obrzęk naczynioruchowy
Obrzęk naczynioruchowy to nagła, miejscowa opuchlizna tkanek miękkich, przede wszystkim skóry i błon śluzowych, spowodowana zwiększoną przepuszczalnością naczyń krwionośnych. Charakteryzuje się szybkim rozwojem obrzęku, który może dotyczyć twarzy, warg, języka, krtani, kończyn, narządów płciowych lub przewodu pokarmowego.
Mechanizm powstawania obrzęku naczynioruchowego związany jest najczęściej z uwalnianiem mediatorów zapalnych, takich jak histamina, bradykinina czy leukotrieny. Wyróżnia się obrzęk alergiczny (mediowany przez IgE), niealergiczny (związany z działaniem leków, np. inhibitorów ACE), wrodzony (dziedziczny niedobór inhibitora C1-esterazy) oraz idiopatyczny (o nieznanej przyczynie).
Obrzęk naczynioruchowy górnych dróg oddechowych stanowi stan zagrożenia życia wymagający natychmiastowej interwencji. W przypadku obrzęku alergicznego leczenie obejmuje podanie adrenaliny, kortykosteroidów i leków przeciwhistaminowych. W obrzęku bradykininowym (np. dziedzicznym) stosuje się koncentrat inhibitora C1-esterazy, antagonistów receptora bradykininowego lub świeżo mrożone osocze.
Profilaktyka polega na identyfikacji i unikaniu czynników wyzwalających, edukacji pacjenta oraz, w przypadku obrzęku wrodzonego, na długoterminowym leczeniu zapobiegawczym inhibitorami C1-esterazy, antagonistami receptora bradykininowego lub lekami antyfibrynolitycznymi.
Powiązane wpisy
- Leksykon leków
Przeciwwskazania – Sitagliptin Sandoz 25 mg
Podstawowym i jedynym bezwzględnym przeciwwskazaniem do stosowania leku Sitagliptin Sandoz (dostępnego w dawkach 25 mg, 50 mg oraz 100 mg) jest nadwrażliwość na substancję czynną – sytagliptynę – lub na którąkolwiek z substancji pomocniczych zawartych w preparacie. Reakcje nadwrażliwości mogą obejmować objawy skórne, takie jak wysypka i pokrzywka, a także poważniejsze reakcje, w tym obrzęk naczynioruchowy i anafilaksję. W przypadku podejrzenia reakcji alergicznej należy natychmiast przerwać terapię i wdrożyć odpowiednie leczenie objawowe, a także rozważyć konsultację alergologiczną. Szczególną ostrożność należy zachować u pacjentów z historią alergii na inne inhibitory DPP-4, ze względu na ryzyko reakcji krzyżowych.
inhibitor dipeptydylopeptydazy-4, inhibitor DPP-4, konsultacja alergologiczna, leczenie objawowe, lek przeciwcukrzycowy, nadwrażliwość na sytagliptynę, objawy skórne, obrzęk naczynioruchowy, pokrzywka, reakcja alergiczna, reakcja anafilaktyczna, reakcja krzyżowa, substancja pomocnicza, sytagliptyna, terapia przeciwcukrzycowa, wysypka, wywiad alergologiczny - Leksykon leków
Działania niepożądane – Serevent Dysk 50 mcg/dawkę inh.
Produkt leczniczy Serevent Dysk zawiera salmeterol w dawce 50 µg na inhalację i jest stosowany w terapii chorób układu oddechowego. Profil działań niepożądanych obejmuje różne układy i narządy, z częstością występowania klasyfikowaną od bardzo często (≥1/10) do bardzo rzadko (<1/10 000). Do często obserwowanych działań należą bóle głowy, drżenia rąk, kołatanie serca oraz kurcze mięśni. Niezbyt często występują nerwowość, tachykardia, reakcje nadwrażliwości skórnej, a rzadko hipokaliemia, bezsenność, zawroty głowy. Bardzo rzadko odnotowano poważne reakcje anafilaktyczne, paradoksalny skurcz oskrzeli, poważne zaburzenia rytmu serca (migotanie przedsionków, częstoskurcz nadkomorowy), hiperglikemię, bóle stawów, nudności oraz niespecyficzne bóle w klatce piersiowej. Występowanie działań niepożądanych może być różne przy dawce 100 µg dwa razy na dobę.
bezsenność, ból głowy, ból stawu, ból w klatce piersiowej, częstoskurcz nadkomorowy, drżenie, hiperglikemia, hipokaliemia, kołatanie serca, kurcz mięśni, migotanie przedsionków, nerwowość, nudność, obrzęk naczynioruchowy, paradoksalny skurcz oskrzeli, podrażnienie jamy ustnej, reakcja anafilaktyczna, reakcja nadwrażliwości, salmeterol, salmeterolu ksynafonian, skurcz dodatkowy, skurcz oskrzeli, tachykardia, wstrząs anafilaktyczny, zaburzenie rytmu serca, zawrót głowy - Leksykon leków
Działania niepożądane – Ibuxal Plus 200 mg + 500 mg
Produkt leczniczy Ibuxal Plus zawiera ibuprofen (200 mg) oraz paracetamol (500 mg) w formie tabletek powlekanych. Badania kliniczne nie wykazały działań niepożądanych innych niż te obserwowane przy stosowaniu poszczególnych składników osobno. Najczęściej występujące działania niepożądane dotyczą przewodu pokarmowego i obejmują ból brzucha, biegunkę, dyspepsję, nudności oraz wymioty. Rzadziej obserwuje się poważne powikłania, takie jak owrzodzenia, perforacje i krwawienia z przewodu pokarmowego, które mogą być szczególnie niebezpieczne u osób starszych. Istotne jest także ryzyko reakcji nadwrażliwości, w tym anafilaksji, oraz ciężkich reakcji skórnych, takich jak zespół Stevensa-Johnsona i toksyczne martwicze oddzielanie się naskórka. Wysokie dawki ibuprofenu (do 2400 mg/dobę) mogą zwiększać ryzyko incydentów sercowo-naczyniowych, w tym zawału mięśnia sercowego i udaru.
agranulocytoza, aminotransferaza alaninowa, aminotransferaza asparaginianowa, aplazja szpiku, choroba Leśniowskiego-Crohna, fosfataza zasadowa, fosfokinaza kreatyninowa, gamma-glutamylotransferaza, ibuprofen, incydent zatorowo-zakrzepowy, jałowe zapalenie opon mózgowych, leukopenia, małopłytkowość, martwica wątroby, mieszana choroba tkanki łącznej, neutropenia, niedokrwistość aplastyczna, niedokrwistość hemolityczna, obrzęk dróg oddechowych, obrzęk naczynioruchowy, ostra niewydolność wątroby, ostra uogólniona osutka krostkowa, owrzodzenie przewodu pokarmowego, pancytopenia, paracetamol, reakcja anafilaktyczna, reakcja polekowa z eozynofilią, skurcz oskrzeli, śródmiąższowe zapalenie nerek, toczeń rumieniowaty układowy, toksyczne martwicze oddzielanie naskórka, układ immunologiczny, układ krwiotwórczy, wrzodziejące zapalenie jamy ustnej, zapalenie jelita grubego, zapalenie trzustki, zapalenie wątroby, zapalenie żołądka, zawał serca, zespół nerczycowy, zespół Stevensa-Johnsona, żółtaczka - Leksykon leków
Działania niepożądane – Apo-Tamis 0,4 mg
Lek Apo-Tamis zawierający tamsulosyny chlorowodorek w dawce 0,4 mg w postaci kapsułek o przedłużonym uwalnianiu może wywoływać liczne działania niepożądane o różnej częstości i nasileniu. Do często występujących (≥1/100 do <1/10 pacjentów) należą m.in. zawroty głowy (1,3%), ból głowy, omdlenia, kołatanie serca, migotanie przedsionków, arytmia, tachykardia, hipotonia ortostatyczna, zapalenie błony śluzowej nosa, duszność, krwawienie z nosa, zaburzenia żołądkowo-jelitowe (zaparcie, biegunka, nudności, wymioty, suchość w jamie ustnej), wysypka, świąd, pokrzywka, obrzęk naczynioruchowy, zespół Stevensa-Johnsona, rumień wielopostaciowy, złuszczające zapalenie skóry, zaburzenia wytrysku (w tym wytrysk wsteczny), bolesny wzwód, astenia oraz zaburzenia widzenia i niewyraźne widzenie. Szczególną uwagę należy zwrócić na ryzyko śródoperacyjnego zespołu wiotkiej tęczówki (IFIS) u pacjentów poddawanych zabiegowi usunięcia zaćmy, co wymaga odpowiedniego planowania chirurgicznego.
Po wprowadzeniu Apo-Tamis do obrotu zgłaszano również spontaniczne działania niepożądane, takie jak migotanie przedsionków, arytmia, tachykardia i duszność, jednak ich częstość i związek przyczynowy z tamsulosyną nie zostały precyzyjnie określone. W związku z tym istotne jest systematyczne monitorowanie i zgłaszanie podejrzewanych działań niepożądanych przez personel medyczny do odpowiednich organów nadzoru farmakologicznego, co pozwala na ciągłą ocenę stosunku korzyści do ryzyka terapii. Kontakt do zgłaszania działań niepożądanych dostępny jest m.in. poprzez Urząd Rejestracji Produktów Leczniczych, Wyrobów Medycznych i Produktów Biobójczych. Znajomość pełnego spektrum działań niepożądanych Apo-Tamis jest kluczowa dla bezpiecznego prowadzenia farmakoterapii i odpowiedniego monitorowania pacjentów.
arytmia, astenia, biegunka, duszność, hipotonia ortostatyczna, kołatanie serca, krwawienie z nosa, migotanie przedsionków, niewyraźne widzenie, nudności, obrzęk naczynioruchowy, pokrzywka, powikłania zakrzepowo-zatorowe, priapizm, rumień wielopostaciowy, śródoperacyjny zespół wiotkiej tęczówki, suchość w jamie ustnej, świąd, tachykardia, tamsulosyny chlorowodorek, wymioty, wysypka, wytrysk wsteczny, zaburzenia wytrysku, zaćma, zapalenie błony śluzowej nosa, zaparcie, zawroty głowy, zespół Stevensa-Johnsona, złuszczające zapalenie skóry - Leksykon leków
Działania niepożądane – Antiprost 5 mg
Finasteryd w dawce 5 mg, stosowany w preparacie Antiprost, wiąże się z szeregiem działań niepożądanych, które wymagają uważnej obserwacji klinicznej. Najczęściej zgłaszane są zaburzenia seksualne, takie jak impotencja i zmniejszone libido, które zwykle pojawiają się na początku terapii i mają charakter przejściowy. Inne istotne działania niepożądane obejmują reakcje nadwrażliwości (obrzęk naczynioruchowy), zaburzenia psychiczne (depresja, niepokój), a także zmiany w układzie rozrodczym, takie jak zaburzenia ejakulacji, tkliwość i powiększenie piersi, które mogą wymagać różnicowania z nowotworem piersi u mężczyzn. W badaniu MTOPS wykazano, że terapia skojarzona finasterydem 5 mg/dobę i doksazosyną nie zwiększała istotnie częstości działań niepożądanych w porównaniu do monoterapii. Ponadto, finasteryd obniża stężenie PSA, co może maskować obecność raka prostaty i wymaga korekty interpretacji wyników diagnostycznych.
