jaskra

Jaskra to grupa chorób oczu, charakteryzująca się postępującym uszkodzeniem nerwu wzrokowego, co prowadzi do nieodwracalnej utraty pola widzenia. Głównym czynnikiem ryzyka jest podwyższone ciśnienie wewnątrzgałkowe, choć jaskra może występować również przy prawidłowych wartościach ciśnienia.

Wyróżnia się kilka typów jaskry, w tym jaskrę pierwotną otwartego kąta (najpowszechniejszą), jaskrę zamkniętego kąta (ostrą), jaskrę wtórną oraz jaskrę wrodzoną. Diagnostyka obejmuje pomiar ciśnienia wewnątrzgałkowego, ocenę kąta przesączania, badanie dna oka z oceną tarczy nerwu wzrokowego oraz badanie pola widzenia.

Leczenie jaskry koncentruje się na obniżeniu ciśnienia wewnątrzgałkowego poprzez stosowanie kropli do oczu (analogi prostaglandyn, beta-blokery, inhibitory anhydrazy węglanowej), laserowe zabiegi trabekuloplastyki lub irydotomii, a w przypadkach opornych na leczenie zachowawcze – interwencje chirurgiczne, takie jak trabekulektomia czy implantacja zastawek.

Wczesne wykrycie i odpowiednie leczenie jaskry są kluczowe dla spowolnienia progresji choroby i zachowania funkcji wzrokowych pacjenta. Regularne badania okulistyczne, szczególnie u osób z grupy ryzyka (powyżej 40. roku życia, z obciążeniem rodzinnym, cukrzycą, nadciśnieniem tętniczym), stanowią podstawę profilaktyki.

Powiązane wpisy

Leksykon leków
Działania niepożądane – Momecutan 1 mg/g

Momecutan to roztwór na skórę zawierający 1 mg/g mometazonu furoinianu, należącego do grupy miejscowych kortykosteroidów. Stosowanie preparatu wiąże się z ryzykiem działań niepożądanych, które zostały sklasyfikowane według układów i narządów oraz częstości występowania. Do najczęstszych objawów należą miejscowe dolegliwości skórne, takie jak mrowienie i kłucie (często), grudki i krosty (niezbyt często), a także świąd (bardzo rzadko). Rzadziej obserwuje się kontaktowe zapalenie skóry, odbarwienia, nadmierne owłosienie, rozstępy, trądzikopodobne zapalenie skóry oraz zanik skóry, co jest szczególnie istotne klinicznie ze względu na możliwość nieodwracalnych zmian przy długotrwałym stosowaniu. Ponadto, miejscowe stosowanie może prowadzić do wtórnych zakażeń bakteryjnych i grzybiczych oraz zapalenia mieszków włosowych (bardzo rzadko). W obrębie układu nerwowego zgłaszano uczucie pieczenia (bardzo rzadko) oraz parestezje (częstość nieznana). Wśród działań niepożądanych dotyczących narządu wzroku odnotowano jaskrę (bardzo rzadko) i nieostre widzenie (częstość nieznana), zwłaszcza przy stosowaniu w okolicy oczu.
czyrak, działanie immunosupresyjne, glikokortykosteroid, hiperkortyzolemia, hirsutyzm, infekcja bakteryjna i grzybicza, jaskra, kontaktowe zapalenie skóry, kortykosteroid miejscowy, maceracja skóry, mometazon furoinian, nadmierne owłosienie, niedobór barwnika, nieostre widzenie, parestezja, podwyższone ciśnienie wewnątrzgałkowe, potówka, rozstępy, teleangiektazja, trądzikopodobne zapalenie skóry, zahamowanie osi podwzgórze-przysadka-nadnercza, zanik skóry, zapalenie mieszków włosowych, zapalenie skóry wokół ust, zespół Cushinga
Leksykon chorób i schorzeń
Polimialgia reumatyczna – Charakterystyka, pielęgnacja i opieka

Polimialgia reumatyczna (PMR) to zapalna choroba mięśni, manifestująca się bólem i poranną sztywnością w obrębie dużych stawów, zwłaszcza bioder, szyi i ramion, dotykająca głównie osoby powyżej 50. roku życia, ze średnim wiekiem zachorowania około 70 lat, częściej kobiety (2:1). Diagnostycznie istotne jest szybkie ustąpienie objawów po wprowadzeniu glikokortykosteroidów, zwykle prednizonu w dawce początkowej 10-15 mg/dobę (niekiedy 12,5-25 mg/dobę), z poprawą w ciągu 1-3 dni i całkowitą remisją w 2-4 tygodnie. Leczenie wymaga stopniowego zmniejszania dawki do 2,5-5 mg/dobę w ciągu 1-2 lat, z uwzględnieniem kontroli klinicznej i markerów zapalnych (OB, CRP). Należy monitorować ryzyko współistnienia olbrzymiokomórkowego zapalenia tętnic (GCA), które wymaga pilnej interwencji. W terapii wspomagającej stosuje się metotreksat (10-20 mg/tydzień) oraz tocilizumab w przypadkach powiązanego GCA, a także NLPZ i paracetamol jako uzupełnienie leczenia.
alendronian, badanie gęstości mineralnej kości, bisfosfonian, CRP, densytometria, GCA, glikokortykosteroid doustny, inhibitor IL-6, jaskra, kwas omega-3, marker zapalny, metotreksat, niesteroidowy lek przeciwzapalny, olbrzymiokomórkowe zapalenie tętnic, osteoporoza, polimialgia reumatyczna, prednizolon, prednizon, suplementacja wapnia, sztywność mięśniowa, tocilizumab, utrata masy kostnej, witamina D, złamanie kręgu
Leksykon leków
Przeciwwskazania – Peritol 4 mg

Peritol, zawierający 4 mg cyproheptadyny chlorowodorku (odpowiadający 4,3 mg półtorawodnego chlorowodorku cyproheptadyny) w formie tabletek, posiada szereg bezwzględnych przeciwwskazań, które należy rygorystycznie przestrzegać w praktyce klinicznej. Lek jest przeciwwskazany u pacjentów z nadwrażliwością na substancję czynną lub składniki pomocnicze, w tym 128 mg laktozy jednowodnej na tabletkę, co jest istotne u osób z nietolerancją laktozy. Nie należy stosować Peritolu podczas ostrego napadu astmy, u chorych z jaskrą, zwężeniem przewodu pokarmowego (szczególnie odźwiernika i dwunastnicy), a także u pacjentów z objawowym rozrostem gruczołu krokowego lub zwężeniem szyi pęcherza moczowego, ze względu na ryzyko nasilenia objawów i powikłań. Ponadto, preparat jest przeciwwskazany w połączeniu z inhibitorami monoaminooksydazy (IMAO) z uwagi na potencjalnie zagrażające życiu interakcje.
ciąża, ciśnienie wewnątrzgałkowe, cyproheptadyny chlorowodorek, IMAO, inhibitor monoaminooksydazy, jaskra, karmienie piersią, laktoza jednowodna, nadwrażliwość, ostry napad astmy, rozrost gruczołu krokowego, wrzód trawienny, wyniszczenie, zatrzymanie moczu, zwężenie przewodu pokarmowego, zwężenie szyi pęcherza moczowego
Leksykon leków
Działania niepożądane – Cutivate 0,5 mg/g

Cutivate krem zawiera mikronizowany flutykazon propionian w stężeniu 0,5 mg/g i jest silnym kortykosteroidem stosowanym miejscowo w dermatologii. Działania niepożądane zostały sklasyfikowane według częstości występowania: bardzo często (≥1/10), często (≥1/100 do <1/10), niezbyt często (≥1/1 000 do <1/100), rzadko (≥1/10 000 do <1/1 000), bardzo rzadko (<1/10 000) oraz nieznana. Najczęstsze objawy skórne to świąd (często) i miejscowe pieczenie (niezbyt często), z częstością porównywalną do placebo. Bardzo rzadko obserwuje się ścieńczenie i atrofia skóry, rozstępy, teleangiektazje, hipopigmentację, hipertrichozę, kontaktowe alergiczne zapalenie skóry, łuszczycę krostkową oraz reakcje zapalne jak rumień, wysypka i pokrzywka. Długotrwałe stosowanie, zwłaszcza na rozległe powierzchnie i pod opatrunkiem okluzyjnym, zwiększa ryzyko ogólnoustrojowego wchłaniania i powikłań endokrynologicznych, takich jak zahamowanie osi podwzgórze-przysadka-nadnercza i zespół Cushinga, objawiające się m.in. otyłością centralną, twarzą księżycowatą, opóźnieniem wzrostu u dzieci, hiperglikemią, nadciśnieniem tętniczym, osteoporozą, jaskrą i zaćmą.
alergiczne zapalenie skóry, atrofia skóry, bariera skórna, Cutivate, flutykazon propionian, glikozuria, hiperglikemia, hipertrichoza, hipopigmentacja, jaskra, kortykosteroid miejscowy, kortyzol endogenny, łuszczyca, łuszczyca krostkowa, nadciśnienie tętnicze, nadwrażliwość, nieostre widzenie, opatrunek okluzyjny, oś podwzgórze-przysadka-nadnercza, osteoporoza, pieczenie skóry, pokrzywka, rozstępy, rozszerzenie naczyń krwionośnych, rumień, ścieńczenie skóry, teleangiektazja, twarz księżycowata, zaćma, zakażenie wtórne, zespół Cushinga
Leksykon leków
Właściwości farmakodynamiczne – Vizidor 20 mg/ml

Vizidor to oftalmologiczny preparat zawierający 20 mg/ml dorzolamidu, silnego inhibitora anhydrazy węglanowej II, stosowany miejscowo w postaci kropli do oczu. Mechanizm działania polega na hamowaniu enzymu w wyrostkach rzęskowych, co prowadzi do zmniejszenia wydzielania cieczy wodnistej i obniżenia ciśnienia wewnątrzgałkowego (IOP). Preparat wykazuje skuteczność zarówno w monoterapii (3 razy na dobę przy IOP ≥23 mmHg), jak i w terapii skojarzonej z beta-adrenolitykami (2 razy na dobę przy IOP ≥22 mmHg), utrzymując stabilne działanie przez całą dobę. Dorzolamid nie powoduje zwężenia źrenicy, skurczu akomodacyjnego ani ślepoty nocnej, a także nie wpływa istotnie na częstość akcji serca i ciśnienie tętnicze. Badania kliniczne potwierdziły porównywalną skuteczność dorzolamidu z betaksololem i nieco mniejszą niż tymololu, a także dodatkowe obniżenie IOP przy łączeniu z beta-adrenolitykami.
afakia, anhydraza węglanowa II, beta-adrenolityk, ciecz wodnista, ciśnienie wewnątrzgałkowe, dorzolamid, dysgenezja mezenchymalna naczyniówkowo-rogówkowa, inhibitor anhydrazy węglanowej, jaskra, jaskra wrodzona, kwasica metaboliczna, monoterapia, nadciśnienie oczne, nerw wzrokowy, obrzęk rogówki, podwyższone ciśnienie wewnątrzgałkowe, skurcz akomodacyjny, ślepota nocna, terapia skojarzona, zespół Sturge’a-Webera, zwężenie źrenicy
Leksykon leków
Specjalne ostrzeżenia – Nefopam Holsten

Produkt leczniczy Nefopam Holsten zawierający chlorowodorek nefopamu w dawce 30 mg w postaci tabletek powlekanych wymaga szczególnej ostrożności ze względu na swoje właściwości farmakologiczne, w tym umiarkowaną ośrodkową aktywność adrenergiczną i przeciwcholinergiczną. Nefopam może nasilać objawy lęku, jaskrę, przerost gruczołu krokowego oraz zatrzymanie moczu, co wymaga natychmiastowego przerwania terapii w przypadku ich wystąpienia lub nasilenia. Ponadto, lek może wywoływać tachykardię, dlatego u pacjentów z objawową tachykardią, przebytym zawałem mięśnia sercowego lub niewydolnością serca konieczna jest konsultacja kardiologiczna i indywidualna ocena stosunku korzyści do ryzyka. Niewydolność wątroby i nerek wpływa na metabolizm nefopamu, co może wymagać przeciwwskazania do stosowania leku w tych stanach.
aktywność adrenergiczna, aktywność przeciwcholinergiczna, ciśnienie wewnątrzgałkowe, jaskra, nadużywanie leku, nefopam, niewydolność nerek, niewydolność serca, niewydolność wątroby, omamy, przerost gruczołu krokowego, splątanie, tachykardia, tachykardia objawowa, uzależnienie, uzależnienie od substancji psychoaktywnych, zaburzenia sercowo-naczyniowe, zaburzenia świadomości, zatrzymanie moczu, zawał mięśnia sercowego
Leksykon leków
Działania niepożądane – Risperidone Grindeks 6 mg

