek przeciwzakrzepowy, nadwrażliwość na substancję czynną, niesteroidowy lek przeciwzapalny, nietolerancja fruktozy, niewydolność nerek, niewydolność serca, niewydolność wątroby, obrzęk naczynioruchowy, perforacja przewodu pokarmowego, POChP, przewlekła obturacyjna choroba płuc, przewód tętniczy płodu, skurcz oskrzeli, SSRI, toczeń rumieniowaty układowy, warfaryna, wrzodziejące zapalenie jelita grubego, zaburzenie hematopoezy, zaburzenie krwotoczne, zaburzenie krzepnięcia - Leksykon leków
Działania niepożądane – Mydocalm forte 150 mg
Profil bezpieczeństwa tolperyzonu, oparty na danych klinicznych obejmujących ponad 12 000 pacjentów, wskazuje na dominujące działania niepożądane dotyczące układów: skóry i tkanki podskórnej, ogólnych, nerwowego oraz pokarmowego. Reakcje nadwrażliwości stanowią 50-60% zgłoszonych działań niepożądanych, z większością łagodnych i samoistnie ustępujących, jednak bardzo rzadko obserwuje się zagrażające życiu reakcje anafilaktyczne, w tym wstrząs anafilaktyczny. Częstość występowania działań niepożądanych według klasyfikacji MedDRA obejmuje m.in. zaburzenia neurologiczne (ból głowy, zawroty, senność – ≥1/1000 do <1/100), żołądkowo-jelitowe (dyskomfort, biegunka, nudności – ≥1/1000 do <1/100), skórne (alergiczne zapalenie skóry, świąd, pokrzywka – ≥1/1000 do <1/100) oraz sercowo-naczyniowe (hipotensja – ≥1/1000 do <1/100). Bardzo rzadkie są poważne reakcje, takie jak wstrząs anafilaktyczny (<1/10 000) czy padaczka (≥1/10 000 do <1/1000).
alergiczne zapalenie skóry, anemia, bezsenność, białkomocz, bilirubina we krwi, ból głowy, ból mięśniowy, bradykardia, brak łaknienia, depresja, dławica piersiowa, duszność, dyspepsja, enzym wątrobowy, hipoestezja, hipotensja, kreatynina we krwi, krwawienie z nosa, letarg, nadmierna potliwość, nieostre widzenie, nudność, obrzęk naczynioruchowy, obrzęk twarzy, osłabienie mięśniowe, osteopenia, padaczka, palpitacja, parestezja, pokrzywka, polidypsja, powiększenie węzłów chłonnych, przyspieszony oddech, reakcja anafilaktyczna, reakcja nadwrażliwości, reakcja nadwrażliwości zagrażająca życiu, senność, splątanie, świąd, szum uszny, tachykardia, tolperyzon, uszkodzenie wątroby, wstrząs anafilaktyczny, wymioty, wypiek, wysypka, wzdęcie, zaburzenie neurologiczne, zaburzenie sercowo-naczyniowe, zaburzenie skóry, zaburzenie snu, zaburzenie układu immunologicznego, zaburzenie żołądkowo-jelitowe, zaparcie, zawrót głowy - Leksykon leków
Przedawkowanie – Catalet D stężenie 1-25 JS/ml, stęźenie 2-250 JS/ml, stężenie 3-2500 JS/ml (leczenie podstawowe); stężenie 4-5000 JS/ml (leczenie podtrzymujące)
Przedawkowanie zawiesiny do wstrzykiwań Catalet D, zawierającej alergoidy pyłku drzew (olcha, brzoza, leszczyna pospolita), może prowadzić do poważnych reakcji miejscowych i ogólnoustrojowych, w tym wstrząsu anafilaktycznego. Objawy miejscowe obejmują obrzęk, ból i świąd w miejscu podania, które mogą wystąpić przy każdym stężeniu (25 JS/ml, 250 JS/ml, 2500 JS/ml, 5000 JS/ml), z nasileniem przy wyższych stężeniach 2500 JS/ml i 5000 JS/ml. Reakcje ogólnoustrojowe łagodne do umiarkowanych to m.in. pokrzywka, nieżyt nosa, świąd oczu, duszność i obrzęk naczynioruchowy, natomiast ciężkie reakcje obejmują skurcz oskrzeli, spadek ciśnienia tętniczego, utratę przytomności oraz wstrząs anafilaktyczny, szczególnie przy stężeniach 2500 JS/ml i 5000 JS/ml.
adrenalina, alergoid pyłku drzew, duszność, glikokortykosteroid, hipotensja, immunoterapia alergenowa, lek przeciwhistaminowy, niewydolność wielonarządowa, nieżyt nosa, nudności i wymioty, obrzęk miejsca podania, obrzęk naczynioruchowy, płynoterapia, pokrzywka, reakcja anafilaktyczna, reakcja niepożądana, skurcz oskrzeli, spadek ciśnienia tętniczego, świąd oczu, utrata przytomności, wstrząs anafilaktyczny, zaburzenia świadomości, zapaść naczyniowa - Leksykon leków
Specjalne ostrzeżenia – Pregabalin Stada
Pregabalina wymaga szczególnej uwagi klinicznej ze względu na liczne działania niepożądane i interakcje. U pacjentów z cukrzycą może powodować przyrost masy ciała, co wymaga monitorowania glikemii i dostosowania leków hipoglikemizujących. Zgłaszano reakcje nadwrażliwości, w tym obrzęk naczynioruchowy, oraz rzadkie, ale ciężkie reakcje skórne, takie jak zespół Stevensa-Johnsona (SJS) i toksyczne martwicze oddzielanie się naskórka (TEN). W trakcie terapii obserwowano zawroty głowy, senność, utratę przytomności, splątanie i zaburzenia psychiczne, co zwiększa ryzyko urazów, zwłaszcza u osób starszych. Częstość występowania niewyraźnego widzenia i zmian w polu widzenia była wyższa niż w grupie placebo, a objawy te zwykle ustępowały po przerwaniu leczenia. Zgłaszano także przypadki niewydolności nerek, które ustępowały po odstawieniu leku. Po zakończeniu terapii mogą wystąpić objawy odstawienia, takie jak bezsenność, bóle głowy, nudności, lęk, biegunka, zespół grypopodobny, nerwowość, depresja, ból, drgawki, nadmierne pocenie się i zawroty głowy, wskazujące na możliwe uzależnienie fizyczne od pregabaliny.
bezsenność, biegunka, ból głowy, ból neuropatyczny ośrodkowy, choroba neurologiczna, choroba układu oddechowego, cukrzyca, depresja, depresja oddechowa, depresja ośrodkowego układu nerwowego, drgawki, encefalopatia, laktoza jednowodna, lęk, monoterapia pregabaliną, myśli samobójcze, nadmierne pocenie, nadużywanie leku, nerwowość, niedobór laktazy, niedrożność jelit, niepożądana reakcja skórna, nietolerancja galaktozy, niewłaściwe stosowanie leku, niewydolność nerek, niewyraźne widzenie, nudności, obrzęk naczynioruchowy, osłabienie czynności przewodu pokarmowego, pogorszenie ostrości widzenia, porażenna niedrożność jelit, reakcja nadwrażliwości, senność, splątanie, toksyczne martwicze oddzielanie się naskórka, tolerancja na lek, upośledzenie czynności układu oddechowego, utrata przytomności, utrata wzroku, uzależnienie fizyczne, uzależnienie od pregabaliny, zaburzenia psychiczne, zaburzenie czynności nerek, zaparcie, zastoinowa niewydolność serca, zawroty głowy, zespół grypopodobny, zespół odstawienny, zespół Stevensa-Johnsona, zespół złego wchłaniania glukozy-galaktozy, zmiany w polu widzenia - Leksykon leków
Przeciwwskazania – Lungamo 18 mcg/dawkę odmierzoną
Lek Lungamo, zawierający 10 mikrogramów tiotropiowego bromku jednowodnego w postaci proszku do inhalacji w kapsułce twardej, jest przeciwwskazany u pacjentów z potwierdzoną nadwrażliwością na tiotropium lub jakąkolwiek substancję pomocniczą, w tym laktozę jednowodną (5,204 mg na kapsułkę). Szczególną uwagę należy zwrócić na pacjentów z alergią na atropinę lub jej pochodne (ipratropium, oksytropium), ze względu na możliwość reakcji krzyżowych wynikających z podobieństwa strukturalnego tiotropium do tych związków. Objawy nadwrażliwości mogą obejmować wysypkę, świąd, obrzęk naczynioruchowy, skurcz oskrzeli lub anafilaksję, co wymaga bezwzględnego odstąpienia od terapii Lungamo i rozważenia alternatywnych opcji leczenia.
