Interakcje leku
Co-Prestarium 10 mg + 5 mg

Interakcje z innymi produktami leczniczymi i inne rodzaje interakcji

Produkt Co-Prestarium, zawierający peryndopryl z argininą oraz amlodypinę, wchodzi w interakcje z wieloma grupami leków, co może prowadzić do istotnych klinicznie efektów. Interakcje te wynikają z właściwości obu składników aktywnych, które mogą wzajemnie modyfikować swoje działanie z innymi lekami.¹

Interakcje związane z peryndoprylem

Podwójna blokada układu renina-angiotensyna-aldosteron (RAA) poprzez jednoczesne stosowanie inhibitorów ACE, antagonistów receptora angiotensyny II lub aliskirenu zwiększa ryzyko wystąpienia działań niepożądanych, takich jak niedociśnienie, hiperkaliemia i zaburzenia czynności nerek, w tym ostra niewydolność nerek.²

Leki zwiększające ryzyko obrzęku naczynioruchowego

Szczególną uwagę należy zwrócić na jednoczesne stosowanie inhibitorów ACE z lekami, które mogą zwiększać ryzyko obrzęku naczynioruchowego:

• Produkt złożony zawierający sakubitryl i walsartan – jego jednoczesne stosowanie z inhibitorami ACE jest przeciwwskazane. Należy zachować 36-godzinny odstęp między podaniem ostatniej dawki peryndoprylu a rozpoczęciem leczenia produktem zawierającym sakubitryl i walsartan, i odwrotnie.³
• Racekadotryl, inhibitory mTOR (syrolimus, ewerolimus, temsyrolimus) oraz gliptyny (linagliptyna, saksagliptyna, sitagliptyna, wildagliptyna) – mogą zwiększać ryzyko wystąpienia obrzęku naczynioruchowego.⁴

Leki wywołujące hiperkaliemię

Podczas leczenia Co-Prestarium u niektórych pacjentów może wystąpić hiperkaliemia. Ryzyko to zwiększa jednoczesne stosowanie z następującymi lekami lub grupami leków:⁵

• Aliskiren
• Sole potasowe
• Leki moczopędne oszczędzające potas (spironolakton, triamteren, amiloryd)
• Inhibitory ACE
• Antagoniści receptora angiotensyny II
• Niesteroidowe leki przeciwzapalne
• Heparyny
• Leki immunosupresyjne (cyklosporyna, takrolimus)
• Trimetoprim oraz kotrimoksazol

Z tego powodu nie zaleca się jednoczesnego stosowania Co-Prestarium z wyżej wymienionymi lekami. Jeśli jednak takie jednoczesne stosowanie jest konieczne, należy zachować ostrożność i regularnie monitorować stężenie potasu w surowicy krwi.⁶

Interakcje przeciwwskazane

• Aliskiren u pacjentów z cukrzycą lub zaburzeniami czynności nerek – zwiększa ryzyko hiperkaliemii, pogarsza czynność nerek oraz zwiększa chorobowość i śmiertelność z przyczyn sercowo-naczyniowych.⁷
• Pozaustrojowe metody leczenia powodujące kontakt krwi z powierzchniami o ujemnym ładunku elektrycznym, takie jak dializa lub hemofiltracja z użyciem niektórych błon o dużej przepuszczalności (np. błon poliakrylonitrylowych) oraz afereza lipoprotein o małej gęstości z użyciem siarczanu dekstranu – ze względu na zwiększone ryzyko ciężkich reakcji rzekomoanafilaktycznych.⁸