antygen PSA, badania kliniczne, badanie MTOPS, biopsja prostaty, depresja, doksazosyna, enzymy wątrobowe, finasteryd, ginekomastia, guzki piersi, hematospermia, impotencja, kołatanie serca, libido, MTOPS, nadwrażliwość, niepłodność, obrzęk gardła, obrzęk naczynioruchowy, pokrzywka, rak piersi u mężczyzn, rak prostaty, rak wewnątrztorebkowy, skala Gleasona, zaburzenia ejakulacji - Leksykon leków
Działania niepożądane – Entus Junior 15 mg/5 ml
Podczas terapii ambroksolu chlorowodorkiem (Entus Junior, 15 mg/5 ml, syrop) najczęściej obserwuje się działania niepożądane ze strony przewodu pokarmowego, takie jak zgaga, niestrawność, nudności, wymioty, biegunka oraz zaparcia, choć ich częstość nie została precyzyjnie określona. Rzadziej występują reakcje immunologiczne, w tym reakcje nadwrażliwości (≥ 1/10 000 do < 1/1 000), a także potencjalnie zagrażające życiu reakcje anafilaktyczne, obrzęk naczynioruchowy, świąd, zmiany skórne, gorączka, duszność, dreszcze, obrzęk twarzy, ból głowy i kserostomia o nieznanej częstości. Rzadko mogą pojawić się zaburzenia układu moczowego, takie jak dyzuria (≥ 1/10 000 do < 1/1 000).
ambroksol chlorowodorek, biegunka, ciężka reakcja skórna, duszność, dyskomfort w nadbrzuszu, dyzuria, kserostomia, niestrawność, nudności, objaw dyspeptyczny, obrzęk naczynioruchowy, ostra uogólniona krostkowica, pieczenie za mostkiem, pokrzywka, reakcja anafilaktyczna, reakcja nadwrażliwości, refluks żołądkowo-przełykowy, rumień wielopostaciowy, świąd, toksyczna martwica naskórka, wstrząs anafilaktyczny, wymioty, wysypka, zaburzenia żołądkowo-jelitowe, zaburzenie mikcji, zaparcia, zespół Stevensa-Johnsona, zgaga - Leksykon leków
Przeciwwskazania – Sidarso 8 mg
Lek Sidarso, zawierający sylodosynę w dawkach 4 mg i 8 mg w postaci kapsułek twardych, ma jedno wyraźne przeciwwskazanie – nadwrażliwość na sylodosynę lub substancje pomocnicze preparatu. Przed rozpoczęciem terapii konieczne jest przeprowadzenie szczegółowego wywiadu alergicznego, zwłaszcza w kierunku reakcji na leki z grupy antagonistów receptora α1-adrenergicznego, do której należy sylodosyna. Reakcje nadwrażliwości mogą obejmować objawy skórne (wysypka, świąd, pokrzywka), obrzęk naczynioruchowy, objawy ze strony układu oddechowego (duszność, skurcz oskrzeli), zaburzenia hemodynamiczne (spadek ciśnienia tętniczego, tachykardia) oraz dolegliwości ze strony przewodu pokarmowego (nudności, wymioty, biegunka). W przypadku wystąpienia tych objawów należy natychmiast przerwać stosowanie leku i wdrożyć odpowiednie leczenie przeciwhistaminowe lub inne interwencje medyczne.
antagonista receptora α1-adrenergicznego, astma oskrzelowa, charakterystyka produktu leczniczego, choroba atopowa, działanie niepożądane, farmakoterapia, kapsułki twarde, nadwrażliwość na sylodosynę, obrzęk naczynioruchowy, reakcja anafilaktyczna, reakcja krzyżowa, reakcja skórna, skurcz oskrzeli, substancja pomocnicza, sylodosyna, zaburzenie hemodynamiczne - Leksykon leków
Interakcje leku – Piramil Biso 2,5 mg + 1,25 mg
Produkt leczniczy Piramil Biso, zawierający ramipryl (inhibitor ACE) oraz bisoprolol (beta-adrenolityk), wykazuje liczne interakcje farmakologiczne o istotnym znaczeniu klinicznym. Szczególnie istotne jest unikanie jednoczesnego stosowania z produktami zawierającymi sakubitryl i walsartan ze względu na ryzyko obrzęku naczynioruchowego, wymagające zachowania 36-godzinnego odstępu między terapiami. Podwójna blokada układu RAA (np. inhibitor ACE z antagonistą receptora angiotensyny II lub aliskirenem) zwiększa ryzyko niedociśnienia, hiperkaliemii oraz zaburzeń czynności nerek, w tym ostrej niewydolności. Metody pozaustrojowe z użyciem błon poliakrylonitrylowych mogą wywoływać ciężkie reakcje rzekomoanafilaktyczne. Współistniejące stosowanie leków moczopędnych oszczędzających potas, suplementów potasu, trimetoprymu, ko-trimoksazolu, cyklosporyny czy heparyny wymaga ostrożności i monitorowania stężenia potasu ze względu na ryzyko hiperkaliemii. Ponadto, interakcje z lekami przeciwnadciśnieniowymi o działaniu ośrodkowym, antagonistami wapnia (werapamil, diltiazem), lekami przeciwarytmicznymi (klasy I i III), sympatykomimetykami oraz lekami przeciwcukrzycowymi mogą nasilać działania niepożądane, w tym niedociśnienie, bradykardię, blok przedsionkowo-komorowy oraz hipoglikemię.
antagonista wapnia typu dihydropirydyny, antagonista wapnia typu werapamilu, beta-sympatykomimetyk, bradykardia, chromanie przestankowe, glikozyd naparstnicy, hiperkaliemia, hipoglikemia, inhibitor monoaminooksydazy, inhibitor mTOR, jaskra, lek moczopędny oszczędzający potas, lek parasympatykomimetyczny, lek przeciwarytmiczny klasy I, lek przeciwarytmiczny klasy III, lek przeciwcukrzycowy, niedociśnienie tętnicze, niesteroidowy lek przeciwzapalny, obrzęk naczynioruchowy, ortostatyczny spadek ciśnienia, ostra niewydolność nerek, podwójna blokada układu RAA, pozaustrojowa metoda leczenia, przełom nadciśnieniowy, przewodzenie przedsionkowo-komorowe, racekadotryl, reakcja rzekomoanafilaktyczna, sakubitryl i walsartan, sympatykomimetyk, trójpierścieniowy lek przeciwdepresyjny, wildagliptyna - Leksykon leków
Działania niepożądane – Linefor 75 mg
Pregabalina, substancja czynna leku Linefor, była badana w szerokich badaniach klinicznych obejmujących ponad 8900 pacjentów, z czego ponad 5600 uczestniczyło w badaniach kontrolowanych placebo metodą podwójnie ślepej próby. Najczęściej obserwowanymi działaniami niepożądanymi były zawroty głowy i senność, które występowały bardzo często (≥1/10) i były główną przyczyną przerwania leczenia (12% w grupie leczonej vs. 5% placebo). Działania niepożądane klasyfikowano według częstości występowania: bardzo często (≥1/10), często (≥1/100 do <1/10), niezbyt często (≥1/1000 do <1/100), rzadko (≥1/10 000 do <1/1000), bardzo rzadko (<1/10 000) oraz częstość nieznana. Profil bezpieczeństwa uwzględniał szeroki zakres objawów ze strony układu nerwowego, psychicznego, sercowo-naczyniowego, oddechowego, pokarmowego, wątroby, skóry, mięśniowo-szkieletowego i innych, z poważnymi powikłaniami takimi jak rabdomioliza, zespół Stevensa-Johnsona, niewydolność wątroby czy depresja oddechowa.
aminotransferaza alaninowa, aminotransferaza asparaginianowa, arytmia zatokowa, ataksja, blok przedsionkowo-komorowy, ból neuropatyczny, bradykardia zatokowa, depersonalizacja, depresja oddechowa, drgawki kloniczne, dyskineza, dyzuria, fosfokinaza kreatynowa, ginekomastia, hipoglikemia, napady padaczkowe częściowe, neutropenia, niewydolność wątroby, obrzęk naczynioruchowy, obrzęk płuc, oczopląs, ośrodkowy układ nerwowy, parestezje, podwójne widzenie, pregabalina, rabdomioliza, refluks żołądkowo-przełykowy, senność, skąpomocz, tachykardia zatokowa, toksyczna nekroliza naskórka, uraz rdzenia kręgowego, uzależnienie od leku, wydłużenie odstępu QT, zapalenie jamy nosowo-gardłowej, zapalenie trzustki, zapalenie wątroby, zawroty głowy, zespół parkinsonowski, zespół Stevensa-Johnsona, żółtaczka - Leksykon leków
Działania niepożądane – Vibin mini 3 mg + 0,02 mg
Vibin mini to złożony doustny środek antykoncepcyjny zawierający 0,02 mg etynyloestradiolu oraz 3 mg drospirenonu w różowych tabletkach powlekanych, uzupełniony tabletkami placebo (białe). Stosowanie preparatu wiąże się z ryzykiem poważnych działań niepożądanych, w tym żylnej i tętniczej choroby zakrzepowo-zatorowej (zakrzepica żył głębokich, zatorowość płucna, zawał mięśnia sercowego, udar mózgu), nadciśnienia tętniczego oraz nowotworów wątroby. U pacjentek obserwowano również zwiększone ryzyko zakrzepicy i zdarzeń zakrzepowo-zatorowych, co wymaga szczególnej ostrożności. Ponadto, istnieją sprzeczne dane dotyczące wpływu leku na przebieg chorób takich jak choroba Leśniowskiego-Crohna, wrzodziejące zapalenie jelita grubego, padaczka, mięśniaki macicy, porfiria, toczeń rumieniowaty układowy, opryszczka ciężarnych, pląsawica Sydenhama, zespół hemolityczno-mocznicowy oraz żółtaczka cholestatyczna. W przypadku dysfunkcji wątroby konieczne może być przerwanie terapii do czasu normalizacji parametrów wątrobowych. U pacjentek z obrzękiem naczynioruchowym może dojść do nasilenia objawów.
