działanie rakotwórcze
Działanie rakotwórcze (kancerogenne) to zdolność substancji, czynnika fizycznego lub biologicznego do indukowania procesu nowotworowego. Substancje o takim działaniu nazywane są kancerogenami lub karcynogenami. Mogą one inicjować mutacje w DNA, promować proliferację komórek nowotworowych lub działać jako kofaktory w procesie kancerogenezy.
Mechanizm działania rakotwórczego obejmuje najczęściej uszkodzenie materiału genetycznego komórki, zaburzenia w procesach naprawy DNA, indukcję stresu oksydacyjnego, aktywację onkogenów lub inaktywację genów supresorowych nowotworów. Kancerogeny mogą działać bezpośrednio lub po metabolicznej aktywacji w organizmie.
Międzynarodowa Agencja Badań nad Rakiem (IARC) klasyfikuje substancje rakotwórcze w pięciu grupach, od udowodnionego działania rakotwórczego u ludzi (grupa 1), przez prawdopodobne (grupa 2A) i możliwe (grupa 2B), do niesklasyfikowanych pod względem rakotwórczości (grupa 3) oraz prawdopodobnie nierakotwórczych (grupa 4). Do znanych kancerogenów należą m.in. azbest, niektóre wirusy (np. HPV), promieniowanie jonizujące, aflatoksyny czy związki zawarte w dymie tytoniowym.
Powiązane wpisy
- Leksykon leków
Przedkliniczne dane o bezpieczeństwie – Allergo-Comod 20 mg
Bezpieczeństwo stosowania sodu kromoglikanu, substancji czynnej leku Allergo-COMOD, zostało potwierdzone w szeroko zakrojonych badaniach przedklinicznych na różnych gatunkach zwierząt. Badania toksyczności ostrej wykazały niski potencjał toksyczności, a toksyczność przewlekła pojawiała się jedynie przy bardzo wysokich dawkach, objawiając się ciężkim uszkodzeniem nerek (zwyrodnienie cewkowe w pobliżu pętli Henlego). Długoterminowe badania inhalacyjne (szczury, świnki morskie, małpy, psy) nie wykazały uszkodzeń narządów wewnętrznych ani innych patologii, co potwierdza dobry profil bezpieczeństwa przy długotrwałym stosowaniu. Ponadto, brak jest dowodów na działanie mutagenne i rakotwórcze sodu kromoglikanu, a badania reprodukcyjne na królikach, szczurach i myszach nie wykazały teratogenności ani negatywnego wpływu na płodność i rozwój potomstwa.
badania przedkliniczne, działanie mutagenne, działanie rakotwórcze, działanie teratogenne, kromoglikan sodu, okres prenatalny i postnatalny, pętla Henlego, przetrwały przewód tętniczy, rozszczep wargi, stopa szpotawa, toksyczność ostra, toksyczność przewlekła, toksyczność zarodkowa, ubytek przegrody, wpływ na rozrodczość, zwyrodnienie cewkowe - Leksykon leków
Przedkliniczne dane o bezpieczeństwie – Imatinib Fresenius Kabi 400 mg
Profil bezpieczeństwa imatynibu został szczegółowo oceniony w badaniach nieklinicznych na szczurach, psach, małpach i królikach, wykazując toksyczność wielonarządową, w tym hematologiczną, wątrobową i nerkową. U szczurów i psów obserwowano zmiany hematologiczne oraz uszkodzenia wątroby, w tym podwyższenie aminotransferaz i martwicę komórek wątrobowych u psów po 2-tygodniowym podaniu. U małp stwierdzono uszkodzenia nerek z mineralizacją i zwyrodnieniem cewek nerkowych oraz wzrost stężenia BUN i kreatyniny. W badaniach długoterminowych odnotowano zwiększoną częstość zakażeń oportunistycznych, a NOAEL dla małp wynosił 15 mg/kg mc., co odpowiada około 1/3 maksymalnej dawki klinicznej 800 mg w przeliczeniu na powierzchnię ciała. Imatynib nie wykazywał genotoksyczności in vivo, jednak w badaniach in vitro na komórkach jajnika chomików stwierdzono działanie klastogenne, a dwa produkty pośrednie procesu produkcji wykazały mutagenność w teście Amesa. Wpływ na płodność obejmował zmniejszenie masy jąder i najądrzy oraz obniżenie ruchliwości plemników u szczurów przy dawce 60 mg/kg mc., z podobnymi efektami u psów przy dawkach ≥30 mg/kg mc. U samic szczurów dawka 60 mg/kg mc. powodowała zwiększone poimplantacyjne straty płodów i zmniejszenie liczby żywych płodów, natomiast NOEL dla reprodukcji wynosił 15 mg/kg mc./dobę (1/4 maksymalnej dawki klinicznej). Imatynib wykazywał działanie teratogenne u szczurów przy dawkach ≥100 mg/kg mc., obejmujące defekty kostne czaszki i przepuklinę mózgową, nieobserwowane przy dawkach ≤30 mg/kg mc.
aberracje chromosomowe, aminotransferazy, azot mocznikowy we krwi, brodawczak gruczołu napletkowego, cewki nerkowe, działanie klastogenne, działanie mutagenne, działanie rakotwórcze, działanie teratogenne, gruczolak przytarczyc, gruczolakorak jelita cienkiego, guzy łagodne i złośliwe, kardiomiopatia, martwica komórek wątrobowych, masa jąder, niewydolność serca, ogniskowa mineralizacja, potencjał genotoksyczny, profil bezpieczeństwa imatynibu, przepuklina mózgowa, przerost mięśnia sercowego, przewlekła choroba nerek, przewody żółciowe, rozrost przewodów żółciowych, rozstrzeń jam serca, spermatogeneza, szpik kostny, toksyczność po podaniu wielokrotnym, uszkodzenie nerek, utrata poimplantacyjna płodu, zakażenia oportunistyczne - Leksykon leków
Przedkliniczne dane o bezpieczeństwie – Vitaminum E Medana 200 mg
Produkt leczniczy Vitaminum E Medana zawiera 200 mg all-rac-α-tokoferylu octanu w postaci kapsułek elastycznych. W dokumentacji nie odnotowano specyficznych badań przedklinicznych dotyczących tego preparatu, jednak na podstawie dostępnych danych ogólnych witamina E wykazuje niski potencjał toksyczny oraz jest uznawana za bezpieczną przy standardowych dawkach terapeutycznych. Przedkliniczne badania nie wykazały działania teratogennego, co potwierdza brak negatywnego wpływu na rozwój płodu w modelach eksperymentalnych, a także brak działania rakotwórczego i mutagennego, wskazując na brak indukcji mutacji genetycznych lub uszkodzeń materiału genetycznego.
all-rac-α-tokoferylu octan, działanie mutagenne, działanie niepożądane, działanie rakotwórcze, działanie teratogenne, kapsułka elastyczna, mutacja genetyczna, potencjał mutagenny, potencjał toksyczny, profil bezpieczeństwa przedkliniczny, rozwój płodu, rozwój zarodka, uszkodzenie materiału genetycznego, witamina E, właściwość genotoksyczna, zmiana nowotworowa - Leksykon leków
Przedkliniczne dane o bezpieczeństwie – Otrivin Regeneracja (1 mg + 50 mg)/ml
Przedkliniczne badania bezpieczeństwa ksylometazoliny chlorowodorku oraz deksopantenolu, składników aktywnych produktu leczniczego Otrivin Regeneracja (1 mg + 50 mg/ml), nie wykazały istotnego ryzyka dla zdrowia ludzkiego przy stosowaniu zgodnym z zaleceniami. Toksyczność wielokrotnego podania ksylometazoliny oceniano na psach, potwierdzając odpowiedni margines bezpieczeństwa. Badania in vitro wykluczyły mutagenność ksylometazoliny, natomiast brak jest danych dotyczących jej potencjału rakotwórczego, co wymaga dalszych badań. W badaniach reprodukcyjnych u szczurów i królików nie stwierdzono teratogenności, choć dawki przekraczające zalecane poziomy powodowały zwiększoną śmiertelność zarodków i zahamowanie laktacji u samic szczurów. Nie zaobserwowano wpływu na płodność zwierząt doświadczalnych.
