działanie rakotwórcze
Działanie rakotwórcze (kancerogenne) to zdolność substancji, czynnika fizycznego lub biologicznego do indukowania procesu nowotworowego. Substancje o takim działaniu nazywane są kancerogenami lub karcynogenami. Mogą one inicjować mutacje w DNA, promować proliferację komórek nowotworowych lub działać jako kofaktory w procesie kancerogenezy.
Mechanizm działania rakotwórczego obejmuje najczęściej uszkodzenie materiału genetycznego komórki, zaburzenia w procesach naprawy DNA, indukcję stresu oksydacyjnego, aktywację onkogenów lub inaktywację genów supresorowych nowotworów. Kancerogeny mogą działać bezpośrednio lub po metabolicznej aktywacji w organizmie.
Międzynarodowa Agencja Badań nad Rakiem (IARC) klasyfikuje substancje rakotwórcze w pięciu grupach, od udowodnionego działania rakotwórczego u ludzi (grupa 1), przez prawdopodobne (grupa 2A) i możliwe (grupa 2B), do niesklasyfikowanych pod względem rakotwórczości (grupa 3) oraz prawdopodobnie nierakotwórczych (grupa 4). Do znanych kancerogenów należą m.in. azbest, niektóre wirusy (np. HPV), promieniowanie jonizujące, aflatoksyny czy związki zawarte w dymie tytoniowym.
Powiązane wpisy
- Leksykon leków
Przedkliniczne dane o bezpieczeństwie – Cetigran 10 mg
Przeprowadzone badania przedkliniczne cetyryzyny dichlorowodorku, substancji czynnej produktu leczniczego Cetigran, wykazały brak istotnych zagrożeń dla zdrowia ludzkiego. Standardowe testy farmakologiczne nie ujawniły negatywnego wpływu na układ sercowo-naczyniowy, oddechowy ani ośrodkowy układ nerwowy. Wielokrotne podawanie leku w różnych dawkach nie spowodowało objawów toksyczności, a badania genotoksyczności in vitro i in vivo nie wykazały potencjału mutagennego ani zdolności do wywoływania aberracji chromosomowych. Długoterminowe testy na modelach zwierzęcych nie potwierdziły działania karcynogennego cetyryzyny.
aberracja chromosomowa, badanie in vitro, badanie in vivo, cetyryzyna dichlorowodorek, dane niekliniczne, działanie rakotwórcze, genotoksyczność, implantacja zarodka, mutacja genowa, ośrodkowy układ nerwowy, potencjał karcynogenny, profil bezpieczeństwa leku, rozwój płodu, rozwój zarodkowo-płodowy, toksyczność po podaniu wielokrotnym, toksyczność reprodukcyjna, układ oddechowy, układ sercowo-naczyniowy, wpływ na płodność - Leksykon leków
Przedkliniczne dane o bezpieczeństwie – Neosine 250 mg/5 ml
Inozyna pranobeks, substancja czynna preparatu Neosine (250 mg/5 ml, syrop), wykazuje korzystny profil bezpieczeństwa potwierdzony szerokim zakresem badań toksykologicznych przeprowadzonych na różnych gatunkach zwierząt (myszy, szczury, psy, koty, małpy). Dawki stosowane w badaniach sięgały 1500 mg/kg mc./dobę, co stanowi 15-krotność maksymalnej dawki terapeutycznej u ludzi (100 mg/kg mc./dobę). LD50 była 50-krotnie wyższa niż dawka terapeutyczna, co wskazuje na niski potencjał toksyczny i szeroki margines bezpieczeństwa. Długoterminowe badania karcynogenności na myszach i szczurach nie wykazały właściwości rakotwórczych, a testy mutagenności in vitro i in vivo, w tym na ludzkich limfocytach, potwierdziły brak działania mutagennego.
badanie mutagenności, dawka śmiertelna LD50, dawka terapeutyczna, działanie karcynogenne, działanie mutagenne, działanie rakotwórcze, embriotoksyczność, inozyna pranobeks, limfocyt krwi obwodowej, Neosine, potencjał mutagenny, proces rozrodczy, profil toksykologiczny, teratogenność, toksyczność okołoporodowa, toksyczność ostra, toksyczność podostra, toksyczność przewlekła, toksyczność reprodukcyjna, właściwość karcynogenna, właściwość mutagenna, zaburzenie czynności reprodukcyjnej - Leksykon leków
Przedkliniczne dane o bezpieczeństwie – Vitamin D3 Meditop 10000 IU
Dane przedkliniczne dotyczące cholekalcyferolu (witamina D3) stosowanego w preparacie Vitamin D3 MEDITOP 10 000 IU (0,25 mg cholekalcyferolu na tabletkę) wskazują na minimalne ryzyko toksyczności przy dawkach terapeutycznych. Toksyczność obserwowano jedynie przy narażeniu znacznie przekraczającym maksymalne dawki stosowane u ludzi, co może prowadzić do hiperkalcemii w przypadku długotrwałego przedawkowania. Badania teratogenności wykazały potencjalne działanie teratogenne wyłącznie przy dawkach znacznie przewyższających zakres kliniczny, co eliminuje istotne ryzyko przy prawidłowym stosowaniu preparatu. Ponadto, badania przedkliniczne nie wykazały działania mutagennego ani rakotwórczego cholekalcyferolu, potwierdzając brak genotoksyczności i kancerogenności. Całościowa ocena bezpieczeństwa preparatu Vitamin D3 MEDITOP 10 000 IU potwierdza akceptowalny profil bezpieczeństwa witaminy D3 przy stosowaniu zgodnym z zaleceniami klinicznymi. Ryzyko działań niepożądanych jest głównie związane z przewlekłym przedawkowaniem, a brak dodatkowych istotnych danych przedklinicznych wskazuje na stabilność i bezpieczeństwo stosowania tego preparatu w praktyce lekarskiej.
cholekalcyferol, dawka terapeutyczna, działanie mutagenne, działanie rakotwórcze, działanie teratogenne, genotoksyczność, hiperkalcemia, kancerogenność, koncentrat cholekalcyferolu, potencjał mutagenny, potencjał rakotwórczy, przewlekłe przedawkowanie, teratogenność, toksyczność po podaniu wielokrotnym, witamina D3, zakres terapeutyczny - Leksykon substancji czynnych
Temozolomid – Przedkliniczne dane o bezpieczeństwie
Badania przedkliniczne temozolomidu, przeprowadzone na szczurach i psach, wykazały jego toksyczność ukierunkowaną na szpik kostny, układ siateczkowo-śródbłonkowy, jądra oraz układ pokarmowy. Schematy podawania obejmowały pojedynczy 5-dniowy cykl z 23-dniową przerwą, a także 3 i 6 cykli. Dawki wywołujące śmiertelność u 60-100% zwierząt były zbliżone do tych powodujących zwyrodnienie siatkówki, które jednak nie zostało potwierdzone klinicznie u ludzi. Większość działań toksycznych miała charakter przemijający, z wyjątkiem trwałych uszkodzeń układu rozrodczego samców oraz zmian siatkówki przy wysokich dawkach. Temozolomid wykazał embriotoksyczność, teratogenność oraz genotoksyczność, co podkreśla konieczność stosowania skutecznej antykoncepcji u pacjentów w wieku rozrodczym. Monitorowanie hematologiczne, zwłaszcza liczby leukocytów i płytek krwi, jest kluczowe dla oceny toksyczności podczas terapii.