anafilaksja, antagonista receptorów muskarynowych, inhalator Vertical-Haler, ipratropium, laktoza jednowodna, lek antycholinergiczny, nadwrażliwość na atropinę, nadwrażliwość na tiotropium, nietolerancja laktozy, obrzęk naczynioruchowy, oksytropium, proszek do inhalacji, reakcja alergiczna, reakcja skórna, skurcz oskrzeli, substancja czynna, tiotropiowy bromek jednowodny, wywiad alergologiczny - Leksykon leków
Działania niepożądane – Lercan 10 mg
Lek Lercan (lerkanidypina chlorowodorek) w dawkach 10-20 mg stosowany raz na dobę wykazuje korzystny profil bezpieczeństwa potwierdzony w licznych badaniach klinicznych obejmujących łącznie 3676 pacjentów z nadciśnieniem tętniczym. Najczęściej obserwowanymi działaniami niepożądanymi są obrzęki obwodowe (częstość do 2%), ból głowy, nagłe zaczerwienienie skóry, tachykardia oraz kołatanie serca. W badaniach kontrolowanych placebo częstość obrzęków wynosiła 0,9% w grupie lerkanidypiny i 0,83% w grupie placebo. Istotne jest, że lerkanidypina nie wpływa negatywnie na stężenie glukozy ani lipidów w osoczu, co jest korzystne przy długotrwałej terapii nadciśnienia tętniczego. Rzadko mogą wystąpić bóle w okolicy przedsercowej lub napady dławicy piersiowej, a u pacjentów z istniejącą dławicą piersiową możliwe jest nasilenie objawów, w pojedynczych przypadkach nawet zawał serca.
aminotransferaza wątrobowa, antagonista kanału wapniowego, ból głowy, ból w klatce piersiowej, częstomocz, dihydropirydyna, dławica piersiowa, dysfagia, glikemia, kołatanie serca, lerkanidypiny chlorowodorek, lipidemia, mętny płyn otrzewnowy, nadciśnienie tętnicze, nagłe zaczerwienienie skóry, niedociśnienie tętnicze, objaw kardiologiczny, obrzęk naczynioruchowy, obrzęk obwodowy, przerost dziąseł, reakcja skórna, tachykardia, wielomocz, zawał serca, zawroty głowy - Leksykon leków
Specjalne ostrzeżenia – Dipper-Mono
Stosowanie walsartanu (Dipper-Mono 160 mg) wymaga szczególnej ostrożności u pacjentów z ryzykiem hiperkaliemii, zwłaszcza przy jednoczesnym stosowaniu suplementów potasu, leków oszczędzających potas, zamienników soli potasowej lub heparyny. Monitorowanie stężenia potasu w surowicy jest niezbędne w takich przypadkach. U pacjentów z zaburzeniami czynności nerek, zwłaszcza z klirensem kreatyniny poniżej 10 ml/min lub poddawanych dializoterapii, brak jest wystarczających danych bezpieczeństwa, natomiast u osób z klirensem powyżej 10 ml/min modyfikacja dawki nie jest konieczna. Przeciwwskazane jest stosowanie walsartanu z aliskirenem u pacjentów z GFR <60 ml/min/1,73 m². Walsartan jest również przeciwwskazany u pacjentów z ciężkimi zaburzeniami czynności wątroby, żółciową marskością oraz zastojem żółci. U pacjentów z niedoborem sodu i odwodnieniem może wystąpić objawowe niedociśnienie tętnicze, dlatego przed terapią należy wyrównać niedobory, np. zmniejszając dawkę leków moczopędnych.
antagonista receptora angiotensyny II, azotemia, ciężkie zaburzenie czynności wątroby, hiperkaliemia, inhibitor ACE, kardiomiopatia przerostowa zawężająca, klirens kreatyniny, lek moczopędny oszczędzający potas, marskość wątroby żółciowa, nadciśnienie naczyniowo-nerkowe, nefropatia cukrzycowa, niedociśnienie tętnicze, niewydolność serca, obrzęk naczynioruchowy, odwodnienie, ostra niewydolność nerek, pierwotny hiperaldosteronizm, podwójna blokada układu RAA, przeszczepienie nerki, układ renina-angiotensyna-aldosteron, walsartan, zaburzenie czynności nerek, zaburzenie czynności wątroby, zastój żółci, zawał mięśnia sercowego, zwężenie tętnicy nerkowej, zwężenie zastawki aortalnej, zwężenie zastawki dwudzielnej - Leksykon leków
Działania niepożądane – Ibument (50 mg + 30 mg)/g
Ibument w postaci żelu zawiera 50 mg ibuprofenu i 30 mg lewomentolu na 1 gram preparatu. Stosowanie miejscowe może powodować działania niepożądane, głównie ze strony skóry i tkanki podskórnej, takie jak podrażnienie, zaczerwienienie, wysypka, świąd, pieczenie oraz pokrzywka. Zgłaszano również reakcje nadwrażliwości na światło o nieznanej częstości. Pomimo miejscowego zastosowania, ibuprofen może ulegać systemowemu wchłanianiu, co skutkuje dolegliwościami ze strony przewodu pokarmowego, takimi jak bóle brzucha i niestrawność, występującymi niezbyt często. Szczególną ostrożność należy zachować u pacjentów z historią reakcji alergicznych oraz astmą oskrzelową, ze względu na ryzyko wystąpienia reakcji immunologicznych, w tym anafilaksji, napadów astmy, skurczu oskrzeli oraz obrzęku naczynioruchowego.
anafilaksja, astma oskrzelowa, ból brzucha, fotosensytywność, ibuprofen i lewomentol, martwica skórna, nadwrażliwość immunologiczna, napad astmy, niesteroidowy lek przeciwzapalny, obrzęk naczynioruchowy, pęcherzyca, podrażnienie miejscowe, profil bezpieczeństwa, przewód pokarmowy, reakcja alergiczna, reakcja miejscowa, reakcja ogólnoustrojowa, rumień wielopostaciowy, skurcz oskrzeli, spadek ciśnienia tętniczego, trudności w oddychaniu, zaburzenia skóry i tkanki podskórnej, zaburzenia żołądkowo-jelitowe, zwężenie dróg oddechowych - Leksykon leków
Przeciwwskazania – Ramipril + Amlodipine + Hydrochlorothiazide Adamed 10 mg + 10 mg + 25 mg
Produkt leczniczy Ramipril + Amlodipine + Hydrochlorothiazide Adamed, będący trójskładnikowym preparatem przeciwnadciśnieniowym, posiada szereg bezwzględnych przeciwwskazań, które należy starannie uwzględnić przed rozpoczęciem terapii. Należą do nich nadwrażliwość na składniki aktywne (amlodypinę, ramipryl, hydrochlorotiazyd), pochodne sulfonamidowe oraz substancje pomocnicze, a także występowanie obrzęku naczynioruchowego w wywiadzie, niezależnie od jego etiologii (w tym obrzęk dziedziczny, samoistny lub związany z inhibitorami ACE/AIIRA). Lek jest przeciwwskazany w stanach ostrej niewydolności krążenia, takich jak wstrząs, niedociśnienie tętnicze, niestabilność hemodynamiczna oraz niestabilna niewydolność serca po zawale. Ponadto, stosowanie jest bezwzględnie przeciwwskazane w drugim i trzecim trymestrze ciąży ze względu na ryzyko uszkodzenia płodu, a także u pacjentów z ciężkimi zaburzeniami czynności nerek (klirens kreatyniny <30 ml/min), bezmoczem, istotnym obustronnym zwężeniem tętnic nerkowych lub zwężeniem tętnicy jedynej czynnej nerki. Zwężenie drogi odpływu z lewej komory serca również stanowi przeciwwskazanie ze względu na ryzyko hipoperfuzji narządowej.
