działanie rakotwórcze
Działanie rakotwórcze (kancerogenne) to zdolność substancji, czynnika fizycznego lub biologicznego do indukowania procesu nowotworowego. Substancje o takim działaniu nazywane są kancerogenami lub karcynogenami. Mogą one inicjować mutacje w DNA, promować proliferację komórek nowotworowych lub działać jako kofaktory w procesie kancerogenezy.
Mechanizm działania rakotwórczego obejmuje najczęściej uszkodzenie materiału genetycznego komórki, zaburzenia w procesach naprawy DNA, indukcję stresu oksydacyjnego, aktywację onkogenów lub inaktywację genów supresorowych nowotworów. Kancerogeny mogą działać bezpośrednio lub po metabolicznej aktywacji w organizmie.
Międzynarodowa Agencja Badań nad Rakiem (IARC) klasyfikuje substancje rakotwórcze w pięciu grupach, od udowodnionego działania rakotwórczego u ludzi (grupa 1), przez prawdopodobne (grupa 2A) i możliwe (grupa 2B), do niesklasyfikowanych pod względem rakotwórczości (grupa 3) oraz prawdopodobnie nierakotwórczych (grupa 4). Do znanych kancerogenów należą m.in. azbest, niektóre wirusy (np. HPV), promieniowanie jonizujące, aflatoksyny czy związki zawarte w dymie tytoniowym.
Powiązane wpisy
- Leksykon substancji czynnych
Tryptorelina – Przedkliniczne dane o bezpieczeństwie
Tryptorelina, syntetyczny agonista GnRH, wykazuje bardzo niską toksyczność ostrą, z LD50 po dootrzewnowym podaniu u szczurów wynoszącą 90-100 mg/kg, a u myszy 160-200 mg/kg, co jest znacznie wyższe niż dawka terapeutyczna u ludzi (0,00125 mg/kg/dobę). Po podaniu podskórnym LD50 była niemierzalna nawet przy dawkach 150 000-krotnie (szczury) i 250 000-krotnie (myszy) wyższych niż terapeutyczne. Badania przewlekłej toksyczności wykazały zmiany głównie w układzie rozrodczym, takie jak zatrzymanie spermatogenezy, zanik jąder i przerost tkanki śródmiąższowej u małp po dawkach 2-200 μg przez 6 miesięcy, które częściowo ustępowały po odstawieniu leku. Tryptorelina nie wykazuje działania mutagennego ani onkogennego in vitro i in vivo, choć u szczurów zaobserwowano zwiększoną częstość łagodnych guzów przysadki po długotrwałym podawaniu, co jest typowe dla agonistów GnRH i nie ma znanego znaczenia klinicznego u ludzi.
agonista gonadoliberyny, analog LHRH, badanie farmakokinetyczne, dawka terapeutyczna, działanie embriotoksyczne, działanie mutagenne, działanie rakotwórcze, działanie teratogenne, genotoksyczność, guz przysadki mózgowej, łagodny guz przysadki, LD50, opóźnienie rozwoju zarodkowo-płodowego, potencjał mutagenny i onkogenny, przedłużone uwalnianie, przerost tkanki śródmiąższowej, supresja czynności gonadalnej, toksyczność ostra i przewlekła, toksyczność zarodkowo-płodowa, tolerancja miejscowa, tryptorelina, układ endokrynny, wpływ na rozrodczość, zanik jąder, zatrzymanie spermatogenezy - Leksykon leków
Przedkliniczne dane o bezpieczeństwie – Alprazolam Aurovitas 0,25 mg
Przedkliniczne badania alprazolamu wykazały brak działania mutagennego w teście Amesa oraz teście mikrojądrowym in vivo u szczurów przy dawkach do 100 mg/kg mc., co stanowi 500-krotność maksymalnej zalecanej dawki u ludzi (10 mg/dobę). Długoterminowe badania na szczurach (3, 10, 30 mg/kg/dobę, czyli 15-150-krotność dawki ludzkiej) ujawniły dawkozależny wzrost częstości zaćmy i rozrostu naczyń w rogówce po 11 miesiącach terapii. W 2-letnich badaniach karcynogenności na szczurach i myszach (do 30 mg/kg i 10 mg/kg odpowiednio) nie stwierdzono działania rakotwórczego. Ocena wpływu na płodność wykazała brak zaburzeń przy dawce 5 mg/kg/dobę (25-krotność dawki ludzkiej), jednak wysokie dawki indukowały wzrost wad wrodzonych i śmiertelności płodów, a ekspozycja prenatalna wiązała się z zaburzeniami behawioralnymi potomstwa.
aberracja chromosomowa, alprazolam, badanie biologiczne, benzodiazepina, dawka terapeutyczna, drgawka, działanie karcynogenne, działanie mutagenne, działanie rakotwórcze, efekt teratogenny, efekt uboczny, potencjał genotoksyczny, śmiertelność płodowa, test Amesa, test mikrojądrowy, wada wrodzona, wpływ na płodność, zaćma, zmiana behawioralna - Leksykon leków
Przedkliniczne dane o bezpieczeństwie – Ampril HD 5 mg + 25 mg
Przedkliniczne badania produktu leczniczego Ampril HD, zawierającego ramipryl 5 mg oraz hydrochlorotiazyd 25 mg, wykazały brak toksyczności ostrej nawet przy bardzo wysokich dawkach do 10 000 mg/kg masy ciała u szczurów i myszy, co wskazuje na szeroki indeks terapeutyczny. Wielokrotne podawanie leku u szczurów i małp ujawniło głównie zaburzenia równowagi elektrolitowej jako dominujący efekt niepożądany, zgodny z profilem bezpieczeństwa tiazydowych leków moczopędnych. Nie zaobserwowano innych istotnych objawów toksycznych, co potwierdza korzystny profil bezpieczeństwa preparatu w kontekście toksyczności przewlekłej.
działanie mutagenne, działanie rakotwórcze, efekt teratogenny, genotoksyczność, gospodarka elektrolitowa, hydrochlorotiazyd, indeks terapeutyczny, karcynogenność, lek moczopędny, lek tiazydowy, preparat złożony, ramipryl, równowaga wodno-elektrolitowa, rozwój prenatalny, toksyczność ostra, wada rozwojowa płodu, zaburzenie równowagi elektrolitowej - Leksykon leków
Przedkliniczne dane o bezpieczeństwie – Cisplatinum Accord 1 mg/ml
Dane przedkliniczne dotyczące cisplatyny, uzyskane na modelach zwierzęcych, wykazały wielonarządową toksyczność przy poziomach narażenia zbliżonych do klinicznych. Zaobserwowano nefrotoksyczność, mielosupresję, toksyczność żołądkowo-jelitową, ototoksyczność, neurotoksyczność oraz immunosupresję. Ponadto cisplatyna wykazuje działanie mutagenne, genotoksyczne oraz kancerogenne, co potwierdzają badania długoterminowe, w których u myszy stwierdzono rozwój chłoniaków grasicy, gruczolakoraków sutka, włókniakomięsaków i gruczolaków płuc, a u szczurów – białaczek i włókniakomięsaków nerki. Wpływ na układ rozrodczy obejmuje uszkodzenie pęcherzyków pierwotnych u samic oraz uszkodzenie jąder i redukcję liczby plemników u samców, co wskazuje na potencjalnie nieodwracalny wpływ na płodność.