Risperidone Grindeks (rysperydon) jest lekiem przeciwpsychotycznym o szerokim spektrum działań niepożądanych, z których najczęstsze (≥10%) to parkinsonizm, sedacja, ból głowy oraz bezsenność. Objawy pozapiramidowe, takie jak parkinsonizm, akatyzja, dystonia i dyskineza, wykazują zależność od dawki i wymagają regularnej oceny neurologicznej. Szczególnie istotne jest monitorowanie ryzyka złośliwego zespołu neuroleptycznego, hiperprolaktynemii (objawy: ginekomastia, zaburzenia miesiączkowania, mlekotok), oraz zaburzeń metabolicznych, w tym zwiększenia masy ciała (18% pacjentów doświadczyło wzrostu masy ciała ≥7% w porównaniu do 9% w grupie placebo) i ryzyka cukrzycy (0,43% w badaniach klinicznych). Rysperydon może także wydłużać odstęp QT w EKG, co niesie ryzyko poważnych arytmii, takich jak torsade de pointes, a także powodować zaburzenia sercowo-naczyniowe, w tym tachykardię i nadciśnienie.
akatyzja, arytmia komorowa, bradykinezja, brak miesiączki, cukrzyca, częstoskurcz komorowy typu torsade de pointes, dysfagia, dyskineza, dystonia, ginekomastia, hiperprolaktynemia, jaskra, lek przeciwpsychotyczny, leukopenia, migotanie komór, mlekotok, nadciśnienie tętnicze, napad drgawkowy, neutropenia, niedociśnienie ortostatyczne, niedociśnienie tętnicze, niedokrwistość, objawy pozapiramidowe, obrzęk obwodowy, paliperydon, parkinsonizm, przemijający napad niedokrwienny, rysperydon, sedacja, tachykardia, tachykardia komorowa, trombocytopenia, udar naczyniowy mózgu, wydłużenie odstępu QT, zaburzenia miesiączkowania, zakażenie dróg moczowych, zakażenie górnych dróg oddechowych, zakrzepica żył głębokich, zapalenie płuc, zapalenie żołądka, zatorowość płucna, złośliwy zespół neuroleptyczny, zwiększenie masy ciała, żylna choroba zakrzepowo-zatorowa
Leksykon leków
Specjalne ostrzeżenia – Cyxodil

Cyklezonid w postaci aerozolu inhalacyjnego (Cyxodil) wymaga ścisłego monitorowania i edukacji pacjenta, ze względu na ryzyko działań niepożądanych typowych dla kortykosteroidów wziewnych. Lek nie jest wskazany do leczenia ostrych napadów astmy ani stanu astmatycznego, gdzie konieczne jest stosowanie krótkodziałających leków rozszerzających oskrzela. Długotrwałe stosowanie dużych dawek może prowadzić do działań ogólnoustrojowych, takich jak zespół Cushinga, niewydolność nadnerczy, opóźnienie wzrostu u dzieci, zmniejszenie gęstości mineralnej kości, zaćma, jaskra oraz zaburzenia psychologiczne. U dzieci zaleca się regularne monitorowanie wzrostu i dostosowanie dawki do najmniejszej skutecznej. U pacjentów z ciężką niewydolnością wątroby konieczna jest szczególna ostrożność ze względu na zwiększoną ekspozycję na lek i ryzyko działań niepożądanych.
aktywność psychoruchowa, alergiczne zapalenie błony śluzowej nosa, antybiotykoterapia, astma, cecha cushingoidalna, cyklezonid, działanie ogólnoustrojowe, gęstość mineralna kości, gruźlica płuc, inhalator, inhibitor CYP3A4, jaskra, kortykosteroid wziewny, leczenie przeciwgrzybicze, lek rozszerzający oskrzela, napad duszności, niewydolność kory nadnerczy, niewydolność nadnerczy, niewydolność wątroby, obturacja, oś podwzgórze-przysadka-nadnercza, osteoporoza, paradoksalny skurcz oskrzeli, powikłanie okulistyczne, stan astmatyczny, steroid systemowy, technika inhalacyjna, wyprysk, zaburzenie behawioralne, zaburzenie czynności nadnerczy, zakażenie bakteryjne, zakażenie grzybicze, zakażenie wirusowe, zespół Cushinga
Leksykon chorób i schorzeń
Ślepota i utrata wzroku – Epidemiologia

Utrata wzroku i ślepota stanowią poważne wyzwanie zdrowia publicznego na świecie, dotykając ponad 7 milionów Amerykanów w 2017 roku oraz co najmniej 2,2 miliarda ludzi globalnie z zaburzeniami widzenia. W USA około 6 milionów osób doświadcza utraty wzroku, z czego 1 milion jest niewidomych, a ponad 1,6 miliona to osoby poniżej 40. roku życia. Wiek pozostaje kluczowym czynnikiem ryzyka, z 20% osób powyżej 85. roku życia doświadczających trwałej utraty wzroku. Prognozy wskazują na podwojenie liczby osób z niekorygowaną utratą wzroku lub ślepotą w wieku ≥40 lat z 4,24 mln w 2015 do 8,96 mln w 2050 roku, co jest związane ze starzeniem się populacji. Główne przyczyny utraty wzroku to wady refrakcji (88,4 mln), zaćma (94 mln), zwyrodnienie plamki żółtej związane z wiekiem (8 mln), jaskra (7,7 mln) i retinopatia cukrzycowa (3,9 mln). W USA wady refrakcji dotyczą ponad 48 mln osób ≥12 lat, z 8,2–15,9 mln niezdiagnozowanych lub nieleczonych przypadków. Jaskra pozostaje drugą najczęstszą przyczyną nieodwracalnej ślepoty, odpowiadając za 8,4% wszystkich przypadków ślepoty globalnie w 2020 roku. Częstość występowania utraty wzroku różni się regionalnie i jest wyższa w mniej zamożnych obszarach, z wyraźnymi nierównościami ze względu na płeć, rasę i status społeczno-ekonomiczny.
chirurgia laserowa, choroba zakaźna, ciśnienie wewnątrzgałkowe, jaskra, kompleksowe badanie okulistyczne, krótkowzroczność, nadwzroczność, niedowidzenie, operacja zaćmy, ostrość wzroku, promieniowanie UV, retinopatia cukrzycowa, ślepota i utrata wzroku, wada refrakcji, widzenie z bliska, zaburzenie widzenia, zaćma, zdrowie oczu, zwyrodnienie plamki żółtej, zwyrodnienie plamki żółtej związane z wiekiem
Leksykon leków
Działania niepożądane – Encorton 10 mg

Encorton, zawierający prednizon w dawkach 1 mg, 5 mg, 10 mg i 20 mg, jest kortykosteroidem stosowanym w terapii krótkotrwałej i długotrwałej. Działania niepożądane są rzadkie przy krótkotrwałym stosowaniu, natomiast długotrwała terapia wiąże się z licznymi powikłaniami, w tym wtórną niedoczynnością kory nadnerczy (szczególnie przy dawkach >5 mg/dobę), zespołem Cushinga, zahamowaniem wzrostu u dzieci, zaburzeniami cyklu miesiączkowego, hiperglikemią, ujawnieniem cukrzycy, hirsutyzmem oraz ujemnym bilansem azotowym. Ponadto obserwuje się wzrost masy ciała, zwiększone łaknienie, zespoły zakrzepowo-zatorowe, zaburzenia psychiczne (występujące u 15-50% pacjentów, zwłaszcza przy dawkach 40 mg/dobę), wzrost ciśnienia wewnątrzczaszkowego, drgawki, zawroty głowy, bóle głowy oraz powikłania okulistyczne takie jak zaćma podtorebkowa tylna (2,5-60% pacjentów), jaskra i wytrzeszcz.
alergiczne zapalenie skóry, aseptyczna martwica kości, bradykardia, cukrzyca, drgawki, glukozuria, hiperglikemia, hipokaliemia, hirsutyzm, jaskra, kortykosteroid, miopatia steroidowa, nadciśnienie wewnątrzczaszkowe, niedoczynność kory nadnerczy, niesteroidowy lek przeciwzapalny, obrzęk naczynioruchowy, osteoporoza, pokrzywka, prednizon, reakcja anafilaktyczna, rozstępy skórne, steroidoterapia, toczeń rumieniowaty, twardzina układowa, twardzinowy przełom nerkowy, ujemny bilans azotowy, uogólniona twardzina układowa, wrzód trawienny, wytrzeszcz, zaburzenie cyklu miesiączkowego, zaćma podtorebkowa, zahamowanie wzrostu, zapalenie trzustki, zasadowica hipokaliemiczna, zespół Cushinga, zespół odstawienia, zespół zakrzepowo-zatorowy
Leksykon leków
Specjalne ostrzeżenia – Cortiment MMX

Produkt leczniczy Cortiment MMX (9 mg) wymaga szczególnej ostrożności u pacjentów z infekcjami, nadciśnieniem tętniczym, cukrzycą, osteoporozą, wrzodem trawiennym, jaskrą, zaćmą oraz u osób z rodzinnym wywiadem cukrzycy lub jaskry. Stosowanie kortykosteroidów może maskować objawy zakażeń i upośledzać odpowiedź immunologiczną, a także prowadzić do zaburzeń widzenia, takich jak zaćma, jaskra czy centralna chorioretinopatia surowicza (CSCR). U pacjentów z zaburzeniami czynności wątroby istnieje ryzyko zwiększonej dostępności ogólnoustrojowej budezonidu, co może nasilać działania niepożądane, w tym jaskrę. Zaleca się stopniowe zmniejszanie dawki po zakończeniu terapii, aby uniknąć zahamowania osi podwzgórze-przysadka-nadnercza. W trakcie odstawiania mogą pojawić się objawy niedostatecznego działania glikokortykosteroidów, takie jak ból mięśni, zmęczenie, ból głowy, nudności i wymioty, co może wymagać tymczasowego zwiększenia dawki.
ból mięśniowo-stawowy, budezonid, centralna chorioretinopatia surowicza, ciśnienie wewnątrzgałkowe, działanie immunosupresyjne, gęstość mineralna kości, glikokortykosteroid, inhibitor CYP3A4, jaskra, ketokonazol, kontrola glikemii, laktoza jednowodna, lecytyna, nadciśnienie tętnicze, nadwrażliwość na orzeszki ziemne, niedobór laktazy, nieostre widzenie, nietolerancja galaktozy, niewydolność kory nadnerczy, odpowiedź immunologiczna, odra, oś podwzgórze-przysadka-nadnercza, ospa wietrzna, osteoporoza, reakcja zapalna, wrzód trawienny, wyprysk, zaburzenie afektywne, zaburzenie czynności wątroby, zaburzenie widzenia, zaćma, zahamowanie czynności kory nadnerczy, zapalenie błony śluzowej nosa, zespół Cushinga, zespół złego wchłaniania glukozy-galaktozy
Leksykon leków
Specjalne ostrzeżenia – Hydroxyzinum Amara

Hydroxyzinum Amara (2 mg/ml, syrop) wymaga szczególnej ostrożności w stosowaniu u pacjentów z predyspozycjami do drgawek, zwłaszcza u dzieci, u których ryzyko działań niepożądanych ze strony OUN jest wyższe. U osób w podeszłym wieku zaleca się rozpoczęcie terapii od połowy dawki ze względu na zmniejszoną eliminację leku i zwiększone ryzyko działań przeciwcholinergicznych. Dawkowanie powinno być zmniejszone u pacjentów z niewydolnością wątroby oraz umiarkowaną lub ciężką niewydolnością nerek, aby uniknąć kumulacji leku. Hydroksyzyna może wydłużać odstęp QT, co wymaga szczególnej uwagi u pacjentów z zaburzeniami rytmu serca lub stosujących inne leki proarytmiczne; w przypadku wydłużenia QT w wywiadzie należy rozważyć alternatywne leczenie. Zaleca się stosowanie najmniejszej skutecznej dawki i przerwanie terapii przy objawach zaburzeń rytmu serca.
depresant OUN, drgawka, działanie niepożądane OUN, działanie przeciwcholinergiczne, hydroksyzyna, jaskra, miastenia, nietolerancja fruktozy, niewydolność nerek, niewydolność wątroby, otępienie, retencja moczu, test prowokacji oskrzelowej, torsade de pointes, wydłużenie odstępu QT, zaburzenie elektrolitowe, zaburzenie perystaltyki, zaburzenie rytmu serca
Leksykon leków
Specjalne ostrzeżenia – Allerduo

