działanie rakotwórcze
Działanie rakotwórcze (kancerogenne) to zdolność substancji, czynnika fizycznego lub biologicznego do indukowania procesu nowotworowego. Substancje o takim działaniu nazywane są kancerogenami lub karcynogenami. Mogą one inicjować mutacje w DNA, promować proliferację komórek nowotworowych lub działać jako kofaktory w procesie kancerogenezy.
Mechanizm działania rakotwórczego obejmuje najczęściej uszkodzenie materiału genetycznego komórki, zaburzenia w procesach naprawy DNA, indukcję stresu oksydacyjnego, aktywację onkogenów lub inaktywację genów supresorowych nowotworów. Kancerogeny mogą działać bezpośrednio lub po metabolicznej aktywacji w organizmie.
Międzynarodowa Agencja Badań nad Rakiem (IARC) klasyfikuje substancje rakotwórcze w pięciu grupach, od udowodnionego działania rakotwórczego u ludzi (grupa 1), przez prawdopodobne (grupa 2A) i możliwe (grupa 2B), do niesklasyfikowanych pod względem rakotwórczości (grupa 3) oraz prawdopodobnie nierakotwórczych (grupa 4). Do znanych kancerogenów należą m.in. azbest, niektóre wirusy (np. HPV), promieniowanie jonizujące, aflatoksyny czy związki zawarte w dymie tytoniowym.
Powiązane wpisy
- Leksykon substancji czynnych
Chlorowodorek cynchokainy – Przedkliniczne dane o bezpieczeństwie
Chlorowodorek cynchokainy jest jednym z trzech składników mieszaniny kain w produkcie TRUE Test 36, stosowanym w diagnostycznych testach płatkowych do wykrywania alergii kontaktowej. W mieszaninie tej chlorowodorek cynchokainy stanowi jedną część, benzokainy pięć części, a chlorowodorku tetrakainy jedną część. Dawka aplikowana wynosi 630 mikrogramów/cm², co odpowiada 510 mikrogramom na płatek, przy czym faktyczna zawartość chlorowodorku cynchokainy jest niższa, gdyż stanowi on jedną z siedmiu części mieszaniny. Dane przedkliniczne nie wykazały istotnego ryzyka toksycznego ani klinicznie istotnego działania rakotwórczego przy stosowaniu tej substancji w dawkach diagnostycznych i krótkim czasie ekspozycji charakterystycznym dla testów płatkowych.
- Leksykon leków
Przedkliniczne dane o bezpieczeństwie – ACC 200 mg
Przedkliniczne badania bezpieczeństwa acetylocysteiny, substancji czynnej produktu leczniczego ACC, wykazały korzystny profil toksykologiczny. Badania toksyczności ostrej i przewlekłej, prowadzone na szczurach i psach przez okres do 1 roku, nie ujawniły działań toksycznych przy wielokrotnym podawaniu. Testy mutagenności na bakteriach dały wyniki ujemne, co wskazuje na brak genotoksyczności. Należy jednak podkreślić, że formalne badania rakotwórczości nie zostały przeprowadzone.
acetylocysteina, bezpieczeństwo stosowania, długoterminowe badanie toksyczności, działanie rakotwórcze, działanie teratogenne, organogeneza, potencjał genotoksyczny, potencjał mutagenny, przedawkowanie, rozwój postnatalny, rozwój prenatalny, substancja czynna, teratogenność, test mutagenności, toksyczność ostra, toksyczność przewlekła, wada rozwojowa płodu, współczynnik płodności, zaburzenie czynności gonad - Leksykon substancji czynnych
Sodu laurylosulfooctan – Przedkliniczne dane o bezpieczeństwie
Substancja czynna sodu laurylosulfooctan, obecna w preparacie Microlax w stężeniu 70% (0,0645 g w 5 ml roztworu doodbytniczego), wykazuje niski profil toksyczności w badaniach przedklinicznych. Badania toksyczności po podaniu wielokrotnym na szczurach wykazały brak toksyczności ogólnoustrojowej przy dawkach do 75 mg/kg/dobę, co jest znacznie wyższą wartością niż stosowana klinicznie dawka. Ponadto, badania genotoksyczności in vitro nie wykazały potencjału mutagennego, a testy na szczurach nie potwierdziły działania rakotwórczego. Badania toksyczności reprodukcyjnej i rozwojowej wykazały brak negatywnego wpływu na rozwój potomstwa oraz funkcje rozrodcze przy dawkach do 1000 mg/kg/dobę, co potwierdza bezpieczeństwo stosowania u pacjentów w wieku rozrodczym.