białaczka, chłoniak grasicy, cisplatyna, działanie mutagenne, działanie rakotwórcze, działanie teratogenne, embriotoksyczność, genotoksyczność, gruczolak płuc, gruczolakorak sutka, immunosupresja, kancerogenność, mielosupresja, mutacja genowa, nefrotoksyczność, neurotoksyczność, nowotwór wtórny, ototoksyczność, spermatogonia, toksyczność wielonarządowa, toksyczność żołądkowo-jelitowa, uszkodzenie DNA, uszkodzenie jąder, uszkodzenie narządu słuchu, uszkodzenie nerek, uszkodzenie układu nerwowego, wada rozwojowa, włókniakomięsak, włókniakomięsak nerki, zahamowanie szpiku kostnego - Leksykon substancji czynnych
17-maślan hydrokortyzonu – Przedkliniczne dane o bezpieczeństwie
17-maślan hydrokortyzonu (Hydrocortisoni butyras) jest kortykosteroidem stosowanym miejscowo, którego bezpieczeństwo w okresie ciąży wymaga szczególnej ostrożności. Badania przedkliniczne na ciężarnych samicach zwierząt wykazały, że miejscowe aplikacje dużych dawek mogą prowadzić do poważnych zaburzeń rozwojowych płodu, takich jak rozszczep podniebienia oraz zahamowanie wzrostu wewnątrzmacicznego, skutkujące niższą masą urodzeniową. W produktach leczniczych zawierających 17-maślan hydrokortyzonu, np. Locoid i Locoid Lipocream w stężeniu 1 mg/g, nie odnotowano innych istotnych danych przedklinicznych dotyczących bezpieczeństwa, jednak zaleca się unikanie stosowania na dużych powierzchniach ciała u kobiet w ciąży, zwłaszcza w pierwszym trymestrze.
17-maślan hydrokortyzonu, badanie diagnostyczne, dawka mikrogramowa, działanie rakotwórcze, działanie toksyczne, Hydrocortisoni butyras, kortykosteroid miejscowy, Locoid, pierwszy trymestr ciąży, praktyka kliniczna, rozszczep podniebienia, stężenie leku, test prowokacyjny, TRUE Test, zahamowanie wzrostu wewnątrzmacicznego - Leksykon leków
Przedkliniczne dane o bezpieczeństwie – Bonjesta 20 mg + 20 mg
Lek Bonjesta, zawierający 20 mg doksylaminy wodorobursztynianu oraz 20 mg pirydoksyny chlorowodorku, przeszedł kompleksowe badania przedkliniczne mające na celu ocenę jego bezpieczeństwa. Badania toksyczności po podaniu wielokrotnym nie wykazały istotnych zagrożeń przy dawkach zbliżonych do terapeutycznych. Testy genotoksyczności nie ujawniły potencjału mutagennego ani zdolności do wywoływania aberracji chromosomowych. Ponadto, badania karcinogenności na modelach zwierzęcych nie wskazały na zwiększone ryzyko rozwoju nowotworów związane ze stosowaniem leku Bonjesta.
aberracje chromosomowe, dawka terapeutyczna, doksylaminy wodorobursztynian, działanie rakotwórcze, działanie teratogenne, ekspozycja na lek, genotoksyczność, kostnienie płodu, mutacje genowe, pirydoksyny chlorowodorek, toksyczność po podaniu wielokrotnym, toksyczność rozwojowa, toksyczność u samic, toksyczny wpływ na rozród - Leksykon leków
Przedkliniczne dane o bezpieczeństwie – Fluconazin 5 mg/ml
Przedkliniczne badania bezpieczeństwa flukonazolu, substancji czynnej preparatu Fluconazin, obejmowały ocenę toksyczności po wielokrotnym podaniu, toksyczności ogólnej, genotoksyczności oraz potencjalnego działania rakotwórczego. Wyniki nie wykazały nowych zagrożeń dla ludzi poza tymi już opisanymi w Charakterystyce Produktu Leczniczego. Szczególną uwagę zwrócono na wpływ flukonazolu na reprodukcję i rozwój płodu, gdzie u szczurów zaobserwowano zwiększoną częstość wodonercza, powiększenie miedniczki nerkowej, zwiększoną śmiertelność płodów, odmienności anatomiczne oraz opóźnione kostnienie. Ponadto, flukonazol powodował opóźnienie porodu oraz dystocję, co wskazuje na jego potencjalny wpływ na przebieg porodu.
badanie przedkliniczne, charakterystyka produktu leczniczego, dystocja, działanie rakotwórcze, działanie teratogenne, Fluconazin, flukonazol, genotoksyczność, kostnienie, miedniczka nerkowa, poród, poronienie, śmiertelność płodu, toksyczność ogólna, toksyczność reprodukcyjna, toksyczność wielokrotnego podania, wodonercze - Leksykon leków
Przedkliniczne dane o bezpieczeństwie – Permetryna Scabinol Forte 50 mg/g
Dane przedkliniczne dotyczące permetryny wskazują na niską toksyczność ostrej ekspozycji doustnej u gryzoni, z wartościami LD50 w zakresie 0,5-5 g/kg masy ciała, zależnymi od formulacji preparatu (najmniejsza toksyczność w wodnych zawiesinach, wyższa w oleju kukurydzianym) oraz stosunku izomerów cis/trans (izomer cis bardziej toksyczny). Objawy ostrej toksyczności obejmowały głównie neurotoksyczność (zespół T – drżenia, częściowy zespół CS – nadmierne wydzielanie śliny), z objawami pojawiającymi się do 2 godzin po ekspozycji. Po podaniu miejscowym toksyczność ogólnoustrojowa była minimalna, bez zgonów przy dawce 2 g/kg mc. na skórę. W badaniach podprzewlekłych i przewlekłych głównym narządem docelowym była wątroba, z obserwowanym wzrostem masy i hipertrofią komórek wątrobowych przy dawkach ≥100 mg/kg mc./dobę u szczurów. Najmniejsze dawki NOEL wynosiły od 5 mg/kg mc./dobę u psów do 20-1500 mg/kg mc./dobę u szczurów, zależnie od czasu i drogi podania. W badaniach toksyczności skórnej LOEL wynosiła 50 mg/kg mc./dobę, manifestując się podrażnieniem i reakcjami nadwrażliwości.
działanie rakotwórcze, ekotoksyczność, eozynofilia, hipertrofia komórek wątroby, izomer cis/trans, kardiotoksyczność, komórki nabłonkowe tarczycy, nadwrażliwość, neurotoksyczność, permetryna, podanie miejscowe, potencjał genotoksyczny, proliferacja peroksysomów, przerost wątroby, pyretroid, toksyczność ogólnoustrojowa, toksyczność podprzewlekła, toksyczność przewlekła, toksyczność skórna, wątroba, zawiesina w oleju, zawiesina wodna, zespół CS - Leksykon leków
Przedkliniczne dane o bezpieczeństwie – Naklofen Duo 75 mg
Dane toksykologiczne przedkliniczne dla diklofenaku sodowego, substancji czynnej w produkcie Naklofen Duo 75 mg, wskazują na względnie wysoką toksyczność ostrą z wartościami LD50 poniżej 500 mg/kg masy ciała w większości badanych gatunków (myszy: 116-530 mg/kg, szczury: 52-240 mg/kg, króliki: 100-157 mg/kg, psy: 42-59 mg/kg, małpy: 3200 mg/kg). Szczury i psy wykazują większą wrażliwość na toksyczność. W badaniach toksyczności przewlekłej dawki do 16 mg/kg/dobę u szczurów oraz powyżej 0,5 mg/kg u psów powodowały uszkodzenia przewodu pokarmowego i wątroby, a u małp toksyczne efekty pojawiały się przy dawce 75 mg/kg/dobę przez 6 miesięcy. Metabolizm diklofenaku u małp jest zbliżony do ludzkiego, co podkreśla istotność tych wyników dla oceny bezpieczeństwa klinicznego. Badania kancerogenności i mutagenności nie wykazały istotnego ryzyka nowotworowego ani mutagennego przy dawkach do 2 mg/kg/dobę.