charakterystyka produktu leczniczego, dawka letalna, działanie mutagenne, działanie niepożądane, działanie rakotwórcze, działanie teratogenne, kwas pantotenowy, Otrivin Regeneracja, płodność, potencjał mutagenny, profil bezpieczeństwa, toksyczność ostra, toksyczność reprodukcyjna, wada rozwojowa płodu, wytwarzanie mleka, zahamowanie laktacji - Leksykon substancji czynnych
Chlorofenamina – Przedkliniczne dane o bezpieczeństwie
Chlorofenamina maleinian, stosowana w leczeniu objawów przeziębienia i grypy, wykazuje w badaniach przedklinicznych profil bezpieczeństwa niebudzący istotnych obaw przy dawkach terapeutycznych. Konwencjonalne testy farmakologiczne i toksykologiczne nie wykazały mutagenności ani rakotwórczości tej substancji, choć zakres badań jest ograniczony w porównaniu do innych składników preparatów złożonych, takich jak paracetamol czy kwas acetylosalicylowy. Dane dotyczące toksyczności po podaniu wielokrotnym nie wskazują na istotne ryzyko dla człowieka, jednak brak jest kompleksowych badań nad wpływem chlorofenaminy na płodność, rozwój embrionalny, płodowy i pourodzeniowy, co ogranicza pełną ocenę bezpieczeństwa stosowania u kobiet w ciąży i karmiących piersią.
badanie farmakologiczne bezpieczeństwa, chlorofenamina, działanie mutagenne, działanie rakotwórcze, fenylefryna, genotoksyczność i rakotwórczość, kwas acetylosalicylowy, maleinian chlorofenaminy, paracetamol, przeziębienie i grypa, rozwój embrionalny, rozwój płodowy, rozwój pourodzeniowy, toksyczność po podaniu wielokrotnym, toksyczność reprodukcyjna, toksyczny wpływ na rozród, uszkodzenie nerek, zahamowanie spermatogenezy, zanik jąder - Leksykon substancji czynnych
Oktreotyd – Przedkliniczne dane o bezpieczeństwie
Oktreotyd wykazuje akceptowalny profil bezpieczeństwa potwierdzony licznymi badaniami przedklinicznymi obejmującymi toksyczność ostrą i przewlekłą, genotoksyczność oraz wpływ na reprodukcję. W badaniach na zwierzętach nie stwierdzono istotnych zagrożeń dla ludzi, a dawki stosowane w testach sięgały do 2 mg/kg masy ciała (myszy) oraz 1,25 mg/kg masy ciała/dobę (szczury). W przypadku radiofarmaceutyku 99mTc-Tektrotyd, badania toksyczności na myszach wykazały brak toksyczności przy dawkach do 0,2 mg/kg masy ciała i 974 MBq/kg masy ciała. Genotoksyczność nie została potwierdzona, co eliminuje ryzyko mutagenności, natomiast obserwowane włókniakomięsaki u szczurów były prawdopodobnie wynikiem miejscowego podrażnienia i nie występowały u innych gatunków. Badania reprodukcji nie wykazały teratogenności ani negatywnego wpływu na płodność, choć odnotowano przejściowe opóźnienia wzrostu i dojrzewania potomstwa, związane z farmakodynamicznym hamowaniem wydzielania hormonu wzrostu.
⁹⁹ᵐTc-Tektrotyd, działanie farmakodynamiczne, działanie rakotwórcze, działanie teratogenne, genotoksyczność, hormon wzrostu, HYNIC-Oktreotyd, kwas mlekowy, mannitol, oktreotyd, radiofarmaceutyk, reprodukcja, rozrost włóknistej tkanki łącznej, rozwój przed- i pourodzeniowy, toksyczność, toksyczność ostra, uszkodzenie materiału genetycznego, włókniakomięsak, zstąpienie jąder - Leksykon leków
Przedkliniczne dane o bezpieczeństwie – Tirosint Sol 75 mcg
Dane przedkliniczne lewotyroksyny sodowej zawartej w preparacie Tirosint Sol wskazują na bardzo niski profil toksyczności ostrej, co oznacza, że nawet relatywnie wysokie pojedyncze dawki substancji czynnej wywołują minimalne efekty toksyczne. Badania toksyczności przewlekłej przeprowadzone na modelach zwierzęcych, takich jak szczury i psy, wykazały, że długotrwałe podawanie wysokich dawek lewotyroksyny może prowadzić do patologii wątroby (hepatopatii), zwiększonej częstości pierwotnego zespołu nerczycowego oraz zmian masy narządów wewnętrznych, co sugeruje wpływ na metabolizm i funkcję tych narządów. Warto podkreślić, że brak jest danych dotyczących toksyczności reprodukcyjnej, co stanowi istotną lukę w ocenie bezpieczeństwa substancji.
działanie kancerogenne, działanie mutagenne, działanie rakotwórcze, hepatopatia, hormon tarczycy, lewotyroksyna, lewotyroksyna sodowa, mutagenność lewotyroksyny, narządy wewnętrzne, pierwotny zespół nerczycowy, proces reprodukcyjny, profil toksyczności, Tirosint Sol, toksyczność ostra, toksyczność przewlekła, toksykologia, uszkodzenie genetyczne - Leksykon leków
Przedkliniczne dane o bezpieczeństwie – Rivaroxaban Medreg 20 mg
Przeprowadzone badania przedkliniczne rywaroksabanu wykazały, że stosowanie leku w dawkach terapeutycznych nie niesie ze sobą szczególnego ryzyka dla człowieka. W badaniach toksyczności po podaniu wielokrotnych dawek zaobserwowano efekty związane z nasilonym działaniem farmakodynamicznym, w tym istotne zwiększenie stężeń immunoglobulin IgG i IgA w osoczu szczurów przy ekspozycji na poziomach klinicznych. Badania reprodukcyjne potwierdziły brak wpływu na płodność samców i samic, jednak wykazały toksyczny wpływ na reprodukcję związany z mechanizmem przeciwzakrzepowym rywaroksabanu, manifestujący się powikłaniami krwotocznymi. W modelach zwierzęcych przy stężeniach klinicznych odnotowano toksyczny wpływ na rozwój zarodka i płodu, obejmujący poronienia, zaburzenia kostnienia, zmiany wątrobowe, zwiększoną częstość wad rozwojowych oraz zmiany w łożysku.
badanie toksykologiczne, działanie rakotwórcze, embriogeneza, fototoksyczność, genotoksyczność, immunoglobuliny, krwawienie okołoporodowe, lek przeciwzakrzepowy, mechanizm farmakologiczny, poronienie, powikłanie krwotoczne, rywaroksaban, toksyczność jednokrotna, toksyczność reprodukcyjna, uszkodzenie DNA, wada rozwojowa, zaburzenie kostnienia, zmiana w łożysku, zmiana wątrobowa - Leksykon leków
Przedkliniczne dane o bezpieczeństwie – Sobycombi 10 mg + 5 mg
Produkt leczniczy Sobycombi zawiera bisoprolol fumaran oraz amlodypinę bezylan. Badania przedkliniczne bisoprololu wykazały brak działania teratogennego, mimo obserwacji toksyczności przy dużych dawkach, takich jak zmniejszone przyjmowanie pokarmu u matek, zwiększone ryzyko resorpcji oraz opóźniony rozwój potomstwa. Amlodypina w dawkach około 50-krotnie przekraczających maksymalną zalecaną dawkę dla ludzi (10 mg) indukowała opóźnienie porodu, wydłużenie jego trwania oraz zmniejszoną przeżywalność potomstwa. W badaniach na szczurach podawanie amlodypiny do 10 mg/kg/dobę (8-krotnie więcej niż dawka terapeutyczna) nie wpływało na płodność, jednak dawki porównywalne do ludzkich wywołały istotne zmiany hormonalne i morfologiczne u samców, w tym obniżenie stężenia FSH, testosteronu, gęstości nasienia oraz liczby komórek Sertoliego i dojrzałych spermatyd.
beta-adrenolityk, bezylan amlodypiny, dawka terapeutyczna, działanie mutagenne, działanie niepożądane, działanie rakotwórcze, działanie teratogenne, działanie toksyczne, fumaran bisoprololu, funkcja rozrodcza, gęstość nasienia, hormon folikulotropowy, komórka Sertoliego, mutagenność, potencjał rakotwórczy, przeżywalność potomstwa, spermatyda, testosteron, toksyczność rozrodcza, uszkodzenie materiału genetycznego, wada wrodzona, zaburzenie procesu rozrodczego - Leksykon leków
Przedkliniczne dane o bezpieczeństwie – Pirfenidone Aurovitas 267 mg
Przedkliniczne badania bezpieczeństwa pirfenidonu, obejmujące farmakologię, toksyczność po podaniu wielokrotnym, genotoksyczność oraz potencjał rakotwórczy, nie wykazały istotnego zagrożenia dla ludzi. W badaniach toksyczności zaobserwowano zwiększenie masy wątroby oraz centralnozrazikowy przerost u myszy, szczurów i psów, zmiany te były odwracalne po zakończeniu terapii. U szczurów stwierdzono zwiększoną częstość guzów wątroby, co wiązało się z indukcją mikrosomalnych enzymów wątrobowych, mechanizmem nieobserwowanym u pacjentów. U samic szczurów dawka 1500 mg/kg mc./dobę (37-krotność dawki ludzkiej 2403 mg/dobę) powodowała wzrost częstości guzów macicy, co jest efektem specyficznego dla szczurów zaburzenia hormonalnego zależnego od dopaminy i nie ma zastosowania klinicznego u ludzi. Badania reprodukcyjne nie wykazały negatywnego wpływu na płodność, rozwój pourodzeniowy ani teratogenność (szczury: 1000 mg/kg mc./dobę, króliki: 300 mg/kg mc./dobę).