aliskiren, amlodypina, antagonista receptora angiotensyny II, bezmocz, ciężkie zaburzenia czynności nerek, dziedziczny obrzęk naczynioruchowy, hiperkalcemia, hiperkaliemia, hipokaliemia, hiponatremia, hipoperfuzja narządowa, hipotonia, hydrochlorotiazyd, inhibitor konwertazy angiotensyny, klirens kreatyniny, nadciśnienie tętnicze, nadwrażliwość, niedociśnienie tętnicze, niewydolność serca, obrzęk krtani, obrzęk naczynioruchowy, ostra niewydolność nerek, ostry zawał serca, pochodna dihydropirydyny, pochodna sulfonamidowa, ramipryl, sakubitryl z walsartanem, tiazydowy lek moczopędny, układ renina-angiotensyna-aldosteron, wstrząs anafilaktyczny, wstrząs sercopochodny, wywiad alergologiczny, zaburzenia czynności wątroby, zwężenie drogi odpływu lewej komory, zwężenie tętnicy nerkowej, zwężenie zastawki aorty - Leksykon leków
Przeciwwskazania – Skopryl Plus 20 mg + 12,5 mg
Lek Skopryl Plus zawiera 20 mg lizynoprylu (lizynoprylu dwuwodnego) oraz 12,5 mg hydrochlorotiazydu w jednej tabletce. Przeciwwskazania do stosowania obejmują nadwrażliwość na składniki leku, w tym inhibitory ACE i pochodne sulfonamidowe, a także historię obrzęku naczynioruchowego po inhibitorach ACE lub obecność dziedzicznego/idiopatycznego obrzęku naczynioruchowego. Lek jest przeciwwskazany w drugim i trzecim trymestrze ciąży ze względu na ryzyko uszkodzenia płodu, a także u pacjentów z ciężkimi zaburzeniami czynności nerek (klirens kreatyniny <30 ml/min) oraz bezmoczem. Hiperkaliemia stanowi bezwzględne przeciwwskazanie ze względu na ryzyko dalszego wzrostu stężenia potasu. Ponadto, stosowanie u pacjentów z ciężką niewydolnością wątroby jest niewskazane z powodu ryzyka kumulacji metabolitów i pogorszenia funkcji wątroby.
aliskiren, bezmocz, cukrzyca, hiperkaliemia, hipokaliemia, hiponatriemia, hydrochlorotiazyd, inhibitor konwertazy angiotensyny, klirens kreatyniny, lizynopryl, niedociśnienie, niewydolność nerek, obrzęk naczynioruchowy, pochodna sulfonamidowa, sakubitryl z walsartanem, zaburzenie czynności nerek, zaburzenie czynności wątroby - Leksykon leków
Działania niepożądane – Axocar 10 mg + 80 mg
Axocar to lek zawierający ezetymib i symwastatynę, dostępny w dawkach 10 mg + 10 mg, 10 mg + 20 mg, 10 mg + 40 mg oraz 10 mg + 80 mg. Profil bezpieczeństwa oceniono na podstawie badań klinicznych obejmujących około 12 000 pacjentów oraz monitorowania po wprowadzeniu do obrotu. Najczęstsze działania niepożądane dotyczą układu mięśniowo-szkieletowego (bóle mięśni – często), a poważnym ryzykiem jest miopatia, szczególnie przy dawce symwastatyny 80 mg, gdzie częstość wynosi 1,0% (w porównaniu do 0,02% przy 20 mg). Rzadko obserwowano immunozależną miopatię martwiczą (IMNM), wymagającą leczenia immunosupresyjnego. Inne działania obejmują podwyższenie aktywności aminotransferaz (AlAT, AspAT ≥ 3x GGN u 1,7% pacjentów), zaburzenia żołądkowo-jelitowe, reakcje alergiczne, zaburzenia neurologiczne i psychiczne oraz rzadkie, ale poważne zaburzenia wątroby, w tym zapalenie i niewydolność wątroby.
anafilaksja, bezsenność, biegunka, ból brzucha, ból głowy, ból mięśni, ból stawów, cholestaza, choroba refluksowa przełyku, choroba wieńcowa, depresja, duszność, eozynofilia, ezetymib i symwastatyna, hipercholesterolemia rodzinna, immunozależna miopatia martwicza, kamica żółciowa, kurcze mięśni, miopatia, nadciśnienie tętnicze, neuropatia obwodowa, niedokrwistość, niewydolność wątroby, niewyraźne widzenie, obrzęk naczynioruchowy, ostra niewydolność nerek, ostry zespół wieńcowy, parestezja, pokrzywka, przewlekła choroba nerek, rabdomioliza, reakcja nadwrażliwości, rumień wielopostaciowy, śródmiąższowa choroba płuc, świąd, trombocytopenia, zaburzenia funkcji poznawczych, zaburzenia pamięci, zaburzenia układu immunologicznego, zapalenie mięśni, zapalenie naczyń, zapalenie pęcherzyka żółciowego, zapalenie skórno-mięśniowe, zapalenie trzustki, zapalenie wątroby, zapalenie żołądka, zawroty głowy, zespół nadwrażliwości, zespół toczniopodobny, zmniejszenie łaknienia, żółtaczka - Leksykon leków
Działania niepożądane – Rivaroxaban Medreg 10 mg
Rivaroxaban Medreg (rywaroksaban) jest doustnym antykoagulantem o dobrze udokumentowanym profilu bezpieczeństwa, stosowanym zarówno u dorosłych, jak i pacjentów pediatrycznych. Najczęstszym działaniem niepożądanym są krwawienia, w tym krwawienia z nosa (4,5%) oraz z przewodu pokarmowego (3,8%). Częstość powikłań krwotocznych i anemii różni się w zależności od wskazań, wahając się od 6,8% u pacjentów po alloplastyce stawu biodrowego/kolanowego do 39,5% u dzieci leczonych z powodu żylnej choroby zakrzepowo-zatorowej. Rywaroksaban zwiększa ryzyko zarówno jawnych, jak i utajonych krwawień, które mogą prowadzić do niedokrwistości pokrwotocznej, a objawy kliniczne zależą od lokalizacji i rozległości krwawienia. W porównaniu z antagonistami witaminy K obserwuje się częstsze krwawienia z błon śluzowych oraz niedokrwistość.
alergiczne zapalenie skóry, alloplastyka stawu biodrowego, aminotransferaza, antagonista witaminy K, dławica piersiowa, działanie niepożądane, eozynofilowe zapalenie płuc, hematokryt, hemostaza, krwawienie, krwawienie domięśniowe, krwawienie menstruacyjne, krwawienie z błon śluzowych, krwawienie z dziąseł, krwawienie z nosa, krwiomocz, krwioplucie, krwotok mózgowy, krwotok oczny, krwotok z przewodu pokarmowego, lek przeciwzakrzepowy, mechanizm działania, nadciśnienie tętnicze, nadpłytkowość, nefropatia związana z antykoagulantami, niedociśnienie tętnicze, niedokrwienie mięśnia sercowego, niedokrwistość, niedokrwistość pokrwotoczna, niestrawność, niewydolność nerek, obrzęk naczynioruchowy, obrzęk obwodowy, powikłanie krwotoczne, reakcja alergiczna, reakcja anafilaktyczna, tachykardia, toksyczne martwicze oddzielanie się naskórka, trombocytopenia, wstrząs anafilaktyczny, wylew krwi do stawu, zaburzenie czynności nerek, zakrzepica żył głębokich, zespół ciasnoty przedziałów powięziowych, zespół DRESS, zespół Stevensa-Johnsona, żółtaczka, żylna choroba zakrzepowo-zatorowa - Leksykon leków
Działania niepożądane – Aparxon PR 2 mg
Ropinirol, agonista dopaminy stosowany w leczeniu choroby Parkinsona, wykazuje szeroki profil działań niepożądanych, które różnią się częstością występowania w zależności od schematu leczenia (monoterapia vs terapia skojarzona z lewodopą). Najczęściej obserwowane działania niepożądane obejmują senność (bardzo często), omamy i splątanie (często), nudności (bardzo często), niedociśnienie ortostatyczne (często) oraz obrzęk obwodowy (często). Rzadziej występują dyskinezy, zawroty głowy, wymioty, zaparcia i zgaga. Zgłaszano również reakcje nadwrażliwości o częstości nieznanej, takie jak pokrzywka, obrzęk naczynioruchowy i wysypka. Szczególną uwagę należy zwrócić na zaburzenia psychiczne, w tym reakcje psychotyczne, zaburzenia kontroli impulsów (np. patologiczny hazard, hiperseksualność, kompulsywne zakupy), manię oraz agresję, które mogą wymagać modyfikacji terapii.