badania in vitro, badania in vivo, badania toksykologiczne, dawka śmiertelna, diklofenak sodowy, działanie mutagenne, działanie rakotwórcze, działanie teratogenne, embriotoksyczność i teratogenność, erytrocyty i leukocyty, fototoksyczność, hamowanie syntezy prostaglandyn, kancerogenność, LD50, mutagenność, Naklofen Duo, niesteroidowe leki przeciwzapalne, owrzodzenie przewodu pokarmowego, toksyczność ostra, toksyczność przewlekła, uszkodzenie przewodu pokarmowego, uszkodzenie wątroby, wpływ na płodność, wpływ na reprodukcję - Leksykon leków
Przedkliniczne dane o bezpieczeństwie – Karbamazepina Tillomed 400 mg
Dane przedkliniczne dotyczące karbamazepiny wskazują na brak istotnych zagrożeń genotoksycznych i rakotwórczych u ludzi, mimo że długoterminowe badania na szczurach wykazały zwiększoną częstość guzów wątrobowokomórkowych u samic oraz łagodnych guzów jądra u samców. Standardowe testy mutagenności na bakteriach i komórkach ssaków nie potwierdziły działania genotoksycznego. Jednakże badania na modelach zwierzęcych (myszy, szczury, króliki) wykazały, że podawanie karbamazepiny w dawkach 10-20 razy przekraczających zalecane dawki terapeutyczne u ludzi w okresie organogenezy powodowało zwiększoną śmiertelność zarodków, opóźnienie rozwoju oraz uszkodzenia układu nerwowego, zwłaszcza nieprawidłowości w rozwoju komór mózgowych u myszy.
badanie eksperymentalne, badanie karcinogenności, badanie mutagenności, dawka terapeutyczna, działanie rakotwórcze, działanie teratogenne, genotoksyczność, guz wątrobowokomórkowy, karbamazepina, łagodny guz jądra, organogeneza, potencjał genotoksyczny, śmiertelność zarodków, toksyczność po podaniu, toksyczność reprodukcyjna, toksyczność rozwojowa, uszkodzenie materiału genetycznego, uszkodzenie zarodka - Leksykon substancji czynnych
Polikrezulen – Przedkliniczne dane o bezpieczeństwie
Dane przedkliniczne dotyczące polikrezulenu, substancji czynnej w Albothylu, wskazują na korzystny profil bezpieczeństwa. W badaniach toksyczności ostrej LD50 u myszy wynosi 340-380 mg/kg mc. (dożylnie) oraz 2300-2500 mg/kg mc. (doustnie), a u szczurów odpowiednio 390-420 mg/kg mc. i 3200-3900 mg/kg mc., co stanowi 200- i 300-krotność dawki terapeutycznej stosowanej u ludzi. W badaniach podprzewlekłych i przewlekłych, po 3 miesiącach podawania zwierzętom dawki 9- i 40-krotnie przekraczające dawkę kliniczną, nie zaobserwowano specyficznych objawów toksyczności. Miejscowe stosowanie polikrezulenu w stężeniach 4%, 12% i 36% wywoływało jedynie przemijające zaczerwienienie bez trwałych zmian patologicznych.
- Leksykon leków
Przedkliniczne dane o bezpieczeństwie – Azimycin 500 mg
Przedkliniczne badania toksykologiczne azytromycyny wykazały korzystny profil bezpieczeństwa. W modelach zwierzęcych podawano dawki do 40-krotnie wyższe niż kliniczne, co skutkowało jedynie przejściową fosfolipidozą bez dalszych objawów toksyczności. Nie stwierdzono działania mutagennego w standardowych testach in vitro i in vivo, a także braku teratogenności w badaniach embriotoksyczności na myszach i szczurach. W badaniach embriotoksycznych u szczurów przy dawkach 100-200 mg/kg m.c./dobę zaobserwowano łagodne opóźnienie kostnienia płodów oraz zwiększony przyrost masy ciała u samic ciężarnych, natomiast przy dawce 50 mg/kg m.c./dobę w okresie okołoporodowym i pourodzeniowym odnotowano opóźnienie kostnienia. Wszystkie te efekty występowały przy dawkach wielokrotnie przekraczających stosowane klinicznie.
aberracja chromosomowa, antybiotyk makrolidowy, azytromycyna, badanie okołoporodowe, badanie teratogenne, działanie mutagenne, działanie rakotwórcze, działanie teratogenne, embriotoksyczność, fosfolipidoza, in vitro, in vivo, mutacja genowa, opóźnienie kostnienia, test mutagenności, toksyczność ogólna - Leksykon leków
Skład i postać leku – Detimedac 500 mg 500 mg
Detimedac to preparat zawierający dakarbazynę w postaci proszku do sporządzania roztworu do infuzji, dostępny w dawkach 500 mg i 1000 mg. Po rekonstytucji 50 ml wody do wstrzykiwań, stężenie dakarbazyny wynosi odpowiednio 10 mg/ml (gęstość 1,007 g/ml) dla dawki 500 mg oraz 20 mg/ml (gęstość 1,015 g/ml) dla dawki 1000 mg. Następnie roztwór rozcieńcza się w 200-300 ml 0,9% NaCl lub 5% glukozy, uzyskując końcowe stężenia 1,4–2,0 mg/ml dla dawki 500 mg oraz 2,8–4,0 mg/ml dla dawki 1000 mg. Infuzję dożylną podaje się przez 20-30 minut. Lek wymaga aseptycznego przygotowania bezpośrednio przed podaniem, z ochroną przed światłem ze względu na fotowrażliwość dakarbazyny. Preparat jest cytotoksyczny, mutagenny, rakotwórczy i teratogenny, co wymaga stosowania środków ochrony osobistej i procedur bezpieczeństwa podczas przygotowania i podawania.
cytostatyk, cytrynian dakarbazyny, dakarbazyna, działanie cytotoksyczne, działanie mutagenne, działanie rakotwórcze, działanie teratogenne, infuzja dożylna, kwas cytrynowy bezwodny, lek przeciwnowotworowy, mannitol, niezgodność chemiczna, odpady cytotoksyczne, rekonstytucja, roztwór chlorku sodu, roztwór do infuzji, roztwór glukozy, środki ochrony osobistej, stabilność chemiczna i fizyczna, substancja czynna, warunki aseptyczne - Leksykon leków
Przedkliniczne dane o bezpieczeństwie – Ranigast Max 150 mg
Dane przedkliniczne dotyczące ranitydyny, substancji czynnej leku Ranigast MAX (150 mg, tabletki powlekane), wskazują na korzystny profil bezpieczeństwa w warunkach terapeutycznych. Badania farmakologiczne nie wykazały istotnych zagrożeń dla układu sercowo-naczyniowego, oddechowego oraz ośrodkowego układu nerwowego. Wielokrotne podawanie leku w dawkach znacznie przekraczających kliniczne nie powodowało niepokojących zmian w parametrach biochemicznych, hematologicznych ani histopatologicznych. Testy genotoksyczności, w tym mutacje genowe, aberracje chromosomowe oraz testy mikrojądrowe, nie potwierdziły potencjału uszkodzeń materiału genetycznego. Ponadto, długoterminowe badania na modelach zwierzęcych nie wykazały działania rakotwórczego ranitydyny.
aberracja chromosomowa, działanie rakotwórcze, genotoksyczność, mutacja genowa, ośrodkowy układ nerwowy, parametry biochemiczne, parametry hematologiczne, płodność, Ranigast MAX, ranitydyna, rozwój prenatalny i postnatalny, teratogenność, test mikrojądrowy, testy in vitro, testy in vivo, toksyczność, układ oddechowy, układ sercowo-naczyniowy - Leksykon leków
Przedkliniczne dane o bezpieczeństwie – Ulgastran 1 g/5 ml
Przedkliniczne badania bezpieczeństwa sukralfatu, stosowanego w postaci zawiesiny doustnej Ulgastran 1 g/5 ml, nie wykazały istotnych zagrożeń dla funkcjonowania kluczowych układów fizjologicznych. Wielokrotne podawanie substancji czynnej nie powodowało efektów toksycznych, co potwierdza dobry profil bezpieczeństwa przy długotrwałym stosowaniu. Testy genotoksyczności nie wykazały mutagennego potencjału, a badania kancerogenności nie potwierdziły zwiększonego ryzyka rozwoju nowotworów, co jest istotne dla bezpieczeństwa onkologicznego leku.