astma, bolesne miesiączkowanie, choroba Leśniowskiego-Crohna, chwiejność emocjonalna, depresja, doustny środek antykoncepcyjny, drospirenon, dysfunkcja wątroby, dysplazja włóknisto-torbielowata piersi, etynyloestradiol, induktor enzymatyczny, kandydoza, kandydoza pochwy, krwawienie śródcykliczne, łysienie, mięśniak macicy, migrena, mlekotok, nadciśnienie tętnicze, niedociśnienie tętnicze, niedosłuch, nowotwór wątroby, obrzęk naczynioruchowy, opryszczka ciężarnych, padaczka, parestezja, pląsawica Sydenhama, porfiria, przemijający napad niedokrwienny, reakcja alergiczna, rumień guzowaty, rumień wielopostaciowy, tabletka placebo, tachykardia, tętnicze zaburzenie zakrzepowo-zatorowe, toczeń rumieniowaty układowy, torbiel jajnika, trądzik, udar mózgu, vertigo, Vibin mini, wirus opryszczki, wrzodziejące zapalenie jelita grubego, zaburzenie widzenia, zakrzepica żył głębokich, zakrzepica żylna, zapalenie pęcherza moczowego, zapalenie pochwy, zatorowość płucna, zawał mięśnia sercowego, zespół hemolityczno-mocznicowy, żółtaczka cholestatyczna, żylak, żylna choroba zakrzepowo-zatorowa, żylne zaburzenie zakrzepowo-zatorowe - Leksykon leków
Działania niepożądane – Napritum 500 mg
Terapia naproksenem wiąże się z ryzykiem licznych działań niepożądanych, głównie ze strony układu pokarmowego, takich jak krwawienia, zapalenie, owrzodzenia, perforacja oraz zaostrzenie chorób zapalnych jelit (wrzodziejące zapalenie jelita grubego, choroba Crohna). Szczególnie niebezpieczne są krwawienia z przewodu pokarmowego, które mogą prowadzić do zgonu, zwłaszcza u osób w podeszłym wieku. Częstość występowania działań niepożądanych klasyfikuje się od bardzo często (≥ 1/10) do bardzo rzadko (< 1/10 000). Wśród hematologicznych działań niepożądanych bardzo często obserwuje się wybroczyny, zmniejszoną agregację płytek i przedłużony czas krwawienia, a często niedokrwistość aplastyczną, trombocytopenię czy agranulocytozę. Dodatkowo, naproksen może powodować zaburzenia wątroby (wzrost aminotransferaz, żółtaczka, zapalenie wątroby) oraz nerek (martwica brodawek nerkowych, niewydolność nerek, hiperkaliemia), które wymagają ścisłego monitorowania i mogą stanowić zagrożenie życia.
agranulocytoza, agregacja płytek krwi, astma, bezsenność, ból głowy, choroba Crohna, depresja, drgawki, duszność, eozynofilia, eozynofilowe zapalenie płuc, granulocytopenia, hiperkaliemia, incydent zakrzepowo-zatorowy, kłębuszkowe zapalenie nerek, krwawienie z przewodu pokarmowego, krwiomocz, krwiste wymioty, leukopenia, martwica brodawek nerkowych, melena, nadciśnienie tętnicze, naproksen, neutropenia, niedokrwistość aplastyczna, niedokrwistość hemolityczna, niewydolność nerek, niewydolność serca, nudności, obrzęk naczynioruchowy, obrzęk płuc, omamy, parestezje, perforacja przewodu pokarmowego, pokrzywka, reakcja anafilaktyczna, rumień wielopostaciowy, smoliste stolce, śródmiąższowe zapalenie nerek, szumy uszne, tarcza zastoinowa, testy czynnościowe wątroby, toczeń rumieniowaty układowy, trombocytopenia, udar mózgu, wrzód trawienny, wrzodziejące zapalenie jelita grubego, wybroczyny, zapalenie błony śluzowej jamy ustnej, zapalenie błony śluzowej żołądka, zapalenie naczyń, zapalenie nerwu wzrokowego, zapalenie opon mózgowych, zapalenie przełyku, zapalenie trzustki, zapalenie wątroby, zawał serca, zawroty głowy, zespół DRESS, zespół nerczycowy, zgaga, zmętnienie rogówki, żółtaczka - Leksykon leków
Działania niepożądane – Lorista 50 mg
Losartan potasowy, substancja czynna leku Lorista dostępnego w dawkach 25 mg, 50 mg i 100 mg, został szeroko przebadany w licznych badaniach klinicznych obejmujących ponad 3000 dorosłych z pierwotnym nadciśnieniem tętniczym, 177 dzieci i młodzieży (6-16 lat) z nadciśnieniem, ponad 9000 pacjentów z nadciśnieniem i przerostem lewej komory serca, ponad 7700 z przewlekłą niewydolnością serca oraz ponad 1500 z cukrzycą typu 2 i białkomoczem. Najczęściej zgłaszanym działaniem niepożądanym były zawroty głowy ośrodkowego pochodzenia. Profil bezpieczeństwa losartanu jest korzystny, jednak istotne jest monitorowanie potencjalnych działań niepożądanych, zwłaszcza zaburzeń czynności nerek, które mogą wystąpić u pacjentów z grup ryzyka, w tym z obniżoną objętością krwi krążącej lub stosujących duże dawki diuretyków. Obrzęk naczynioruchowy, choć rzadki, stanowi poważne zagrożenie, mogące prowadzić do niedrożności dróg oddechowych, szczególnie u pacjentów z historią reakcji na inhibitory ACE.
aminotransferaza alaninowa, białkomocz, cukrzyca typu 2, dławica piersiowa, hiperkaliemia, hipoglikemia, hiponatremia, lek moczopędny, losartan potasowy, małopłytkowość, migotanie przedsionków, nadwrażliwość na światło, niedokrwistość, niewydolność nerek, obrzęk naczynioruchowy, pierwotne nadciśnienie tętnicze, plamica Schoenleina-Henocha, pokrzywka, przerost lewej komory serca, przewlekła niewydolność serca, rabdomioliza, reakcja anafilaktyczna, udar naczyniowy mózgu, układ renina-angiotensyna-aldosteron, zaburzenia czynności nerek, zaburzenia erekcji, zapalenie naczyń krwionośnych, zapalenie trzustki, zapalenie wątroby, zawroty głowy pochodzenia ośrodkowego - Leksykon leków
Przeciwwskazania – Pregabalin Stada 75 mg
Pregabalin Stada, lek przeciwpadaczkowy stosowany także w leczeniu bólu neuropatycznego i zaburzeń lękowych, posiada jedno bezwzględne przeciwwskazanie – nadwrażliwość na pregabalinę lub substancje pomocnicze, w tym laktozę jednowodną. Reakcje alergiczne mogą obejmować wysypki skórne, świąd, obrzęk naczynioruchowy oraz anafilaksję. Zawartość laktozy w preparacie różni się w zależności od dawki: 25 mg zawiera 35,0 mg laktozy, 50 mg – 70,0 mg, 75 mg – 8,25 mg, 150 mg – 16,5 mg, 225 mg – 24,75 mg, a 300 mg – 33,00 mg. U pacjentów z nietolerancją galaktozy, niedoborem laktazy typu Lapp lub zespołem złego wchłaniania glukozy-galaktozy należy rozważyć alternatywne formy terapii lub preparaty bez laktozy.
ból neuropatyczny, duszność, laktoza jednowodna, lek przeciwpadaczkowy, nadwrażliwość na lek, niedobór laktazy, nietolerancja galaktozy, niewydolność nerek, obrzęk naczynioruchowy, pregabalina, reakcja alergiczna, reakcja anafilaktyczna, substancja czynna, substancja pomocnicza, świąd, wysypka skórna, wywiad alergologiczny, zaburzenie lękowe, zespół złego wchłaniania glukozy-galaktozy - Leksykon leków
Działania niepożądane – Ezetimibe Mylan 10 mg
Bezpieczeństwo stosowania ezetymibu oceniono w licznych badaniach klinicznych obejmujących łącznie 2396 pacjentów w monoterapii, 11308 pacjentów w terapii skojarzonej ze statynami oraz 185 pacjentów leczonych ezetymibem z fenofibratem. Działania niepożądane były najczęściej łagodne i przemijające, a ich częstość porównywalna z placebo. W monoterapii ezetymibu najczęściej obserwowano bóle brzucha, biegunkę, wzdęcia (często), zmęczenie (często), a także niezbyt często zmniejszenie apetytu, nadciśnienie tętnicze, kaszel, bóle stawów i zwiększenie aktywności aminotransferaz (ALT, AST) oraz kinazy kreatynowej (CPK). W terapii skojarzonej ze statynami pojawiały się dodatkowo bóle głowy, bóle mięśni (często), parestezje, świąd, wysypka oraz podwyższenie aktywności aminotransferaz. W badaniu IMPROVE-IT (n=18 144, mediana obserwacji 6 lat) częstość miopatii wyniosła 0,2% w terapii skojarzonej i 0,1% w monoterapii symwastatyną, a rabdomiolizy 0,1% i 0,2% odpowiednio. Zwiększenie aktywności aminotransferaz ≥3x ULN wystąpiło u 2,5% pacjentów w terapii skojarzonej i 2,3% w monoterapii symwastatyną.
aktywność CPK, aminotransferaza, ból mięśni, choroba refluksowa przełyku, choroba wieńcowa, działanie niepożądane, ezetymib w monoterapii, ezetymib ze statyną, fenofibrat, gamma-glutamyltransferaza, kamica żółciowa, kinaza kreatynowa, małopłytkowość, mieszana hiperlipidemia, miopatia, nadciśnienie tętnicze, obrzęk naczynioruchowy, obrzęk obwodowy, osłabienie siły mięśni, ostry zespół wieńcowy, parestezja, przewlekła choroba nerek, rabdomioliza, rodzinna heterozygotyczna hipercholesterolemia, rumień wielopostaciowy, symwastatyna, test czynności wątroby, zapalenie błony śluzowej żołądka, zapalenie pęcherzyka żółciowego, zapalenie trzustki, zapalenie wątroby, zawroty głowy - Leksykon substancji czynnych
Asparagina – Działania niepożądane
Asparagina, stosowana zarówno w preparatach do żywienia pozajelitowego (Aminoplasmal Hepa 10%), jak i w postaci enzymu L-asparaginazy (kryzantaspazy) w terapii białaczek, wiąże się z szerokim spektrum działań niepożądanych. W przypadku Aminoplasmal Hepa 10% działania niepożądane, takie jak nudności i wymioty, występują niezbyt często i są często związane z samym żywieniem pozajelitowym. Natomiast L-asparaginaza wykazuje znacznie szerszy profil toksyczności, obejmujący reakcje nadwrażliwości (w tym anafilaksję), zaburzenia krzepnięcia (zmniejszenie czynników krzepnięcia, hipofibrynogenemia, wydłużenie czasu protrombinowego i częściowej tromboplastyny), co może prowadzić do poważnych powikłań zakrzepowo-zatorowych. Ponadto, często obserwuje się zaburzenia metaboliczne (hiperglikemia, hiperlipidemia, utrata masy ciała >20%), hepatotoksyczność, zapalenie trzustki oraz objawy neurologiczne (encefalopatia, afazja, omamy, napady drgawkowe). Częstość występowania tych działań jest różna, np. reakcje nadwrażliwości i zaburzenia krzepnięcia występują bardzo często, a zapalenie trzustki i niewydolność wątroby są rzadziej spotykane, lecz potencjalnie zagrażają życiu.
