działanie rakotwórcze
Działanie rakotwórcze (kancerogenne) to zdolność substancji, czynnika fizycznego lub biologicznego do indukowania procesu nowotworowego. Substancje o takim działaniu nazywane są kancerogenami lub karcynogenami. Mogą one inicjować mutacje w DNA, promować proliferację komórek nowotworowych lub działać jako kofaktory w procesie kancerogenezy.
Mechanizm działania rakotwórczego obejmuje najczęściej uszkodzenie materiału genetycznego komórki, zaburzenia w procesach naprawy DNA, indukcję stresu oksydacyjnego, aktywację onkogenów lub inaktywację genów supresorowych nowotworów. Kancerogeny mogą działać bezpośrednio lub po metabolicznej aktywacji w organizmie.
Międzynarodowa Agencja Badań nad Rakiem (IARC) klasyfikuje substancje rakotwórcze w pięciu grupach, od udowodnionego działania rakotwórczego u ludzi (grupa 1), przez prawdopodobne (grupa 2A) i możliwe (grupa 2B), do niesklasyfikowanych pod względem rakotwórczości (grupa 3) oraz prawdopodobnie nierakotwórczych (grupa 4). Do znanych kancerogenów należą m.in. azbest, niektóre wirusy (np. HPV), promieniowanie jonizujące, aflatoksyny czy związki zawarte w dymie tytoniowym.
Powiązane wpisy
- Leksykon leków
Przedkliniczne dane o bezpieczeństwie – Vardenafil Holsten 20 mg
Przeprowadzone badania przedkliniczne wardenafilu w dawkach 5, 10 oraz 20 mg wykazały korzystny profil bezpieczeństwa leku Vardenafil Holsten. Ocena farmakologiczna nie ujawniła istotnych działań niepożądanych na układ sercowo-naczyniowy, ośrodkowy układ nerwowy ani układ oddechowy. Badania toksyczności po podaniu wielokrotnym nie wykazały istotnych zmian toksykologicznych, co potwierdza bezpieczeństwo stosowania leku w dłuższym okresie. Ponadto, testy genotoksyczności nie wykazały właściwości mutagennych ani aberracji chromosomowych, a badania rakotwórczości na modelach zwierzęcych nie wskazały na zwiększone ryzyko nowotworów.
- Leksykon leków
Przedkliniczne dane o bezpieczeństwie – Tadalafil Polpharma 5 mg
Przedkliniczne badania bezpieczeństwa tadalafilu wykazały brak działania teratogennego, embriotoksycznego i fetotoksycznego u szczurów i myszy przy dawkach sięgających 1000 mg/kg/dobę, co znacznie przekracza dawki terapeutyczne u ludzi. W badaniach rozwoju przed- i pourodzeniowego na szczurach dawka 30 mg/kg/dobę nie wywołała zauważalnych efektów, przy ekspozycji AUC około 18-krotnie wyższej niż u ludzi po standardowej dawce 20 mg. Nie stwierdzono również zaburzeń płodności u samców i samic szczurów, co wskazuje na brak negatywnego wpływu tadalafilu na zdolności reprodukcyjne w modelu zwierzęcym.
AUC, badania długoterminowe, badania farmakologiczne, badanie teratogenności, działanie embriotoksyczne, działanie fetotoksyczne, działanie rakotwórcze, działanie teratogenne, ekspozycja na lek, genotoksyczność, pole pod krzywą stężenia, rozwój przedurodzeniowy i pourodzeniowy, spermatogeneza, tadalafil, toksyczność po podaniu wielokrotnym, toksyczny wpływ na reprodukcję, zanik nabłonka kanalików nasiennych - Leksykon leków
Przedkliniczne dane o bezpieczeństwie – Estazolam Espefa 2 mg
Estazolam, będący pochodną benzodiazepiny, wykazuje stosunkowo niską toksyczność ostrą, z wartością LD50 wynoszącą 740 mg/kg u myszy oraz 3200 mg/kg u szczurów po podaniu doustnym. Objawy ostrego zatrucia obejmują senność, zaburzenia ruchowe oraz depresję oddechową. W badaniach przewlekłych, trwających 2 lata i obejmujących dawki od 0,5 do 10 mg/kg/dobę, nie zaobserwowano istotnych efektów toksycznych. Jednak w badaniach subchronicznych (21 dni) u szczurów, przy dawkach 5, 100 i 500 mg/kg/dobę, stwierdzono powiększenie wątroby oraz indukcję enzymów wątrobowych, w tym wzrost stężenia cytochromu P-450 oraz aktywności hydroksylazy, demetylazy i S-transferazy glutationu.
badania cytogenetyczne, cytochrom P-450, demetylaza, depresja oddechowa, działanie rakotwórcze, działanie teratogenne, estazolam, hydroksylaza, płodność, pochodna benzodiazepiny, podanie doustne, powiększenie wątroby, S-transferaza glutationu, toksyczność ostra i przewlekła, toksyczność przewlekła, układ enzymatyczny wątroby, wpływ na rozrodczość, zaburzenia ruchowe - Leksykon leków
Przedkliniczne dane o bezpieczeństwie – Corsib 5 mg
Przedkliniczne badania bezpieczeństwa bisoprololu fumaranu, stosowanego w dawkach terapeutycznych 2,5 mg, 5 mg oraz 10 mg (lek Corsib), nie wykazały istotnych zagrożeń dla układu sercowo-naczyniowego, oddechowego ani ośrodkowego układu nerwowego. Wielokrotne podawanie substancji nie powodowało specyficznych objawów toksyczności, a badania genotoksyczności nie potwierdziły potencjału mutagennego ani zdolności do indukcji aberracji chromosomowych. Długoterminowe testy rakotwórczości nie wykazały zwiększonego ryzyka nowotworów nawet przy dawkach wielokrotnie przekraczających terapeutyczne. Profil bezpieczeństwa bisoprololu jest zatem korzystny, co potwierdza brak klinicznie istotnych działań toksycznych przy standardowym stosowaniu.