badania przedkliniczne, bezpieczeństwo farmakologiczne, działanie rakotwórcze, genotoksyczność, kancerogenność, nowotwór, profil bezpieczeństwa, rozwój zarodkowo-płodowy, sukralfat, testy mutagenności, toksyczność po podaniu wielokrotnym, toksyczność reprodukcyjna, zawiesina doustna, zmiana nowotworowa - Leksykon leków
Przedkliniczne dane o bezpieczeństwie – Reumaphyt 250 mg
Produkt leczniczy Reumaphyt zawiera 250 mg wyciągu suchego z korzenia hakorośli rozesłanej (Harpagophytum procumbens DC, radix). Dostępne dane przedkliniczne dotyczące bezpieczeństwa stosowania tego preparatu są ograniczone i nie obejmują kluczowych obszarów oceny toksyczności. Brak jest badań dotyczących toksyczności reprodukcyjnej, genotoksyczności oraz karcynogenności wyciągu, co oznacza, że nie dysponujemy informacjami na temat wpływu substancji na funkcje rozrodcze, rozwój płodu, materiał genetyczny ani potencjał rakotwórczy w modelach zwierzęcych.
- Leksykon substancji czynnych
Kwas deoksycholowy – Przedkliniczne dane o bezpieczeństwie
Przedkliniczne badania bezpieczeństwa kwasu deoksycholowego, substancji czynnej w produkcie Belkyra (roztwór do wstrzykiwań 10 mg/ml), nie wykazały istotnych zagrożeń dla zdrowia ludzkiego. Badania toksyczności po podaniu wielokrotnym, genotoksyczności (obejmujące testy in vitro: test bakteryjny mutacji powrotnych, test aberracji chromosomalnych oraz test mikrojądrowy in vivo) oraz toksyczności rozwojowej nie potwierdziły działania rakotwórczego ani genotoksycznego. W badaniach długoterminowych na szczurach i psach, gdzie dawki przekraczały maksymalną planowaną dawkę kliniczną (u szczurów 2,5-12,5-krotnie, u psów 2-3-krotnie), nie zaobserwowano miejscowych ani ogólnoustrojowych reakcji przednowotworowych. Schemat podawania w badaniach był intensywniejszy niż kliniczny, obejmując do 13 dawek u szczurów i 20 dawek u psów, podawanych dwa razy w miesiącu, w porównaniu do maksymalnie 6 comiesięcznych zabiegów u ludzi.
aberracja chromosomalna, badanie farmakologiczne, badanie genotoksyczności, badanie in vitro, badanie in vivo, badanie przedkliniczne, badanie toksyczności, działanie rakotwórcze, działanie toksyczne miejscowe, ekspozycja ogólnoustrojowa, genotoksyczność, kwas deoksycholowy, podanie podskórne, potencjał genotoksyczny, potencjał rakotwórczy, profil bezpieczeństwa, reakcja przednowotworowa, roztwór do wstrzykiwań, schemat podawania, substancja czynna, test mikrojądrowy, test mutacji powrotnych, toksyczność po podaniu wielokrotnym, toksyczność rozwojowa, toksyczność układu rozrodczego, wstrzyknięcie - Leksykon leków
Przedkliniczne dane o bezpieczeństwie – Ciphin 500 500 mg
Dane przedkliniczne dotyczące cyprofloksacyny, substancji czynnej leku Ciphin 500, nie wykazują istotnych zagrożeń dla dorosłych pacjentów przy stosowaniu w dawkach terapeutycznych. Badania toksykologiczne obejmowały ocenę toksyczności po podaniu pojedynczej i wielokrotnej dawki, potencjalnego działania rakotwórczego oraz wpływu na reprodukcję. Cyprofloksacyna, podobnie jak inne chinolony, wykazuje działanie fototoksyczne u zwierząt laboratoryjnych przy ekspozycji na poziomie klinicznym, z niewielkim działaniem fotomutagennym i fotorakotwórczym potwierdzonym zarówno in vitro, jak i in vivo. Warto podkreślić, że profil fototoksyczności jest porównywalny do innych inhibitorów gyrazy DNA, co może implikować zwiększoną wrażliwość na promieniowanie UV u pacjentów stosujących lek.
badanie in vitro, badanie przedkliniczne, badanie toksykologiczne, chinolon, cyprofloksacyna, działanie fotomutagenne, działanie fotorakotwórcze, działanie rakotwórcze, fotomutagenność, fotorakotwórczość, fototoksyczność, inhibitor gyrazy DNA, nadwrażliwość na promieniowanie UV, toksyczność reprodukcyjna, uszkodzenie chrząstki stawowej, uszkodzenie stawu, zmiana stawowa - Leksykon leków
Przedkliniczne dane o bezpieczeństwie – Clindanea 600 mg
Klindamycyna, substancja czynna preparatu Clindanea 600 mg, wykazuje w badaniach przedklinicznych profil bezpieczeństwa charakteryzujący się stosunkowo wysoką toksycznością ostrą, z LD50 dla podania doustnego w zakresie 1800-2620 mg/kg mc. oraz dożylnego 245-820 mg/kg mc. W badaniach toksyczności przewlekłej na szczurach i psach, dawki do 300 mg/kg mc./dobę były dobrze tolerowane, natomiast dawka 600 mg/kg mc./dobę u psów indukowała zmiany patologiczne w błonie śluzowej żołądka i pęcherzyka żółciowego oraz podwyższenie aktywności aminotransferaz przy dawce 300 mg/kg mc./dobę. Klindamycyna nie wykazała potencjału mutagennego w testach genotoksyczności, co wskazuje na niskie ryzyko uszkodzenia DNA przy stosowaniu klinicznym, jednak brak jest danych dotyczących potencjalnej karcynogenności w długoterminowych badaniach na zwierzętach.
aminotransferaza, badanie przedkliniczne, błona śluzowa żołądka, chlorowodorek klindamycyny, dawka letalna, działanie niepożądane, działanie rakotwórcze, działanie teratogenne, karcynogeneza, klindamycyna, pęcherzyk żółciowy, potencjał genotoksyczny, potencjał mutagenny, teratogenność, test genotoksyczności, toksyczność ostra, toksyczność przewlekła, zmiana patologiczna - Leksykon leków
Przedkliniczne dane o bezpieczeństwie – Xyvelam 250 mg
Lewofloksacyna, substancja czynna produktu Xyvelam (dostępna w dawkach 250 mg i 500 mg), została poddana szerokim badaniom toksykologicznym, które nie wykazały istotnego ryzyka przy stosowaniu terapeutycznym. Badania przedkliniczne obejmowały ocenę toksyczności po podaniu jednorazowym i wielokrotnym, wpływ na reprodukcję oraz potencjał genotoksyczny i fototoksyczny. Lewofloksacyna nie zaburzała płodności u szczurów, choć odnotowano opóźnienie dojrzewania płodu związane z toksycznym działaniem na organizm matki. W testach genotoksyczności in vitro wykazano aberracje chromosomalne w komórkach płucnych chomika chińskiego, co wiąże się z hamowaniem topoizomerazy II, jednak badania in vivo (test mikrojąderkowy, wymiany siostrzanych chromatyd, syntezy nieprogramowanego DNA oraz dominacji letalnej) nie potwierdziły działania genotoksycznego.