Lek Allerduo zawiera 137 µg chlorowodorku azelastyny oraz 50 µg flutykazonu propionianu na dawkę i wymaga szczególnej ostrożności podczas stosowania, zwłaszcza w kontekście interakcji z rytonawirem, które mogą prowadzić do ogólnoustrojowych działań kortykosteroidów, takich jak zespół Cushinga i zahamowanie czynności nadnerczy. Kortykosteroidy donosowe, mimo mniejszego ryzyka niż doustne, mogą wywoływać poważne działania niepożądane, w tym spowolnienie wzrostu u dzieci, zaćmę, jaskrę oraz zaburzenia psychiczne. U pacjentów z ciężką chorobą wątroby istnieje zwiększone ryzyko ogólnoustrojowej ekspozycji na flutykazon, co wymaga szczególnej kontroli. Zaleca się stosowanie najmniejszej skutecznej dawki oraz regularne monitorowanie wzrostu u dzieci i młodzieży poddawanych długotrwałej terapii.
centralna chorioretinopatia surowicza, chlorek benzalkoniowy, chlorowodorek azelastyny, ciężka choroba wątroby, działanie ogólnoustrojowe kortykosteroidów, efekt pierwszego przejścia, gruźlica, jaskra, kortykosteroidy donosowe, lek przeciwbakteryjny, lek przeciwgrzybiczny, nadpobudliwość psychomotoryczna, nieleczone zakażenie, nieostre widzenie, objawy cushingoidalne, obrzęk błony śluzowej nosa, otyłość centralna, podwyższone ciśnienie wewnątrzgałkowe, propionian flutykazonu, rytonawir, twarz księżycowata, zaburzenia czynności wątroby, zaćma, zahamowanie czynności nadnerczy, zapalenie błony śluzowej nosa, zespół Cushinga
Leksykon chorób i schorzeń
Zespół marfana – Leczenie

Zespół Marfana to wieloukładowa choroba genetyczna tkanki łącznej, dla której nie istnieje leczenie przyczynowe. Terapia skupia się na zapobieganiu i leczeniu powikłań, zwłaszcza sercowo-naczyniowych, które stanowią główne zagrożenie życia. Kluczowe jest regularne monitorowanie układu sercowo-naczyniowego za pomocą echokardiografii, TK i MRI oraz stosowanie farmakoterapii obniżającej ciśnienie tętnicze i obciążenie ściany aorty, głównie beta-blokerów (propranolol, atenolol, metoprolol, nadolol) i antagonistów receptora angiotensyny II (losartan, irbesartan, walsartan). Interwencje chirurgiczne, takie jak wymiana opuszki aorty czy operacje zastawkowe, są wskazane przy średnicy aorty około 5-5,5 cm lub w przypadku rozwarstwienia aorty. Kompleksowa opieka wymaga współpracy kardiologa, okulisty, ortopedy, genetyka i innych specjalistów.
antagonista wapnia, beta-bloker, bloker receptora angiotensyny II, deformacja klatki piersiowej, echokardiogram, fizjoterapia, infekcyjne zapalenie wsierdzia, inhibitor konwertazy angiotensyny, jaskra, klatka piersiowa lejkowata, krótkowzroczność, odwarstwienie siatkówki, płaskostopie, poszerzenie aorty, powikłanie sercowo-naczyniowe, profilaktyka antybiotykowa, rezonans magnetyczny, rozwarstwienie aorty, skolioza, tętniak aorty, tkanka łączna, tomografia komputerowa, zaćma, zastawka aortalna, zespół Marfana, zwichnięcie soczewki
Leksykon leków
Specjalne ostrzeżenia – Meprelon

Meprelon (metyloprednizolon) wymaga szczególnej ostrożności w stosowaniu u pacjentów z ostrymi zakażeniami wirusowymi (np. półpasiec, ospa wietrzna), przewlekłym zapaleniem wątroby z obecnością HBsAg, infekcjami grzybiczymi, poliomyelitis, gruźlicą (konieczne równoczesne leczenie przeciwgruźlicze), a także w okresie około 8 tygodni przed i 2 tygodni po szczepieniach żywymi szczepionkami. Lek należy stosować wyłącznie przy bezwzględnych wskazaniach, uwzględniając ryzyko reaktywacji chorób zakaźnych oraz potencjalne maskowanie objawów infekcji. Szczególną uwagę należy zwrócić na ryzyko perforacji jelit w przebiegu ciężkich wrzodziejących zapaleń jelita grubego, zapalenia uchyłków oraz po operacjach jelit, gdzie metyloprednizolon może maskować objawy zapalenia otrzewnej. U pacjentów z twardziną układową stosowanie dawki ≥12 mg/dobę wiąże się z ryzykiem twardzinowego przełomu nerkowego, wymagającym monitorowania ciśnienia tętniczego i funkcji nerek (stężenie kreatyniny). W przypadku nowotworów układu krwiotwórczego istnieje ryzyko zespołu rozpadu guza (TLS), szczególnie u pacjentów z wysokim tempem proliferacji, dużą masą guza lub wysoką wrażliwością na chemioterapię, co wymaga ścisłej kontroli klinicznej.
brak laktazy, centralna chorioretinopatia surowicza, choroba psychiczna, choroba wrzodowa żołądka, cukrzyca, gruźlica, guz chromochłonny nadnerczy, infekcja grzybicza, jaskra, kardiomiopatia przerostowa, marskość wątroby, martwicze zapalenie jelit, miastenia, nadciśnienie tętnicze, niedoczynność tarczycy, nietolerancja galaktozy, niewydolność serca, nowotwór układu krwiotwórczego, ospa wietrzna, osteoporoza, ostra niewydolność kory nadnerczy, owrzodzenie rogówki, perforacja jelit, perforacja przewodu pokarmowego, poliomyelitis, półpasiec, przełom guza chromochłonnego, przewlekłe czynne zapalenie wątroby, rozedma pęcherzykowa jelit, szczepienie przeciwgruźlicze, twardzina układowa, twardzinowy przełom nerkowy, wirus opryszczki, wrzodziejące zapalenie jelita grubego, zaburzenie zakrzepowo-zatorowe, zaćma, zakażenie bakteryjne, zakażenie oportunistyczne, zakażenie wirusowe, zapalenie otrzewnej, zapalenie rogówki, zapalenie uchyłków jelita, zarażenie pasożytnicze, zespół odstawienia steroidów, zespół rozpadu guza, zespół złego wchłaniania glukozy-galaktozy, żylna choroba zakrzepowo-zatorowa
Leksykon leków
Działania niepożądane – Dutilox 60 mg

Duloksetyna, dostępna w dawkach 30 mg i 60 mg w postaci kapsułek dojelitowych, wykazuje szerokie spektrum działań niepożądanych o różnym nasileniu i częstości. Najczęściej obserwowane objawy to nudności, ból głowy, suchość w jamie ustnej, senność oraz zawroty głowy, które zwykle mają łagodny lub umiarkowany przebieg i ustępują podczas kontynuacji terapii. Działania niepożądane dotyczą wielu układów, w tym nerwowego (ból głowy, senność, drżenie, parestezje, rzadko zespół serotoninowy i drgawki), pokarmowego (nudności, suchość w jamie ustnej, zaparcia, biegunka, rzadko krwotok z przewodu pokarmowego), psychicznego (bezsenność, lęk, zmniejszenie libido, rzadko myśli samobójcze i mania), sercowo-naczyniowego (często wzrost ciśnienia tętniczego, rzadko przełom nadciśnieniowy i kardiomiopatia stresowa) oraz wątroby (niezbyt często zapalenie wątroby i wzrost enzymów wątrobowych). Profil bezpieczeństwa obejmuje także reakcje skórne, zaburzenia endokrynologiczne (hiperglikemia, niedoczynność tarczycy) oraz objawy odstawienne, które mogą być łagodne lub ciężkie i wymagają stopniowego zmniejszania dawki.
akatyzja, arytmia nadkomorowa, bruksizm, duloksetyna, dyskineza, hiperglikemia, hiponatremia, jaskra, kapsułki dojelitowe, kardiomiopatia stresowa, krwotok z przewodu pokarmowego, migotanie przedsionków, mikroskopowe zapalenie jelita, nadciśnienie tętnicze, niedociśnienie ortostatyczne, niedoczynność tarczycy, niewydolność wątroby, objawy pozapiramidowe, obrzęk naczynioruchowy, opóźniona ejakulacja, ostre uszkodzenie wątroby, parestezja, przełom nadciśnieniowy, reakcja anafilaktyczna, skorygowany odstęp QT, suchość jamy ustnej, zaburzenia erekcji, zaburzenia smaku, zaburzenia układu nerwowego, zapalenie błony śluzowej żołądka, zapalenie naczyń skóry, zapalenie wątroby, zawroty głowy pochodzenia obwodowego, zespół nadwrażliwości, zespół niespokojnych nóg, zespół serotoninowy, zespół Stevensa-Johnsona, zespół takotsubo
Leksykon leków
Przeciwwskazania – Monoprost 50 mcg/ml

Monoprost, zawierający latanoprost w stężeniu 50 µg/ml jako substancję czynną, jest przeciwwskazany u pacjentów z nadwrażliwością na latanoprost lub na którykolwiek składnik pomocniczy, w szczególności na makrogologlicerolu hydroksystearynian 40 (polioksyetylenowany olej rycynowy uwodorniony) obecny w stężeniu 50 mg/ml. Przed rozpoczęciem terapii konieczne jest szczegółowe zebranie wywiadu alergologicznego, zwłaszcza w kierunku reakcji na analogi prostaglandyn oraz składniki preparatu. Dawka terapeutyczna jednej kropli (około 1,5 µg latanoprostu) może wywołać reakcje alergiczne u osób predysponowanych, co wymaga ostrożności i rozważenia alternatywnych leków przeciwjaskrowych o innym mechanizmie działania. W przypadku wystąpienia objawów nadwrażliwości po zastosowaniu Monoprostu, należy natychmiast przerwać terapię i wdrożyć leczenie objawowe. Ponowne podanie leku u pacjentów z potwierdzoną reakcją alergiczną jest bezwzględnie przeciwwskazane. Szczególną uwagę należy zwrócić na potencjalne ryzyko alergii związane z makrogologlicerolu hydroksystearynianem 40, który może indukować reakcje uczuleniowe u osób z wywiadem alergicznym na pochodne oleju rycynowego. W praktyce klinicznej kluczowe jest dokładne monitorowanie pacjentów oraz indywidualizacja terapii, aby minimalizować ryzyko działań niepożądanych związanych z nadwrażliwością.
analogi prostaglandyn, dysfagia, jaskra, krople do oczu, latanoprost, leczenie objawowe, makrogologlicerolu hydroksystearynian, nadwrażliwość na latanoprost, nadwrażliwość na składniki pomocnicze, nadwrażliwość na substancję czynną, pacjent predysponowany, polioksyetylenowany olej rycynowy, preparat przeciwjaskrowy, reakcja alergiczna, składniki alergizujące, substancje pomocnicze, wywiad alergologiczny
Leksykon leków
Działania niepożądane – Tafen Nasal 64 mcg 64 mcg/dawkę odmierzoną

Preparat Tafen Nasal 64 mcg zawiera budezonid w dawce 64 μg na dawkę i jest stosowany donosowo. Podczas terapii mogą wystąpić działania niepożądane, w tym reakcje nadwrażliwości (pokrzywka, wysypka, obrzęk naczynioruchowy) z częstością niezbyt częstą (≥1/1000 do <1/100) oraz rzadkie reakcje anafilaktyczne (≥1/10 000 do <1/1000). Miejscowe objawy podrażnienia błony śluzowej nosa, krwista wydzielina i krwawienia z nosa występują często (≥1/100 do <1/10). Rzadko obserwuje się poważne zmiany strukturalne jamy nosowej, takie jak owrzodzenia, perforacje przegrody nosowej oraz dysfonię. U pacjentów pediatrycznych istnieje ryzyko opóźnienia wzrastania, co wymaga systematycznego monitorowania wzrostu. Długotrwałe stosowanie może prowadzić do jaskry, zaćmy i nieostrego widzenia, dlatego wskazane są regularne badania okulistyczne.
alergiczne zapalenie spojówek, budezonid, dysfonia, działanie ogólnoustrojowe kortykosteroidów, jaskra, kortykosteroid donosowy, krwawe podbiegnięcia, krwawienie z nosa, nieostre widzenie, obrzęk naczynioruchowy, opóźnienie wzrastania, osteoporoza, owrzodzenie błony śluzowej nosa, perforacja przegrody nosowej, podrażnienie błony śluzowej nosa, pokrzywka, reakcja anafilaktyczna, reakcja nadwrażliwości, skurcz mięśni, świąd, wysypka, zaćma, zahamowanie czynności nadnerczy, zapalenie skóry
Leksykon leków
Przeciwwskazania – Segan 5 mg

