Przedkliniczne dane o bezpieczeństwie
Mobilat (0,2 g + 1 g + 2 g)/100 g

Przedkliniczne badania bezpieczeństwa produktu leczniczego Mobilat koncentrują się na trzech składnikach aktywnych: kwasie salicylowym, mukopolisacharydowym polisiarczanie oraz ekstrakcie z kory nadnerczy. Kwas salicylowy wykazuje szybką penetrację przez skórę, zależną od formy farmaceutycznej, dawki, powierzchni aplikacji, czasu leczenia oraz stanu skóry. Toksyczność objawia się przy stężeniu w surowicy powyżej 30 mg/dl, jednak przy miejscowym stosowaniu żelu Mobilat nie osiąga się toksycznych poziomów. Brak jest jednoznacznych dowodów na mutagenność i kancerogenność kwasu salicylowego, choć wykazano potencjalne działanie teratogenne przy ekspozycji pozajelitowej u zwierząt. Mukopolisacharydowy polisiarczan, podawany domięśniowo przez 13 tygodni u psów i szczurów, powodował miejscowe podrażnienia oraz powiększenie narządów limfatycznych i wątroby, a w dawce 32 mg/kg wykazywał toksyczność zarodkową bez efektów teratogennych. Testy mutagenności tej substancji były negatywne, jednak brak jest danych dotyczących jej potencjału rakotwórczego.

Przedkliniczne dane o bezpieczeństwie stosowania leku Mobilat

Przedkliniczne dane dotyczące bezpieczeństwa stosowania produktu leczniczego Mobilat obejmują wyniki badań nad trzema głównymi składnikami aktywnymi: kwasem salicylowym, mukopolisacharydowym polisiarczanem oraz ekstraktem z kory nadnerczy. Dane te dostarczają istotnych informacji na temat potencjalnych zagrożeń związanych ze stosowaniem leku w warunkach klinicznych.1

Kwas salicylowy – dane przedkliniczne

Farmakokinetyka kwasu salicylowego była przedmiotem licznych badań zarówno na modelach zwierzęcych, jak i u ludzi. Wykazały one, że substancja ta charakteryzuje się szybką penetracją przez skórę, której stopień jest zależny od podłoża oraz od innych czynników, takich jak stan skóry pacjenta. To właśnie od tych parametrów zależy ryzyko wystąpienia ewentualnych działań toksycznych przy aplikacji zewnętrznej.2

Zatrucie kwasem salicylowym przy stosowaniu zewnętrznym występuje rzadko i jest uzależnione od kilku czynników:

  • Formy farmaceutycznej – rodzaj podłoża wpływa na szybkość penetracji
  • Ilości zaaplikowanego salicylanu – większa dawka zwiększa ryzyko działań niepożądanych
  • Powierzchni leczonego obszaru – aplikacja na większą powierzchnię zwiększa wchłanianie
  • Czasu i częstotliwości leczenia – dłuższy czas kontaktu i częstsza aplikacja zwiększają ekspozycję
  • Stanu dermatologicznego skóry – uszkodzona bariera naskórkowa zwiększa wchłanianie

Istotne jest, że objawy zatrucia można zaobserwować jedynie wtedy, gdy stężenie substancji w surowicy krwi przekroczy 30 mg/dl w wyniku absorpcji przezskórnej.3

Należy zaznaczyć, że nie przeprowadzono badań dotyczących przewlekłego stosowania kwasu salicylowego na skórę u zwierząt. Dostępna rozległa literatura naukowa nie dostarcza jednoznacznych dowodów na działanie mutagenne tej substancji. Brakuje również danych z długoterminowych badań na zwierzętach, które mogłyby ocenić potencjał kancerogenny kwasu salicylowego.4

W badaniach na różnych gatunkach zwierząt wykazano, że salicylany mogą wykazywać działanie teratogenne przy regularnym stosowaniu. Obserwowano zaburzenia zagnieżdżania zarodków, działanie toksyczne na zarodki i płody, a także zaburzenia zdolności uczenia się potomstwa po ekspozycji pozajelitowej. Jednakże przy miejscowym stosowaniu, jakim jest aplikacja żelu Mobilat, nie osiąga się stężeń w osoczu mających znaczenie toksykologiczne, dlatego przy prawidłowym zastosowaniu nie oczekuje się wystąpienia działań toksycznych.5

Mukopolisacharydowy polisiarczan – dane przedkliniczne

Badania toksyczności przewlekłej mukopolisacharydowego polisiarczanu przeprowadzone na psach i szczurach trwały ponad 13 tygodni i obejmowały podanie domięśniowe substancji. W ich wyniku zaobserwowano:

Powyższe objawy świadczą o reakcji organizmu na przewlekłe podawanie substancji.6

Ocena teratogenności oraz toksyczności mukopolisacharydowego polisiarczanu przeprowadzona na zarodkach szczurów i królików wykazała, że w dawce 32 mg/kg substancja ta wykazuje działanie toksyczne dla zarodków, co objawiało się:

  • Zmniejszoną masą ciała zarodków
  • Zwiększoną częstością resorpcji
  • Zmniejszoną przeżywalnością płodów

Należy jednak podkreślić, że nie stwierdzono w tych badaniach działania teratogennego, które prowadziłoby do występowania wad rozwojowych u płodów.7

Badania mutagenności mukopolisacharydowego polisiarczanu przeprowadzone z wykorzystaniem testu Amesa oraz testu aberracji chromosomalnych nie wykazały działania mutagennego tej substancji. Brak jest natomiast danych dotyczących potencjalnego działania rakotwórczego, gdyż nie przeprowadzono odpowiednich badań w tym kierunku.8

Ekstrakt z kory nadnerczy – dane przedkliniczne

Hormony kory nadnerczy zawarte w ekstrakcie wykazują strukturalne podobieństwo do fizjologicznie występujących w organizmie kortykosteroidów. Istotny z punktu widzenia bezpieczeństwa stosowania jest fakt, że ilość hormonów kory nadnerczy, która może zostać wchłonięta po aplikacji produktu Mobilat, jest na tyle niewielka, że nie powoduje zmian fizjologicznych stężeń kortykosteroidów w organizmie.9 Oznacza to, że stosowanie żelu Mobilat nie zaburza naturalnej gospodarki hormonalnej organizmu w zakresie stężenia kortykosteroidów.

  1. 21.04.2026
  2. www.leksykon.com.pl