obrzęk naczynioruchowy

Obrzęk naczynioruchowy to nagła, miejscowa opuchlizna tkanek miękkich, przede wszystkim skóry i błon śluzowych, spowodowana zwiększoną przepuszczalnością naczyń krwionośnych. Charakteryzuje się szybkim rozwojem obrzęku, który może dotyczyć twarzy, warg, języka, krtani, kończyn, narządów płciowych lub przewodu pokarmowego.

Mechanizm powstawania obrzęku naczynioruchowego związany jest najczęściej z uwalnianiem mediatorów zapalnych, takich jak histamina, bradykinina czy leukotrieny. Wyróżnia się obrzęk alergiczny (mediowany przez IgE), niealergiczny (związany z działaniem leków, np. inhibitorów ACE), wrodzony (dziedziczny niedobór inhibitora C1-esterazy) oraz idiopatyczny (o nieznanej przyczynie).

Obrzęk naczynioruchowy górnych dróg oddechowych stanowi stan zagrożenia życia wymagający natychmiastowej interwencji. W przypadku obrzęku alergicznego leczenie obejmuje podanie adrenaliny, kortykosteroidów i leków przeciwhistaminowych. W obrzęku bradykininowym (np. dziedzicznym) stosuje się koncentrat inhibitora C1-esterazy, antagonistów receptora bradykininowego lub świeżo mrożone osocze.

Profilaktyka polega na identyfikacji i unikaniu czynników wyzwalających, edukacji pacjenta oraz, w przypadku obrzęku wrodzonego, na długoterminowym leczeniu zapobiegawczym inhibitorami C1-esterazy, antagonistami receptora bradykininowego lub lekami antyfibrynolitycznymi.

Powiązane wpisy

Leksykon leków
Działania niepożądane – Tabcin Trend 250 mg + 30 mg + 2 mg

Tabcin Trend, zawierający paracetamol 250 mg, pseudoefedrynę chlorowodorek 30 mg oraz chlorfeniraminę maleinian 2 mg, wykazuje szerokie spektrum działań niepożądanych obejmujących różne układy organizmu. Wśród objawów neurologicznych obserwuje się zarówno łagodne (senność, zawroty głowy), jak i poważne powikłania, takie jak zespół tylnej odwracalnej encefalopatii (PRES) oraz zespół odwracalnego zwężenia naczyń mózgowych (RCVS). Istotne są również rzadkie, ale ciężkie reakcje skórne, w tym zespół Stevensa-Johnsona i toksyczna nekroliza naskórka, które mogą prowadzić do zgonu. Paracetamol wykazuje potencjał hepatotoksyczny, z ryzykiem niewydolności wątroby, zapalenia oraz martwicy, szczególnie przy przedawkowaniu lub przewlekłym stosowaniu u pacjentów z czynnikami ryzyka. Dodatkowo, mogą wystąpić poważne zaburzenia hematologiczne, takie jak agranulocytoza, trombocytopenia czy anemia aplastyczna, wymagające natychmiastowego odstawienia leku i interwencji medycznej.
agranulocytoza, anemia aplastyczna, astma analgetyczna, bezsenność, ból głowy, bradykardia, ciężka reakcja skórna, drżenie, halucynacja, kołatanie serca, leukopenia, marskość wątroby, martwica wątroby, nadciśnienie, napad padaczkowy, niedokrwienna neuropatia nerwu wzrokowego, niedokrwienne zapalenie jelita grubego, niewydolność wątroby, nudność, obrzęk naczynioruchowy, obrzęk Quinckego, ostra uogólniona osutka krostkowa, pancytopenia, pobudzenie, rumień, rumień wielopostaciowy, senność, skurcz oskrzeli, tachykardia, toksyczna nekroliza naskórka, trombocytopenia, uszkodzenie nerek, wstrząs, wymioty, zapalenie wątroby, zawroty głowy, zespół odwracalnego zwężenia naczyń mózgowych, zespół Stevensa-Johnsona, zespół tylnej odwracalnej encefalopatii, zespół zaburzeń oddechowych, zwłóknienie wątroby
Leksykon leków
Przeciwwskazania – Ramladio 5 mg + 5 mg

Produkt leczniczy Ramladio, zawierający ramipryl (inhibitor ACE) oraz amlodypinę (antagonista wapnia z grupy dihydropirydyn), jest przeciwwskazany u pacjentów z obrzękiem naczynioruchowym w wywiadzie, znacznym obustronnym zwężeniem tętnic nerkowych lub zwężeniem tętnicy nerkowej jedynej czynnej nerki, a także w drugim i trzecim trymestrze ciąży. Dodatkowo, stosowanie leku jest niewskazane u osób z niedociśnieniem tętniczym, niestabilnym stanem hemodynamicznym, wstrząsem (w tym kardiogennym), zwężeniem drogi odpływu z lewej komory (np. zwężeniem zastawki aortalnej dużego stopnia) oraz niestabilną niewydolnością serca po ostrym zawale. Ramladio nie powinno być stosowane u pacjentów poddawanych dializie lub innym procedurom pozaustrojowym ze względu na ryzyko reakcji rzekomoanafilaktycznej.
antagonista receptora angiotensyny II, antagonista wapnia, hiperkaliemia, inhibitor ACE, lek hipotensyjny, metoda pozaustrojowa, niedociśnienie tętnicze, niestabilny stan hemodynamiczny, niewydolność serca, obrzęk naczynioruchowy, pochodna dihydropirydyny, ramipryl i amlodypina, reakcja anafilaktoidalna, reakcja rzekomoanafilaktyczna, sakubitryl z walsartanem, wstrząs, wstrząs kardiogenny, zaburzenie hemodynamiczne, zawał serca, zwężenie drogi odpływu z lewej komory, zwężenie tętnicy nerkowej, zwężenie zastawki aortalnej
Leksykon leków
Interakcje leku – Ampril 5 mg tabletki 5 mg

Inhibitory konwertazy angiotensyny (ACE), takie jak ramipryl, wykazują liczne interakcje farmakologiczne o istotnym znaczeniu klinicznym. Bezwzględnie przeciwwskazane jest łączenie ramiprylu z sakubitrylem i walsartanem ze względu na ryzyko obrzęku naczynioruchowego, a także stosowanie dializy z błonami poliakrylonitrylowymi oraz aferezy LDL z siarczanem dekstranu z powodu ryzyka reakcji rzekomoanafilaktycznych. Podwójna blokada układu renina-angiotensyna-aldosteron (RAA), np. ramipryl z antagonistami receptora angiotensyny II lub aliskirenem, zwiększa ryzyko niedociśnienia, hiperkaliemii oraz zaburzeń czynności nerek, w tym ostrej niewydolności. Konieczne jest unikanie takich połączeń oraz regularne monitorowanie ciśnienia tętniczego, funkcji nerek i stężenia potasu w surowicy. Szczególną ostrożność wymaga także jednoczesne stosowanie leków zwiększających stężenie potasu (np. diuretyków oszczędzających potas, soli potasu, heparyny, cyklosporyny), leków immunosupresyjnych, leków przeciwcukrzycowych, litu oraz NLPZ i kwasu acetylosalicylowego, ze względu na ryzyko hiperkaliemii, nasilenia działania hipoglikemizującego, toksyczności litu oraz pogorszenia funkcji nerek.
aliskiren, antagonista angiotensyny II, cyklosporyna, diuretyk oszczędzający potas, działanie hipotensyjne, heparyna, hiperkaliemia, inhibitor ACE, inhibitor DPP-IV, inhibitor mTOR, kortykosteroid, lek hipotensyjny, lek immunosupresyjny, lek moczopędny, lek nefrotoksyczny, lek przeciwcukrzycowy, lek przeciwdepresyjny trójpierścieniowy, niedociśnienie, NLPZ, obrzęk naczynioruchowy, ostra niewydolność nerek, pochodna sulfonylomocznika, reakcja rzekomoanafilaktyczna, sakubitryl z walsartanem, sympatykomimetyk, układ RAA
Leksykon leków
Działania niepożądane – Ambrolytin max 30 mg

Ambrolytin max, zawierający 30 mg ambroksolu chlorowodorku, może wywoływać działania niepożądane o różnej częstości i nasileniu, które dotyczą głównie układu immunologicznego, przewodu pokarmowego oraz skóry i tkanki podskórnej. Reakcje nadwrażliwości, takie jak świąd i wysypka, występują rzadko (≥1/10000 do <1/1000), natomiast poważne reakcje anafilaktyczne, w tym wstrząs anafilaktyczny i obrzęk naczynioruchowy, mają częstość nieznaną i wymagają natychmiastowej interwencji medycznej. Ze strony przewodu pokarmowego najczęściej obserwuje się nudności (≥1/100 do <1/10), a rzadziej wymioty, biegunkę, niestrawność i ból brzucha (≥1/1000 do <1/100). Skórne działania niepożądane obejmują wysypkę i pokrzywkę (≥1/10000 do <1/1000), a także ciężkie, potencjalnie zagrażające życiu zespoły dermatologiczne, takie jak rumień wielopostaciowy, zespół Stevensa-Johnsona, toksyczna martwica naskórka oraz ostra uogólniona krostkowica, których częstość jest nieznana.
adrenalina, ambroksol chlorowodorek, biegunka, ból brzucha, ciężkie działanie niepożądane, dyspepsja, działanie niepożądane, kortykosteroid, lek przeciwhistaminowy, niestrawność, nudność, obrzęk naczynioruchowy, obrzęk Quinckego, ostra uogólniona krostkowica, pokrzywka, reakcja anafilaktyczna, reakcja nadwrażliwości, rumień wielopostaciowy, świąd, tlenoterapia, toksyczna martwica naskórka, wstrząs anafilaktyczny, wymioty, wysypka, zaburzenie skóry, zaburzenie układu immunologicznego, zaburzenie żołądka i jelit, zespół Lyella, zespół Stevensa-Johnsona
Leksykon leków
Działania niepożądane – Losartan Hydrochlorothiazyd Krka 100 mg + 12,5 mg

Losartan Hydrochlorotiazyd Krka to preparat zawierający losartan potasowy (100 mg) oraz hydrochlorotiazyd (12,5 mg), stosowany w leczeniu nadciśnienia tętniczego. Profil działań niepożądanych obejmuje zarówno efekty wynikające ze skojarzenia obu substancji, jak i działania charakterystyczne dla każdej z nich osobno. W badaniach klinicznych najczęstszym działaniem niepożądanym było zawroty głowy, występujące u ≥1% pacjentów. Inne zgłaszane działania niepożądane obejmują m.in. hiperkaliemię, zwiększenie aktywności enzymów wątrobowych (AlAT), zapalenie wątroby (rzadko), niedociśnienie, zaburzenia rytmu serca, objawy ze strony przewodu pokarmowego (ból brzucha, nudności, biegunka), zaburzenia mięśniowo-szkieletowe, reakcje nadwrażliwości, a także zmiany w badaniach laboratoryjnych, takie jak hiponatremia czy hipoglikemia.
agranulocytoza, aktywność AlAT, blok AV II stopnia, bradykardia zatokowa, cholestaza wewnątrzwątrobowa, częstoskurcz komorowy, dławica piersiowa, hemoliza, hiperglikemia, hiperkaliemia, hiperurykemia, hipokaliemia, hiponatremia, hydrochlorotiazyd, jaskra z zamkniętym kątem, leukopenia, losartan potasowy, małopłytkowość, martwicze zapalenie naczyń, migotanie przedsionków, nadciśnienie tętnicze, neuropatia obwodowa, niedociśnienie ortostatyczne, niedokrwistość, niedokrwistość aplastyczna, niedokrwistość hemolityczna, niewydolność nerek, obrzęk naczynioruchowy, obrzęk płuc, plamica Schoenleina-Henocha, rabdomioliza, rak kolczystokomórkowy skóry, rak podstawnokomórkowy, śródmiąższowe zapalenie nerek, toczeń rumieniowaty skórny, toksyczne martwicze oddzielanie się naskórka, zakażenie dróg moczowych, zapalenie trzustki, zapalenie wątroby, zawał mięśnia sercowego, zawroty głowy, zespół ostrej niewydolności oddechowej
Leksykon leków
Działania niepożądane – Rosutrox 5 mg

Rozuwastatyna charakteryzuje się profilem działań niepożądanych, które są najczęściej łagodne i przemijające, a mniej niż 4% pacjentów musiało przerwać leczenie z powodu niepożądanych efektów. Częstość występowania działań niepożądanych jest zależna od dawki, z większym ryzykiem przy dawkach powyżej 20 mg, szczególnie 40 mg. Do najczęstszych objawów należą bóle mięśni, miopatia, a rzadziej rabdomioliza, która może prowadzić do ostrej niewydolności nerek. Zwiększenie aktywności kinazy kreatynowej (CK) jest obserwowane w zależności od dawki, a przy wartości >5 x GGN (górna granica normy) zaleca się przerwanie terapii. Proteinuria, głównie kanalikowa, występuje u mniej niż 1% pacjentów przy dawkach 10-20 mg i u około 3% przy dawce 40 mg, jednak nie wiąże się z progresją choroby nerek. Zwiększenie aktywności aminotransferaz wątrobowych jest również zależne od dawki i zwykle łagodne oraz przemijające.
aminotransferazy wątrobowe, ból głowy, ból mięśni, cukrzyca, ginekomastia, hematuria, immunozależna miopatia martwicza, inhibitor reduktazy HMG-CoA, kinaza kreatynowa, krwiomocz, małopłytkowość, miastenia, miastenia oczna, miopatia, neuropatia obwodowa, obrzęk naczynioruchowy, ostra niewydolność nerek, polineuropatia, proteinuria, rabdomioliza, reakcja polekowa z eozynofilią, rozuwastatyna, śródmiąższowe zapalenie płuc, upośledzenie pamięci, zaburzenie snu, zapalenie mięśni, zapalenie trzustki, zapalenie wątroby, zawrót głowy, zespół Stevensa-Johnsona, zespół toczniopodobny, żółtaczka
Leksykon substancji czynnych
Czynnik VII – Specjalne ostrzeżenia i środki ostrożności

