Interakcje leku
Ramipril + Amlodipine + Hydrochlorothiazide Adamed 10 mg + 10 mg + 25 mg

Interakcje produktu Ramipril + Amlodipine + Hydrochlorothiazide Adamed – informacje ogólne

Lek Ramipril + Amlodipine + Hydrochlorothiazide Adamed jest złożonym produktem leczniczym zawierającym trzy substancje czynne o działaniu przeciwnadciśnieniowym. Dla tego konkretnego połączenia nie przeprowadzono formalnych badań interakcji, dlatego przedstawione informacje dotyczą znanych interakcji poszczególnych substancji czynnych. Należy pamiętać, że lek może nasilać hipotensyjne działanie innych leków przeciwnadciśnieniowych.¹

Jednoczesne stosowanie niezalecane

Interakcje ramiprylu – przeciwwskazania lub brak zaleceń do jednoczesnego stosowania

Ramipryl wchodzi w istotne interakcje z kilkoma grupami leków, których jednoczesne stosowanie jest niezalecane:

• Sole litu – inhibitory ACE i leki tiazydowe mogą zmniejszać wydalanie litu, zwiększając jego stężenie i potencjalną toksyczność. Jeśli konieczne jest łączne stosowanie, należy ściśle monitorować stężenie litu w surowicy.²
• Błony o dużej przepuszczalności stosowane do dializoterapii lub hemofiltracji – pozaustrojowe zabiegi prowadzące do kontaktu krwi z ujemnie naładowanymi powierzchniami mogą zwiększać ryzyko ciężkich reakcji rzekomoanafilaktycznych. W takich przypadkach należy rozważyć zastosowanie innego typu błon dializacyjnych lub leków przeciwnadciśnieniowych z innej grupy.³
• Sakubitryl z walsartanem – jednoczesne stosowanie inhibitorów ACE (w tym ramiprylu) i produktu złożonego zawierającego sakubitryl i walsartan jest przeciwwskazane ze względu na zwiększone ryzyko obrzęku naczynioruchowego. Leczenia ramiprylem nie wolno rozpoczynać przed upływem 36 godzin od podania ostatniej dawki produktu zawierającego sakubitryl i walsartan, i odwrotnie.⁴

Interakcje amlodypiny – przeciwwskazania lub brak zaleceń do jednoczesnego stosowania

Grejpfrut lub sok grejpfrutowy – nie zaleca się podawania amlodypiny jednocześnie z grejpfrutem lub z sokiem grejpfrutowym, ponieważ może to prowadzić do zwiększenia biodostępności amlodypiny u niektórych pacjentów i w konsekwencji nasilenia działania hipotensyjnego.⁵

Jednoczesne stosowanie wymagające ostrożności

Interakcje ramiprylu – wymagające ostrożności

Ramipryl wymaga ostrożności przy jednoczesnym stosowaniu z następującymi lekami:

• Niesteroidowe leki przeciwzapalne (NLPZ) i kwas acetylosalicylowy – mogą osłabiać hipotensyjne działanie ramiprylu oraz zwiększać ryzyko pogorszenia czynności nerek i hiperkaliemii. Konieczne jest monitorowanie czynności nerek i stężenia potasu w surowicy.⁶
• Sole potasu, heparyna, leki moczopędne oszczędzające potas i inne substancje zwiększające stężenie potasu w osoczu (np. antagoniści receptora angiotensyny II, trimetoprim, takrolimus, cyklosporyna) – mogą prowadzić do hiperkaliemii, dlatego wymagane jest ścisłe monitorowanie stężenia potasu w surowicy.⁷
• Leki przeciwnadciśnieniowe i inne substancje obniżające ciśnienie krwi (np. azotany, trójpierścieniowe leki przeciwdepresyjne, leki znieczulające, ostre zatrucie alkoholem, baklofen, alfuzosyna, doksazosyna, prazosyna, tamsulosyna, terazosyna) – zwiększają ryzyko niedociśnienia tętniczego.⁸
• Sympatykomimetyki i inne substancje o działaniu wazopresyjnym (np. izoproterenol, dobutamina, dopamina, adrenalina) – mogą osłabiać hipotensyjne działanie ramiprylu. Zaleca się kontrolowanie ciśnienia tętniczego.⁹
• Allopurynol, leki immunosupresyjne, kortykosteroidy, prokainamid, cytostatyki i inne substancje mogące zmieniać liczbę komórek krwi – zwiększone prawdopodobieństwo reakcji hematologicznych.¹⁰
• Leki przeciwcukrzycowe, w tym insulina – mogą występować objawy hipoglikemii. Należy kontrolować stężenie glukozy we krwi.¹¹
• Inhibitory kinazy mTOR lub inhibitory DPP-IV (np. temsyrolimus, ewerolimus, syrolimus, wildagliptyna) – zwiększają ryzyko obrzęku naczynioruchowego. Należy zachować ostrożność przy rozpoczynaniu leczenia.¹²
• Racekadotryl (inhibitor NEP) – zwiększone ryzyko obrzęku naczynioruchowego.¹³