aberracja chromosomowa, działanie onkogenne, działanie rakotwórcze, embriotoksyczność, genotoksyczność, glejak złośliwy, gruczolak podstawnokomórkowy, leukocyty, limfocyty krwi obwodowej, minimalna dawka śmiertelna, morfologia krwi, parametry hematologiczne, płytki krwi, potencjał karcinogenny, potencjał mutagenny, rogowiak kolczystokomórkowy, środek alkilujący, substancja alkilująca, szpik kostny, temozolomid, terapia przeciwnowotworowa, teratogenność, test genotoksyczności, toksyczność substancji, układ siateczkowo-śródbłonkowy, zmiany przednowotworowe, zwyrodnienie siatkówki - Leksykon leków
Przedkliniczne dane o bezpieczeństwie – Ramizek Plus 2,5 mg + 2,5 mg
Produkt leczniczy Ramizek Plus zawiera bisoprolol (fumaranu) oraz ramipryl, których badania przedkliniczne potwierdziły bezpieczeństwo stosowania. Bisoprolol nie wykazał działania teratogennego ani negatywnego wpływu na płodność, choć w wysokich dawkach u ciężarnych samic obserwowano toksyczność objawiającą się zmniejszonym apetytem, redukcją masy ciała oraz toksycznym wpływem na zarodek i płód, skutkującym zwiększoną resorpcją płodu, obniżoną masą urodzeniową i opóźnionym rozwojem fizycznym potomstwa. Ramipryl nie wywoływał ostrej toksyczności u gryzoni i psów, a dawki tolerowane w badaniach przewlekłych wynosiły odpowiednio 2 mg/kg/dobę u szczurów, 2,5 mg/kg/dobę u psów oraz 8 mg/kg/dobę u małp. Wysokie dawki ramiprylu (250 mg/kg/dobę) u psów i małp powodowały powiększenie aparatu przykłębuszkowego, co jest efektem farmakodynamicznym leku. Szczególną wrażliwość wykazywały rozwijające się nerki, u których obserwowano nieodwracalne uszkodzenia po podaniu pojedynczej dawki ramiprylu u młodych szczurów oraz u potomstwa szczurów matek leczonych dawkami ≥50 mg/kg mc./dobę w okresie ciąży i laktacji.
aparat przykłębuszkowy, beta-adrenolityk, bisoprolol, działanie rakotwórcze, genotoksyczność, gospodarka elektrolitowa, inhibitor ACE, inhibitor konwertazy angiotensyny, miedniczka nerkowa, parametr hematologiczny, ramipryl, toksyczność ostra, toksyczność przewlekła, układ renina-angiotensyna-aldosteron, uszkodzenie nerki, właściwość mutagenna, właściwość teratogenna - Leksykon leków
Przedkliniczne dane o bezpieczeństwie – Alexan 50 mg/ml
Przedkliniczne badania bezpieczeństwa cytarabiny wykazały istotne działania niepożądane o charakterze genotoksycznym, embriotoksycznym oraz teratogennym, szczególnie przy dawkach odpowiadających terapii u ludzi. W modelach zwierzęcych udowodniono, że podanie cytarabiny ciężarnym samicom ssaków w okresie organogenezy prowadzi do uszkodzeń zarodka i wad rozwojowych płodu. Ponadto, lek wykazuje toksyczność neurodevelopmentalną, co potwierdzono na noworodkach ssaków w fazie odpowiadającej trzeciemu trymestrowi ciąży u człowieka. W badaniach na modelach mysich zaobserwowano również zwiększoną częstość nieprawidłowych plemników, co wskazuje na potencjalne ryzyko dla męskiej płodności przy długotrwałym stosowaniu cytarabiny.
Alexan, badanie in vitro, badanie in vivo, cytarabina, dawka terapeutyczna, działanie kancerogenne, działanie rakotwórcze, embriotoksyczność, genotoksyczność, męski układ rozrodczy, nieprawidłowe plemniki, organogeneza, potencjał rakotwórczy, produkcja plemników, spermatogeneza, teratogenność, trzeci trymestr ciąży, układ nerwowy, uszkodzenie zarodka, wada rozwojowa płodu - Leksykon substancji czynnych
Moksonidyna – Przedkliniczne dane o bezpieczeństwie
Przedkliniczne badania toksykologiczne moksonidyny, składnika aktywnego preparatów Physiotens 0,2 oraz 0,4, nie wykazały istotnego ryzyka genotoksycznego ani karcynogennego, co potwierdza bezpieczeństwo stosowania leku w dawkach terapeutycznych u ludzi. Badania wielokrotnego podawania nie ujawniły specyficznych zagrożeń toksycznych, a analiza wpływu na rozrodczość nie wykazała negatywnego oddziaływania na płodność ani potencjału teratogennego w standardowych dawkach. Wyniki te wspierają korzystny profil bezpieczeństwa moksonidyny w terapii przewlekłego nadciśnienia tętniczego.
badanie karcynogenności, badanie okołoporodowe, badanie toksykologiczne, dawka toksyczna, działanie genotoksyczne, działanie rakotwórcze, efekt toksyczny, genotoksyczność, karcynogenność, margines bezpieczeństwa, moksonidyna, mutagenność, nadciśnienie tętnicze, płodność, potencjał genotoksyczny, potencjał karcynogenny, potencjał teratogenny, toksyczność matczyna, toksyczność po wielokrotnym podaniu, toksyczny wpływ na rozrodczość - Leksykon leków
Przedkliniczne dane o bezpieczeństwie – Colecalciferol Polpharma 10 000 IU
Cholekalcyferol, substancja czynna leku Colecalciferol Polpharma, charakteryzuje się dobrze udokumentowanym profilem bezpieczeństwa potwierdzonym wieloletnią praktyką kliniczną oraz badaniami przedklinicznymi. Nie wykazano potencjału mutagennego ani rakotwórczego, a jedyne istotne ryzyko wiąże się z przewlekłym przedawkowaniem prowadzącym do hiperkalcemii. W badaniach na modelach zwierzęcych, przy dawkach wielokrotnie przekraczających terapeutyczne (10 000 IU, tj. 250 µg), zaobserwowano działanie teratogenne manifestujące się wadami szkieletowymi, małogłowiem oraz wadami serca, jednak takie efekty nie występują przy stosowaniu dawek terapeutycznych u ludzi.
badanie przedkliniczne, cholekalcyferol, Colecalciferol Polpharma, dawka terapeutyczna, działanie rakotwórcze, działanie teratogenne, hiperkalcemia, małogłowie, potencjał mutagenny, przewlekłe przedawkowanie, substancja czynna, toksyczność reprodukcyjna, wada rozwojowa, wada serca, wada szkieletowa, witamina D3, zagrożenie toksykologiczne - Leksykon leków
Przedkliniczne dane o bezpieczeństwie – Benodil 0,5 mg/ml
Przedkliniczne badania bezpieczeństwa budezonidu, substancji czynnej w produktach Benodil (0,125 mg/ml, 0,25 mg/ml oraz 0,5 mg/ml, zawiesina do nebulizacji), wykazały dobrą tolerancję w modelach zwierzęcych przy podawaniu wziewnym przez 12 miesięcy, nawet w dawkach 10-40-krotnie przekraczających dawki terapeutyczne stosowane u ludzi. Nie zaobserwowano toksyczności miejscowej w drogach oddechowych, co potwierdza korzystny profil bezpieczeństwa w kontekście miejscowego działania na błony śluzowe. Badania rakotwórczości wykazały początkowo zwiększoną częstość glejaków mózgu u samców szczurów, jednak powtórne badania nie potwierdziły tej obserwacji, a zmiany wątrobowe, w tym nowotwory wątrobowokomórkowe, były podobne do tych wywoływanych przez inne glikokortykosteroidy, co sugeruje mechanizm receptorowy charakterystyczny dla całej grupy leków, bez potwierdzonego wpływu klinicznego u ludzi.