aberracja chromosomalna, chrząstka stawowa, działanie przeciwbakteryjne, działanie rakotwórcze, fluorochinolony, fotokarcinogenność, fotomutagenność, fototoksyczność, genotoksyczność, lewofloksacyna, mutacja genowa, potencjał fototoksyczny, potencjał genotoksyczny, test dominacji letalnej, test mikrojąderkowy, topoizomeraza II - Leksykon leków
Przedkliniczne dane o bezpieczeństwie – Lignocainum hydrochloricum WZF 2% 20 mg/ml
Lidokaina chlorowodorek, stosowana jako środek znieczulenia miejscowego, wykazuje brak działania teratogennego w badaniach na modelach zwierzęcych, nawet przy dawkach przekraczających 6,6-krotnie dawki terapeutyczne stosowane u ludzi. Dane te wskazują na szeroki margines bezpieczeństwa w kontekście potencjalnego wpływu na rozwój płodu. Badania przedkliniczne koncentrują się głównie na ocenie teratogenności lidokainy w stężeniu 2% (20 mg/ml), co potwierdza jej bezpieczeństwo w stosowaniu u kobiet w ciąży pod warunkiem zachowania odpowiednich dawek terapeutycznych.
bezpieczeństwo przedkliniczne, dawka lidokainy, dawka terapeutyczna, działanie mutagenne, działanie rakotwórcze, działanie teratogenne, funkcja rozrodcza, lidokaina chlorowodorek, Lignocainum Hydrochloricum, margines bezpieczeństwa, model zwierzęcy, płodność, rozwój płodu, teratogenność, znieczulenie miejscowe - Leksykon leków
Przedkliniczne dane o bezpieczeństwie – Atram 25 25 mg
Przedkliniczne badania toksykologiczne karwedylolu, substancji czynnej leku Atram, wykazały brak działania rakotwórczego i mutagennego przy dawkach wielokrotnie przekraczających maksymalną zalecaną dawkę dla ludzi (75 mg/kg mc./dobę u szczurów – 38-krotność, 200 mg/kg mc./dobę u myszy – 100-krotność). Kompleksowe testy in vivo i in vitro potwierdziły brak uszkodzeń materiału genetycznego. W badaniach wpływu na płodność u samic szczura zaobserwowano zaburzenia reprodukcyjne przy dawkach toksycznych ≥ 200 mg/kg mc. (około 100-krotność dawki ludzkiej), obejmujące osłabioną aktywność reprodukcyjną, zmniejszoną liczbę ciałek żółtych oraz zaburzone zagnieżdżanie zarodka.
badania toksykologiczne, badanie in vitro, badanie in vivo, badanie płodności, badanie teratogenności, ciałko żółte, dawka terapeutyczna, dawka toksyczna, działanie embriotoksyczne, działanie rakotwórcze, działanie teratogenne, embriotoksyczność, funkcje rozrodcze, karwedylol, maksymalna zalecana dawka, margines bezpieczeństwa, potencjał mutagenny, potencjał rakotwórczy, profil bezpieczeństwa, rozwój embrionalny, wady rozwojowe, zaburzenia rozwojowe, zagnieżdżanie zarodka - Leksykon leków
Przedkliniczne dane o bezpieczeństwie – Adadox 2 mg
Doksazosyna, substancja czynna leku Adadox, została poddana szerokim badaniom przedklinicznym, które potwierdziły jej korzystny profil bezpieczeństwa. Badania toksyczności po podaniu wielokrotnym nie wykazały istotnych klinicznie efektów toksycznych ani niepokojących objawów ze strony układu pokarmowego. Ocena genotoksyczności i potencjału rakotwórczego nie wykazała ryzyka uszkodzeń DNA ani zwiększonego ryzyka nowotworów. W badaniach reprodukcyjnych nie stwierdzono działania teratogennego, choć przy dawkach około 300-krotnie przekraczających maksymalną zalecaną dawkę dla człowieka zaobserwowano zmniejszenie przeżywalności płodu, co wskazuje na znaczny margines bezpieczeństwa w warunkach klinicznych.
badanie farmakokinetyczne, badanie toksykologiczne, dawka terapeutyczna, doksazosyna, działanie rakotwórcze, działanie teratogenne, genotoksyczność, karmienie piersią, potencjał rakotwórczy, profil bezpieczeństwa, przenikanie do mleka, przeżywalność płodu, stężenie osoczowe, toksyczność po podaniu wielokrotnym, toksyczność reprodukcyjna, układ pokarmowy, uszkodzenie materiału genetycznego, wada rozwojowa, znakowanie radioaktywne - Leksykon leków
Przedkliniczne dane o bezpieczeństwie – Lisinopril Grindeks 10 mg
Lizynopryl dwuwodny, substancja czynna leku Lisinopril Grindeks, przeszedł szerokie badania przedkliniczne potwierdzające jego bezpieczeństwo farmakologiczne. Standardowe testy farmakologii ogólnej nie wykazały istotnych zagrożeń dla układu sercowo-naczyniowego, oddechowego ani ośrodkowego układu nerwowego. Badania toksyczności po podaniu wielokrotnym nie ujawniły specyficznych obszarów ryzyka, a profil toksyczności był zgodny z mechanizmem działania inhibitorów ACE. Testy genotoksyczności in vitro i in vivo nie wykazały mutagenności ani genotoksyczności, a długoterminowe badania karcynogenności nie potwierdziły zwiększonego ryzyka nowotworowego, co wskazuje na niski potencjał rakotwórczy lizynoprylu.
działanie rakotwórcze, działanie teratogenne, genotoksyczność, inhibitor konwertazy angiotensyny, konwertaza angiotensyny, lizynopryl, niedociśnienie tętnicze, niedokrwienie, obumarcie płodu, ośrodkowy układ nerwowy, przetrwały przewód tętniczy, toksyczność po podaniu wielokrotnym, układ renina-angiotensyna, układ sercowo-naczyniowy, wada wrodzona, wewnątrzmaciczne zahamowanie wzrostu - Leksykon leków
Przedkliniczne dane o bezpieczeństwie – Remifemin 0,018 – 0,026 ml
Przedkliniczne badania bezpieczeństwa produktu leczniczego Remifemin, zawierającego izopropanolowy wyciąg z kłącza pluskwicy groniastej (Cimicifugae racemosae rhizomae extractum), obejmują toksyczność przewlekłą, potencjalny wpływ na nowotwory oraz genotoksyczność. W 6-miesięcznym badaniu toksyczności przewlekłej na samicach szczurów ustalono dawkę NOEL na poziomie 21,06 mg/kg masy ciała. Badania farmakologiczne in vitro i in vivo nie wykazały wpływu wyciągu na rozwój nowotworów piersi, choć niektóre wyniki in vitro były sprzeczne. W modelu transgenicznych myszy z guzami nowotworowymi, przy dawce odpowiadającej 40 mg korzenia i kłącza, zaobserwowano zwiększoną liczbę przerzutów do płuc, bez wzrostu pierwotnego guza piersi, co nie pozwala na całkowite wykluczenie wpływu preparatu na nowotwory zależne od hormonów.
badanie farmakologiczne, badanie in vitro, badanie in vivo, działanie rakotwórcze, ekstrakt z pluskwicy groniastej, genotoksyczność, mysz transgeniczna, NOEL, nowotwór hormonozależny, nowotwór piersi, przerzutowy nowotwór płuc, test Amesa, toksyczność przewlekła, toksyczność reprodukcyjna, wyciąg z pluskwicy groniastej - Leksykon substancji czynnych
Nitrendypina – Przedkliniczne dane o bezpieczeństwie
Przedkliniczne badania bezpieczeństwa nitrendypiny, antagonisty kanałów wapniowych, wykazały korzystny profil bezpieczeństwa zarówno dla preparatów Nitresan, jak i Nitrendypina EGIS. Konwencjonalne badania farmakologiczne po podaniu pojedynczej i wielokrotnej dawki nie ujawniły istotnych zagrożeń dla funkcji fizjologicznych organizmu. Ocena toksyczności ostrej i przewlekłej nie wykazała efektów toksycznych w warunkach klinicznych. Ponadto, badania genotoksyczności i karcynogenności potwierdziły brak mutagennego i rakotwórczego działania substancji. W zakresie toksyczności reprodukcyjnej, u szczurów przy dawkach <10 mg/kg mc. nie stwierdzono działania embriotoksycznego ani teratogennego, natomiast u królików obserwowano ubytki paliczków związane z farmakodynamicznym zmniejszeniem maciczno-łożyskowego przepływu krwi, a nie bezpośrednim działaniem teratogennym.