agonista dopaminy, ból brzucha, choroba Parkinsona, dysfagia, dyskineza, działanie niepożądane, enzymy wątrobowe, hiperseksualność, lewodopa, majaczenie, nagłe zasypianie, niedociśnienie ortostatyczne, nudności, obrzęk naczynioruchowy, obrzęk obwodowy, omamy, omdlenie, paranoja, patologiczny hazard, pokrzywka, priapizm, reakcja nadwrażliwości, reakcja psychotyczna, ropinirol, senność, splątanie, urojenia, wymioty, zaburzenie kontroli impulsów, zaburzenie wątroby, zaparcie, zawroty głowy, zespół odstawienia agonisty dopaminy, zespół rozregulowania dopaminy - Leksykon leków
Działania niepożądane – Actusept 1,5 mg/ml
Actusept to aerozol do stosowania w jamie ustnej zawierający benzydaminę chlorowodorek w stężeniu 1,5 mg/ml, gdzie pojedyncze rozpylenie dostarcza około 0,27 mg substancji czynnej. Lek zawiera również etanol absolutny (81,0 mg/ml) oraz metylu parahydroksybenzoesan (E 218) jako substancje pomocnicze. Podczas stosowania Actuseptu mogą wystąpić działania niepożądane o różnej częstości i nasileniu, sklasyfikowane zgodnie z międzynarodowymi standardami. Niezbyt często (≥1/1000 do <1/100) obserwowano reakcje anafilaktyczne i nadwrażliwości, które wymagają natychmiastowego przerwania leczenia i interwencji medycznej. Bardzo rzadko (<1/10 000) mogą wystąpić skurcz krtani i oskrzeli, stanowiące zagrożenie życia i wymagające pilnej pomocy medycznej.
aerozol do jamy ustnej, benzydaminy chlorowodorek, bezpieczeństwo stosowania leku, błona śluzowa jamy ustnej, drętwienie ust, etanol absolutny, metylu parahydroksybenzoesan, monitoring działań niepożądanych, obrzęk naczynioruchowy, reakcja anafilaktyczna, reakcja nadwrażliwości, skurcz krtani, skurcz oskrzeli, układ immunologiczny, wstrząs anafilaktyczny, zaburzenia skóry i tkanki podskórnej, zaburzenia układu oddechowego - Leksykon leków
Działania niepożądane – Dutamsol Mono 0,5 mg
Dutasteryd, inhibitor 5-alfa-reduktazy typu II stosowany w leczeniu łagodnego rozrostu gruczołu krokowego, wykazuje profil bezpieczeństwa charakteryzujący się występowaniem działań niepożądanych u około 19% pacjentów w pierwszym roku terapii (n=2167). Dominują zaburzenia układu rozrodczego, takie jak impotencja (6,0%), zmniejszone libido (3,7%) oraz zaburzenia wytrysku nasienia (1,8%), które w większości przypadków mają łagodne lub umiarkowane nasilenie i mogą utrzymywać się po zakończeniu leczenia. Inne działania niepożądane obejmują zmiany w obrębie piersi (1,3%), reakcje alergiczne, depresję oraz zaburzenia skóry, takie jak łysienie. W badaniu CombAT, oceniającym terapię skojarzoną dutasterydem (0,5 mg) i tamsulosyną (0,4 mg), częstość działań niepożądanych była wyższa w pierwszym roku (22%) w porównaniu do monoterapii dutasterydem (15%) lub tamsulosyną (13%), głównie z powodu zwiększonej częstości zaburzeń wytrysku nasienia (9,0%). W kolejnych latach obserwowano istotny spadek częstości zdarzeń niepożądanych do poziomu 2% w roku czwartym.
alfa-adrenolityk, badanie CombAT, badanie fazy III, działania niepożądane dutasterydu, ginekomastia, hirsutyzm, impotencja, inhibitor 5-alfa-reduktazy, kardiomiopatia zastoinowa, łagodny rozrost gruczołu krokowego, łysienie, monoterapia dutasterydem, niewydolność krążeniowo-oddechowa, niewydolność serca, obrzęk jąder, obrzęk naczynioruchowy, profil bezpieczeństwa leku, rak gruczołu krokowego, rak gruczołu sutkowego, reakcja alergiczna, skala Gleasona, stosunek korzyści do ryzyka, wydzielina z brodawki sutkowej, zaburzenia układu rozrodczego, zaburzenia wytrysku, zawroty głowy, zmniejszone libido - Leksykon leków
Działania niepożądane – Myrelez 60 mg
Lanreotyd, substancja czynna leku Myrelez, wykazuje szerokie spektrum działań niepożądanych, które są zbliżone we wszystkich wskazaniach terapeutycznych, w tym u pacjentów z akromegalią oraz guzami neuroendokrynnymi (GEP-NET). Najczęściej obserwowane działania niepożądane dotyczą przewodu pokarmowego i obejmują biegunkę, ból brzucha, nudności, wymioty, zaparcia oraz wzdęcia, z częstością bardzo częstą (≥1/10). Kamica żółciowa, często bezobjawowa, występuje często, a u pacjentów z akromegalią notowano także poszerzenie przewodów żółciowych. Reakcje w miejscu podania, takie jak ból, zgrubienie, stwardnienie czy guzki, są również często obserwowane. Dodatkowo, lanreotyd może powodować zaburzenia gospodarki węglowodanowej, w tym hipoglikemię, hiperglikemię oraz cukrzycę, co wymaga monitorowania glikemii, zwłaszcza u pacjentów z cukrzycą lub stanami przedcukrzycowymi.
akromegalia, anafilaksja, astenia, biegunka, biegunka tłuszczowa, ból brzucha, ból głowy, bradykardia zatokowa, cukrzyca, dyspepsja, GEP-NET, guz neuroendokrynny, hiperglikemia, hipoglikemia, hipotrychoza, kamica żółciowa, lanreotyd, luźne stolce, łysienie, nadwrażliwość, obrzęk naczynioruchowy, ospałość, poszerzenie przewodów żółciowych, reakcja alergiczna, ropień w miejscu wstrzyknięcia, uderzenia gorąca, zapalenie pęcherzyka żółciowego, zapalenie trzustki, zawroty głowy - Leksykon leków
Działania niepożądane – Escitalopram Grindeks 5 mg
Escytalopram, jako selektywny inhibitor wychwytu zwrotnego serotoniny (SSRI), wykazuje charakterystyczny profil działań niepożądanych, z największą częstością i nasileniem w pierwszych dwóch tygodniach terapii, które następnie zwykle ulegają zmniejszeniu. Najczęstsze objawy obejmują bóle głowy (≥1/10), nudności (bardzo często), zaburzenia snu, zawroty głowy, parestezje oraz drżenia (≥1/100 do <1/10). Rzadziej obserwuje się zespół serotoninowy, zaburzenia rytmu serca, w tym wydłużenie odstępu QT i torsade de pointes, szczególnie u pacjentów z hipokaliemią lub chorobami serca. W zakresie układu psychicznego często występują lęk, niepokój ruchowy, zmniejszenie popędu płciowego, a u kobiet brak orgazmu. Należy monitorować ryzyko manii, myśli i zachowań samobójczych, które mogą pojawić się także po przerwaniu leczenia. Wśród działań niepożądanych żołądkowo-jelitowych dominują nudności, biegunka, zaparcia i suchość w jamie ustnej, a także krwawienia z przewodu pokarmowego (niezbyt często).