afazja, aminokwas, białaczka, cukrzycowa kwasica ketonowa, encefalopatia, gorączka neutropeniczna, hepatomegalia, hepatotoksyczność, hiperamonemia, hiperglikemia, hiperlipidemia, hipertrójglicerydemia, hipoalbuminemia, hipofibrynogenemia, hipoproteinemia, kryzantaspaza, L-asparaginaza, leukopenia, małopłytkowość, martwica toksyczno-rozpływna naskórka, nefropatia moczanowa, nefrotoksyczność, neutropenia, niedoczynność tarczycy, niedokrwistość, niedokrwistość hemolityczna, niewydolność wątroby, obrzęk naczynioruchowy, odczynowe zapalenie stawów, ostra niewydolność nerek, pancytopenia, przeciwciało przeciwlekowe, reakcja anafilaktyczna, reakcja nadwrażliwości, skurcz oskrzeli, stłuszczenie wątroby, zaburzenie krzepnięcia, zaburzenie krzepnięcia krwi, zakrzepica naczyń, zapalenie ślinianki przyusznej, zapalenie trzustki, zespół odwracalnej tylnej encefalopatii, żółtaczka cholestatyczna, żywienie pozajelitowe - Leksykon leków
Działania niepożądane – Xanax 1 mg
Działania niepożądane alprazolamu (Xanax) wynikają głównie z jego nadmiernego działania farmakologicznego i są zależne od indywidualnej podatności pacjenta oraz dawki leku. Najczęściej obserwuje się je na początku terapii, a ich nasilenie zwykle zmniejsza się przy kontynuacji leczenia lub redukcji dawki. Wśród często występujących działań niepożądanych (≥1/100 do <1/10) dominują zaburzenia psychiczne takie jak depresja, lęk, bezsenność, nerwowość, dezorientacja, stan splątania oraz zmniejszenie libido. Bardzo często (≥1/10) pojawiają się uspokojenie i senność. Inne objawy obejmują ataksję, zaburzenia pamięci, mowy, równowagi, a także zmniejszenie apetytu, zaparcia, suchość w jamie ustnej i zmęczenie. Działania niepożądane o nieznanej częstości, stwierdzone po wprowadzeniu leku do obrotu, obejmują m.in. hiperprolaktynemię, manię, omamy, agresywne zachowania, zaburzenia układu nerwowego autonomicznego, reakcje alergiczne oraz zaburzenia czynności płciowych.
agranulocytoza, alprazolam, anafilaksja, ataksja, benzodiazepiny, ciśnienie wewnątrzgałkowe, depersonalizacja, derealizacja, dystonia, działanie farmakologiczne, hiperprolaktynemia, hipomania, mania, napady padaczkowe, nietrzymanie moczu, objawy odstawienia, obniżone libido, obrzęk naczynioruchowy, obrzęki obwodowe, omamy, osobowość borderline, padaczka, paranoja, stan splątania, uzależnienie, uzależnienie fizyczne i psychiczne, zaburzenia pamięci, zaburzenia równowagi, zatrzymanie moczu, zespół odstawienia, zespół stresu pourazowego, żółtaczka - Leksykon leków
Działania niepożądane – Pixigan 150 mg
Bupropion, substancja czynna leku Pixigan 150 mg (tabletki o zmodyfikowanym uwalnianiu), wykazuje szerokie spektrum działań niepożądanych o różnej częstości i nasileniu, które wymagają uważnego monitorowania podczas terapii. Najczęstsze działania niepożądane obejmują bóle głowy (≥1/10), suchość błony śluzowej jamy ustnej, nudności i wymioty (≥1/10), a także bezsenność (≥1/10). Często obserwuje się drżenia, zawroty głowy, zaburzenia smaku, pobudzenie, lęk, ból brzucha, zaparcia oraz reakcje nadwrażliwości, takie jak pokrzywka (≥1/100 do <1/10). Rzadko (≥1/10 000 do <1/1000) mogą wystąpić napady drgawkowe (około 0,1%), uogólnione toniczno-kloniczne, z ryzykiem ponapadowego splątania i zaburzeń pamięci. Bardzo rzadkie działania niepożądane (<1/10 000) obejmują poważne reakcje nadwrażliwości (obrzęk naczynioruchowy, wstrząs anafilaktyczny), zespół Stevens-Johnsona, zaostrzenie łuszczycy, zaburzenia wątroby (wzrost enzymów, żółtaczka, zapalenie wątroby), a także poważne zaburzenia psychiczne, w tym myśli i zachowania samobójcze, psychozę oraz zespół serotoninowy (częstość nieznana). Wzrost ciśnienia tętniczego, czasem znaczny, oraz tachykardia są obserwowane często lub niezbyt często, co wymaga kontroli parametrów sercowo-naczyniowych.
anoreksja, ataksja, bupropion, depersonalizacja, dystonia, hiponatremia, inkontynencja, kserostomia, lęk paniczny, leukopenia, łuszczyca, myśl samobójcza, nadciśnienie tętnicze, napad drgawkowy, napad toniczno-kloniczny, niedociśnienie ortostatyczne, niedokrwistość, obrzęk naczynioruchowy, ostra uogólniona osutka krostkowa, parestezja, parkinsonizm, reakcja nadwrażliwości, retencja moczu, rumień wielopostaciowy, skurcz oskrzeli, SNRI, SSRI, tabletka o zmodyfikowanym uwalnianiu, toczeń rumieniowaty skórny, toczeń rumieniowaty układowy, trombocytopenia, wstrząs anafilaktyczny, zaburzenie glikemii, zespół serotoninowy, zespół Stevensa-Johnsona - Leksykon leków
Przeciwwskazania – Neosine 500 mg
Neosine, zawierający inozynę pranobeks w dawce 500 mg, jest przeciwwskazany u pacjentów z nadwrażliwością na substancję czynną lub składniki pomocnicze, w tym skrobię pszenną (103 mg/tabletkę), co jest istotne u osób z alergią na pszenicę. Lek nie powinien być stosowany podczas ostrego napadu dny moczanowej ani u pacjentów z hiperurykemią, nawet bez objawów klinicznych, ze względu na ryzyko nasilenia objawów i pogorszenia stanu klinicznego. W trakcie terapii należy monitorować objawy nadwrażliwości (wysypka, świąd, pokrzywka, obrzęk naczynioruchowy, duszność) oraz symptomy napadu dny (ból, obrzęk, zaczerwienienie stawów), a także poziom kwasu moczowego we krwi, co wymaga natychmiastowego odstawienia leku i konsultacji lekarskiej w przypadku ich wystąpienia.
- Leksykon leków
Działania niepożądane – Canesten Control 10 mg/g
Canesten Control krem zawiera 10 mg/g klotrymazolu i może wywoływać działania niepożądane obejmujące różne układy i narządy. Zgłaszane reakcje immunologiczne, takie jak obrzęk naczynioruchowy, reakcja anafilaktyczna oraz nadwrażliwość, stanowią potencjalne zagrożenie życia i wymagają natychmiastowego przerwania terapii oraz interwencji medycznej. Pomimo miejscowej aplikacji, obserwowano również ogólnoustrojowe objawy naczyniowe, takie jak niedociśnienie i omdlenia, oraz oddechowe – duszność, które mogą być elementem reakcji alergicznej. Najczęściej zgłaszane działania niepożądane dotyczą skóry i obejmują pęcherze, kontaktowe zapalenie skóry, rumień, parestezje, świąd, złuszczanie naskórka, wysypkę, pokrzywkę oraz uczucie pieczenia lub palenia w miejscu aplikacji. Reakcje te mogą mieć podłoże zarówno alergiczne, jak i drażniące.
alkohol benzylowy, alkohol cetostearylowy, Canesten Control, duszność, klotrymazol, kontaktowe zapalenie skóry, kortykosteroid, lek przeciwhistaminowy, nadwrażliwość, niedociśnienie, obrzęk naczynioruchowy, omdlenie, parestezja, pęcherz skórny, pieczenie skóry, podrażnienie miejscowe, pokrzywka, reakcja anafilaktyczna, reakcja miejscowa, rumień, świąd, wysypka, zaburzenie naczyniowe, złuszczanie naskórka - Leksykon substancji czynnych
Medroksyprogesteron – Specjalne ostrzeżenia i środki ostrożności
Medroksyprogesteron, syntetyczny progestagen, stosowany jest w różnych formach farmaceutycznych, jednak wymaga szczególnej ostrożności ze względu na potencjalne działania niepożądane i konieczność monitorowania pacjentek. U pacjentek z nadwrażliwością na steroidy lub substancje pomocnicze (np. metylu parahydroksybenzoesan E218, propylu parahydroksybenzoesan E216) istnieje ryzyko reakcji alergicznych. Należy zwracać uwagę na nieoczekiwane krwawienia z dróg rodnych, które mogą wymagać diagnostyki, w tym biopsji endometrium, zwłaszcza jeśli utrzymują się po odstawieniu leku. Medroksyprogesteron może powodować retencję płynów, co jest istotne u pacjentek z padaczką, migreną, astmą, zaburzeniami serca i nerek. W trakcie terapii konieczne jest monitorowanie stanu psychicznego, zwłaszcza u pacjentek z depresją w wywiadzie, oraz kontrola glikemii u chorych na cukrzycę. Lek może wpływać na obniżenie stężeń hormonów steroidowych i gonadotropin oraz wymaga oceny funkcji nadnerczy przed testem metyraponowym. W przypadku nagłych objawów okulistycznych (utrata wzroku, wytrzeszcz, podwójne widzenie) należy przerwać leczenie i wykonać badania okulistyczne.
astma, badanie histopatologiczne, biopsja endometrium, cukrzyca, depresja przedmiesiączkowa, endometrioza, estrogen, gęstość mineralna tkanki kostnej, globulina wiążąca hormony płciowe, hormon folikulotropowy, hormon luteinizujący, hormonalna terapia zastępcza, kamica żółciowa, kontrola glikemii, kortyzol, krwawienie z dróg rodnych, medroksyprogesteron, metylu parahydroksybenzoesan, mięśniak macicy, migrena, nadciśnienie tętnicze, nadwrażliwość na steroidy, nietolerancja laktozy, niewydolność nadnerczy, obrzęk naczynioruchowy, obrzęk tarczy nerwu wzrokowego, oś przysadkowo-nadnerczowa, osteoporoza, otoskleroza, padaczka, progestagen, progesteron, propylu parahydroksybenzoesan, rak endometrium, reakcja alergiczna, retencja płynów, rozrost błony śluzowej trzonu macicy, testosteron, toczeń rumieniowaty układowy, twarz księżycowata, wytrzeszcz, zaburzenie czynności nerek, zaburzenie czynności serca, zaburzenie tolerancji glukozy, zespół Cushinga, żółtaczka, żylna choroba zakrzepowo-zatorowa - Leksykon leków
Działania niepożądane – Augmentin MFF (400 mg + 57 mg)/5 ml
Lek Augmentin MFF, zawierający amoksycylinę (400 mg/5 ml) i kwas klawulanowy (57 mg/5 ml) w postaci proszku do sporządzania zawiesiny doustnej, wiąże się z szeregiem działań niepożądanych, z których najczęstsze dotyczą przewodu pokarmowego (biegunka, nudności, wymioty – częstość ≥1/100 do <1/10). Nudności są częstsze przy wyższych dawkach, a objawy żołądkowo-jelitowe można łagodzić podając lek na początku posiłku. Rzadziej obserwuje się niestrawność (≥1/1000 do <1/100) oraz poważniejsze powikłania, takie jak zapalenie jelita grubego (w tym rzekomobłoniaste i krwotoczne), ostre zapalenie trzustki czy przebarwienia zębów (bardzo rzadko). Skórne reakcje nadwrażliwości obejmują wysypkę, świąd i pokrzywkę (≥1/1000 do <1/100), a także ciężkie, potencjalnie zagrażające życiu zespoły, takie jak zespół Stevensa-Johnsona, toksyczna nekroliza naskórka czy DRESS, które wymagają natychmiastowego przerwania terapii. Ponadto, niezbyt często obserwuje się wzrost aktywności enzymów wątrobowych AspAT i AlAT oraz rzadkie zaburzenia hematologiczne, w tym leukopenię, trombocytopenię i agranulocytozę.