Preparat FEIBA NF zawiera zespół czynników krzepnięcia, w tym aktywowany czynnik VII oraz nieaktywowane czynniki II, IX i X, stosowany w terapii pacjentów z inhibitorami czynnika VIII. Kluczowe jest przestrzeganie dawkowania: nie przekraczać jednorazowej dawki 100 j./kg mc. oraz dawki dobowej 200 j./kg mc., aby minimalizować ryzyko powikłań zakrzepowo-zatorowych, takich jak DIC, zakrzepica żylna, zatorowość płucna, zawał mięśnia sercowego i udar mózgu. Szczególną ostrożność należy zachować u pacjentów z dodatkowymi czynnikami ryzyka (np. zaawansowana miażdżyca, posocznica, urazy zmiażdżeniowe) oraz u osób leczonych jednocześnie rekombinowanym czynnikiem VIIa lub emicizumabem, gdzie konieczne jest ścisłe monitorowanie kliniczne i laboratoryjne, w tym parametrów wskazujących na DIC (fibrynogen, płytki krwi, FDP). Preparat może wywoływać reakcje nadwrażliwości, w tym anafilaksję, co wymaga natychmiastowego przerwania infuzji i wdrożenia leczenia.
anemia hemolityczna, czas częściowej tromboplastyny, czynnik VII, czynniki krzepnięcia, emicizumab, FEIBA NF, hemofilia nabyta, inhibitor czynnika VIII, mikroangiopatia zakrzepowa, obrzęk naczynioruchowy, parwowirus B19, płytki krwi, pokrzywka, reakcja anamnestyczna, reakcja nadwrażliwości, rozsiane wykrzepianie śródnaczyniowe, skurcz oskrzeli, test Coombsa, tromboelastogram, udar mózgu, wirusowe zapalenie wątroby, wstrząs krążeniowy, zaburzenie czynności wątroby, zakrzepica żylna, zatorowość płucna, zawał mięśnia sercowego
Leksykon leków
Przeciwwskazania – Metamizole Kabi 500 mg/ml

Metamizole Kabi (500 mg/ml, roztwór do wstrzykiwań) zawiera metamizol sodowy jednowodny i posiada liczne przeciwwskazania ze względu na ryzyko poważnych działań niepożądanych. Lek jest bezwzględnie przeciwwskazany u pacjentów z nadwrażliwością na metamizol lub pochodne pirazolonu, w tym po uprzednim wystąpieniu agranulocytozy, a także u osób z zespołem astmy analgetycznej, ciężkimi zaburzeniami czynności nerek (klirens kreatyniny <30 mL/min) i wątroby, ostrą porfirią wątrobową, zaburzeniami czynności szpiku kostnego, wrodzonym niedoborem dehydrogenazy glukozo-6-fosforanowej (G6PD) oraz w trzecim trymestrze ciąży. Metamizol może indukować agranulocytozę, hemolizę u pacjentów z niedoborem G6PD oraz wywoływać reakcje anafilaktyczne, co wymaga ścisłego monitorowania i ostrożności w doborze pacjentów do terapii.
Stosowanie Metamizole Kabi powinno być rozważone z dużą ostrożnością u pacjentów z umiarkowanymi zaburzeniami czynności nerek (klirens kreatyniny 30-60 mL/min) i wątroby, u osób w podeszłym wieku, z obniżoną liczbą elementów morfotycznych krwi, a także u kobiet w ciąży (I i II trymestr) i karmiących piersią. Szczególną uwagę należy zwrócić na pacjentów z chorobami układu oddechowego, sercowo-naczyniowego (ze względu na zawartość sodu 32,7 mg/1,4 mmol na 1 ml leku) oraz na tych, u których nie można zapewnić ścisłego nadzoru medycznego i monitorowania hematologicznego. Przewlekłe stosowanie bez nadzoru jest niewskazane ze względu na ryzyko agranulocytozy i innych poważnych zaburzeń hematologicznych. Wskazane jest unikanie terapii u pacjentów ambulatoryjnych bez możliwości szybkiej interwencji w przypadku reakcji anafilaktycznych.
agranulocytoza, anemia hemolityczna, astma analgetyczna, cytopenia, hematopoeza, hemoliza, klirens kreatyniny, kwas acetylosalicylowy, leczenie cytostatykami, metamizol sodowy, niedobór dehydrogenazy glukozo-6-fosforanowej, niesteroidowe leki przeciwzapalne, obrzęk naczynioruchowy, ostra porfiria wątrobowa, paracetamol, pochodna pirazolonu, pokrzywka, przewód tętniczy Botalla, reakcja anafilaktoidalna, reakcja bronchospastyczna, salicylany, zaburzenia czynności nerek, zaburzenia czynności wątroby, zaburzenia szpiku kostnego, zamknięcie przewodu tętniczego
Leksykon leków
Specjalne ostrzeżenia – JAXTERAN

Fumaran dimetylu wymaga ścisłego monitorowania parametrów laboratoryjnych i klinicznych ze względu na ryzyko działań niepożądanych, w tym zaburzeń funkcji nerek, wątroby oraz hematologicznych. Zaleca się ocenę parametrów nerkowych (kreatynina, azot mocznikowy, badanie ogólne moczu) przed rozpoczęciem terapii, po 3 i 6 miesiącach, a następnie co 6-12 miesięcy. Monitorowanie funkcji wątroby obejmuje oznaczenie aminotransferaz (AlAT, AspAT) oraz bilirubiny całkowitej, zwłaszcza przy wzroście enzymów ≥3-krotnie powyżej GGN lub bilirubiny ≥2-krotnie powyżej GGN. Szczególną uwagę należy zwrócić na hematologię, zwłaszcza liczbę limfocytów, monitorowaną co 3 miesiące, z przeciwwskazaniem do rozpoczęcia leczenia przy limfopenii <0,5 × 10⁹/L. W przypadku ciężkiej i długotrwałej limfopenii (<0,5 × 10⁹/L utrzymującej się >6 miesięcy) wskazane jest zaprzestanie terapii, a przy umiarkowanej limfopenii (0,5–<0,8 × 10⁹/L) ponowna ocena stosunku korzyści do ryzyka.
aminotransferazy, bezwzględna liczba limfocytów, białkomocz, bilirubina całkowita, cukromocz, enzymy wątrobowe, fosfaturia, fumaran dimetylu, hiperaminoacyduria, hipofosfatemia, kreatynina i azot mocznikowy, lek immunosupresyjny, limfocytopenia, limfocyty T CD4+, limfocyty T CD8+, limfopenia, morfologia krwi, MRI mózgu, natalizumab, obrzęk naczynioruchowy, osteomalacja hipofosfatemiczna, płyn mózgowo-rdzeniowy, polekowe uszkodzenie wątroby, półpasiec oczny, półpasiec rozsiany, półpasiec uszny, postępująca wieloogniskowa leukoencefalopatia, reakcja anafilaktyczna, reakcja łańcuchowa polimerazy, stwardnienie rozsiane, wirus Johna Cunninghama, współczynnik filtracji kłębuszkowej, zapalenie opon mózgowych i mózgu, zespół Fanconiego
Leksykon leków
Specjalne ostrzeżenia – Asikreba

Sunitynib (Asikreba) wymaga ścisłego monitorowania ze względu na liczne potencjalne działania niepożądane i interakcje farmakologiczne. Należy unikać jednoczesnego stosowania z silnymi induktorami lub inhibitorami CYP3A4, które mogą odpowiednio obniżać lub podwyższać stężenia leku w osoczu. W trakcie terapii obserwuje się ryzyko ciężkich reakcji skórnych (SJS, TEN, EM), krwotoków z różnych lokalizacji (w tym z nosa i guza nowotworowego), nadciśnienia tętniczego (ciśnienie skurczowe >200 mmHg, rozkurczowe 110 mmHg), zaburzeń hematologicznych (neutropenia, małopłytkowość, niedokrwistość), a także poważnych zdarzeń sercowo-naczyniowych, takich jak niewydolność serca, kardiomiopatia i wydłużenie odstępu QT z ryzykiem torsade de pointes. Zaleca się regularne badania morfologii krwi, czynności tarczycy co 3 miesiące, kontrolę parametrów wątrobowych (AlAT, AspAT, bilirubina) oraz monitorowanie funkcji nerek i ciśnienia tętniczego. W przypadku ciężkich działań niepożądanych, takich jak SJS/TEN, mikroangiopatia zakrzepowa, zapalenie trzustki, niewydolność wątroby lub nerek, należy przerwać leczenie i wdrożyć odpowiednie postępowanie.
aminotransferaza alaninowa, aminotransferaza asparaginianowa, bezwzględna liczba neutrofili, białkomocz, czas protrombinowy, dysfagia, frakcja wyrzutowa lewej komory, hepatotoksyczność, hipoglikemia, induktor CYP3A4, inhibitor CYP3A4, kardiomiopatia, krwioplucie, małopłytkowość, martwica kości szczęki, martwica toksyczno-rozpływna naskórka, martwicze zapalenie powięzi, mikroangiopatia zakrzepowa, morfologia krwi, nadciśnienie tętnicze, nadczynność tarczycy, neutropenia, niedoczynność tarczycy, niedokrwistość, niewydolność nerek, niewydolność wątroby, obrzęk naczynioruchowy, perforacja jelita, pioderma zgorzelinowa, przemijający napad niedokrwienny, rumień wielopostaciowy, sunitynib, torsade de pointes, udar naczyniowy mózgu, wskaźnik INR, wydłużenie odstępu QT, zakrzepica żył głębokich, zakrzepowa plamica małopłytkowa, zapalenie mięśnia sercowego, zapalenie trzustki, zastoinowa niewydolność serca, zator tętnicy płucnej, zawał mózgu, zespół hemolityczno-mocznicowy, zespół nerczycowy, zespół odwracalnej tylnej leukoencefalopatii, zespół ostrego rozpadu guza, zespół Stevensa-Johnsona
Leksykon substancji czynnych
Liść rozmarynu – Działania niepożądane

Liść rozmarynu (Rosmarinus officinalis L., folium), stosowany jako składnik preparatów leczniczych, takich jak Canephron N (wyciąg w proporcji 1:1:1 z zielem tysiącznika i korzeniem lubczyku), może wywoływać działania niepożądane, które należy uważnie monitorować. Najczęściej obserwowane są zaburzenia żołądkowo-jelitowe, w tym nudności, wymioty oraz biegunka, występujące z częstością ≥1/100 do <1/10. Objawy te mogą być szczególnie uciążliwe u pacjentów z istniejącymi schorzeniami przewodu pokarmowego i mogą prowadzić do powikłań takich jak odwodnienie, zaburzenia równowagi wodno-elektrolitowej oraz kwasowo-zasadowej, zwłaszcza przy długotrwałym przebiegu. Zaleca się rozważenie zmniejszenia dawki lub czasowego przerwania terapii oraz podawanie preparatu podczas posiłku w celu złagodzenia objawów.
biegunka, Canephron N, charakterystyka produktu leczniczego, duszność, farmakovigilance, interakcja lekowa, klasyfikacja MedDRA, korzeń lubczyku, liść rozmarynu, monitorowanie bezpieczeństwa, monitorowanie działań niepożądanych, nudności, obrzęk naczynioruchowy, odwodnienie, pokrzywka, preparat ziołowy, reakcja alergiczna, reakcja anafilaktyczna, reakcja nadwrażliwości, Rosmarinus officinalis, skurcz oskrzeli, wstrząs anafilaktyczny, wymioty, zaburzenia kwasowo-zasadowe, zaburzenia wodno-elektrolitowe, zaburzenia żołądkowo-jelitowe, ziele tysiącznika
Leksykon leków
Działania niepożądane – Menopur 600 IU FSH + 600 IU LH

Lek Menopur zawiera wysoko oczyszczoną menotropinę, dostarczającą 600 IU FSH oraz 600 IU LH, i jest stosowany w terapii wspomagającej płodność. Najczęściej obserwowanymi działaniami niepożądanymi są zespół hiperstymulacji jajników (OHSS), ból brzucha, rozdęcie brzucha, ból głowy oraz reakcje w miejscu podania, występujące z częstością do 5%. OHSS, jako najpoważniejsze powikłanie, manifestuje się od łagodnych do ciężkich objawów, w tym wodobrzusza i zaburzeń hemodynamicznych, wymagając natychmiastowej interwencji i ścisłego monitorowania. Dolegliwości żołądkowo-jelitowe, takie jak nudności, wymioty i biegunka, również występują często i mogą być wczesnym sygnałem rozwijającego się OHSS. Ponadto, lokalne reakcje w miejscu iniekcji, takie jak ból, zaczerwienienie i obrzęk, są powszechne, a prawidłowa technika podawania może zmniejszyć ich nasilenie.
biegunka, ból brzucha, ból miednicy, ból mięśniowo-kostny, dolegliwości brzuszne, dolegliwości piersi, FSH, LH, menotropina, nadwrażliwość, nudności, obrzęk naczynioruchowy, OHSS, pokrzywka, reakcje w miejscu podania, rozdęcie brzucha, skręt jajnika, torbiel jajnika, trądzik, uczucie zmęczenia, udar mózgu, uderzenia gorąca, wodobrzusze, wstrząs anafilaktyczny, wysięk opłucnowy, zaburzenia hemodynamiczne, zaburzenia widzenia, zaburzenia zakrzepowo-zatorowe, zatorowość płucna, zawał mięśnia sercowego, zawroty głowy, złe samopoczucie
Leksykon leków
Działania niepożądane – Apixaban Aurovitas 5 mg