Segan (chlorowodorek selegiliny) w dawce 5 mg jest przeciwwskazany u pacjentów z nadwrażliwością na substancję czynną lub laktozę, a także w zespołach pozapiramidowych niezwiązanych z niedoborem dopaminy, takich jak pląsawica Huntingtona i drżenie samoistne. Lek nie powinien być stosowany jednocześnie z agonistami serotoniny (np. sumatryptan, zolmitryptan), opioidami zwiększającymi przekaźnictwo serotoninergiczne (np. petydyna, tramadol, fentanyl), trójpierścieniowymi lekami przeciwdepresyjnymi, SSRI (fluoksetyna, sertralina, paroksetyna, citalopram, escitalopram), SNRI (wenlafaksyna), sympatykomimetykami oraz innymi inhibitorami MAO (np. linezolid), ze względu na ryzyko zespołu serotoninowego. Przeciwwskazania obejmują także czynną chorobę wrzodową żołądka lub dwunastnicy, ostrą niewydolność wątroby i nerek oraz dermatozy o nieustalonej etiologii z podejrzeniem czerniaka złośliwego. W przypadku stosowania selegiliny z lewodopą należy uwzględnić przeciwwskazania dotyczące lewodopy, takie jak choroby układu sercowo-naczyniowego, psychozy z demencją, przerost gruczołu krokowego, jaskra z wąskim kątem przesączania oraz zaburzenia endokrynologiczne (nadczynność tarczycy, tyreotoksykoza, guz chromochłonny nadnerczy).
agonista serotoniny, choroba Parkinsona, choroba wrzodowa, citalopram, czerniak złośliwy, dekstrometorfan, dermatoza, dławica piersiowa, drżenie samoistne, escitalopram, fentanyl, fluoksetyna, guz chromochłonny nadnerczy, inhibitor monoaminooksydazy, inhibitor zwrotnego wychwytu serotoniny, inhibitor zwrotnego wychwytu serotoniny i noradrenaliny, jaskra, lewodopa, linezolid, metadon, nadciśnienie tętnicze, nadczynność tarczycy, nadwrażliwość na substancję czynną, naratryptan, niewydolność serca, opioid, ostra niewydolność nerek, ostra niewydolność wątroby, paroksetyna, petydyna, pląsawica Huntingtona, przełom nadciśnieniowy, przerost gruczołu krokowego, psychoza, ryzatryptan, selegilina, sertralina, sumatryptan, sympatykomimetyk, tachykardia, tramadol, trójpierścieniowy lek przeciwdepresyjny, tyreotoksykoza, wenlafaksyna, zaburzenie rytmu serca, zespół pozapiramidowy, zespół serotoninowy, zolmitryptan
Leksykon leków
Dawkowanie i sposób podawania – Vizidor 20 mg/ml

Vizidor (chlorowodorek dorzolamidu) 20 mg/ml, krople do oczu bez konserwantów, stosowany jest w leczeniu jaskry w różnych schematach dawkowania. W monoterapii zaleca się podawanie jednej kropli do worka spojówkowego chorego oka trzy razy na dobę. W terapii skojarzonej z miejscowymi beta-adrenolitykami dawka wynosi jedna kropla dwa razy na dobę, z zachowaniem co najmniej 10-minutowego odstępu między lekami. Przy zmianie terapii ostatnia dawka poprzedniego leku podawana jest zgodnie z dotychczasowym schematem, a Vizidor rozpoczyna się następnego dnia. Dane kliniczne dotyczące stosowania u dzieci i młodzieży są ograniczone, jednak zaleca się dawkowanie trzy razy na dobę z uwzględnieniem indywidualnych zaleceń specjalisty. Butelka zawiera jałowy roztwór, który można stosować maksymalnie przez 28 dni od pierwszego otwarcia, po czym należy ją wyrzucić, aby uniknąć ryzyka zakażeń bakteryjnych i poważnych powikłań okulistycznych.
beta-adrenolityk, charakterystyka produktu leczniczego, chlorowodorek dorzolamidu, dorzolamid, działanie niepożądane, działanie niepożądane systemowe, infekcja oka, jaskra, kanał nosowo-łzowy, krople do oczu bez konserwantów, kroplomierz, leczenie przeciwjaskrowe, monoterapia, podanie miejscowe, terapia skojarzona, Vizidor, wchłanianie ogólnoustrojowe, worek spojówkowy
Leksykon leków
Działania niepożądane – Psotriol (50 mcg + 0,5 mg)/g

Psotriol to preparat złożony w formie żelu, zawierający kalcypotriol (50 µg/g) oraz betametazon (0,5 mg/g), stosowany w terapii łuszczycy. Najczęściej obserwowanym działaniem niepożądanym jest świąd skóry, a także odnotowano przypadki łuszczycy krostkowej oraz hiperkalcemii. Działania niepożądane wynikają z farmakologicznych właściwości obu składników: kalcypotriol wywołuje głównie miejscowe reakcje zapalne i nadwrażliwości, w tym rzadkie przypadki obrzęku naczynioruchowego oraz hiperkalcemii i hiperkalciurii, natomiast betametazon może powodować zaniki skóry, teleangiektazje, rozstępy, zapalenie mieszków włosowych, alergiczne kontaktowe zapalenie skóry oraz ryzyko uogólnionej łuszczycy krostkowej. Reakcje ogólnoustrojowe kortykosteroidów, takie jak zahamowanie czynności kory nadnerczy, zaćma, zakażenia oportunistyczne, zaburzenia kontroli glikemii i wzrost ciśnienia śródgałkowego, występują rzadko, ale są istotne klinicznie, zwłaszcza przy stosowaniu pod opatrunkiem okluzyjnym, na dużych powierzchniach skóry lub podczas długotrwałej terapii.
alergiczne kontaktowe zapalenie skóry, betametazon, efekt z odbicia, hiperkalcemia, hiperkalciuria, jaskra, kalcypotriol, łuszczyca krostkowa, nadmierne owłosienie, nadwrażliwość na światło, niewyraźne widzenie, obrzęk naczynioruchowy, obrzęk twarzy, odbarwienie skóry, opatrunek okluzyjny, podrażnienie skóry, podwyższone ciśnienie śródgałkowe, prosak koloidowy, rozstępy, rumień, suchość skóry, świąd, teleangiektazje, trądzik, uczucie pieczenia, uogólniona łuszczyca krostkowa, wyprysk, zaburzenie kontroli glikemii, zaćma, zahamowanie czynności kory nadnerczy, zakażenie oportunistyczne, zakażenie skóry, zanik skóry, zaostrzenie łuszczycy, zapalenie mieszków włosowych, zapalenie skóry, złuszczanie skóry, zmiana koloru włosów
Leksykon leków
Działania niepożądane – Vesicare 10 mg 10 mg

Solifenacyna bursztynian, substancja czynna leku Vesicare 10 mg, wykazuje działania niepożądane głównie o charakterze cholinolitycznym, z częstością i nasileniem zależnym od dawki. Najczęściej obserwowanym efektem jest suchość w jamie ustnej, występująca u 11% pacjentów przy dawce 5 mg/dobę oraz u 22% przy dawce 10 mg/dobę, w porównaniu do 4% w grupie placebo. Inne działania niepożądane obejmują zaburzenia układu moczowego (np. zakażenia dróg moczowych, zapalenie pęcherza), układu nerwowego (senność, zawroty głowy), układu pokarmowego (zaparcia, nudności, refluks żołądkowo-przełykowy), a także reakcje alergiczne, takie jak reakcje anafilaktyczne, obrzęk naczynioruchowy czy rumień wielopostaciowy. Wśród działań niepożądanych o nieznanej częstości występują poważne zaburzenia sercowo-naczyniowe, w tym torsade de pointes, wydłużenie odstępu QT, migotanie przedsionków oraz tachykardia, które wymagają szczególnej uwagi klinicznej.
dysfonia, dysgeuzja, dysuria, hiperkaliemia, jaskra, majaczenie, migotanie przedsionków, niedrożność jelita, niedrożność okrężnicy, obrzęk naczynioruchowy, obrzęk obwodowy, reakcja anafilaktyczna, refluks żołądkowo-przełykowy, rumień wielopostaciowy, senność, solifenacyna bursztynian, splątanie, suchość jamy ustnej, tachykardia, torsade de pointes, wydłużenie odstępu QT, zaburzenie czynności nerek, zaburzenie czynności wątroby, zakażenie układu moczowego, zapalenie pęcherza moczowego, zaparcie, zatrzymanie moczu, zespół suchego oka, złuszczające zapalenie skóry
Leksykon chorób i schorzeń
Nadwzroczność nie jest odpowiednim tłumaczeniem dla „nearsightedness”. poprawne tłumaczenie to krótkowzroczność – Etiologia i przyczyny

Krótkowzroczność (myopia) to wada refrakcji charakteryzująca się skupianiem promieni świetlnych przed siatkówką, co skutkuje nieostrym widzeniem obiektów odległych. Etiologia jest wieloczynnikowa, obejmująca zarówno predyspozycje genetyczne (udział czynników genetycznych wynosi 60-90%), jak i czynniki środowiskowe, takie jak intensywna praca wzrokowa z bliska, ograniczony czas spędzany na zewnątrz oraz nadmierne korzystanie z urządzeń cyfrowych. Patofizjologia obejmuje wydłużenie osiowe gałki ocznej, zwiększoną krzywiznę rogówki lub grubość soczewki. Wysoka krótkowzroczność wiąże się ze zwiększonym ryzykiem powikłań, takich jak odwarstwienie siatkówki, jaskra, zaćma oraz zwyrodnienie plamki żółtej. Epidemiologicznie, w USA obecnie około 40% populacji jest krótkowzroczne, a WHO prognozuje wzrost do 50% populacji światowej do 2050 roku, ze szczególnym nasileniem w Azji Wschodniej i Południowo-Wschodniej.
akomodacja, atropina, błąd refrakcji, ciśnienie wewnątrzgałkowe, cukrzyca typu 1, cukrzyca typu 2, czynnik martwicy nowotworów alfa, gałka oczna, interleukina-6, jaskra, krótkowzroczność, krótkowzroczność nocna, krzywizna rogówki, młodzieńcze zapalenie stawów, odwarstwienie siatkówki, ortokeratologia, refrakcja, rogówka, rytm okołodobowy, siatkówka, stan zapalny, toczeń rumieniowaty układowy, twardówka, zaćma, zapalenie błony naczyniowej oka, zespół widzenia komputerowego, zwyrodnienie plamki żółtej
Leksykon leków
Przeciwwskazania – Medikinet 10 mg 10 mg

Metylofenidat chlorowodorku w postaci tabletek Medikinet jest przeciwwskazany u pacjentów z nadwrażliwością na substancję czynną lub laktozę (zawartość laktozy: 42,28 mg w 5 mg, 40,85 mg w 10 mg, 38,48 mg w 20 mg tabletce). Lek nie powinien być stosowany u osób z jaskrą, guzami chromochłonnymi, nadczynnością tarczycy, a także podczas terapii nieselektywnymi i nieodwracalnymi inhibitorami MAO oraz przez minimum 14 dni po ich odstawieniu ze względu na ryzyko przełomu nadciśnieniowego. Przeciwwskazania obejmują również ciężkie zaburzenia psychiczne, takie jak ciężka depresja, jadłowstręt psychiczny, skłonności samobójcze, psychozy, mania, schizofrenia, zaburzenia osobowości typu borderline oraz niekontrolowaną chorobę afektywną dwubiegunową typu I.
Ze względu na działanie stymulujące, metylofenidat jest przeciwwskazany u pacjentów z ciężkimi schorzeniami układu sercowo-naczyniowego, w tym ciężkim nadciśnieniem tętniczym, niewydolnością serca, chorobą niedokrwienną serca, kardiomiopatiami, przebytym zawałem mięśnia sercowego, zaburzeniami rytmu serca oraz kanałopatiami. Ponadto, nie powinien być stosowany u osób z zaburzeniami naczyń mózgowych, tętniakiem mózgu, zapaleniem naczyń czy po przebytym udarze mózgu. Przed przepisaniem leku konieczne jest szczegółowe badanie i wywiad, zwłaszcza w kierunku chorób przewlekłych, zaburzeń psychicznych w rodzinie oraz ocena układu krążenia. Lekarz powinien zachować ostrożność u pacjentów z łagodniejszymi chorobami sercowo-naczyniowymi, padaczką, chorobami wątroby oraz nietolerancją laktozy.
anomalia naczyniowa, choroba afektywna dwubiegunowa, choroba niedokrwienna serca, ciężka depresja, dysfagia, guz chromochłonny, inhibitor monoaminooksydazy, jadłowstręt psychiczny, jaskra, kanałopatia, kardiomiopatia, mania, metylofenidat chlorowodorek, nadciśnienie tętnicze, nadczynność tarczycy, nadwrażliwość na metylofenidat, niewydolność serca, objawy psychotyczne, osobowość chwiejna emocjonalnie, padaczka, próg drgawkowy, przełom nadciśnieniowy, schizofrenia, tętniak mózgu, tyreotoksykoza, udar mózgu, wrodzona wada serca, zaburzenie anorektyczne, zaburzenie naczyń mózgowych, zaburzenie nastroju, zaburzenie psychopatyczne, zaburzenie rytmu serca, zapalenie naczyń, zarostowa choroba tętnic, zawał mięśnia sercowego
Leksykon leków
Działania niepożądane – Momester 50 mcg/dawkę