acetonid triamcynolonu, błona śluzowa dróg oddechowych, budezonid, deformacja układu kostnego, działanie rakotwórcze, działanie receptorowe, glejak mózgu, glikokortykosteroid, kortykosteroid, kortykosteroid miejscowy, nebulizacja, nowotwór wątrobowokomórkowy, potencjał mutagenny, rozszczep podniebienia, toksyczność miejscowa, toksyczność przewlekła, toksyczność reprodukcyjna, zmiany wątrobowe - Leksykon leków
Przedkliniczne dane o bezpieczeństwie – Ketokaps Med 100 mg
Przedkliniczne badania bezpieczeństwa ketoprofenu, substancji czynnej produktu Ketokaps Med 100 mg, obejmowały szeroki zakres analiz farmakologicznych, toksykologicznych, reprodukcyjnych oraz genotoksycznych. Wyniki badań farmakologicznych i toksyczności po podaniu wielokrotnym nie wykazały dodatkowych zagrożeń zdrowotnych poza znanymi efektami opisanymi w charakterystyce produktu leczniczego. Ocena wpływu na reprodukcję, w tym płodność, rozwój zarodka, płodu oraz rozwój pourodzeniowy, nie ujawniła nowych ryzyk. Badania tolerancji miejscowej również nie wskazały na specyficzne zagrożenia związane z miejscowym stosowaniem ketoprofenu.
aberracja chromosomowa, badanie farmakologiczne, badanie genotoksyczne, badanie in vitro, badanie in vivo, badanie toksykologiczne, charakterystyka produktu leczniczego, działanie miejscowe, działanie rakotwórcze, ketoprofen, model zwierzęcy, mutacja genowa, potencjał mutagenny, potencjał rakotwórczy, ryzyko karcinogenne, substancja czynna, toksyczność reprodukcyjna, toksyczność wielokrotna, tolerancja miejscowa - Leksykon leków
Przedkliniczne dane o bezpieczeństwie – Concoram 10 mg + 5 mg
Przedkliniczne badania bezpieczeństwa leku Concoram, zawierającego bisoprolol fumaran i amlodypinę, wykazały, że amlodypina w dawkach około 50-krotnie wyższych od maksymalnej zalecanej dawki dla ludzi (w przeliczeniu mg/kg) powoduje toksyczny wpływ na rozród, objawiający się opóźnieniem porodu, wydłużeniem jego czasu oraz zmniejszoną przeżywalnością potomstwa. W badaniach płodności u szczurów amlodypina podawana do 10 mg/kg/dobę (8-krotnie wyższa dawka niż u ludzi) nie wpływała na płodność, natomiast dawki porównywalne do ludzkich wywoływały zmiany hormonalne i strukturalne w układzie rozrodczym samców, takie jak obniżenie stężenia hormonu folikulotropowego i testosteronu, zmniejszenie gęstości nasienia oraz liczby komórek Sertoliego. Badania rakotwórczości prowadzone przez 2 lata nie wykazały działania rakotwórczego amlodypiny w dawkach do 2,5 mg/kg/dobę, co odpowiadało dawce maksymalnej lub dwukrotnie wyższej niż u ludzi (10 mg). Testy mutagenności nie potwierdziły działania mutagennego na poziomie genów i chromosomów.
amlodypina bezylan, beta-adrenolityk, bezpieczeństwo farmakologiczne, bisoprololu fumaran, dysfagia, działanie mutagenne, działanie rakotwórcze, działanie teratogenne, genotoksyczność, gęstość nasienia, hormon folikulotropowy, komórki Sertoliego, maksymalna dawka zalecana, mutagenność, resorpcja płodu, spermatydy, testosteron, toksyczność reprodukcyjna, toksyczność wielokrotna, zaburzenie płodności - Leksykon leków
Przedkliniczne dane o bezpieczeństwie – Cinacalcet Reddy 90 mg
Przedkliniczne badania bezpieczeństwa cynakalcetu wykazały brak działania teratogennego u królików i szczurów przy dawkach odpowiednio do 0,4 i 4,4-krotnie przekraczających maksymalną dawkę ludzką stosowaną w wtórnej nadczynności przytarczyc (180 mg/dobę). Nie stwierdzono negatywnego wpływu na płodność przy dawkach do 4-krotności dawki ludzkiej. U ciężarnych szczurów odnotowano nieznaczny spadek masy ciała i spożycia pokarmu, a u płodów zmniejszoną masę ciała w przypadku ciężkiej hipokalcemii u samic. Cynakalcet przenika przez łożysko u królików. Nie wykazano potencjału genotoksycznego ani rakotwórczego, jednak margines bezpieczeństwa jest ograniczony przez hipokalcemię, która ograniczała stosowane dawki w modelach zwierzęcych. W badaniach toksykologicznych u gryzoni obserwowano zaćmę i zmętnienie soczewki, co nie występowało u psów, małp ani w badaniach klinicznych, co tłumaczy się hipokalcemią jako mechanizmem patogenetycznym u gryzoni.
badania toksykologiczne, ciężka hipokalcemia, cynakalcet, czerwone krwinki, drżenie, działanie genotoksyczne, działanie rakotwórcze, działanie teratogenne, ekspozycja ogólnoustrojowa, gospodarka wapniowa, hipokalcemia, mechanizm toksyczności, objawy żołądkowo-jelitowe, płytki wzrostu kości, przenikanie przez łożysko, stężenie wapnia w surowicy, układ krwiotwórczy, układ limfatyczny, węzły chłonne, wtórna nadczynność przytarczyc, zaćma - Leksykon leków
Przedkliniczne dane o bezpieczeństwie – ACEBIS 5 mg + 2,5 mg
Produkt leczniczy ACEBIS, zawierający ramipryl i bisoprolol fumaran, wykazuje akceptowalny profil bezpieczeństwa potwierdzony w badaniach przedklinicznych. Bisoprolol nie wykazuje działania teratogennego ani negatywnego wpływu na płodność, jednak w wysokich dawkach obserwowano toksyczność u ciężarnych samic i rozwijających się zarodków, objawiającą się m.in. zwiększoną resorpcją płodu i opóźnionym rozwojem fizycznym. Ramipryl, podawany doustnie w dawkach do 2 mg/kg/dobę u szczurów, 2,5 mg/kg/dobę u psów oraz 8 mg/kg/dobę u małp, nie wywoływał istotnych efektów toksycznych, choć w wysokich dawkach (250 mg/kg/dobę) u psów i małp stwierdzono powiększenie aparatu przykłębuszkowego, co jest zgodne z mechanizmem działania inhibitora ACE. U młodych szczurów pojedyncza dawka ramiprylu powodowała nieodwracalne uszkodzenie nerek, co wymaga ostrożności przy stosowaniu u dzieci i młodzieży.
aparat przykłębuszkowy, badanie mutagenności, beta-adrenolityk, bisoprolol, działanie rakotwórcze, działanie teratogenne, genotoksyczność, gospodarka wodno-elektrolitowa, inhibitor ACE, inhibitor konwertazy angiotensyny, ocena bezpieczeństwa leku, poszerzenie miedniczek nerkowych, ramipryl, resorpcja płodu, ryzyko środowiskowe, toksyczność po podaniu wielokrotnym, uszkodzenie nerek, właściwość mutagenna - Leksykon leków
Przedkliniczne dane o bezpieczeństwie – Melatonina LEK-AM 3 mg
Przedkliniczne badania melatoniny, składnika aktywnego produktu leczniczego Melatonina LEK-AM, wykazały korzystny profil bezpieczeństwa przy stosowaniu w dawkach terapeutycznych. Toksyczność ostra melatoniny jest niska, z dawką śmiertelną LD50 u myszy wynoszącą 1250 mg/kg masy ciała, co znacznie przekracza dawki kliniczne. Badania genotoksyczności i potencjału rakotwórczego nie wykazały mutagenności ani karcynogenności, a testy teratogenności na szczurach nie potwierdziły działania teratogennego. Analizy toksykologiczne po wielokrotnym podaniu nie wskazały na istotne ryzyko dla pacjentów, co potwierdza bezpieczeństwo stosowania melatoniny w warunkach długotrwałej ekspozycji.