Bezpieczeństwo stosowania apiksabanu zostało ocenione w czterech badaniach klinicznych fazy III, obejmujących ponad 15 000 pacjentów, w tym ponad 11 000 z niezastawkowym migotaniem przedsionków (NVAF) oraz ponad 4 000 z żylno-zakrzepową chorobą zakrzepowo-zatorową (ZŻG i ZP). Średni czas ekspozycji na lek wynosił 1,7 roku dla NVAF oraz 221 dni dla ZŻG i ZP. Najczęstszymi działaniami niepożądanymi były krwawienia, stłuczenia, krwawienia z nosa i krwiaki. W badaniach NVAF częstość działań niepożądanych związanych z krwawieniem wynosiła 24,3% (apiksaban vs. warfaryna) oraz 9,6% (apiksaban vs. ASA). Duże krwawienia z przewodu pokarmowego spełniające kryteria ISTH występowały z częstością 0,76% rocznie, a poważne krwawienia wewnątrzgałkowe 0,18% rocznie. W badaniach dotyczących ZŻG i ZP częstość krwawień wynosiła 15,6% (apiksaban vs. enoksaparyna/warfaryna) oraz 13,3% (apiksaban vs. placebo).
aminotransferaza alaninowa, aminotransferaza asparaginianowa, anafilaksja, apiksaban, fosfataza zasadowa, gamma-glutamylotransferaza, krwawe stolce, krwawienie jako działanie niepożądane, krwawienie pooperacyjne, krwawienie spojówkowe, krwawienie wewnątrzbrzuszne, krwawienie wewnątrzgałkowe, krwawienie z nosa, krwawienie z przewodu pokarmowego, krwawienie z żylaków odbytu, krwawienie zaotrzewnowe, krwiak pooperacyjny, krwiomocz, krwioplucie, krwotok śródmózgowy, małopłytkowość, niedokrwistość, niedokrwistość pokrwotoczna, niezastawkowe migotanie przedsionków, obrzęk alergiczny, obrzęk naczynioruchowy, rumień wielopostaciowy, udar krwotoczny mózgu, zapalenie naczyń krwionośnych skóry, żylna choroba zakrzepowo-zatorowa
Leksykon leków
Specjalne ostrzeżenia – Yasminelle

Stosowanie złożonego hormonalnego produktu antykoncepcyjnego Yasminelle, zawierającego drospirenon, wiąże się ze zwiększonym ryzykiem żylnej choroby zakrzepowo-zatorowej (ŻChZZ), które wynosi około 9-12 przypadków na 10 000 kobiet rocznie, co jest wyższym ryzykiem niż w przypadku preparatów zawierających lewonorgestrel (około 6/10 000) lub u kobiet niestosujących antykoncepcji hormonalnej (około 2/10 000). Ryzyko to jest szczególnie wysokie w pierwszym roku stosowania lub po przerwie ≥4 tygodni. Dodatkowe czynniki ryzyka, takie jak otyłość (BMI >30 kg/m²), długotrwałe unieruchomienie, podróże lotnicze >4 godz., dodatni wywiad rodzinny, wiek >35 lat oraz współistniejące choroby (np. nowotwory, toczeń rumieniowaty układowy) znacząco potęgują ryzyko zakrzepicy. Yasminelle jest przeciwwskazane u pacjentek z wieloma czynnikami ryzyka ŻChZZ lub tętniczych zaburzeń zakrzepowo-zatorowych, a pacjentki powinny być edukowane w zakresie rozpoznawania objawów zakrzepicy żył głębokich (obrzęk, ból, zaczerwienienie kończyn) oraz zatorowości płucnej (nagłe duszności, ból w klatce piersiowej, krwioplucie).
antagonista aldosteronu, choroba Leśniowskiego-Crohna, drospirenon, dyslipoproteinemia, hipertriglicerydemia, HIV, incydent naczyniowo-mózgowy, krwioplucie, łagodny nowotwór wątroby, migotanie przedsionków, nadciśnienie tętnicze, niedobór laktazy, nietolerancja galaktozy, obrzęk naczynioruchowy, opryszczka ciężarnych, ostuda, otoskleroza, pląsawica Sydenhama, porfiria, przemijający napad niedokrwienny, rak endometrium, rak jajnika, rak piersi, rak szyjki macicy, tętnicze zaburzenia zakrzepowo-zatorowe, toczeń rumieniowaty układowy, wirus brodawczaka ludzkiego, wrzodziejące zapalenie jelita grubego, zakrzepica żył głębokich, zapalenie trzustki, zatorowość płucna, zawał mięśnia sercowego, zespół hemolityczno-mocznicowy, złośliwy nowotwór wątroby, złożony hormonalny produkt antykoncepcyjny, żółtaczka cholestatyczna, żylna choroba zakrzepowo-zatorowa
Leksykon leków
Przeciwwskazania – Pentasa 1 g

Przed rozpoczęciem terapii lekiem Pentasa 1 g, zawierającym mesalazynę o przedłużonym uwalnianiu, konieczna jest szczegółowa ocena przeciwwskazań. Bezwzględne przeciwwskazania obejmują nadwrażliwość na mesalazynę, salicylany lub substancje pomocnicze, ciężkie zaburzenia czynności wątroby i nerek, chorobę wrzodową żołądka lub dwunastnicy oraz skazę krwotoczną. Mesalazyna metabolizowana jest w wątrobie i wydalana przez nerki, dlatego dysfunkcje tych narządów zwiększają ryzyko kumulacji leku i toksyczności. W przypadku choroby wrzodowej preparat może nasilać zmiany zapalne i ryzyko powikłań, takich jak krwawienia czy perforacja. U pacjentów z zaburzeniami krzepnięcia lub przyjmujących leki przeciwzakrzepowe należy zachować szczególną ostrożność ze względu na ryzyko krwawień.
aminotransferazy, choroba refluksowa przełyku, choroba wrzodowa, ciężkie zaburzenia czynności nerek, ciężkie zaburzenia czynności wątroby, kreatynina, lek przeciwpłytkowy, lek przeciwzakrzepowy, mesalazyna, metabolizm wątrobowy, nadwrażliwość na mesalazynę, niedokrwistość, obrzęk naczynioruchowy, reakcja krzyżowa, reakcja nadwrażliwości, salicylany, schorzenia zapalne jelit, skaza krwotoczna, smolisty stolec, substancja czynna, trombocytopenia, zaburzenia krzepnięcia krwi, zapalenie błony śluzowej żołądka
Leksykon leków
Działania niepożądane – Amlonor 5 mg

Amlodypina, substancja czynna preparatu Amlonor, wykazuje szeroki profil działań niepożądanych, które należy monitorować podczas terapii. Najczęściej obserwowane działania niepożądane obejmują zaburzenia neurologiczne (senność, zawroty głowy, ból głowy), sercowo-naczyniowe (kołatanie serca, nagłe zaczerwienienie twarzy), żołądkowo-jelitowe (ból brzucha, nudności), obrzęki obwodowe (szczególnie okolicy kostek) oraz zmęczenie. Działania te występują z różną częstością, od bardzo często (≥1/10 pacjentów) do bardzo rzadko (<1/10 000 pacjentów). Wśród rzadkich, ale poważnych działań niepożądanych wymienia się m.in. zawał mięśnia sercowego, zapalenie wątroby, ciężkie reakcje skórne (zespół Stevensa-Johnsona, obrzęk Quinckego) oraz leukopenię i małopłytkowość. W trakcie leczenia należy zwracać szczególną uwagę na objawy kardiologiczne, neurologiczne oraz retencję płynów, które są najczęściej zgłaszanymi problemami klinicznymi.
amlodypina, bezsenność, biegunka, ból brzucha, ból głowy, bradykardia, cholestaza, depresja, drżenie, duszność, enzym wątrobowy, ginekomastia, hiperglikemia, impotencja, kołatanie serca, kurcz mięśni, leukopenia, łysienie, małopłytkowość, migotanie przedsionków, nadwrażliwość na światło, neuropatia obwodowa, niedociśnienie tętnicze, niedoczulica, niestrawność, objaw żołądkowo-jelitowy, obrzęk, obrzęk naczynioruchowy, obrzęk Quinckego, omdlenie, parestezja, plamica, podwójne widzenie, pokrzywka, profil bezpieczeństwa leku, reakcja alergiczna, rozrost dziąseł, rumień wielopostaciowy, splątanie, substancja czynna, suchość błony śluzowej jamy ustnej, świąd, szum uszny, tachykardia komorowa, toksyczne martwicze oddzielanie się naskórka, wysypka, wzmożona potliwość, zaburzenie krzepnięcia, zaburzenie mikcji, zaburzenie neurologiczne, zaburzenie rytmu serca, zaburzenie sercowo-naczyniowe, zaburzenie smaku, zaburzenie widzenia, zapalenie błony śluzowej nosa, zapalenie błony śluzowej żołądka, zapalenie naczyń krwionośnych, zapalenie trzustki, zapalenie wątroby, zaparcie, zawał mięśnia sercowego, zawroty głowy, zespół pozapiramidowy, zespół Stevensa-Johnsona, żółtaczka
Leksykon substancji czynnych
Klopidogrel – Specjalne ostrzeżenia i środki ostrożności

Klopidogrel, jako lek przeciwpłytkowy, niesie ryzyko wystąpienia krwawień oraz hematologicznych działań niepożądanych, w tym rzadkich, ale poważnych stanów jak zakrzepowa plamica małopłytkowa (TTP) czy nabyta hemofilia. W trakcie terapii należy monitorować pacjentów pod kątem objawów krwawienia, zwłaszcza w pierwszych tygodniach leczenia oraz po zabiegach inwazyjnych. Zaleca się przerwanie leczenia na 7 dni przed planowanym zabiegiem chirurgicznym. Szczególną ostrożność należy zachować u pacjentów stosujących jednocześnie ASA, heparynę, inhibitory glikoprotein IIb/IIIa, NLPZ, SSRI, silne induktory CYP2C19 oraz u osób z chorobami predysponującymi do krwawień, np. z przewodu pokarmowego lub wewnątrzgałkowych. Nie zaleca się stosowania dawki nasycającej 600 mg u pacjentów ≥75 lat z ostrym zespołem wieńcowym bez uniesienia ST ze względu na zwiększone ryzyko krwawienia.
aktywny metabolit klopidogrelu, cytochrom P450 2C19, doustny lek przeciwzakrzepowy, działanie niepożądane, działanie przeciwpłytkowe, endarterektomia tętnic szyjnych, hemofilia nabyta, heparyna, induktor cytochromu CYP2C19, inhibitor COX-2, inhibitor glikoprotein IIb/IIIa, klopidogrel, krwotok wewnątrzczaszkowy, kwas acetylosalicylowy, leczenie trombolityczne, lek przeciwpłytkowy, mikroangiopatyczna niedokrwistość hemolityczna, monoterapia klopidogrelem, morfologia krwi, niesteroidowy lek przeciwzapalny, obrzęk naczynioruchowy, ostry zespół wieńcowy, pentoksyfilina, plazmafereza, podwójne leczenie przeciwpłytkowe, potrójna terapia przeciwpłytkowa, przemijający atak niedokrwienny, reakcja krzyżowa, selektywny inhibitor wychwytu zwrotnego serotoniny, tienopirydyna, trombektomia wewnątrznaczyniowa, trombocytopenia, tromboplastyna po aktywacji, udar niedokrwienny, zakrzepowa plamica małopłytkowa
Leksykon substancji czynnych
Ropinirol – Działania niepożądane

Ropinirol, selektywny agonista receptorów dopaminergicznych D2/D3, stosowany w leczeniu choroby Parkinsona oraz zespołu niespokojnych nóg, charakteryzuje się szerokim spektrum działań niepożądanych, które należy monitorować szczególnie w początkowej fazie terapii i podczas zwiększania dawki. Do bardzo często występujących działań należą senność i omdlenia (zwłaszcza w monoterapii), dyskinezy w terapii skojarzonej z lewodopą, nudności (w monoterapii i terapii skojarzonej) oraz wymioty (szczególnie w zespole niespokojnych nóg). Często obserwuje się także zawroty głowy, niedociśnienie ortostatyczne, obrzęki obwodowe i zmęczenie. Zaburzenia psychiczne, takie jak omamy, splątanie i nerwowość, występują często, a reakcje psychotyczne, zaburzenia kontroli impulsów (np. patologiczny hazard, hiperseksualność) oraz agresja mają częstość nieznaną, co wymaga szczególnej uwagi klinicznej. W trakcie terapii mogą pojawić się również reakcje nadwrażliwości (pokrzywka, obrzęk naczynioruchowy) oraz rzadkie reakcje wątrobowe, głównie pod postacią wzrostu aktywności enzymów wątrobowych.
agonista dopaminy, agonista receptorów dopaminergicznych, apatia, augmentacja, ból brzucha, choroba Parkinsona, czkawka, depresja, domperydon, dyskineza, enzym wątrobowy, hiperseksualność, lewodopa, majaczenie, monoterapia, nadwrażliwość, napad snu, niedociśnienie ortostatyczne, niedociśnienie tętnicze, nudności, obrzęk naczynioruchowy, obrzęk obwodowy, omamy, paranoja, patologiczny hazard, reakcja psychotyczna, reakcja wątrobowa, ropinirol, senność, splątanie, spontaniczna erekcja, urojenia, wymioty, zaburzenie kontroli impulsów, zaburzenie psychiczne, zaburzenie układu nerwowego, zaburzenie żołądkowo-jelitowe, zaparcia, zawroty głowy, zespół dysregulacji dopaminergicznej, zespół niespokojnych nóg, zespół odstawienia agonisty dopaminy, zgaga
Leksykon leków
Specjalne ostrzeżenia – Tarcefoksym