akatyzja, bezsenność, biegunka, ból głowy, ból mięśnia, ból stawu, bradykardia, bruksizm, chwiejność emocjonalna, drażliwość, drgawka, drżenie, dyskinezja, gorączka, hiponatremia, impotencja, jadłowstręt, kołatanie serca, komorowe zaburzenie rytmu serca, krwawienie z przewodu pokarmowego, krwotok maciczny, krwotok miesięczny, lęk, łysienie, mania, mlekotok, myśl samobójcza, nadmierna potliwość, nadmierne pocenie, napad lęku panicznego, niedociśnienie ortostatyczne, niepokój ruchowy, nietypowy sen, nudność, obniżone libido, obrzęk, obrzęk naczynioruchowy, parestezja, pobudzenie, pokrzywka, priapizm, reakcja anafilaktyczna, selektywny inhibitor wychwytu zwrotnego serotoniny, senność, siniak, splątanie, stan splątania, suchość jamy ustnej, świąd, tachykardia, torsade de pointes, trombocytopenia, wydłużenie odstępu QT, wymioty, wysypka, zaburzenie czuciowe, zaburzenie snu, zaburzenie widzenia, zaburzenie wytrysku, zachowanie samobójcze, zapalenie wątroby, zaparcie, zatrzymanie moczu, zawrót głowy, zespół serotoninowy, złamanie kości, zmęczenie - Leksykon leków
Specjalne ostrzeżenia – Nifuroksazyd Gedeon Richter
Nifuroksazyd, stosowany w leczeniu biegunek, powinien być podawany z zachowaniem ścisłych środków ostrożności. Maksymalny czas terapii bez konsultacji lekarskiej nie powinien przekraczać 3 dni; w przypadku utrzymującej się biegunki konieczna jest dalsza diagnostyka i ewentualne wdrożenie antybiotykoterapii. Ze względu na ograniczone wchłanianie z przewodu pokarmowego (10-20% podanej dawki), nifuroksazyd może być niewystarczający w ciężkich, inwazyjnych biegunach, gdzie wskazane jest zastosowanie antybiotyku o działaniu ogólnoustrojowym. Lek zawiera 200 mg nifuroksazydu oraz 72 mg sacharozy w kapsułce, co jest istotne u pacjentów z rzadkimi zaburzeniami metabolicznymi, takimi jak nietolerancja fruktozy czy niedobór sacharazy-izomaltazy. W przypadku wystąpienia objawów nadwrażliwości (duszność, obrzęk twarzy, warg, języka, wysypka, świąd) konieczne jest natychmiastowe odstawienie leku.
antybiotyk ogólnoustrojowy, antybiotykoterapia, biegunka inwazyjna, duszność, nawadnianie, nawadnianie dożylne, niedobór sacharazy-izomaltazy, nietolerancja fruktozy, nifuroksazyd, obrzęk naczynioruchowy, obrzęk twarzy, perystaltyka jelit, przewlekła biegunka, reakcja nadwrażliwości, świąd, wchłanianie jelitowe, wysypka skórna, zaburzenia elektrolitowe, zespół złego wchłaniania - Leksykon leków
Działania niepożądane – Succus Echinaceae Phytopharm 2,425 g/2,5 ml
Preparat Succus Echinaceae Phytopharm (2,425 g/2,5 ml, płyn doustny) zawierający sok ze świeżego ziela jeżówki purpurowej może indukować różnorodne działania niepożądane, w tym reakcje nadwrażliwości o różnym nasileniu. Kliniczne manifestacje obejmują wysypkę, pokrzywkę, obrzęk naczynioruchowy (angioedema), obrzęk Quinckego, skurcz oskrzeli z obturacją, astmę oraz rzadkie, ale ciężkie reakcje, takie jak zespół Stevensa-Johnsona i anafilaksja. Szczególnie narażeni są pacjenci z atopią, u których ryzyko zaostrzenia objawów alergicznych jest zwiększone. Długotrwałe stosowanie preparatu powyżej 8 tygodni może prowadzić do leukopenii, co zwiększa podatność na infekcje.
atopia, choroba demielinizacyjna, choroba tkanki łącznej, immunotrombocytopenia, jeżówka purpurowa, leukopenia, niedokrwistość hemolityczna autoimmunologiczna, obrzęk naczynioruchowy, obrzęk Quinckego, pokrzywka, reakcja anafilaktyczna, rumień guzowaty, skurcz oskrzeli, stwardnienie rozsiane, Succus Echinaceae, zapalenie tkanki podskórnej, zespół Evansa, zespół Sjögrena, zespół Stevensa-Johnsona - Leksykon leków
Przeciwwskazania – Sunitinib Bluefish 12,5 mg
Podstawowym przeciwwskazaniem do stosowania leku Sunitinib Bluefish jest nadwrażliwość na substancję czynną sunitynib lub na jakąkolwiek substancję pomocniczą zawartą w preparacie, niezależnie od dawki (12,5 mg, 25 mg, 50 mg). Przeciwwskazanie to ma charakter bezwzględny i wyklucza możliwość ponownego zastosowania leku u pacjentów z historią reakcji alergicznych, takich jak wysypka, świąd, obrzęk naczynioruchowy, trudności w oddychaniu, zaburzenia krążeniowe czy wstrząs anafilaktyczny. Konieczne jest przeprowadzenie szczegółowego wywiadu alergologicznego przed rozpoczęciem terapii, zwłaszcza w kontekście wcześniejszego stosowania inhibitorów kinaz tyrozynowych, do których należy sunitynib.
- Leksykon leków
Działania niepożądane – Sertagen 50 mg
Sertagen, zawierający sertralinę, wykazuje szerokie spektrum działań niepożądanych, z których najczęściej występują nudności oraz zaburzenia seksualne, takie jak niezdolność do ejakulacji u 14% mężczyzn leczonych na zespół lęku społecznego (w porównaniu do 0% w grupie placebo). Profil działań niepożądanych jest podobny we wszystkich wskazaniach terapeutycznych, w tym depresji, zaburzeniach obsesyjno-kompulsyjnych, napadach paniki i PTSD. Działania te są często zależne od dawki i mogą ustępować podczas kontynuacji terapii, rzadko wymagając odstawienia leku. Wśród zgłaszanych działań niepożądanych znajdują się m.in. zaburzenia psychiczne (bezsenność, lęk, depresja, myśli samobójcze), neurologiczne (zawroty głowy, drżenia, zaburzenia ruchowe), sercowo-naczyniowe (tachykardia, wydłużenie QTc), żołądkowo-jelitowe (biegunka, wymioty), a także reakcje skórne i zaburzenia endokrynologiczne. U pacjentów starszych istnieje ryzyko hiponatremii, a u dzieci i młodzieży profil działań niepożądanych jest zbliżony do dorosłych, z częstością występowania m.in. bólów głowy (22%), bezsenności (21%) i nudności (15%).
aminotransferaza alaninowa, drgawka, dysfagia, dyskineza, eozynofilowe zapalenie płuc, ginekomastia, hiperprolaktynemia, hiperwentylacja, hiponatremia, inhibitor wychwytu zwrotnego serotoniny i noradrenaliny, jaskra, leukopenia, małopłytkowość, mania, martwica naskórka, nadwrażliwość, napad paniki, niedoczynność tarczycy, niedokrwistość, obrzęk naczynioruchowy, omam, parestezja, plamica, powiększenie węzłów chłonnych, rabdomioliza, selektywny inhibitor wychwytu zwrotnego serotoniny, skurcz oskrzeli, tachykardia, trójpierścieniowy lek przeciwdepresyjny, zaburzenia obsesyjno-kompulsyjne, zaburzenie pozapiramidowe, zaburzenie repolaryzacji komór serca, zaburzenie seksualne, zaburzenie wytrysku, zapalenie przełyku, zapalenie trzustki, zatrzymanie moczu, zawał serca, zespół lęku społecznego, zespół odstawienny, zespół serotoninowy, zespół Stevensa-Johnsona, zespół stresu pourazowego, złośliwy zespół neuroleptyczny - Leksykon leków
Działania niepożądane – Bisoratio ASA 5 mg + 75 mg
Bisoratio ASA to lek łączący bisoprolol (5 mg lub 10 mg) – selektywny beta-adrenolityk – oraz kwas acetylosalicylowy (75 mg). Bisoprolol najczęściej powoduje działania niepożądane ze strony układu nerwowego (zawroty głowy, ból głowy), przewodu pokarmowego (nudności, wymioty, biegunka, zaparcia) oraz ogólne (uczucie zmęczenia). Rzadziej obserwuje się bradykardię, nasilenie niewydolności serca, zaburzenia przewodzenia przedsionkowo-komorowego, skurcz oskrzeli u chorych z astmą, osłabienie mięśni, niedociśnienie czy zaburzenia psychiczne (depresja, zaburzenia snu). Kwas acetylosalicylowy wiąże się z ryzykiem krwawień (często: zapalenie błony śluzowej żołądka, łagodne do umiarkowanego krwawienie z przewodu pokarmowego; rzadko: zespół krwotoczny, trombocytopenia, krwotok wewnątrzczaszkowy), a także reakcjami alergicznymi i skórnymi (pokrzywka, zespół Stevensa-Johnsona). Szczególną ostrożność należy zachować u pacjentów z astmą, alergiami, niewydolnością nerek, dekompensacją serca oraz stosujących leki moczopędne.
