działanie rakotwórcze
Działanie rakotwórcze (kancerogenne) to zdolność substancji, czynnika fizycznego lub biologicznego do indukowania procesu nowotworowego. Substancje o takim działaniu nazywane są kancerogenami lub karcynogenami. Mogą one inicjować mutacje w DNA, promować proliferację komórek nowotworowych lub działać jako kofaktory w procesie kancerogenezy.
Mechanizm działania rakotwórczego obejmuje najczęściej uszkodzenie materiału genetycznego komórki, zaburzenia w procesach naprawy DNA, indukcję stresu oksydacyjnego, aktywację onkogenów lub inaktywację genów supresorowych nowotworów. Kancerogeny mogą działać bezpośrednio lub po metabolicznej aktywacji w organizmie.
Międzynarodowa Agencja Badań nad Rakiem (IARC) klasyfikuje substancje rakotwórcze w pięciu grupach, od udowodnionego działania rakotwórczego u ludzi (grupa 1), przez prawdopodobne (grupa 2A) i możliwe (grupa 2B), do niesklasyfikowanych pod względem rakotwórczości (grupa 3) oraz prawdopodobnie nierakotwórczych (grupa 4). Do znanych kancerogenów należą m.in. azbest, niektóre wirusy (np. HPV), promieniowanie jonizujące, aflatoksyny czy związki zawarte w dymie tytoniowym.
Powiązane wpisy
- Leksykon leków
Przedkliniczne dane o bezpieczeństwie – Telmisartan Aurovitas 80 mg
Przedkliniczne badania bezpieczeństwa telmisartanu wykazały istotne zmiany hematologiczne, takie jak zmniejszenie liczby erytrocytów, stężenia hemoglobiny oraz hematokrytu u szczurów i psów przy dawkach odpowiadających terapeutycznym. Ponadto, lek wpływa na funkcję nerek, manifestując się wzrostem stężenia azotu mocznikowego, kreatyniny oraz potasu w surowicy, a także zmianami strukturalnymi w nerkach (poszerzenie z zanikiem kanalików nerkowych u psów). W układzie pokarmowym obserwowano uszkodzenia błony śluzowej żołądka (nadżerki, owrzodzenia, zmiany zapalne), które można było zapobiec poprzez doustne uzupełnienie soli. Charakterystyczne dla antagonistów receptora angiotensyny II były także zmiany w układzie renina-angiotensyna-aldosteron, takie jak zwiększona aktywność reninowa osocza oraz przerost aparatu przykłębuszkowego nerek.
aktywność reninowa osocza, antagonista receptora angiotensyny II, aparat przykłębuszkowy nerek, azot mocznikowy, błona śluzowa żołądka, działanie rakotwórcze, działanie teratogenne, efekt klastogenny, erytrocyt, hematokryt, hemodynamiczna czynność nerek, hemoglobina, inhibitor konwertazy angiotensyny, kanalik nerkowy, kreatynina, mutagenność, nadżerka, owrzodzenie, potas, rozwój postnatalny, rozwój prenatalny, telmisartan, układ renina-angiotensyna-aldosteron, zmiana zapalna - Leksykon leków
Przedkliniczne dane o bezpieczeństwie – Citabax 10 10 mg
Przeprowadzone badania przedkliniczne cytalopramu wykazały niski poziom toksyczności ostrej oraz brak istotnych działań niepożądanych w toksyczności przewlekłej, co potwierdza korzystny profil bezpieczeństwa leku przy długotrwałym stosowaniu w dawkach terapeutycznych. Ocena wpływu na rozrodczość, obejmująca segmenty I, II i III, nie wskazała na konieczność szczególnej ostrożności u kobiet w wieku rozrodczym, choć przy dawkach znacznie przekraczających zakres terapeutyczny zaobserwowano zmniejszenie wskaźnika płodności, wskaźnika ciąży, liczby implantacji oraz zaburzenia parametrów spermy. Te efekty nie występują w standardowych dawkach klinicznych, co świadczy o odpowiednim marginesie bezpieczeństwa.
badanie przedkliniczne, cytalopram, dawka terapeutyczna, działanie mutagenne, działanie rakotwórcze, implantacja zarodka, margines bezpieczeństwa, mutacja genetyczna, parametry spermy, potencjał mutagenny, potencjał rakotwórczy, profil bezpieczeństwa, przedawkowanie, toksyczność ostra, toksyczność przewlekła, toksyczny wpływ na rozrodczość, wskaźnik ciąży, wskaźnik płodności, zagnieżdżenie zarodka - Leksykon leków
Przedkliniczne dane o bezpieczeństwie – Telmix 40 mg
Badania przedkliniczne telmisartanu wykazały wpływ leku na układ krwiotwórczy, objawiający się zmniejszeniem liczby erytrocytów, poziomu hemoglobiny oraz hematokrytu u zwierząt z prawidłowym ciśnieniem tętniczym, co może obniżać zdolność transportu tlenu. Ponadto, telmisartan wywoływał zmiany w funkcji nerek, manifestujące się podwyższonym stężeniem azotu mocznikowego, kreatyniny oraz potasu w surowicy, a także morfologicznymi zmianami w kanalikach nerkowych u psów, wskazując na potencjalne zaburzenia filtracji i struktury nerek. W układzie pokarmowym obserwowano uszkodzenia błony śluzowej żołądka, takie jak nadżerki, owrzodzenia i zapalenia, które można było częściowo zapobiec poprzez doustne uzupełnienie chlorku sodu. Dodatkowo, telmisartan indukował wzrost aktywności reninowej osocza oraz przerost aparatu przykłębuszkowego, typowe dla leków z grupy antagonistów receptora angiotensyny II, jednak bez istotnego znaczenia klinicznego.
aktywność reninowa osocza, antagonista receptora angiotensyny II, aparat przykłębuszkowy nerek, azot mocznikowy, błona śluzowa żołądka, chlorek sodu, ciśnienie tętnicze, działanie mutagenne, działanie rakotwórcze, działanie teratogenne, efekt klastogenny, erytrocyty, filtracja nerkowa, funkcja nerek, genotoksyczność, hematokryt, hemodynamika nerek, hemoglobina, inhibitor konwertazy angiotensyny, kanaliki nerkowe, karcinogenność, kreatynina, nadżerki, owrzodzenie żołądka, parametry czerwonokrwinkowe, potas, telmisartan, zmiany zapalne - Leksykon leków
Przedkliniczne dane o bezpieczeństwie – Calcium Polfarmex (o smaku bananowym) 114 mg Ca 2+/5 ml
Przeprowadzona ocena bezpieczeństwa przedklinicznego produktu leczniczego Calcium Polfarmex o smaku bananowym, zawierającego 114 mg jonów wapnia/5 ml w postaci syropu, nie wykazała istotnych zagrożeń dla człowieka. Badania farmakologiczne obejmowały analizę wpływu wapnia glubionianu i wapnia laktobionianu na układ sercowo-naczyniowy, ośrodkowy układ nerwowy oraz układ oddechowy, nie ujawniając negatywnych efektów. Dodatkowo, toksykologiczne testy po podaniu wielokrotnym nie wykazały zmian w parametrach biochemicznych, hematologicznych ani histopatologicznych tkanek i narządów zwierząt laboratoryjnych, co potwierdza brak toksyczności preparatu przy długotrwałym stosowaniu.
badanie histopatologiczne, badanie in vitro, badanie in vivo, działanie genotoksyczne, działanie mutagenne, działanie rakotwórcze, jon wapnia, ośrodkowy układ nerwowy, parametr biochemiczny, parametr hematologiczny, potencjał genotoksyczny, rozwój nowotworu, toksyczność po podaniu wielokrotnym, układ oddechowy, układ organizmu, układ sercowo-naczyniowy, uszkodzenie materiału genetycznego, wapń glubionanu, wapń laktobionianu, zmiana nowotworowa, związek wapnia - Leksykon leków
Przedkliniczne dane o bezpieczeństwie – Alergimed 5 mg
Przedkliniczne badania bezpieczeństwa lewocetyryzyny dichlorowodorku, substancji czynnej preparatu Alergimed 5 mg, nie wykazały istotnych zagrożeń dla pacjentów. Analizy obejmowały ocenę wpływu na układ sercowo-naczyniowy, oddechowy oraz ośrodkowy układ nerwowy, a także badania toksyczności po podaniu wielokrotnym na modelach zwierzęcych, które nie ujawniły istotnych objawów toksyczności. Ponadto, testy genotoksyczności nie wykazały mutagennego ani klastogennego działania, a badania długoterminowe nie potwierdziły potencjału rakotwórczego leku.