Stosowanie cefotaksymu (Tarcefoksym) wymaga szczególnej ostrożności ze względu na ryzyko poważnych działań niepożądanych, w tym reakcji anafilaktycznych, które mogą wystąpić zwłaszcza przy podaniu parenteralnym. Przed terapią należy dokładnie wykluczyć nadwrażliwość na beta-laktamy. W przypadku wstrząsu anafilaktycznego wskazane jest natychmiastowe podanie epinefryny, leków przeciwhistaminowych oraz kortykosteroidów, a także monitorowanie funkcji życiowych. Należy przestrzegać zalecanego czasu infuzji (minimum 60 sekund) ze względu na ryzyko zaburzeń rytmu serca przy szybkim podaniu dożylnym, zwłaszcza do żył centralnych. U pacjentów z chorobami przewodu pokarmowego istnieje ryzyko rzekomobłoniastego zapalenia okrężnicy, które wymaga przerwania terapii i ewentualnego leczenia metronidazolem lub wankomycyną. Cefotaksym może powodować zaburzenia OUN, w tym drgawki, szczególnie u pacjentów z niewydolnością nerek, dlatego konieczne jest dostosowanie dawki na podstawie klirensu kreatyniny.
agranulocytoza, antybiotyk beta-laktamowy, cefalosporyna, cefalosporyna I generacji, cefotaksym, ciśnienie tętnicze krwi, Clostridium difficile, eozynofilia, epinefryna, hemoliza, klirens kreatyniny, kortykosteroid, lek przeciwhistaminowy, lidokaina, metronidazol, morfologia krwi obwodowej, neutropenia, niedokrwistość hemolityczna, niewydolność krążenia, niewydolność nerek, obrzęk naczynioruchowy, podanie dożylne, rzekomobłoniaste zapalenie okrężnicy, trombocytopenia, wankomycyna, wstrząs anafilaktyczny, zaburzenie ośrodkowego układu nerwowego, zaburzenie przewodzenia przedsionkowo-komorowego, zaburzenie rytmu serca, zapalenie okrężnicy
Leksykon leków
Działania niepożądane – Amlozek 10 mg

Lek Amlozek zawiera amlodypinę w dawkach 5 mg lub 10 mg (w postaci amlodypiny bezylanu) i należy do antagonistów kanałów wapniowych. W trakcie terapii obserwuje się liczne działania niepożądane, z których najczęstsze to senność, zawroty głowy, ból głowy, kołatanie serca, nagłe zaczerwienienie twarzy, ból brzucha, nudności, obrzęki okolicy kostek oraz zmęczenie. Działania niepożądane sklasyfikowano według częstości występowania: bardzo często (≥1/10), często (≥1/100 do <1/10), niezbyt często (≥1/1000 do <1/100), rzadko (≥1/10 000 do <1/1000), bardzo rzadko (<1/10 000) oraz o częstości nieznanej. Szczególną uwagę należy zwrócić na rzadkie, ale poważne powikłania, takie jak zawał mięśnia sercowego, zaburzenia rytmu serca, niedociśnienie tętnicze, ciężkie reakcje skórne (zespół Stevensa-Johnsona, toksyczne martwicze oddzielanie się naskórka), zapalenie wątroby, żółtaczka, reakcje alergiczne (obrzęk naczynioruchowy, obrzęk Quinckego) oraz zaburzenia hematologiczne (leukopenia, małopłytkowość).
amlodypina, antagonista wapnia, bezsenność, cholestaza, depresja, duszność, enzymy wątrobowe, ginekomastia, hepatocyt, hiperglikemia, impotencja, kołatanie serca, małopłytkowość, migotanie przedsionków, neuropatia obwodowa, niedociśnienie tętnicze, obrzęk kostek, obrzęk naczynioruchowy, obrzęk Quinckego, parestezja, podwójne widzenie, reakcja alergiczna, rozrost dziąseł, rumień wielopostaciowy, szum uszny, toksyczne martwicze oddzielanie naskórka, zaburzenia mikcji, zapalenie błony śluzowej nosa, zapalenie błony śluzowej żołądka, zapalenie naczyń krwionośnych, zapalenie trzustki, zawał mięśnia sercowego, zawroty głowy, zespół pozapiramidowy, zespół Stevensa-Johnsona, złuszczające zapalenie skóry, żółtaczka
Leksykon leków
Działania niepożądane – Zivafert 5 000 IU

Produkt leczniczy Zivafert, zawierający ludzką gonadotropinę kosmówkową w dawce 5000 j.m., może wywoływać działania niepożądane o różnym nasileniu i częstości. Najpoważniejszym z nich jest zespół hiperstymulacji jajników (OHSS), który występuje często w postaci łagodnej do umiarkowanej, a niezbyt często w formie ciężkiej zagrażającej życiu, wymagającej hospitalizacji. Ciężka postać OHSS może prowadzić do powikłań takich jak wodobrzusze, wysięk opłucnowy, zdarzenia zakrzepowo-zatorowe (rzadko, ≥1/10 000 do <1/1000), które stanowią bezpośrednie zagrożenie życia. Inne często występujące działania niepożądane to miejscowe reakcje nadwrażliwości (≥1/100 do <1/10), ból brzucha, nudności, wymioty, biegunka, ból głowy, zmiany nastroju oraz objawy ze strony układu rozrodczego, takie jak ból piersi i torbiele jajników. Rzadko obserwuje się reakcje anafilaktyczne, pęknięcie torbieli jajnika oraz obrzęk naczynioruchowy.
biegunka, ból brzucha, gonadotropina kosmówkowa, krwawienie wewnętrzne, nudności, obrzęk naczynioruchowy, ostry brzuch, pęknięcie torbieli jajnika, reakcja anafilaktyczna, reakcja nadwrażliwości, retencja płynów, torbiel jajnika, udar mózgu, wodobrzusze, wymioty, wysięk opłucnowy, zakrzepica żył głębokich, zatorowość płucna, zawał mięśnia sercowego, zdarzenie zakrzepowo-zatorowe, zespół hiperstymulacji jajników
Leksykon leków
Specjalne ostrzeżenia – Ramizek Plus

Ramizek Plus, zawierający ramipryl (inhibitor ACE) oraz bisoprolol (beta-adrenolityk), wymaga szczególnej ostrożności w terapii ze względu na ryzyko poważnych działań niepożądanych i przeciwwskazań. Stosowanie ramiprylu jest przeciwwskazane w ciąży, a leczenie należy natychmiast przerwać po jej stwierdzeniu. Pacjenci z aktywacją układu renina-angiotensyna-aldosteron (RAA), zwłaszcza z ciężkim nadciśnieniem, niewyrównaną niewydolnością serca, zwężeniem zastawek serca, zwężeniem tętnicy nerkowej, odwodnieniem lub hipowolemią, wymagają ścisłego monitorowania ciśnienia tętniczego i czynności nerek. Podwójna blokada układu RAA (inhibitory ACE + AIIRA lub aliskiren) jest przeciwwskazana z powodu ryzyka niedociśnienia, hiperkaliemii i ostrej niewydolności nerek, szczególnie u pacjentów z nefropatią cukrzycową. Obrzęk naczynioruchowy, w tym obrzęk jelit, stanowi poważne powikłanie wymagające natychmiastowego odstawienia leku i obserwacji przez 12-24 godziny. Ramipryl nie powinien być stosowany jednocześnie z sakubitrylem/walsartanem, a odstęp między terapiami powinien wynosić co najmniej 36 godzin.
antagonista aldosteronu, antagonista wapnia, astma oskrzelowa, blok przedsionkowo-komorowy, bradyarytmia, choroba niedokrwienna serca, choroba zarostowa tętnic obwodowych, ciężkie nadciśnienie tętnicze, depresja szpiku kostnego, dławica piersiowa typu Prinzmetala, ewerolimus, guz chromochłonny nadnerczy, hiperkaliemia, hiponatremia, inhibitor mTOR, kardiomiopatia restrykcyjna, kolagenoza, kwasica metaboliczna, lek przeciwarytmiczny, leukopenia, łuszczyca, małopłytkowość, marskość wątroby, nefropatia cukrzycowa, neutropenia agranulocytoza, niedokrwistość, nietolerancja galaktozy, niewyrównana zastoinowa niewydolność serca, obrzęk naczynioruchowy, obrzęk naczynioruchowy jelit, obturacyjna choroba dróg oddechowych, podwójna blokada układu RAA, racekadotryl, reakcja anafilaktyczna, sakubitryl walsartan, syrolimus, temsyrolimus, toczeń rumieniowaty, twardzina, tyreotoksykoza, układ renina-angiotensyna-aldosteron, wildagliptyna, zawał mięśnia sercowego, zespół nieprawidłowego wydzielania hormonu antydiuretycznego, zwężenie tętnicy nerkowej, zwężenie zastawki aortalnej
Leksykon leków
Specjalne ostrzeżenia – Roxiper

Produkt leczniczy Roxiper, zawierający rozuwastatynę, peryndopryl i indapamid, wymaga szczególnej ostrożności u pacjentów z zaburzeniami czynności nerek (klirens kreatyniny <30 ml/min przeciwwskazany, <60 ml/min wymaga indywidualnego doboru dawki), chorobami układu krwiotwórczego (ryzyko neutropenii, agranulocytozy, małopłytkowości), oraz u osób z kolagenozą naczyń i stosujących leki immunosupresyjne. Inhibitory ACE, w tym peryndopryl, mogą wywoływać obrzęk naczynioruchowy (ryzyko zgonu przy obrzęku krtani), hiperkaliemię (szczególnie u pacjentów z niewydolnością nerek, cukrzycą, odwodnieniem) oraz hipokaliemię (<3,4 mmol/l) indukowaną przez indapamid, co wymaga regularnego monitorowania elektrolitów i funkcji nerek. Leczenie nie jest zalecane w ciąży, a u pacjentów z wydłużonym odstępem QT konieczna jest kontrola potasu, aby zapobiec torsades de pointes. Rozuwastatyna, zwłaszcza w dawkach >20 mg, może powodować miopatię i rabdomiolizę, a także rzadkie, ale ciężkie reakcje skórne (SJS, DRESS). Konieczne jest unikanie jednoczesnego stosowania z kwasem fusydowym podawanym ogólnoustrojowo.
afereza lipoprotein, białkomocz, encefalopatia wątrobowa, hiperkaliemia, hipokaliemia, hipomagnezemia, hiponatremia, immunozależna miopatia martwicza, indapamid, inhibitor ACE, jaskra zamkniętego kąta, kinaza kreatynowa, klirens kreatyniny, kolagenoza naczyń, kwasica metaboliczna, lek moczopędny tiazydopodobny, marskość wątroby, miopatia, nadczynność przytarczyc, nadwrażliwość na światło, neutropenia, niedoczynność tarczycy, niewydolność serca, obrzęk naczynioruchowy, peryndopryl, rabdomioliza, rozuwastatyna, śpiączka wątrobowa, torsades de pointes, wydłużenie odstępu QT, zespół DRESS, zespół Stevensa-Johnsona, żółtaczka cholestatyczna, zwężenie tętnicy nerkowej
Leksykon leków
Specjalne ostrzeżenia – Ovulastan

Stosowanie złożonych hormonalnych środków antykoncepcyjnych, takich jak Ovulastan zawierający dezogestrel, wiąże się ze zwiększonym ryzykiem żylnej choroby zakrzepowo-zatorowej (ŻChZZ), które wynosi około 9-12 przypadków na 10 000 kobiet rocznie, w porównaniu do 2 na 10 000 u kobiet niestosujących antykoncepcji hormonalnej. Ryzyko to jest szczególnie wysokie w pierwszym roku stosowania oraz po przerwie ≥4 tygodni. Ovulastan niesie około dwukrotnie wyższe ryzyko ŻChZZ niż preparaty z lewonorgestrelem (około 6 na 10 000). Produkt jest przeciwwskazany u pacjentek z wieloma czynnikami ryzyka zakrzepicy, takimi jak otyłość (BMI >30 kg/m²), długotrwałe unieruchomienie, dodatni wywiad rodzinny, choroby współistniejące (np. nowotwory, toczeń rumieniowaty układowy) oraz wiek >35 lat. Należy edukować pacjentki o objawach zakrzepicy żył głębokich i zatorowości płucnej oraz o konieczności natychmiastowego kontaktu z lekarzem w przypadku ich wystąpienia.
cholestaza, choroba Crohna, dezogestrel, dyslipoproteinemia, hiperhomocysteinemia, hipertrójglicerydemia, incydent naczyniowo-mózgowy, kamica żółciowa, krwioplucie, nadciśnienie tętnicze, napad naczyniowo-mózgowy, nowotwór wątroby, obrzęk naczynioruchowy, opryszczka ciężarnych, ostuda ciążowa, otoskleroza, pląsawica Sydenhama, porfiria, promieniowanie ultrafioletowe, rak piersi, rak szyjki macicy, toczeń rumieniowaty układowy, wirus brodawczaka ludzkiego, włókniakomięśniak macicy, wrzodziejące zapalenie jelita grubego, zakrzepica żył głębokich, zakrzepica żylna, zakrzepowe zapalenie żył powierzchniowych, zapalenie trzustki, zatorowość płucna, zawał mięśnia sercowego, zespół hemolityczno-mocznicowy, żółtaczka zastoinowa, żylna choroba zakrzepowo-zatorowa
Leksykon leków
Działania niepożądane – Jovesto 0,5 mg/ml