Interakcje niezalecane

• Aliskiren u osób bez cukrzycy lub zaburzeń czynności nerek – również zwiększa ryzyko hiperkaliemii, pogarsza czynność nerek oraz zwiększa chorobowość i śmiertelność z przyczyn sercowo-naczyniowych.⁹
• Jednoczesne leczenie inhibitorem ACE i antagonistą receptora angiotensyny II – u pacjentów z jawną chorobą miażdżycową, niewydolnością serca lub cukrzycą z powikłaniami narządowymi może prowadzić do zwiększenia częstości występowania niedociśnienia tętniczego, omdlenia, hiperkaliemii i pogorszenia czynności nerek.¹⁰
• Estramustyna – zwiększone ryzyko działań niepożądanych, takich jak obrzęk naczynioruchowy.¹¹
• Leki moczopędne oszczędzające potas (triamteren, amiloryd) oraz sole potasowe – ryzyko hiperkaliemii, potencjalnie zakończonej zgonem, zwłaszcza u pacjentów z zaburzeniami czynności nerek.¹²
• Lit – podczas jednoczesnego stosowania z inhibitorami ACE obserwowano przemijające zwiększenie stężenia litu w surowicy i zwiększenie jego toksyczności (ciężka neurotoksyczność).¹³

Interakcje wymagające szczególnej ostrożności

• Leki przeciwcukrzycowe (insuliny, doustne leki hipoglikemizujące) – inhibitory ACE mogą nasilać działanie zmniejszające stężenie glukozy we krwi, zwiększając ryzyko hipoglikemii, szczególnie w pierwszych tygodniach leczenia skojarzonego i u pacjentów z zaburzeniami czynności nerek.¹⁴
• Leki moczopędne nieoszczędzające potasu – u pacjentów leczonych lekami moczopędnymi, zwłaszcza z hipowolemią lub niedoborem sodu, może wystąpić nadmierne obniżenie ciśnienia tętniczego po rozpoczęciu leczenia inhibitorem ACE.¹⁵
• Leki moczopędne oszczędzające potas (eplerenon, spironolakton) – u pacjentów z niewydolnością serca klasy II-IV (wg NYHA), z frakcją wyrzutową lewej komory <40%, otrzymujących inhibitory ACE i diuretyki pętlowe, istnieje ryzyko hiperkaliemii, potencjalnie zakończonej zgonem.<sup data-drug="Co-Prestarium" data-section="Interakcje z innymi produktami leczniczymi i inne rodzaje interakcji" title="Eplerenon lub spironolakton w dawce 12,5 mg do 50 mg na dobę, z małą dawką inhibitora ACE: U pacjentów z niewydolnością serca klasy II-IV (wg NYHA), z frakcją wyrzutową lewej komory 16
• Niesteroidowe leki przeciwzapalne (NLPZ), w tym kwas acetylosalicylowy ≥ 3 g na dobę – mogą osłabiać działanie przeciwnadciśnieniowe inhibitorów ACE oraz zwiększać ryzyko pogorszenia czynności nerek i hiperkaliemii.¹⁷

Interakcje związane z amlodypiną

Interakcje niezalecane (amlodypina)

• Dantrolen (infuzja) – u zwierząt po podaniu werapamilu i dożylnym podaniu dantrolenu obserwowano prowadzące do śmierci migotanie komór i zapaść krążeniową powiązaną z hiperkaliemią. Ze względu na ryzyko hiperkaliemii zaleca się unikanie jednoczesnego podawania antagonistów wapnia u pacjentów podatnych na hipertermię złośliwą.¹⁸

Interakcje wymagające szczególnej ostrożności (amlodypina)

• Induktory CYP3A4 (np. ryfampicyna, ziele dziurawca zwyczajnego) – mogą powodować zmiany stężenia amlodypiny w osoczu. Należy monitorować ciśnienie tętnicze i rozważyć modyfikację dawki.¹⁹
• Inhibitory CYP3A4 (inhibitory proteazy, azole przeciwgrzybicze, makrolidy) – mogą znacznie zwiększać wpływ amlodypiny na organizm, co jest szczególnie istotne u pacjentów w podeszłym wieku.²⁰
• Klarytromycyna – u pacjentów przyjmujących klarytromycynę i amlodypinę istnieje zwiększone ryzyko niedociśnienia tętniczego, wymagające ścisłej obserwacji.²¹

Interakcje wymagające rozważenia (amlodypina)