aberracja chromosomowa, antagonista wapnia, badanie farmakologiczne, badanie przedkliniczne, bezpieczeństwo przedkliniczne, dawka toksyczna, działanie embriotoksyczne, działanie rakotwórcze, działanie teratogenne, efekt farmakodynamiczny, karcynogenność, nitrendypina, potencjał genotoksyczny, przepływ maciczno-łożyskowy, rozwój embrionalny, rozwój płodowy, rozwój pourodzeniowy, toksyczność ostra i przewlekła, toksyczność reprodukcyjna, toksyczność rozwojowa, układ kostny, właściwość mutagenna, zależność dawka-efekt - Leksykon leków
Przedkliniczne dane o bezpieczeństwie – Podtlenek azotu SIAD 100% v/v
Przedkliniczne badania bezpieczeństwa podtlenku azotu (N₂O) obejmują ocenę farmakologiczną, toksyczność po wielokrotnym podaniu, genotoksyczność, potencjał rakotwórczy oraz wpływ na reprodukcję. Długotrwała ekspozycja na stężenia 15-50% N₂O może prowadzić do embriopatii, neuropatii, zaburzeń hematologicznych oraz immunomodulacji, co jest związane z zaburzeniami metabolizmu kwasu foliowego. W modelach zwierzęcych, szczególnie u szczurów, wykazano działanie teratogenne przy wysokich dawkach, jednak nie potwierdzono tego efektu u ludzi stosujących dawki terapeutyczne, co podkreśla różnice między modelami przedklinicznymi a klinicznym zastosowaniem.
Dinitrogenii oxidum, działanie mutagenne, działanie rakotwórcze, działanie teratogenne, embriopatia, gaz medyczny skroplony, immunomodulacja, kwas foliowy, neuropatia, podtlenek azotu, układ odpornościowy, uszkodzenie układu nerwowego, wady wrodzone płodu, zaburzenia hematologiczne, zaburzenia neurologiczne - Leksykon leków
Przedkliniczne dane o bezpieczeństwie – Indapamide SR Genoptim 1,5 mg
Przeprowadzone badania przedkliniczne indapamidu, substancji czynnej w dawce 1,5 mg zawartej w produkcie Indapamide SR Genoptim, wykazały brak potencjału mutagennego i rakotwórczego, co potwierdza bezpieczeństwo genotoksyczne i onkogenne tej substancji. W badaniach toksyczności ostrej podawano dawki od 40 do 8000 razy przekraczające dawkę terapeutyczną, głównie drogą doustną, obserwując nasilenie działania moczopędnego zgodnego z farmakodynamiką leku. Podawanie dożylne i dootrzewnowe skutkowało objawami zatrucia wynikającymi z działania farmakologicznego, takimi jak spowolnienie oddechu i rozszerzenie naczyń obwodowych, co odzwierciedla wpływ indapamidu na układ sercowo-naczyniowy.
bradypnoe, diuretyk, działanie kancerogenne, działanie rakotwórcze, działanie teratogenne, embriotoksyczność, indapamid, lek moczopędny, lek tiazydopodobny, mutacja genetyczna, potencjał mutagenny, reprodukcja, rozszerzenie naczyń obwodowych, toksyczność ostra, układ sercowo-naczyniowy, wada rozwojowa, właściwość moczopędna - Leksykon leków
Przedkliniczne dane o bezpieczeństwie – Doreta 37,5 mg + 325 mg
Przedkliniczne badania bezpieczeństwa produktu leczniczego Doreta, zawierającego 37,5 mg tramadolu chlorowodorku oraz 325 mg paracetamolu, wykazały brak działania teratogennego w standardowych dawkach. W badaniach na szczurach podawano dawki toksyczne produktu złożonego (50/434 mg/kg tramadolu/paracetamolu), co stanowiło 8,3-krotność maksymalnej dawki terapeutycznej u ludzi, i zaobserwowano embriotoksyczność oraz uszkodzenia płodu, takie jak zmniejszenie masy ciała płodu i wzrost częstości występowania nadliczbowych żeber. Niższe dawki (10/87 oraz 25/217 mg/kg) nie wykazywały toksycznego wpływu na zarodek i płód. Tramadol przenika przez łożysko, jednak nie wpływa na płodność samców i samic, a badania mutagenności i rakotwórczości nie wykazały potencjału genotoksycznego ani rakotwórczego w dawkach terapeutycznych.
badanie mutagenności, badanie rakotwórczości, dawka terapeutyczna, Doreta, działanie embriotoksyczne, działanie genotoksyczne, działanie rakotwórcze, działanie teratogenne, embriotoksyczność, nadliczbowe żebra, paracetamol, płodność, potencjał genotoksyczny, produkt złożony, przenikanie przez łożysko, toksyczność reprodukcyjna, toksyczność wątrobowa, toksyczny wpływ na matkę, tramadol chlorowodorek - Leksykon leków
Przedkliniczne dane o bezpieczeństwie – Aescin 20 mg
Ocena bezpieczeństwa alfa-escyny opierała się na szerokim spektrum badań przedklinicznych, które nie wykazały istotnych zagrożeń dla pacjentów. Testy genotoksyczności, w tym analiza uszkodzeń DNA w komórkach bakteryjnych, test Amesa na Salmonella typhimurium oraz test mikrojąderkowy na modelach mysich, potwierdziły brak działania mutagennego i genotoksycznego. Ponadto, badania toksyczności po wielokrotnym podaniu nie ujawniły istotnych efektów niepożądanych, a ocena potencjału rakotwórczego i wpływu na reprodukcję nie wykazała zwiększonego ryzyka nowotworów ani negatywnego wpływu na płodność i rozwój płodu.
alfa-escyna, badanie genotoksyczności, badanie przedkliniczne, badanie toksykologiczne, działanie genotoksyczne, działanie kancerogenne, działanie mutagenne, działanie rakotwórcze, działanie teratogenne, potencjał genotoksyczny, Salmonella typhimurium, test mikrojąderkowy, test płytkowy, toksyczność po wielokrotnym podaniu, toksyczny wpływ na reprodukcję, uszkodzenie chromosomu, wpływ na reprodukcję - Leksykon leków
Przedkliniczne dane o bezpieczeństwie – Sigletic 50 mg
Przedkliniczne badania bezpieczeństwa sytagliptyny, substancji czynnej leku Sigletic, wykazały toksyczne działanie na wątrobę i nerki u gryzoni jedynie przy ekspozycji przekraczającej 58-krotnie poziom narażenia klinicznego u ludzi, natomiast przy 19-krotnym przekroczeniu nie stwierdzono negatywnego wpływu na te narządy, co wskazuje na szeroki margines bezpieczeństwa. U szczurów obserwowano zmiany w siekaczach przy narażeniu >67×, jednakże 14-tygodniowe badanie przy 58-krotnym przekroczeniu nie wykazało wpływu na zęby. U psów przy około 23-krotnym przekroczeniu ekspozycji klinicznej odnotowano przemijające objawy neurologiczne (m.in. ataksja, drżenie) oraz niewielkie zwyrodnienie mięśni szkieletowych, natomiast przy 6-krotnym przekroczeniu nie stwierdzono takich efektów. Badania genotoksyczności nie wykazały działania mutagennego, a rakotwórczość u myszy nie została potwierdzona. U szczurów zaobserwowano wzrost częstości gruczolaków i raków wątroby przy ekspozycji >58×, co wiązano z przewlekłym działaniem hepatotoksycznym, jednak ze względu na szeroki margines bezpieczeństwa (brak efektów przy 19×) zmiany te nie są uznawane za istotne dla ludzi.