aberracja chromosomowa, beta-adrenolityk, bisoprolol fumaran, działanie rakotwórcze, działanie teratogenne, genotoksyczność, malformacja strukturalna, opóźniony wzrost wewnątrzmaciczny, ośrodkowy układ nerwowy, resorpcja płodu, toksyczność po podaniu wielokrotnym, toksyczność reprodukcyjna, toksyczność rozwojowa, układ sercowo-naczyniowy, wada rozwojowa - Leksykon leków
Przedkliniczne dane o bezpieczeństwie – Nifuroksazyd 200 Hasco 200 mg
Przedkliniczne badania bezpieczeństwa nifuroksazydu wykazały potencjał mutagenny tej substancji, co wskazuje na możliwość indukowania zmian genetycznych przy długotrwałym stosowaniu. W dwuletnich badaniach na myszach i szczurach (50 myszy i 52 szczury obu płci w każdej grupie) podawano nifuroksazyd w dawkach 200, 600 oraz 1800 mg/kg mc./dobę, co odpowiadało dawkom 5400 mg/m² u myszy i 10 800 mg/m² u szczurów. Pomimo wykazanego potencjału mutagennego, nie zaobserwowano działania rakotwórczego u żadnego z badanych gatunków, co jest kluczowe dla oceny bezpieczeństwa leku.
badania długoterminowe, badania na gryzoniach, badania przedkliniczne, bezpieczeństwo stosowania, działanie mutagenne, działanie rakotwórcze, ekstrapolacja dawek, materiał genetyczny, nifuroksazyd, potencjał mutagenny, potencjał rakotwórczy, powierzchnia ciała, profil bezpieczeństwa, substancja czynna - Leksykon leków
Przedkliniczne dane o bezpieczeństwie – Mobilat (0,2 g + 1 g + 2 g)/100 g
Przedkliniczne badania bezpieczeństwa produktu leczniczego Mobilat koncentrują się na trzech składnikach aktywnych: kwasie salicylowym, mukopolisacharydowym polisiarczanie oraz ekstrakcie z kory nadnerczy. Kwas salicylowy wykazuje szybką penetrację przez skórę, zależną od formy farmaceutycznej, dawki, powierzchni aplikacji, czasu leczenia oraz stanu skóry. Toksyczność objawia się przy stężeniu w surowicy powyżej 30 mg/dl, jednak przy miejscowym stosowaniu żelu Mobilat nie osiąga się toksycznych poziomów. Brak jest jednoznacznych dowodów na mutagenność i kancerogenność kwasu salicylowego, choć wykazano potencjalne działanie teratogenne przy ekspozycji pozajelitowej u zwierząt. Mukopolisacharydowy polisiarczan, podawany domięśniowo przez 13 tygodni u psów i szczurów, powodował miejscowe podrażnienia oraz powiększenie narządów limfatycznych i wątroby, a w dawce 32 mg/kg wykazywał toksyczność zarodkową bez efektów teratogennych. Testy mutagenności tej substancji były negatywne, jednak brak jest danych dotyczących jej potencjału rakotwórczego.
absorpcja przezskórna, aplikacja zewnętrzna, działanie mutagenne, działanie rakotwórcze, działanie teratogenne, ekstrakt z kory nadnerczy, farmakokinetyka, gospodarka hormonalna, kortykosteroid, kwas salicylowy, mukopolisacharydowy polisiarczan, mutagenność, penetracja przez skórę, potencjał kancerogenny, powiększenie węzłów chłonnych, teratogenność, test aberracji chromosomalnych, test Amesa, toksyczność przewlekła, zatrucie kwasem salicylowym - Leksykon leków
Przedkliniczne dane o bezpieczeństwie – Vancomycin-MIP 1000 1000 mg
Przedkliniczne badania bezpieczeństwa chlorowodorku wankomycyny, stosowanego w formach Vancomycin-MIP 500 mg (500 000 j.m.) oraz 1000 mg (1 000 000 j.m.), wykazały brak działania mutagennego w testach genotoksyczności. Długoterminowe badania na modelach zwierzęcych nie potwierdziły potencjału rakotwórczego tego antybiotyku glikopeptydowego. W badaniach teratogennych, przeprowadzonych na szczurach (dawki do 200 mg/kg mc.) oraz królikach (dawki do 120 mg/kg mc.), nie zaobserwowano wad rozwojowych płodu, co wskazuje na niskie ryzyko teratogenności podczas ekspozycji w okresie organogenezy.
antybiotyk glikopeptydowy, bezpieczeństwo reprodukcyjne, chlorowodorek wankomycyny, działanie mutagenne, działanie rakotwórcze, działanie teratogenne, genotoksyczność, guz nowotworowy, mutacja genetyczna, okres okołoporodowy, okres poporodowy, organogeneza, płodność samca, potencjał rakotwórczy, rakotwórczość, roztwór do infuzji, teratogenność, test mutagenności, toksyczność reprodukcyjna, Vancomycin-MIP, wada rozwojowa płodu, zdrowie reprodukcyjne - Leksykon leków
Przedkliniczne dane o bezpieczeństwie – Rovamycine 1,5 mln j.m.
ROVAMYCINE, zawierający spiramycynę w dawkach 1,5 mln j.m. oraz 3 mln j.m. w formie tabletek powlekanych, charakteryzuje się ograniczoną dokumentacją przedkliniczną dotyczącą bezpieczeństwa stosowania. W oficjalnej charakterystyce produktu leczniczego brak jest szczegółowych danych dotyczących badań toksyczności ostrej, przewlekłej i subchronicznej, potencjalnego działania genotoksycznego, rakotwórczego oraz wpływu na reprodukcję i rozwój płodu. Ponadto, nie przedstawiono wyników badań farmakologicznych oceniających bezpieczeństwo spiramycyny w modelach zwierzęcych, co stanowi istotne ograniczenie w ocenie ryzyka przedklinicznego tego antybiotyku makrolidowego.
antybiotyk makrolidowy, badanie farmakologiczne, bezpieczeństwo stosowania, charakterystyka produktu leczniczego, dokumentacja rejestracyjna, doświadczenie kliniczne, działanie rakotwórcze, genotoksyczność, podmiot odpowiedzialny, Rovamycine, rozwój płodu, spiramycyna, tabletka powlekana, toksyczność ostra, toksyczność przewlekła - Leksykon leków
Przedkliniczne dane o bezpieczeństwie – Polinail 80 mg/g
Produkt leczniczy Polinail (80 mg/g, lakier do paznokci) zawierający cyklopiroks przeszedł szerokie badania przedkliniczne, które potwierdziły jego bezpieczeństwo stosowania. W badaniach toksyczności po podaniu wielokrotnym nie stwierdzono istotnych efektów toksycznych przy dawkach doustnych do 10 mg/kg mc. Badania genotoksyczności nie wykazały potencjału mutagennego ani aberracji chromosomowych, a testy na modelach zwierzęcych (szczury, króliki) nie potwierdziły działania rakotwórczego. W zakresie bezpieczeństwa reprodukcyjnego nie zaobserwowano toksycznego wpływu na zarodek i płód, choć u królików przy dawce 5 mg/ml odnotowano zmniejszenie wskaźnika płodności, co może sugerować ryzyko przy wyższych dawkach. Brak jest danych dotyczących długotrwałego wpływu na potomstwo.