• Takrolimus – podczas jednoczesnego stosowania z amlodypiną istnieje ryzyko zwiększenia stężenia takrolimusu we krwi, co wymaga monitorowania jego stężenia i ewentualnego dostosowania dawki.²²
• Inhibitory kinazy mTOR (syrolimus, temsyrolimus, ewerolimus) – amlodypina, jako słaby inhibitor CYP3A, może zwiększać narażenie na inhibitory mTOR.²³
• Cyklosporyna – u pacjentów po przeszczepieniu nerki obserwowano zmienne zwiększenie minimalnego stężenia cyklosporyny. Należy rozważyć monitorowanie jej stężenia i ewentualną modyfikację dawki.²⁴
• Symwastatyna – jednoczesne podawanie amlodypiny w dawce 10 mg i symwastatyny w dawce 80 mg zwiększa narażenie na symwastatynę o 77%. U pacjentów przyjmujących amlodypinę należy zmniejszyć dawkę symwastatyny do 20 mg na dobę.²⁵

Warto zauważyć, że w badaniach klinicznych amlodypina nie wpływała na farmakokinetykę atorwastatyny, digoksyny ani warfaryny.²⁶

Stosowanie amlodypiny z grejpfrutem lub z sokiem grejpfrutowym nie jest zalecane ze względu na możliwość zwiększenia biodostępności, co może nasilać obniżenie ciśnienia tętniczego.²⁷

Interakcje związane z produktem Co-Prestarium

Interakcje wymagające szczególnej ostrożności (Co-Prestarium)

• Baklofen – może nasilać działanie przeciwnadciśnieniowe, co wymaga monitorowania ciśnienia tętniczego i ewentualnego dostosowania dawki leku przeciwnadciśnieniowego.²⁸

Interakcje wymagające ostrożności (Co-Prestarium)

• Leki przeciwnadciśnieniowe (beta-adrenolityki) i leki rozszerzające naczynia – mogą zwiększać działanie obniżające ciśnienie peryndoprylu i amlodypiny.²⁹
• Nitrogliceryna i inne azotany lub leki rozszerzające naczynia – mogą prowadzić do dalszego obniżenia ciśnienia tętniczego.³⁰
• Kortykosteroidy, tetrakozaktyd – zmniejszają działanie przeciwnadciśnieniowe (związane z retencją soli i wody).³¹
• Leki blokujące receptory alfa (prazosyna, alfuzosyna, doksazosyna, tamsulosyna, terazosyna) – zwiększone działanie obniżające ciśnienie tętnicze i zwiększone ryzyko niedociśnienia ortostatycznego.³²
• Amifostyna – może zwiększać przeciwnadciśnieniowe działanie amlodypiny.³³
• Trójpierścieniowe leki przeciwdepresyjne, leki przeciwpsychotyczne, leki stosowane w znieczuleniu – zwiększone działanie przeciwnadciśnieniowe i zwiększone ryzyko niedociśnienia ortostatycznego.³⁴

Interakcje z alkoholem

Stosowanie Co-Prestarium jednocześnie z alkoholem może prowadzić do nasilenia działania hipotensyjnego leku. Alkohol rozszerza naczynia krwionośne, co w połączeniu z działaniem rozszerzającym naczynia peryndoprylu i amlodypiny, może powodować nadmierne obniżenie ciśnienia tętniczego.

Dodatkowo, alkohol może nasilać działanie niepożądane leku związane z układem nerwowym, takie jak zawroty głowy czy senność, co zwiększa ryzyko upadków i urazów. U pacjentów z niewydolnością wątroby alkohol może wpływać na metabolizm amlodypiny, prowadząc do zwiększenia jej stężenia w osoczu.

W związku z powyższym, pacjentom leczonym Co-Prestarium zaleca się ograniczenie spożycia alkoholu lub całkowitą abstynencję. Jeżeli pacjent decyduje się na spożycie alkoholu, powinien być świadomy zwiększonego ryzyka niedociśnienia i związanych z nim objawów, takich jak zawroty głowy, omdlenia czy zaburzenia widzenia.

Tabela interakcji leku Co-Prestarium