Jovesto, zawierający desloratadynę w stężeniu 0,5 mg/ml w postaci roztworu doustnego, wykazuje profil bezpieczeństwa potwierdzony badaniami klinicznymi u dzieci, młodzieży oraz dorosłych. W populacji pediatrycznej (6 miesięcy – 11 lat) najczęściej obserwowano działania niepożądane takie jak biegunka (3,7%), gorączka (2,3%) i bezsenność (2,3%), szczególnie u dzieci poniżej 2 lat. U młodzieży (12-17 lat) najczęstszym działaniem niepożądanym był ból głowy (5,9%), z częstością porównywalną do placebo. U dorosłych i młodzieży działania niepożądane występowały u 3% pacjentów, najczęściej zmęczenie (1,2%), suchość w jamie ustnej (0,8%) oraz bóle głowy (0,6%). Rzadkie, ale istotne działania niepożądane obejmują tachykardię, wydłużenie odstępu QT oraz reakcje nadwrażliwości, a także bardzo rzadkie napady drgawek i zaburzenia psychiczne, takie jak omamy czy agresywne zachowanie.
alergiczne zapalenie błony śluzowej nosa, anafilaksja, astenia, bezsenność, biegunka, ból brzucha, ból głowy, ból mięśni, bradykardia, desloratadyna, duszność, działanie niepożądane, gorączka, kołatanie serca, nadmierna aktywność psychoruchowa, nadwrażliwość na światło, napad drgawkowy, niestrawność, nudność, obniżony nastrój, obrzęk naczynioruchowy, omamy, pokrzywka, profil bezpieczeństwa leku, przewlekła pokrzywka idiopatyczna, reakcja nadwrażliwości, roztwór doustny, senność, suchość błony śluzowej jamy ustnej, suchość jamy ustnej, suchość oczu, świąd, tachykardia, uczucie zmęczenia, wydłużenie odstępu QT, wymioty, wysypka, zaburzenie rytmu serca, zachowanie agresywne, zapalenie wątroby, zawrót głowy, żółtaczka, zwiększenie aktywności enzymów wątrobowych, zwiększenie apetytu, zwiększenie masy ciała, zwiększenie stężenia bilirubiny
Leksykon leków
Specjalne ostrzeżenia – Dironorm

Produkt leczniczy Dironorm, zawierający lizynopryl (inhibitor ACE) oraz amlodypinę (antagonista kanału wapniowego), wymaga szczególnej ostrożności w stosowaniu u pacjentów z różnymi schorzeniami układu sercowo-naczyniowego i nerek. Objawowe niedociśnienie jest rzadkie u pacjentów z niepowikłanym nadciśnieniem, ale ryzyko wzrasta przy zmniejszonej objętości wewnątrznaczyniowej, niewydolności serca, hiponatremii czy zaburzeniach czynności nerek (klirens kreatyniny <80 ml/min). W ostrym zawale serca dawkę lizynoprylu należy dostosować do ciśnienia skurczowego (≤120 mm Hg dawkę zmniejszyć, ≤100 mm Hg do 5 mg lub 2,5 mg, a przy ciśnieniu <90 mm Hg przez ponad godzinę – odstawić lek). Konieczne jest monitorowanie stężenia potasu i kreatyniny, zwłaszcza u pacjentów z niewydolnością nerek, gdyż lizynopryl może powodować hiperkaliemię i pogorszenie czynności nerek. U pacjentów dializowanych z błonami o dużej przepuszczalności oraz podczas aferezy LDL z siarczanem dekstranu istnieje ryzyko reakcji rzekomoanafilaktycznych. Ponadto, inhibitor ACE może wywoływać obrzęk naczynioruchowy, który wymaga natychmiastowego odstawienia leku i leczenia, szczególnie u pacjentów rasy czarnej i osób z historią obrzęku naczynioruchowego. Jednoczesne stosowanie lizynoprylu z sakubitrylem z walsartanem jest przeciwwskazane ze względu na zwiększone ryzyko obrzęku naczynioruchowego.
antagonista wapnia, hiperkaliemia, hiponatremia, inhibitor konwertazy angiotensyny, kardiomiopatia przerostowa, kolagenoza naczyń, konwertaza angiotensyny, nadciśnienie naczyniowo-nerkowe, nefropatia cukrzycowa, neutropenia, niedociśnienie tętnicze, niewydolność serca, obrzęk naczynioruchowy, obrzęk płuc, ostra niewydolność nerek, ostry zawał mięśnia sercowego, piorunująca martwica wątroby, przełom nadciśnieniowy, reakcja rzekomoanafilaktyczna, suchy kaszel, układ renina-angiotensyna-aldosteron, wstrząs kardiogenny, zaburzenie czynności nerek, zawał mięśnia sercowego, żółtaczka zastoinowa, zwężenie zastawki mitralnej
Leksykon leków
Działania niepożądane – Ramlolan 10 mg + 10 mg

Produkt leczniczy Ramlolan, zawierający ramipryl i amlodypinę, wykazuje złożony profil działań niepożądanych wynikający z farmakodynamiki obu substancji czynnych. Ramipryl może powodować uporczywy suchy kaszel, niedociśnienie tętnicze, a także poważne powikłania takie jak udar mózgu, zawał mięśnia sercowego, obrzęk naczynioruchowy, hiperkaliemię, niewydolność nerek lub wątroby, zapalenie trzustki, ciężkie reakcje skórne oraz neutropenię/agranulocytozę. Amlodypina najczęściej wywołuje senność, zawroty głowy, ból głowy, kołatanie serca, nagłe zaczerwienienie twarzy, ból brzucha, nudności, obrzęki okolicy kostek oraz uczucie zmęczenia. Częstość występowania działań niepożądanych klasyfikuje się od bardzo często (≥1/10) do bardzo rzadko (<1/10 000), co pozwala na precyzyjne monitorowanie ryzyka w praktyce klinicznej.
arytmia, białkomocz, bradykardia, cholestatyczne zapalenie wątroby, ciężka reakcja skórna, cytolityczne zapalenie wątroby, dławica piersiowa, dysfagia, eozynofilia, ginekomastia, hiperglikemia, hiperkaliemia, hiponatremia, małopłytkowość, nadciśnienie tętnicze, neuropatia obwodowa, neutropenia, niedociśnienie tętnicze, niedokrwienie mózgu, niedokrwistość hemolityczna, niewydolność nerek, niewydolność szpiku kostnego, niewydolność wątroby, obrzęk naczynioruchowy, pancytopenia, parestezja, pemfigoid, przejściowy atak niedokrwienny, reakcja anafilaktyczna, rumień wielopostaciowy, skurcz oskrzeli, śródmiąższowa choroba płuc, suchy kaszel, tachykardia, toksyczne martwicze oddzielanie się naskórka, udar mózgu, zaburzenie smaku, zapalenie naczyń, zapalenie płuc, zapalenie trzustki, zawał mięśnia sercowego, zespół niewłaściwego wydzielania hormonu antydiuretycznego, zespół Reynauda, zespół Stevensa-Johnsona, złuszczające zapalenie skóry, żółtaczka
Leksykon leków
Przeciwwskazania – Norvasc 5 mg

Amlodypina (Norvasc) jest przeciwwskazana u pacjentów z nadwrażliwością na dihydropirydyny, amlodypinę lub substancje pomocnicze preparatu. Nie należy jej stosować w ciężkim niedociśnieniu, wstrząsie (zwłaszcza kardiogennym), zwężeniu drogi odpływu z lewej komory, takim jak stenoza aortalna dużego stopnia, oraz w hemodynamicznie niestabilnej niewydolności serca po ostrym zawale serca. Podanie leku w tych stanach może prowadzić do pogorszenia perfuzji narządowej, dekompensacji krążenia i nasilenia objawów niewydolności serca, co stanowi bezpośrednie zagrożenie dla życia pacjenta.
amlodypina, ciężkie niedociśnienie, dekompensacja krążenia, działanie wazodylatacyjne, konsultacja kardiologiczna, leczenie alternatywne, nadwrażliwość, niestabilność hemodynamiczna, niewydolność serca, niewydolność wielonarządowa, obciążenie następcze, obrzęk naczynioruchowy, ostry zawał serca, parametry hemodynamiczne, perfuzja narządowa, pochodne dihydropirydyny, reakcja alergiczna, stenoza aortalna, wstrząs kardiogenny, wywiad alergologiczny, zawroty głowy, zwężenie drogi odpływu z lewej komory, zwężenie zastawki aortalnej
Leksykon leków
Działania niepożądane – Atazanavir Accord 200 mg

Atazanavir Accord, stosowany w dawce 400 mg raz na dobę (mediana leczenia 52 tygodnie) lub 300 mg z rytonawirem 100 mg raz na dobę (mediana leczenia 96 tygodni), wykazuje charakterystyczny profil działań niepożądanych. Najczęstsze działania niepożądane (≥1/10) to nudności (20%), biegunka (10%) oraz żółtaczka (13% przy dawce 400 mg, 19% przy dawce 300 mg z rytonawirem), pojawiająca się zwykle w ciągu kilku dni do miesięcy od rozpoczęcia terapii. Istotnym powikłaniem jest przewlekła choroba nerek, powiązana z ekspozycją na atazanawir i rytonawir, niezależnie od stosowania tenofowiru dyzoproksylu, co wymaga regularnego monitorowania funkcji nerek. Działania niepożądane obejmują również reakcje skórne, takie jak wysypka, rumień wielopostaciowy, zespół Stevensa-Johnsona oraz zespół DRESS, a także zmiany laboratoryjne, w tym istotne podwyższenie bilirubiny całkowitej (stopień 3-4 u 37-53% pacjentów) oraz wzrost aktywności kinazy kreatynowej (7%), aminotransferaz (AlAT 5%, AspAT 3%) i lipazy (3%).
aminotransferaza alaninowa, aminotransferaza asparaginianowa, atrofia mięśni, autoimmunologiczne zapalenie wątroby, białkomocz, blok przedsionkowo-komorowy, choroba Gravesa-Basedowa, ciężki niedobór odporności, działanie niepożądane, EGFR, ginekomastia, granulocyt obojętnochłonny, kamica nerkowa, kinaza kreatynowa, krwiomocz, lek przeciwretrowirusowy, martwica kości, miopatia, nukleozydowy inhibitor odwrotnej transkryptazy, obrzęk naczynioruchowy, przewlekła choroba nerek, rumień wielopostaciowy, śródmiąższowe zapalenie nerek, tenofowir dyzoproksyl, wirusowe zapalenie wątroby typu B, wirusowe zapalenie wątroby typu C, zakażenie HIV, zapalenie pęcherzyka żółciowego, zespół DRESS, zespół Stevensa-Johnsona, żółtaczka
Leksykon substancji czynnych
Bromek rokuronium – Działania niepożądane

Bromek rokuronium jest związany z szeregiem działań niepożądanych, z których najpoważniejsze to reakcje anafilaktyczne i anafilaktoidalne, mogące prowadzić do wstrząsu anafilaktycznego objawiającego się skurczem oskrzeli, spadkiem ciśnienia tętniczego, tachykardią oraz zapaścią krążeniową, a w niektórych przypadkach nawet śmiercią. Częstość występowania bólu w miejscu wstrzyknięcia wynosi około 16% podczas indukcji znieczulenia w trybie nagłym z użyciem propofolu, natomiast u pacjentów pediatrycznych tachykardia występuje z częstością 1,4% przy dawkach do 1 mg/kg mc. Bromek rokuronium może również powodować uwalnianie histaminy, co skutkuje reakcjami miejscowymi i ogólnoustrojowymi, takimi jak świąd, rumień, skurcz oskrzeli czy hipotensja. Przedłużona blokada nerwowo-mięśniowa jest najczęstszym działaniem niepożądanym całej grupy niedepolaryzujących leków blokujących przewodnictwo nerwowo-mięśniowe i może prowadzić do osłabienia mięśni, niewydolności oddechowej lub bezdechu, wymagając ścisłego monitorowania i wsparcia oddechowego.
bezdech, blok mięśniowo-nerwowy, blokada przewodnictwa nerwowo-mięśniowego, bromek rokuronium, ekstubacja pacjenta, fentanyl, hipoksja, hipotensja, histamina, kortykosteroid, miopatia, miopatia steroidowa, niewydolność oddechowa, obrzęk naczynioruchowy, osłabienie mięśni szkieletowych, pokrzywka, propofol, przewlekła obturacyjna choroba płuc, reakcja anafilaktoidalna, reakcja anafilaktyczna, reakcja histaminopodobna, skurcz oskrzeli, tachykardia, tiopental, wstrząs anafilaktyczny, zaburzenie sercowo-naczyniowe, zapaść krążeniowa, zespół Kounisa
Leksykon leków
Działania niepożądane – Piramil Biso 5 mg + 2,5 mg