badanie rakotwórczości, centralnozrazikowy przerost wątroby, działanie fototoksyczne, działanie mutagenne, działanie rakotwórcze, działanie teratogenne, genotoksyczność, guz macicy, guz wątroby, laktacja, łożysko, mechanizm endokrynologiczny, mikrosomalne enzymy wątrobowe, pirfenidon, płyn owodniowy, przerost wątroby, test fotoklastogenny, toksyczność po podaniu wielokrotnym, toksyczność reprodukcyjna, zaburzenie równowagi hormonalnej - Leksykon substancji czynnych
Liofilizat OM-85 – Przedkliniczne dane o bezpieczeństwie
Liofilizat OM-85, będący aktywnym składnikiem preparatu Broncho-Vaxom dla dzieci, zawiera lizaty bakteryjne m.in. Haemophilus influenzae, Streptococcus pneumoniae oraz Staphylococcus aureus. Przeprowadzone badania przedkliniczne wykazały brak istotnych niepożądanych efektów farmakologicznych oraz toksyczności narządowej i systemowej przy wielokrotnym podawaniu substancji. Testy genotoksyczności nie potwierdziły mutagennego działania liofilizatu, a badania długoterminowe nie wykazały zwiększonego ryzyka kancerogennego. Preparat zawiera 3,5 mg liofilizowanych lizatów bakteryjnych, co jest dawką stosowaną w badaniach bezpieczeństwa.
aberracja chromosomowa, badanie genotoksyczności, badanie przedkliniczne, bezpieczeństwo farmakologiczne, Broncho-Vaxom, działanie mutagenne, działanie rakotwórcze, Haemophilus influenzae, Klebsiella pneumoniae, liofilizat OM-85, lizat bakteryjny, Moraxella catarrhalis, mutacja genowa, niepożądany efekt farmakologiczny, rozwój embrionalny, rozwój nowotworu, rozwój płodowy, rozwój postnatalny, rozwój pourodzeniowy, rozwój prenatalny, ryzyko mutagenne, Staphylococcus aureus, Streptococcus pneumoniae, Streptococcus pyogenes, Streptococcus sanguinis, toksyczność narządowa, toksyczność przewlekła - Leksykon leków
Przedkliniczne dane o bezpieczeństwie – Telmisartan Medical Valley 40 mg
Badania przedkliniczne telmisartanu wykazały istotne zmiany hematologiczne, w tym obniżenie liczby erytrocytów, stężenia hemoglobiny oraz wartości hematokrytu u zwierząt z prawidłowym ciśnieniem tętniczym, co jest charakterystyczne dla antagonistów receptora angiotensyny II. W zakresie funkcji nerek zaobserwowano wzrost stężenia azotu mocznikowego, kreatyniny oraz potasu w surowicy, a także poszerzenie kanalików nerkowych z ich zanikiem u psów, wraz z przerostem i rozrostem aparatu przykłębuszkowego oraz zwiększoną aktywnością reninową osocza. W badaniach na szczurach i psach stwierdzono uszkodzenia błony śluzowej żołądka, takie jak nadżerki, owrzodzenia i zmiany zapalne, które można było zapobiec poprzez doustne uzupełnienie soli. Zmiany te wynikają z mechanizmu farmakologicznego i są typowe dla leków z grupy antagonistów receptora angiotensyny II oraz inhibitorów konwertazy angiotensyny.
aktywność reninowa osocza, antagonista receptora angiotensyny, antagonista receptora angiotensyny II, aparat przykłębuszkowy nerki, azot mocznikowy, ciśnienie tętnicze, działanie klastogenne, działanie mutagenne, działanie rakotwórcze, działanie teratogenne, erytrocyt, funkcja nerek, hematokryt, hemodynamika nerek, hemoglobina, inhibitor konwertazy angiotensyny, kanalik nerkowy, kreatynina, morfologia krwi, nadżerka, owrzodzenie, potas, telmisartan, zmiana zapalna - Leksykon leków
Przedkliniczne dane o bezpieczeństwie – Oxycodone Polpharma 50 mg/ml
Dane przedkliniczne oksykodonu, substancji czynnej produktu Oxycodone Polpharma (50 mg/ml, roztwór do wstrzykiwań/infuzji), nie wykazały istotnego zagrożenia dla człowieka w kontekście bezpieczeństwa klinicznego. Badania na szczurach i królikach wykazały brak negatywnego wpływu na reprodukcję i rozwój embrionalny przy dawkach do 8 mg/kg (szczury) oraz do 125 mg/kg (króliki). Wysoka dawka 125 mg/kg u królików wywołała toksyczność matczyną, co mogło być przyczyną obserwowanych zmian rozwojowych u płodów, takich jak zwiększona częstość występowania dodatkowego kręgu przedkrzyżowego i dodatkowej pary żeber. W badaniach rozwojowych szczurów dawki ≥2 mg/kg/dobę powodowały zmniejszenie masy ciała i spożycia pokarmu, a NOAEL dla pokolenia F1 ustalono na poziomie 2 mg/kg/dobę, przy dawce 6 mg/kg/dobę obserwowano działania niepożądane, jednak bez wpływu na rozwój fizyczny, odruchy, zachowanie czy wskaźniki reprodukcyjne.
aberracje chromosomalne, dawka toksyczna, działanie rakotwórcze, działanie teratogenne, genotoksyczność, kręg przedkrzyżowy, NOAEL, oksykodon, opioidowy lek przeciwbólowy, potencjał klastogenny, rozwój embrionalny, rozwój zarodkowy, stężenie terapeutyczne, test mikrojąderkowy, test mutagenności, test mysiego chłoniaka, toksyczność matczyna, toksyczność po podaniu wielokrotnym - Leksykon leków
Przedkliniczne dane o bezpieczeństwie – Antidral 100 mg/g
Produkt leczniczy ANTIDRAL 100 mg/g, płyn na skórę, zawiera glinu chlorek (Aluminii chloridum) w stężeniu 100 mg/g jako substancję czynną oraz etanol 500 mg/g jako substancję pomocniczą. W dostępnej dokumentacji brak jest danych przedklinicznych dotyczących bezpieczeństwa stosowania preparatu, w tym informacji o toksyczności ostrej i przewlekłej, mutagenności, potencjalnym działaniu rakotwórczym oraz wpływie na reprodukcję. Brak jest również badań oceniających bezpieczeństwo stosowania tej konkretnej kombinacji składników w formie płynu na skórę.
- Leksykon leków
Przedkliniczne dane o bezpieczeństwie – Ibuprom Zatoki Sprint 200 mg + 30 mg
Przedkliniczne dane dotyczące bezpieczeństwa leku Ibuprom Zatoki Sprint, zawierającego ibuprofen (200 mg) oraz pseudoefedrynę chlorowodorek (30 mg), wskazują na akceptowalny profil bezpieczeństwa poszczególnych składników oraz ich połączenia. Ibuprofen w dawce 60 mg/kg masy ciała podawany szczurzym przez 6 miesięcy nie wykazał szkodliwych działań systemowych, a toksyczność ograniczała się do uszkodzeń przewodu pokarmowego, co jest zgodne z profilem NLPZ. Pseudoefedryna nie była oceniana w badaniach subchronicznych ani długotrwałych, co stanowi ograniczenie w pełnej ocenie bezpieczeństwa. Połączenie obu substancji nie wykazuje działania mutagennego, a ibuprofen nie wykazuje działania rakotwórczego w badaniach na gryzoniach. Dodatkowo, obserwacje u ponad 3000 osób stosujących pseudoefedrynę przez ponad 7,5 roku nie wykazały wzrostu ryzyka karcynogenezy.