aberracja chromosomowa, Alergimed, analiza bezpieczeństwa, badanie farmakologiczne, dawka terapeutyczna, działanie rakotwórcze, efekt genotoksyczny, lewocetyryzyna dichlorowodorek, mutacja genowa, ośrodkowy układ nerwowy, potencjał genotoksyczny, profil bezpieczeństwa, rozwój nowotworu, rozwój potomstwa, rozwój pourodzeniowy, rozwój zarodkowy i płodowy, toksyczność rozrodcza, toksyczność wielokrotna, układ oddechowy, układ organizmu, układ sercowo-naczyniowy, uszkodzenie DNA, wpływ na płodność - Leksykon leków
Przedkliniczne dane o bezpieczeństwie – Kalipoz prolongatum 391 mg jonów potasu
Produkty lecznicze zawierające potas, takie jak Kalipoz Prolongatum (zawierający 391 mg jonów potasu), przeszły standardowe badania przedkliniczne oceniające ich bezpieczeństwo. Badania na zwierzętach wykazały niską toksyczność ostrą i przewlekłą chlorku potasu (KCl) po podaniu doustnym, co sugeruje, że długotrwałe stosowanie w dawkach terapeutycznych nie powoduje istotnych efektów toksycznych. U małp rhesus zaobserwowano drażniące działanie na przewód pokarmowy jedynie po podaniu dużych dawek, co jest związane z bezpośrednim kontaktem substancji ze śluzówką. Kalipoz Prolongatum, jako tabletka o przedłużonym uwalnianiu, minimalizuje to ryzyko drażnienia błony śluzowej żołądka i jelit.
badanie genotoksyczności, badanie in vitro, badanie toksykologiczne, błona śluzowa przewodu pokarmowego, chlorek potasu, działanie drażniące, działanie genotoksyczne, działanie mutagenne, działanie rakotwórcze, funkcja rozrodcza, jon potasu, Kalipoz Prolongatum, małpa Rhesus, podrażnienie przewodu pokarmowego, rozwój zarodkowo-płodowy, tabletka o przedłużonym uwalnianiu, toksyczność ostra, toksyczność przewlekła, toksyczność reprodukcyjna - Leksykon leków
Przedkliniczne dane o bezpieczeństwie – Tizagelan 4 mg
Przeprowadzone badania przedkliniczne tyzanidyny, obejmujące toksyczność po podaniu wielokrotnym, genotoksyczność oraz potencjalne działanie rakotwórcze, nie wykazały istotnych zagrożeń dla pacjentów. Testy toksyczności wielokrotnej nie wskazały na szczególne ryzyko przy długotrwałym stosowaniu, co jest kluczowe w terapii przewlekłej spastyczności. Ponadto, badania genotoksyczności nie potwierdziły mutagennego potencjału leku, a ocena karcynogenności nie wykazała działania rakotwórczego, co potwierdza akceptowalny profil bezpieczeństwa tyzanidyny w kontekście klinicznym.
- Leksykon substancji czynnych
Solifenacyna – Przedkliniczne dane o bezpieczeństwie
Solifenacyna bursztynian, stosowana w terapii pęcherza nadreaktywnego, wykazuje korzystny profil bezpieczeństwa potwierdzony szerokim zakresem badań przedklinicznych. Analizy obejmowały ogólne badania farmakologiczne, toksyczność po podaniu wielokrotnym, wpływ na rozrodczość, rozwój zarodka i płodu, genotoksyczność oraz potencjalne działanie rakotwórcze, które nie wykazały istotnych zagrożeń dla człowieka. Szczególną uwagę zwrócono na badania toksyczności długoterminowej oraz wpływ na rozwój potomstwa, gdzie zaobserwowano dawkozależne zmniejszenie liczby żywych urodzeń, masy urodzeniowej oraz spowolnienie rozwoju fizycznego u młodych myszy karmionych solifenacyną. W badaniach na młodych myszach podawanie leku od 10. dnia życia wiązało się ze zwiększoną ekspozycją w osoczu i wyższą śmiertelnością bez objawów klinicznych, co wskazuje na konieczność ostrożności przy stosowaniu u dzieci i młodzieży.
badania farmakologiczne, badania genotoksyczności, badania przedkliniczne, badania toksyczności, działanie drażniące, działanie farmakologiczne, działanie rakotwórcze, ekspozycja w osoczu, genotoksyczność, pęcherz nadreaktywny, potencjał rakotwórczy, profil bezpieczeństwa, rozwój postnatalny, rozwój zarodka i płodu, śmiertelność, solifenacyna bursztynian, tabletki powlekane, tamsulosyna chlorowodorek, toksyczność po podaniu wielokrotnym, wpływ na rozrodczość, zaburzenia układu moczowego, zawiesina doustna - Leksykon leków
Przedkliniczne dane o bezpieczeństwie – Duodopa 20 mg/ml + 5 mg/ml
Na podstawie badań przedklinicznych lek Duodopa, zawierający lewodopę 20 mg/ml i karbidopę 5 mg/ml, wykazuje korzystny profil bezpieczeństwa przy stosowaniu zgodnym z zaleceniami. Standardowe testy farmakologiczne i toksykologiczne nie wykazały istotnych zagrożeń dla człowieka, a badania genotoksyczności i kancerogenności nie wskazały na ryzyko mutagenne ani nowotworowe związane z tymi substancjami. Jednakże, w badaniach na królikach zaobserwowano teratogenne działanie lewodopy i karbidopy, manifestujące się malformacjami trzewi i kośćca, co wymaga szczególnej ostrożności przy stosowaniu u kobiet w wieku rozrodczym.
Duodopa, działanie rakotwórcze, ekspozycja wziewna, farmakologia bezpieczeństwa, genotoksyczność, hepatotoksyczność, hydrazyna, kancerogenność, karcynogeneza, lewodopa i karbidopa, lewodopa z karbidopą, neurotoksyczność, teratogenność, toksyczność reprodukcyjna, toksyczność układowa, toksyczność wielokrotna, uszkodzenie genetyczne, uszkodzenie wątroby, zaburzenie czynności wątroby - Leksykon leków
Przedkliniczne dane o bezpieczeństwie – Salaza 1000 mg
Mesalazyna, substancja czynna produktu Salaza w dawce 1000 mg, została poddana szerokim badaniom przedklinicznym, które potwierdziły jej bezpieczeństwo stosowania u ludzi. Badania farmakologiczne wykazały brak istotnych negatywnych efektów na układ sercowo-naczyniowy, oddechowy oraz ośrodkowy układ nerwowy przy dawkach terapeutycznych. Testy genotoksyczności, w tym test Amesa, test aberracji chromosomowych in vitro oraz test mikrojądrowy in vivo, nie wykazały działania mutagennego. Długoterminowe badania karcynogenności na modelach zwierzęcych nie potwierdziły potencjału rakotwórczego mesalazyny. Ponadto, badania dotyczące wpływu na rozród i rozwój potomstwa nie wykazały embriotoksyczności, teratogenności ani zaburzeń płodności.
aberracja chromosomowa, badanie farmakologiczne, badanie karcynogenności, badanie przedkliniczne, działanie rakotwórcze, embriotoksyczność, funkcja filtracyjna nerek, genotoksyczność, mesalazyna, monitorowanie funkcji nerek, nefrotoksyczność, ośrodkowy układ nerwowy, potencjał rakotwórczy, profil bezpieczeństwa leku, rozród i rozwój potomstwa, rozwój postnatalny, teratogenność, test Amesa, test mikrojądrowy, test mutagenności, układ sercowo-naczyniowy, zaburzenie czynności nerek, zaburzenie płodności, zmiana histopatologiczna - Leksykon leków
Przedkliniczne dane o bezpieczeństwie – Depakine Chronosphere 1000 (666,60 mg + 290,27 mg)/sasz.