analiza toksykologiczna, badanie farmakologiczne, badanie genotoksyczności, badanie przedkliniczne, badanie toksykologiczne, dawka śmiertelna LD50, dawka terapeutyczna, działanie rakotwórcze, działanie teratogenne, funkcja reprodukcyjna, melatonina, model zwierzęcy, potencjał karcynogenny, potencjał mutagenny, toksyczność ostra, toksyczność po wielokrotnym podaniu, układ rozrodczy, wada rozwojowa płodu - Leksykon leków
Przedkliniczne dane o bezpieczeństwie – Chlorsuccillin 200 mg
W ramach procedury rejestracyjnej produktu leczniczego CHLORSUCCILLIN (200 mg, proszek do sporządzania roztworu do wstrzykiwań) przeprowadzono kompleksowe badania przedkliniczne oceniające bezpieczeństwo substancji czynnej – chlorku suksametoniowego. Badania te koncentrowały się na trzech kluczowych aspektach: potencjalnej mutagenności, działaniu rakotwórczym oraz wpływie na funkcje reprodukcyjne. Krótkoterminowe testy na modelach zwierzęcych wykluczyły ryzyko mutagennego działania chlorku suksametoniowego, co jest istotne dla bezpieczeństwa genetycznego pacjentów. Równolegle przeprowadzono badania dotyczące potencjalnego działania kancerogennego, które również nie wykazały istotnych zagrożeń, co potwierdza profil bezpieczeństwa farmakologicznego substancji czynnej.
badanie przedkliniczne, bezpieczeństwo farmakologiczne, bezpieczeństwo stosowania leku, charakterystyka produktu leczniczego, chlorek suksametoniowy, ciąża i laktacja, działanie mutagenne, działanie rakotwórcze, funkcja reprodukcyjna, karmienie piersią, model zwierzęcy, mutagenność, potencjał rakotwórczy, roztwór do wstrzykiwań, substancja czynna, uszkodzenie materiału genetycznego, wiek rozrodczy, wpływ na płodność, wpływ na reprodukcję - Leksykon leków
Przedkliniczne dane o bezpieczeństwie – Eferox 50 mcg
Przedkliniczne badania bezpieczeństwa lewotyroksyny sodowej w preparacie Eferox wykazały bardzo niski poziom toksyczności ostrej, co wskazuje na wysoki margines bezpieczeństwa przy pojedynczym przedawkowaniu. W badaniach toksyczności przewlekłej na szczurach i psach zaobserwowano gatunkowe różnice wrażliwości – u szczurów duże dawki powodowały uszkodzenia wątroby, zwiększoną śmiertelność kłębuszków nerkowych oraz zmiany masy narządów, natomiast u psów nie stwierdzono istotnych działań niepożądanych. Testy mikrojądrowe u szczurów nie wykazały działania mutagennego, a dane dotyczące potencjału karcynogennego są ograniczone z powodu braku długoterminowych badań na modelach zwierzęcych.
dane przedkliniczne, dawka terapeutyczna, działanie rakotwórcze, hormon tarczycy, lewotyroksyna sodowa, margines bezpieczeństwa, obumieranie kłębuszków nerkowych, ośrodkowy układ nerwowy, potencjał genotoksyczny, potencjał karcynogenny, potencjał mutagenny, potencjał teratogenny, przenikanie przez łożysko, śmierć płodu, test mikrojądrowy, toksyczność ostra, toksyczność przewlekła, toksyczny wpływ na rozrodczość, uszkodzenie wątroby, wada wrodzona, wpływ na płodność, wpływ na rozwój płodu, zaburzenie funkcji reprodukcyjnej - Leksykon leków
Przedkliniczne dane o bezpieczeństwie – Polocard 150 mg
Przedkliniczne badania kwasu acetylosalicylowego, stosowanego w produkcie leczniczym Polocard, nie wykazały działania karcynogennego w długoterminowych testach na szczurach (0,5% w karmie przez 68 tygodni). Test Amesa potwierdził brak mutagenności, jednak w hodowli fibroblastów ludzkich zaobserwowano aberracje chromosomalne, co wskazuje na możliwy wpływ na strukturę chromosomów w specyficznych warunkach. Substancja wykazuje działanie teratogenne, powodując wady rozwojowe płodu, zaburzenia implantacji zarodka, embrio- i fetotoksyczność oraz deficyty poznawcze u potomstwa. Ponadto, kwas acetylosalicylowy hamuje owulację u szczurów, co podkreśla jego wpływ na funkcje rozrodcze.
aberracja chromosomalna, działanie embriotoksyczne, działanie rakotwórcze, działanie teratogenne, efekt nefrotoksyczny, fibroblast ludzki, hamowanie owulacji, kwas acetylosalicylowy, objaw toksyczny, powikłanie krwotoczne, stężenie kwasu salicylowego w osoczu, test Amesa, uszkodzenie nerek, właściwość przeciwzakrzepowa, wrzód przewodu pokarmowego, zaburzenie implantacji, zaburzenie poznawcze - Leksykon substancji czynnych
Kwas tioktynowy – Przedkliniczne dane o bezpieczeństwie
Przedkliniczne badania bezpieczeństwa kwasu tioktynowego wykazały, że substancja charakteryzuje się stosunkowo niską toksycznością ostrą, z dawką śmiertelną wynoszącą około 400 mg/kg masy ciała po podaniu dożylnym u szczurów oraz 400-500 mg/kg po podaniu doustnym u psów. Toksyczność przewlekła dotyczy głównie wątroby i nerek, a objawy kliniczne obejmują zaburzenia autonomicznego i ośrodkowego układu nerwowego, takie jak wymioty, ślinotok, uspokojenie oraz skurcze toniczno-kloniczne w okresie przedśmiertnym. Badania mutagenności i rakotwórczości nie wykazały działania mutagennego ani rakotwórczego, również w połączeniu z N-nitrozodimetyloaminą (NDEA). Ponadto, kwas tioktynowy nie wpływa negatywnie na płodność ani rozwój zarodkowy u szczurów przy dawce do 68,1 mg/kg doustnie, a badania na królikach nie potwierdziły działania teratogennego nawet przy toksycznych dawkach dożylnych.
dawka śmiertelna, dawka terapeutyczna, deformacja płodu, działanie mutagenne, działanie rakotwórcze, działanie teratogenne, kwas tioktynowy, mutacja genowa, N-nitrozodimetyloamina, niedobór tiaminy, ośrodkowy układ nerwowy, profil bezpieczeństwa, rozwój zarodkowy, skurcze toniczno-kloniczne, tiamina, toksyczność ostra i przewlekła, układ autonomiczny, wpływ na rozrodczość - Leksykon substancji czynnych
Pemetreksed – Przedkliniczne dane o bezpieczeństwie
Pemetreksed wykazuje istotną toksyczność reprodukcyjną potwierdzoną w badaniach przedklinicznych na modelach zwierzęcych. U ciężarnych myszy zaobserwowano zmniejszoną przeżywalność płodów, obniżoną masę ciała, niepełne kostnienie oraz rozszczep podniebienia. U samców myszy i psów rasy beagle stwierdzono zmniejszoną płodność, zanik jąder oraz zwyrodnienie i martwicę nabłonka plemnikotwórczego po 9-miesięcznym dożylnym podawaniu pemetreksedu. Brak jest natomiast danych dotyczących wpływu na płodność samic, co stanowi istotną lukę w ocenie bezpieczeństwa tej substancji czynnej.
