Przedkliniczne dane o bezpieczeństwie
Hydroxyzinum Zentiva 25 mg

Przedkliniczne dane o bezpieczeństwie stosowania leku

Badania przedkliniczne dotyczące hydroksyzyny chlorowodorku, substancji czynnej zawartej w preparacie Hydroxyzinum Zentiva, dostarczają istotnych informacji na temat profilu bezpieczeństwa tego leku. Poniżej przedstawiono szczegółowe dane z badań przedklinicznych obejmujących potencjalne działanie teratogenne, genotoksyczne, wpływ na kanały jonowe serca oraz inne aspekty bezpieczeństwa farmakologicznego.¹

Działanie teratogenne i embriotoksyczne

W badaniach przeprowadzonych na modelach zwierzęcych wykazano, że hydroksyzyna może wywierać działanie teratogenne i embriotoksyczne. Efekty te obserwowano u gryzoni przy stosowaniu hydroksyzyny w dawkach wynoszących 50 mg/kg/dobę lub wyższych. Należy podkreślić, że dawki te są znacząco wyższe od dawek terapeutycznych stosowanych u ludzi w praktyce klinicznej.²

Potencjał genotoksyczny

Przeprowadzono kompleksową ocenę potencjału genotoksycznego hydroksyzyny. Liczne badania wykonane zarówno w warunkach in vitro, jak i in vivo, nie wykazały działania genotoksycznego tej substancji. Oznacza to, że hydroksyzyna nie wywiera szkodliwego wpływu na materiał genetyczny komórek i nie powoduje mutacji ani aberracji chromosomowych.³

Badania potencjału rakotwórczego

Należy zaznaczyć, że specjalistyczne badania oceniające potencjalne działanie rakotwórcze hydroksyzyny nie zostały przeprowadzone. Stanowi to standardową lukę w danych przedklinicznych dla tego związku.⁴

Wpływ na układ sercowo-naczyniowy

Szczególną uwagę w badaniach przedklinicznych poświęcono potencjalnemu wpływowi hydroksyzyny na czynność elektryczną serca. W badaniach in vitro zaobserwowano, że hydroksyzyna może oddziaływać na prądy jonowe w sercu, co zależy od zastosowanego stężenia substancji.⁵

W eksperymentach przeprowadzonych na wyizolowanych włóknach Purkinjego psów wykazano, że hydroksyzyna może powodować zarówno wydłużenie, jak i skrócenie czasu trwania potencjału czynnościowego. Efekt ten był ściśle zależny od zastosowanego stężenia substancji.⁶

Wykazano również, że hydroksyzyna hamuje przepływ prądu potasowego (IKr) w kanałach hERG (human Ether-à-go-go-Related Gene) wyizolowanych z komórek ssaków. Należy jednak podkreślić, że działanie hydroksyzyny na kanały potasowe hERG wystąpiło dopiero przy stężeniu 40-krotnie wyższym niż stężenia terapeutyczne osiągane przy stosowaniu dawki 50 mg u ludzi.⁷

Co istotne, w badaniach in vivo przeprowadzonych na psach nie stwierdzono wpływu hydroksyzyny na odstęp QTc w zapisie elektrokardiograficznym. Oznacza to, że obserwowane w warunkach laboratoryjnych efekty działania na kanały jonowe nie przekładały się na istotne klinicznie zmiany w elektrofizjologii serca w warunkach organizmu żywego.⁸

Wnioski z badań przedklinicznych

Dane przedkliniczne dotyczące hydroksyzyny wskazują na akceptowalny profil bezpieczeństwa tej substancji w zakresie potencjalnej genotoksyczności. Należy jednak zachować ostrożność w odniesieniu do potencjalnego wpływu teratogennego i embriotoksycznego, szczególnie przy stosowaniu wysokich dawek. Efekty dotyczące układu sercowo-naczyniowego, obserwowane w badaniach in vitro, występowały przy stężeniach znacznie przekraczających stężenia terapeutyczne i nie znalazły potwierdzenia w badaniach in vivo, co sugeruje ich ograniczone znaczenie kliniczne.⁹