aberracja chromosomowa, alkohol cetostearylowy, badanie farmakologiczne, badanie przedkliniczne, badanie toksykologiczne, cyklopiroks, działanie alergizujące, działanie drażniące, działanie kancerogenne, działanie rakotwórcze, efekt toksyczny, genotoksyczność, lakier leczniczy, pochodna chitozanu, postać farmaceutyczna, potencjał alergizujący, reakcja krzyżowa, substancja czynna, toksyczność po podaniu wielokrotnym, toksyczność pourodzeniowa, toksyczność reprodukcyjna, toksyczność zarodkowa, tolerancja miejscowa, tropomiozyna, uszkodzenie materiału genetycznego, wskaźnik płodności - Leksykon leków
Przedkliniczne dane o bezpieczeństwie – Voriconazol Polpharma 200 mg
W badaniach przedklinicznych worykonazol wykazał hepatotoksyczność już przy ekspozycji w osoczu odpowiadającej dawkom terapeutycznym stosowanym u ludzi, co wskazuje na wątrobę jako główny narząd docelowy toksyczności. Dodatkowo, u zwierząt laboratoryjnych (szczury, myszy, psy) zaobserwowano minimalne zmiany w nadnerczach przy podobnych poziomach ekspozycji. Standardowe testy farmakologiczne nie wykazały szczególnego zagrożenia dla ludzi, a badania genotoksyczności i rakotwórczości nie potwierdziły istotnego ryzyka. Jednakże, worykonazol wykazuje działanie teratogenne u szczurów oraz embriotoksyczne u królików przy ekspozycjach odpowiadających dawkom terapeutycznym, co wskazuje na potencjalne ryzyko uszkodzenia płodu u kobiet w ciąży.
- Leksykon leków
Przedkliniczne dane o bezpieczeństwie – Captopril Jelfa 12,5 mg
Przedkliniczne badania toksykologiczne kaptoprylu wykazały, że nerki są głównym narządem docelowym przy długotrwałym doustnym podawaniu leku u szczurów i małp, z obserwowanym odwracalnym uszkodzeniem nerek, szczególnie przy wyższych dawkach. Testy mutagenności in vitro i in vivo nie potwierdziły działania mutagennego, co wskazuje na brak indukcji mutacji genetycznych lub aberracji chromosomowych. Badania reprodukcyjne na różnych gatunkach zwierząt nie wykazały bezpośredniego działania embriotoksycznego lub teratogennego kaptoprylu, jednak jako inhibitor ACE może on opóźniać rozwój płodu, prowadząc do zwiększonej śmiertelności prenatalnej i postnatalnej oraz nieprawidłowości w rozwoju układu moczowego płodów.
aberracja chromosomowa, badanie mutagenności, działanie embriotoksyczne, działanie kancerogenne, działanie rakotwórcze, działanie teratogenne, inhibitor ACE, kaptopryl, nefropatia płodowa, nefrotoksyczność, obumarcie płodu, potencjał mutagenny, potencjał rakotwórczy, profil toksykologiczny, śmiertelność pourodzeniowa, śmiertelność przedurodzeniowa, toksyczność przewlekła, uszkodzenie nerek, wady wrodzone - Leksykon leków
Przedkliniczne dane o bezpieczeństwie – Ceftriaxone TZF 1 g
Przedkliniczne badania bezpieczeństwa ceftriaksonu, substancji czynnej produktu Ceftriaxone TZF, wykazały specyficzne działanie na układ żółciowy, szczególnie przy podawaniu wysokich dawek soli wapniowej u psów i małp, co skutkowało powstawaniem złogów i strątów w pęcherzyku żółciowym. Zjawisko to było jednak odwracalne po zaprzestaniu terapii. Badania nie wykazały toksycznego wpływu na funkcje rozrodcze ani genotoksycznego działania, co potwierdza brak negatywnego wpływu na materiał genetyczny. Warto podkreślić, że brak jest danych dotyczących potencjalnej rakotwórczości ceftriaksonu, gdyż nie przeprowadzono długoterminowych badań w tym zakresie.
- Leksykon leków
Przedkliniczne dane o bezpieczeństwie – Clindamycin hameln 150 mg/ml
Przedkliniczne badania bezpieczeństwa klindamycyny, w formie roztworu do wstrzykiwań o stężeniu 150 mg/ml, wykazały brak potencjału genotoksycznego, potwierdzone negatywnymi wynikami testu mikrojądrowego u szczurów oraz testu Amesa. Badania reprodukcyjne na modelach zwierzęcych (szczury i króliki) wykazały, że klindamycyna nie wywołuje toksyczności rozwojowej ani nie wpływa negatywnie na płodność przy dawkach nietoksycznych dla organizmu matczynego. Toksyczność obserwowano jedynie przy dawkach wywołujących toksyczność matczyną, co wskazuje na brak specyficznego działania teratogennego substancji.
działanie rakotwórcze, fosforan klindamycyny, genotoksyczność, infuzja, karcynogeneza, klindamycyna, mutacja powrotna, płodność, potencjał genotoksyczny, potencjał mutagenny, potencjał rakotwórczy, roztwór do wstrzykiwań, rozwój płodu, test Amesa, test mikrojądrowy, toksyczność matczyna, toksyczność reprodukcyjna, toksyczność rozwojowa, uszkodzenie płodu - Leksykon leków
Przedkliniczne dane o bezpieczeństwie – Aspargin 250 mg + 250 mg (17 mg Mg 2+ + 54 mg K+)
Produkt leczniczy Aspargin zawiera 17 mg jonów magnezu (w postaci 250 mg magnezu wodoroasparaginianu) oraz 54 mg jonów potasu (w postaci 250 mg potasu wodoroasparaginianu). Dane przedkliniczne dotyczące tego preparatu są ograniczone, jednak wiadomo, że zarówno jony Mg²⁺, K⁺, jak i kwas asparaginowy są naturalnie obecne w organizmie w stężeniach fizjologicznych. Hipermagnezemia manifestuje się toksycznością zależną od stężenia jonów magnezu w surowicy: do 1,5 mmol/l (36,4 mg/l) jest klinicznie bezobjawowa, powyżej 1,5 mmol/l pojawiają się pierwsze objawy hemodynamiczne, a stężenia >7,5 mmol/l mogą prowadzić do zaburzeń przewodnictwa przedsionkowo-komorowego i śmierci przez zatrzymanie akcji serca. W przypadku hiperkaliemii, stężenia potasu powyżej 6,5 mmol/l wywołują charakterystyczne zmiany elektrokardiograficzne i zaburzenia oddechowe, a około 9 mmol/l może skutkować zgonem z powodu zatrzymania akcji serca.