aberracja chromosomalna, bolus dożylny, długotrwałe stosowanie leku, działanie mutagenne, działanie rakotwórcze, genotoksyczność, klastogenność, nabłonek plemnikotwórczy, pemetreksed, rozrodczość, rozszczep podniebienia, rozwój płodowy, test Amesa, test mikrojądrowy, toksyczność reprodukcyjna, uszkodzenie chromosomu, zanik jąder - Leksykon leków
Przedkliniczne dane o bezpieczeństwie – Dalacin C 75 mg/5 ml
Na podstawie badań przedklinicznych na różnych gatunkach zwierząt określono profil bezpieczeństwa klindamycyny i jej soli, głównego składnika leku Dalacin C. Toksyczność ostra wykazała LD50 dla podania doustnego w zakresie 1800-2620 mg/kg m.c., natomiast dożylnego 245-820 mg/kg m.c. W badaniach przewlekłych na szczurach i psach maksymalna tolerowana dawka wynosiła 300-600 mg/kg m.c./dobę. U psów przy dawce 300 mg/kg m.c./dobę zaobserwowano wzrost aktywności aminotransferaz w osoczu, a przy 600 mg/kg m.c./dobę zmiany patologiczne w błonie śluzowej żołądka i pęcherzyku żółciowym. Badania mutagenności nie wykazały potencjału mutagennego klindamycyny, jednak brak jest danych dotyczących jej potencjalnego działania rakotwórczego.
aminotransferazy, błona śluzowa żołądka, chlorowodorek klindamycyny, droga doustna, działanie rakotwórcze, działanie teratogenne, genotoksyczność, klindamycyna, maksymalna tolerowana dawka, mutagenność, pęcherzyk żółciowy, podanie dożylne, potencjał mutagenny, rozwój zarodkowo-płodowy, ryzyko karcinogenne, toksyczność matczyna, toksyczność ostra, toksyczność przewlekła, zdolność rozrodcza - Leksykon leków
Przedkliniczne dane o bezpieczeństwie – Viavardis 10 mg
Przedkliniczne badania bezpieczeństwa wardenafilu, substancji czynnej produktu Viavardis, obejmowały szeroki zakres testów farmakologicznych, toksykologicznych, genotoksycznych oraz oceny wpływu na układ rozrodczy. Standardowe badania farmakologiczne nie wykazały istotnych działań niepożądanych na układ sercowo-naczyniowy, oddechowy czy nerwowy przy dawkach terapeutycznych 5 mg, 10 mg oraz 20 mg. Długoterminowe badania toksyczności po podaniu wielokrotnym nie ujawniły kumulacji ani przewlekłych efektów toksycznych, co potwierdza bezpieczeństwo stosowania wardenafilu w terapii zaburzeń erekcji.
aberracja chromosomowa, badanie farmakologiczne, badanie in vitro, badanie in vivo, dawka terapeutyczna, działanie rakotwórcze, ekspozycja na lek, funkcja rozrodcza, genotoksyczność, kumulacja leku, materiał genetyczny, mutacja genowa, potencjał mutagenny, rozwój zarodka i płodu, toksyczność po podaniu wielokrotnym, toksyczny wpływ na rozród, układ sercowo-naczyniowy, wardenafil, zaburzenie erekcji - Leksykon leków
Przedkliniczne dane o bezpieczeństwie – Nystatyna Teva 2 400 000 j.m./5 g
Przedkliniczna ocena bezpieczeństwa nystatyny, stosowanej w preparacie Nystatyna Teva (100 000 j.m./ml, zawiesina doustna), wykazała brak działania rakotwórczego oraz mutagennego w badaniach na modelach zwierzęcych. Wyniki te potwierdzają, że nystatyna nie zwiększa ryzyka powstawania nowotworów ani nie indukuje zmian genetycznych, co jest kluczowe dla bezpieczeństwa długotrwałej terapii przeciwgrzybiczej. Badania te stanowią istotny element w ocenie profilu bezpieczeństwa leku przed jego zastosowaniem u ludzi.
ciąża, działanie mutagenne, działanie rakotwórcze, funkcja reprodukcyjna, lek przeciwgrzybiczny, nowotwór, nystatyna, ocena bezpieczeństwa przedklinicznego, profil bezpieczeństwa leku, profil bezpieczeństwa przedklinicznego, rozrodczość, rozwój płodu, wpływ na rozrodczość, zawiesina doustna, zmiana genetyczna - Leksykon substancji czynnych
Gonadotropina kosmówkowa – Przedkliniczne dane o bezpieczeństwie
Gonadotropina kosmówkowa (hCG) wykazuje w badaniach przedklinicznych na modelach zwierzęcych, zwłaszcza na myszach, potencjalne ryzyko toksycznego wpływu na rozwój embrionalny. Zaobserwowano zwiększoną śmiertelność zarodków przed- i poimplantacyjnych, zmniejszenie wielkości i liczby płodów oraz podwyższoną częstość wrodzonych wad rozwojowych, takich jak otwarte powieki i rozszczep podniebienia. Warto podkreślić, że niektóre preparaty, np. Mensinorm Set i Zivafert, nie posiadają pełnych danych przedklinicznych, co ogranicza ocenę ich bezpieczeństwa. W przypadku Menopur, zawierającego hCG jako główny czynnik aktywności LH, brak jest danych toksyczności reprodukcyjnej, jednak stosowanie w ciąży i okresie poporodowym jest przeciwwskazane.
aktywność LH, badanie przedkliniczne, charakterystyka produktu leczniczego, dane niekliniczne, działanie genotoksyczne, działanie rakotwórcze, gonadotropina kosmówkowa, model zwierzęcy, owulacja, rozszczep podniebienia, rozwój embrionalny, stosunek korzyści do ryzyka, toksyczny wpływ na rozród, wrodzona wada rozwojowa - Leksykon substancji czynnych
Ginkgolid – Przedkliniczne dane o bezpieczeństwie
Ginkgolidy A, B i C, aktywne składniki standaryzowanych wyciągów z liści miłorzębu japońskiego (np. EGb761 w Tanakanie oraz Ginkgoherb), wykazują relatywnie niski potencjał toksyczny w badaniach przedklinicznych. Przewlekłe podawanie doustne wyciągów w dawkach do 500 mg/kg u szczurów i 400 mg/kg u psów (odpowiadających czynnikom bezpieczeństwa do 16,8 i 46,3) ujawniło jedynie niewielką toksyczność u psów przy najwyższych dawkach. Testy genotoksyczności i karcinogenności wykazały sporadyczne, specyficzne dla gryzoni zmiany (guzy tarczycy i rak wątrobowokomórkowy), które nie mają istotnego znaczenia klinicznego dla ludzi. Test Amesa był negatywny, a badania genotoksyczności dały wyniki mieszane, jednak dawki do 2000 mg/kg nie wywołały mierzalnego efektu genotoksycznego u myszy.
badania toksykologiczne, działanie embriotoksyczne, działanie rakotwórcze, działanie teratogenne, enzymy wątrobowe, ginkgo biloba, ginkgolidy, guz tarczycy, karcinogenność, krwawienie z pochwy, miłorząb japoński, potencjał mutagenny, rak wątrobowokomórkowy, standaryzowany wyciąg, test Amesa, test mikrojąderek, toksyczność ostra, toksyczność przewlekła, wpływ genotoksyczny, wyciąg z miłorzębu - Leksykon leków
Przedkliniczne dane o bezpieczeństwie – Auglavin PPH 875 mg + 125 mg
Przedkliniczne badania bezpieczeństwa połączenia amoksycyliny trójwodnej (875 mg) z potasem klawulanianem (125 mg) w preparacie Auglavin PPH nie wykazały istotnych zagrożeń dla organizmu ludzkiego. Testy farmakologiczne nie ujawniły negatywnego wpływu na funkcje życiowe ani na poszczególne układy narządów. Analizy genotoksyczności, obejmujące testy mutacji genowych i aberracji chromosomowych, potwierdziły brak potencjału mutagennego i genotoksycznego. Ponadto, badania reprodukcyjne nie wykazały działania teratogennego ani negatywnego wpływu na płodność, rozwój zarodka, przebieg ciąży czy rozwój pourodzeniowy, co wskazuje na względne bezpieczeństwo stosowania leku w kontekście reprodukcji.