Interakcje amlodypiny – wymagające ostrożności

Amlodypina wchodzi w interakcje wymagające ostrożności z następującymi lekami:

• Inhibitory CYP3A4 (np. inhibitory proteazy, azolowe leki przeciwgrzybicze, makrolidy jak erytromycyna, klarytromycyna, werapamil, diltiazem) – mogą powodować zwiększenie stężenia amlodypiny w osoczu. U pacjentów w podeszłym wieku może być konieczna kontrola stanu klinicznego i dostosowanie dawki.¹⁴
• Induktory CYP3A4 (np. ryfampicyna, ziele dziurawca zwyczajnego) – stosowanie amlodypiny z induktorami CYP3A4 może zmieniać jej stężenie w osoczu. Zaleca się kontrolowanie ciśnienia krwi i rozważenie modyfikacji dawki.¹⁵
• Dantrolen (w infuzji) – po podaniu werapamilu i dożylnym podaniu dantrolenu obserwowano u zwierząt śmiertelne migotanie komór związane z hiperkaliemią. Zaleca się unikanie jednoczesnego podawania antagonistów wapnia (w tym amlodypiny) pacjentom podatnym na hipertermię złośliwą.¹⁶
• Symwastatyna – jednoczesne podawanie amlodypiny w dawce 10 mg i symwastatyny w dawce 80 mg powodowało zwiększenie narażenia na symwastatynę o 77%. U pacjentów leczonych amlodypiną dawkę symwastatyny należy zmniejszyć do 20 mg na dobę.¹⁷
• Cyklosporyna – u pacjentów po przeszczepieniu nerki obserwowano zmienne zwiększenie minimalnego stężenia cyklosporyny. Należy rozważyć kontrolowanie stężenia cyklosporyny i w razie konieczności zmniejszyć jej dawkę.¹⁸
• Takrolimus – istnieje ryzyko zwiększenia stężenia takrolimusu we krwi. Podczas stosowania amlodypiny u pacjentów leczonych takrolimusem konieczne jest kontrolowanie jego stężenia we krwi.¹⁹
• Inhibitory kinazy mTOR (np. syrolimus, temsyrolimus, ewerolimus) – amlodypina jako słaby inhibitor CYP3A może zwiększać narażenie na te inhibitory.²⁰

Interakcje hydrochlorotiazydu – wymagające ostrożności

Hydrochlorotiazyd wchodzi w interakcje wymagające ostrożności z następującymi lekami:

• Niesteroidowe leki przeciwzapalne i kwas acetylosalicylowy – mogą powodować ostrą niewydolność nerek u pacjentów z grupy ryzyka (w podeszłym wieku lub odwodnionych) oraz zmniejszać działanie przeciwnadciśnieniowe. Zaleca się nawadnianie pacjenta i monitorowanie czynności nerek na początku leczenia.²¹
• Leki przeciwcukrzycowe, w tym insulina – hydrochlorotiazyd może osłabiać działanie leków przeciwcukrzycowych, możliwe wystąpienie reakcji hiperglikemicznych. Zaleca się uważne kontrolowanie stężenia glukozy we krwi na początku leczenia skojarzonego.²²
• Doustne leki przeciwzakrzepowe – hydrochlorotiazyd może osłabiać działanie jednocześnie stosowanych leków przeciwzakrzepowych.²³
• Leki powodujące wydłużenie odstępu QT i leki przeciwarytmiczne – zaburzenia elektrolitowe (np. hipokaliemia, hipomagnezemia) mogą zwiększać ryzyko działania proarytmicznego. Należy kontrolować stężenie potasu w surowicy, monitorować stan kliniczny pacjenta, stężenie elektrolitów i zapis EKG.²⁴
• Naparstnica – hipokaliemia zwiększa toksyczne działanie naparstnicy. Należy wcześniej skorygować hipokaliemię i kontrolować stan kliniczny pacjenta, stężenie elektrolitów i EKG.²⁵
• Leki moczopędne oszczędzające potas (w monoterapii lub w leczeniu skojarzonym) – należy kontrolować stężenie potasu w surowicy, wykonywać badanie EKG i, jeśli to wskazane, ponownie rozważyć stosowane leczenie.²⁶
• Sole wapnia i produkty lecznicze zwiększające stężenie wapnia w osoczu – należy uwzględnić możliwość zwiększenia stężenia wapnia w surowicy i monitorować jego poziom.²⁷
• Karbamazepina – ryzyko objawowej hiponatremii w wyniku addytywnego działania z hydrochlorotiazydem. Zaleca się monitorowanie stanu klinicznego i parametrów laboratoryjnych.²⁸
• Leki wiążące kwasy żółciowe (żywice jonowymienne) – wiążą tiazydowe leki moczopędne w jelicie i zmniejszają ich wchłanianie. Zaleca się podawanie hydrochlorotiazydu 2-4 godziny przed lub 6 godzin po przyjęciu leku wiążącego kwasy żółciowe.²⁹
• Środki kontrastujące zawierające jod – u pacjentów z odwodnieniem wywołanym przez leki moczopędne zwiększone ryzyko ostrej niewydolności nerek. Zaleca się nawodnienie pacjenta przed zastosowaniem środka kontrastującego.³⁰
• Cyklosporyna – ryzyko zwiększenia stężenia kreatyniny we krwi oraz hiperurykemii.³¹
• Inhibitory ACE, antagoniści angiotensyny II – ryzyko nagłego niedociśnienia lub ostrej niewydolności nerek. W przypadku wcześniejszego leczenia moczopędnego należy przerwać stosowanie leku moczopędnego lub podać mniejsze dawki początkowe inhibitora ACE/antagonisty angiotensyny II. Należy monitorować czynność nerek w pierwszych tygodniach leczenia.³²

Interakcje produktu Ramipril + Amlodipine + Hydrochlorothiazide Adamed z alkoholem

Jednoczesne spożywanie alkoholu z lekiem Ramipril + Amlodipine + Hydrochlorothiazide Adamed może nasilać działanie hipotensyjne produktu leczniczego, zwiększając ryzyko wystąpienia objawów niedociśnienia tętniczego, takich jak zawroty głowy, zaburzenia widzenia czy omdlenia. Ostre zatrucie alkoholem jest wymienione jako jedna z substancji mogących nasilać hipotensyjne działanie ramiprylu.³³

Alkohol może także nasilać działanie moczopędne hydrochlorotiazydu, co może prowadzić do odwodnienia, hipotensji ortostatycznej oraz zaburzeń elektrolitowych. Z tego powodu należy unikać spożywania alkoholu podczas przyjmowania produktu leczniczego Ramipril + Amlodipine + Hydrochlorothiazide Adamed.

Podwójna blokada układu renina-angiotensyna-aldosteron (RAA)

Podwójna blokada układu RAA przez jednoczesne zastosowanie inhibitorów ACE, antagonistów receptora angiotensyny II lub aliskirenu wiąże się z częstszym występowaniem działań niepożądanych, takich jak niedociśnienie tętnicze, hiperkaliemia i zmniejszona czynność nerek (w tym ostra niewydolność nerek) niż po zastosowaniu jednego leku wpływającego na czynność układu RAA.³⁴

Tabela interakcji z produktem Ramipril + Amlodipine + Hydrochlorothiazide Adamed