Przedkliniczne badania walproinianu sodu i kwasu walproinowego, substancji czynnych preparatu Depakine Chronosphere, nie wykazały jednoznacznego działania mutagennego in vitro ani in vivo po podaniu doustnym, co jest główną drogą podania u ludzi. Badania genotoksyczności wskazują na brak aberracji chromosomowych w szpiku kostnym szczurów oraz dominujących cech letalnych u myszy, choć po podaniu dootrzewnowym obserwowano uszkodzenia DNA. Wyniki badań klinicznych dotyczących wymiany chromatyd siostrzanych u pacjentów z padaczką są sprzeczne, a ich znaczenie kliniczne pozostaje nieustalone. Badania rakotwórczości nie wykazały istotnego ryzyka dla człowieka. Natomiast walproinian wykazuje działanie teratogenne u zwierząt (myszy, szczury, króliki), powodując wady rozwojowe i zaburzenia behawioralne u potomstwa, obserwowane nawet w kolejnych pokoleniach, choć mechanizmy tych efektów i ich kliniczne implikacje pozostają niewyjaśnione.
aberracja chromosomowa, dawkowanie leku, działanie mutagenne, działanie rakotwórcze, działanie teratogenne, ekspozycja prenatalna, genotoksyczność, narażenie prenatalne, niepłodność męska, NOAEL, padaczka, pęknięcie nici DNA, szpik kostny, uszkodzenie chromosomu, wada rozwojowa, walproinian sodu i kwas walproinowy, wymiana chromatyd siostrzanych, zaburzenia spermatogenezy, zmiana histopatologiczna, zwyrodnienie jąder - Leksykon substancji czynnych
Hormon luteinizujący – Przedkliniczne dane o bezpieczeństwie
Hormon luteinizujący (LH), będący składnikiem preparatów ludzkiej gonadotropiny menopauzalnej (hMG) takich jak Menopur i Mensinorm Set, wykazuje korzystny profil bezpieczeństwa na podstawie dostępnych danych przedklinicznych oraz rozległego doświadczenia klinicznego. Preparat Menopur zawiera wysoko oczyszczoną menotropinę, odpowiadającą określonym jednostkom FSH i LH, natomiast Mensinorm Set dodatkowo zawiera ludzką gonadotropinę kosmówkową (hCG) w celu zwiększenia aktywności LH. Brak specyficznych badań toksyczności reprodukcyjnej i genotoksyczności jest rekompensowany naturalnym pochodzeniem hormonów oraz krótkotrwałym charakterem terapii, co ogranicza ryzyko działań niepożądanych. Procesy oczyszczania hormonów, choć nie opisane szczegółowo, są kluczowe dla zapewnienia bezpieczeństwa preparatów.
- Leksykon leków
Przedkliniczne dane o bezpieczeństwie – Alerzina 10 mg
Przedkliniczne badania cetyryzyny dichlorowodorku, substancji czynnej leku Alerzina, wykazały brak istotnych niekorzystnych efektów farmakologicznych na układ krążenia, oddechowy i nerwowy. Testy toksyczności po podaniu wielokrotnym na różnych gatunkach zwierząt nie ujawniły patologicznych zmian w narządach ani zaburzeń biochemicznych, co wskazuje na bezpieczeństwo stosowania długoterminowego. Ocena genotoksyczności, obejmująca testy mutacji genowych i aberracji chromosomowych in vitro i in vivo, nie wykazała działania mutagennego ani klastogennego. Długoterminowe badania karcynogenności nie potwierdziły zwiększonego ryzyka nowotworów związanych z cetyryzyną.
aberracja chromosomowa, badanie farmakologiczne bezpieczeństwa, badanie karcynogenności, badanie przedkliniczne, cetyryzyna dichlorowodorek, działanie klastogenne, działanie mutagenne, działanie rakotwórcze, działanie teratogenne, funkcja reprodukcyjna, lek przeciwhistaminowy, mutacja genowa, potencjał genotoksyczny, test farmakologiczny, test genotoksyczny, toksyczność po podaniu wielokrotnym, toksyczny wpływ na reprodukcję - Leksykon leków
Przedkliniczne dane o bezpieczeństwie – Vardenafil Holsten 10 mg
Przedkliniczne badania bezpieczeństwa wardenafilu, substancji czynnej leku Vardenafil Holsten, wykazały brak istotnych zagrożeń dla kluczowych układów organizmu, w tym sercowo-naczyniowego, oddechowego oraz ośrodkowego układu nerwowego, przy stosowaniu dawek terapeutycznych 5 mg, 10 mg i 20 mg. Badania toksyczności po podaniu wielokrotnym, obejmujące dawki znacznie przekraczające zakres terapeutyczny, nie wykazały istotnych efektów toksycznych. Ponadto, testy genotoksyczności (w tym test Amesa, aberracji chromosomowych i mikrojądrowy) nie potwierdziły potencjału mutagennego wardenafilu, co wskazuje na bezpieczeństwo pod względem ryzyka uszkodzeń materiału genetycznego.
aberracja chromosomowa, badanie farmakologiczne bezpieczeństwa, dawka terapeutyczna, działanie genotoksyczne, działanie kancerogenne, działanie rakotwórcze, mutagenność, ośrodkowy układ nerwowy, rozwój zarodkowo-płodowy, test Amesa, test mikrojądrowy, toksyczność po podaniu wielokrotnym, toksyczny wpływ na rozród, układ oddechowy, układ sercowo-naczyniowy, wardenafil - Leksykon leków
Przedkliniczne dane o bezpieczeństwie – Salofalk 1 g 1000 mg
Przedkliniczna ocena bezpieczeństwa mesalazyny w czopkach Salofalk 1 g wykazała brak istotnych zagrożeń toksykologicznych przy stosowaniu doodbytniczym. Specyficzne badania tolerancji miejscowej u psów potwierdziły dobrą tolerancję tej drogi podania. Testy genotoksyczności nie wykazały potencjału uszkadzającego DNA, a badania karcynogenności na szczurach nie wskazały zwiększonego ryzyka rozwoju nowotworów. Ponadto, badania wpływu na reprodukcję nie ujawniły istotnych zagrożeń dla płodności ani rozwoju prenatalnego i postnatalnego potomstwa, co potwierdza bezpieczeństwo stosowania mesalazyny w dawce 1000 mg w formie czopków.
czopki doodbytnicze, droga doustna, działanie rakotwórcze, ekspozycja ogólnoustrojowa, genotoksyczność, karcynogeneza, martwica brodawek nerkowych, mesalazyna, nefrotoksyczność, podanie doodbytnicze, profil farmakokinetyczny, toksyczność reprodukcyjna, toksyczność wielokrotna, tolerancja miejscowa, uszkodzenie kanalików nerkowych, uszkodzenie materiału genetycznego - Leksykon leków
Przedkliniczne dane o bezpieczeństwie – Hydroxyzinum Zentiva 25 mg
Badania przedkliniczne hydroksyzyny chlorowodorku, substancji czynnej preparatu Hydroxyzinum Zentiva, wykazały potencjalne działanie teratogenne i embriotoksyczne u gryzoni przy dawkach ≥50 mg/kg/dobę, znacznie przekraczających dawki terapeutyczne stosowane u ludzi. Kompleksowa ocena genotoksyczności, przeprowadzona in vitro i in vivo, nie wykazała działania mutagennego ani aberracji chromosomowych, co wskazuje na brak wpływu hydroksyzyny na materiał genetyczny. Brak jest jednak danych dotyczących potencjalnego działania rakotwórczego tej substancji, co stanowi lukę w dokumentacji przedklinicznej.
aberracja chromosomowa, badanie in vitro, badanie in vivo, czynność elektryczna serca, dawka terapeutyczna, działanie embriotoksyczne, działanie rakotwórcze, działanie teratogenne, elektrofizjologia serca, hydroksyzyny chlorowodorek, kanał hERG, komórka ssaka, mutacja, odstęp QTc, potencjał czynnościowy, potencjał genotoksyczny, prąd potasowy, profil bezpieczeństwa, stężenie terapeutyczne, układ sercowo-naczyniowy, włókna Purkinjego, zapis elektrokardiograficzny - Leksykon substancji czynnych
Wyciąg tymiankowy – Przedkliniczne dane o bezpieczeństwie
Przedkliniczne dane dotyczące bezpieczeństwa wyciągu tymiankowego (Thymi extractum) stosowanego w preparacie Tussipect (622 mg/5 ml syropu, DER 1:3-5) nie wykazały istotnych zagrożeń toksykologicznych, w tym genotoksyczności czy działania rakotwórczego, pod warunkiem przestrzegania zalecanego dawkowania. Wyciąg ten jest otrzymywany za pomocą ekstrakcji mieszaniną etanolu 96% (v/v), wody i glicerolu z dodatkiem 0,1% amonu wodorotlenku, co może wpływać na profil substancji czynnych i ich bezpieczeństwo. Brak dedykowanych badań toksykologicznych całego preparatu Tussipect oraz interakcji między wyciągiem tymiankowym a innymi składnikami (efedryna chlorowodorek 4,35 mg/5 ml, saponina 1,43 mg/5 ml) stanowi ograniczenie oceny, jednak analiza poszczególnych komponentów wskazuje na akceptowalny profil bezpieczeństwa.