aberracja chromosomowa, amoksycylina z kwasem klawulanowym, antybiotyk, badanie farmakologiczne, badanie przedkliniczne, działanie rakotwórcze, działanie teratogenne, genotoksyczność, podrażnienie żołądka, potencjał mutagenny, proces nowotworowy, profil bezpieczeństwa, profil tolerancji, toksyczność, toksyczność rozwojowa, uszkodzenie DNA, zaburzenia żołądkowo-jelitowe - Leksykon substancji czynnych
Loratadyna – Przedkliniczne dane o bezpieczeństwie
Loratadyna, szeroko stosowana w terapii przeciwalergicznej, wykazuje korzystny profil bezpieczeństwa potwierdzony licznymi badaniami przedklinicznymi. Badania farmakologiczne bezpieczeństwa, toksyczności po podaniu wielokrotnym, genotoksyczności oraz potencjalnego działania rakotwórczego nie wykazały istotnych zagrożeń dla człowieka w dawkach terapeutycznych. Testy genotoksyczności i rakotwórczości dały wyniki negatywne, co eliminuje ryzyko mutagenne i kancerogenne. W badaniach toksyczności po podaniu wielokrotnym loratadyna była dobrze tolerowana, a dawki wielokrotnie przekraczające kliniczne nie wywoływały istotnych efektów niepożądanych. W przypadku połączenia loratadyny z siarczanem pseudoefedryny (dawki do 150 mg/kg u szczurów i 120 mg/kg u królików, odpowiednio 30- i 24-krotnie wyższe niż dawki kliniczne) toksyczność była niska i nie przekraczała sumy toksyczności poszczególnych składników, bez działania teratogennego.
badanie farmakologiczne, badanie genotoksyczności, badanie przedkliniczne, badanie toksyczności, dane niekliniczne, dawka kliniczna, dawka terapeutyczna, działanie rakotwórcze, działanie teratogenne, lecznictwo przeciwalergiczne, loratadyna, potencjał genotoksyczny, potencjał kancerogenny, potencjał mutagenny, profil bezpieczeństwa, przeżywalność potomstwa, siarczan pseudoefedryny, stężenie loratadyny w osoczu, toksyczność skojarzenia, toksyczny wpływ na reprodukcję, uszkodzenie materiału genetycznego, wada rozwojowa, wydłużenie porodu - Leksykon leków
Przedkliniczne dane o bezpieczeństwie – Azyter 15 mg/g
Przedkliniczne badania toksykologiczne azytromycyny, substancji czynnej leku Azyter, wykazały przemijającą fosfolipidozę jedynie po doustnym podaniu dawek przekraczających około 300-krotnie dawkę stosowaną miejscowo do oka u ludzi, co wskazuje na niskie znaczenie kliniczne tego efektu w terapii okulistycznej. Elektrofizjologiczne testy ujawniły potencjał azytromycyny do wydłużania odcinka QT w EKG, co jest istotne z punktu widzenia bezpieczeństwa kardiologicznego. Nie przeprowadzono długoterminowych badań rakotwórczości, jednak kompleksowe testy genotoksyczności in vitro i in vivo nie wykazały mutagennego działania leku. W badaniach reprodukcyjnych u szczurów zaobserwowano opóźnienie kostnienia płodu oraz zwiększenie masy ciała matek przy dawkach 50-200 mg/kg/dobę, co odpowiada ekspozycji przekraczającej 1000-krotnie maksymalne narażenie u ludzi po podaniu do oka, sugerując niskie ryzyko dla ludzkiej rozrodczości.
antybiotyk makrolidowy, azytromycyna, badanie in vitro, badanie in vivo, badanie przedkliniczne, działanie mutagenne, działanie rakotwórcze, embriotoksyczność, fosfolipidoza, genotoksyczność, narażenie ogólnoustrojowe, odcinek QT, opóźnienie kostnienia, potencjał mutagenny, profil bezpieczeństwa, toksyczność oczna, toksyczność reprodukcyjna, zaburzenia rytmu serca - Leksykon substancji czynnych
Heparyna sodowa – Przedkliniczne dane o bezpieczeństwie
Heparyna sodowa wykazuje stosunkowo niską toksyczność, co potwierdzają badania przedkliniczne, choć ich zakres jest ograniczony i różni się w zależności od producenta. W badaniach na szczurach określono dawki LD50: 720 mg/kg (dożylnie), 271 mg/kg (domięśniowo) oraz 423 mg/kg (podskórnie). W testach toksyczności podostrej i przewlekłej, przy dawkach do 20 mg/kg/dobę podawanych podskórnie, zaobserwowano jedynie zmniejszenie liczby erytrocytów i obniżenie hemoglobiny, bez zmian histopatologicznych w narządach. Dane dotyczące tolerancji ogólnej i miejscowej heparyny sodowej, np. z preparatu Lipohep, potwierdzają jej bezpieczeństwo, choć szczegółowe wyniki tych badań nie są dostępne. Najistotniejszym efektem toksycznym jest zwiększone ryzyko krwawień i krwiaków przy wysokich dawkach, co wynika z właściwości przeciwkrzepliwych heparyny.
czerwone krwinki, działanie mutagenne, działanie rakotwórcze, działanie teratogenne, heparyna sodowa, krwawienie, krwiak, podanie domięśniowe, podanie dożylne, podanie podskórne, profil bezpieczeństwa, stężenie hemoglobiny, toksyczność podostra, toksyczność przewlekła, właściwości przeciwkrzepliwe, zmiany histopatologiczne - Leksykon leków
Przedkliniczne dane o bezpieczeństwie – Cutivate 0,05 mg/g
Przeprowadzone badania przedkliniczne flutykazonu propionianu, składnika aktywnego maści Cutivate 0,05 mg/g, potwierdziły jego profil bezpieczeństwa zgodny z innymi silnie działającymi glikokortykosteroidami. Ocena farmakologiczna nie wykazała nieprzewidzianych działań niepożądanych, a toksyczność po podaniu wielokrotnym mieściła się w oczekiwanym zakresie, bez specyficznych zagrożeń dla pacjentów. Badania genotoksyczności nie wykazały aktywności mutagennej ani klastogennej, a testy karcinogenności nie wskazały na zwiększone ryzyko nowotworów, co potwierdza bezpieczeństwo stosowania flutykazonu w kontekście długoterminowym.
aktywność klastogenna, aktywność mutagenna, badanie przedkliniczne, dawka terapeutyczna, działanie rakotwórcze, efekt teratogenny, flutykazon propionian, glikokortykosteroid, karcinogenność, kortykosteroid, maść Cutivate, potencjał genotoksyczny, potencjał reprodukcyjny, profil farmakologiczny, rozszczep podniebienia, wada rozwojowa - Leksykon leków
Przedkliniczne dane o bezpieczeństwie – Palexia retard 50 mg
Przedkliniczne badania bezpieczeństwa tapentadolu wykazały brak działania genotoksycznego i rakotwórczego, potwierdzone negatywnymi wynikami testu Amesa, testów aberracji chromosomowych in vitro i in vivo oraz długoterminowych badań na zwierzętach. W badaniach reprodukcyjnych na szczurach nie zaobserwowano negatywnego wpływu na płodność, choć przy wysokich dawkach odnotowano zmniejszoną przeżywalność wewnątrzmaciczną, bez jednoznacznego ustalenia mechanizmu. Badania teratogenności na szczurach i królikach nie wykazały działania teratogennego, jednak dawki przekraczające zakres terapeutyczny indukowały opóźnienie rozwoju embrionalnego oraz embriotoksyczność, szczególnie w obrębie ośrodkowego układu nerwowego, powiązaną z aktywnością wobec receptorów opioidowych μ.