działanie rakotwórcze, genotoksyczność, hiperkaliemia, hipermagnezemia, jon magnezu, jon potasu, kwas asparaginowy, magnez wodoroasparaginian, potas wodoroasparaginian, wpływ na rozrodczość, zaburzenie hemodynamiczne, zaburzenie oddechowe, zaburzenie przewodnictwa przedsionkowo-komorowego, zaburzenie rytmu serca, zatrzymanie akcji serca, zatrzymanie czynności serca, zmiana elektrokardiograficzna - Leksykon leków
Przedkliniczne dane o bezpieczeństwie – Aflegan 7,5 mg/ml
Badania przedkliniczne ambroksolu chlorowodorku w roztworze do wstrzykiwań Aflegan (7,5 mg/ml) wykazały niski wskaźnik toksyczności ostrej oraz brak istotnych działań niepożądanych przy wielokrotnym podaniu doustnym w dawkach do 150 mg/kg mc./dobę u myszy, 50 mg/kg mc./dobę u szczurów, 40 mg/kg mc./dobę u królików oraz 10 mg/kg mc./dobę u psów. Podawanie dożylne w dawkach do 64 mg/kg mc./dobę u szczurów i do 120 mg/kg mc./dobę u psów przez 4 tygodnie nie wywołało ciężkich działań toksycznych ani zmian histopatologicznych. Badania reprodukcyjne nie wykazały embriotoksyczności ani teratogenności przy dawkach do 3000 mg/kg mc./dobę u szczurów i 200 mg/kg mc./dobę u królików, a dawki do 500 mg/kg mc./dobę nie zaburzały płodności. NOAEL dla rozwoju około- i pourodzeniowego u szczurów ustalono na poziomie 50 mg/kg mc./dobę, natomiast dawka 500 mg/kg mc./dobę wywołała nieznaczną toksyczność manifestującą się opóźnionym przyrostem masy ciała i zmniejszoną liczebnością miotu.
aberracja chromosomów, ambroksol chlorowodorek, badanie genotoksyczności, badanie rakotwórczości, działanie embriotoksyczne, działanie mutagenne, działanie niepożądane, działanie rakotwórcze, działanie teratogenne, działanie toksyczne, in vitro, in vivo, infuzja dożylna, narząd docelowy, NOAEL, podanie doustne, potencjał genotoksyczny, rozwój okołourodzeniowy, test Amesa, test mikrojądrowy, toksyczność ostra, toksyczność po wielokrotnym podaniu, toksyczność reprodukcyjna, wpływ na płodność, wpływ na reprodukcję, zmiana histopatologiczna - Leksykon substancji czynnych
Quaternium-15 – Przedkliniczne dane o bezpieczeństwie
Quaternium-15, obecny w plastrze do prób prowokacyjnych TRUE Test 36 w stężeniu 100 mikrogramów/cm² (81 mikrogramów/płatek), został poddany szczegółowej ocenie toksykologicznej w badaniach przedklinicznych. Wyniki tych badań nie wykazały istotnego ryzyka toksycznego przy stosowaniu w dawkach diagnostycznych charakterystycznych dla testów płatkowych. Pomimo obserwacji potencjalnego działania rakotwórczego u niektórych alergenów testowych w modelach zwierzęcych, krótkotrwała i punktowa ekspozycja na quaternium-15 w dawce diagnostycznej nie wiąże się z istotnym ryzykiem onkogennym w praktyce klinicznej. Ocena stosunku korzyści do ryzyka wskazuje na korzystny profil bezpieczeństwa tej substancji w warunkach diagnostycznych.
alergen diagnostyczny, badanie toksykologiczne, dane przedkliniczne, diagnostyczny test płatkowy, diagnostyka alergologiczna, działanie rakotwórcze, działanie toksyczne, kancerogenność, plaster do prób prowokacyjnych, quaternium-15, ryzyko onkogenne, stosunek korzyści do ryzyka, test płatkowy, toksyczność przewlekła, właściwość kancerogenna - Leksykon leków
Przedkliniczne dane o bezpieczeństwie – Cirrus Duo 5 mg + 120 mg
Przedkliniczne badania toksyczności produktu leczniczego Cirrus Duo, zawierającego 5 mg cetyryzyny dichlorowodorku oraz 120 mg pseudoefedryny chlorowodorku, wykazały brak istotnych działań toksycznych przy dawkach wielokrotnie przekraczających dawki terapeutyczne stosowane u ludzi. U szczurów nie zaobserwowano toksyczności przy dawkach ≥30 mg/kg mc./dobę (8-krotnie wyższych niż u ludzi), a u małp gatunku Cynomolgus przy dawkach 40 mg/kg mc./dobę (11-krotnie wyższych). Ekspozycja ogólnoustrojowa różniła się między gatunkami, z większą u małp i mniejszą u szczurów w porównaniu do ludzi. Badania reprodukcyjne u szczurów wykazały brak toksyczności przy dawce 40 mg/kg mc./dobę, jednak ze względu na niską ekspozycję ogólnoustrojową wyniki te nie mogą być w pełni ekstrapolowane na kobiety w ciąży i karmiące piersią. Ponadto, doustne dawki do 160 mg/kg mc./dobę (stosunek 1:24 cetyryzyna:pseudoefedryna) nie wpływały negatywnie na płodność samców i samic oraz nie oddziaływały niekorzystnie na rozwój zarodka, płodu i potomstwa.