Mometazonu furoinian w dawce 50 µg stosowany donosowo wykazuje profil bezpieczeństwa charakteryzujący się najczęstszym działaniem niepożądanym w postaci krwawienia z nosa, występującym u około 5% pacjentów z alergicznym zapaleniem błony śluzowej nosa, co jest wyższą częstością niż placebo, ale niższą lub porównywalną do innych donosowych kortykosteroidów (do 15%). Inne często obserwowane działania obejmują uczucie pieczenia, podrażnienie błony śluzowej nosa, owrzodzenia oraz rzadziej perforację przegrody nosowej. W populacji pediatrycznej częstość działań niepożądanych jest zbliżona do placebo, z najczęstszymi objawami: krwawieniem z nosa (6%), bólami głowy (3%), podrażnieniem nosa (2%) i kichaniem (2%). Należy zwrócić uwagę na potencjalne ogólnoustrojowe działania kortykosteroidów, zwłaszcza przy długotrwałym stosowaniu dużych dawek.
aerozol donosowy, alergiczne zapalenie błony śluzowej nosa, ból głowy, duszność, działanie ogólnoustrojowe kortykosteroidów, glikokortykosteroid donosowy, jaskra, kortykosteroid donosowy, krwawienie z nosa, mometazon furoinian, nadwrażliwość, neuropatia nerwu wzrokowego, nieostre widzenie, obrzęk naczynioruchowy, obrzęk tkanki podskórnej, owrzodzenie nosa, perforacja przegrody nosowej, pieczenie nosa, podrażnienie błony śluzowej nosa, podrażnienie gardła, podrażnienie nosa, podwyższone ciśnienie wewnątrzgałkowe, polipy nosa, reakcja anafilaktyczna, skurcz oskrzeli, zaburzenia smaku i węchu, zaćma, zakażenie górnych dróg oddechowych, zapalenie gardła, zapalenie zatok
Leksykon leków
Specjalne ostrzeżenia – Xonvea

Lek Xonvea zawiera 10 mg doksylaminy wodorobursztynianu oraz 10 mg pirydoksyny chlorowodorku w formie tabletek dojelitowych i wykazuje działanie antycholinergiczne, co może powodować senność oraz nasilać ryzyko działań niepożądanych przy jednoczesnym stosowaniu z innymi lekami depresyjnymi na OUN lub alkoholem. Szczególną ostrożność należy zachować u pacjentek z jaskrą z wąskim kątem przesączania, zwiększonym ciśnieniem wewnątrzgałkowym, chorobą wrzodową, niedrożnością przewodu pokarmowego i układu moczowego, a także u osób z zaburzeniami oddychania (astma, przewlekłe zapalenie oskrzeli, rozedma płuc), gdyż lek może pogarszać przebieg tych schorzeń. Ponadto, u pacjentek z niewydolnością wątroby lub nerek istnieje ryzyko kumulacji substancji czynnych i metabolitów, co wymaga monitorowania. Przed rozpoczęciem terapii należy ocenić całkowite dzienne spożycie witaminy B6, aby uniknąć jej przedawkowania. W przypadku niepowściągliwych wymiotów ciężarnych stosowanie leku wymaga konsultacji specjalistycznej ze względu na ograniczone dane kliniczne.
astma, choroba wrzodowa, ciśnienie wewnątrzgałkowe, czerwień Allura, fencyklidyna, fotodermatoza, hipokaliemia, jaskra, leki ototoksyczne, metadon, niedrożność odźwiernikowo-dwunastnicza, niedrożność pęcherza moczowego, niepowściągliwe wymioty ciężarnych, niewydolność nerek, odwodnienie, opiaty, ośrodkowy układ nerwowy, padaczka, przewlekłe zapalenie oskrzeli, rozedma płuc, senność, testy skórne, udar cieplny, zaburzenia czynności wątroby, zespół wydłużonego QT
Leksykon leków
Specjalne ostrzeżenia – Dermisil

Dermisil to krem zawierający kwas fusydynowy (20 mg/g) oraz betametazon w postaci walerianianu (1,214 mg/g, odpowiadający 1 mg betametazonu), co wymaga ostrożności ze względu na ryzyko działań niepożądanych związanych z kortykosteroidem. Miejscowe stosowanie betametazonu może prowadzić do ogólnoustrojowego wchłaniania i odwracalnego zahamowania osi podwzgórze-przysadka-nadnercza (PPN), szczególnie u dzieci i młodzieży, u których ryzyko supresji osi PPN i zespołu Cushinga jest zwiększone z powodu większego stosunku powierzchni ciała do masy i cieńszej warstwy naskórka. Długotrwała terapia, zwłaszcza bez opatrunku okluzyjnego, może wywołać niedoczynność kory nadnerczy, zanik skóry, a także powikłania okulistyczne, takie jak jaskra czy zaćma, dlatego stosowanie na twarz i w okolicy oczu wymaga szczególnej ostrożności i unikania kontaktu z oczami.
alkohol cetostearylowy, betametazon walerianian, centralna chorioretinopatia surowicza, chlorokrezol, działanie immunosupresyjne kortykosteroidów, infekcja bakteryjna, jaskra, kontaktowe zapalenie skóry, kortykosteroid, kwas fusydynowy, lek przeciwbakteryjny, nadwrażliwość, niedoczynność kory nadnerczy, oporność bakteryjna, oś podwzgórze-przysadka-nadnercza, reakcja alergiczna, supresja osi PPN, trądzik pospolity, wchłanianie ogólnoustrojowe betametazonu, zaćma, zanik skóry, zespół Cushinga
Leksykon leków
Specjalne ostrzeżenia – TamisPras DUO

Stosowanie preparatu TamisPras DUO, zawierającego solifenacynę bursztynian i tamsulosynę chlorowodorek, wymaga szczególnej ostrożności u pacjentów z ciężkimi zaburzeniami czynności nerek, ryzykiem zatrzymania moczu, zaburzeniami drożności przewodu pokarmowego, neuropatią wegetatywną oraz u osób z przepukliną rozworu przełykowego lub refluksem żołądkowo-przełykowym. Konieczne jest ścisłe monitorowanie parametrów nerkowych, perystaltyki jelit oraz regularna ocena efektywności mikcji. U pacjentów z wydłużonym odstępem QT lub hipokaliemią zaleca się kontrolę EKG i elektrolitów ze względu na ryzyko zaburzeń rytmu typu Torsade de Pointes. W przypadku wystąpienia obrzęku naczynioruchowego lub reakcji anafilaktycznych należy natychmiast przerwać leczenie i wdrożyć odpowiednie postępowanie terapeutyczne.
antagonista receptorów adrenergicznych alfa1, atonia jelit, choroba nerek, CYP2D6, częste oddawanie moczu, hipokaliemia, hipotonia ortostatyczna, inhibitor CYP3A4, jaskra, ketokonazol, łagodny rozrost gruczołu krokowego, leczenie przeciwbakteryjne, motoryka przewodu pokarmowego, neuropatia wegetatywna, niewydolność serca, obrzęk naczynioruchowy, paroksetyna, przepuklina rozworu przełykowego, reakcja anafilaktyczna, refluks żołądkowo-przełykowy, solifenacyna bursztynian, śródoperacyjny zespół wiotkiej tęczówki, tamsulosyna chlorowodorek, torsade de pointes, zaburzenie czynności nerek, zaburzenie drożności przewodu pokarmowego, zaburzenie rytmu serca, zaćma, zakażenie układu moczowego, zatrzymanie moczu, zespół wydłużonego QT
Leksykon leków
Działania niepożądane – Comboterol (25 mcg + 250 mcg)/dawkę inh.

Comboterol, zawierający salmeterol i flutykazon propionian, wykazuje profil działań niepożądanych typowy dla obu składników, bez pojawienia się nowych, nieobserwowanych przy monoterapii. Działania niepożądane klasyfikowane są według częstości: bardzo często (≥1/10), często (≥1/100 do <1/10), niezbyt często (≥1/1000 do <1/100), rzadko (<1/10 000) oraz częstość nieznana. Najczęściej zgłaszane objawy to bóle głowy (bardzo często), kandydoza jamy ustnej i gardła, zapalenie płuc u pacjentów z POChP, zapalenie oskrzeli, hipokaliemia, zapalenie części nosowej gardła, podrażnienie gardła, chrypka, łatwiejsze siniaczenie, kurcze mięśni, złamania pourazowe, bóle stawów i mięśni (często). Typowe dla β2-agonistów drżenia mięśni, kołatanie serca i bóle głowy mają charakter przejściowy i ulegają zmniejszeniu przy regularnym stosowaniu.
choroba niedokrwienna serca, cushingoidalne rysy twarzy, częstoskurcz nadkomorowy, drżenie mięśni, flutykazonu propionian, hiperglikemia, hipokaliemia, jaskra, kandydoza jamy ustnej, kandydoza przełyku, kołatanie serca, kryzys nadnerczowy, lek przeciwgrzybiczny, migotanie przedsionków, monoterapia, nadmiar kortyzolu, nadpobudliwość psychoruchowa, niedobór hormonów kory nadnerczy, obrzęk naczynioruchowy, paradoksalny skurcz oskrzeli, reakcja anafilaktyczna, reakcja nadwrażliwości, salmeterol i flutykazonu propionian, skurcz oskrzeli, supresja układu odpornościowego, tachykardia, wstrząs anafilaktyczny, zaburzenie rytmu serca, zaćma, zahamowanie czynności kory nadnerczy, zapalenie nosowej części gardła, zapalenie oskrzeli, zapalenie płuc, zespół Cushinga, zmniejszenie gęstości mineralnej kości
Leksykon leków
Specjalne ostrzeżenia – Mybracin

Produkt Mybracin przeznaczony jest wyłącznie do miejscowego stosowania okulistycznego; podawanie drogą doustną lub iniekcyjną jest bezwzględnie przeciwwskazane. Długotrwałe stosowanie powyżej 24 dni lub zwiększona częstość aplikacji może prowadzić do poważnych powikłań, takich jak podwyższenie ciśnienia wewnątrzgałkowego, rozwój jaskry, uszkodzenie nerwu wzrokowego, zmniejszenie ostrości wzroku, ograniczenie pola widzenia oraz tylna zaćma podtorebkowa. Szczególną uwagę należy zwrócić na monitorowanie ciśnienia wewnątrzgałkowego, zwłaszcza u dzieci poniżej 6. roku życia, u których ryzyko nadciśnienia ocznego i szybka reakcja na kortykosteroidy są zwiększone. W trakcie terapii należy również uwzględnić ryzyko wtórnych zakażeń, w tym grzybiczych, oraz możliwość maskowania lub zaostrzenia ostrych zakażeń ropnych przez kortykosteroidy. U pacjentów z chorobami powodującymi ścieńczenie rogówki lub twardówki istnieje ryzyko perforacji, co wymaga szczególnej ostrożności.
centralna chorioretinopatia surowicza, chlorek benzalkoniowy, ciśnienie wewnątrzgałkowe, deksametazon, gojenie rogówki, infekcja grzybicza rogówki, inhibitor CYP3A4, jaskra, kortykosteroid, nadciśnienie oczne, nadwrażliwość na aminoglikozydy, owrzodzenie rogówki, perforacja, ścieńczenie rogówki, ścieńczenie twardówki, tobramycyna, uszkodzenie nerwu wzrokowego, wrzodziejący ubytek rogówki, zaćma podtorebkowa, zahamowanie czynności nadnerczy, zakażenie grzybicze, zespół Cushinga
Leksykon leków
Działania niepożądane – Tropicamidum WZF 0,5% 5 mg/ml

Tropicamidum WZF 0,5% (tropikamid 5 mg/ml) jest stosowany w okulistyce, jednak jego profil bezpieczeństwa wymaga szczególnej uwagi, zwłaszcza u pacjentów pediatrycznych. Działania niepożądane obejmują zaburzenia ośrodkowego układu nerwowego, które mogą być poważne u niemowląt i dzieci, takie jak bradykardia poprzedzona tachykardią z kołataniem serca, arytmie, niewydolność oddechowo-krążeniowa, reakcje psychotyczne, zaburzenia zachowania, a także podwyższenie ciśnienia wewnątrzgałkowego. Inne objawy to zawroty głowy, światłowstręt, podrażnienie i przekrwienie oka, suchość błony śluzowej jamy ustnej, wymioty i wzdęcia u niemowląt, a także wysypka skórna u dzieci. Częstość występowania tych działań jest nieznana, co podkreśla konieczność monitorowania pacjentów podczas terapii.
arytmia, bradykardia, ciśnienie wewnątrzgałkowe, halucynacje, jaskra, krople do oczu, nadpobudliwość, niewydolność oddechowa, niewydolność oddechowo-krążeniowa, ośrodkowy układ nerwowy, pacjent pediatryczny, perystaltyka przewodu pokarmowego, reakcje psychotyczne, rozszerzenie źrenicy, splątanie, suchość jamy ustnej, światłowstręt, Tropicamidum, tropikamid, zaburzenia rytmu serca, zapalenie spojówek
Leksykon leków
Specjalne ostrzeżenia – Biprolast