- Leksykon leków
Przedkliniczne dane o bezpieczeństwie – Eprocliv 850 mg + 50 mg
Przedkliniczne badania bezpieczeństwa preparatu Eprocliv, zawierającego sytagliptynę i metforminę, wykazały brak dodatkowej toksyczności w terapii skojarzonej w porównaniu do stosowania poszczególnych substancji osobno. W badaniach na psach ustalono poziom NOEL dla sytagliptyny na poziomie około 6-krotnego narażenia klinicznego, a dla metforminy na poziomie około 2,5-krotnego narażenia klinicznego. Toksyczność sytagliptyny obejmowała uszkodzenia wątroby i nerek u gryzoni przy narażeniu ≥58-krotnym, neurotoksyczność u psów przy 23-krotnym narażeniu (objawy takie jak ataksja, drżenie, ślinienie) oraz zmiany rozwojowe u płodów szczurów przy narażeniu ≥29-krotnym. Nie stwierdzono genotoksyczności ani istotnego ryzyka kancerogennego dla ludzi, mimo obserwacji nowotworów wątroby u szczurów przy bardzo wysokich dawkach, co uznano za efekt wtórny do hepatotoksyczności. Metformina nie wykazała istotnych zagrożeń w badaniach toksyczności, genotoksyczności i reprodukcji.
ataksja, badanie toksyczności, chlorowodorek metforminy, dyspnea, działanie kancerogenne, działanie rakotwórcze, farmakologia bezpieczeństwa, genotoksyczność, hepatotoksyczność, margines bezpieczeństwa, miopatia, narażenie kliniczne, neurotoksyczność, NOEL, rak wątroby, stosunek mleko-osocze, terapia skojarzona, toksyczność matczyna, toksyczność reprodukcyjna, toksyczność wątrobowo-nerkowa, wady rozwojowe płodu - Leksykon substancji czynnych
Olmesartan medoksomil – Przedkliniczne dane o bezpieczeństwie
Olmesartan medoksomil wykazuje w badaniach przedklinicznych toksyczność typową dla antagonistów receptora AT1 i inhibitorów ACE, obejmującą zwiększenie stężenia azotu mocznikowego (BUN) i kreatyniny w surowicy, zmniejszenie masy mięśnia sercowego oraz obniżenie parametrów czerwonokrwinkowych (erytrocyty, hemoglobina, hematokryt). W nerkach obserwowano zmiany histologiczne, takie jak pogrubienie błony podstawnej i poszerzenie cewek nerkowych, które można ograniczyć poprzez jednoczesne podawanie chlorku sodu. Skojarzenia olmesartanu z hydrochlorotiazydem lub amlodypiną nie nasilały toksyczności poszczególnych substancji ani nie wywoływały synergii toksyczności, choć odnotowano zmiany czynnościowe nerek, zmniejszenie parametrów krwinek czerwonych oraz zmiany w jelitach i nadnerczach u szczurów. W badaniach genotoksyczności olmesartan zwiększał pęknięcia chromosomów in vitro, jednak nie wykazywał istotnego działania genotoksycznego in vivo, a badania rakotwórczości na szczurach i myszach nie potwierdziły działania kancerogennego.
aktywność reninowa osocza, amlodypina, antagonista receptora AT1, aparat przykłębuszkowy nerki, azot mocznikowy, cewka nerkowa, działanie fetotoksyczne, działanie genotoksyczne, działanie rakotwórcze, działanie teratogenne, erytrocyt, hematokryt, hemoglobina, hydrochlorotiazyd, inhibitor ACE, kora nadnerczy, kreatynina w surowicy, nabłonek nerkowy, niedociśnienie, olmesartan medoksomil, parametry czerwonokrwinkowe, pęknięcie chromosomu, poszerzenie miedniczek nerkowych - Leksykon leków
Przedkliniczne dane o bezpieczeństwie – Antytoksyna botulinowa A B E nie mniej niż 500 j.m. antytoksyny botulinowej typu A, nie mniej niż 500 j.m. antytoksyny botulinowej typu B i nie mniej niż 100 j.m. antytoksyny botulinowej typu E/ml
Przedkliniczne badania bezpieczeństwa produktu leczniczego Antytoksyna botulinowa ABE, zawierającego co najmniej 500 j.m. antytoksyny botulinowej typu A, 500 j.m. typu B oraz 100 j.m. typu E/ml, nie wykazały istotnych zagrożeń dla organizmu ludzkiego. Ocena farmakologiczna potwierdziła brak negatywnego wpływu na kluczowe układy: nerwowy, sercowo-naczyniowy i oddechowy. Badania toksyczności po podaniu wielokrotnym nie ujawniły efektów kumulacyjnych ani długoterminowych skutków toksycznych. Ponadto, testy genotoksyczności i potencjału rakotwórczego nie wykazały mutagenności ani zdolności indukowania nowotworów, co potwierdza bezpieczeństwo stosowania preparatu na poziomie genetycznym i onkologicznym.
antytoksyna botulinowa, antytoksyna botulinowa ABE, badanie farmakologiczne bezpieczeństwa, badanie genotoksyczności, działanie rakotwórcze, efekt kumulacyjny, płodność, potencjał mutagenny, potencjał rakotwórczy, proces nowotworowy, rozwój pourodzeniowy, rozwój zarodka i płodu, toksyczność po podaniu wielokrotnym, toksyczny wpływ na reprodukcję, układ nerwowy, układ oddechowy, układ sercowo-naczyniowy, uszkodzenie materiału genetycznego, właściwość mutagenna - Leksykon leków
Przedkliniczne dane o bezpieczeństwie – Metformin hydrochloride Sandoz GmbH 500 mg
Przedkliniczne badania bezpieczeństwa metforminy chlorowodorku, stosowanej w preparacie Metformin hydrochloride Sandoz GmbH w dawkach 500 mg, 750 mg oraz 1000 mg, nie wykazały istotnych zagrożeń dla kluczowych układów fizjologicznych, takich jak układ sercowo-naczyniowy, oddechowy oraz ośrodkowy układ nerwowy. Badania toksyczności po wielokrotnym podaniu na różnych gatunkach zwierząt nie ujawniły toksyczności narządowej przy dawkach terapeutycznych, a niepożądane efekty pojawiały się jedynie przy dawkach znacznie przekraczających maksymalne dawki stosowane u ludzi. Testy genotoksyczności in vitro i in vivo wykluczyły mutagenne działanie metforminy, co jest istotne w kontekście długoterminowej terapii.
badanie farmakologiczne bezpieczeństwa, badanie kancerogenności, bezpieczeństwo onkologiczne, działanie mutagenne, działanie rakotwórcze, działanie teratogenne, funkcja rozrodcza, metformina chlorowodorek, mutacja chromosomowa, ośrodkowy układ nerwowy, parametry sercowo-naczyniowe, potencjał genotoksyczny, rozwój pourodzeniowy, rozwój zarodkowo-płodowy, test mutacji genowej, toksyczność narządowa, toksyczność po wielokrotnym podaniu, toksyczność reprodukcyjna, wpływ na rozrodczość, zmiana nowotworowa - Leksykon substancji czynnych
Cyprofloksacyna – Przedkliniczne dane o bezpieczeństwie
Cyprofloksacyna, fluorochinolon, wykazuje w badaniach przedklinicznych niski profil toksyczności przy stosowaniu miejscowym, zwłaszcza do przewodu słuchowego, gdzie dawki przekraczające kliniczne nie powodują istotnych uszkodzeń. W badaniach na młodych psach rasy beagle dawki terapeutyczne (np. 30 mg/kg) wywoływały zmiany w chrząstce stawowej, które utrzymywały się do 5 miesięcy, jednak u dojrzałych zwierząt nie stwierdzono takich efektów. Badania miejscowego stosowania kropli do oczu i ucha nie wykazały uszkodzeń stawów ani struktur ucha środkowego, w tym komórek rzęsatych ślimaka i kosteczek słuchowych. Działania niepożądane na ośrodkowy układ nerwowy oraz ryzyko uszkodzenia ścięgien i chrząstki obserwowano głównie po podaniu doustnym lub dożylnym w dawkach przekraczających te stosowane miejscowo.
chrząstka stawowa, cyprofloksacyna, działanie embriotoksyczne, działanie fotomutagenne, działanie fotorakotwórcze, działanie fototoksyczne, działanie rakotwórcze, działanie teratogenne, fluocynolonu acetonid, fluorochinolony, genotoksyczność, inhibitor gyrazy, komórki rzęsate, kosteczki słuchowe, ośrodkowy układ nerwowy, ototoksyczność, podanie dobębenkowe, toksyczność ogólnoustrojowa, toksyczność układu szkieletowego, uszkodzenie stawów - Leksykon leków
Przedkliniczne dane o bezpieczeństwie – Tazocin 4 g + 0,5 g
Przedkliniczne badania bezpieczeństwa leku Tazocin, zawierającego piperacylinę z tazobaktamem, nie wykazały istotnych zagrożeń farmakologicznych ani toksycznych przy podawaniu wielokrotnym. Testy genotoksyczności potwierdziły brak potencjału genotoksycznego, co jest kluczowe dla oceny bezpieczeństwa stosowania u ludzi. Należy jednak podkreślić, że nie przeprowadzono badań dotyczących potencjalnego działania rakotwórczego tej kombinacji, co pozostaje istotnym elementem do dalszej oceny długoterminowego bezpieczeństwa.