działanie rakotwórcze, ekspozycja kliniczna, genotoksyczność, hepatotoksyczność, margines bezpieczeństwa, miopatia, narażenie ustrojowe, neurotoksyczność, nowotwór wątroby, przenikanie do mleka, sytagliptyna, test genotoksyczności, toksyczność matczyna, toksyczność narządowa, toksyczność reprodukcyjna, wady rozwojowe, wpływ na reprodukcję, wskaźnik stężenia - Leksykon substancji czynnych
Norgestimat – Przedkliniczne dane o bezpieczeństwie
Przedkliniczne badania toksykologiczne norgestimatu, stosowanego w preparacie Liberelle, nie wykazały specyficznego ryzyka dla ludzi przy stosowaniu zalecanych dawek terapeutycznych. Testy wielokrotnego podawania, ocena genotoksyczności oraz badania dotyczące potencjału rakotwórczego potwierdziły bezpieczeństwo substancji, nie wykazując mutagenności, aberracji chromosomowych ani istotnego ryzyka nowotworowego. Ponadto, badania reprodukcyjne nie wskazały na negatywny wpływ na płodność, rozwój embrionalny, przebieg ciąży ani rozwój pourodzeniowy potomstwa, co potwierdza bezpieczeństwo stosowania norgestimatu w antykoncepcji hormonalnej.
aberracja chromosomowa, badanie toksyczności, badanie toksykologiczne, doustny środek antykoncepcyjny, działanie rakotwórcze, guz hormonozależny, hormon steroidowy, mutacja genowa, norgestimat, nowotwór hormonozależny, potencjał genotoksyczny, progestagen syntetyczny, przebieg ciąży, rozwój embrionalny, rozwój pourodzeniowy, substancja aktywna, tkanka hormonozależna, toksyczność reprodukcyjna - Leksykon substancji czynnych
Parahydroksybenzoesan etylu – Przedkliniczne dane o bezpieczeństwie
Parahydroksybenzoesan etylu, będący jednym z parabenów w mieszaninie o łącznym stężeniu 1000 µg/cm² (810 µg/płatek) w produkcie TRUE Test 36, stosowanym w diagnostyce alergii kontaktowej, wykazuje niski profil toksyczności w badaniach przedklinicznych. Mieszanina zawiera parahydroksybenzoesany metylu, etylu, propylu, butylu oraz benzylu w równych proporcjach wagowych, z parahydroksybenzoesanem etylu stanowiącym 1/5 całkowitej zawartości (162 µg/płatek). Badania laboratoryjne i eksperymenty na zwierzętach nie wykazały istotnego ryzyka toksycznego, a krótkotrwała ekspozycja oraz ograniczona powierzchnia kontaktu w testach płatkowych dodatkowo minimalizują potencjalne zagrożenia.
alergia kontaktowa, działanie rakotwórcze, działanie toksyczne, mieszanina parabenów, nadwrażliwość kontaktowa, paraben, parahydroksybenzoesan benzylu, parahydroksybenzoesan butylu, parahydroksybenzoesan etylu, parahydroksybenzoesan metylu, parahydroksybenzoesan propylu, płatek testowy, potencjał rakotwórczy, profil toksyczności, reakcja toksyczna, test płatkowy - Leksykon leków
Przedkliniczne dane o bezpieczeństwie – Bupropion Accord 300 mg
Przedkliniczne badania toksykologiczne bupropionu chlorowodorku wykazały brak negatywnego wpływu na płodność, przebieg ciąży oraz rozwój płodowy u szczurów przy dawkach odpowiadających maksymalnym zalecanym u ludzi. U królików, przy dawkach do 7-krotnie wyższych (w przeliczeniu na mg/m²), zaobserwowano jedynie nieznaczne zaburzenia układu szkieletowego, takie jak dodatkowe żebro piersiowe i opóźnienie kostnienia paliczków, a także zmniejszenie masy ciała płodów przy dawkach toksycznych dla matek. W badaniach farmakologicznych u zwierząt podawanie bupropionu w dawkach wielokrotnie przekraczających terapeutyczne u ludzi wywoływało objawy neurologiczne (ataksyję, drgawki u szczurów) oraz objawy ogólne (osłabienie, drżenia, wymioty u psów), a także zwiększoną śmiertelność, przy ekspozycji systemowej porównywalnej do ludzkiej przy maksymalnych dawkach.
ataksja, bupropion, dawka terapeutyczna, dodatkowe żebro, drżenia, działanie genotoksyczne, działanie indukcyjne, działanie mutagenne, działanie rakotwórcze, enzymy wątrobowe, genotoksyczność, indukcja enzymów, kancerogenność, narażenie ogólnoustrojowe, opóźnione kostnienie, rozwój płodu, toksyczność matczyna, toksyczność ogólna, toksyczność reprodukcyjna, zaburzenia płodności, zaburzenia układu szkieletowego, zmiany wątrobowe - Leksykon substancji czynnych
Sylibinina – Przedkliniczne dane o bezpieczeństwie
Sylibinina, główny składnik sylimaryny pozyskiwanej z ostropestu plamistego, wykazuje bardzo niski profil toksyczności, co potwierdzają badania przedkliniczne. W badaniach toksyczności ostrej na szczurach i myszach pojedyncza dawka doustna wykazała LD50 > 2000 mg/kg m.c., co wskazuje na praktycznie nietoksyczne działanie. Długoterminowe badania przewlekłej toksyczności prowadzone przez 12 miesięcy na szczurach (do 2500 mg/kg m.c.) oraz psach (do 1200 mg/kg m.c.) nie wykazały żadnych objawów toksyczności ani zmian patologicznych. Ponadto, badania reprodukcyjne na szczurach i królikach, przy dawkach do 2500 mg/kg m.c., nie ujawniły działań niepożądanych na żadnym etapie rozmnażania, w tym braku efektów teratogennych. Warto jednak zaznaczyć, że dla preparatu SanoHepatic nie przeprowadzono badań wpływu na rozrodczość ze względu na uproszczoną procedurę rejestracyjną.
badania farmakologiczne, badania in vitro, badania in vivo, badania przedkliniczne, badanie autopsyjne, dyrektywa 2001/83, działanie rakotwórcze, działanie teratogenne, LD50, ostropest plamisty, potencjał genotoksyczny, potencjał kancerogenny, potencjał mutagenny, sylibinina, test laboratoryjny, test przedurodzeniowy, toksyczność ostra, toksyczność przewlekła, toksyczny wpływ na rozrodczość, wady rozwojowe płodu - Leksykon substancji czynnych
Olejek mięty pieprzowej – Przedkliniczne dane o bezpieczeństwie
Charakterystyka produktu leczniczego Amol wskazuje, że zawiera on olejek mięty pieprzowej (Menthae piperitae aetheroleum) w stężeniu 2,40 mg/g, jednak brak jest szczegółowych danych przedklinicznych dotyczących bezpieczeństwa stosowania tej substancji. Nie przedstawiono informacji dotyczących toksyczności ostrej, przewlekłej, genotoksyczności, potencjalnego działania rakotwórczego ani wpływu na rozród. Olejek mięty pieprzowej stanowi niewielki udział w całkowitej zawartości substancji czynnych leku, który zawiera łącznie siedem składników aktywnych. Mimo braku danych przedklinicznych, produkt Amol jest zarejestrowany jako lek w formie płynu doustnego i płynu na skórę, co świadczy o przejściu odpowiednich procedur rejestracyjnych.
działanie niepożądane, działanie rakotwórcze, etanol, genotoksyczność, Menthae piperitae aetheroleum, mentol, olejek cynamonowy, olejek cytronelowy, olejek cytrynowy, olejek goździkowy, olejek lawendowy, olejek mięty pieprzowej, płyn doustny, płyn na skórę, produkt leczniczy, substancja czynna, toksyczność ostra, toksyczność przewlekła, toksyczny wpływ na rozród - Leksykon substancji czynnych
żywica epoksydowa – Przedkliniczne dane o bezpieczeństwie
Żywica epoksydowa, obecna w plastrze do prób prowokacyjnych TRUE Test 36 w stężeniu 50 mikrogramów/cm² (41 mikrogramów/płatek), jest stosowana w diagnostyce alergologicznej do wykrywania nadwrażliwości kontaktowej. Badania przedkliniczne nie wykazały istotnego ryzyka toksycznego przy dawkach stosowanych w testach płatkowych. Modele zwierzęce nie wskazały na szczególne zagrożenia toksykologiczne, a analiza ryzyka uwzględniająca niskie dawki, krótki czas ekspozycji oraz ograniczoną powierzchnię kontaktu potwierdza, że ryzyko długoterminowych efektów niepożądanych, w tym działania rakotwórczego, jest klinicznie nieistotne.