agranulocytoza, amoksycylina z kwasem klawulanowym, antybiotyki beta-laktamowe, antybiotykoterapia, choroba posurowicza, drgawki, enzymy wątrobowe, język włochaty, kandydoza, krwotoczne zapalenie jelita, krystaluria, lekooporne bakterie, leukopenia, linijna IgA dermatoza, niedokrwistość hemolityczna, objawy żołądkowo-jelitowe, obrzęk naczynioruchowy, osutka krostkowa, rumień wielopostaciowy, rzekomobłoniaste zapalenie jelita, toksyczna nekroliza naskórka, wstrząs anafilaktyczny, zaburzenia przewodu pokarmowego, zapalenie naczyń, zapalenie nerek, zapalenie opon mózgowych, zapalenie trzustki, zespół DRESS, zespół Kounisa, zespół Stevensa-Johnsona, złuszczające zapalenie skóry, żółtaczka zastoinowa - Leksykon substancji czynnych
Ofloksacyna – Działania niepożądane
Ofloksacyna stosowana miejscowo w okulistyce oraz doustnie wykazuje szerokie spektrum działań niepożądanych, z których większość ma charakter odwracalny, a poważne reakcje są rzadkie. Po miejscowym podaniu okulistycznym ofloksacyna wchłania się do krążenia ogólnoustrojowego w niewielkim stopniu, co może prowadzić do podobnych działań niepożądanych jak przy podaniu doustnym. W obrębie oka najczęściej obserwuje się podrażnienie i dyskomfort, rzadziej odkładanie złogów w rogówce, a także objawy takie jak zapalenie rogówki, zapalenie spojówek, fotofobia czy zespół suchego oka. Bardzo rzadko mogą wystąpić reakcje nadwrażliwości, w tym obrzęk naczynioruchowy i wstrząs anafilaktyczny. Działania niepożądane obejmują również zawroty głowy, arytmie komorowe i wydłużenie odstępu QT w EKG, nudności oraz ciężkie reakcje skórne, takie jak zespół Stevensa-Johnsona i toksyczna nekroliza naskórka. Szczególną uwagę należy zwrócić na ryzyko zerwania ścięgien, zwłaszcza u pacjentów starszych, stosujących kortykosteroidy lub z obciążeniem ścięgien.
agranulocytoza, arytmia komorowa, ciało obce w oku, eozynofilia, fluorochinolony, leukopenia, neuropatia obwodowa, niedokrwistość hemolityczna, obrzęk naczynioruchowy, ofloksacyna, ostra niewydolność wątroby, pancytopenia, reakcja anafilaktyczna, rzekomobłoniaste zapalenie jelita grubego, światłowstręt, toksyczna nekroliza naskórka, torsade de pointes, trombocytopenia, wstrząs anafilaktyczny, wydłużenie odstępu QT, zaburzenia rytmu serca, zahamowanie czynności szpiku kostnego, zapalenie rogówki, zapalenie spojówek, zapalenie trzustki, zapalenie wątroby, zerwanie ścięgna, zespół Stevensa-Johnsona, zespół suchego oka, złogi w rogówce, żółtaczka - Leksykon leków
Działania niepożądane – Olimestra 20 mg
Olmesartan medoksomil, substancja czynna leku Olimestra, najczęściej powoduje działania niepożądane takie jak ból głowy (7,7%), objawy grypopodobne (4,0%) oraz zawroty głowy (3,7%). W badaniach kontrolowanych placebo jedynym jednoznacznie związanym z lekiem działaniem niepożądanym były zawroty głowy pochodzenia ośrodkowego, występujące u 2,5% pacjentów w porównaniu do 0,9% w grupie placebo. Zaobserwowano także nieznacznie wyższą częstość hipertriglicerydemii (2,0% vs 1,1%) oraz zwiększonej aktywności fosfokinazy kreatynowej (1,3% vs 0,7%). Działania niepożądane obejmują szeroki zakres układów i narządów, m.in. małopłytkowość, reakcje anafilaktyczne, hiperkaliemię, zapalenia błon śluzowych, zaburzenia mięśniowo-szkieletowe, krwiomocz, a także rzadkie przypadki autoimmunologicznego zapalenia wątroby i enteropatii typu celiakii.
alergiczne zapalenie skóry, astenia, autoimmunologiczne zapalenie wątroby, biegunka, ból brzucha, ból głowy, ból pleców, dławica piersiowa, enteropatia typu celiakii, fosfokinaza kreatynowa, hiperkaliemia, hipertriglicerydemia, hiperurykemia, inhibitor receptora angiotensyny II, krwawienie z nosa, krwiomocz, letarg, małopłytkowość, niedociśnienie tętnicze, niestrawność, niewydolność nerek, nudności, objawy grypopodobne, obrzęk naczynioruchowy, obrzęk obwodowy, obrzęk twarzy, olmesartan medoksomil, ostra niewydolność nerek, pokrzywka, rabdomioliza, reakcja anafilaktyczna, zakażenie dróg moczowych, zapalenie błony śluzowej nosa, zapalenie błony śluzowej żołądka, zapalenie gardła, zapalenie oskrzeli, zapalenie stawów, zawroty głowy, zawroty głowy pochodzenia błędnikowego, zawroty głowy pochodzenia ośrodkowego - Leksykon leków
Działania niepożądane – Orofar Junior 1 mg + 1 mg
Produkt leczniczy Orofar Junior, zawierający 1 mg benzoksoniowego chlorku oraz 1 mg lidokainy chlorowodorku w formie tabletek do ssania, wykazuje profil działań niepożądanych sklasyfikowanych według systemu MedDRA i częstości występowania. Najczęściej obserwowanym działaniem niepożądanym jest dyskomfort w jamie ustnej, występujący często (≥1/100 do <1/10), manifestujący się jako pieczenie, mrowienie lub podrażnienie błony śluzowej. Bardzo rzadko (<1/10 000) mogą wystąpić reakcje nadwrażliwości, takie jak obrzęk twarzy, ust, języka i gardła, a także duszność, które stanowią potencjalne zagrożenie dla pacjenta i wymagają natychmiastowej interwencji. Dodatkowo, bardzo rzadko obserwuje się zmiany skórne, takie jak wysypka i świąd. Profil bezpieczeństwa u dzieci jest porównywalny z tym u dorosłych.
alergen, chlorek benzoksoniowy, chlorowodorek lidokainy, duszność, dyskomfort w jamie ustnej, dyskomfort żołądkowo-jelitowy, działanie przeczyszczające, klasyfikacja MedDRA, komplikacja oddechowa, monitorowanie działań niepożądanych, nadwrażliwość, nasilenie działania niepożądanego, obrzęk naczynioruchowy, parestezja, podrażnienie błony śluzowej, populacja pediatryczna, profil bezpieczeństwa, reakcja nadwrażliwości, substancja czynna, substancja pomocnicza, tabletka do ssania, wysypka i świąd, zaburzenie oddychania, zmiana skórna - Leksykon leków
Przeciwwskazania – Ramve 2,5 mg 2,5 mg
Przy stosowaniu ramiprylu w dawce 2,5 mg (lek Ramve) kluczowe jest uwzględnienie bezwzględnych przeciwwskazań, takich jak nadwrażliwość na ramipryl, inne inhibitory ACE oraz substancje pomocnicze, w tym barwniki (E110, E124, E122) i konserwanty (E218, E216), które mogą wywoływać reakcje alergiczne. Szczególną uwagę należy zwrócić na pacjentów z historią obrzęku naczynioruchowego – dziedzicznego, idiopatycznego lub indukowanego przez inhibitory ACE bądź AIIRA – ze względu na ryzyko zagrażającej życiu reakcji obrzękowej górnych dróg oddechowych. Ponadto, stosowanie ramiprylu jest przeciwwskazane w terapii skojarzonej z sakubitrylem i walsartanem ze względu na zwiększone ryzyko obrzęku naczynioruchowego wynikające z synergistycznego wpływu na metabolizm bradykininy.
antagonista receptora angiotensyny II, bradykinina, czerwień koszenilowa, dziedziczny obrzęk naczynioruchowy, idiopatyczny obrzęk naczynioruchowy, inhibitor ACE, karmoizyna, metylu parahydroksybenzoesan, nadwrażliwość, obrzęk górnych dróg oddechowych, obrzęk naczynioruchowy, paraben, propylu parahydroksybenzoesan, ramipryl, reakcja alergiczna, sakubitryl, walsartan, zaburzenie oddychania, żółcień pomarańczowa - Leksykon leków
Specjalne ostrzeżenia – Migrenofen
Migrenofen (ryzatryptan) jest wskazany wyłącznie u pacjentów z jednoznacznie rozpoznaną migreną, z wykluczeniem migreny podstawnej, porażennej oraz „nietypowych” bólów głowy, które mogą sugerować poważne schorzenia neurologiczne. Lek ten jest przeciwwskazany u pacjentów z rozpoznaną chorobą niedokrwienną serca oraz u osób z grup ryzyka chorób sercowo-naczyniowych, takich jak nadciśnienie tętnicze, cukrzyca, palenie tytoniu, wiek powyżej 40 lat u mężczyzn, kobiety po menopauzie, blok odnogi pęczka Hisa czy istotne obciążenie rodzinne. Podczas terapii mogą wystąpić przemijające bóle i ucisk w klatce piersiowej, które wymagają wykluczenia choroby niedokrwiennej serca przed kontynuacją leczenia. Standardowe badania kardiologiczne mogą nie wykryć wszystkich schorzeń, a rzadkie, ale poważne incydenty sercowo-naczyniowe, takie jak skurcz naczyń wieńcowych, niedokrwienie mięśnia sercowego czy zawał serca, zostały opisane u pacjentów stosujących ryzatryptan.
agonista 5-HT1, agonista receptora 5-HT1B/1D, blok odnogi pęczka Hisa, choroba niedokrwienna serca, cukrzyca, dihydroergotamina, działanie naczynioskurczowe, dziurawiec, ergotamina, incydent naczyniowo-mózgowy, incydent sercowo-naczyniowy, metysergid, migrena podstawna, migrena porażenna, nadciśnienie tętnicze, niedokrwienie mięśnia sercowego, obrzęk naczynioruchowy, pęknięty tętniak mózgu, pochodna sporyszu, polekowy ból głowy, ryzatryptan, skurcz naczyń wieńcowych, SNRI, SSRI, substytut nikotyny, sumatryptan, zawał serca, zespół serotoninowy - Leksykon leków
Przeciwwskazania – Kastel 10 mg + 5 mg
Produkt leczniczy Kastel, zawierający rozuwastatynę i ramipryl, posiada liczne przeciwwskazania wynikające z farmakologii obu substancji czynnych oraz ich interakcji. Rozuwastatyna jest przeciwwskazana u pacjentów z nadwrażliwością na lek, czynną chorobą wątroby (w tym trwałym, niewyjaśnionym wzrostem aminotransferaz lub aktywnością enzymów przekraczającą 3-krotnie górną granicę normy), ciężkimi zaburzeniami czynności nerek (klirens kreatyniny < 30 ml/min), miopatią, a także przy jednoczesnym stosowaniu cyklosporyny lub określonych leków przeciwwirusowych (sofosbuwir/welpataswir/woksylaprewir). Ramipryl jest przeciwwskazany u pacjentów z nadwrażliwością na ACE inhibitory, historią obrzęku naczynioruchowego, znacznym obustronnym zwężeniem tętnic nerkowych, niedociśnieniem, niestabilnością hemodynamiczną, stosowaniem sakubitrylu/walsartanu, a także w drugim i trzecim trymestrze ciąży. Ponadto, stosowanie leku jest przeciwwskazane u kobiet w ciąży i karmiących oraz u kobiet w wieku rozrodczym bez skutecznej antykoncepcji.