antybiotyk, badanie przedkliniczne, badanie teratogenności, badanie toksykologiczne, działanie rakotwórcze, działanie teratogenne, genotoksyczność, kostnienie, ocena farmakologiczna, piperacylina z tazobaktamem, poronienie, potencjał genotoksyczny, rozwój embrionalny, rozwój okołoporodowy, rozwój płodu, rozwój poporodowy, śmiertelność młodych, toksyczność po podaniu wielokrotnym, wada wrodzona, wpływ na płodność, wpływ na reprodukcję - Leksykon leków
Przedkliniczne dane o bezpieczeństwie – Menopur 1200 IU
Przedkliniczne dane dotyczące bezpieczeństwa menotropiny (hMG), substancji czynnej Menopur, nie wykazują istotnych zagrożeń dla pacjentów na podstawie dostępnych badań nieklinicznych. Menotropina, będąca mieszaniną naturalnych hormonów FSH i LH izolowanych z moczu kobiet po menopauzie, nie wykazuje działania genotoksycznego, co eliminuje konieczność przeprowadzania specjalistycznych badań genotoksyczności. Brak dedykowanych badań toksyczności reprodukcyjnej w okresie ciąży i poporodowym wynika z przeciwwskazań do stosowania Menopuru w tych okresach. Ponadto, krótkotrwała terapia Menopurem minimalizuje ryzyko potencjalnych efektów onkogennych, co uzasadnia brak badań przedklinicznych dotyczących działania rakotwórczego.
- Leksykon leków
Przedkliniczne dane o bezpieczeństwie – Vertisan 24 24 mg
Badania przedkliniczne betahistyny dichlorowodorku wykazały toksyczność zależną od drogi podania i dawki. Dożylne podanie dawki ≥120 mg/kg u psów i pawianów powodowało niekorzystne efekty neurologiczne. W badaniach przewlekłych doustnych tolerancja była dobra przy dawkach do 500 mg/kg u szczurów (18 miesięcy) oraz 25 mg/kg u psów (6 miesięcy), bez istotnych zmian klinicznych, chemicznych, hematologicznych i histologicznych. Dawka 300 mg/kg u psów wywoływała wymioty, wskazując na próg toksyczności. Ograniczone dane sugerują przekrwienie tkanek u szczurów przy dawkach ≥39 mg/kg przez 6 miesięcy, jednak znaczenie kliniczne tych obserwacji pozostaje niejasne. Betahistyna nie wykazuje właściwości mutagennych, a badania toksyczności przewlekłej u szczurów nie potwierdziły działania rakotwórczego.
- Leksykon leków
Przedkliniczne dane o bezpieczeństwie – Carvetrend 12,5 mg
Przedkliniczne badania toksykologiczne karwedylolu (Carvetrend) wykazały brak działania rakotwórczego u szczurów i myszy przy dawkach odpowiednio do 75 mg/kg/dobę (38-krotność MRHD) oraz 200 mg/kg/dobę (100-krotność MRHD). Testy mutagenności in vitro i in vivo nie potwierdziły potencjału mutagennego substancji. W zakresie wpływu na rozrodczość, wysokie dawki karwedylolu (≥200 mg/kg, ≥100-krotność MRHD) u samic szczurów indukowały zaburzenia płodności, takie jak osłabienie aktywności reprodukcyjnej, zmniejszenie liczby ciałek żółtych oraz zaburzenia zagnieżdżania zarodka. Nie stwierdzono jednak teratogenności, choć dawki przekraczające 60 mg/kg (>30-krotność MRHD) powodowały opóźnienia w fizycznym wzroście i rozwoju potomstwa.
badanie in vitro, badanie in vivo, badanie mutagenności, badanie przedkliniczne, badanie rakotwórczości, badanie teratogenności, badanie toksykologiczne, bezpieczeństwo genetyczne, ciałko żółte, dawka terapeutyczna, dawka toksyczna, działanie embriotoksyczne, działanie mutagenne, działanie rakotwórcze, działanie teratogenne, karwedylol, maksymalna zalecana dawka, margines bezpieczeństwa, model zwierzęcy, potencjał mutagenny, ryzyko onkogenne, toksyczność karwedylolu, wada rozwojowa, wpływ na płodność, zaburzenie płodności, zagnieżdżenie zarodka - Leksykon leków
Przedkliniczne dane o bezpieczeństwie – Lenalidomide Grindeks 25 mg
Przedkliniczne badania bezpieczeństwa lenalidomidu wykazały niską toksyczność ostrą, z dawkami letalnymi doustnymi przekraczającymi 2000 mg/kg/dobę u gryzoni, co znacznie przewyższa dawki terapeutyczne u ludzi. W badaniach przewlekłych na szczurach (75-300 mg/kg/dobę przez 26 tygodni) zaobserwowano odwracalne zwiększenie mineralizacji miedniczek nerkowych, z NOAEL poniżej 75 mg/kg/dobę, co odpowiada około 25-krotnej ekspozycji względem ludzi (AUC). U małp dawki 4-6 mg/kg/dobę przez 20 tygodni powodowały wysoką toksyczność hematologiczną i śmiertelność, natomiast dawki 1-2 mg/kg/dobę przez rok wywoływały odwracalne zmiany w szpiku kostnym i atrofię grasicy; dawka 1 mg/kg/dobę odpowiada ekspozycji u ludzi i wiązała się z niewielkim zmniejszeniem liczby leukocytów. Lenalidomid wykazuje silne działanie teratogenne, potwierdzone u małp i królików, powodując wady kończyn, atrezję odbytu oraz zmiany w narządach wewnętrznych, nawet przy dawkach zbliżonych do ekspozycji klinicznej.
atrezja odbytu, atrofia grasicy, badanie przedkliniczne, badanie toksykologiczne, brak płata środkowego płuc, działanie mutagenne, działanie rakotwórcze, działanie teratogenne, ekspozycja u ludzi, komórkowość szpiku kostnego, krwinka biała, krwinka czerwona, lenalidomid, mineralizacja miedniczek nerkowych, morfologia krwi, NOAEL, oligodaktylia, płytka krwi, polidaktylia, przemieszczenie nerek, rozwój zarodkowo-płodowy, stosunek komórek mieloidalnych do erytroidalnych, szpik kostny, test mikrojądrowy, toksyczność hematologiczna, toksyczność ostra, toksyczność przewlekła, wada wrodzona, wada wrodzona kończyn, zastawka przedsionkowo-komorowa - Leksykon leków
Przedkliniczne dane o bezpieczeństwie – Amlopin 5 mg 5 mg
Przedkliniczne badania bezpieczeństwa amlodypiny wykazały, że dawki około 50-krotnie przekraczające maksymalną zalecaną dawkę dla ludzi (10 mg, przeliczane na mg/kg masy ciała) powodowały u szczurów i myszy zaburzenia reprodukcyjne, takie jak opóźnienie i wydłużenie porodu oraz zmniejszona przeżywalność potomstwa. W badaniach płodności u szczurów, podawanie amlodypiny do 10 mg/kg mc./dobę (8-krotność dawki ludzkiej) nie wpływało na płodność, natomiast w innym badaniu, przy dawce porównywalnej do ludzkiej, zaobserwowano obniżenie stężenia hormonów płciowych (FSH, testosteron), gęstości nasienia oraz liczby spermatyd i komórek Sertoliego, co wskazuje na potencjalny wpływ na męski układ rozrodczy przy dłuższej ekspozycji.
amlodypina, amlodypiny bezylan, działanie mutagenne, działanie rakotwórcze, efekt rakotwórczy, efekt teratogenny, genotoksyczność, gęstość nasienia, hormon folikulotropowy, komórki Sertoliego, opóźniony poród, potencjał rakotwórczy, przeżywalność potomstwa, spermatydy, testosteron, toksyczność reprodukcyjna, zaburzenia płodności - Leksykon substancji czynnych
Wyciąg z pelargonii – Przedkliniczne dane o bezpieczeństwie
Dostępne dane przedkliniczne dotyczące wyciągu z korzenia Pelargonium sidoides i/lub Pelargonium reniforme, stosowanego w preparatach Pelafen MED oraz Pelavo Med, wskazują na brak potencjału mutagennego. Badania mutagenności przeprowadzone testem Amesa, obejmujące ekstrakty o stosunku surowca do ekstraktu 4-7:1 (Pelafen MED, ekstrakcja 14% etanolu V/V) oraz 4-25:1 (Pelavo Med, ekstrakcja 11% etanolu m/m), wykazały negatywne wyniki, co potwierdza brak zdolności do indukcji mutacji genetycznych. Wyniki te świadczą o bezpieczeństwie tych preparatów w kontekście mutagenności, co jest istotne z punktu widzenia ich stosowania klinicznego.