alergia kontaktowa, dawka diagnostyczna, diagnostyka alergologiczna, działanie rakotwórcze, działanie toksyczne, efekt niepożądany, model zwierzęcy, nadwrażliwość kontaktowa, ocena bezpieczeństwa, plaster do prób prowokacyjnych, płatek testowy, test alergologiczny, test płatkowy, TRUE Test 36, żywica epoksydowa - Leksykon substancji czynnych
Bromek rokuronium – Przedkliniczne dane o bezpieczeństwie
Ocena bezpieczeństwa bromku rokuronium opiera się na szerokim spektrum badań przedklinicznych, które nie wykazały istotnych zagrożeń przy stosowaniu terapeutycznym. Badania farmakologiczne potwierdziły brak negatywnego wpływu na kluczowe układy fizjologiczne, a toksyczność przewlekła po wielokrotnym podaniu nie ujawniła specyficznych objawów toksycznych. Testy genotoksyczności nie wykazały potencjału mutagennego ani klastogennego, co eliminuje ryzyko uszkodzeń materiału genetycznego. Ponadto, badania dotyczące wpływu na rozród i rozwój potomstwa nie wskazały na zagrożenia dla płodności, rozwoju zarodka, płodu ani przebiegu ciąży.
badanie karcinogenności, badanie toksykologiczne, bromek rokuronium, dawka terapeutyczna, działanie rakotwórcze, efekt toksyczny, ekspozycja na substancję, farmakologia bezpieczeństwa, potencjał klastogenny, potencjał mutagenny, rozwój potomstwa, schemat dawkowania, test genotoksyczności, toksyczność przewlekła, toksyczny wpływ na rozród, uszkodzenie materiału genetycznego - Leksykon leków
Przedkliniczne dane o bezpieczeństwie – Palexia retard 250 mg
Przedkliniczne badania tapentadolu, substancji czynnej Palexia retard, nie wykazały działania genotoksycznego ani karcynogennego, co potwierdzają testy in vitro (m.in. test Amesa) oraz in vivo, nawet przy maksymalnych tolerowanych dawkach. Długoterminowe badania na modelach zwierzęcych nie wskazały na ryzyko rakotwórczości u ludzi. W zakresie wpływu na rozród, tapentadol nie zaburzał funkcji reprodukcyjnych u szczurów, jednak przy wysokich dawkach zaobserwowano zmniejszoną przeżywalność zarodków, bez jednoznacznego ustalenia mechanizmu tego efektu. Badania teratogenności na szczurach i królikach nie wykazały działania teratogennego, choć dawki przekraczające zakres terapeutyczny powodowały opóźnienie rozwoju i embriotoksyczność, głównie w obrębie ośrodkowego układu nerwowego, związane z aktywnością agonistyczną wobec receptorów opioidowych μ.
aberracja chromosomowa, ból, działanie embriotoksyczne, działanie rakotwórcze, działanie teratogenne, ekspozycja na tapentadol, LOAEL, najniższy obserwowany poziom działania niepożądanego, nieplanowana synteza DNA, O-glukuronid tapentadolu, ośrodkowy układ nerwowy, Palexia retard, parametr neurobehawioralny, potencjał genotoksyczny, potencjał karcynogenny, potencjał teratogenny, receptor opioidowy μ, tapentadol, test Amesa - Leksykon leków
Przedkliniczne dane o bezpieczeństwie – Eubiocard 150 mg
Przedkliniczne badania bezpieczeństwa kwasu acetylosalicylowego w dawce 150 mg (tabletki dojelitowe, preparat Eubiocard) wykazały brak działania rakotwórczego. Testy na modelach zwierzęcych nie potwierdziły zwiększonego ryzyka rozwoju nowotworów po ekspozycji na substancję czynną, co jest kluczowe dla oceny długoterminowego bezpieczeństwa stosowania leku, zwłaszcza w profilaktyce sercowo-naczyniowej.
aberracja chromosomowa, badanie genotoksyczności, badanie in vitro, badanie in vivo, badanie przedkliniczne, działanie genotoksyczne, działanie karcynogenne, działanie rakotwórcze, karcynogenność, kwas acetylosalicylowy, mutacja genowa, potencjał genotoksyczny, potencjał mutagenny, potencjał rakotwórczy, profilaktyka sercowo-naczyniowa, tabletka dojelitowa, uszkodzenie DNA - Leksykon substancji czynnych
Woda chlorkowo-sodowa siarczkowa jodkowa – Przedkliniczne dane o bezpieczeństwie
Woda chlorkowo-sodowa siarczkowa jodkowa, stanowiąca 36% składu pasty do zębów Sulphodent (370 mg/g), została poddana szerokim badaniom przedklinicznym, które nie wykazały negatywnego wpływu na funkcjonowanie kluczowych układów organizmu. Badania farmakologiczne potwierdziły brak interakcji z podstawowymi funkcjami fizjologicznymi, a toksykologiczne testy wielokrotnego podawania nie wykazały kumulacji toksyn ani efektów toksycznych przy długotrwałej ekspozycji. Ponadto, testy genotoksyczności nie wykazały mutagenności ani uszkodzeń DNA, co potwierdza bezpieczeństwo genetyczne tej substancji.
aberracja chromosomowa, badanie farmakologiczne, badanie genotoksyczności, badanie przedkliniczne, działanie rakotwórcze, ekspozycja na substancję, funkcja rozrodcza, model zwierzęcy, mutacja genowa, nowotwór, potencjał kancerogenny, profil bezpieczeństwa, rozwój postnatalny, rozwój prenatalny, test genotoksyczności, toksyczność po podaniu wielokrotnym, toksyczny wpływ na reprodukcję, uszkodzenie DNA, woda chlorkowo-sodowa siarczkowa jodkowa, związek toksyczny - Leksykon leków
Przedkliniczne dane o bezpieczeństwie – Flumazenil B.Braun 0,1 mg/ml roztwór do wstrzykiwań 0,1 mg/ml
Flumazenil, substancja czynna produktu Flumazenil B.Braun 0,1 mg/ml roztwór do wstrzykiwań, wykazuje korzystny profil bezpieczeństwa potwierdzony w badaniach przedklinicznych. Analizy farmakologiczne nie wykazały istotnych zagrożeń dla układu sercowo-naczyniowego, oddechowego oraz ośrodkowego układu nerwowego. Badania toksyczności po wielokrotnym podaniu nie ujawniły istotnych zmian biochemicznych, hematologicznych ani histopatologicznych w głównych narządach. Ponadto, testy genotoksyczności i długoterminowe analizy rakotwórczości nie wykazały potencjału mutagennego ani kancerogennego flumazenilu.
aberracje chromosomowe, badania farmakologiczne, badania toksykologiczne, działanie rakotwórcze, ekspozycja na substancję czynną, ekspozycja pourodzeniowa, ekspozycja prenatalna, flumazenil, funkcje rozrodcze, genotoksyczność, hipokamp, mutacje genowe, ośrodkowy układ nerwowy, receptory benzodiazepinowe, rozwój embrionalny, rozwój postnatalny, rozwój prenatalny, toksyczność wielokrotnych dawek, układ oddechowy, układ sercowo-naczyniowy, uszkodzenia DNA, zmiany biochemiczne, zmiany hematologiczne, zmiany histopatologiczne