- Leksykon leków
Przedkliniczne dane o bezpieczeństwie – Lekap 50 mg
Przeprowadzone badania przedkliniczne syldenafilu, substancji czynnej leku Lekap (tabletki powlekane 50 mg i 100 mg), wykazały brak istotnych zagrożeń dla bezpieczeństwa stosowania u ludzi. Ocena farmakologiczna bezpieczeństwa nie ujawniła negatywnego wpływu na układ sercowo-naczyniowy, oddechowy ani ośrodkowy układ nerwowy. Badania toksyczności po podaniu wielokrotnym na różnych gatunkach zwierząt nie wykazały efektów toksycznych, a testy genotoksyczności (mutacje genowe in vitro i in vivo oraz aberracje chromosomowe) potwierdziły brak działania genotoksycznego syldenafilu. Długoterminowe badania na modelach zwierzęcych nie wskazały na potencjał rakotwórczy substancji.
aberracje chromosomowe, cytrynian syldenafilu, działanie genotoksyczne, działanie rakotwórcze, farmakologia bezpieczeństwa, genotoksyczność, mutacje genowe, ośrodkowy układ nerwowy, potencjał karcynogenny, potencjał rakotwórczy, procesy reprodukcyjne, profil bezpieczeństwa, rozwój prenatalny i postnatalny, rozwój zarodkowo-płodowy, syldenafil, toksyczność, toksyczność reprodukcyjna, układ oddechowy, układ sercowo-naczyniowy, wpływ na płodność - Leksykon leków
Przedkliniczne dane o bezpieczeństwie – Chlorocyclinum 3% 30 mg/g
Ocena bezpieczeństwa stosowania chlorotetracykliny chlorowodorku w postaci maści 3% (30 mg/g) opiera się na szerokim spektrum badań przedklinicznych, które nie wykazały istotnych zagrożeń dla organizmu ludzkiego przy stosowaniu zgodnym z zaleceniami. Badania farmakologiczne nie ujawniły negatywnego wpływu na układ sercowo-naczyniowy, oddechowy ani ośrodkowy układ nerwowy. Ponadto, wielokrotne podawanie substancji nie wywołało efektów toksycznych, co potwierdzono poprzez analizę parametrów biochemicznych, hematologicznych oraz badania histopatologiczne tkanek i narządów. Testy genotoksyczności in vitro i in vivo nie wykazały działania mutagennego ani klastogennego, a długoterminowe badania na modelach zwierzęcych nie potwierdziły potencjału rakotwórczego chlorotetracykliny chlorowodorku.
badania genotoksyczności, chlorocyclinum, chlorotetracyklina chlorowodorek, działanie mutagenne, działanie rakotwórcze, ośrodkowy układ nerwowy, parametry biochemiczne, parametry hematologiczne, potencjał klastogenny, potencjał mutagenny, test genotoksyczności, toksyczność po podaniu wielokrotnym, toksyczność reprodukcyjna, układ oddechowy, układ sercowo-naczyniowy, wada wrodzona, zmiany histopatologiczne - Leksykon leków
Przedkliniczne dane o bezpieczeństwie – Dabigatran Etexilate Viatris 75 mg
Dabigatran eteksylan, substancja czynna leku Dabigatran Etexilate Viatris, przeszedł szerokie badania przedkliniczne potwierdzające jego bezpieczeństwo. Badania farmakologiczne, toksyczności po podaniu wielokrotnym oraz genotoksyczności nie wykazały istotnych zagrożeń dla człowieka. Efekty toksyczne obserwowane w badaniach wielokrotnych dawek były związane z farmakodynamicznym działaniem inhibitora trombiny, wpływającym na procesy krzepnięcia. W badaniach reprodukcyjnych u samic podawano dawki do 70 mg/kg masy ciała (5-krotność ekspozycji osoczowej u pacjentów), co skutkowało zmniejszeniem liczby zagnieżdżeń i zwiększoną utratą zapłodnionych jaj. W modelach zwierzęcych (szczury, króliki) przy dawkach 5-10-krotnie wyższych niż terapeutyczne zaobserwowano teratogenne efekty, takie jak zmniejszenie masy i przeżywalności płodów oraz wzrost wad rozwojowych.
badanie farmakologiczne bezpieczeństwa, badanie karcynogenności, badanie toksyczności, dabigatran eteksylan, dawka toksyczna dla matki, działanie farmakodynamiczne, działanie guzotwórcze, działanie karcynogenne, działanie rakotwórcze, efekt teratogenny, ekspozycja osoczowa, epizod krwotoczny, genotoksyczność, inhibitor trombiny, płodność samicy, proces krzepnięcia, śmiertelność płodu, utrata zapłodnionego jaja, wada rozwojowa płodu - Leksykon substancji czynnych
Trabektedyna – Właściwości farmakodynamiczne
Trabektedyna, alkaloid roślinny o kodzie ATC L01CX01, wykazuje specyficzne wiązanie z DNA w małym rowku, powodując zgięcie helisy i indukując zaburzenia cyklu komórkowego poprzez modulację czynników transkrypcyjnych oraz ścieżek naprawy DNA. W badaniach klinicznych potwierdzono jej aktywność antyproliferacyjną wobec mięsaków tkanek miękkich, raka piersi, niedrobnokomórkowego raka płuc, raka jajnika oraz czerniaka. W randomizowanym badaniu u pacjentów z mięsakami tkanek miękkich, schemat dawkowania 1,5 mg/m² w 24-godzinnej infuzji co 3 tygodnie wykazał istotne wydłużenie mediany czasu do progresji (3,7 vs 2,3 miesiąca; HR=0,734; p=0,0302) w porównaniu do schematu 0,58 mg/m² w 3-godzinnej infuzji raz w tygodniu. Mediana całkowitego przeżycia wyniosła 13,9 miesiąca (CI 12,5-18,6) z 60,2% rocznym wskaźnikiem przeżyć. W badaniu fazy III u pacjentów z tłuszczakomięsakami i mięsakami gładkokomórkowymi, trabektedyna (1,5 mg/m² co 3 tygodnie) nie wykazała istotnej różnicy w całkowitym przeżyciu w porównaniu z dakarbazyną (13,7 vs 13,1 miesiąca; HR=0,927; p=0,4920), jednak poprawiła przeżycie bez progresji (4,2 vs 1,5 miesiąca; HR=0,55; p<0,0001) oraz wskaźnik korzyści klinicznej (34,2% vs 18,5%; p<0,0002).
całkowity odsetek odpowiedzi, chondromięsak mezenchymalny, cykl komórkowy, cytochrom P450, czas do progresji, czerniak złośliwy, działanie antyproliferacyjne, działanie genotoksyczne, działanie rakotwórcze, klirens kreatyniny, klirens osoczowy, kwas deoksyrybonukleinowy, lek przeciwnowotworowy, maziówczak, mielosupresja, mięsak Ewinga, mięsak gładkokomórkowy, mięsak jasnokomórkowy, mięsak tkanek miękkich, mięsak związany z translokacją, nawrotowy rak jajnika, niedrobnokomórkowy rak płuc, odstęp QT, pegylowana liposomalna doksorubicyna, przeżycie bez progresji, przeżycie całkowite, rak jajnika, rak piersi, tłuszczakomięsak, tłuszczakomięsak śluzowaty okrągłokomórkowy, toksyczność wątrobowa, trabektedyna, zaburzenie czynności wątroby - Leksykon leków
Przedkliniczne dane o bezpieczeństwie – SENOLEK 50 mg
Przedkliniczne badania difenhydraminy chlorowodorku, substancji czynnej preparatu SENOLEK 50 mg kapsułki miękkie, wykazały, że lek blokuje szybki opóźniony prostownik kanału potasowego i wydłuża czas trwania potencjału czynnościowego przy stężeniach około 40-krotnie wyższych niż terapeutyczne, co może teoretycznie predysponować do arytmii torsade de pointes, zwłaszcza w obecności dodatkowych czynników ryzyka. Testy mutagenności in vitro nie wykazały istotnych efektów mutagennych, a długoterminowe badania na szczurach i myszach nie potwierdziły działania kancerogennego, co wskazuje na korzystny profil bezpieczeństwa genetycznego i onkologicznego leku.