badania przedkliniczne, działanie rakotwórcze, ekstrakcja etanolem, ekstrakt z korzenia pelargonii, mutacja genetyczna, Pelargonium reniforme, potencjał karcynogenny, potencjał mutagenny, roztwór doustny, substancja aktywna, tabletka powlekana, tabletka rozpadająca się w jamie ustnej, test Amesa, toksyczność reprodukcyjna, właściwość mutagenna, wyciąg z Pelargonium sidoides - Leksykon substancji czynnych
Betaksolol – Przedkliniczne dane o bezpieczeństwie
Betaksolol, selektywny antagonista receptorów beta-adrenergicznych, wykazuje korzystny profil bezpieczeństwa potwierdzony w badaniach przedklinicznych. Testy mutagenności in vitro i in vivo, obejmujące komórki bakteryjne oraz ssacze, nie wykazały potencjału mutagennego. Długoterminowe badania rakotwórczości na myszach i szczurach, z dawkami odpowiednio 6, 20, 60 mg/kg mc./dobę dla myszy oraz 3, 12, 48 mg/kg mc./dobę dla szczurów, nie potwierdziły działania kancerogennego. W badaniach reprodukcyjnych na szczurach i królikach zaobserwowano zmniejszenie wskaźnika implantacji przy dawkach powyżej 12 mg/kg mc./dobę u szczurów oraz powyżej 128 mg/kg mc./dobę u królików, jednak nie stwierdzono działania teratogennego.
antagonista receptorów beta-adrenergicznych, badanie in vitro, betaksolol, betaksolol chlorowodorek, działanie niepożądane, działanie rakotwórcze, działanie teratogenne, genotoksyczność, komórki bakteryjne, narażenie ogólnoustrojowe, potencjał mutagenny, potencjał rakotwórczy, potencjał teratogenny, toksyczność reprodukcyjna, wskaźnik implantacji, zakres terapeutyczny - Leksykon substancji czynnych
Permetryna – Przedkliniczne dane o bezpieczeństwie
Permetryna, substancja o działaniu przeciwpasożytniczym, wykazuje niską toksyczność ostrą po podaniu doustnym u gryzoni, z wartościami LD50 wahającymi się od 0,5 do 5 g/kg masy ciała, zależnie od formy podania i stosunku izomerów cis/trans. Najmniejsza toksyczność obserwowana była przy wodnych zawiesinach (LD50 3-4 g/kg mc.), natomiast wyższa przy zawiesinach w oleju kukurydzianym (~0,5 g/kg mc.), co wiąże się z lepszym wchłanianiem w obecności nośników tłuszczowych. Po aplikacji dermalnej toksyczność jest minimalna (LD50 >2000-4000 mg/kg mc.), a głównym efektem toksycznym po podaniu doustnym jest neurotoksyczność manifestująca się zespołem drżeń (zespół T) oraz sporadycznie kardiotoksyczność. W badaniach przewlekłych głównym narządem docelowym jest wątroba, gdzie obserwowano hipertrofię i zwiększenie masy narządu przy dawkach ≥100 mg/kg mc./dobę u szczurów, a najniższa dawka NOEL wynosiła około 3-5 mg/kg mc./dobę w badaniach długoterminowych. Dodatkowo odnotowano zmiany w układzie rozrodczym i tarczycy przy wyższych dawkach, jednak nie stwierdzono działania teratogennego ani genotoksycznego.
aplikacja miejscowa, badanie toksykologiczne, dawka terapeutyczna, działanie genotoksyczne, działanie niepożądane, działanie onkogenne, działanie przeciwpasożytnicze, działanie rakotwórcze, działanie teratogenne, ekotoksyczność, eozynofilia, hipertrofia komórek wątroby, kancerogeneza, kardiotoksyczność, komórki nabłonkowe tarczycy, LD50, LOEL, neurotoksyczność, NOEL, podrażnienie skóry, profil bezpieczeństwa, proliferacja peroksysomów, pyretroidy, reakcja nadwrażliwości miejscowej, toksyczność ostra, toksyczność podprzewlekła, toksyczność przewlekła, właściwości lipofilne, zapalenie skóry, zapalenie spojówek, zespół CS, zespół T - Leksykon substancji czynnych
Sulfogwajakol – Przedkliniczne dane o bezpieczeństwie
Sulfogwajakol, stosowany jako substancja wykrztuśna w preparatach takich jak Apipulmol, Apitussic, Herbapect i Thiocodin, ulega w przewodzie pokarmowym hydrolizie do gwajakolu, który jest szybko wchłaniany (Tmax 0,46–6,7 h). Wprowadzenie ugrupowania kwasu sulfonowego w formie soli potasowej zmniejsza drażniące działanie gwajakolu na błony śluzowe przewodu pokarmowego, co poprawia tolerancję leku. Dawka LD50 gwajakolu podawanego doustnie szczurom wynosi 520 mg/kg m.c., a jednorazowe dawki kreozotu zawierającego 60-90% gwajakolu w zakresie 45-225 mg są dobrze tolerowane u zdrowych ochotników. W badaniach toksyczności wielokrotnej na szczurach preparatu Thiocodin (300 mg sulfogwajakolu + 15 mg kodeiny) po 28 dniach ustalono NOAEL na poziomie 67,2 mg/kg m.c./dobę, natomiast dawka maksymalna wyniosła 336 mg/kg m.c./dobę, co stanowi ponad 20-krotny margines bezpieczeństwa względem dawek stosowanych u ludzi.
błona śluzowa przewodu pokarmowego, chlorek amonu, dane przedkliniczne, dawka LD50, dawka śmiertelna, dawka terapeutyczna, działanie drażniące, działanie rakotwórcze, działanie wykrztuśne, gwajakol, hydroliza, margines bezpieczeństwa, mutagenność, NOAEL, objawy niepożądane, parametry biochemiczne krwi, parametry hematologiczne, potencjał mutagenny, stężenie hemoglobiny, sulfogwajakol, toksyczność ostra, toksyczność po podaniu wielokrotnym - Leksykon leków
Przedkliniczne dane o bezpieczeństwie – Memantine Orion 10 mg
Przedkliniczne badania bezpieczeństwa memantyny, substancji czynnej preparatu Memantine Orion, obejmowały ocenę neurotoksyczności, toksyczności narządu wzroku, wpływu na układ oddechowy, genotoksyczności, kancerogenności oraz teratogenności. W badaniach krótkoterminowych na szczurach zaobserwowano uszkodzenia neuronów typu Olney’a (wakuolizacja i martwica) przy bardzo wysokich stężeniach memantyny, jednak efekty te nie występowały w badaniach długoterminowych na różnych gatunkach. Nieregularne zmiany w narządzie wzroku stwierdzono u psów i gryzoni, ale nie u małp ani w badaniach klinicznych na ludziach. W układzie oddechowym u gryzoni obserwowano odkładanie fosfolipidów w makrofagach płucnych przy dawkach znacznie przekraczających terapeutyczne, co może wiązać się z wakuolizacją tkanki płucnej, jednak znaczenie kliniczne tych zmian jest niejasne. Memantyna nie wykazała potencjału genotoksycznego ani działania rakotwórczego w badaniach całożyciowych na myszach i szczurach.
amfifilne kationy, antagonista receptora NMDA, ataksja, badanie okulistyczne, działanie rakotwórcze, działanie teratogenne, płodność, potencjał genotoksyczny, toksyczność ostra i przewlekła, toksyczność po wielokrotnym podawaniu, uszkodzenie typu Olneya, wakuolizacja i martwica, wakuolizacja tkanki płucnej, zahamowanie wzrostu płodu - Leksykon leków
Przedkliniczne dane o bezpieczeństwie – Permen Med Forte 50 mg
Ocena bezpieczeństwa leku Permen Med Forte, zawierającego 50 mg syldenafilu (w postaci syldenafilu cytrynianu), opiera się na szerokim spektrum badań przedklinicznych. Badania farmakologiczne wykazały brak istotnych zagrożeń dla układu sercowo-naczyniowego, oddechowego oraz ośrodkowego układu nerwowego. Testy toksyczności po podaniu wielokrotnym nie ujawniły istotnych zmian biochemicznych, hematologicznych ani histopatologicznych, co wskazuje na dobrą tolerancję długotrwałego stosowania. Ponadto, badania genotoksyczności in vitro i in vivo nie wykazały działania mutagennego ani klastogennego syldenafilu, co potwierdza bezpieczeństwo preparatu w tym zakresie.