astma oskrzelowa, beta-adrenolityk, bisoprolol, bradykardia, enzymy wątrobowe, hipertriglicerydemia, hiperurykemia, hipoglikemia, krwawienie z przewodu pokarmowego, krwotok wewnątrzczaszkowy, kwas acetylosalicylowy, niedokrwistość aplastyczna, niedokrwistość z niedoboru żelaza, niesteroidowy lek przeciwzapalny, niewydolność nerek, niewydolność serca, nudności, obrzęk naczynioruchowy, obturacyjna choroba dróg oddechowych, owrzodzenie żołądka, reakcja anafilaktyczna, rumień wielopostaciowy, skurcz oskrzeli, toksyczna nekroliza naskórka, trombocytopenia, zaburzenia potencji, zaburzenia przewodzenia przedsionkowo-komorowego, zapalenie wątroby, zawroty głowy, zespół krwotoczny, zespół nerczycowy, zespół Stevensa-Johnsona - Leksykon leków
Przeciwwskazania – Etoricoxib Teva 120 mg
Etorykoksyb, dostępny w dawkach 30 mg, 60 mg, 90 mg i 120 mg, jest selektywnym inhibitorem COX-2 z grupy NLPZ, którego stosowanie jest przeciwwskazane u pacjentów z nadwrażliwością na lek lub inne NLPZ, aktywną chorobą wrzodową, krwawieniami z przewodu pokarmowego, zapaleniem błony śluzowej jelit oraz u osób z ciężką niewydolnością wątroby (albumina w surowicy <25 g/l lub ≥10 punktów wg skali Child-Pugh) i ciężką niewydolnością nerek (szacunkowy klirens kreatyniny <30 ml/min). Ponadto, lek jest przeciwwskazany u pacjentów z zaawansowaną niewydolnością serca (NYHA II-IV), chorobą niedokrwienną serca, chorobą tętnic obwodowych, chorobą naczyń mózgowych oraz niekontrolowanym nadciśnieniem tętniczym (ciśnienie >140/90 mmHg). Stosowanie u dzieci poniżej 16 roku życia, kobiet w ciąży i karmiących piersią jest również zabronione ze względu na ryzyko powikłań i brak danych dotyczących bezpieczeństwa.
choroba naczyń mózgowych, choroba niedokrwienna serca, choroba tętnic obwodowych, choroba wrzodowa, ciężka niewydolność nerek, ciężka niewydolność wątroby, etorykoksyb, inhibitor COX-2, inhibitor pompy protonowej, klasyfikacja NYHA, klirens kreatyniny, krwawienie z przewodu pokarmowego, kwas acetylosalicylowy, łagodna niewydolność serca, lek przeciwpłytkowy, lek przeciwzakrzepowy, nadciśnienie tętnicze, nadwrażliwość na etorykoksyb, niesteroidowy lek przeciwzapalny, obrzęk naczynioruchowy, ostry nieżyt nosa, pokrzywka, polip nosa, przewód tętniczy, selektywny inhibitor wychwytu zwrotnego serotoniny, skala Child-Pugh, skurcz oskrzeli, zapalenie błony śluzowej jelit, zastoinowa niewydolność serca - Leksykon leków
Działania niepożądane – Vetira 250 mg
Lewetyracetam, substancja czynna leku Vetira, wykazuje szeroki profil działań niepożądanych potwierdzony badaniami klinicznymi na 3416 pacjentach oraz danymi po wprowadzeniu do obrotu. Najczęstsze działania niepożądane to zapalenie błony śluzowej nosa i gardła, senność, bóle głowy, zmęczenie oraz zawroty głowy ośrodkowego pochodzenia, które mogą istotnie wpływać na funkcjonowanie pacjenta, w tym zdolność do prowadzenia pojazdów. Działania niepożądane klasyfikowane są według częstości występowania: bardzo często (≥1/10), często (≥1/100 do <1/10), niezbyt często (≥1/1000 do <1/100), rzadko (≥1/10 000 do <1/1000) oraz bardzo rzadko (<1/10 000). Szczególną uwagę należy zwrócić na poważne zaburzenia hematologiczne (pancytopenia, agranulocytoza), ciężkie reakcje skórne (zespół Stevensa-Johnsona, martwica toksyczno-rozpływna naskórka) oraz encefalopatię, które wymagają natychmiastowej interwencji i monitorowania morfologii krwi oraz stanu klinicznego pacjenta.
agranulocytoza, anafilaksja, ataksja, choreoatetoza, dyskineza, encefalopatia, fosfokinaza kreatynowa, hiperkinezja, hiponatremia, jadłowstręt, leukopenia, lewetyracetam, małopłytkowość, martwica toksyczno-rozpływna naskórka, napad częściowy, napad padaczkowy, neutropenia, obrzęk naczynioruchowy, ostre uszkodzenie nerek, padaczka, pancytopenia, rabdomioliza, rumień wielopostaciowy, topiramat, wydłużenie odstępu QT, zaburzenia elektrolitowe, zaburzenia koordynacji ruchów, zaburzenia psychotyczne, zahamowanie czynności szpiku kostnego, zapalenie błony śluzowej nosa i gardła, zapalenie trzustki, zapalenie wątroby, zawroty głowy pochodzenia ośrodkowego, zespół DRESS, zespół Stevensa-Johnsona - Leksykon leków
Działania niepożądane – Monkasta 10 mg
Produkt leczniczy Monkasta zawiera montelukast sodowy w dawce 10 mg w tabletce powlekanej i jest stosowany w leczeniu astmy oraz sezonowego alergicznego zapalenia błony śluzowej nosa. W badaniach klinicznych najczęściej zgłaszanymi działaniami niepożądanymi u dorosłych i młodzieży (≥15 lat) były bóle głowy, natomiast u dzieci w wieku 6-14 lat – bóle brzucha. Profil bezpieczeństwa pozostaje stabilny podczas długotrwałej terapii (do 2 lat u dorosłych i do 12 miesięcy u dzieci). Do istotnych działań niepożądanych należą reakcje nadwrażliwości (w tym anafilaksja, niezbyt często), zaburzenia psychiczne (od zaburzeń snu i lęku po myśli i zachowania samobójcze, bardzo rzadko), zaburzenia wątroby (często podwyższone aminotransferazy, bardzo rzadko zapalenie wątroby) oraz zespół Churga-Strauss (bardzo rzadko). Częstość występowania działań niepożądanych klasyfikowana jest od bardzo często (≥1/10) do bardzo rzadko (<1/10 000).
