Przedkliniczne dane o bezpieczeństwie
Diprolene 0,64 mg/g

Przedkliniczne badania bezpieczeństwa dipropionianu betametazonu, substancji czynnej maści Diprolene, nie wykazały działania mutagennego w testach na bakteriach Salmonella typhimurium, Escherichia coli oraz liniach komórkowych ssaków, co sugeruje niskie ryzyko indukcji mutacji genetycznych. Jednakże brak długoterminowych badań na modelach zwierzęcych dotyczących potencjalnego działania rakotwórczego oraz wpływu na płodność stanowi istotne ograniczenie w pełnej ocenie bezpieczeństwa stosowania miejscowego tego kortykosteroidu. W badaniach na zwierzętach laboratoryjnych wykazano natomiast istotny wpływ dipropionianu betametazonu na rozwój płodów, w tym działanie embriotoksyczne i teratogenne po podaniu domięśniowym w dawkach 0,015–0,05 mg/kg masy ciała u królików oraz 1–2 mg/kg u myszy i szczurów.

Przedkliniczne dane o bezpieczeństwie stosowania leku Diprolene (0,64 mg/g)

Przedkliniczne dane dotyczące bezpieczeństwa stosowania dipropionianu betametazonu zawartego w maści Diprolene obejmują wyniki badań oceniających potencjalne działanie rakotwórcze, mutagenne, teratogenne oraz wpływ na płodność i rozwój płodu. Dane te są istotne dla oceny bezpieczeństwa produktu stosowanego miejscowo na skórę. 1

Potencjał karcinogenny i wpływ na płodność

Należy zaznaczyć, że nie przeprowadzono długoterminowych badań na modelach zwierzęcych, które pozwoliłyby określić potencjalne działanie rakotwórcze oraz wpływ na płodność dipropionianu betametazonu stosowanego miejscowo na skórę. Stanowi to pewne ograniczenie w ocenie pełnego profilu bezpieczeństwa leku w tym zakresie. 2

Potencjał mutagenny

W przeprowadzonych badaniach oceniających potencjał mutagenny z wykorzystaniem bakterii (Salmonella typhimurium i Escherichia coli) oraz linii komórkowych ssaków wykazano, że dipropionian betametazonu nie wykazuje działania mutagennego. Wyniki te sugerują niskie ryzyko indukcji mutacji genetycznych przez substancję czynną zawartą w produkcie Diprolene. 3

Toksyczność reprodukcyjna

Badania na różnych gatunkach zwierząt laboratoryjnych wykazały istotny wpływ dipropionianu betametazonu na rozwój płodów. Zaobserwowano zależną od dawki resorpcję płodów u królików, myszy i szczurów po podaniu domięśniowym substancji w dawkach odpowiednio 1, 33 i 2 mg/kg masy ciała. 4

Potencjał teratogenny

Kortykosteroidy, do których należy dipropionian betametazonu, długotrwale podawane zwierzętom laboratoryjnym wykazują działanie teratogenne. Niektóre z tych substancji wywołują efekty teratogenne także po podaniu na skórę. 5

W szczegółowych badaniach na królikach, dipropionian betametazonu wykazywał działanie fetotoksyczne i teratogenne po podaniu domięśniowym dawek 0,015 i 0,05 mg/kg masy ciała. Istotne jest zaznaczenie, że dawki te są około 26 razy większe niż dawka, która potencjalnie może być wchłonięta przez skórę człowieka przy założeniu, że:

  • wchłania się około 3% podanej dawki
  • pacjent waży około 70 kg
  • produkt leczniczy stosowany jest w ilości 7 g na dobę

Obserwowane wady rozwojowe u płodów zwierząt obejmowały: 6

  • Przepuklinę pępkową – obserwowaną przy dawkach 0,015 i 0,05 mg/kg masy ciała
  • Przepuklinę mózgową – występującą przy dawce 0,05 mg/kg masy ciała
  • Rozszczep podniebienia – występujący przy dawce 0,05 mg/kg masy ciała

Dodatkowo, w przypadku obu badanych dawek (0,015 i 0,05 mg/kg masy ciała) zaobserwowano zwiększoną częstotliwość występowania resorpcji płodów, co wskazuje na działanie embriotoksyczne substancji. 7

Gatunek zwierzęcia Dawka dipropionianu betametazonu Droga podania Obserwowane efekty
Królik 0,015 mg/kg mc. Domięśniowa Przepuklina pępkowa, zwiększona częstotliwość resorpcji płodów
Królik 0,05 mg/kg mc. Domięśniowa Przepuklina pępkowa, przepuklina mózgowa, rozszczep podniebienia, zwiększona częstotliwość resorpcji płodów
Królik, mysz, szczur 1, 33 i 2 mg/kg mc. (odpowiednio) Domięśniowa Zależna od dawki resorpcja płodów
  1. 10.04.2026
  2. www.leksykon.com.pl