aberracja chromosomowa, badanie farmakologiczne bezpieczeństwa, badanie genotoksyczności, cytrynian syldenafilu, działanie klastogenne, działanie mutagenne, działanie rakotwórcze, karcynogeneza, ośrodkowy układ nerwowy, parametr biochemiczny, potencjał genotoksyczny, rozwój okołoporodowy, rozwój poporodowy, rozwój zarodkowo-płodowy, toksyczność po podaniu wielokrotnym, toksyczny wpływ, układ sercowo-naczyniowy - Leksykon leków
Przedkliniczne dane o bezpieczeństwie – Alendronic Acid Genoptim 70 mg
Przedkliniczne badania bezpieczeństwa kwasu alendronowego (Alendronic Acid Genoptim) nie wykazały istotnych zagrożeń dla organizmu ludzkiego. Konwencjonalne testy farmakologiczne oraz ocena toksyczności wielokrotnych dawek potwierdziły akceptowalny profil bezpieczeństwa leku, bez istotnych działań niepożądanych. Testy genotoksyczności i mutagenności nie wskazały na ryzyko uszkodzeń materiału genetycznego, a badania karcinogenności nie wykazały zwiększonego ryzyka rozwoju nowotworów przy długotrwałym stosowaniu alendronianu.
alendronian, badanie przedkliniczne, badanie toksykologiczne, dystocja, działanie genotoksyczne, działanie mutagenne, działanie rakotwórcze, farmakologia bezpieczeństwa, genotoksyczność, hipokalcemia, kwas alendronowy, niepełne kostnienie kości, potencjał rakotwórczy, stężenie wapnia, toksyczność dawki wielokrotnej, układ kostny - Leksykon substancji czynnych
Cynku glukonian – Przedkliniczne dane o bezpieczeństwie
Cynk glukonian, stosowany w leczeniu stanów zapalnych gardła i jamy ustnej, wykazuje niski profil toksyczności ostrej, z wartością LD50 po podaniu doustnym u szczurów wynoszącą 5000 mg/kg masy ciała. Badania przedkliniczne nie wykazały potencjału kancerogennego dla tego związku, co jest istotne z punktu widzenia bezpieczeństwa długoterminowego stosowania. Działania toksyczne obserwowano jedynie przy ekspozycji znacznie przekraczającej maksymalne narażenie u ludzi, co potwierdza bezpieczeństwo stosowania cynku glukonianu w dawkach terapeutycznych. W preparatach takich jak Dezaftan med i Envil gardło, dawki cynku glukonianu (np. 17,42 mg glukonianu cynku odpowiadające 2,5 mg jonów cynku w tabletce Envil gardło) są bezpieczne i zapewniają odpowiedni margines bezpieczeństwa.
chlorek cetylopirydyniowy, chlorek cynku, chlorowodorek lidokainy, cynk glukonian, dawka letalna, dawka terapeutyczna, działanie rakotwórcze, działanie toksyczne, glukonian cynku, guz, jon cynku, margines bezpieczeństwa, parametr LD50, potencjał kancerogenny, preparat złożony, profil toksykologiczny, stan zapalny jamy ustnej, toksyczność ostra - Leksykon leków
Przedkliniczne dane o bezpieczeństwie – Olanzapine Bluefish 5 mg
Przedkliniczne badania toksyczności olanzapiny wykazały, że dawki śmiertelne (LD50) u myszy i szczurów wynoszą odpowiednio około 210 mg/kg i 175 mg/kg masy ciała, natomiast psy tolerują doustne dawki do 100 mg/kg bez zgonów. Objawy ostrej toksyczności obejmowały zmniejszenie aktywności, śpiączkę, drgawki, ślinotok oraz zahamowanie przyrostu masy ciała. W badaniach przewlekłych (do 3 miesięcy u myszy i do roku u szczurów i psów) obserwowano hamowanie aktywności OUN, objawy antycholinergiczne oraz obwodowe zaburzenia hematologiczne, w tym zależne od dawki leukopenię u myszy i niespecyficzne zmniejszenie leukocytów u szczurów. U psów poddanych dawkom 8-10 mg/kg/dobę (AUC 12-15-krotnie wyższe niż u ludzi przy dawce 12 mg) stwierdzono odwracalną neutropenię, trombocytopenię i niedokrwistość, bez uszkodzenia progenitorowych komórek szpiku.
ataksja, AUC, badanie in vitro, badanie in vivo, cykl płciowy, cytopenia, dawka śmiertelna, działanie antycholinergiczne, działanie cytotoksyczne, działanie klastogenne, działanie mutagenne, działanie rakotwórcze, działanie teratogenne, jadłowstręt, komórki progenitorowe szpiku, leukocyt, model zwierzęcy, neuroleptyk, neutropenia, niedokrwistość, ośrodkowy układ nerwowy, prolaktyna, szpik kostny, toksyczność ostra, trombocytopenia - Leksykon substancji czynnych
Parahydroksybenzoesan metylu – Przedkliniczne dane o bezpieczeństwie
Parahydroksybenzoesan metylu (metylparaben) jest składnikiem mieszaniny parabenów w plastrze do prób prowokacyjnych TRUE Test 36, gdzie występuje w dawce około 200 mikrogramów/cm² (162 mikrogramów/płatek) w ramach całkowitej zawartości 1000 mikrogramów/cm² (810 mikrogramów/płatek) dla całej mieszaniny. Badania przedkliniczne nie wykazały istotnego ryzyka toksycznego przy dawkach stosowanych w diagnostyce alergologicznej, a krótkotrwała ekspozycja podczas testu płatkowego oraz kontrolowane warunki aplikacji minimalizują potencjalne zagrożenia. Mimo że niektóre alergeny w TRUE Test 36 wykazały działanie rakotwórcze w modelach zwierzęcych, parahydroksybenzoesan metylu nie stanowi istotnego ryzyka w praktyce klinicznej, co potwierdza kompleksowa ocena bezpieczeństwa.
alergen testowy, badanie przedkliniczne, diagnostyka alergologiczna, działanie rakotwórcze, mieszanina parabenów, nadzór medyczny, parahydroksybenzoesan benzylu, parahydroksybenzoesan butylu, parahydroksybenzoesan etylu, parahydroksybenzoesan metylu, parahydroksybenzoesan propylu, plaster do prób prowokacyjnych, profil toksykologiczny, ryzyko toksykologiczne, test płatkowy, TRUE Test 36 - Leksykon leków
Przedkliniczne dane o bezpieczeństwie – Dasatinib Stada 70 mg
Profil bezpieczeństwa dazatynibu został szczegółowo oceniony w badaniach przedklinicznych in vitro i in vivo na różnych gatunkach zwierząt, w tym na szczurach, małpach, myszach i królikach. Główne obszary toksyczności obejmują układ pokarmowy (jelito jako narząd docelowy, toksyczność ograniczająca dawkę), układ krwiotwórczy (łagodne do umiarkowanych zmiany parametrów erytrocytów i szpiku kostnego) oraz układ limfatyczny (redukcja liczby limfocytów i masy organów limfatycznych). W badaniach długoterminowych na małpach stwierdzono nasilenie śródmiąższowej mineralizacji nerek. Dazatynib hamuje agregację płytek krwi in vitro i wydłuża czas krwawienia in vivo, jednak samoistne krwotoki nie były obserwowane w badaniach przewlekłych. Pomimo potencjalnego wpływu na kanał potasowy hERG i włókna Purkinjego, badania telemetryczne EKG u małp nie wykazały wydłużenia odstępu QT ani innych zaburzeń rytmu.
agregacja płytek krwi, brodawczak macicy, czas krwawienia, dazatynib, dysfagia, działanie klastogenne, działanie mutagenne, działanie rakotwórcze, fototoksyczność, gruczolak prostaty, hemostaza, immunosupresja, kanał hERG, mineralizacja nerek, obumieranie embrionów, odstęp QT, rak płaskonabłonkowy, rozwój embrionalno-płodowy, szpik kostny, test Amesa, test mikrojądrowy, toksyczność przewodu pokarmowego, układ limfatyczny, węzły chłonne, włókna Purkinjego, zapis EKG - Leksykon leków
Przedkliniczne dane o bezpieczeństwie – Tramal Retard 50 50 mg
Przedkliniczne badania bezpieczeństwa tramadolu chlorowodorku, substancji czynnej tabletek Tramal Retard 50, obejmowały szeroki zakres analiz toksykologicznych, reprodukcyjnych, genotoksycznych oraz kancerogennych. W badaniach wielokrotnego podawania doustnego i parenteralnego u szczurów i psów (od 6 do 26 tygodni, a także 12-miesięczne u psów) nie stwierdzono istotnych zmian klinicznych przy dawkach terapeutycznych (20 mg/kg u szczurów, 10 mg/kg u psów doustnie, 20 mg/kg doodbytniczo u psów). Objawy niepożądane, takie jak niepokój, nadmierne ślinienie, drgawki i zmniejszony przyrost masy ciała, pojawiały się jedynie przy dawkach znacznie przekraczających zakres terapeutyczny. W badaniach reprodukcyjnych u szczurów dawki powyżej 50 mg/kg/dobę wywoływały toksyczność u samic oraz zwiększoną śmiertelność noworodków, z opóźnieniami rozwojowymi potomstwa (zaburzenia kostnienia, opóźnione otwieranie oczu i ujście pochwy), jednak płodność samców i samic pozostawała nienaruszona. U królików toksyczność i anomalie kostnienia potomstwa obserwowano przy dawkach >125 mg/kg.