Winian brymonidyny (Biprolast 2 mg/ml) wymaga szczególnej ostrożności u pacjentów pediatrycznych (2-7 lat, masa ciała ≤20 kg) ze względu na ryzyko patologicznej senności oraz konieczność monitorowania funkcji życiowych i neurologicznych. U chorych z zaawansowanymi, niestabilnymi lub niekontrolowanymi chorobami układu sercowo-naczyniowego, a także u pacjentów z depresją, niewydolnością krążenia mózgowego i wieńcowego, zespołem Raynauda, niedociśnieniem ortostatycznym oraz zakrzepowo-zarostowym zapaleniem naczyń, stosowanie brymonidyny wymaga ścisłej kontroli ze względu na ryzyko pogłębienia niedokrwienia i destabilizacji hemodynamicznej. W badaniach klinicznych reakcje nadwrażliwości w obrębie oczu wystąpiły u 12,7% pacjentów, co wymaga natychmiastowego przerwania terapii w przypadku ich wystąpienia, zwłaszcza z uwagi na możliwość wzrostu ciśnienia wewnątrzgałkowego i ryzyko zaostrzenia jaskry.
chlorek benzalkoniowy, ciśnienie wewnątrzgałkowe, jaskra, niedociśnienie ortostatyczne, niestabilna choroba układu krążenia, niewydolność krążenia mózgowego, niewydolność krążenia wieńcowego, niewydolność nerek, niewydolność wątroby, opóźniona reakcja nadwrażliwości, pacjent pediatryczny, patologiczna senność, schorzenie rogówki, soczewka kontaktowa, winian brymonidyny, zaburzenie układu sercowo-naczyniowego, zakrzepowo-zarostowe zapalenie naczyń, zespół Raynauda, zespół suchego oka
Leksykon leków
Działania niepożądane – Beclonasal Aqua 50 mcg/dawkę

Beclonasal Aqua zawiera beklometazon dipropionian w dawce 50 mikrogramów na pojedynczą dawkę (0,09 ml) aerozolu do nosa. Pomimo wysokiego profilu bezpieczeństwa kortykosteroidów stosowanych miejscowo, istnieje ryzyko wystąpienia działań niepożądanych, które zostały sklasyfikowane według systemu MedDRA i częstości występowania. Do najczęstszych należą reakcje nadwrażliwości (wysypka, pokrzywka, obrzęk twarzy) występujące rzadko, a także bardzo rzadkie reakcje anafilaktyczne, duszność, skurcz oskrzeli oraz miejscowe podrażnienia błony śluzowej nosa i gardła, które mogą prowadzić do krwawień, owrzodzeń i perforacji przegrody nosowej. Nieznana jest częstość występowania podwyższonego ciśnienia śródgałkowego, jaskry, zaćmy, bólu głowy oraz dyskomfortu smakowego i zapachowego. U dzieci obserwowano spowolnienie wzrostu przy długotrwałym stosowaniu.
aerozol do nosa, beklometazonu dipropionian, ciśnienie śródgałkowe, diagnostyka okulistyczna, działanie ogólnoustrojowe kortykosteroidów, jaskra, kortykosteroid donosowy, kortykosteroid miejscowy, krwawienie z nosa, monitorowanie niepożądanych działań produktów leczniczych, nieostre widzenie, obrzęk oczu, obrzęk twarzy, owrzodzenie błony śluzowej, perforacja przegrody nosowej, podrażnienie błony śluzowej, pokrzywka, reakcja alergiczna, reakcja anafilaktyczna, reakcja nadwrażliwości, rumień, skurcz oskrzeli, spowolnienie wzrostu, świszczący oddech, system MedDRA, zaburzenie endokrynologiczne, zaćma, zmętnienie soczewki oka
Leksykon leków
Interakcje leku – Concor 10 10 mg

Bisoprolol fumaran wykazuje liczne interakcje farmakologiczne, które mogą znacząco wpływać na jego skuteczność i bezpieczeństwo stosowania. Szczególnie istotne są interakcje z antagonistami wapnia typu werapamilu i diltiazemu, które mogą prowadzić do znacznego niedociśnienia tętniczego oraz bloku przedsionkowo-komorowego, zwłaszcza przy dożylnym podaniu werapamilu. Leki przeciwnadciśnieniowe działające ośrodkowo (klonidyna, metylodopa, moksonidyna, rylmenidyna) mogą nasilać niewydolność serca i powodować bradykardię, a ich nagłe odstawienie zwiększa ryzyko nadciśnienia z odbicia. Antagoniści wapnia typu dihydropirydyny (felodypina, amlodypina) mogą zwiększać ryzyko niedociśnienia i pogorszenia czynności skurczowej komór u pacjentów z niewydolnością serca. Leki przeciwarytmiczne klasy I i III (np. chinidyna, amiodaron) nasilają ujemne działanie inotropowe i wydłużają przewodzenie przedsionkowo-komorowe. Insulina i doustne leki przeciwcukrzycowe mogą nasilać hipoglikemię, której objawy mogą być maskowane przez bisoprolol. Ponadto, środki do znieczulenia ogólnego, glikozydy naparstnicy oraz niesteroidowe leki przeciwzapalne (NLPZ) również wpływają na działanie bisoprololu, odpowiednio zwiększając ryzyko niedociśnienia, bradykardii lub osłabiając efekt hipotensyjny.
adrenalina, amiodaron, amlodypina, antagonista wapnia, antagonista wapnia typu dihydropirydyny, beta-adrenolityk, beta-adrenolityk miejscowy, beta-adrenomimetyk, bisoprolol fumaran, blok przedsionkowo-komorowy, bradykardia, chinidyna, chromanie przestankowe, czynność skurczowa komór, diltiazem, dizopiramid, dobutamina, doustny lek przeciwcukrzycowy, działanie hipoglikemizujące, działanie inotropowe, felodypina, fenytoina, flekainid, glikozyd naparstnicy, hipoglikemia, induktor enzymów wątrobowych, inhibitor monoaminooksydazy, insulina, izoprenalina, jaskra, klonidyna, kurczliwość mięśnia sercowego, lek adrenomimetyczny, lek parasympatykomimetyczny, lek przeciwarytmiczny klasy I, lek przeciwarytmiczny klasy III, lek przeciwnadciśnieniowy działający ośrodkowo, lidokaina, meflochina, metylodopa, moksonidyna, nadciśnienie z odbicia, napięcie współczulne, niedociśnienie tętnicze, niesteroidowy lek przeciwzapalny, niewydolność serca, noradrenalina, pochodna ergotaminy, propafenon, przełom nadciśnieniowy, przewodzenie przedsionkowo-komorowe, receptor alfa-adrenergiczny, receptor beta-adrenergiczny, ryfampicyna, rylmenidyna, tachykardia odruchowa, werapamil, zaburzenie krążenia obwodowego, znieczulenie ogólne
Leksykon leków
Działania niepożądane – Briglau PPH 2 mg/ml

Brymonidyny winian 2 mg/ml (Briglau PPH) stosowany w leczeniu jaskry i innych schorzeń okulistycznych wykazuje szerokie spektrum działań niepożądanych, z których najczęstsze to suchość jamy ustnej, przekrwienie gałki ocznej oraz pieczenie i kłucie oczu, występujące u 22-25% pacjentów. Reakcje alergiczne dotyczące oczu pojawiają się u 12,7% chorych i są główną przyczyną przerwania terapii (11,5%), szczególnie w okresie 3-9 miesięcy stosowania. Wśród działań niepożądanych o różnej częstości występują także bóle głowy, senność, zawroty głowy, zaburzenia rytmu serca, a także objawy ze strony układu oddechowego i przewodu pokarmowego. Szczególną uwagę należy zwrócić na dzieci w wieku 2-7 lat, u których senność występuje u 55%, a u dzieci o masie ciała ≤20 kg nawet u 63%, co wymaga ostrożności i monitorowania. U noworodków i niemowląt obserwowano objawy przedawkowania, takie jak bradykardia, hipotermia i bezdech, co stanowi przeciwwskazanie do stosowania leku w tej grupie wiekowej.
alergiczne zapalenie powiek, alergiczne zapalenie spojówek, arytmia, bezdech, bezsenność, ból głowy, bradykardia, brymonidyny winian, depresja, duszność, dysguesja, grudkowe zapalenie spojówek, hipotensja, hipotermia, jaskra, lek beta-adrenolityczny, letarg, mioza, nadciśnienie tętnicze, niedociśnienie tętnicze, obrzęk twarzy, omdlenie, podrażnienie gałki ocznej, przekrwienie gałki ocznej, reakcja alergiczna, reakcja alergiczna oka, rozszerzenie naczyń krwionośnych, senność, sinica, suchość błony śluzowej nosa, suchość jamy ustnej, suchość oczu, świąd powiek, światłowstręt, utrata przytomności, wysypka, zahamowanie oddechu, zamglone widzenie, zapalenie błony naczyniowej przedniego odcinka oka, zapalenie spojówek, zapalenie tęczówki
Leksykon leków
Działania niepożądane – Neuair Airmaster (50 mcg + 100 mcg)/dawkę

Neuair Airmaster, zawierający salmeterol (w formie salmeterolu ksynafonianu) oraz flutykazon propionian, wykazuje profil bezpieczeństwa zgodny z działaniami niepożądanymi charakterystycznymi dla obu składników. W badaniach klinicznych nie zaobserwowano synergistycznego nasilenia działań niepożądanych. Do najczęstszych objawów należą drżenia mięśni, kołatanie serca oraz bóle głowy, które zwykle ustępują przy kontynuacji terapii. Istotnym powikłaniem jest paradoksalny skurcz oskrzeli, wymagający natychmiastowego przerwania leczenia i zastosowania szybko działających leków rozszerzających oskrzela. Ze względu na obecność flutykazonu propionianu, częstość występowania kandydozy jamy ustnej i gardła jest znaczna, a rzadziej obserwuje się kandydozę przełyku; profilaktycznie zaleca się płukanie jamy ustnej po inhalacji.
beta2-mimetyk, ból głowy, ból mięśni, ból stawów, choroba niedokrwienna serca, chrypka, częstoskurcz nadkomorowy, drżenie mięśni, duszność, flutykazon, hiperglikemia, jaskra, kandydoza jamy ustnej, kandydoza przełyku, kołatanie serca, kurcz mięśni, lek przeciwgrzybiczny, migotanie przedsionków, nadpobudliwość psychoruchowa, nieostre widzenie, obrzęk naczynioruchowy, paradoksalny skurcz oskrzeli, reakcja anafilaktyczna, reakcja nadwrażliwości, rysy cushingoidalne, salmeterol, skórna reakcja nadwrażliwości, skurcz dodatkowy, skurcz oskrzeli, spowolnienie wzrostu, tachykardia, wstrząs anafilaktyczny, zaburzenie psychiczne, zaburzenie rytmu serca, zaćma, zahamowanie kory nadnerczy, zespół Cushinga, zmniejszenie gęstości kości
Leksykon leków
Działania niepożądane – Asolfena 10 mg

Solifenacyna bursztynian, substancja czynna leku Asolfena, wykazuje działania niepożądane typowe dla mechanizmu antycholinergicznego, z dominującą suchością w jamie ustnej, występującą u 11% pacjentów przy dawce 5 mg/dobę oraz u 22% przy dawce 10 mg/dobę (w porównaniu do 4% w grupie placebo). Większość działań niepożądanych ma charakter łagodny do umiarkowanego i jest ściśle zależna od dawki. Częstość występowania działań niepożądanych została sklasyfikowana zgodnie z międzynarodowymi standardami, obejmującymi kategorie od bardzo często (≥1/10) do bardzo rzadko (<1/10 000). Wśród najczęstszych objawów wymienia się suchość w jamie ustnej, zaparcia, nudności, bóle brzucha oraz zmęczenie, natomiast rzadziej obserwuje się poważniejsze powikłania, takie jak zaburzenia rytmu serca (torsades de pointes, wydłużenie QT), niedrożność jelit czy zatrzymanie moczu.
ból brzucha, choroba refluksowa żołądkowo-przełykowa, częstoskurcz komorowy, dysfonia, działanie antycholinergiczne, działanie niepożądane, halucynacja, hiperkaliemia, jaskra, kamień kałowy, kołatanie serca, majaczenie, migotanie przedsionków, niedrożność jelit, niedrożność okrężnicy, niestrawność, niewyraźne widzenie, nudność, obrzęk naczynioruchowy, obrzęk obwodowy, osłabienie mięśni, pokrzywka, reakcja anafilaktyczna, rumień wielopostaciowy, senność, solifenacyna bursztynian, stan splątania, suchość gardła, suchość jamy ustnej, suchość nosa, suchość oczu, suchość skóry, świąd, tachykardia, torsades de pointes, trudność w oddawaniu moczu, wydłużenie odstępu QT, wymioty, zaburzenie czynności nerek, zaburzenie czynności wątroby, zaburzenie smaku, zakażenie dróg moczowych, zapalenie pęcherza moczowego, zaparcie, zatrzymanie moczu, złuszczające zapalenie skóry, zmęczenie
Leksykon leków
Specjalne ostrzeżenia – Pronasal

Produkt leczniczy Pronasal zawierający mometazonu furoinian w dawce 50 mikrogramów na dawkę wymaga szczególnej ostrożności u pacjentów z aktywnymi lub przebyłymi gruźliczymi zakażeniami układu oddechowego oraz u osób z nieleczonymi zakażeniami grzybiczymi, bakteryjnymi lub wirusowymi. Stosowanie tego kortykosteroidu donosowego wiąże się z ryzykiem immunosupresji, co zwiększa podatność na infekcje, zwłaszcza ospę wietrzną i odrę, dlatego pacjenci powinni być poinformowani o konieczności natychmiastowego kontaktu z lekarzem w przypadku ekspozycji na te choroby. Badania kliniczne wykazały, że długotrwałe stosowanie Pronasal (do 12 miesięcy) nie powoduje zaniku błony śluzowej nosa, a wręcz przywraca jej prawidłową strukturę histologiczną, jednak konieczne jest okresowe monitorowanie błony śluzowej oraz przerwanie terapii w przypadku miejscowego zakażenia grzybiczego lub utrzymującego się podrażnienia. Produkt nie jest zalecany u pacjentów z perforacją przegrody nosowej ze względu na zwiększone ryzyko działań niepożądanych, w tym częstszych, choć zwykle łagodnych krwawień z nosa.
alergiczne zapalenie spojówek, całoroczne zapalenie błony śluzowej nosa, centralna chorioretinopatia surowicza, chlorek benzalkoniowy, ciśnienie wewnątrzgałkowe, gruźlicze zakażenie układu oddechowego, immunosupresja, jaskra, kortykosteroid, krwawienie z nosa, lek przeciwgrzybiczny, mometazonu furoinian, mukowiscydoza, niewydolność kory nadnerczy, opóźnienie wzrostu, oś podwzgórze-przysadka-nadnercza, perforacja przegrody nosowej, polip nosa, wyprysk, zaćma, zahamowanie czynności kory nadnerczy, zakażenie grzybicze, zanik błony śluzowej nosa, zespół Cushinga
Leksykon leków
Działania niepożądane – Pulmicort Turbuhaler 200 mcg/dawkę inh.