cetyryzyna dichlorowodorek, ciąża, Cirrus Duo, dawka terapeutyczna, działanie klastogenne, działanie mutagenne, działanie rakotwórcze, działanie toksyczne, ekspozycja ogólnoustrojowa, karmienie piersią, płodność, potencjał mutagenny i rakotwórczy, pseudoefedryna chlorowodorek, toksyczność, toksyczność reprodukcyjna, uszkodzenie chromosomów - Leksykon leków
Przedkliniczne dane o bezpieczeństwie – Oxynador 20 mg + 10 mg
Analiza danych przedklinicznych dotyczących kombinacji oksykodonu chlorowodorku i naloksonu chlorowodorku wskazuje na brak kompleksowych badań nad toksycznym wpływem na rozrodczość tej specyficznej kombinacji. Badania oksykodonu wykazały brak negatywnego wpływu na płodność i wczesny rozwój zarodkowy u szczurów przy dawkach do 8 mg/kg masy ciała oraz brak indukcji wad rozwojowych u szczurów i królików przy dawkach odpowiednio do 8 mg/kg i 125 mg/kg masy ciała. W dawce 6 mg/kg/dobę odnotowano zmniejszenie masy ciała potomstwa F1 oraz ciężarnych samic, z NOAEL ustalonym na poziomie 2 mg/kg masy ciała. Nalokson, podawany doustnie w dużych dawkach (do 800 mg/kg/dobę), nie wykazał działania teratogennego, choć przy tych wysokich dawkach obserwowano zwiększoną śmiertelność noworodków szczurzych, związanych z toksycznością u matek.
dawka terapeutyczna, działanie klastogenne, działanie mutagenne, działanie niepożądane, działanie rakotwórcze, działanie teratogenne, efekt farmakologiczny, NOAEL, nowotwór, oksykodon i nalokson, profil bezpieczeństwa leku, rozwój pourodzeniowy, rozwój zarodkowy, toksyczność, toksyczność reprodukcyjna, toksyczność zarodkowa, uszkodzenie chromosomu, wady rozwojowe - Leksykon leków
Przedkliniczne dane o bezpieczeństwie – Emoxen 500 mg + 20 mg
Preparat Emoxen zawiera naproksen (500 mg) oraz ezomeprazol (20 mg), które działają synergistycznie, łącząc efekt przeciwzapalny z ochroną błony śluzowej przewodu pokarmowego. Przedkliniczne badania bezpieczeństwa obu substancji wykazały brak istotnych interakcji farmakologicznych, farmakokinetycznych czy toksykologicznych między nimi. Naproksen, jako niesteroidowy lek przeciwzapalny, wykazuje działania niepożądane związane z zahamowaniem syntezy prostaglandyn, takie jak podrażnienie błony śluzowej żołądka i jelit oraz nefrotoksyczność. W modelach zwierzęcych podawanie naproksenu w trzecim trymestrze ciąży powodowało trudności porodowe, co jest typowe dla tej klasy leków ze względu na wpływ na syntezę prostaglandyn.
błona śluzowa przewodu pokarmowego, działanie przeciwzapalne, działanie rakotwórcze, ezomeprazol, genotoksyczność, hipergastrynemia, hiperplazja komórek ECL, inhibitor pompy protonowej, interakcja farmakologiczna, komórki enterochromaffinopodobne, naproksen, niesteroidowy lek przeciwzapalny, podrażnienie przewodu pokarmowego, rakowiak, synteza prostaglandyn, toksyczność wielokrotnego podania, toksykologia, trymestr ciąży, uszkodzenie nerek, wydzielanie kwasu solnego, zapalenie błony śluzowej - Leksykon leków
Przedkliniczne dane o bezpieczeństwie – Apixaban Aurovitas 5 mg
Przedkliniczne badania apiksabanu, substancji czynnej leku Apixaban Aurovitas, wykazały akceptowalny profil bezpieczeństwa farmakologicznego bez istotnych zagrożeń dla kluczowych układów organizmu. W badaniach toksyczności dawki powtórzonej obserwowano efekty zgodne z mechanizmem działania apiksabanu na parametry krzepnięcia krwi, w tym nieznaczne krwawienia, jednak wyniki te należy interpretować ostrożnie ze względu na różnice międzygatunkowe. Testy genotoksyczności nie wykazały mutagenności ani zdolności do indukcji aberracji chromosomowych, a badania długoterminowe nie potwierdziły potencjału karcinogennego. Ponadto, apiksaban nie wykazywał toksycznego wpływu na płodność, rozwój zarodkowo-płodowy ani profil toksykologiczny u młodych zwierząt laboratoryjnych, co sugeruje niskie ryzyko dla populacji pediatrycznej i reprodukcyjnej.
aberracja chromosomowa, aktywny transport, apiksaban, AUC, bezpieczeństwo farmakologiczne, Cmax, działanie rakotwórcze, działanie teratogenne, genotoksyczność, krwawienie, krzepnięcie krwi, mechanizm działania farmakodynamiczny, parametry farmakokinetyczne, parametry reprodukcyjne, populacja pediatryczna, potencjał karcinogenny, potencjał mutagenny, potencjał onkogenny, profil bezpieczeństwa farmakologicznego, profil toksykologiczny, przenikanie do mleka - Leksykon leków
Przedkliniczne dane o bezpieczeństwie – Rivaroxaban Medreg 15 mg
Przedkliniczne badania rywaroksabanu wykazały akceptowalny profil bezpieczeństwa w standardowych testach farmakologicznych, obejmujących toksyczność po podaniu jednokrotnym, fototoksyczność, genotoksyczność oraz potencjalne działanie rakotwórcze. W badaniach toksyczności po podaniu wielokrotnym zaobserwowano wzrost stężeń immunoglobulin IgG i IgA w osoczu szczurów przy ekspozycji o znaczeniu klinicznym, co wiąże się z farmakodynamicznym mechanizmem działania leku. Nie stwierdzono wpływu na płodność samców i samic szczurów, jednakże rywaroksaban wykazywał toksyczny wpływ na reprodukcję, manifestujący się powikłaniami krwotocznymi, poronieniami, zaburzeniami kostnienia, zmianami w wątrobie płodu oraz zwiększoną częstością wad rozwojowych, co wskazuje na potencjalne ryzyko stosowania w ciąży.