Lek Piramil Biso, zawierający ramipryl (inhibitor ACE) oraz bisoprolol (selektywny β1-adrenolityk), wykazuje złożony profil działań niepożądanych, które należy uwzględnić podczas terapii. Bisoprolol najczęściej powoduje ból głowy, zawroty głowy, nasilenie niewydolności serca, niedociśnienie tętnicze, zimne kończyny oraz objawy ze strony przewodu pokarmowego (nudności, wymioty, ból brzucha, biegunka, zaparcia). Ramipryl charakteryzuje się przede wszystkim występowaniem uporczywego suchego kaszlu oraz ryzykiem obrzęku naczynioruchowego, hiperkaliemii, zaburzeń czynności nerek i wątroby, zapalenia trzustki, ciężkich reakcji skórnych i poważnych zaburzeń hematologicznych (neutropenia, agranulocytoza). Działania niepożądane sklasyfikowano według układów narządów i częstości występowania, co ułatwia ocenę ryzyka i monitorowanie pacjentów.
agranulocytoza, antagonista receptorów beta-adrenergicznych, arytmia, astma oskrzelowa, białkomocz, biegunka, ból brzucha, ból głowy, ból mięśni, ból stawów, bradykardia, cholestaza, depresja, dławica piersiowa, duszność, eozynofilia, ginekomastia, halucynacja, hiperkaliemia, hipoglikemia, hiponatremia, inhibitor konwertazy angiotensyny, jadłowstręt, klasyfikacja MedDRA, koszmar senny, leukopenia, łysienie, neutropenia, niedociśnienie ortostatyczne, niedociśnienie tętnicze, niewydolność serca, nudności, obrzęk naczynioruchowy, osłabienie mięśni, ostra niewydolność nerek, ostra niewydolność wątroby, pancytopenia, parestezja, reakcja alergiczna, reakcja anafilaktyczna, reakcja fototoksyczna, reakcja skórna, skurcz mięśni, skurcz oskrzeli, splątanie, suchość błony śluzowej jamy ustnej, suchy kaszel, świąd, szumy uszne, trombocytopenia, upośledzenie słuchu, wymioty, wysypka, wzrost aktywności enzymów wątrobowych, zaburzenia czynności nerek, zaburzenie czynności nerek, zaburzenie erekcji, zaburzenie przewodzenia przedsionkowo-komorowego, zaburzenie smaku, zaburzenie snu, zaburzenie widzenia, zapalenie błony śluzowej nosa, zapalenie górnych dróg oddechowych, zapalenie naczyń, zapalenie oskrzeli, zapalenie płuc eozynofilowe, zapalenie spojówek, zapalenie trzustki, zapalenie wątroby, zapalenie zatok, zaparcie, zawał mięśnia sercowego, zawroty głowy, złuszczające zapalenie skóry, zmniejszenie libido, żółtaczka cholestatyczna
Leksykon leków
Działania niepożądane – Symonette 75 mcg

Symonette, zawierający 75 µg dezogestrelu w formie tabletek powlekanych, wykazuje specyficzny profil działań niepożądanych, z dominującymi zaburzeniami cyklu miesiączkowego, które występują u około 50% pacjentek. Nieregularne krwawienia mogą manifestować się jako zwiększona częstość (20-30%), zmniejszona częstość (około 20%), całkowity brak krwawień lub wydłużenie czasu trwania krwawień. Po kilku miesiącach stosowania obserwuje się tendencję do zmniejszenia częstości krwawień. Inne często (>2,5%) zgłaszane działania niepożądane to trądzik, zmiany nastroju (w tym depresja i obniżone libido), ból piersi, nudności oraz niewielkie zwiększenie masy ciała. Rzadziej występują reakcje nadwrażliwości, bóle głowy, zmiany skórne, torbiele jajników czy uczucie zmęczenia. W porównaniu do złożonych środków antykoncepcyjnych, dezogestrel cechuje się niższym ryzykiem poważnych powikłań zakrzepowo-zatorowych, choć nie można ich całkowicie wykluczyć.
ból głowy, ból piersi, bolesne miesiączkowanie, chloasma, ciąża pozamaciczna, dezogestrel, działanie zakrzepowo-zatorowe, krwawienie śródcykliczne, łysienie, nastrój depresyjny, nieprawidłowe krwawienie, nietolerancja szkieł kontaktowych, nowotwór hormonozależny, nudności, obrzęk naczynioruchowy, pokrzywka, progestagen, reakcja anafilaktyczna, rumień guzowaty, Symonette, terminologia MedDRA, torbiel jajnika, trądzik, wrodzony obrzęk naczynioruchowy, wymioty, zaburzenie cyklu miesiączkowego, zaburzenie zakrzepowo-zatorowe tętnic, zaburzenie zakrzepowo-zatorowe żył, zahamowanie owulacji, zakażenie pochwy, zmniejszenie libido
Leksykon leków
Specjalne ostrzeżenia – Symgliptin

Symgliptin, zawierający sytagliptynę (chlorowodorek jednowodny) w dawkach 25 mg, 50 mg i 100 mg, jest przeciwwskazany u pacjentów z cukrzycą typu 1 oraz w leczeniu kwasicy ketonowej. Terapia inhibitorami DPP-4, w tym sytagliptyną, wiąże się z ryzykiem ostrego zapalenia trzustki, objawiającego się uporczywym, silnym bólem brzucha. W przypadku podejrzenia zapalenia trzustki należy natychmiast odstawić lek, przeprowadzić diagnostykę i nie wznawiać terapii po potwierdzeniu rozpoznania. U pacjentów z historią zapalenia trzustki zaleca się szczególną ostrożność. Hipoglikemia jest częściej obserwowana przy jednoczesnym stosowaniu sytagliptyny z insuliną lub pochodnymi sulfonylomocznika, co wymaga rozważenia redukcji ich dawek. Sytagliptyna jest wydalana przez nerki, dlatego u pacjentów z GFR <45 ml/min oraz u osób ze schyłkową niewydolnością nerek (ESRD) konieczna jest modyfikacja dawkowania, aby utrzymać stężenie leku zbliżone do wartości u pacjentów z prawidłową funkcją nerek.
agonista receptora PPAR, anafilaksja, ciężka reakcja nadwrażliwości, cukrzyca typu 1, dializa otrzewnowa, filtracja kłębuszkowa, hemodializa, hipoglikemia, inhibitor DPP-4, kwasica ketonowa, martwicze zapalenie trzustki, obrzęk naczynioruchowy, ostre zapalenie trzustki, pemfigoid pęcherzowy, pochodna sulfonylomocznika, schyłkowa niewydolność nerek, sytagliptyna, zaburzenie czynności nerek, zespół Stevensa-Johnsona, złuszczająca choroba skóry
Leksykon leków
Przeciwwskazania – Metcrean XR 1000 mg

Metcrean XR, zawierający chlorowodorek metforminy w tabletkach o przedłużonym uwalnianiu (dawki 500 mg, 750 mg, 1000 mg), posiada liczne przeciwwskazania, które należy starannie ocenić przed rozpoczęciem terapii. Bezwzględnym przeciwwskazaniem jest nadwrażliwość na metforminę lub substancje pomocnicze, a także ostre stany kwasicy metabolicznej, w tym kwasica mleczanowa i cukrzycowa kwasica ketonowa, ze względu na ryzyko nasilenia kwasicy i pogorszenia rokowania. Ponadto, lek jest przeciwwskazany w stanach przedśpiączkowych cukrzycy, gdzie insulinoterapia pozostaje leczeniem z wyboru. Metcrean XR nie powinien być stosowany u pacjentów z ciężką niewydolnością nerek (GFR <30 ml/min) oraz w ostrych stanach prowadzących do zaburzeń czynności nerek, takich jak odwodnienie, ciężkie zakażenia czy wstrząs, ze względu na ryzyko kumulacji metforminy i rozwoju kwasicy mleczanowej.
alkoholizm, centralizacja krążenia, chlorowodorek metforminy, ciężkie zakażenie, cukrzycowa kwasica ketonowa, hipoksemia, hipoperfuzja nerek, insulinoterapia, kwasica metaboliczna, kwasica mleczanowa, nadwrażliwość na metforminę, niedotlenienie tkanek, niewydolność nerek, niewydolność oddechowa, niewydolność wątroby, niewyrównana niewydolność serca, obrzęk naczynioruchowy, odwodnienie, ostre uszkodzenie kanalików nerkowych, ostre zatrucie alkoholem, stan przedśpiączkowy, tabletka o przedłużonym uwalnianiu, współczynnik filtracji kłębuszkowej, wstrząs, wstrząs anafilaktyczny, zawał mięśnia sercowego
Leksykon leków
Działania niepożądane – ACC Optima Active 600 mg

Acetylocysteina, substancja czynna leku ACC Optima Active 600 mg, może wywoływać działania niepożądane o różnym nasileniu i częstości. Reakcje nadwrażliwości immunologicznej występują niezbyt często (≥1/1000 do <1/100), obejmując obrzęk naczynioruchowy, świąd, pokrzywkę i wysypkę, natomiast wstrząs anafilaktyczny i reakcje anafilaktyczne zdarzają się bardzo rzadko (<1/10 000). W zakresie układu nerwowego niezbyt często obserwuje się ból głowy, a rzadko szumy uszne. Zaburzenia sercowo-naczyniowe, takie jak tachykardia i niedociśnienie tętnicze, występują rzadko, a bardzo rzadko notuje się krwotoki, które mogą być związane ze zmniejszoną agregacją płytek krwi, potwierdzoną w badaniach laboratoryjnych, choć jej kliniczne znaczenie pozostaje niejasne. W obrębie układu oddechowego rzadko pojawiają się skurcz oskrzeli i duszność, a do najczęstszych działań niepożądanych ze strony przewodu pokarmowego należą wymioty, biegunka, zapalenie błony śluzowej jamy ustnej, ból brzucha, nudności i niestrawność (częstość niezbyt często).
acetylocysteina, agregacja płytek krwi, biegunka, ból brzucha, ból głowy, duszność, gorączka, krwotok, niedociśnienie tętnicze, niestrawność, nudności, obrzęk naczynioruchowy, obrzęk twarzy, pokrzywka, reakcja anafilaktyczna, reakcja rzekomoanafilaktyczna, skurcz oskrzeli, szumy uszne, tachykardia, toksyczne martwicze oddzielanie się naskórka, wstrząs anafilaktyczny, wymioty, wysypka, zapalenie błony śluzowej jamy ustnej, zespół Lyella, zespół Stevensa-Johnsona
Leksykon leków
Działania niepożądane – Cefazolin Noridem 1 g

Cefazolina, antybiotyk beta-laktamowy z grupy cefalosporyn I generacji, dostępna w dawkach 1 g i 2 g do podawania pozajelitowego, wiąże się z ryzykiem licznych działań niepożądanych, które zależą od dawki i czasu terapii. Szczególnie istotne są zaburzenia hematologiczne, takie jak cytopenie (leukopenia, granulocytopenia, neutropenia, trombocytopenia), niedokrwistości (w tym aplastyczna i hemolityczna), pancytopenia oraz agranulocytoza. Monitorowanie parametrów krwi jest kluczowe, zwłaszcza u pacjentów z predyspozycjami do zaburzeń krzepnięcia i chorób współistniejących. Ponadto, obserwuje się wahania glikemii (hiperglikemia lub hipoglikemia), co wymaga kontroli u chorych z zaburzeniami gospodarki węglowodanowej. Cefazolina może wywoływać reakcje nadwrażliwości o różnym nasileniu, od zmian skórnych (rumień, pokrzywka) po ciężkie zespoły, takie jak zespół Stevensa-Johnsona czy toksyczna nekroliza naskórka, a także anafilaksję z obrzękiem krtani i wstrząsem. Działania niepożądane obejmują także objawy neurologiczne (napady drgawkowe, zaburzenia psychiczne, zawroty głowy) oraz dolegliwości ze strony przewodu pokarmowego, w tym rzekomobłoniaste zapalenie jelita grubego i kandydozę jamy ustnej przy długotrwałym stosowaniu.
agranulocytoza, aktywność padaczkogenna, antybiotyk beta-laktamowy, białkomocz, cefalosporyna I generacji, cefazolina, gorączka polekowa, granulocytopenia, kandydoza jamy ustnej, leukopenia, napad drgawkowy, nefrotoksyczność, neutropenia, niedokrwistość aplastyczna, niedokrwistość hemolityczna, obrzęk naczynioruchowy, pancytopenia, rzekomobłoniaste zapalenie jelita grubego, śródmiąższowe zapalenie nerek, śródmiąższowe zapalenie płuc, toksyczna nekroliza naskórka, trombocytopenia, wstrząs anafilaktyczny, wysięk opłucnowy, zaburzenie hematologiczne, zaburzenie krzepnięcia, zakrzepowe zapalenie żył, zapalenie wątroby, zespół Stevensa-Johnsona, żółtaczka cholestatyczna
Leksykon leków
Przeciwwskazania – Opokan max 15 mg

Meloksykam w dawce 15 mg (lek Opokan max) jest przeciwwskazany u pacjentów z nadwrażliwością na meloksykam, inne NLPZ lub składniki pomocnicze, w tym laktozę jednowodną. Szczególną uwagę należy zwrócić na pacjentów z historią reakcji nadwrażliwości na NLPZ, takich jak napady astmy oskrzelowej, pokrzywka polekowa, polipy nosa czy obrzęk naczynioruchowy. Przeciwwskazania obejmują także ciężką niewydolność wątroby, nerek (u pacjentów niedializowanych) oraz serca, ze względu na ryzyko kumulacji leku, zaburzeń eliminacji i retencji płynów. Meloksykam jest również przeciwwskazany u pacjentów z aktywnym lub nawracającym krwawieniem z przewodu pokarmowego, chorobą wrzodową żołądka lub dwunastnicy, a także u osób z udarem krwotocznym mózgu lub innymi zaburzeniami krwawień w wywiadzie.
astma oskrzelowa, choroba naczyń obwodowych, choroba naczyniowa mózgu, choroba niedokrwienna serca, choroba refluksowa przełyku, choroba wrzodowa dwunastnicy, choroba wrzodowa żołądka, cukrzyca, hemostaza, hiperlipidemia, hipowolemia, kortykosteroid, krwawienie z przewodu pokarmowego, kwas acetylosalicylowy, lek przeciwpłytkowy, lek przeciwzakrzepowy, meloksykam, nadciśnienie tętnicze, nadwrażliwość na substancję czynną, niesteroidowy lek przeciwzapalny, niewydolność nerek, niewydolność serca, niewydolność wątroby, obrzęk naczynioruchowy, perforacja przewodu pokarmowego, płytki krwi, pokrzywka, polipy nosa, przewód tętniczy Botalla, udar krwotoczny mózgu, zaburzenia krzepnięcia, zapalenie błony śluzowej żołądka
Leksykon substancji czynnych
Alergoidy pyłków roślin – Działania niepożądane

