Przedkliniczne dane o bezpieczeństwie
Estazolam Espefa 2 mg

Estazolam, będący pochodną benzodiazepiny, wykazuje stosunkowo niską toksyczność ostrą, z wartością LD50 wynoszącą 740 mg/kg u myszy oraz 3200 mg/kg u szczurów po podaniu doustnym. Objawy ostrego zatrucia obejmują senność, zaburzenia ruchowe oraz depresję oddechową. W badaniach przewlekłych, trwających 2 lata i obejmujących dawki od 0,5 do 10 mg/kg/dobę, nie zaobserwowano istotnych efektów toksycznych. Jednak w badaniach subchronicznych (21 dni) u szczurów, przy dawkach 5, 100 i 500 mg/kg/dobę, stwierdzono powiększenie wątroby oraz indukcję enzymów wątrobowych, w tym wzrost stężenia cytochromu P-450 oraz aktywności hydroksylazy, demetylazy i S-transferazy glutationu.

Substancja czynna

Przedkliniczne dane o bezpieczeństwie stosowania Estazolamu

Estazolam, jako pochodna benzodiazepiny, przeszedł serię badań przedklinicznych mających na celu określenie jego profilu bezpieczeństwa przed wprowadzeniem do stosowania u ludzi. Zgromadzone dane obejmują toksyczność ostrą i przewlekłą, wpływ na układy enzymatyczne, potencjalne działanie genotoksyczne i kancerogenne oraz wpływ na rozrodczość.1

Toksyczność ostra

Badania toksyczności ostrej wykazały, że estazolam charakteryzuje się stosunkowo niską toksycznością. Po podaniu doustnym wartość LD50 dla myszy wynosiła 740 mg/kg masy ciała, natomiast u szczurów była znacznie wyższa – 3200 mg/kg masy ciała.2 Główne objawy ostrego zatrucia estazolamem obejmowały:

  • Senność
  • Zaburzenia ruchowe
  • Depresję oddechową

3

Toksyczność przewlekła

Długoterminowe badania toksyczności przeprowadzone na szczurach i myszach, którym podawano estazolam przez okres 2 lat w zakresie dawek 0,5-10 mg/kg masy ciała na dobę, nie wykazały istotnych objawów działania toksycznego.4

Natomiast w krótszych, 21-dniowych badaniach, podczas których estazolam podawano szczurom dożołądkowo w dawkach 5 mg/kg, 100 mg/kg lub 500 mg/kg masy ciała, zaobserwowano istotne statystycznie powiększenie wątroby. Dodatkowo stwierdzono wpływ na układ enzymatyczny wątroby, manifestujący się:

5

Genotoksyczność i kancerogenność

Przeprowadzone badania cytogenetyczne nie wykazały działania genotoksycznego estazolamu.6 Równie istotne jest to, że w badaniach nieklinicznych oceniających potencjalne działanie rakotwórcze nie stwierdzono, aby estazolam wykazywał właściwości kancerogenne.7

Wpływ na rozrodczość i teratogenność

W zakresie wpływu na płodność, nie stwierdzono żadnych istotnych zmian u szczurów po stosowaniu estazolamu w dawce 30-krotnie większej od dawki terapeutycznej stosowanej u ludzi (2 mg/dobę).8

W odniesieniu do potencjalnego działania teratogennego, należy zaznaczyć, że nie przeprowadzono specyficznych badań dla estazolamu w tym zakresie. Jednak na podstawie badań innych leków z grupy pochodnych benzodiazepiny przyjmuje się, że leki te, w tym estazolam, mogą wykazywać działanie teratogenne. Z tego powodu nie zaleca się stosowania pochodnych benzodiazepiny, włączając estazolam, podczas ciąży.9

Rodzaj badania Gatunek Dawka/Czas trwania Wyniki
Toksyczność ostra Mysz LD50 = 740 mg/kg (p.o.) Senność, zaburzenia ruchowe, depresja oddechowa
Toksyczność ostra Szczur LD50 = 3200 mg/kg (p.o.) Senność, zaburzenia ruchowe, depresja oddechowa
Toksyczność przewlekła Mysz, Szczur 0,5-10 mg/kg/dobę przez 2 lata Brak istotnych objawów toksyczności
Toksyczność subchroniczna Szczur 5, 100, 500 mg/kg/dobę przez 21 dni Powiększenie wątroby, wzrost stężenia cytochromu P-450, wzrost aktywności enzymów wątrobowych
Genotoksyczność Brak działania genotoksycznego
Kancerogenność Brak działania rakotwórczego
Wpływ na płodność Szczur 60 mg/dobę (30x dawka terapeutyczna) Brak wpływu na płodność
  1. 12.04.2026
  2. www.leksykon.com.pl