aktywność farmakodynamiczna, antykoagulant, badanie farmakologiczne bezpieczeństwa, działanie rakotwórcze, działanie toksyczne, efekt krwotoczny, genotoksyczność, immunoglobulina, krwawienie okołoporodowe, łożysko, narząd docelowy, plamka wątrobowa, poronienie, powikłanie krwotoczne, rywaroksaban, toksyczność reprodukcyjna, toksyczność rozwojowa, toksyczność wielokrotnego podania, wada rozwojowa, wątroba płodu, zaburzenie kostnienia - Leksykon substancji czynnych
Nasiono muszkatołowca – Przedkliniczne dane o bezpieczeństwie
Nasiono muszkatołowca (Myristica fragrans Houtt.) jest składnikiem produktu leczniczego Melisana Klosterfrau Original, występującym w ilości 71 mg na 100 ml produktu, który zawiera 66,8% (V/V) etanolu oraz 13 różnych surowców roślinnych. W dokumentacji produktu brak jest danych przedklinicznych dotyczących bezpieczeństwa stosowania nasiona muszkatołowca, w tym informacji o toksyczności ostrej i przewlekłej, genotoksyczności, działaniu rakotwórczym czy wpływie na reprodukcję. Nasiono muszkatołowca jest obecne w podobnej ilości jak inne składniki, np. owoce pieprzu czarnego (71 mg/100 ml). Brak szczegółowych badań przedklinicznych dotyczących nasiona muszkatołowca w kontekście Melisana Klosterfrau Original podkreśla konieczność przeprowadzenia dodatkowych analiz w celu pełnej oceny profilu bezpieczeństwa tego składnika. Produkt dostępny jest w formie płynu doustnego oraz płynu na skórę, co może wpływać na farmakokinetykę i metabolizm zawartych substancji, w tym nasiona muszkatołowca, co wymaga uwzględnienia przy ocenie ryzyka i korzyści stosowania preparatu.
bezpieczeństwo przedkliniczne, działanie rakotwórcze, genotoksyczność, Melisana Klosterfrau Original, Myristica fragrans, nasiono muszkatołowca, olejek lotny, owoc pieprzu czarnego, płyn doustny, płyn na skórę, profil bezpieczeństwa, surowiec roślinny, toksyczność ostra i przewlekła, wpływ na reprodukcję - Leksykon substancji czynnych
Benserazyd – Przedkliniczne dane o bezpieczeństwie
Benserazyd, stosowany w połączeniu z lewodopą w leczeniu choroby Parkinsona (preparaty Xevoben, Xevoben XR), wykazuje w badaniach przedklinicznych toksyczność zależną od dawki. U szczurów podawanie kombinacji doustnie powodowało zmiany szkieletowe związane z niezarośnięciem chrząstek nasadowych, obserwowane wyłącznie u zwierząt w fazie wzrostu. U psów duże dawki lewodopy z benserazydem indukowały hepatotoksyczność (wzrost aktywności enzymów wątrobowych, stłuszczenie wątroby, wydłużenie czasu protrombinowego) oraz zmniejszenie ilości tkanek krwiotwórczych w szpiku kostnym. Test Amesa nie wykazał mutagenności obu substancji, jednak brak jest rozszerzonych badań genotoksyczności i standardowych badań rakotwórczości, co stanowi istotną lukę w ocenie długoterminowego bezpieczeństwa stosowania benserazydu.
aberracja chromosomowa, badanie rakotwórczości, benserazyd, choroba Parkinsona, chrząstka nasadowa, czas protrombinowy, działanie rakotwórcze, działanie teratogenne, enzym wątrobowy, genotoksyczność, hepatotoksyczność, lewodopa, mutacja genetyczna, organogeneza, stłuszczenie wątroby, szpik kostny, test Amesa, test mikrojądrowy, tkanka krwiotwórcza, toksyczność matczyna, toksyczność reprodukcyjna, układ krwiotwórczy, uszkodzenie DNA, zgon wewnątrzmaciczny, zwyrodnienie kości - Leksykon leków
Przedkliniczne dane o bezpieczeństwie – Fungizone 50 mg
Amfoterycyna B, dostępna w postaci proszku do sporządzania roztworu do infuzji (Fungizone, 50 mg), jest stosowana w leczeniu ciężkich zakażeń grzybiczych. Jednakże, dane przedkliniczne dotyczące jej bezpieczeństwa są ograniczone, gdyż nie przeprowadzono standardowych badań oceniających potencjał rakotwórczy, mutagenny ani wpływ na reprodukcję. Brak jest długoterminowych badań na modelach zwierzęcych dotyczących karcynogenności, a także testów genotoksyczności takich jak test Amesa, test aberracji chromosomowych czy test mikrojądrowy. Ponadto, nie wykonano badań oceniających wpływ amfoterycyny B na płodność samców i samic zwierząt doświadczalnych, co uniemożliwia pełną ocenę ryzyka toksycznego wpływu na funkcje rozrodcze.
- Leksykon leków
Przedkliniczne dane o bezpieczeństwie – Mirexan 150 mg
Przedkliniczne badania dabigatranu eteksylanu (substancji czynnej Mirexanu) wykazały, że toksyczność po wielokrotnym podaniu jest głównie związana z nasilonym działaniem farmakodynamicznym przeciwkrzepliwym. W badaniach reprodukcyjnych zaobserwowano istotny wpływ na płodność samic przy dawce 70 mg/kg, co stanowi pięciokrotność ekspozycji klinicznej, objawiający się zmniejszeniem liczby zagnieżdżeń i zwiększoną utratą zapłodnionych jaj. U szczurów i królików, przy dawkach toksycznych dla matek (5-10-krotność ekspozycji klinicznej), stwierdzono zmniejszenie masy i przeżywalności płodów oraz wzrost wad rozwojowych, powiązanych z toksycznością matczyną. W badaniach pre- i postnatalnych dawki czterokrotnie przekraczające ekspozycję kliniczną powodowały zwiększoną umieralność płodów.
aktywność farmakologiczna, badanie toksyczności, dabigatran eteksylat, działanie farmakodynamiczne, działanie guzotwórcze, działanie przeciwkrzepliwe, działanie rakotwórcze, efekt przeciwkrzepliwy, genotoksyczność, incydent krwawienia, rozwój prenatalny i postnatalny, substancja czynna, toksyczność matczyna, toksyczność wielokrotnej dawki, umieralność płodów, utrata zapłodnionego jaja, wada rozwojowa płodu, zagnieżdżenie zapłodnionego jaja - Leksykon leków
Przedkliniczne dane o bezpieczeństwie – Locoid 1 mg/ml
Dostępne dane przedkliniczne dotyczące stosowania 17-maślanu hydrokortyzonu (Hydrocortisoni butyras) w roztworze na skórę o stężeniu 1 mg/ml są ograniczone, jednak badania na modelach zwierzęcych wykazały potencjalne działania teratogenne przy ekspozycji na duże dawki w okresie ciąży. Zaobserwowano dwa główne efekty niepożądane: rozszczep podniebienia oraz zahamowanie wzrostu wewnątrzmacicznego płodów, co wskazuje na ryzyko zaburzeń rozwojowych przy wysokim narażeniu na kortykosteroidy miejscowe u ciężarnych samic zwierząt.