badanie elektrofizjologiczne, badanie przedkliniczne, difenhydraminy chlorowodorek, działanie rakotwórcze, działanie teratogenne, embriotoksyczność, kanał potasowy, kapsułki miękkie, mutagenność, potencjał czynnościowy, potencjał kancerogenny, rozwój zarodkowo-płodowy, stężenie terapeutyczne, toksyczność reprodukcyjna, torsade de pointes, wada rozwojowa - Leksykon leków
Przedkliniczne dane o bezpieczeństwie – Fraxodi 19 000 j.m. AXa/ml
Przedkliniczne badania nadroparyny wapniowej (Fraxodi, 19 000 j.m. AXa/ml) obejmowały kompleksową ocenę farmakologiczną i toksykologiczną, w tym wpływ na układ sercowo-naczyniowy, oddechowy oraz ośrodkowy układ nerwowy, bez wykrycia istotnych sygnałów bezpieczeństwa. Wielokrotne podawanie substancji w modelach zwierzęcych nie wykazało klinicznie istotnej toksyczności, co potwierdzono analizą parametrów biochemicznych, hematologicznych oraz badaniami histopatologicznymi narządów wewnętrznych. Testy genotoksyczności, obejmujące mutacje genowe i aberracje chromosomowe, dały wyniki negatywne, wskazując na brak potencjału mutagennego nadroparyny wapniowej zarówno in vitro, jak i in vivo.
aberracja chromosomowa, badanie farmakologiczne, działanie rakotwórcze, Fraxodi, mutacja genowa, nadroparyna wapniowa, ośrodkowy układ nerwowy, parametr biochemiczny, parametr hematologiczny, potencjał genotoksyczny, potencjał karcynogenny, potencjał mutagenny, rozwój pourodzeniowy, rozwój zarodkowo-płodowy, toksyczność po podaniu wielokrotnym, toksyczność reprodukcyjna, układ sercowo-naczyniowy, uszkodzenie DNA, zmiana histopatologiczna - Leksykon substancji czynnych
Dakarbazyna – Przedkliniczne dane o bezpieczeństwie
Dakarbazyna, substancja czynna produktów leczniczych Detimedac (dostępnych w dawkach 100 mg, 200 mg i 500 mg), wykazuje istotne właściwości mutagenne, rakotwórcze oraz teratogenne potwierdzone w badaniach przedklinicznych. Mechanizm działania dakarbazyny, polegający na interakcji z DNA komórek nowotworowych, jest jednocześnie przyczyną jej genotoksyczności, co podkreśla konieczność ostrożnej oceny stosunku korzyści do ryzyka w terapii. Testy mutagenności jednoznacznie potwierdziły zdolność do indukowania mutacji genetycznych, a badania kancerogenności wykazały jej potencjał do wywoływania nowotworów, co ma kluczowe znaczenie dla bezpieczeństwa pacjentów. Dodatkowo, dakarbazyna wykazuje działanie teratogenne, co zostało udokumentowane w modelach doświadczalnych i wskazuje na ryzyko wad rozwojowych u płodu. W związku z tym preparaty Detimedac wymagają szczególnej ostrożności podczas stosowania u pacjentek w wieku rozrodczym oraz w trakcie planowania długoterminowej terapii. Lekarze powinni monitorować pacjentów pod kątem potencjalnych działań niepożądanych związanych z genotoksycznością oraz uwzględniać te właściwości w decyzjach terapeutycznych, aby minimalizować ryzyko powikłań wynikających z mutagenności, kancerogenności i teratogenności dakarbazyny.
dakarbazyna, działanie rakotwórcze, działanie teratogenne, genotoksyczność, interakcja z DNA, lek cytostatyczny, lek przeciwnowotworowy, mutacja genetyczna, mutagenność, postać farmaceutyczna, potencjał rakotwórczy, profil bezpieczeństwa, teratogenność, wada wrodzona, właściwość farmakodynamiczna, właściwość kancerogenna - Leksykon leków
Przedkliniczne dane o bezpieczeństwie – Mantreda 15 mg
Rywaroksaban, substancja czynna leku Mantreda, wykazuje korzystny profil bezpieczeństwa w badaniach przedklinicznych, nie ujawniając istotnych zagrożeń farmakologicznych ani genotoksycznych. Badania toksyczności po podaniu wielokrotnym wskazują, że obserwowane efekty wynikają głównie z mechanizmu przeciwzakrzepowego substancji. U szczurów przy ekspozycji na poziomie klinicznym odnotowano wzrost stężeń immunoglobulin IgG i IgA, co może sugerować wpływ na układ immunologiczny przy długotrwałym stosowaniu. Rywaroksaban nie wpływa negatywnie na płodność samców i samic szczurów, co jest istotne dla pacjentów w wieku rozrodczym.
aktywność farmakodynamiczna, badanie pourodzeniowe, badanie toksyczności, działanie przeciwzakrzepowe, działanie rakotwórcze, fototoksyczność, genotoksyczność, immunoglobuliny IgG i IgA, krwawienie okołoporodowe, obniżona żywotność potomstwa, płodność, poronienie, powikłanie krwotoczne, rywaroksaban, toksyczny wpływ na reprodukcję, toksyczny wpływ na zarodek, układ immunologiczny, wada rozwojowa, zaburzenia kostnienia, zmiany łożyskowe - Leksykon leków
Przedkliniczne dane o bezpieczeństwie – Tegretol CR 400 400 mg
Dane przedkliniczne dotyczące karbamazepiny, substancji czynnej leku Tegretol CR, obejmują szeroki zakres badań farmakologicznych, w tym toksyczności jednorazowej i wielokrotnej, tolerancji miejscowej, genotoksyczności oraz potencjału rakotwórczego. Wyniki nie wskazują na istotne zagrożenia dla ludzi przy stosowaniu terapeutycznym. Jednak badania reprodukcyjne na zwierzętach (myszy, szczury, króliki) wykazały teratogenne działanie karbamazepiny, szczególnie przy dawkach przekraczających 200 mg/kg mc/dobę, co wiązało się z toksycznością u samic ciężarnych oraz zwiększoną śmiertelnością zarodków i opóźnieniami wzrostu płodów. W 2-letnim badaniu na szczurach zaobserwowano wzrost częstości guzów komórek wątrobowych u samic oraz łagodnych guzów jąder u samców, jednak brak jest dowodów na kliniczne znaczenie tych zmian u ludzi.
brak spermatogenezy, działanie rakotwórcze, działanie teratogenne, działanie toksyczne, efekt niepożądany, guz komórek wątrobowych, karbamazepina, łagodny guz jąder, organogeneza, potencjał genotoksyczny, śmiertelność zarodków, Tegretol CR, toksyczność jednorazowa, toksyczność przewlekła, toksyczność reprodukcyjna, tolerancja miejscowa, układ rozrodczy męski, zanik jąder - Leksykon substancji czynnych
Ichtamol – Przedkliniczne dane o bezpieczeństwie
Ichthamol, stosowany w preparatach dermatologicznych takich jak Neo-Tormentil, Tormentiol oraz Tormexal forte, wykazuje korzystny profil bezpieczeństwa potwierdzony w badaniach przedklinicznych. Konwencjonalne testy farmakologiczne oraz analizy toksyczności po podaniu wielokrotnym nie wykazały istotnych działań niepożądanych. Substancja nie wykazuje genotoksyczności ani potencjału rakotwórczego, co jest kluczowe dla bezpieczeństwa długotrwałego stosowania. Ponadto, badania reprodukcyjne nie wskazały na negatywny wpływ na płodność ani rozwój płodu, a brak działania teratogennego podkreśla możliwość bezpiecznego stosowania ichtamolu u kobiet w ciąży, choć dane te pochodzą z badań przedklinicznych.