aliskiren, aminotransferazy, antagonista receptora angiotensyny II, choroby układu sercowo-naczyniowego, cyklosporyna, czynna choroba wątroby, hepatotoksyczność, inhibitor ACE, interakcje farmakodynamiczne, interakcje lekowe, klirens kreatyniny, miopatia, nadwrażliwość na rozuwastatynę, niedociśnienie, niestabilność hemodynamiczna, obrzęk naczynioruchowy, reduktaza HMG-CoA, sakubitryl walsartan, sofosbuwir welpataswir woksylaprewir, zaburzenia czynności nerek, zwężenie tętnic nerkowych - Leksykon leków
Specjalne ostrzeżenia – Nifuroksazyd Gedeon Richter
Nifuroksazyd stosowany w leczeniu biegunek powinien być podawany nie dłużej niż 7 dni, a brak poprawy po 3 dniach wymaga pogłębionej diagnostyki i rozważenia antybiotykoterapii systemowej. Ze względu na ograniczone wchłanianie doustne (10-20%), lek nie jest skuteczny w ciężkich inwazyjnych zakażeniach, gdzie wskazane jest stosowanie antybiotyków o działaniu ogólnoustrojowym. Podczas terapii należy monitorować objawy nadwrażliwości, takie jak duszność, obrzęk twarzy, wysypka czy świąd, które wymagają natychmiastowego odstawienia leku i konsultacji lekarskiej. Zalecenia dietetyczne obejmują unikanie surowych warzyw i owoców, pikantnych potraw, mrożonek oraz zimnych napojów, natomiast wskazane jest spożywanie lekkostrawnych pokarmów, np. pieczonego mięsa i ryżu. Kluczowe jest także odpowiednie nawodnienie, z zalecanym spożyciem około 2 litrów płynów na dobę u dorosłych, z możliwością nawadniania dożylnego w ciężkich przypadkach.
antybiotyk ogólnoustrojowy, antybiotykoterapia systemowa, biegunka inwazyjna, duszność, nawadnianie doustne, nawadnianie dożylne, niedobór sacharazy-izomaltazy, nietolerancja fruktozy, nifuroksazyd, obrzęk naczynioruchowy, parahydroksybenzoesan metylu, perystaltyka jelit, reakcja alergiczna, reakcja anafilaktyczna, reakcja nadwrażliwości, reakcja typu późnego, świąd, wysypka skórna, zespół złego wchłaniania glukozy-galaktozy - Leksykon substancji czynnych
Urapidyl – Działania niepożądane
Urapidyl, stosowany w formie iniekcji lub infuzji w leczeniu nadciśnienia tętniczego, zwłaszcza w stanach nagłych, wykazuje działania niepożądane głównie związane z jego mechanizmem obniżania ciśnienia tętniczego. Najczęściej obserwuje się zawroty głowy i bóle głowy, które wynikają z gwałtownego spadku perfuzji mózgowej. Inne często występujące objawy to nudności, a niezbyt często pojawiają się zaburzenia rytmu serca (kołatanie, tachykardia, bradykardia) oraz niedociśnienie ortostatyczne. Rzadziej notuje się przekrwienie błony śluzowej nosa, duszność, reakcje nadwrażliwości skórnej, a bardzo rzadko priapizm i małopłytkowość. W przypadku preparatu Urapidil KALCEKS dodatkowo zgłaszane są zaburzenia snu, niepokój, biegunka, suchość w jamie ustnej oraz nasilone nietrzymanie moczu, z różną częstością występowania.
ból głowy, bradykardia, dusznica bolesna, duszność, dysfunkcja erekcyjna, hipotensja, kołatanie serca, małopłytkowość, nadciśnienie tętnicze, niedociśnienie ortostatyczne, niedokrwienie mięśnia sercowego, niedokrwienie mózgu, nudności, obniżenie ciśnienia tętniczego, obrzęk naczynioruchowy, perfuzja mózgowa, pokrzywka, priapizm, przekrwienie błony śluzowej nosa, przepływ krwi, reakcja alergiczna, reakcja nadwrażliwości, roztwór do wstrzykiwań, tachykardia, urapidyl, zaburzenia rytmu serca, zawroty głowy - Leksykon leków
Działania niepożądane – Pulnozin Junior o smaku malinowym 250 mg
Lek Pulnozin Junior o smaku malinowym, zawierający 250 mg karbocysteiny w tabletce do ssania, może wywoływać działania niepożądane o różnej częstości występowania, które wymagają uważnego monitorowania. Do najczęstszych należą nudności, wymioty i biegunka (≥1/1000 do <1/100), natomiast bardzo rzadko (<1/10 000) mogą wystąpić poważne krwawienia z przewodu pokarmowego. Objawy ze strony układu nerwowego, takie jak ból głowy, zawroty głowy, nietrzymanie moczu i kołatanie serca, pojawiają się rzadko (≥1/10 000 do <1/1000). Duszności, również rzadkie, wymagają szczególnej uwagi, zwłaszcza u pacjentów z chorobami układu oddechowego. Ponadto, mogą wystąpić reakcje alergiczne, w tym pokrzywka i skurcz oskrzeli, a także poważne reakcje dermatologiczne, takie jak zespół Stevensa-Johnsona i rumień wielopostaciowy, o częstości nieznanej.
biegunka, ból brzucha, ból głowy, ból mięśni, duszność, hemoroidy, karbocysteina, kołatanie serca, krwawienie z przewodu pokarmowego, lek mukolityczny, nadżerka żołądka, niedoczynność tarczycy, nietrzymanie moczu, nudności, obrzęk naczynioruchowy, palpitacje, pokrzywka, Pulnozin Junior, reakcja alergiczna, rumień wielopostaciowy, skurcz oskrzeli, śluzotok oskrzelowy, świąd, wymioty, wysypka, zawroty głowy, zespół Stevensa-Johnsona - Leksykon leków
Przeciwwskazania – Aciclovir Accord 25 mg/ml
Aciclovir Accord (25 mg/ml) jest przeciwwskazany u pacjentów z nadwrażliwością na acyklowir, walacyklowir (prolek acyklowiru) oraz na substancje pomocnicze zawarte w preparacie. Reakcje nadwrażliwości mogą manifestować się jako wysypka, świąd, pokrzywka, obrzęk naczynioruchowy, duszność, spadek ciśnienia tętniczego czy anafilaksja. Lek dostępny jest w formie koncentratu do sporządzania roztworu do infuzji, który wymaga rozcieńczenia przed podaniem i charakteryzuje się wysokim pH 10,7-11,7, co należy uwzględnić przy planowaniu terapii. Produkt zawiera 2,67 mg sodu (około 0,116 mmol) na ml koncentratu, co jest istotne u pacjentów na diecie z ograniczeniem sodu.
- Leksykon leków
Działania niepożądane – Zaranta 20 mg
Produkt leczniczy Zaranta, zawierający rozuwastatynę wapniową, wykazuje profil działań niepożądanych, który w większości przypadków jest łagodny i przemijający. Mniej niż 4% pacjentów w badaniach klinicznych przerwało terapię z powodu działań niepożądanych. Częstość występowania działań niepożądanych jest zależna od dawki, szczególnie powyżej 20 mg. Do najczęstszych należą bóle mięśni, bóle głowy, zawroty głowy, zaparcia, nudności oraz zwiększenie aktywności aminotransferaz. Rzadziej obserwuje się miopatię, rabdomiolizę, reakcje nadwrażliwości, zaburzenia psychiczne (depresja, zaburzenia snu), a także zaburzenia wątroby i nerek, w tym proteinurię (do 3% przy dawce 40 mg) i hematurię. W przypadku znacznego wzrostu kinazy kreatynowej (>5 x GGN) konieczne jest przerwanie leczenia. Profil bezpieczeństwa u dzieci i młodzieży jest zbliżony do dorosłych, choć częściej obserwuje się wzrost kinazy kreatyniny >10 x GGN oraz objawy mięśniowe po wysiłku.
aminotransferaza, astenia, biegunka, ból brzucha, ból głowy, ból mięśni, ból stawu, choroba ścięgna, ginekomastia, hematuria, immunozależna miopatia martwicza, inhibitor reduktazy HMG-CoA, kinaza kreatynowa, miastenia, miastenia oczna, miopatia, neuropatia obwodowa, nudność, obrzęk, obrzęk naczynioruchowy, pokrzywka, polineuropatia, proteinuria, rabdomioliza, reakcja polekowa z eozynofilią, rozuwastatyna, rozuwastatyna wapniowa, śródmiąższowe zapalenie płuc, świąd, trombocytopenia, utrata pamięci, wysypka, zaburzenie snu, zapalenie trzustki, zapalenie wątroby, zaparcie, zawrót głowy, zespół Stevensa-Johnsona, zespół toczniopodobny, żółtaczka - Leksykon leków
Działania niepożądane – Fluconazole Kabi 2 mg/ml
Flukonazol, substancja aktywna produktu Fluconazole Kabi (2 mg/ml, roztwór do infuzji), wykazuje szerokie spektrum działań niepożądanych o różnej częstości i nasileniu. Najczęściej obserwowane działania niepożądane (≥1/100 do <1/10) obejmują ból głowy, ból brzucha, nudności, wymioty, biegunkę, wysypkę oraz podwyższenie aktywności enzymów wątrobowych (aminotransferazy alaninowej, asparaginianowej, fosfatazy alkalicznej). Istotne są również zaburzenia hematologiczne, takie jak niedokrwistość (często), agranulocytoza, leukopenia, trombocytopenia i neutropenia (niezbyt często), a także rzadkie przypadki anafilaksji. Wśród zaburzeń metabolicznych często występują hipercholesterolemia, hipertriglicerydemia i hipokaliemia, co wymaga monitorowania szczególnie u pacjentów z ryzykiem kardiologicznym. W zakresie układu nerwowego dominują ból głowy (często), a rzadziej drgawki, parestezje, zawroty głowy i zmiany smaku. Rzadko obserwuje się groźne zaburzenia rytmu serca, takie jak torsade de pointes i wydłużenie odstępu QT, co wymaga ostrożności u pacjentów z predyspozycjami do arytmii.