17-maślan hydrokortyzonu, działanie rakotwórcze, genotoksyczność, Hydrocortisoni butyras, kortykosteroid, Locoid, profil bezpieczeństwa, rozszczep podniebienia, roztwór na skórę, substancja aktywna, toksyczność ostra, toksyczność przewlekła, wada rozwojowa, wpływ na płodność, zahamowanie wzrostu wewnątrzmacicznego - Leksykon leków
Przedkliniczne dane o bezpieczeństwie – Gentamycin KRKA 40 mg/ml
Dane przedkliniczne dotyczące siarczanu gentamycyny (Gentamycin Krka 40 mg/ml) wykazały zróżnicowaną toksyczność ostrą zależną od drogi podania i gatunku zwierząt, z DL50 wynoszącą >5 g/kg mc. przy podaniu doustnym, a najniższą dla drogi dożylnej (83-98 mg/kg mc. u szczurów, 22-77 mg/kg mc. u myszy). W badaniach wielokrotnego podawania odnotowano nefrotoksyczność i uszkodzenia tkanek, zwłaszcza przy podaniu dożylnym (5-15 mg/kg mc. u szczurów, 3-30 mg/kg mc. u psów) oraz domięśniowym (20-160 mg/kg mc. u szczurów), gdzie obserwowano martwicę kanalików nerkowych i uszkodzenia mięśni. Podanie podskórne u kotów (50-100 mg/kg mc.) wywołało toksyczne uszkodzenia narządu równowagi, prowadzące do śmierci zwierząt przy dawce 100 mg/kg mc. W badaniach rozrodczości stwierdzono nefrotoksyczność u potomstwa szczurów przy dawce 75 mg/kg mc., natomiast u świnek morskich zmiany były przemijające przy dawce 4 mg/kg mc. Nie wykazano działania mutagennego ani kancerogennego siarczanu gentamycyny.
antybiotyk aminoglikozydowy, dawka letalna, dehydrogenaza mleczanowa, działanie nefrotoksyczne, działanie rakotwórcze, martwica kanalików nerkowych, monitorowanie funkcji nerek, niezborność ruchów, ototoksyczność, podawanie leku, potencjał genotoksyczny, potencjał mutagenny, siarczan gentamycyny, toksyczność narządu równowagi, toksyczność rozwojowa, uszkodzenie narządu słuchu, zaburzenie czynności nerek - Leksykon leków
Przedkliniczne dane o bezpieczeństwie – Veletri 1,5 mg
Przedkliniczne badania bezpieczeństwa epoprostenolu sodowego (substancji czynnej VELETRI) obejmowały konwencjonalne testy farmakologiczne, toksykologiczne po wielokrotnym podaniu, oceny genotoksyczności oraz wpływu na rozród i rozwój potomstwa. Wyniki tych badań nie wykazały istotnych zagrożeń dla ludzi, co potwierdza akceptowalny profil bezpieczeństwa leku. Brak działania mutagennego i cytogenetycznego podkreśla bezpieczeństwo stosowania epoprostenolu, zwłaszcza w terapii długoterminowej u pacjentów z przewlekłymi schorzeniami, takimi jak nadciśnienie płucne. Dane dotyczące wpływu na rozród są korzystne, jednak należy zachować ostrożność przy ekstrapolacji wyników na populację kobiet w ciąży i w wieku rozrodczym.
badanie cytogenetyczne, badanie farmakologiczne, badanie przedkliniczne, choroba nowotworowa, działanie genotoksyczne, działanie rakotwórcze, epoprostenol sodowy, nadciśnienie płucne, potencjał genotoksyczny, potencjał rakotwórczy, profil bezpieczeństwa, substancja czynna, test mutagenności, toksyczność po podaniu wielokrotnym, toksyczny wpływ na rozród, VELETRI - Leksykon substancji czynnych
Gancyklowir – Przedkliniczne dane o bezpieczeństwie
Gancyklowir wykazuje istotne działanie mutagenne, klastogenne oraz rakotwórcze potwierdzone w badaniach przedklinicznych na modelach zwierzęcych i komórkowych. Mutagenność stwierdzono w testach na komórkach chłoniaka myszy przy dawce 7500-krotnie wyższej niż ekspozycja u pacjentów stosujących Virgan, natomiast działanie klastogenne potwierdzono w teście mikrojąderkowym u myszy przy dawce dożylnej 50 mg/kg, co odpowiada 15000-krotnie wyższemu stężeniu w osoczu niż u ludzi. Długotrwała ekspozycja doustna myszy na dawkę 20 mg/kg (50-krotnie wyższą niż u pacjentów) wykazała działanie rakotwórcze. Ponadto gancyklowir wykazuje toksyczność na układ rozrodczy, powodując zaburzenia płodności i teratogenność u zwierząt, z hamowaniem czynności gonad przy dawkach wielokrotnie przekraczających ekspozycję kliniczną (od 12- do 3000-krotnych). U samców myszy obserwowano zaburzenia rozrodczości przy dawce 60-krotnie wyższej, a u królików teratogenność przy dawce 100-krotnie wyższej niż u pacjentów stosujących Virgan.
badanie genotoksyczności, czynnik rakotwórczy, działanie klastogenne, działanie mutagenne, działanie rakotwórcze, działanie teratogenne, działanie toksyczne, ekspozycja ogólnoustrojowa, gancyklowir, komórki chłoniaka myszy, mutagenność, potencjał mutagenny, test mikrojąderkowy, toksyczność miejscowa, toksyczność reprodukcyjna, układ rozrodczy męski, układ rozrodczy żeński, zaburzenie płodności, zahamowanie spermatogenezy - Leksykon leków
Przedkliniczne dane o bezpieczeństwie – Esotkaleno 50 mg
Na podstawie dostępnych danych przedklinicznych dotyczących prednizonu, nie stwierdzono istotnego ryzyka toksycznego ani genotoksycznego u ludzi. W badaniach toksyczności ostrej u szczurów określono LD50 na poziomie 240 mg/kg masy ciała po jednorazowym podaniu. Długotrwałe podawanie prednizolonu w dawkach 33 mg/kg m.c. u szczurów wywoływało zmiany w komórkach wysp trzustkowych Langerhansa, natomiast u królików dawki 2-3 mg/kg m.c./dobę przez 2-4 tygodnie powodowały uszkodzenie wątroby. Martwica mięśni obserwowana była u świnek morskich (0,5-5 mg/kg m.c.) oraz psów (4 mg/kg m.c.) po kilku tygodniach terapii. Badania rozwojowe na myszach, chomikach i królikach wykazały teratogenne działanie prednizolonu, w tym rozszczep wargi i podniebienia oraz anomalie czaszki i szczęki u szczurów po podaniu parenteralnym. Ponadto, długotrwałe stosowanie dużych dawek (30 mg/dobę) prowadziło do odwracalnych zaburzeń spermatogenezy.