aberracja chromosomowa, badanie przedkliniczne, działanie embriotoksyczne, działanie rakotwórcze, genotoksyczność, nieplanowana synteza DNA, opóźnienie rozwoju embrionalnego, ośrodkowy układ nerwowy, parametry neurobehawioralne, przenikanie do mleka, przeżywalność wewnątrzmaciczna, receptor opioidowy μ, rozwój płciowy, tapentadol, teratogenność, test Amesa - Leksykon leków
Przedkliniczne dane o bezpieczeństwie – Linoseptic (1 mg + 20 mg)/g
Linoseptic, aerozol zawierający 1 mg/g oktenidyny dichlorowodorku oraz 20 mg/g fenoksyetanolu, przeszedł szerokie badania toksykologiczne. W badaniach ostrej toksyczności LD50 dla skojarzenia 0,1% oktenidyny i 2% fenoksyetanolu wyniosła 15 ml/kg po podaniu doustnym. Oktenidyna wykazała LD50 800 mg/kg (doustnie) i 10 mg/kg (dożylnie) u szczurów, natomiast fenoksyetanol charakteryzował się niską toksycznością z LD50 doustnym 1,3 g/kg u szczurów i powyżej 14 g/kg po aplikacji skórnej. W badaniach przewlekłych oktenidyna powodowała zwiększoną śmiertelność u myszy i psów od dawki 2 mg/kg/dobę, związane z zapalnymi zmianami krwotocznymi płuc, natomiast fenoksyetanol w dawce 400 mg/kg/dobę wywoływał nefrotoksyczność i zmiany behawioralne u szczurów. Miejscowa aplikacja skojarzenia na rany nie wykazała objawów toksyczności, co jest istotne w kontekście klinicznego zastosowania preparatu, który pozostaje w niewielkich ilościach na skórze.
aberracja chromosomalna, chlorowodorek oktenidyny, działanie drażniące, działanie fotouczulające, działanie rakotwórcze, działanie teratogenne, działanie uczulające, fenoksyetanol, gojenie ran, hemoliza, hemoliza erytrocytów, LD50, nefrotoksyczność, oktenidyny dichlorowodorek, potencjał mutagenny, potencjał rakotwórczy, reakcja toksyczna, substancja przeciwdrobnoustrojowa, test Amesa, test Magnussona-Kligmana, test mikrojąderkowy, toksyczność miejscowa, toksyczność ostra, toksyczność płodowa, toksyczność podprzewlekła, toksyczność przewlekła - Leksykon substancji czynnych
Rabeprazol – Przedkliniczne dane o bezpieczeństwie
Rabeprazol, jako inhibitor pompy protonowej (IPP), został poddany szerokim badaniom przedklinicznym, które wykazały, że działania niepożądane pojawiają się jedynie przy dawkach znacznie przekraczających maksymalne dawki terapeutyczne stosowane u ludzi (np. w preparatach Zulbex 10 mg i 20 mg). Profil bezpieczeństwa tej substancji jest korzystny, a toksyczność obserwowana w modelach zwierzęcych nie stanowi istotnego zagrożenia przy standardowym stosowaniu klinicznym. Wyniki badań mutagenności były częściowo niejednoznaczne – dodatnie wyniki w testach na komórkach chłoniaka myszy nie zostały potwierdzone w testach in vivo na jąderkach oraz w testach naprawy DNA in vivo i in vitro, co wskazuje na brak istotnego potencjału mutagennego w dawkach terapeutycznych.
- Leksykon substancji czynnych
Bosutynib – Przedkliniczne dane o bezpieczeństwie
Przedkliniczne badania bezpieczeństwa bosutynibu wykazały, że głównym narządem docelowym toksyczności jest układ pokarmowy, z objawami takimi jak zmiany w kale, spadek masy ciała i zmniejszone spożycie pokarmu, obserwowanymi przy ekspozycjach porównywalnych do klinicznych dawek 400 mg i 500 mg (AUC niezwiązanej postaci leku). W badaniach farmakologii bezpieczeństwa nie stwierdzono wpływu na układ oddechowy, natomiast w OUN u szczurów zaobserwowano zmniejszenie rozmiaru źrenic oraz zaburzenia chodu, przy czym NOEL dla zaburzeń chodu wynosił około 11-krotności ekspozycji klinicznej po dawce 400 mg i 8-krotności po dawce 500 mg (Cmax niezwiązanej postaci leku). Badania kardiologiczne wykazały potencjalne ryzyko wydłużenia QTc in vitro, jednak w badaniach na psach nie zaobserwowano istotnych zmian w EKG przy ekspozycjach do 3-krotnie wyższych niż kliniczne dla dawki 400 mg i 2-krotnie wyższych dla dawki 500 mg, choć odnotowano opóźnione zwiększenie częstości rytmu serca. W badaniach dożylnych obserwowano przejściowy wzrost częstości rytmu serca i minimalne wydłużenie QTc (<10 ms) przy ekspozycjach 4-20-krotnie wyższych niż kliniczne.
błona naczyniowa oka, bosutynib, cytotoksyczność hepatocytarna, działanie fototoksyczne, działanie mutagenne, działanie rakotwórcze, ekspozycja kliniczna, enzymy wątrobowe, erytrocytoza, genotoksyczność, hiperplazja komórek kubkowych, kanał hERG, ośrodkowy układ nerwowy, promieniowanie UV, przechodzenie przez łożysko, przerost hepatocytów, resorpcja płodu, toksyczność wątrobowa, toksyczność wielokrotnych dawek, układ pokarmowy, wydłużenie odstępu QTc, wydłużenie QTc, zaburzenia rytmu serca, zaburzenie chodu - Leksykon leków
Przedkliniczne dane o bezpieczeństwie – Sytena 100 mg
Przedkliniczne badania bezpieczeństwa sytagliptyny, substancji czynnej leku Sytena (dostępnego w dawkach 25 mg, 50 mg i 100 mg), wykazały toksyczne działanie na wątrobę i nerki u gryzoni jedynie przy ekspozycji przekraczającej 58-krotnie poziom terapeutyczny stosowany u ludzi, z brakiem efektów toksycznych przy 19-krotnym narażeniu, co wskazuje na szeroki margines bezpieczeństwa. U szczurów zaobserwowano nieprawidłowości w rozwoju siekaczy przy narażeniu >67-krotnym, jednak nie przy 58-krotnym. U psów przy narażeniu około 23-krotnym występowały przemijające objawy neurotoksyczne (m.in. ataksja, drżenie, białe pieniste wymioty) oraz niewielkie zwyrodnienie mięśni szkieletowych, nieobecne przy 6-krotnym narażeniu. Badania genotoksyczności nie wykazały działania mutagennego, a potencjalne działanie rakotwórcze ograniczało się do zwiększonej częstości gruczolaków i raków wątroby u szczurów przy ekspozycji >58-krotnej, prawdopodobnie wtórnej do przewlekłej hepatotoksyczności, co nie jest istotne klinicznie ze względu na szeroki margines bezpieczeństwa.
ataksja, badanie przedkliniczne, badanie reprodukcyjne, działanie rakotwórcze, ekspozycja kliniczna, genotoksyczność sytagliptyny, hepatotoksyczność, hepatotoksyczność sytagliptyny, margines bezpieczeństwa, narażenie ustrojowe, nefrotoksyczność, neurotoksyczność, NOEL, nowotwór wątroby, profil bezpieczeństwa, przenikanie do mleka, przewlekła hepatotoksyczność, rak wątroby, rozwój pourodzeniowy, stężenie leku w mleku, sytagliptyna, toksyczność matczyna, toksyczny wpływ na reprodukcję, zniekształcenie żeber, zwyrodnienie mięśni szkieletowych - Leksykon leków
Przedkliniczne dane o bezpieczeństwie – Paracetamol MEDICINAE 500 mg
Przeprowadzone badania przedkliniczne jednoznacznie wykazały brak genotoksyczności paracetamolu przy dawkach terapeutycznych, co potwierdza bezpieczeństwo jego długotrwałego stosowania w terapii przewlekłego bólu i stanów gorączkowych. Długoterminowe badania na modelach zwierzęcych (myszy i szczury) z zastosowaniem dawek niewykazujących hepatotoksyczności nie wykazały działania karcynogennego, co dodatkowo potwierdza korzystny profil bezpieczeństwa leku przy zachowaniu zalecanych dawek terapeutycznych.