analiza toksykologiczna, anomalia kostnienia, badania in vitro, badania in vivo, chlorowodorek tramadolu, drgawki, działanie rakotwórcze, gruczolak wątrobowokomórkowy, guz płuca, parametry hematologiczne, płodność, potencjał mutagenny, tabletki o przedłużonym uwalnianiu, toksyczność, Tramal Retard, układ nerwowy, zaburzenia kostnienia, zależność dawka-odpowiedź - Leksykon leków
Przedkliniczne dane o bezpieczeństwie – Treftenin 5 mg
Apiksaban, substancja czynna leku Treftenin, przeszedł szerokie badania przedkliniczne oceniające jego bezpieczeństwo, obejmujące wpływ na układy sercowo-naczyniowy, oddechowy i nerwowy, które nie wykazały istotnych zagrożeń dla człowieka. Badania toksyczności po podaniu wielokrotnym potwierdziły farmakodynamiczne działanie apiksabanu jako inhibitora czynnika Xa, z nieznacznym wzrostem ryzyka krwawień, co jest zgodne z mechanizmem działania leku. Wyniki te należy jednak interpretować ostrożnie ze względu na różnice międzygatunkowe wrażliwości. Testy genotoksyczności in vitro i in vivo nie wykazały działania mutagennego, a długoterminowe badania kancerogenności nie potwierdziły potencjału rakotwórczego apiksabanu. Ponadto, badania reprodukcyjne nie wykazały toksycznego wpływu na płodność, rozwój zarodkowo-płodowy ani rozwój okołoporodowy.
aberracja chromosomowa, aktywny transport substancji, apiksaban, AUC, bezpieczeństwo farmakologiczne, Cmax, działanie mutagenne, działanie rakotwórcze, farmakologia bezpieczeństwa, genotoksyczność, inhibitor czynnika Xa, kancerogeneza, krwawienie, krzepnięcie krwi, mutacja genowa, przenikanie do mleka, rozwój zarodkowo-płodowy, toksyczność po podaniu wielokrotnym, toksyczność reprodukcyjna, uszkodzenie DNA - Leksykon leków
Przedkliniczne dane o bezpieczeństwie – Norvasc 5 mg
Przedkliniczne badania amlodypiny wykazały, że podawanie bardzo wysokich dawek (około 50-krotnie przekraczających maksymalną zalecaną dawkę dla ludzi) u szczurów i myszy powodowało opóźnienie porodu, wydłużenie jego czasu oraz zmniejszoną przeżywalność potomstwa. W badaniach płodności u szczurów, dawki do 10 mg/kg/dobę (osiem razy wyższe niż dawka ludzka przeliczona na mg/m²) nie wykazały negatywnego wpływu na płodność. Jednakże, przy dawkach porównywalnych do terapeutycznych u ludzi (w mg/kg) obserwowano u samców zmniejszenie stężenia FSH i testosteronu, obniżenie gęstości nasienia oraz redukcję liczby dojrzałych spermatyd i komórek Sertoliego, co sugeruje potencjalne ryzyko dla męskiego układu rozrodczego przy długotrwałym stosowaniu amlodypiny.
amlodypina, badania przedkliniczne, bezylan amlodypiny, choroba niedokrwienna serca, działanie mutagenne, działanie rakotwórcze, gęstość nasienia, hormon folikulotropowy, komórki Sertoliego, nadciśnienie tętnicze, płodność, potencjał rakotwórczy, przeżywalność potomstwa, rozród, spermatydy, testosteron, układ rozrodczy - Leksykon leków
Przedkliniczne dane o bezpieczeństwie – Fervex ból i gorączka 500 mg
Przedkliniczne badania bezpieczeństwa paracetamolu, substancji czynnej leku Efferalgan, obejmowały ocenę potencjalnego działania rakotwórczego, genotoksycznego oraz wpływu na rozród i rozwój potomstwa. Dwuletnie badania na szczurach i myszach z dawkami 0, 600, 3000 oraz 6000 ppm nie wykazały działania rakotwórczego u samców szczurów i myszy obu płci, jednak u samic szczurów zaobserwowano niejednoznaczne oznaki zwiększonego występowania białaczki z komórek jednojądrzastych. Efekty genotoksyczne pojawiały się jedynie przy dawkach znacznie przekraczających zalecane limity terapeutyczne, związane z toksycznością dla wątroby i szpiku kostnego, co podkreśla bezpieczeństwo stosowania paracetamolu w dawkach terapeutycznych. Działanie rakotwórcze obserwowano wyłącznie przy cytotoksycznych dawkach, znacznie przekraczających zakres stosowany u ludzi.
badania na gryzoniach, białaczka z komórek jednojądrzastych, dawka cytotoksyczna, dawka terapeutyczna, działanie genotoksyczne, działanie rakotwórcze, Efferalgan, genotoksyczność, paracetamol, profil bezpieczeństwa leku, rakotwórczość, szpik kostny, toksyczne działanie paracetamolu, toksyczność paracetamolu, toksyczność reprodukcyjna, uszkodzenie wątroby, wątroba - Leksykon leków
Przedkliniczne dane o bezpieczeństwie – Bixebra 7,5 mg
Iwabradyna, substancja czynna leku Bixebra, wykazuje korzystny profil bezpieczeństwa potwierdzony w badaniach przedklinicznych obejmujących toksyczność, genotoksyczność oraz potencjał rakotwórczy. Nie stwierdzono negatywnego wpływu na płodność u samców i samic szczurów. Jednakże, podawanie iwabradyny ciężarnym samicom zwierząt podczas organogenezy, przy dawkach zbliżonych do terapeutycznych u ludzi, wiązało się z teratogennymi efektami: zwiększoną częstością wad serca u płodów szczurów oraz wrodzonym brakiem palców u królików. W badaniach na psach, przy dawkach 2,7 i 24 mg/kg mc./dobę, obserwowano przemijające zmiany w siatkówce, powiązane z farmakodynamicznym mechanizmem działania leku, bez trwałego uszkodzenia struktur oka. Długotrwałe podawanie iwabradyny nie wykazało istotnych klinicznie zmian ani działania rakotwórczego, co potwierdza bezpieczeństwo stosowania w terapii przewlekłej.
badania przedkliniczne, dawka terapeutyczna, działanie rakotwórcze, działanie teratogenne, iwabradyna, ocena ryzyka środowiskowego, organogeneza, płodność, potencjał genotoksyczny, prąd If, prąd Ih, stymulator serca, teratogenność, toksyczność po wielokrotnym podaniu, toksyczność reprodukcyjna, wada serca, wrodzony brak palców, zmiany siatkówkowe - Leksykon leków
Przedkliniczne dane o bezpieczeństwie – Gopten 0,5 0,5 mg
Przedkliniczne badania toksykologiczne trandolaprylu wykazały dawkozależne zmiany w rozwoju układu moczowego potomstwa, zwłaszcza poszerzenie miedniczek nerkowych przy dawkach ≥10 mg/kg mc./dobę u szczurów. Pomimo tych morfologicznych zmian, nie stwierdzono negatywnego wpływu na ogólny rozwój ani funkcjonowanie potomstwa. Badania mutagenności i karcinogenności potwierdziły brak działania mutagennego oraz rakotwórczego, co jest kluczowe dla oceny bezpieczeństwa długoterminowego stosowania leku, zwłaszcza w terapii przewlekłej nadciśnienia tętniczego i innych schorzeń układu sercowo-naczyniowego.
choroba układu sercowo-naczyniowego, działanie rakotwórcze, farmakoterapia, mutacja genetyczna, mutagenność, nadciśnienie tętnicze, poszerzona miedniczka nerkowa, potencjał karcinogenny, potencjał rakotwórczy, profil toksykologiczny, struktura nerki, toksyczny wpływ na rozrodczość, trandolapryl, układ moczowy