badanie farmakologiczne, badanie toksykologiczne, bezpłodność, działanie niepożądane, działanie rakotwórcze, działanie teratogenne, genotoksyczność, ichtamol, kobieta w ciąży, Neo-Tormentil, podanie miejscowe, preparat dermatologiczny, preparat do stosowania miejscowego, produkt leczniczy, toksyczność po podaniu wielokrotnym, Tormentiol, Tormexal forte, wada rozwojowa, wpływ na reprodukcję, zdolność reprodukcyjna - Leksykon leków
Przedkliniczne dane o bezpieczeństwie – Bonapiryna 300 mg
Przedkliniczne badania bezpieczeństwa kwasu acetylosalicylowego wykazały brak działania rakotwórczego w długoterminowym eksperymencie na szczurach (0,5% w karmie przez 68 tygodni) oraz brak mutagenności w teście Amesa. Jednakże, in vitro zaobserwowano indukcję aberracji chromosomalnych w ludzkich fibroblastach, co sugeruje potencjał genotoksyczny. W zakresie wpływu na reprodukcję, kwas acetylosalicylowy wykazuje działanie teratogenne, embrio- i fetotoksyczne, zaburza implantację zarodka oraz hamuje owulację u szczurów, co wskazuje na negatywny wpływ na rozwój płodu i funkcje rozrodcze. U potomstwa zwierząt poddanych ekspozycji przed porodem odnotowano deficyty w uczeniu się, co może świadczyć o neurotoksycznym działaniu leku. Szczegółowe informacje dotyczące stosowania w ciąży dostępne są w charakterystyce produktu leczniczego (punkt 4.6).
aberracja chromosomalna, działanie embriotoksyczne, działanie rakotwórcze, działanie teratogenne, fibroblast ludzki, funkcja rozrodcza, genotoksyczność, hamowanie owulacji, implantacja zarodka, krwotok z przewodu pokarmowego, kwas acetylosalicylowy, nefrotoksyczność, objawy toksyczne, owrzodzenie przewodu pokarmowego, przedawkowanie kwasu acetylosalicylowego, śpiączka, stężenie kwasu salicylowego w osoczu, test Amesa, uszkodzenie nerek - Leksykon leków
Przedkliniczne dane o bezpieczeństwie – Haloperidol UNIA 2 mg/ml
Przedkliniczne badania haloperydolu, obejmujące modele zwierzęce i badania in vitro, nie wykazały istotnego ryzyka toksyczności ani genotoksyczności przy wielokrotnym podawaniu. Jednakże obserwowano obniżenie płodności, ograniczone działanie teratogenne i embriotoksyczne u gryzoni, co wskazuje na potencjalne ryzyko stosowania leku w ciąży. W badaniach dotyczących kancerogenności zaobserwowano zależny od dawki wzrost gruczolaków przysadki i nowotworów gruczołów sutkowych u samic myszy, prawdopodobnie związany z długotrwałym blokowaniem receptorów dopaminowych D2 i hiperprolaktynemią, choć znaczenie tych wyników dla ludzi pozostaje niejasne.
badanie in vitro, działanie rakotwórcze, działanie teratogenne, efekt embriotoksyczny, gruczolak przysadki mózgowej, haloperydol, hiperprolaktynemia, kanał potasowy hERG, komorowe zaburzenia rytmu, nowotwór gruczołu sutkowego, obniżenie płodności, odstęp QTc, potencjał genotoksyczny, receptor dopaminowy D2, ryzyko kardiologiczne, stężenie terapeutyczne, zaburzenia rytmu serca - Leksykon leków
Przedkliniczne dane o bezpieczeństwie – Xuvelex XR 1000 mg
Metformina chlorowodorek, substancja czynna preparatu Xuvelex XR w dawkach 500 mg, 750 mg oraz 1000 mg w formie tabletek o przedłużonym uwalnianiu, została poddana szerokim badaniom przedklinicznym oceniającym jej bezpieczeństwo. Standardowe testy farmakologiczne nie wykazały negatywnego wpływu na układy sercowo-naczyniowy, oddechowy i nerwowy. Badania toksyczności po podaniu wielokrotnym potwierdziły dobrą tolerancję i brak istotnych objawów toksyczności narządowej przy dawkach terapeutycznych. Ponadto, testy genotoksyczności in vitro i in vivo nie wykazały mutagennego ani klastogennego potencjału metforminy.
badanie farmakologiczne, dane niekliniczne, dawka terapeutyczna, działanie rakotwórcze, funkcja rozrodcza, genotoksyczność, in vivo, metformina, metformina chlorowodorek, model zwierzęcy, mutacja genowa, profil bezpieczeństwa, przedłużone uwalnianie, rozwój pourodzeniowy, rozwój zarodka i płodu, ryzyko rozwoju nowotworu, substancja czynna, tabletka o przedłużonym uwalnianiu, test in vitro, toksyczność narządowa, toksyczność po podaniu wielokrotnym, toksyczny wpływ na rozród, układ sercowo-naczyniowy, uszkodzenie chromosomu - Leksykon leków
Przedkliniczne dane o bezpieczeństwie – Tezeo 80 mg
Badania przedkliniczne telmisartanu wykazały istotne zmiany hematologiczne, takie jak obniżenie liczby erytrocytów, stężenia hemoglobiny oraz wartości hematokrytu u szczurów i psów, co wskazuje na potencjalne ryzyko anemii. W zakresie funkcji nerek zaobserwowano podwyższenie stężenia azotu, mocznika, kreatyniny oraz potasu w surowicy, co wymaga monitorowania funkcji nerek podczas terapii. Morfologiczne zmiany nerek u psów obejmowały poszerzenie i zanik kanalików nerkowych. Dodatkowo, u obu gatunków zwierząt stwierdzono uszkodzenia błony śluzowej żołądka, manifestujące się nadżerkami, owrzodzeniami i stanem zapalnym, co może przekładać się na działania niepożądane ze strony przewodu pokarmowego. Zmiany w układzie renina-angiotensyna, takie jak zwiększona aktywność reninowa osocza oraz przerost i rozrost komórek aparatu przykłębuszkowego, nie wydają się mieć istotnego znaczenia klinicznego.
aktywność reninowa osocza, anemia, antagonista receptora angiotensyny II, aparat przykłębuszkowy nerek, działanie klastogenne, działanie mutagenne, działanie niepożądane, działanie rakotwórcze, działanie teratogenne, erytrocyt, hematokryt, hemodynamiczna czynność nerek, hemoglobina, inhibitor konwertazy angiotensyny, kanalik nerkowy, kreatynina we krwi, mocznik, nadżerka, owrzodzenie, potas w surowicy, przewód pokarmowy, telmisartan, układ renina-angiotensyna-aldosteron, zmiana zapalna - Leksykon leków
Przedkliniczne dane o bezpieczeństwie – Diclac 50 50 mg
Przedkliniczne badania diklofenaku sodowego, substancji czynnej preparatu Diclac 50, nie wykazały istotnych zagrożeń dla bezpieczeństwa stosowania terapeutycznego u ludzi. Standardowe testy farmakologiczne potwierdziły brak negatywnego wpływu na układ sercowo-naczyniowy, oddechowy oraz ośrodkowy układ nerwowy. Badania toksyczności po podaniu wielokrotnym nie ujawniły efektów klinicznie istotnych przy dawkach terapeutycznych. Ponadto, testy genotoksyczności i kancerogenności nie wykazały potencjału mutagennego ani rakotwórczego diklofenaku sodowego. Ocena wpływu na reprodukcję i rozwój potomstwa u zwierząt laboratoryjnych nie wskazała na działanie teratogenne, z wyjątkiem minimalnych efektów przy dawkach toksycznych dla matki.