agranulocytoza, aminotransferaza alaninowa, aminotransferaza asparaginianowa, anafilaksja, cholestaza, drgawki, działania niepożądane flukonazolu, flukonazol, fosfataza alkaliczna, hipercholesterolemia, hipertriglicerydemia, hipokaliemia, leukopenia, martwica wątroby, neutropenia, niedokrwistość, niewydolność wątroby, obrzęk naczynioruchowy, osutka krostkowa, parestezja, pokrzywka, roztwór do infuzji, toksyczne martwicze oddzielanie się naskórka, torsade de pointes, trombocytopenia, wydłużenie odstępu QT, wysypka polekowa, zapalenie wątroby, zespół DRESS, zespół Stevensa-Johnsona, złuszczające zapalenie skóry, żółtaczka - Leksykon leków
Interakcje leku – Ramve 2,5 mg 2,5 mg
Ramipryl, jako inhibitor ACE, wykazuje liczne interakcje farmakologiczne o istotnym znaczeniu klinicznym, które wymagają ścisłego monitorowania i ostrożności podczas terapii. Bezwzględnie przeciwwskazane jest jednoczesne stosowanie ramiprylu z sakubitrylem/walsartanem ze względu na wysokie ryzyko obrzęku naczynioruchowego; konieczne jest zachowanie co najmniej 36-godzinnego odstępu między terapiami. Ponadto, leczenie pozaustrojowe z użyciem błon dializacyjnych o wysokiej przepuszczalności (np. poliakrylonitrylowych) oraz afereza LDL z siarczanem dekstrynu zwiększają ryzyko ciężkich reakcji rzekomoanafilaktycznych i są przeciwwskazane. Współistniejące stosowanie leków zwiększających stężenie potasu (sole potasu, heparyna, diuretyki oszczędzające potas, ARB, trimetoprym, takrolimus, cyklosporyna) wymaga systematycznego monitorowania poziomu potasu w surowicy ze względu na ryzyko hiperkaliemii.
adrenalina, afereza LDL, aliskiren, allopurynol, antagonista receptora angiotensyny II, azotan, baklofen, blokada układu RAA, błona poliakrylonitrylowa, ciśnienie tętnicze, cyklosporyna, cytostatyk, dializa, dopamina, hemofiltracja, heparyna, hiperkaliemia, inhibitor ACE, inhibitor DPP-IV, inhibitor kinazy mTOR, inhibitor neprylizyny, insulina, kortykosteroid, kwas acetylosalicylowy, lek immunosupresyjny, lek moczopędny oszczędzający potas, lek przeciwnadciśnieniowy, lek sympatykomimetyczny, lek trójpierścieniowy przeciwdepresyjny, morfologia krwi, niedociśnienie tętnicze, NLPZ, obojętna endopeptydaza, obrzęk naczynioruchowy, ośrodkowy układ nerwowy, ostra niewydolność nerek, prokainamid, racekadotryl, ramipryl, reakcja hematologiczna, reakcja hipoglikemiczna, reakcja rzekomoanafilaktyczna, sakubitryl walsartan, takrolimus, toksyczność litu, układ RAA, wildagliptyna - Leksykon leków
Działania niepożądane – Aripilek 10 mg
Aripilek, zawierający arypiprazol w dawkach 5 mg, 10 mg, 15 mg i 30 mg, wykazuje profil działań niepożądanych typowy dla leków przeciwpsychotycznych, z najczęstszymi objawami takimi jak akatyzja i nudności (>3%). W badaniach klinicznych u pacjentów ze schizofrenią i zaburzeniem afektywnym dwubiegunowym typu I, częstość występowania objawów pozapiramidowych (EPS) wynosiła odpowiednio 19-26,6% dla arypiprazolu, co jest istotnie niższe niż w grupach leczonych haloperydolem (53,3-57,3%). Akatyzja występowała u 6,2-12,1% pacjentów, a ryzyko ostrej dystonii było wyższe u młodszych mężczyzn. W populacji pediatrycznej obserwowano częstsze występowanie senności, zaburzeń pozapiramidowych, suchości w jamie ustnej, zwiększonego apetytu i niedociśnienia ortostatycznego. Zmiany masy ciała u młodzieży po 12 i 30 tygodniach leczenia wynosiły odpowiednio 2,4 kg i 5,8 kg, a u dorosłych nie stwierdzono istotnych klinicznie różnic w parametrach laboratoryjnych i lipidowych.
akatyzja, anoreksja, arypiprazol, arytmia, cukrzyca, dysfagia, dystonia, epizod maniakalny, fosfokinaza kreatynowa, hiperglikemia, hiperinsulinemia, hiperprolaktynemia, hiponatremia, hipoprolaktynemia, hipotermia, kwasica ketonowa, leukopenia, neutropenia, niedociśnienie ortostatyczne, nudności, objawy pozapiramidowe, obrzęk naczynioruchowy, pokrzywka, priapizm, rabdomioliza, reakcja anafilaktyczna, schizofrenia, skurcz mięśni, suchość jamy ustnej, trombocytopenia, uzależnienie od hazardu, zaburzenia kontroli impulsów, zaburzenia pozapiramidowe, zaburzenie afektywne dwubiegunowe, zespół abstynencyjny noworodków, zespół DRESS - Leksykon leków
Działania niepożądane – Esopol 40 mg
Esomeprazol, substancja czynna leku Esopol 40 mg (proszek do sporządzania roztworu do wstrzykiwań/infuzji), wykazuje szeroki profil działań niepożądanych, które zostały zidentyfikowane zarówno w badaniach klinicznych, jak i w praktyce klinicznej. W zakresie hematologicznym mogą wystąpić rzadko leukopenia i trombocytopenia, a bardzo rzadko agranulocytoza i pancytopenia, stanowiące poważne zagrożenie życia. Reakcje nadwrażliwości, w tym anafilaksja, również należą do rzadkich, ale potencjalnie zagrażających życiu powikłań. Zaburzenia elektrolitowe, takie jak hiponatremia, hipomagnezemia, hipokalcemia i hipokaliemia, mogą występować z różną częstością i mają istotne znaczenie kliniczne. W sferze neurologicznej najczęściej obserwuje się bóle głowy, a rzadziej zawroty głowy, parestezje, senność oraz zaburzenia smaku. Działania niepożądane ze strony przewodu pokarmowego obejmują często ból brzucha, zaparcia, biegunkę, wzdęcia, nudności, wymioty oraz polipy dna żołądka o charakterze łagodnym. Niezbyt często obserwuje się suchość w jamie ustnej, zapalenie jamy ustnej i zakażenia grzybicze przewodu pokarmowego, a także mikroskopowe zapalenie okrężnicy o nieznanej częstości.
agranulocytoza, bezsenność, biegunka, ból brzucha, ból głowy, ból mięśni, ból stawów, depresja, dysgeuzja, encefalopatia, esomeprazol, ginekomastia, hipokalcemia, hipokaliemia, hipomagnezemia, hiponatremia, inhibitor pompy protonowej, leukopenia, łysienie, martwica toksyczna naskórka, mikroskopowe zapalenie okrężnicy, nadwrażliwość na światło, niewydolność nerek, niewydolność wątroby, niewyraźne widzenie, nudności, obrzęk naczynioruchowy, obrzęk obwodowy, osłabienie mięśni, pancytopenia, parestezje, pobudzenie, podwyższone enzymy wątrobowe, pokrzywka, polip dna żołądka, reakcja anafilaktyczna, reakcja nadwrażliwości, roztwór do wstrzykiwań, rumień wielopostaciowy, skurcz oskrzeli, splątanie, śródmiąższowe zapalenie nerek, suchość jamy ustnej, świąd, toczeń rumieniowaty skórny, trombocytopenia, wstrząs anafilaktyczny, wymioty, wysypka, wzdęcia, zakażenie grzybicze przewodu pokarmowego, zapalenie jamy ustnej, zapalenie skóry, zapalenie wątroby, zaparcie, zawroty głowy, zawroty głowy pochodzenia błędnikowego, zespół Stevensa-Johnsona, złamania kości - Leksykon substancji czynnych
Tyzanidyna – Działania niepożądane
Tyzanidyna, stosowana w leczeniu spastyczności i bolesnych skurczów mięśni, wykazuje działania niepożądane zależne od dawki. Przy niskich dawkach dominują objawy takie jak senność, zmęczenie, zawroty głowy ośrodkowe, suchość w jamie ustnej, obniżenie ciśnienia tętniczego, nudności oraz wzrost aktywności aminotransferaz, które mają zwykle łagodny i przemijający charakter. W wyższych dawkach, stosowanych w terapii wzmożonego napięcia mięśni, działania te występują częściej i z większym nasileniem, jednak rzadko wymagają przerwania leczenia. Najczęstsze działania niepożądane to senność, ospałość, zawroty głowy (≥1/10), zaburzenia żołądkowo-jelitowe, suchość błony śluzowej jamy ustnej, osłabienie mięśni i zmęczenie. Rzadziej obserwuje się bradykardię (≥1/1000 do <1/100) oraz potencjalnie poważne powikłania, takie jak wydłużenie QT, torsade de pointes, zapalenie i niewydolność wątroby, reakcje nadwrażliwości, omamy, dyzartrię, omdlenia i zaburzenia widzenia.
aminotransferazy, bezsenność, bolesne skurcze mięśni, bradykardia, dyzartria, działanie terapeutyczne, enzymy wątrobowe, hepatotoksyczność, nadciśnienie tętnicze, niedociśnienie tętnicze, nieostre widzenie, niewydolność wątroby, nudności, obrzęk naczynioruchowy, osłabienie mięśni, pokrzywka, spastyczność, stan splątania, suchość jamy ustnej, tachykardia z odbicia, torsade de pointes, tyzanidyna, udar mózgu, wydłużenie odcinka QT, wzmożone napięcie mięśni, zaburzenia akomodacji, zaburzenia psychiczne, zaburzenia układu nerwowego, zaburzenia żołądkowo-jelitowe, zawroty głowy, zawroty głowy pochodzenia obwodowego, zawroty głowy pochodzenia ośrodkowego, zespół odstawienia - Leksykon leków
Działania niepożądane – MemoniQ 1200 mg
Piracetam, substancja czynna leku MemoniQ 1200 mg, może wywoływać działania niepożądane o różnej częstości, klasyfikowane zgodnie z MedDRA. W badaniach klinicznych obejmujących ponad 3000 pacjentów zgłaszano m.in. zaburzenia krwotoczne (częstość nieznana), reakcje anafilaktoidalne i nadwrażliwość (częstość nieznana), a także zaburzenia psychiczne takie jak nerwowość (często), depresja (niezbyt często), pobudzenie, lęk, splątanie i omamy (częstość nieznana). W zakresie układu nerwowego obserwowano hiperkinezję (często), senność (niezbyt często), ataksję, zaburzenia równowagi, nasilenie padaczki, ból głowy i bezsenność (częstość nieznana). Zgłaszano również zawroty głowy, które mogą wpływać na zdolność prowadzenia pojazdów i obsługi maszyn (częstość nieznana).
astenia, ataksja, bezsenność, ból nadbrzusza, epilepsja, hiperkinezja, lek przeciwzakrzepowy, lek psychotropowy, MedDRA, MemoniQ, nadwrażliwość, obrzęk naczynioruchowy, omam, padaczka, piracetam, płytka krwi, pokrzywka, reakcja anafilaktoidalna, senność, splątanie, świąd, terapia przeciwpadaczkowa, zaburzenie krwotoczne, zaburzenie równowagi, zapalenie skóry, zawrót głowy - Leksykon leków
Działania niepożądane – Fluxazol 200 mg
Flukonazol, dostępny w kapsułkach o dawkach 50 mg, 100 mg, 150 mg i 200 mg, jest lekiem przeciwgrzybiczym o szerokim spektrum działań niepożądanych. Najczęściej obserwowane (≥1/10) to ból głowy, ból brzucha, biegunka, nudności, wymioty oraz wysypka skórna. Często występuje wzrost aktywności enzymów wątrobowych (aminotransferaza alaninowa, aminotransferaza asparaginianowa, fosfataza alkaliczna), co wskazuje na potencjalny wpływ na funkcję wątroby. Wśród poważnych działań niepożądanych, choć o nieznanej częstości, wymienia się niewydolność wątroby, martwicę komórek wątrobowych, zapalenie wątroby, ciężkie reakcje skórne (martwica toksyczno-rozpływna naskórka, zespół Stevensa-Johnsona, ostra uogólniona osutka krostkowa) oraz zaburzenia rytmu serca typu torsade de pointes i wydłużenie odstępu QT. W obrębie układu krwiotwórczego flukonazol może powodować niedokrwistość (często) i agranulocytozę (niezbyt często), co wymaga monitorowania parametrów morfologii krwi.