działanie histotoksyczne, działanie mutagenne i karcynogenne, działanie rakotwórcze, genotoksyczność, glikokortykosteroid, LD50, martwica mięśni, opóźnienie wzrostu wewnątrzmacicznego, prednizolon, prednizon, rozszczep wargi i podniebienia, toksyczność ostra, toksyczność po podaniu wielokrotnym, toksyczny wpływ na reprodukcję, uszkodzenie wątroby, wyspa trzustkowa Langerhansa, zaburzenie spermatogenezy - Leksykon leków
Przedkliniczne dane o bezpieczeństwie – Sitagliptin Aflofarm 100 mg
Przedkliniczne badania bezpieczeństwa sytagliptyny wykazały toksyczne efekty na wątrobę i nerki u gryzoni jedynie przy ekspozycji przekraczającej 58-krotnie poziomy terapeutyczne stosowane u ludzi, natomiast przy 19-krotnym narażeniu nie stwierdzono niekorzystnych zmian. U szczurów obserwowano nieprawidłowości w rozwoju siekaczy przy 67-krotnym narażeniu, jednak bez wpływu na uzębienie przy 58-krotnym. U psów przy około 23-krotnym narażeniu wystąpiły przemijające objawy neurotoksyczne oraz niewielkie zwyrodnienie mięśni szkieletowych, nieobecne przy 6-krotnym narażeniu, co wskazuje na szeroki margines bezpieczeństwa. Badania genotoksyczności i karcynogenności nie wykazały mutagenności ani działania rakotwórczego u myszy, a zwiększona częstość nowotworów wątroby u szczurów pojawiła się tylko przy ekspozycji >58-krotnej i była powiązana z hepatotoksycznością, co nie ma istotnego znaczenia klinicznego dla ludzi.
Analizy wpływu na reprodukcję nie wykazały negatywnego oddziaływania na płodność szczurów, a jedynie przy narażeniu >29-krotnym zaobserwowano niewielkie zniekształcenia żeber u płodów oraz toksyczność u królików, co nie przekłada się na ryzyko kliniczne przy dawkach terapeutycznych. Sytagliptyna przenika do mleka karmiących samic szczurów z wskaźnikiem mleko/osocze 4:1, co należy uwzględnić przy stosowaniu u kobiet karmiących piersią. Podsumowując, sytagliptyna charakteryzuje się korzystnym profilem bezpieczeństwa z szerokim marginesem terapeutycznym, a wszystkie działania toksyczne występowały przy wielokrotnie wyższych niż kliniczne poziomach ekspozycji, co sugeruje niskie ryzyko działań niepożądanych u pacjentów stosujących lek Sitagliptin Aflofarm.
ataksja, działanie rakotwórcze, genotoksyczność, gruczolak wątroby, hepatotoksyczność, karcynogenność, margines bezpieczeństwa, neurotoksyczność, nowotwór wątroby, potencjał mutagenny, sytagliptyna, toksyczność, toksyczność matczyna, toksyczność reprodukcyjna, toksyczność sytagliptyny, toksyczność wątrobowo-nerkowa, wskaźnik mleko/osocze, zniekształcenie żeber, zwyrodnienie mięśni szkieletowych - Leksykon leków
Przedkliniczne dane o bezpieczeństwie – Formetic 850 mg
Przedkliniczne badania bezpieczeństwa metforminy chlorowodorku, substancji czynnej preparatu Formetic 850 mg, wykazały brak istotnych działań niepożądanych w konwencjonalnych testach farmakologicznych, obejmujących układ sercowo-naczyniowy, oddechowy oraz ośrodkowy układ nerwowy. Długoterminowe badania toksyczności po wielokrotnym podaniu nie ujawniły efektów toksycznych, co potwierdza bezpieczeństwo stosowania leku zgodnie z zaleceniami. Testy genotoksyczności, w tym mutacje genowe in vitro, aberracje chromosomowe oraz uszkodzenia DNA in vivo, dały wyniki negatywne, wskazując na brak potencjału genotoksycznego metforminy. Ponadto, badania rakotwórczości nie wykazały zwiększonego ryzyka nowotworów nawet przy długotrwałej ekspozycji na substancję.
aberracja chromosomowa, badanie genotoksyczności, bezpieczeństwo farmakologiczne, cukrzyca typu 2, działanie rakotwórcze, działanie teratogenne, metformina chlorowodorek, mutacja genowa in vitro, ośrodkowy układ nerwowy, potencjał genotoksyczny, rozrodczość, rozwój pourodzeniowy, rozwój zarodkowo-płodowy, toksyczność wielokrotnego podania, układ sercowo-naczyniowy, uszkodzenie DNA, wada rozwojowa, życie płodowe - Leksykon substancji czynnych
N,N-2-dimetyloamino-2-propanol – Przedkliniczne dane o bezpieczeństwie
Substancja N,N-2-dimetyloamino-2-propanol, składnik kompleksu inozyny pranobeksu w preparacie Eloprine, wykazuje niski profil toksyczności w badaniach ostrej, podostrej i przewlekłej toksyczności na różnych gatunkach zwierząt (myszy, szczury, psy, koty, małpy). Maksymalna badana dawka wynosiła 1500 mg/kg mc./dobę, co stanowi 50-krotność dawki terapeutycznej stosowanej u ludzi (100 mg/kg mc./dobę). Wartość LD50 była znacznie wyższa niż dawki kliniczne, potwierdzając szeroki margines bezpieczeństwa. Długoterminowe badania na myszach i szczurach nie wykazały działania rakotwórczego, a testy mutagenności in vivo i in vitro (na ludzkich limfocytach) nie potwierdziły właściwości mutagennych substancji.
badanie in vitro, badanie in vivo, badanie przedkliniczne, badanie toksyczności, badanie toksykologiczne, dawka śmiertelna LD50, działanie rakotwórcze, działanie teratogenne, embriotoksyczność, inozyna pranobeksu, limfocyt krwi obwodowej, margines bezpieczeństwa, N, N-2-dimetyloamino-2-propanol, potencjał genotoksyczny, potencjał mutagenny, potencjał rakotwórczy, rozwój embrionalny, rozwój płodowy, teratogenność, toksyczność okołoporodowa, toksyczność ostra, toksyczność podostra, toksyczność przewlekła, zaburzenia czynności reprodukcyjnych