badanie przedkliniczne, charakterystyka produktu leczniczego, dawka terapeutyczna, doświadczenie kliniczne, działanie rakotwórcze, hepatotoksyczność, model zwierzęcy, paracetamol, potencjał karcynogenny, profil bezpieczeństwa, przewlekły ból, stan gorączkowy, substancja aktywna, toksyczny wpływ, właściwość genotoksyczna, wpływ na rozród - Leksykon leków
Przedkliniczne dane o bezpieczeństwie – Tirosint Sol 25 mcg
Przedkliniczne badania bezpieczeństwa lewotyroksyny sodowej, substancji czynnej preparatu Tirosint Sol, wykazały bardzo niski profil toksyczności ostrej, co potwierdza wysoki margines bezpieczeństwa przy jednorazowym podaniu. W badaniach toksyczności przewlekłej na modelach zwierzęcych, w tym szczurach i psach, zaobserwowano dawkozależne efekty toksyczne, takie jak hepatopatia, pierwotny zespół nerczycowy oraz zmiany masy narządów wewnętrznych, jednak występowały one przy dawkach znacznie przekraczających te stosowane klinicznie. Brak jest szczegółowych danych dotyczących wpływu lewotyroksyny na procesy reprodukcyjne, gdyż nie przeprowadzono dedykowanych badań toksyczności reprodukcyjnej u zwierząt.
badanie karcinogenności, dawka terapeutyczna, działanie mutagenne i rakotwórcze, działanie rakotwórcze, hepatopatia, hepatotoksyczność, hormon tarczycy, lewotyroksyna sodowa, mutagenność, nefrotoksyczność, niedoczynność tarczycy, pierwotny zespół nerczycowy, potencjał karcinogenny, proces reprodukcyjny, rozwój pourodzeniowy, rozwój zarodkowo-płodowy, toksyczność leku, toksyczność ostra i przewlekła, uszkodzenie genomu, zmiany narządów wewnętrznych - Leksykon leków
Przedkliniczne dane o bezpieczeństwie – Krople żołądkowe forte –
Produkt leczniczy Krople Żołądkowe Forte, dostępny w formie płynu doustnego, zawiera cztery nalewki ziołowe: z korzenia kozłka (Valeriana officinalis L.) w stosunku 1:5, liścia mięty pieprzowej (Mentha x piperite L.) 1:20, ziela dziurawca (Hypericum perforatum L.) 1:4,47 oraz nalewkę gorzką (Amara tinctura) 1:5, wszystkie ekstraktowane w etanolu o stężeniu od 70° do 90°. Preparat charakteryzuje się wysoką zawartością etanolu, wynoszącą od 65% do 75% (V/V), co może mieć istotne znaczenie dla bezpieczeństwa jego stosowania, zwłaszcza u pacjentów z przeciwwskazaniami do spożycia alkoholu. W dokumentacji brak jest szczegółowych danych przedklinicznych dotyczących bezpieczeństwa całego preparatu jako kompozycji, co ogranicza pełną ocenę ryzyka farmakologicznego i toksykologicznego.
Brak przeprowadzonych badań przedklinicznych w kluczowych obszarach, takich jak toksyczność reprodukcyjna, genotoksyczność oraz kancerogenność, stanowi istotne ograniczenie w ocenie bezpieczeństwa długotrwałego stosowania Kropli Żołądkowych Forte. Nie wykonano testów oceniających wpływ na płodność, rozwój embrionalny i pourodzeniowy, mutagenność ani potencjał rakotwórczy preparatu. W związku z tym, decyzja o zastosowaniu produktu powinna być podejmowana z zachowaniem szczególnej ostrożności, zwłaszcza u kobiet w ciąży lub planujących ciążę. Pomimo dostępności badań dotyczących poszczególnych składników, brak jest oficjalnych danych dotyczących bezpieczeństwa całej złożonej kompozycji, co wymaga indywidualnej oceny ryzyka i korzyści w praktyce klinicznej.
aberracja chromosomowa, Citrus aurantium, działanie mutagenne, działanie rakotwórcze, genotoksyczność, Gentiana lutea, Hypericum perforatum, kancerogenność, korzeń goryczki, korzeń kozłka, liść bobrka, liść mięty pieprzowej, Mentha piperita, Menyanthes trifoliata, mutacja genowa, nalewka gorzka, naowocnia pomarańczy gorzkiej, rozwój embrionalny, toksyczność reprodukcyjna, uszkodzenie DNA, Valeriana officinalis, ziele dziurawca - Leksykon leków
Przedkliniczne dane o bezpieczeństwie – Ciprinol 500 mg
Przedkliniczne badania toksykologiczne cyprofloksacyny wykazały brak istotnego zagrożenia przy podaniu pojedynczej oraz wielokrotnej dawki, co wskazuje na dobry profil bezpieczeństwa zarówno w terapii jednorazowej, jak i długoterminowej. Analizy potencjału rakotwórczego i toksyczności reprodukcyjnej nie ujawniły znaczącego ryzyka, co potwierdza względne bezpieczeństwo stosowania leku w tych aspektach. Jednakże, podobnie jak inne chinolony, cyprofloksacyna wykazuje działanie fototoksyczne przy klinicznie istotnym narażeniu, a także niewielkie działanie fotomutagenne i fotorakotwórcze, porównywalne z innymi inhibitorami gyrazy, co może implikować ograniczone ryzyko przy ekspozycji na promieniowanie UV.
artropatia, badanie toksykologiczne, chinolon, chrząstka stawowa, cyprofloksacyna, działanie fotomutagenne, działanie fotorakotwórcze, działanie fototoksyczne, działanie rakotwórcze, fotomutagenność, fotorakotwórczość, inhibitor gyrazy, kancerogeneza, potencjał fotomutagenny, potencjał kancerogenny, potencjał rakotwórczy, reakcja fototoksyczna, toksyczność reprodukcyjna, właściwość fototoksyczna - Leksykon leków
Przedkliniczne dane o bezpieczeństwie – Ipinzan 50 mg + 850 mg
Przedkliniczna ocena bezpieczeństwa leku Ipinzan, zawierającego wildagliptynę i metforminę, wykazała brak nowych działań toksycznych przy stosowaniu obu substancji w kombinacji w badaniach do 13 tygodni. W badaniach na psach dawka 15 mg/kg mc. (7-krotność Cmax u ludzi) nie wywoływała opóźnień przewodzenia wewnątrzsercowego, co wskazuje na korzystny margines bezpieczeństwa kardiologicznego. U gryzoni obserwowano gromadzenie piankowatych makrofagów pęcherzykowych w płucach przy dawkach 25 mg/kg (5-krotność AUC u ludzi) u szczurów i 750 mg/kg (142-krotność AUC) u myszy. Objawy ze strony przewodu pokarmowego u psów, takie jak biegunka i krwawienie, występowały przy wyższych dawkach, jednak nie ustalono dawki bezobjawowej. Wildagliptyna nie wykazywała działania mutagennego in vitro i in vivo, a badania reprodukcyjne u szczurów nie wskazały na zaburzenia płodności ani wczesnego rozwoju zarodka.
badanie histopatologiczne, badanie toksykologiczne, działanie mutagenne, działanie rakotwórcze, faliste żebra, genotoksyczność, gruczolakorak sutka, łuszczenie skóry, makrofagi pęcherzykowe, martwica, naczyniakomięsak krwionośny, NOAEL, przewód pokarmowy, przewodzenie impulsów, rakotwórczość, rozwój pourodzeniowy, śluzowate stolce, toksyczność reprodukcyjna, toksyczność wielokrotnego podania, toksyczność zarodkowo-płodowa, układ oddechowy, układ sercowo-naczyniowy, wildagliptyna metformina, zmiany skórne