agranulocytoza, aminotransferaza alaninowa, aminotransferaza asparaginianowa, bezsenność, ból brzucha, drgawki, enzym wątrobowy, fosfataza alkaliczna, funkcja wątroby, kandydoza narządów płciowych, lek przeciwgrzybiczy, martwica komórek wątrobowych, martwica toksyczno-rozpływna naskórka, morfologia krwi, niedokrwistość, niewydolność wątroby, obrzęk naczynioruchowy, obrzęk twarzy, ostra uogólniona osutka krostkowa, parestezja, torsade de pointes, układ krwiotwórczy, uszkodzenie komórek wątroby, wydłużenie odstępu QT, wysypka skórna, zapalenie wątroby, zawroty głowy, zawroty głowy pochodzenia obwodowego, zespół DRESS, zespół Stevensa-Johnsona, złuszczające zapalenie skóry, zmniejszenie łaknienia - Leksykon leków
Działania niepożądane – Ampicillin/Sulbactam Bausch Health 2 g + 1 g
Ampicillin/Sulbactam Bausch Health, łączący ampicylinę z sulbaktamem, wykazuje szerokie spektrum działań niepożądanych, które należy monitorować podczas terapii. Do najważniejszych należą zaburzenia hematologiczne, takie jak niedokrwistość (w tym hemolityczna), małopłytkowość, leukopenia, neutropenia oraz agranulocytoza, które mogą wymagać natychmiastowego przerwania leczenia. Poważne reakcje alergiczne, w tym wstrząs anafilaktyczny i zespół Kounisa, stanowią zagrożenie życia i wymagają pilnej interwencji. Neurologiczne objawy obejmują bóle głowy (często), drgawki (rzadko), senność i zawroty głowy. Często obserwuje się zapalenie żył w miejscu infuzji dożylnej oraz dolegliwości ze strony przewodu pokarmowego, takie jak biegunka, wymioty, bóle brzucha i nudności, z możliwością rozwoju rzekomobłoniastego zapalenia okrężnicy. Zaburzenia czynności wątroby manifestują się hiperbilirubinemią, cholestazą i żółtaczką, a w badaniach biochemicznych notuje się podwyższenie ALT i AST.
agranulocytoza, aminotransferaza alaninowa, aminotransferaza asparaginianowa, ampicylina z sulbaktamem, cholestatyczne zapalenie wątroby, cholestaza, Clostridioides difficile, drgawka, duszność, eozynofilia, hiperbilirubinemia, leukopenia, małopłytkowość, neutropenia, niedokrwistość, niedokrwistość hemolityczna, obrzęk naczynioruchowy, ostra uogólniona osutka krostkowa, plamica małopłytkowa, reakcja anafilaktyczna, reakcja nadwrażliwości, rumień wielopostaciowy, rzekomobłoniaste zapalenie okrężnicy, śródmiąższowe zapalenie nerek, stolec smolisty, toksyczna martwica naskórka, wstrząs anafilaktyczny, zapalenie jamy ustnej, zapalenie jelit, zapalenie języka, zapalenie żył, zespół Kounisa, zespół Stevensa-Johnsona, złuszczające zapalenie skóry, żółtaczka - Leksykon leków
Przeciwwskazania – Liść Melisy –
Produkt leczniczy Liść melisy (Melissa officinalis L., folium) w postaci ziół do zaparzania zawiera jako jedyny składnik aktywny surowiec roślinny Melissa officinalis L., folium w stężeniu 1 g/g, przeznaczony do przygotowania naparu. Bezwzględnym przeciwwskazaniem do stosowania preparatu jest nadwrażliwość na liść melisy, która może manifestować się od łagodnych objawów skórnych, takich jak pokrzywka czy świąd, po ciężkie reakcje anafilaktyczne, w tym obrzęk naczynioruchowy, skurcz oskrzeli i wstrząs anafilaktyczny. Wywiad alergologiczny powinien być szczegółowo przeprowadzony przed zaleceniem terapii, aby wykluczyć ryzyko nadwrażliwości na ten surowiec.
- Leksykon leków
Działania niepożądane – Moxifloxacin Aurovitas 400 mg
Moksyfloksacyna, fluorochinolon stosowany w dawce 400 mg, wykazuje szerokie spektrum działań niepożądanych, z których najczęstsze dotyczą przewodu pokarmowego (nudności, biegunka, bóle brzucha) oraz układu nerwowego (ból głowy, zawroty głowy), występujące u ≥1/100 do <1/10 pacjentów. Większość działań niepożądanych pojawia się z częstością poniżej 3%. Szczególną uwagę należy zwrócić na rzadkie, ale potencjalnie nieodwracalne reakcje obejmujące zapalenie i zerwanie ścięgien, neuropatie, zaburzenia psychiczne (depresja, omamy, majaczenie), a także poważne zaburzenia rytmu serca, takie jak wydłużenie odstępu QT, torsade de pointes i zatrzymanie akcji serca, zwłaszcza u pacjentów z hipokaliemią. Ponadto, moksyfloksacyna może wywołać ciężkie reakcje alergiczne, w tym anafilaksję i obrzęk naczynioruchowy, oraz zagrażające życiu pęcherzowe reakcje skórne, takie jak zespół Stevensa-Johnsona, AGEP, toksyczna nekroliza naskórka i DRESS.
agranulocytoza, aminotransferaza, anafilaksja, biegunka, DRESS, drgawki, dyzestezja, eozynofilia, fluorochinolony, fosfataza zasadowa, gamma-glutamylotransferaza, guz rzekomy mózgu, hiperglikemia, hiperkalcemia, hipernatremia, hiperurykemia, hipoglikemia, kandydoza jamy ustnej, leukopenia, majaczenie, miastenia, napad padaczkowy, neutropenia, niedokrwistość, niedokrwistość hemolityczna, niedomykalność zastawek serca, niewydolność nerek, niewydolność wątroby, obrzęk krtani, obrzęk naczynioruchowy, osutka krostkowa, pancytopenia, parestezja, piorunujące zapalenie wątroby, polineuropatia, rabdomioliza, rzekomobłoniaste zapalenie jelita, SIADH, śpiączka hipoglikemiczna, tętniak aorty, toksyczna nekroliza naskórka, torsade de pointes, trombocytopenia, trombocytoza, wydłużenie odstępu QT, zaburzenie czynności wątroby, zapalenie błony naczyniowej, zapalenie naczyń, zapalenie ścięgna, zastój żółci, zerwanie ścięgna, zespół Stevensa-Johnsona - Leksykon leków
Działania niepożądane – Choligrip Menthol Active 600 mg + 40 mg + 10 mg
Choligrip Menthol Active zawiera 600 mg paracetamolu, 40 mg kwasu askorbinowego oraz 10 mg fenylefryny chlorowodorku w jednej saszetce. Paracetamol może wywoływać bardzo rzadkie działania niepożądane (≤1/10 000), takie jak trombocytopenia, reakcje anafilaktyczne, nadwrażliwość skórna (wysypka, obrzęk naczynioruchowy, ostra uogólniona osutka krostkowa, zespół Stevensa-Johnsona), skurcz oskrzeli u pacjentów z nadwrażliwością na NLPZ oraz zaburzenia czynności wątroby. Fenylefryna może powodować nerwowość, ból głowy, zawroty głowy, bezsenność, nudności, wymioty oraz zwiększenie ciśnienia krwi. Rzadziej (1/10 000 do <1/1 000) obserwuje się tachykardię, palpitacje, rozszerzenie źrenicy, jaskrę ostrą zamykającego się kąta, reakcje alergiczne skórne oraz zaburzenia układu moczowego, takie jak bolesne oddawanie moczu i zatrzymanie moczu, szczególnie u pacjentów z rozrostem gruczołu krokowego.
alergiczne zapalenie skóry, bezsenność, ból głowy, bolesne oddawanie moczu, choroba układu krążenia, działanie sympatykomimetyczne, fenylefryna chlorowodorek, jaskra ostra zamykającego się kąta, jaskra z zamkniętym kątem przesączania, kołatanie serca, kwas acetylosalicylowy, kwas askorbowy, nadciśnienie tętnicze, niesteroidowy lek przeciwzapalny, nudności, obrzęk naczynioruchowy, ostra uogólniona osutka krostkowa, palpitacje, paracetamol, pęcherzowy rumień wielopostaciowy, pokrzywka, reakcja alergiczna, reakcja anafilaktyczna, rozrost gruczołu krokowego, rozszerzenie źrenicy, skurcz oskrzeli, tachykardia, trombocytopenia, wymioty, wysypka, zaburzenie czynności wątroby, zatrzymanie moczu, zawrót głowy, zespół Stevensa-Johnsona - Leksykon leków
Działania niepożądane – Ramlolan 10 mg + 5 mg
Produkt leczniczy Ramlolan, zawierający ramipryl (inhibitor ACE) oraz amlodypinę (bloker kanałów wapniowych), wykazuje charakterystyczny profil działań niepożądanych wynikający z działania obu substancji. Ramipryl może powodować często występujący suchy, nieproduktywny kaszel oraz niedociśnienie, a także rzadkie, ale poważne powikłania takie jak obrzęk naczynioruchowy, neutropenia/agranulocytoza, zawał mięśnia sercowego, udar mózgu, hiperkaliemia, niewydolność nerek i wątroby czy zapalenie trzustki. Amlodypina najczęściej wywołuje senność, zawroty głowy, kołatanie serca, nagłe zaczerwienienie twarzy, obrzęki obwodowe (szczególnie okolicy kostek) oraz dolegliwości żołądkowo-jelitowe. Częstość działań niepożądanych klasyfikowana jest od bardzo często (≥1/10) do bardzo rzadko (<1/10 000), co pozwala na precyzyjną ocenę ryzyka u pacjentów leczonych preparatem.
agranulocytoza, arytmia, bloker kanałów wapniowych, duszność, hiperglikemia, hiperkaliemia, hiponatremia, inhibitor konwertazy angiotensyny, kołatanie serca, leukopenia, monitorowanie działań niepożądanych, nadciśnienie tętnicze, nadzór nad bezpieczeństwem farmakoterapii, niedociśnienie, niewydolność nerek, obrzęk naczynioruchowy, obrzęk obwodowy, parestezja, ramipryl i amlodypina, reakcja alergiczna, reakcja skórna, SIADH, suchy kaszel, szumy uszne, udar mózgu, zaburzenia erekcji, zaburzenia widzenia, zapalenie trzustki, zawał mięśnia sercowego