Pulmicort Turbuhaler zawiera budezonid w dawkach 100 μg oraz 200 μg na dawkę inhalacyjną i jest stosowany wziewnie w terapii chorób układu oddechowego. Najczęściej obserwowanymi działaniami niepożądanymi są miejscowe reakcje takie jak kaszel, chrypka, podrażnienie gardła oraz bezgłos, a także kandydoza jamy ustnej i gardła, występująca często. U pacjentów z POChP zwiększa się ryzyko zapalenia płuc. Rzadko mogą wystąpić reakcje nadwrażliwości (wysypka, pokrzywka, obrzęk naczynioruchowy, reakcje anafilaktyczne) oraz paradoksalny skurcz oskrzeli wymagający natychmiastowej interwencji. Wśród działań ogólnoustrojowych, charakterystycznych dla glikokortykosteroidów, należy zwrócić uwagę na rzadkie zahamowanie czynności kory nadnerczy i spowolnienie wzrostu, szczególnie u dzieci i młodzieży.
bezgłos, budezonid, chrypka, ciśnienie wewnątrzgałkowe, drżenie mięśniowe, glikokortykosteroid, infekcja grzybicza, jaskra, kandydoza jamy ustnej i gardła, kontaktowe zapalenie skóry, nieostre widzenie, obrzęk naczynioruchowy, podrażnienie gardła, przewlekła obturacyjna choroba płuc, Pulmicort Turbuhaler, reakcja anafilaktyczna, reakcja nadwrażliwości, skurcz mięśni, skurcz oskrzeli, spowolnienie wzrostu, uszkodzenie nerwu wzrokowego, wybroczynę, zaćma, zahamowanie czynności kory nadnerczy, zapalenie płuc
Leksykon leków
Działania niepożądane – Imatinib Sandoz 100 mg

Imatynib, stosowany w leczeniu przewlekłej białaczki szpikowej (CML) oraz nowotworów podścieliskowych przewodu pokarmowego (GIST), wykazuje zróżnicowany profil działań niepożądanych zależny od wskazania. W badaniach klinicznych odsetek przerwania terapii z powodu działań niepożądanych wynosił od 2,4% u pacjentów z nowo rozpoznaną CML do 5% w fazie przełomu blastycznego. U pacjentów z GIST przerwanie leczenia z powodu działań niepożądanych dotyczyło 4% przypadków. Najczęściej obserwowane działania niepożądane (≥10%) to nudności, wymioty, biegunka, ból brzucha, zmęczenie, bóle i kurcze mięśni oraz wysypka. Charakterystyczne dla CML jest częstsze występowanie mielosupresji, natomiast u pacjentów z GIST częstsze są krwawienia z przewodu pokarmowego, w tym krwawienia stopnia 3. lub 4. wg CTC u 5% pacjentów, co może prowadzić do poważnych powikłań, włącznie ze zgonem.
dysfagia, gorączka neutropeniczna, hiperglikemia, hiperurykemia, hipokaliemia, imatynib, jaskra, krwawienie mózgowe, krwawienie z przewodu pokarmowego, małopłytkowość, martwica kości, martwica wątroby, mielosupresja, mikroangiopatia zakrzepowa, nadciśnienie płucne, neuropatia obwodowa, neutropenia, niedokrwistość, niedokrwistość hemolityczna, niewydolność nerek, niewydolność wątroby, nowotwór podścieliskowy przewodu pokarmowego, obrzęk mózgu, obrzęk naczynioruchowy, obrzęk płuc, obrzęk powierzchowny, ostra białaczka limfoblastyczna z chromosomem Philadelphia, pancytopenia, przewlekła białaczka szpikowa, rabdomioliza, reaktywacja wirusowego zapalenia wątroby typu B, śródmiąższowa choroba płuc, tamponada serca, tarcza zastoinowa, toksyczne martwicze oddzielanie się naskórka, trombocytoza, wodobrzusze, wstrząs anafilaktyczny, wysięk opłucnowy, wysięk osierdziowy, zaćma, zahamowanie czynności szpiku kostnego, zapalenie nerwu wzrokowego, zastoinowa niewydolność serca, zawał mięśnia sercowego, zespół rozpadu guza, zespół Stevensa-Johnsona, zwłóknienie płuc
Leksykon leków
Właściwości farmakodynamiczne – Nodom 20 mg/ml

Chlorowodorek dorzolamidu, substancja czynna leku Nodom (20 mg/ml, krople do oczu), jest silnym inhibitorem anhydrazy węglanowej II (CA-II) stosowanym w leczeniu jaskry i nadciśnienia ocznego. Mechanizm działania polega na hamowaniu aktywności CA-II w wyrostkach rzęskowych, co prowadzi do zmniejszenia wydzielania cieczy wodnistej i obniżenia ciśnienia wewnątrzgałkowego (IOP). Dorzolamid wykazuje korzystny profil bezpieczeństwa, nie powodując zwężenia źrenicy, ślepoty nocnej ani kurczu akomodacji, a także minimalnie wpływa na układ krążenia. W badaniach klinicznych potwierdzono skuteczność dorzolamidu w monoterapii (3x/dobę) u pacjentów z IOP ≥23 mmHg oraz jako leczenie uzupełniające (2x/dobę) w połączeniu z beta-adrenolitykami u pacjentów z IOP ≥22 mmHg. Efekt terapeutyczny utrzymuje się przez całą dobę i pozostaje stabilny podczas długotrwałego stosowania, a dodanie dorzolamidu do beta-adrenolityków daje efekt synergistyczny porównywalny z 2% pilokarpiną podawaną 4x/dobę.
akcja serca, anhydraza węglanowa, anhydraza węglanowa II, ciecz wodnista, ciśnienie wewnątrzgałkowe, dorzolamid, dysgenezja mezenchymalna naczyniówkowo-rogówkowa, inhibitor anhydrazy węglanowej, jaskra, jaskra wrodzona, kurcz akomodacji, kwasica metaboliczna, lek beta-adrenolityczny, lek przeciwjaskrowy, nadciśnienie oczne, obrzęk rogówki, ślepota nocna, uszkodzenie nerwu wzrokowego, zaburzenie czynności nerek, zespół Sturge’a-Webera, zmętnienie rogówki, zwężenie źrenicy
Leksykon leków
Specjalne ostrzeżenia – Fusicutan plus

Fusicutan plus to krem zawierający kwas fusydynowy (20 mg/g) oraz betametazon (1 mg/g), którego stosowanie wymaga ograniczenia do maksymalnie 14 dni, aby zminimalizować ryzyko rozwoju oporności bakterii na antybiotyk oraz działań niepożądanych związanych z miejscowym kortykosteroidem. Należy unikać długotrwałego stosowania, dużych dawek, aplikacji pod opatrunkami okluzyjnymi oraz stosowania na duże powierzchnie ciała, twarz i fałdy skórne ze względu na ryzyko ogólnoustrojowego wchłaniania betametazonu i zahamowania osi podwzgórze-przysadka-nadnercza (HPA). Szczególną ostrożność zaleca się u dzieci, które są bardziej podatne na zahamowanie osi HPA i rozwój zespołu Cushinga. W przypadku wystąpienia zaburzeń widzenia, takich jak nieostre widzenie, należy rozważyć konsultację okulistyczną z uwagi na ryzyko zaćmy, jaskry lub centralnej chorioretinopatii surowiczej (CSCR).
atrofia skóry, betametazon, betametazon walerianian, centralna chorioretinopatia surowicza, ciśnienie śródgałkowe, działanie immunosupresyjne, efekt z odbicia, jaskra, kontaktowe zapalenie skóry, kortykosteroidy miejscowe, kwas fusydynowy, nieostre widzenie, okulista, opatrunek okluzyjny, oporność bakterii, oś podwzgórze-przysadka-nadnercza, reakcja alergiczna, rozstępy, wchłanianie ogólnoustrojowe, zaćma, zespół Cushinga
Leksykon substancji czynnych
Chlorfeniramina – Przeciwwskazania stosowania

Chlorfeniramina, występująca w formie maleinianu chlorfeniraminy, jest składnikiem preparatu Tabcin Trend, łączącym działanie przeciwhistaminowe z paracetamolem i pseudoefedryną. Preparat jest przeciwwskazany u dzieci poniżej 15 roku życia oraz u pacjentów z nadwrażliwością na chlorfeniraminę lub inne składniki, w tym sorbitol (54,88–64,42 mg) i glikol propylenowy (46 mg). Niewskazane jest stosowanie u chorych z przewlekłym zapaleniem oskrzeli, rozedmą płuc, jaskrą, przerostem prostaty, chorobami serca, ciężkim lub niekontrolowanym nadciśnieniem tętniczym, cukrzycą oraz nadczynnością tarczycy, ze względu na ryzyko nasilenia objawów i działań niepożądanych wynikających z działania antycholinergicznego i kardiologicznego preparatu.
anemia hemolityczna, choroba nerek, choroba serca, ciężkie nadciśnienie tętnicze, cukrzyca, działanie antycholinergiczne, działanie niepożądane, glikol propylenowy, IMAO, inhibitor monoaminooksydazy, jaskra, maleinian chlorfenyraminy, nadciśnienie tętnicze, nadczynność tarczycy, nadwrażliwość, niedobór dehydrogenazy glukozo-6-fosforanowej, niewydolność nerek, niewydolność wątroby, paracetamol, preparat na przeziębienie, przerost prostaty, przewlekłe zapalenie oskrzeli, pseudoefedryna, rozedma płuc, sorbitol, substancja przeciwhistaminowa, zydowudyna
Leksykon leków
Działania niepożądane – Budezonid LEK-AM 400 mcg/dawkę inh.

Budezonid, glikokortykosteroid wziewny dostępny w dawkach 200 µg i 400 µg, jest stosowany w terapii chorób układu oddechowego, jednak jego stosowanie wiąże się z ryzykiem działań niepożądanych o różnej częstości występowania. Najczęściej obserwuje się kandydozę jamy ustnej i gardła oraz zapalenie płuc u pacjentów z POChP, a także objawy miejscowe takie jak dysfonia, kaszel, chrypka i podrażnienie gardła. Rzadziej występują reakcje nadwrażliwości, zaburzenia endokrynologiczne (np. zahamowanie czynności kory nadnerczy, zespół Cushinga), zmiany okulistyczne (zaćma, jaskra), zaburzenia psychiczne (niepokój, depresja, zmiany zachowania u dzieci), a także zmniejszenie gęstości mineralnej kości i skurcze mięśni. Działania niepożądane mogą wynikać zarówno z miejscowego działania leku, jak i z jego ogólnoustrojowej absorpcji, której ryzyko wzrasta wraz z dawką, czasem stosowania oraz indywidualną wrażliwością pacjenta.
ciśnienie wewnątrzgałkowe, dysfonia, działanie ogólnoustrojowe, gęstość mineralna kości, glikokortykosteroid, hormony kory nadnerczy, jaskra, kandydoza jamy ustnej, kontaktowe zapalenie skóry, kora nadnerczy, mikrogramy, nadwrażliwość, nerw wzrokowy, nietolerancja laktozy, obrzęk naczynioruchowy, osteoporoza, paradoksalny skurcz oskrzeli, POChP, proszek do inhalacji, reakcja anafilaktyczna, skurcz oskrzeli, substancja pomocnicza, terapia wziewna, układ immunologiczny, wylew podskórny, zaburzenia endokrynologiczne, zaćma, zapalenie płuc, zespół Cushinga, zmętnienie soczewki oka
Leksykon leków
Specjalne ostrzeżenia – Tamsulosin APC Instytut