badanie farmakologiczne bezpieczeństwa, diklofenak sodowy, dystocja, działanie rakotwórcze, działanie teratogenne, genotoksyczność, hamowanie owulacji, inhibitor syntezy prostaglandyn, kancerogenny, niesteroidowy lek przeciwzapalny, ośrodkowy układ nerwowy, potencjał mutagenny, przedwczesne zamknięcie przewodu tętniczego, toksyczność wielokrotna, trzeci trymestr ciąży, układ sercowo-naczyniowy, zwężenie przewodu tętniczego - Leksykon leków
Przedkliniczne dane o bezpieczeństwie – Risperon 3 mg
Badania przedkliniczne rysperydonu wykazały dawkozależne efekty na układ rozrodczy i hormonalny u szczurów i psów, związane z blokadą receptorów dopaminergicznych D2 i wzrostem stężenia prolaktyny. Wykazano brak działania teratogennego, jednak obserwowano zaburzenia zachowań rodzicielskich, zmniejszoną masę urodzeniową i niższą przeżywalność potomstwa u szczurów, a także deficyty funkcji poznawczych po ekspozycji prenatalnej. U młodych psów stwierdzono opóźnienie dojrzewania płciowego oraz wpływ na rozwój kości długich przy dawkach 15-krotnie przekraczających maksymalną zalecaną dawkę u młodzieży (1,5 mg/dobę). Rysperydon nie wykazywał działania genotoksycznego, jednak w badaniach rakotwórczych zaobserwowano powiększenie gruczolaków przysadki, trzustki i gruczołów mlecznych, co wiąże się z przewlekłą hiperprolaktynemią, choć znaczenie tych zmian dla ludzi pozostaje niejasne.
antagonista dopaminy, badanie przedkliniczne, badanie toksykologiczne, dojrzewanie płciowe, działanie genotoksyczne, działanie rakotwórcze, działanie teratogenne, gruczolak gruczołów mlecznych, gruczolak przysadki, gruczolak trzustki, hiperprolaktynemia, monitorowanie EKG, odstęp QT, prolaktyna, receptor dopaminergiczny D2, rysperydon, torsade de pointes - Leksykon leków
Przedkliniczne dane o bezpieczeństwie – Posaconazole Glenmark 40 mg/ml
Przedkliniczne badania bezpieczeństwa pozakonazolu wykazały, że lek ten, podobnie jak inne azole, hamuje syntezę hormonów steroidowych, co skutkuje wpływem na czynność nadnerczy u szczurów i psów przy ekspozycji ≥ dawki terapeutycznej u ludzi. U psów obserwowano fosfolipidozę neuronów przy ekspozycji < dawki terapeutycznej, jednak nie stwierdzono neurotoksyczności w badaniach 12-miesięcznych u psów i małp przy ekspozycji > dawki terapeutycznej. W dwuletnim badaniu na szczurach odnotowano fosfolipidozę płuc prowadzącą do rozszerzenia i niedrożności pęcherzyków, choć jej kliniczne znaczenie dla ludzi pozostaje niejasne. Badania kardiologiczne u małp i szczurów nie wykazały zaburzeń rytmu ani dekompensacji serca przy ekspozycji odpowiednio 4,6- i 1,4-krotnie wyższej niż terapeutyczna, jednak zaobserwowano wzrost ciśnienia skurczowego i tętniczego do 29 mmHg przy tych samych ekspozycjach.
azole przeciwgrzybicze, badanie elektrokardiograficzne, badanie przedkliniczne, ciśnienie skurczowe, czynność nadnerczy, dekompensacja serca, dystocja, działanie rakotwórcze, echokardiografia, embriotoksyczność, fosfolipidoza neuronów, fosfolipidoza płuc, genotoksyczność, niedrożność pęcherzyków płucnych, obwodowy układ nerwowy, odstęp QT, ośrodkowy układ nerwowy, pozakonazol, reprodukcja, rozwój okołoporodowy, steroidogeneza, synteza hormonów steroidowych - Leksykon leków
Przedkliniczne dane o bezpieczeństwie – Betahistyna Bluefish 16 mg
Przedkliniczne badania toksyczności przewlekłej betahistyny dichlorowodorku przeprowadzono na szczurach (18 miesięcy) i psach (6 miesięcy), wykazując dobrą tolerancję dawek do 500 mg/kg mc. u szczurów oraz 25 mg/kg mc. u psów, bez istotnych zmian biochemicznych, hematologicznych i histopatologicznych. Objawy niepożądane, takie jak wymioty u psów, pojawiły się przy dawce 300 mg/kg mc., a przekrwienie tkanek u szczurów przy dawkach ≥39 mg/kg mc. Badania mutagenności potwierdziły brak działania mutagennego, a analiza histopatologiczna tkanek szczurów po 18 miesiącach nie wykazała cech rakotwórczości, co wskazuje na brak potencjału kancerogennego betahistyny nawet przy dawkach znacznie przekraczających terapeutyczne.
badanie histologiczne, badanie histopatologiczne, betahistyny dichlorowodorek, bezpieczeństwo farmakologiczne, dawka terapeutyczna, działanie mutagenne, działanie rakotwórcze, działanie teratogenne, implantacja zarodka, nieprawidłowości szkieletu, parametry biochemiczne i hematologiczne, toksyczność przewlekła, toksyczność reprodukcyjna, wpływ na reprodukcję - Leksykon substancji czynnych
Dekstrometorfan – Przedkliniczne dane o bezpieczeństwie
Dekstrometorfan bromowodorek wykazuje stosunkowo wysoką toksyczność ostrą z LD50 wynoszącymi odpowiednio 165 mg/kg u myszy, 350 mg/kg u szczurów oraz 336 mg/kg u świnek morskich po podaniu doustnym. Dawki rzędu 1,5 g/dobę indukowały objawy neurologiczne takie jak pobudzenie, łagodna ataksja, dysartria oraz upośledzenie oddychania, jednakże 100-krotne przekroczenie standardowej dawki nie powodowało zgonów u zwierząt doświadczalnych. Badania toksyczności przewlekłej (0,1-100 mg/kg) prowadzone przez 13-27 tygodni u szczurów oraz 14 tygodni u psów wykazały jedynie spadek masy ciała o 10-20% przy najwyższej dawce, bez innych istotnych efektów toksycznych zależnych od substancji. Wyniki testów mutagenności są niejednoznaczne, jednak brak jest klinicznie istotnego działania genotoksycznego w badaniach in vitro i in vivo z analogicznymi związkami. Długoterminowe badania rakotwórczości nie są dostępne, a obecne dane nie wskazują na istotne ryzyko karcinogenne związane z dekstrometorfanem.
Badania reprodukcyjne u szczurów nie wykazały embriotoksyczności ani toksyczności przed- i poporodowej do dawki 50 mg/kg/dobę, jednak brak jest wystarczających danych dotyczących potencjalnego działania teratogennego oraz wpływu na płodność. W literaturze podkreśla się ograniczenia w dostępnych danych, co wskazuje na konieczność dalszych badań w tych obszarach. Ponadto, potencjalne interakcje z innymi układami, np. hamowanie aktywności TSH przez wyciąg z liści melisy, zostały odnotowane, choć ich znaczenie kliniczne pozostaje nieznane. Podsumowując, na podstawie dostępnych danych przedklinicznych dekstrometorfan cechuje się względnym bezpieczeństwem stosowania, bez istotnych zagrożeń toksykologicznych dla ludzi, jednakże wymaga się dalszych badań w zakresie działania teratogennego, rakotwórczego oraz wpływu na płodność.
ataksja, dekstrometorfan bromowodorek, dyzartria, działanie genotoksyczne, działanie mutagenne, działanie przeciwkaszlowe, działanie rakotwórcze, działanie teratogenne, embriotoksyczność, hormon tyreotropowy, LD50, Melissa officinalis, toksyczność ostra, toksyczność podprzewlekła, toksyczność przewlekła, upośledzenie oddychania - Leksykon leków
Przedkliniczne dane o bezpieczeństwie – Azycyna 250 mg
Przedkliniczne badania bezpieczeństwa azytromycyny wykazały, że podawanie leku w dawkach do 40-krotnie przekraczających kliniczne nie powodowało trwałych ani nieodwracalnych objawów toksyczności, choć obserwowano przemijającą fosfolipidozę. Standardowe testy mutagenności in vitro i in vivo nie wykazały działania mutagennego, co potwierdza brak negatywnego wpływu na materiał genetyczny. Nie przeprowadzono badań długoterminowych dotyczących potencjalnego działania rakotwórczego, co jest uzasadnione krótkotrwałym schematem terapeutycznym azytromycyny. W badaniach embriotoksyczności na myszach i szczurach nie stwierdzono działania teratogennego, jednak przy wysokich dawkach (100-200 mg/kg mc./dobę) zaobserwowano niewielkie opóźnienie kostnienia płodów oraz zwiększenie masy ciała samic ciężarnych.