Alergoidy pyłków roślin stosowane w immunoterapii swoistej, takie jak produkt ALLERGOVIT, mogą wywoływać działania niepożądane zarówno miejscowe (rumień, świąd, obrzęk w miejscu iniekcji występujące bardzo często ≥1/10), jak i ogólnoustrojowe, w tym reakcje anafilaktyczne i wstrząs anafilaktyczny. Działania te mogą pojawić się od kilku sekund do kilku minut po iniekcji, a także kilka godzin później. Częstość i nasilenie działań niepożądanych zależy od schematu dawkowania: standardowy (7 iniekcji) cechuje się niższą częstością działań niepożądanych, przyspieszony (4 iniekcje) powoduje ich częstsze występowanie, głównie do 30 minut po podaniu, natomiast schemat z jednym stężeniem (3 iniekcje) wiąże się z wcześniejszym i częstszym pojawianiem się działań niepożądanych. Profil bezpieczeństwa u dzieci i młodzieży jest porównywalny z dorosłymi, choć brak jest danych dla schematu przyspieszonego w tych grupach wiekowych.
alergen pyłku traw, Allergovit, astma, duszność, immunoterapia swoista, obrzęk miejsca wstrzyknięcia, obrzęk naczynioruchowy, pokrzywka, reakcja anafilaktyczna, rumień, skurcz oskrzeli, spadek ciśnienia tętniczego, świąd, szczytowy przepływ wydechowy, tachykardia, wstrząs anafilaktyczny, zapalenie błony śluzowej nosa, zapalenie spojówek, zawrót głowy
Leksykon leków
Działania niepożądane – Valsacor 80 mg tabletki powlekane 80 mg

Walsartan, substancja czynna leku Valsacor 80 mg, wykazuje profil bezpieczeństwa zgodny z farmakologicznym działaniem leku, bez zależności częstości działań niepożądanych od dawki, czasu terapii, płci, wieku czy rasy pacjenta. W badaniach klinicznych u dorosłych z nadciśnieniem tętniczym najczęściej obserwowane działania niepożądane obejmują zawroty głowy (częstość niezbyt często), kaszel, bóle brzucha oraz zmęczenie. Wśród działań o nieznanej częstości występują m.in. hiperkaliemia, trombocytopenia, obrzęk naczynioruchowy, zaburzenia czynności nerek i wzrost aktywności enzymów wątrobowych. U pacjentów po zawale mięśnia sercowego i z niewydolnością serca profil działań niepożądanych różni się, z częstszym występowaniem niedociśnienia (często), zawrotów głowy i zaburzeń czynności nerek (często).
bilirubina, choroba posurowicza, działanie niepożądane, funkcje neuropoznawcze, hematokryt, hemoglobina, hiperkaliemia, hiponatremia, kreatynina, lek przeciwnadciśnieniowy, monoterapia, nadciśnienie tętnicze, neutropenia, niedociśnienie ortostatyczne, niewydolność nerek, niewydolność serca, obrzęk naczynioruchowy, pęcherzowe zapalenie skóry, podwójnie ślepa próba, profil bezpieczeństwa leku, przewlekła choroba nerek, trombocytopenia, walsartan, zaburzenia wątroby, zapalenie naczyń, zawał mięśnia sercowego, zawroty błędnikowe
Leksykon leków
Przeciwwskazania – Lisinopril/Amlodipine Alkaloid-INT 20 mg + 10 mg

Produkt leczniczy Lisinopril/Amlodipine Alkaloid-INT łączy lizynopryl, inhibitor ACE, oraz amlodypinę, antagonista wapnia z grupy dihydropirydyn. Przeciwwskazania do stosowania obejmują m.in. nadwrażliwość na składniki, obrzęk naczynioruchowy w wywiadzie, ciążę (zwłaszcza II i III trymestr), ciężkie niedociśnienie tętnicze, wstrząs kardiogenny, zwężenie drogi odpływu z lewej komory (np. stenoza aortalna dużego stopnia) oraz hemodynamicznie niestabilną niewydolność serca po zawale mięśnia sercowego. Szczególną ostrożność należy zachować przy jednoczesnym stosowaniu aliskirenu u pacjentów z cukrzycą lub GFR <60 ml/min/1,73 m² oraz sakubitrylu z walsartanem (konieczne 36-godzinne odstępy). Ponadto, preparat jest przeciwwskazany u pacjentów dializowanych i poddawanych LDL-aferezie ze względu na ryzyko reakcji anafilaktoidalnych.
amlodypina, antagonista wapnia, choroba naczyń mózgowych, choroba niedokrwienna serca, hiperkaliemia, hipotonia, inhibitor ACE, LDL-afereza, lizynopryl, nadciśnienie tętnicze, nadwrażliwość, niedociśnienie tętnicze, niewydolność serca, obrzęk naczynioruchowy, pochodna dihydropirydyny, sakubitryl walsartan, stenoza aortalna, udar mózgu, wstrząs kardiogenny, zaburzenie czynności nerek, zaburzenie czynności wątroby, zawał mięśnia sercowego, zwężenie zastawki aortalnej, zwężenie zastawki mitralnej
Leksykon leków
Działania niepożądane – Atazanavir Zentiva 300 mg

Atazanavir Zentiva, dostępny w kapsułkach twardych o dawkach 150 mg, 200 mg i 300 mg, zawiera atazanawir w formie siarczanu i jest stosowany w terapii przeciwretrowirusowej. W badaniach klinicznych obejmujących 1806 dorosłych pacjentów, stosowano dawkę 400 mg raz na dobę lub 300 mg atazanawiru z 100 mg rytonawiru raz na dobę, z medianą leczenia odpowiednio 52 i 96 tygodni. Najczęstsze działania niepożądane (≥10%) to nudności (20%), biegunka (10%) oraz żółtaczka (13% w monoterapii, 19% w terapii skojarzonej z rytonawirem), pojawiająca się zwykle w ciągu kilku dni do miesięcy od rozpoczęcia leczenia. Istotnym problemem jest zwiększone ryzyko przewlekłej choroby nerek, powiązane z ekspozycją na atazanawir i rytonawir, niezależnie od stosowania tenofowiru dizoproksylu. Wśród działań niepożądanych odnotowano także reakcje alergiczne, zaburzenia metaboliczne, psychiczne, neurologiczne, kardiologiczne (w tym torsades de pointes i wydłużenie QT), a także zmiany skórne, w tym rzadkie, ale poważne zespoły jak Stevens-Johnson i DRESS.
aftowe zapalenie jamy ustnej, aminotransferaza alaninowa, aminotransferaza asparaginianowa, autoimmunologiczne zapalenie wątroby, biegunka, bilirubina całkowita, blok przedsionkowo-komorowy, choroba Gravesa-Basedowa, choroby autoimmunologiczne, duszność, ginekomastia, granulocyty obojętnochłonne, kamica nerkowa, kamica żółciowa, kinaza kreatynowa, lipaza, martwica kości, neuropatia obwodowa, nudności, obrzęk naczynioruchowy, przewlekła choroba nerek, rumień wielopostaciowy, śródmiąższowe zapalenie nerek, torsades de pointes, wydłużenie odcinka QT, zapalenie trzustki, zapalenie wątroby, zapalenie woreczka żółciowego, zastój żółci, zespół DRESS, zespół reaktywacji immunologicznej, zespół Stevensa-Johnsona, żółtaczka
Leksykon leków
Działania niepożądane – Tabagine 300 mg

Pregabalina, substancja czynna leku Tabagine dostępnego w dawkach 75 mg, 150 mg i 300 mg, wykazuje profil bezpieczeństwa obejmujący działania niepożądane o różnym nasileniu i częstości. W badaniach klinicznych z udziałem ponad 8900 pacjentów najczęściej obserwowano zawroty głowy i senność, które były głównymi przyczynami przerwania terapii (12% w grupie pregabaliny vs. 5% placebo). W leczeniu ośrodkowego bólu neuropatycznego po urazie rdzenia kręgowego odnotowano zwiększoną częstość działań niepożądanych ze strony OUN, zwłaszcza senności. Po odstawieniu pregabaliny mogą wystąpić objawy odstawienia, takie jak bezsenność, bóle głowy, nudności, lęk, drgawki czy myśli samobójcze, których nasilenie i częstość zależą od dawki. Profil bezpieczeństwa u dzieci z napadami padaczkowymi jest zbliżony do dorosłych, z najczęstszymi działaniami niepożądanymi: sennością, gorączką, zakażeniami górnych dróg oddechowych, zwiększonym apetytem i masą ciała.
anoreksja, arytmia zatokowa, ataksja, bezsenność, biegunka, blok przedsionkowo-komorowy, ból głowy, ból neuropatyczny, bradykardia zatokowa, depresja, depresja oddechowa, drgawki, drżenie, duszność, dyskineza, dyzuria, hipoglikemia, lęk, myśli samobójcze, nadciśnienie tętnicze, napad padaczkowy częściowy, neutropenia, niedociśnienie, niedoczulica, nieostre widzenie, niepamięć, nietrzymanie moczu, niewydolność nerek, niewydolność wątroby, nudności, obrzęk naczynioruchowy, oczopląs, ośrodkowy układ nerwowy, parestezja, parkinsonizm, podwójne widzenie, pokrzywka, pregabalina, przeczulica, rabdomioliza, reakcja alergiczna, refluks żołądkowo-przełykowy, retencja moczu, senność, tachykardia, toksyczne martwicze oddzielanie się naskórka, uraz rdzenia kręgowego, uzależnienie fizyczne, wodobrzusze, zakażenie górnych dróg oddechowych, zapalenie błony śluzowej nosa i gardła, zapalenie trzustki, zapalenie wątroby, zastoinowa niewydolność serca, zawroty głowy, zespół grypopodobny, zespół odstawienia, zespół Stevensa-Johnsona, żółtaczka
Leksykon leków
Specjalne ostrzeżenia – Polpril

Ramipryl (Polpril) wymaga szczególnej ostrożności u pacjentów z aktywacją układu renina-angiotensyna-aldosteron, zwłaszcza przy pierwszym podaniu lub zwiększaniu dawki, ze względu na ryzyko znacznego spadku ciśnienia tętniczego i pogorszenia funkcji nerek. Wskazane jest monitorowanie ciśnienia tętniczego, elektrolitów i czynności nerek, szczególnie u pacjentów z ciężkim nadciśnieniem, niewyrównaną zastoinową niewydolnością serca, zwężeniem zastawki aorty lub dwudzielnej, jednostronnym zwężeniem tętnicy nerkowej, zaburzeniami wodno-elektrolitowymi, marskością wątroby, a także u osób poddawanych dużym zabiegom operacyjnym. Leczenie ramiprylem jest przeciwwskazane w ciąży i powinno być przerwane natychmiast po jej potwierdzeniu. U pacjentów w podeszłym wieku konieczne jest ostrożne ustalanie dawki i regularne monitorowanie parametrów życiowych.
agranulocytoza, antagonista receptora angiotensyny II, ciężkie nadciśnienie tętnicze, diuretyk, dysfagia, hiperkaliemia, hiponatremia, hipowolemia, inhibitor ACE, inhibitor mTOR, kolagenoza, laktaza, lek moczopędny oszczędzający potas, leukopenia, małopłytkowość, marskość wątroby, nefropatia cukrzycowa, neutropenia, niedokrwistość, obrzęk naczynioruchowy, obrzęk naczynioruchowy jelit, ostra niewydolność nerek, racekadotryl, ramipryl, reakcja anafilaktyczna, sakubitryl z walsartanem, toczeń rumieniowaty, twardzina, układ renina-angiotensyna-aldosteron, wildagliptyna, zaburzenia wodno-elektrolitowe, zahamowanie czynności szpiku kostnego, zastoinowa niewydolność serca, zespół nieprawidłowego wydzielania hormonu antydiuretycznego, zespół złego wchłaniania glukozy-galaktozy, zwężenie tętnicy nerkowej, zwężenie zastawki aorty
Leksykon leków
Działania niepożądane – Mozarin Swift 20 mg