astma, bezsenność, działanie niepożądane, eozynofilia płucna, hipoestezja, kołatanie serca, krwawienie z nosa, montelukast, montelukast sodowy, myśli samobójcze, naciek eozynofilowy wątroby, nadpobudliwość psychoruchowa, napad drgawkowy, obrzęk naczynioruchowy, parestezja, podwyższone aminotransferazy, pokrzywka, produkt leczniczy, reakcja anafilaktyczna, reakcja nadwrażliwości, rumień guzowaty, rumień wielopostaciowy, sezonowe alergiczne zapalenie błony śluzowej nosa, skłonność do krwawień, somnambulizm, trombocytopenia, zaburzenie obsesyjno-kompulsyjne, zaburzenie psychiczne, zaburzenie wątroby, zakażenie górnych dróg oddechowych, zapalenie wątroby, zespół Churga-Strauss - Leksykon leków
Działania niepożądane – Zyx 0,5 mg/ml
Produkt leczniczy ZYX zawierający lewocetyryzynę dichlorowodorek w stężeniu 0,5 mg/ml wykazuje profil bezpieczeństwa potwierdzony w badaniach klinicznych u dorosłych i młodzieży (12-71 lat) oraz w populacji pediatrycznej. W badaniach z udziałem 935 dorosłych stosujących dawkę 5 mg/dobę najczęściej obserwowanymi działaniami niepożądanymi były senność (5,2% vs 1,4% placebo), ból głowy (2,6% vs 3,2% placebo), suchość w jamie ustnej (2,6% vs 1,6% placebo) oraz zmęczenie (2,5% vs 1,2% placebo). Działania sedatywne (senność, zmęczenie, osłabienie) występowały istotnie częściej w grupie leczonej (8,1%) niż w grupie placebo (3,1%). U dzieci w wieku 6 miesięcy do 12 lat odnotowano m.in. biegunkę (1,9%), zaparcia (1,3%) i senność (1,9%) w grupie niemowląt oraz ból głowy (0,8%) i senność (2,9%) u dzieci 6-12 lat. Dane kliniczne dla dzieci poniżej 2 lat są niewystarczające do pełnej oceny bezpieczeństwa.
biegunka, duszność, działanie niepożądane, działanie sedatywne, etylu parahydroksybenzoesan, glikol propylenowy, kołatanie serca, lewocetyryzyna dichlorowodorek, metylu parahydroksybenzoesan, nadwrażliwość, niewyraźne widzenie, nudność, obrzęk naczynioruchowy, parestezja, pokrzywka, reakcja alergiczna, roztwór doustny, senność, sorbitol ciekły, suchość jamy ustnej, świąd, tachykardia, wymioty, wyprysk polekowy, zaburzenie smaku, zaburzenie snu, zapalenie wątroby, zaparcie, zatrzymanie moczu, zawroty głowy, zwiększone łaknienie - Leksykon leków
Przeciwwskazania – APAP intense 200 mg + 500 mg
Lek APAP intense, zawierający ibuprofen 200 mg oraz paracetamol 500 mg, posiada liczne przeciwwskazania, które lekarz musi uwzględnić przed przepisaniem. Bezwzględnie przeciwwskazany jest u pacjentów z nadwrażliwością na ibuprofen, paracetamol lub inne NLPZ, a także u osób z reakcjami alergicznymi po kwasie acetylosalicylowym, chorobą wrzodową żołądka i/lub dwunastnicy (zwłaszcza przy co najmniej dwóch epizodach owrzodzenia lub krwawienia), zaburzeniami krzepnięcia, ciężką niewydolnością wątroby, nerek lub serca (klasa IV wg NYHA). Ponadto, stosowanie leku w III trymestrze ciąży jest bezwzględnie przeciwwskazane ze względu na ryzyko przedwczesnego zamknięcia przewodu tętniczego Botalla oraz komplikacje porodowe.
alergiczny nieżyt nosa, astma, astma oskrzelowa, choroba atopowa, choroba wrzodowa dwunastnicy, choroba wrzodowa żołądka, hepatotoksyczność, ibuprofen i paracetamol, inhibitor cyklooksygenazy-2, koagulopatia, kortykosteroid, krwotok z żołądka, kwas acetylosalicylowy, lek przeciwpłytkowy, lek przeciwzakrzepowy, małopłytkowość, nadwrażliwość na ibuprofen, niesteroidowy lek przeciwzapalny, niewydolność nerek, niewydolność serca, niewydolność wątroby, obrzęk naczynioruchowy, płytki krwi, pokrzywka, powikłanie krwotoczne, przewlekła obturacyjna choroba płuc, przewód tętniczy Botalla, selektywny inhibitor COX-2, skurcz oskrzeli, zaburzenie hemostazy, zaburzenie krzepnięcia, zapalenie błony śluzowej nosa - Leksykon leków
Działania niepożądane – Tadilecto 2,5 mg
Produkt leczniczy Tadilecto zawiera 2,5 mg tadalafilu w postaci tabletek powlekanych i charakteryzuje się profilem działań niepożądanych o najczęściej łagodnym lub umiarkowanym nasileniu oraz przemijającym charakterze. Najczęściej zgłaszane objawy to ból głowy, niestrawność, ból pleców i mięśni, z nasileniem częstości występowania zależnym od dawki. Dane kliniczne pochodzą z badań obejmujących 8022 pacjentów leczonych tadalafilem oraz 4422 pacjentów placebo, stosowanych zarówno w terapii zaburzeń erekcji, jak i łagodnego rozrostu gruczołu krokowego. Wśród działań niepożądanych wyróżnia się zaburzenia układu krążenia (tachykardia, kołatanie serca, nagłe zaczerwienienie twarzy – często; zawał mięśnia sercowego, niestabilna dławica piersiowa, komorowe zaburzenia rytmu serca – rzadko), układu nerwowego (ból głowy – często, zawroty głowy – niezbyt często, udar i inne poważne incydenty – rzadko), a także działania okulistyczne (niewyraźne widzenie, przekrwienie spojówek – niezbyt często; NAION i okluzja naczyń siatkówki – rzadko).
biegunka, ból głowy, ból mięśni, ból pleców, bradykardia zatokowa, choroba refluksowa przełyku, duszność, hemospermia, kołatanie serca, komorowe zaburzenia rytmu serca, krwawienie z nosa, krwiomocz, krwotok z prącia, łagodny rozrost gruczołu krokowego, migrena, nadciśnienie tętnicze, nagła głuchota, nagła śmierć sercowa, napad drgawkowy, niedociśnienie tętnicze, niestabilna dławica piersiowa, niestrawność, niewyraźne widzenie, nudności, obrzęk naczynioruchowy, obrzęk obwodowy, okluzja naczyń siatkówki, pokrzywka, priapizm, przednia niedokrwienna neuropatia nerwu wzrokowego, przekrwienie spojówek, przemijająca amnezja, przemijający napad niedokrwienny, reakcja nadwrażliwości, szum w uszach, tachykardia, tadalafil, ubytek pola widzenia, udar, wysypka, zaburzenia erekcji, zapalenie błony śluzowej nosa, zawał mięśnia sercowego, zawroty głowy, zespół Stevensa-Johnsona, złuszczające zapalenie skóry - Leksykon substancji czynnych
Mikonazol – Działania niepożądane
Mikonazol, stosowany w różnych postaciach farmaceutycznych, wykazuje profil bezpieczeństwa z dominującą częstością działań niepożądanych określaną jako bardzo rzadką (<1/10 000). Najpoważniejsze reakcje obejmują anafilaksję, obrzęk naczynioruchowy oraz reakcje nadwrażliwości immunologicznej. Doustna postać (Daktarin-oral) może wywoływać ciężkie reakcje polekowe, takie jak zespół Stevensa-Johnsona, martwica toksyczno-rozpływna naskórka oraz DRESS. W populacji pediatrycznej obserwuje się wyższy odsetek działań niepożądanych ze strony przewodu pokarmowego, w tym nudności i wymiotów (13,0%). Miejscowe stosowanie mikonazolu wiąże się głównie z reakcjami skórnymi, takimi jak kontaktowe zapalenie skóry, pokrzywka, wysypka, rumień, świąd oraz uczucie pieczenia. Preparat Mycosolon, zawierający dodatkowo kortykosteroid mazipredon, niesie ryzyko działań niepożądanych charakterystycznych dla steroidów, w tym zaniku skóry, rozstępów, trądziku posteroidowego oraz zapalenia okołoustnego, szczególnie przy długotrwałym stosowaniu.