aberracja chromosomowa, antybiotyk makrolidowy, azytromycyna, badanie in vitro, badanie in vivo, badanie toksyczności, działanie rakotwórcze, działanie teratogenne, embriotoksyczność, fosfolipidoza, kancerogeneza, malformacja, mutacja genowa, opóźnienie kostnienia, potencjał mutagenny, rozwój okołoporodowy, rozwój postnatalny, rozwój prenatalny, toksyczność ostra, toksyczność przewlekła - Leksykon leków
Przedkliniczne dane o bezpieczeństwie – Clemastinum WZF 1 mg/10 ml
Przedkliniczne badania toksykologiczne produktu leczniczego Clemastinum WZF, zawierającego klemastynę w postaci fumaranu, wykazały brak działania rakotwórczego w dwuletnich badaniach na szczurach i myszach. Szczury otrzymywały dawkę 84 mg/kg m.c. (około 500-krotnie wyższą niż dawka terapeutyczna u ludzi), a myszy 206 mg/kg m.c. (ponad 1300-krotnie wyższą). W obu modelach nie zaobserwowano indukcji nowotworów, co potwierdza bezpieczeństwo klemastyny w aspekcie kancerogenności nawet przy znacznych przekroczeniach dawek terapeutycznych. Badania wpływu na płodność przeprowadzono na szczurach, którym podawano dawki 156-krotnie wyższe niż u ludzi, bez wykazania negatywnego wpływu na funkcje rozrodcze.
- Leksykon leków
Przedkliniczne dane o bezpieczeństwie – Mononit 40 40 mg
Izosorbidu monoazotan, substancja czynna preparatu Mononit 40, wykazuje niski profil toksyczności ostrej z LD50 doustnym w zakresie 2000-2500 mg/kg masy ciała u myszy i szczurów, co wskazuje na szeroki margines bezpieczeństwa. W badaniach toksyczności przewlekłej na psach (52 tygodnie) i szczurach (78 tygodni) pierwsze objawy toksyczne pojawiły się odpowiednio przy dawkach 90 mg/kg i 405 mg/kg m.c., co jest znacznie wyższe niż dawki terapeutyczne stosowane u ludzi. Badania reprodukcyjne na szczurach i królikach, obejmujące płodność, teratogenność oraz rozwój potomstwa, nie wykazały działania teratogennego nawet przy dawkach toksycznych dla samic ciężarnych, co potwierdza bezpieczeństwo stosowania leku w okresie ciąży.
badanie karcynogenności, badanie teratogenności, badanie toksyczności, dawka terapeutyczna, działanie mutagenne, działanie rakotwórcze, działanie teratogenne, in vitro, in vivo, indeks terapeutyczny, izosorbidu monoazotan, LD50, margines bezpieczeństwa, potencjał mutagenny, potencjał rakotwórczy, toksyczność ostra, toksyczność przewlekła - Leksykon leków
Przedkliniczne dane o bezpieczeństwie – Rosufy 40 mg
Rozuwastatyna, substancja czynna produktu leczniczego Rosufa, została poddana szerokim badaniom przedklinicznym obejmującym aspekty farmakologiczne i toksykologiczne. Badania te nie wykazały istotnego ryzyka genotoksycznego ani rakotwórczego u ludzi. Niemniej jednak, nie przeprowadzono szczegółowych analiz wpływu na kanał potasowy hERG, co pozostawia lukę w ocenie potencjalnego ryzyka arytmii. W badaniach toksyczności po wielokrotnym podaniu zaobserwowano zmiany histopatologiczne w wątrobie u myszy i szczurów oraz zmiany w pęcherzyku żółciowym u psów, które nie występowały u małp, wskazując na zróżnicowaną wrażliwość gatunkową. Te efekty pojawiały się przy ekspozycji zbliżonej do klinicznej, jednak nie były potwierdzone w badaniach klinicznych u ludzi.
badania farmakologiczne, badania przedkliniczne, dawka toksyczna, działanie rakotwórcze, efekt toksyczny, ekspozycja ustrojowa, genotoksyczność, kanał potasowy hERG, pęcherzyk żółciowy, rozuwastatyna, toksyczność reprodukcyjna, toksyczność wielokrotnego podania, uszkodzenie jąder, zaburzenia rytmu serca, zmiany histopatologiczne wątroby - Leksykon leków
Przedkliniczne dane o bezpieczeństwie – Posaconazole Mylan 40 mg/ml
Dane przedkliniczne dotyczące pozakonazolu, substancji czynnej produktu Posaconazole Mylan (40 mg/ml, zawiesina doustna), wskazują na hamujący wpływ na syntezę hormonów steroidowych oraz czynność nadnerczy u szczurów i psów przy stężeniach równych lub wyższych niż terapeutyczne u ludzi. U psów obserwowano fosfolipidozę neuronów przy stężeniach niższych niż terapeutyczne, jednak nie potwierdzono tego efektu u małp po rocznym podawaniu. Badania neurotoksyczności na psach i małpach nie wykazały negatywnego wpływu na ośrodkowy i obwodowy układ nerwowy przy stężeniach przekraczających terapeutyczne. W badaniach na szczurach odnotowano fosfolipidozę płuc z rozszerzeniem i niedrożnością pęcherzyków, choć jej kliniczne znaczenie dla ludzi pozostaje niejasne.
azole przeciwgrzybicze, badanie echokardiograficzne, badanie elektrokardiograficzne, ciśnienie skurczowe, ciśnienie tętnicze, czynność nadnerczy, dekompensacja serca, dystocja, działanie rakotwórcze, embriotoksyczność, fosfolipidoza neuronów, fosfolipidoza płuc, genotoksyczność, hormon steroidowy, lek przeciwgrzybiczy, niedrożność pęcherzyków płucnych, odstęp QT, pozakonazol, steroidogeneza, układ nerwowy obwodowy, wada rozwojowa, zawiesina doustna - Leksykon leków
Przedkliniczne dane o bezpieczeństwie – Nossin 5 mg
Przedkliniczne badania lewocetyryzyny dichlorowodorku, składnika aktywnego leku Nossin w dawce 5 mg, wykazały brak negatywnego wpływu na układ sercowo-naczyniowy, oddechowy oraz ośrodkowy układ nerwowy. Wielokrotne podawanie substancji nie powodowało istotnych zmian patologicznych ani zaburzeń funkcjonalnych narządów wewnętrznych, co potwierdza korzystny stosunek korzyści do ryzyka. Testy genotoksyczności in vitro i in vivo nie wykazały potencjału mutagennego ani uszkodzeń DNA, a badania długoterminowe na modelach zwierzęcych nie wskazały na działanie rakotwórcze leku.
aberracja chromosomowa, działanie kancerogenne, działanie rakotwórcze, działanie teratogenne, efekt kumulacyjny, farmakologia bezpieczeństwa, genotoksyczność, lewocetyryzyna dichlorowodorek, mutacja genowa, ośrodkowy układ nerwowy, rozwój pourodzeniowy, rozwój zarodkowo-płodowy, toksyczność po podaniu wielokrotnym, toksyczność reprodukcyjna, układ sercowo-naczyniowy, uszkodzenie DNA - Leksykon leków
Przedkliniczne dane o bezpieczeństwie – Doxazosin Aurobindo 1 mg
Przedkliniczne badania bezpieczeństwa doksazosyny, substancji czynnej leku Doxazosin Aurobindo, wykazały korzystny profil bezpieczeństwa. Konwencjonalne testy farmakologiczne oraz badania toksyczności po wielokrotnym podaniu nie ujawniły istotnych zagrożeń dla pacjentów, potwierdzając akceptowalną tolerancję leku przy długotrwałym stosowaniu. Testy genotoksyczności i rakotwórczości nie wykazały potencjału mutagennego ani onkogennego, co wskazuje na niskie ryzyko uszkodzeń genetycznych i indukcji nowotworów. Ponadto, ocena tolerancji ze strony układu pokarmowego nie wykazała nieprawidłowości, co minimalizuje ryzyko działań niepożądanych ze strony przewodu pokarmowego.
aberracja chromosomowa, badanie przedkliniczne, badanie toksyczności, bezpieczeństwo farmakologiczne, doksazosyna, działanie rakotwórcze, działanie teratogenne, efekt onkogenny, genotoksyczność, laktacja, materiał genetyczny, potencjał mutagenny, przeżywalność płodu, stężenie osoczowe, toksyczność reprodukcyjna, toksyczność wielokrotnego podania, uszkodzenie DNA, wada wrodzona, znakowanie promieniotwórcze