Lek Mozarin Swift zawierający escytalopram, dostępny w dawkach 10 mg, 15 mg i 20 mg w formie tabletek ulegających rozpadowi w jamie ustnej, może wywoływać liczne działania niepożądane, które najczęściej pojawiają się w pierwszych dwóch tygodniach terapii i zwykle ulegają zmniejszeniu z czasem. Do bardzo często występujących należą ból głowy oraz nudności. Często obserwuje się zaburzenia metaboliczne (zmniejszenie lub zwiększenie łaknienia, zwiększenie masy ciała), psychiczne (niepokój, niepokój psychoruchowy, nieprawidłowe marzenia senne, zmniejszenie popędu płciowego u obu płci, brak orgazmu u kobiet), neurologiczne (bezsenność, senność, zawroty głowy, parestezje, drżenie), żołądkowo-jelitowe (biegunka, zaparcia, wymioty, suchość w jamie ustnej) oraz ogólnoustrojowe (zmęczenie, gorączka). Rzadziej mogą wystąpić poważne powikłania, takie jak zespół serotoninowy, wydłużenie odstępu QT, komorowe zaburzenia rytmu serca, mania, myśli i zachowania samobójcze, a także reakcje anafilaktyczne i trombocytopenia.
agresja, akatyzja, bezsenność, biegunka, ból głowy, ból mięśni, ból stawów, bradykardia, brak orgazmu, bruksizm, depersonalizacja, drgawki, drżenie, dyskineza, escytalopram, hiponatremia, impotencja, jadłowstręt, komorowe zaburzenia rytmu serca, krwawienie z nosa, krwawienie z przewodu pokarmowego, krwotok maciczny, krwotok miesięczny, krwotok poporodowy, łysienie, mania, mlekotok, myśli samobójcze, napad panicznego lęku, niepokój, niepokój psychoruchowy, nieprawidłowe marzenia senne, nieprawidłowe wydzielanie hormonu antydiuretycznego, nudności, objawy odstawienia, obrzęk naczynioruchowy, omamy, omdlenie, parestezja, pobudzenie psychomotoryczne, pokrzywka, priapizm, reakcja anafilaktyczna, rozszerzenie źrenic, selektywny inhibitor wychwytu zwrotnego serotoniny, senność, SSRI, stan splątania, suchość w jamie ustnej, świąd, szumy uszne, tachykardia, TLPD, torsade de pointes, trójpierścieniowy lek przeciwdepresyjny, trombocytopenia, wydłużenie odstępu QT, wymioty, wysypka, zaburzenia ruchowe, zaburzenia smaku, zaburzenia snu, zaburzenia widzenia, zaburzenia wytrysku, zapalenie wątroby, zapalenie zatok, zaparcia, zatrzymanie moczu, zawroty głowy, zespół serotoninowy, zmniejszenie popędu płciowego
Leksykon leków
Działania niepożądane – Jazeta 100 mg

Lek Jazeta zawierający 100 mg sytagliptyny (chlorowodorek jednowodny) wykazuje profil działań niepożądanych, które należy monitorować szczególnie u pacjentów stosujących terapię skojarzoną z pochodnymi sulfonylomocznika (hipoglikemia 4,7-13,8%) oraz insuliną (hipoglikemia 9,6%). Do ciężkich działań niepożądanych należą zapalenie trzustki, w tym martwicze lub krwotoczne zapalenie trzustki, oraz reakcje nadwrażliwości, które mogą zagrażać życiu i wymagają natychmiastowej interwencji. Częstość występowania działań niepożądanych klasyfikuje się od bardzo często (≥1/10) do bardzo rzadko (<1/10 000), a wśród najczęstszych objawów wymienia się ból głowy, hipoglikemię, zaparcia oraz reakcje skórne takie jak wysypka i pokrzywka. W badaniu TECOS, obejmującym 7332 pacjentów leczonych sytagliptyną w dawce 100 mg/dobę (lub 50 mg/dobę przy eGFR ≥30 i <50 ml/min/1,73 m²), częstość ciężkich działań niepożądanych była porównywalna do placebo, a częstość potwierdzonego zapalenia trzustki wynosiła 0,3% (vs. 0,2% placebo). Hipoglikemia ciężka występowała u 2,7% pacjentów stosujących insulinę i/lub sulfonylomoczniki oraz u 1,0% pacjentów bez takiej terapii w grupie sytagliptyny.
badanie kliniczne z placebo, badanie TECOS, bezpieczeństwo sercowo-naczyniowe, chlorowodorek jednowodny, cukrzyca typu 2, hipoglikemia, infekcja, małopłytkowość, martwicze zapalenie trzustki, morfologia krwi, obrzęk naczynioruchowy, ostra niewydolność nerek, ostre zapalenie trzustki, parametry nerkowe, pemfigoid pęcherzowy, pochodna sulfonylomocznika, reakcja anafilaktyczna, reakcja nadwrażliwości, śródmiąższowa choroba płuc, sytagliptyna, terapia skojarzona, zakażenie górnych dróg oddechowych, zapalenie błony śluzowej nosogardła, zapalenie kości i stawów, zapalenie naczyń skóry, zapalenie trzustki, zespół Stevensa-Johnsona
Leksykon leków
Działania niepożądane – Teriflunomide MSN 14 mg

Teriflunomid w dawce 14 mg stosowany w leczeniu stwardnienia rozsianego o przebiegu rzutowym wykazuje profil bezpieczeństwa oparty na danych z badań klinicznych obejmujących 2267 pacjentów przez medianę 672 dni. Najczęstsze działania niepożądane to ból głowy (15,7%), biegunka (13,6%), nudności (10,7%), łysienie (13,5%) oraz podwyższenie aktywności AlAT (15%). Łysienie miało charakter rozproszony, ustępowało u 87,1% pacjentów i prowadziło do przerwania terapii u 1,3%. Podwyższenie enzymów wątrobowych, głównie AlAT ≤ 3x GGN, występowało częściej niż w grupie placebo, jednak wartości >3x GGN były podobne w obu grupach. Teriflunomid może również powodować wzrost ciśnienia tętniczego (skurczowe >140 mmHg u 19,9%, >160 mmHg u 3,8%; rozkurczowe >90 mmHg u 21,4%) oraz umiarkowane zmniejszenie liczby białych krwinek (<15%), głównie neutrofili i limfocytów, stabilizujące się po 6 tygodniach terapii.
aktywność AlAT, białe krwinki, ciężka reakcja skórna, ciężkie zakażenie, ciśnienie tętnicze, enzymy wątrobowe, grzybica stóp, łuszczyca, łysienie, małopłytkowość, martwicze zapalenie trzustki, mononeuropatia, nadciśnienie tętnicze, neuropatia obwodowa, neutrofile i limfocyty, niedokrwistość, nowotwór złośliwy, obrzęk naczynioruchowy, ostre zapalenie wątroby, parametry hematologiczne, parestezje, polekowe uszkodzenie wątroby, polineuropatia, posocznica, rwa kulszowa, stwardnienie rozsiane rzutowe, torbiel rzekoma trzustki, wirusowe zapalenie żołądka i jelit, wypadanie włosów, zaburzenie limfoproliferacyjne, zapalenie oskrzeli, zapalenie trzustki, zapalenie zatok, zespół cieśni nadgarstka
Leksykon leków
Specjalne ostrzeżenia – Sitagliptin STADA

Produkt Sitagliptin STADA, inhibitor DPP-4, nie jest wskazany u pacjentów z cukrzycą typu 1 ani w leczeniu kwasicy ketonowej. Istotnym ryzykiem związanym z terapią jest możliwość wystąpienia ostrego zapalenia trzustki, objawiającego się uporczywym, silnym bólem brzucha. W przypadku podejrzenia zapalenia trzustki należy natychmiast odstawić lek, a potwierdzonego rozpoznania nie powinno się leczyć ponownie sytagliptyną. Szczególną ostrożność zaleca się u pacjentów z historią zapalenia trzustki. Ponadto, stosowanie sytagliptyny w monoterapii lub z lekami niepowodującymi hipoglikemii (np. metforminą, agonistami PPARγ) nie zwiększa ryzyka hipoglikemii, natomiast w połączeniu z insuliną lub pochodnymi sulfonylomocznika ryzyko to wzrasta, co wymaga rozważenia redukcji dawek tych leków.
agonista receptora PPARγ, anafilaksja, cukrzyca typu 1, dializa otrzewnowa, hemodializa, hipoglikemia, inhibitor DPP-4, kwasica ketonowa, martwicze zapalenie trzustki, metformina, obrzęk naczynioruchowy, ostre zapalenie trzustki, pemfigoid pęcherzowy, pochodna sulfonylomocznika, reakcja nadwrażliwości, schyłkowa niewydolność nerek, sytagliptyna, współczynnik filtracji kłębuszkowej, zapalenie trzustki, zespół Stevensa-Johnsona, złuszczająca choroba skóry
Leksykon leków
Działania niepożądane – Duspatalin Gastro 135 mg

Podczas stosowania mebeweryny chlorowodorku (Duspatalin Gastro) odnotowano działania niepożądane głównie o charakterze reakcji nadwrażliwości, obejmujące układ skórny i immunologiczny. Objawy skórne to pokrzywka z bąblami i świądem, obrzęk naczynioruchowy z potencjalnym zajęciem dróg oddechowych, obrzęk twarzy (w tym warg, powiek, języka) oraz różnorodne wysypki (grudki, plamki, rumień). W zakresie układu immunologicznego zgłaszano przypadki nadwrażliwości oraz ciężkie reakcje anafilaktyczne, manifestujące się spadkiem ciśnienia tętniczego, dusznością i utratą przytomności. Częstość występowania tych działań niepożądanych nie została precyzyjnie określona na podstawie dostępnych danych.
bąbel pokrzywkowy, działanie niepożądane, mebeweryna chlorowodorek, monitorowanie pacjenta, obrzęk naczynioruchowy, obrzęk skóry, obrzęk twarzy, pokrzywka, reakcja anafilaktyczna, reakcja nadwrażliwości, spadek ciśnienia tętniczego, uogólniona reakcja nadwrażliwości, wysypka, zaburzenie skóry i tkanki podskórnej, zaburzenie układu immunologicznego
Leksykon leków
Działania niepożądane – Zoledronic Acid Accord 4 mg/100 ml

Kwas zoledronowy, stosowany w dawce 4 mg/100 ml do infuzji, wykazuje szeroki profil działań niepożądanych, z których najczęściej obserwowaną jest reakcja ostrej fazy manifestująca się bólami kości, gorączką, bólami mięśni i stawów oraz objawami grypopodobnymi, zwykle ustępującymi samoistnie w ciągu kilku dni. Kluczowymi zagrożeniami są nefrotoksyczność (częstość występowania od 3,1% do 4,3% w zależności od typu nowotworu), martwica kości szczęki (ONJ), hipokalcemia prowadząca do zaburzeń rytmu serca i objawów neurologicznych oraz zwiększone ryzyko migotania przedsionków (2,5% vs 1,9% placebo). Nefrotoksyczność jest szczególnie istotna u pacjentów z odwodnieniem, istniejącymi zaburzeniami nerek, wielokrotnym leczeniem bisfosfonianami, stosowaniem leków nefrotoksycznych oraz przy skróceniu czasu infuzji poniżej zalecanego.
anafilaksja, arytmia serca, bisfosfonian, bradykardia, choroba śródmiąższowa płuc, dysfagia, hiperkaliemia, hipernatremia, hipofosfatemia, hipokalcemia, hipokaliemia, hipomagnezemia, kwas zoledronowy, leukopenia, martwica kości szczęki, migotanie przedsionków, nefrotoksyczność, niedoczulica, niedokrwistość, objawy grypopodobne, obrzęk naczynioruchowy, pancytopenia, parestezja, rak gruczołu krokowego, rak piersi, rak płuc, reakcja ostrej fazy, roztwór do infuzji, skurcz oskrzeli, szpiczak mnogi, tężyczka, trombocytopenia, wstrząs anafilaktyczny, zaburzenie czynności nerek, zapalenie błony naczyniowej oka, zapalenie nadtwardówki, zespół Fanconiego, złamanie podkrętarzowe
Leksykon leków
Działania niepożądane – Sumilar 10 mg + 10 mg

Produkt leczniczy Sumilar, zawierający ramipryl i amlodypinę, wykazuje szerokie spektrum działań niepożądanych, które należy monitorować podczas terapii. Do najczęstszych należą zaburzenia sercowo-naczyniowe, takie jak kołatanie serca (amlodypina), niedociśnienie i obrzęk kończyn dolnych (amlodypina), a także suchy, nieproduktywny kaszel charakterystyczny dla ramiprylu. W zakresie hematologicznym obserwuje się m.in. neutropenię, agranulocytozę, pancytopenię oraz niedokrwistość hemolityczną, głównie związane z ramiprylem. Działania niepożądane o częstości „niezbyt często” i rzadsze obejmują m.in. niewydolność szpiku kostnego, reakcje anafilaktyczne, zespół SIADH, hiperglikemię, zaburzenia psychiczne (depresja, lęk), zaburzenia czynności nerek oraz poważne reakcje skórne, takie jak obrzęk naczynioruchowy i zespół Stevens-Johnsona. Szczególną uwagę należy zwrócić na ryzyko hipotonii, zwłaszcza u osób starszych i pacjentów przyjmujących leki moczopędne, oraz na potencjalne zaburzenia wątroby, w tym rzadkie przypadki ostrej niewydolności wątroby.
aftowe zapalenie jamy ustnej, astma, białkomocz, cholestaza, choroba Raynauda, depresja, dysfagia, eozynofilia, erytrocyty, ginekomastia, hemoglobina, hiperglikemia, hiperkaliemia, inhibitor konwertazy angiotensyny, jadłowstręt, leukopenia, małopłytkowość, migotanie przedsionków, neuropatia obwodowa, neutropenia, niedociśnienie ortostatyczne, niedoczulica, niedokrwienie mięśnia sercowego, niedokrwistość hemolityczna, niewydolność szpiku kostnego, obrzęk naczynioruchowy, ostra niewydolność nerek, ostra niewydolność wątroby, pancytopenia, parestezje, podwójne widzenie, przeciwciała przeciwjądrowe, przerost dziąseł, ramipryl i amlodypina, reakcja anafilaktyczna, skurcz oskrzeli, stan splątania, Sumilar, szumy uszne, tachykardia komorowa, toksyczne martwicze oddzielanie się naskórka, zapalenie naczyń, zapalenie trzustki, zapalenie wątroby, zawał mięśnia sercowego, zawroty głowy, zespół niewłaściwego wydzielania hormonu antydiuretycznego, zespół Stevens-Johnsona, żółtaczka