alergia krzyżowa, dysfagia, dysgeuzja, działanie przeciwgrzybicze, kontaktowe zapalenie skóry, martwica toksyczno-rozpływna naskórka, mikonazol, obrzęk naczynioruchowy, oś podwzgórze-przysadka-nadnercza, pokrzywka, preparat złożony, reakcja anafilaktyczna, reakcja nadwrażliwości, rozstępy skórne, rumień, teleangiektazja, trądzik posteroidowy, zanik skóry, zapalenie jamy ustnej, zapalenie okołoustne, zapalenie wątroby, zespół Cushinga, zespół DRESS, zespół Stevensa-Johnsona - Leksykon leków
Działania niepożądane – Nurofen Mięśnie i Stawy 50 mg/g
Nurofen Mięśnie i Stawy to żel zawierający ibuprofen w stężeniu 50 mg/g, stosowany miejscowo, co skutkuje niską biodostępnością ogólnoustrojową i zmniejszonym ryzykiem działań niepożądanych w porównaniu z doustnymi NLPZ. Profil bezpieczeństwa opiera się na stosowaniu do 500 mg ibuprofenu na dobę przez krótki czas. Najczęściej obserwowane działania niepożądane to reakcje miejscowe, takie jak zaczerwienienie, świąd i mrowienie. Rzadziej mogą wystąpić reakcje alergiczne, w tym nadwrażliwość, astma oskrzelowa, a także zaburzenia czynności nerek, zwłaszcza u pacjentów z istniejącą dysfunkcją nerek. Działania niepożądane skóry obejmują rzadkie, ale ciężkie reakcje, takie jak toksyczne martwicze oddzielanie się naskórka, rumień wielopostaciowy, zespół Stevensa-Johnsona oraz zespół DRESS.
astma oskrzelowa, ból brzucha, dermatoza pęcherzowa, dermatoza złuszczająca, duszność, działanie niepożądane, fotodermatoza, ibuprofen, martwica toksyczno-rozpływna naskórka, nadwrażliwość, niesteroidowy lek przeciwzapalny, niestrawność, niewydolność nerek, obrzęk naczynioruchowy, ostra uogólniona osutka krostkowa, parestezje, plamica, pokrzywka, przewód pokarmowy, reakcja alergiczna, reakcja anafilaktyczna, rumień wielopostaciowy, skurcz oskrzeli, świąd, wysypka skórna, zaczerwienienie skóry, zespół DRESS, zespół Stevensa-Johnsona - Leksykon leków
Przeciwwskazania – Imatinib Altan 400 mg
Stosowanie leku Imatinib Altan jest bezwzględnie przeciwwskazane u pacjentów z potwierdzoną nadwrażliwością na imatynib (substancję czynną) lub na którąkolwiek substancję pomocniczą, w tym na żółcień pomarańczową (E 110), będącą składnikiem preparatu. Przeciwwskazanie dotyczy obu dostępnych dawek: 100 mg oraz 400 mg kapsułek twardych. W przypadku wystąpienia objawów reakcji alergicznej, takich jak wysypka, pokrzywka, świąd, obrzęk twarzy, warg, języka lub gardła, trudności w oddychaniu lub przełykaniu, zawroty głowy czy omdlenia, należy natychmiast przerwać podawanie leku i rozważyć alternatywne leczenie.
duszność, Imatinib Altan, inhibitor kinazy tyrozynowej, kapsułka twarda, lek przeciwnowotworowy, mezylan imatynibu, nadwrażliwość na imatynib, obrzęk gardła, obrzęk naczynioruchowy, pokrzywka, reakcja alergiczna, reakcja nadwrażliwości, substancja czynna, świąd, wysypka skórna, zawroty głowy, żółcień pomarańczowa - Leksykon leków
Przeciwwskazania – Troxescorbin 50 mg + 200 mg
Troxescorbin, zawierający 50 mg O-β-hydroksyetylorutozydu oraz 200 mg kwasu askorbowego w kapsułkach twardych, posiada ograniczone przeciwwskazania, głównie związane z nadwrażliwością na substancje czynne lub pomocnicze. Bezwzględnym przeciwwskazaniem jest alergia na którykolwiek składnik preparatu, co może manifestować się reakcjami skórnymi (wysypka, świąd, pokrzywka, obrzęk naczynioruchowy), objawami ze strony układu oddechowego (duszność, skurcz oskrzeli, obrzęk krtani), układu pokarmowego (nudności, wymioty, bóle brzucha) oraz reakcjami ogólnoustrojowymi (spadek ciśnienia tętniczego, tachykardia, wstrząs anafilaktyczny). W przypadku wystąpienia tych objawów należy natychmiast przerwać terapię i poinformować pacjenta o konieczności unikania leku w przyszłości.
charakterystyka produktu leczniczego, dysfagia, kapsułka twarda, kwas askorbowy, nadwrażliwość na substancje czynne, nadwrażliwość na substancje pomocnicze, O-β-hydroksyetylorutosyd, obrzęk krtani, obrzęk naczynioruchowy, pokrzywka, reakcja alergiczna, reakcja nadwrażliwości, skurcz oskrzeli, spadek ciśnienia tętniczego, tachykardia, wstrząs anafilaktyczny, wywiad alergologiczny, zwężenie przełyku - Leksykon leków
Przeciwwskazania – Fladios 1000 mg
Lek Fladios w dawce 1000 mg zmikronizowanej diosminy jest przeciwwskazany wyłącznie u pacjentów z nadwrażliwością na diosminę lub inne składniki pomocnicze preparatu. Przed rozpoczęciem terapii konieczne jest szczegółowe zebranie wywiadu alergologicznego, aby wykluczyć wcześniejsze reakcje alergiczne, takie jak wysypka, świąd, pokrzywka, obrzęk naczynioruchowy czy trudności w oddychaniu, które mogłyby wskazywać na ryzyko nadwrażliwości. Tabletki Fladios mają charakterystyczną postać farmaceutyczną (jasnozielonkawe lub szarawożółte do jasnozielonkawych lub szarawobrunatnych, obustronnie lekko owalnych marmurkowych tabletek), a substancje pomocnicze mogą również wywoływać reakcje alergiczne u predysponowanych pacjentów.
- Leksykon leków
Działania niepożądane – Novynette 0,02 mg + 0,15 mg
Novynette to złożony hormonalny środek antykoncepcyjny zawierający 20 µg etynyloestradiolu i 150 µg dezogestrelu, stosowany w formie tabletek powlekanych. W trakcie terapii mogą wystąpić zmiany w cyklu miesiączkowym, takie jak modyfikacje częstości, nasilenia i czasu trwania krwawień. Działania niepożądane sklasyfikowano według systemu MedDRA i podzielono na częstość występowania: często (≥1/100 do <1/10), niezbyt często (≥1/1000 do <1/100), rzadko (≥1/10 000 do <1/1000) oraz częstość nieznaną. Najczęściej obserwowane działania obejmują bóle głowy, nudności, ból i tkliwość piersi, a także zmiany nastroju i zatrzymywanie płynów. Rzadziej mogą pojawić się reakcje alergiczne, zaburzenia naczyniowe, w tym żylna i tętnicza choroba zakrzepowo-zatorowa, a także zmiany skórne i zaburzenia metaboliczne.
chloasma, choroba Leśniowskiego-Crohna, dezogestrel, etynyloestradiol, hipertriglicerydemia, induktor enzymu, krwawienie międzymiesiączkowe, małopłytkowość, migrena, nadciśnienie tętnicze, nadwrażliwość, nastrój depresyjny, niedokrwistość hemolityczna, nowotwór hormonozależny, obrzęk naczynioruchowy, ostra niewydolność nerek, ostuda, otoskleroza, pląsawica Sydenhama, pokrzywka, porfiria, przemijający napad niedokrwienny, rak szyjki macicy, rumień guzowaty, rumień wielopostaciowy, tętnicze zaburzenia zakrzepowo-zatorowe, toczeń rumieniowaty układowy, udar mózgu, wrzodziejące zapalenie jelita grubego, zaburzenia cyklu miesiączkowego, zaburzenia czynności wątroby, zakrzepica żylna, zastój żółci, zatorowość płucna, zatrzymywanie płynów, zawał mięśnia sercowego, zespół hemolityczno-mocznicowy, złożony hormonalny środek antykoncepcyjny, żółtaczka, żylna choroba zakrzepowo-zatorowa