Chlorowodorek tamsulosyny w dawce 0,4 mg (tabletki o przedłużonym uwalnianiu) wymaga szczególnej ostrożności w stosowaniu, zwłaszcza u pacjentów z ciężkimi zaburzeniami czynności nerek (klirens kreatyniny <10 ml/min). Lek może powodować obniżenie ciśnienia tętniczego, co w pojedynczych przypadkach prowadzi do omdlenia, dlatego pacjentów należy instruować o konieczności przyjęcia pozycji siedzącej lub leżącej przy pierwszych objawach niedociśnienia ortostatycznego. Przed rozpoczęciem terapii wskazane jest wykluczenie innych schorzeń imitujących objawy łagodnego rozrostu gruczołu krokowego, w tym wykonanie badania per rectum oraz oznaczenia PSA, które powinny być okresowo powtarzane podczas leczenia.
antagonista receptora adrenergicznego alfa1, badanie per rectum, cytochrom CYP2D6, inhibitor cytochromu CYP3A4, jaskra, klirens kreatyniny, łagodny rozrost gruczołu krokowego, niedociśnienie ortostatyczne, osłabienie, przedłużone uwalnianie, śródoperacyjny zespół wiotkiej tęczówki, swoisty antygen sterczowy, tamsulosyna, zaburzenia czynności nerek, zaćma, zawroty głowy, zespół małej źrenicy, zespół wiotkiej tęczówki
Leksykon leków
Działania niepożądane – Budesonide Easyhaler 400 mcg/dawkę

Budesonide Easyhaler 400 μg/dawkę, jako wziewny kortykosteroid, wiąże się z ryzykiem działań niepożądanych o różnej częstości i nasileniu. Najczęściej obserwowaną niepożądaną reakcją jest kandydoza jamy ustnej i gardła, której częstość można zmniejszyć poprzez inhalacje przed posiłkami oraz płukanie jamy ustnej po inhalacji. Inne często występujące działania obejmują kaszel i podrażnienie gardła, które mogą wymagać korekty techniki inhalacji lub zastosowania komory inhalacyjnej. Rzadziej występują reakcje nadwrażliwości, zaburzenia psychiczne (lęk 0,52%, depresja 0,67%), zaburzenia endokrynologiczne, takie jak zahamowanie czynności nadnerczy i opóźnienie wzrostu u dzieci, a także zmniejszenie gęstości mineralnej kości, zaćma i jaskra. Paradoksalny skurcz oskrzeli, choć rzadki, stanowi poważne zagrożenie wymagające natychmiastowego przerwania terapii i podania leku rozszerzającego oskrzela.
budezonid, budezonid wziewny, chrypka, duszność, dysfagia, działanie immunosupresyjne, gęstość mineralna kości, jaskra, kandydoza jamy ustnej, komora inhalacyjna, kontaktowe zapalenie skóry, kortykosteroid wziewny, lek przeciwgrzybiczy, lek rozszerzający oskrzela, monitorowanie wzrostu, obrzęk naczynioruchowy, osteoporoza, paradoksalny skurcz oskrzeli, pokrzywka, reakcja anafilaktyczna, reakcja nadwrażliwości, skurcz oskrzeli, świszczący oddech, układ oddechowy, zaćma, zahamowanie czynności nadnerczy, zakażenie drożdżakowe
Leksykon leków
Specjalne ostrzeżenia – Bufar Easyhaler

Produkt BUFAR Easyhaler, zawierający 80 mikrogramów budezonidu i 4,5 mikrogramów formoterolu na dawkę inhalacyjną, wymaga ostrożnego stosowania z uwzględnieniem licznych środków ostrożności. Leczenie powinno być stopniowo redukowane, unikając nagłego przerwania, które może prowadzić do zaostrzenia astmy. W przypadku pogorszenia kontroli objawów lub stosowania maksymalnej dawki, konieczna jest konsultacja lekarska. Pacjenci powinni mieć zawsze dostęp do leku doraźnego, którym może być BUFAR Easyhaler lub inny szybko działający lek rozszerzający oskrzela. Produkt nie jest zalecany do profilaktyki, np. przed wysiłkiem fizycznym. Możliwe działania niepożądane obejmują paradoksalny skurcz oskrzeli, który wymaga natychmiastowego przerwania terapii i podania szybko działającego leku rozszerzającego oskrzela. Długotrwałe stosowanie wysokich dawek wziewnych kortykosteroidów może prowadzić do działań ogólnoustrojowych, takich jak zespół Cushinga, supresja nadnerczy, zahamowanie wzrostu u dzieci, zmniejszenie gęstości mineralnej kości, zaćma, jaskra oraz zaburzenia psychologiczne i behawioralne.
agonista receptorów β2-adrenergicznych, astma, budezonid, centralna chorioretinopatia surowicza, ciężka hipokaliemia, czynnik ryzyka osteoporozy, diuretyk, doustny kortykosteroid, drożdżyca jamy ustnej, formoterol, gęstość mineralna kości, gruźlica płuc, guz chromochłonny, hipokaliemia, inhibitor CYP3A, jaskra, kardiomiopatia zaporowa, nadaktywność psychoruchowa, niedociśnienie, niedocukrzenie, niestabilna dusznica bolesna, nietolerancja laktozy, oś podwzgórze-przysadka-nadnercza, ostry przełom nadnerczowy, paradoksalny skurcz oskrzeli, pleśniawka, płukanie jamy ustnej, pochodna ksantyny, podzastawkowe zwężenie aorty, pulmonolog dziecięcy, stopniowe zmniejszanie dawki, supresja nadnerczy, tachyarytmia, tyreotoksykoza, wydłużony odstęp QTc, wziewny kortykosteroid, zaburzenie czynności nadnerczy, zaburzenie widzenia, zaćma, zahamowanie wzrostu, zakażenie dróg oddechowych, zespół Cushinga
Leksykon leków
Działania niepożądane – Solifenacin Medreg 10 mg

Solifenacyna bursztynian, substancja czynna leku Solifenacin Medreg, wykazuje działania niepożądane głównie wynikające z jej cholinolitycznego mechanizmu działania. Najczęściej obserwowanym efektem jest suchość w jamie ustnej, występująca u 11% pacjentów przy dawce 5 mg/dobę oraz u 22% przy dawce 10 mg/dobę, w porównaniu do 4% w grupie placebo. Inne często zgłaszane działania obejmują zaparcia, nudności, bóle brzucha, a także zaburzenia ze strony układu moczowego, takie jak trudności w oddawaniu moczu i zatrzymanie moczu, które mogą prowadzić do poważnych powikłań nerkowych. Działania niepożądane ze strony OUN to senność, zawroty głowy, bóle głowy oraz rzadkie, ale poważne zaburzenia neuropsychiatryczne (omamy, dezorientacja, majaczenie). Solifenacyna może również wywoływać zaburzenia kardiologiczne, w tym wydłużenie odstępu QT, migotanie przedsionków, tachykardię oraz torsade de pointes, co stanowi zagrożenie życia, zwłaszcza u pacjentów z istniejącymi chorobami serca lub zaburzeniami elektrolitowymi.
ból brzucha, ból głowy, dezorientacja, dyskomfort w jamie brzusznej, działanie cholinolityczne, hiperkaliemia, jaskra, kołatanie serca, majaczenie, migotanie przedsionków, niedrożność jelita, niedrożność okrężnicy, niestrawność, niewyraźne widzenie, nudności, obrzęk naczynioruchowy, omamy, osłabienie mięśni, pokrzywka, przerost gruczołu krokowego, reakcja anafilaktyczna, refluks żołądkowo-przełykowy, rumień wielopostaciowy, senność, solifenacyna bursztynian, suchość jamy ustnej, suchość skóry, świąd, tachykardia, torsade de pointes, trudności w oddawaniu moczu, uropatia zaporowa, wydłużenie odstępu QT, wysypka, zaburzenia czynności nerek, zaburzenia czynności wątroby, zaburzenia smaku, zakażenie układu moczowego, zaklinowanie stolca, zapalenie pęcherza moczowego, zaparcie, zatrzymanie moczu, zawroty głowy, zespół suchego oka, złuszczające zapalenie skóry
Leksykon leków
Przeciwwskazania – Metypred 16 mg

Metyloprednizolon w postaci tabletek (Metypred 4 mg i 16 mg) jest kortykosteroidem o działaniu przeciwzapalnym i immunosupresyjnym, którego stosowanie wymaga uwzględnienia licznych przeciwwskazań. Bezwzględnym przeciwwskazaniem jest nadwrażliwość na substancję czynną lub substancje pomocnicze, w tym laktozę jednowodną (70 mg w tabletce 4 mg i 131 mg w tabletce 16 mg), co jest istotne u pacjentów z nietolerancją laktozy. Lek jest przeciwwskazany u pacjentów z układowymi infekcjami grzybiczymi oraz w trakcie stosowania szczepionek żywych lub atenuowanych, ze względu na ryzyko nasilenia infekcji i rozwoju choroby zakaźnej. Szczególną ostrożność należy zachować u pacjentów z aktywnymi lub utajonymi infekcjami bakteryjnymi, wirusowymi lub pasożytniczymi, chorobą wrzodową, cukrzycą, osteoporozą, nadciśnieniem tętniczym, jaskrą oraz zaburzeniami psychicznymi w wywiadzie.
choroba wrzodowa, ciśnienie śródgałkowe, działanie diabetogenne, działanie immunosupresyjne, induktor enzymatyczny, inhibitor enzymatyczny, jaskra, kortykosteroid, laktoza jednowodna, lek przeciwzakrzepowy, metyloprednizolon, nadciśnienie tętnicze, nadwrażliwość na substancję czynną, niedobór laktazy, niesteroidowe leki przeciwzapalne, nietolerancja galaktozy, nietolerancja laktozy, niewydolność kory nadnerczy, osteoporoza, substancja pomocnicza, supresja osi podwzgórze-przysadka-nadnercza, szczepionka żywa atenuowana, zaburzenia psychiczne, zaćma, zespół Cushinga jatrogenny, zespół złego wchłaniania glukozy-galaktozy
Leksykon leków
Działania niepożądane – Sertranorm 50 mg

Profil działań niepożądanych sertraliny został szczegółowo opisany na podstawie badań klinicznych obejmujących 2542 pacjentów leczonych sertraliną oraz 2145 pacjentów otrzymujących placebo, a także obserwacji po wprowadzeniu leku do obrotu. Najczęściej występującym działaniem niepożądanym są nudności, a w terapii zespołu lęku społecznego u mężczyzn odnotowano 14% przypadków zaburzeń seksualnych (niezdolność do ejakulacji) w porównaniu do 0% w grupie placebo. Działania niepożądane są zwykle zależne od dawki i mają charakter przemijający. Istotne jest ryzyko zespołu serotoninowego i złośliwego zespołu neuroleptycznego, zwłaszcza przy jednoczesnym stosowaniu innych leków serotoninergicznych. Nagłe odstawienie sertraliny może prowadzić do zespołu odstawienia z objawami takimi jak zawroty głowy, parestezje, bezsenność, nudności, drżenie i bóle głowy, które zwykle mają łagodne do umiarkowanego nasilenie i ustępują samoistnie. U osób starszych istnieje ryzyko hiponatremii, a u pacjentów powyżej 50. roku życia zwiększone ryzyko złamań kości. W populacji pediatrycznej (n=281) najczęściej obserwowano bóle głowy (22%), bezsenność (21%), nudności (15%) i biegunkę (11%).
akatyzja, bezsenność, bradykardia, bruksizm, cukrzyca, częstoskurcz komorowy, depersonalizacja, drgawki, dysfonia, dyskineza, ginekomastia, hipercholesterolemia, hiperglikemia, hiperkineza, hiperprolaktynemia, hipoglikemia, hiponatremia, inhibitor wychwytu zwrotnego serotoniny i noradrenaliny, jaskra, labilność emocjonalna, leukopenia, makulopatia, małopłytkowość, martwica rozpływna naskórka, migrena, mikroskopowe zapalenie jelita grubego, napad paniki, niedoczynność tarczycy, niedotlenienie, niewydolność wątroby, niezdolność do ejakulacji, nieżyt nosa, parestezja, rabdomioliza, reakcja anafilaktyczna, rozszerzenie źrenic, selektywny inhibitor wychwytu zwrotnego serotoniny, skurcz krtani, skurcz naczyń mózgowych, skurcz oskrzeli, śródmiąższowa choroba płuc, szczękościsk, szum uszny, tachykardia, trójcykliczny lek przeciwdepresyjny, wydłużenie odcinka QT, zaburzenie czucia, zaburzenie pozapiramidowe, zaburzenie seksualne, zaburzenie uwagi, zapalenie gardła, zapalenie górnych dróg oddechowych, zapalenie języka, zapalenie przełyku, zapalenie trzustki, zapalenie ucha środkowego, zapalenie uchyłków jelita, zapalenie wątroby, zapalenie żołądka i jelit, zawał serca, zespół lęku społecznego, zespół obsesyjno-kompulsyjny, zespół odstawienia, zespół serotoninowy, zespół Stevensa-Johnsona, zespół stresu pourazowego, złośliwy zespół neuroleptyczny, żółtaczka