charakterystyka produktu leczniczego, działanie niepożądane, działanie rakotwórcze, ekspozycja ogólnoustrojowa, funkcja rozrodcza, genotoksyczność, potencjał genotoksyczny, potencjał rakotwórczy, preparat Microlax, roztwór doodbytniczy, sodu cytrynian, sodu laurylosulfooctan, sorbitol, toksyczność ogólnoustrojowa, toksyczność po podaniu wielokrotnym, toksyczność reprodukcyjna, toksyczność rozwojowa - Leksykon leków
Przedkliniczne dane o bezpieczeństwie – Meprelon 32 mg
Przedkliniczne badania toksyczności metyloprednizolonu sodu bursztynianu wykazały niską toksyczność ostrą, z wartościami LD50 wynoszącymi 650 mg/kg u szczurów oraz 770 mg/kg u myszy po podaniu dożylnym, co wskazuje na szeroki margines bezpieczeństwa w dawkach terapeutycznych. Przewlekłe podawanie leku w dawkach 3 i 10 mg/kg/dobę u zwierząt skutkowało zmianami farmakodynamicznymi, takimi jak policytemia, limfopenia, atrofia grasicy i kory nadnerczy oraz akumulacja glikogenu w wątrobie. Dodatkowo obserwowano osłabienie odporności, zmniejszenie aktywności szpiku kostnego, zanik mięśni szkieletowych oraz zmiany w narządach rozrodczych (np. zmniejszenie masy jąder i gruczołu krokowego u psów, zmiany masy jąder i jajników u szczurów). Towarzyszyły temu objawy ogólnoustrojowe, takie jak polidypsja, biegunka i pogorszenie stanu ogólnego.
aktywność szpiku kostnego, atrofia grasicy, atrofia kory nadnerczy, dawka kliniczna, działanie farmakodynamiczne, działanie mutagenne, działanie rakotwórcze, glikogen wątrobowy, glikokortykosteroid, hematopoeza, LD50, limfopenia, metyloprednizolon, metyloprednizolon sodu bursztynian, odporność na zakażenia, podanie dożylne, policytemia, profil bezpieczeństwa leku, rozszczep podniebienia, test Amesa, toksyczność ostra, toksyczność przewlekła, zaburzenie wzrostu wewnątrzmacicznego - Leksykon leków
Przedkliniczne dane o bezpieczeństwie – Kastel 20 mg + 5 mg
Przedkliniczne badania bezpieczeństwa produktu leczniczego Kastel, zawierającego rozuwastatynę i ramipryl, nie wykazały istotnych zagrożeń dla człowieka w zakresie farmakologii bezpieczeństwa, genotoksyczności oraz potencjalnego działania rakotwórczego. Rozuwastatyna indukowała zmiany histopatologiczne w wątrobie u myszy i szczurów oraz u psów (w tym zmiany w pęcherzyku żółciowym), a także toksyczne działanie na jądra u małp i psów przy wysokich dawkach. W toksyczności reprodukcyjnej u szczurów zaobserwowano zmniejszenie masy i przeżywalności noworodków przy ekspozycji wielokrotnie przekraczającej dawki terapeutyczne. Ramipryl nie wykazał ostrej toksyczności doustnej u gryzoni i psów, natomiast w badaniach przewlekłych stwierdzono zaburzenia równowagi elektrolitowej i zmiany hematologiczne u szczurów, psów i małp oraz powiększenie aparatu przykłębuszkowego u psów i małp przy dawkach dobowych 250 mg/kg. Tolerancja ramiprylu była dobra przy dawkach dobowych do 2,0 mg/kg u szczurów, 2,5 mg/kg u psów i 8 mg/kg u małp.
aparat przykłębuszkowy, działanie rakotwórcze, działanie teratogenne, gen HERG, genotoksyczność, mutagenność, pęcherzyk żółciowy, poszerzenie miedniczek nerkowych, ramipryl, rozuwastatyna, toksyczność jąder, toksyczność ostra, toksyczność przewlekła, toksyczność reprodukcyjna, upośledzenie płodności, uszkodzenie nerek, właściwości mutagenne, zaburzenia elektrolitowe, zmiany histopatologiczne wątroby - Leksykon leków
Przedkliniczne dane o bezpieczeństwie – OptiHepan 3 g/5 g
L-ornityny L-asparaginian, substancja czynna preparatu OptiHepan (3 g/5 g granulat do sporządzania roztworu doustnego), wykazuje korzystny profil bezpieczeństwa potwierdzony badaniami przedklinicznymi. Badania farmakologiczne bezpieczeństwa nie wykazały negatywnego wpływu na układ sercowo-naczyniowy, oddechowy ani ośrodkowy układ nerwowy przy stosowaniu zalecanych dawek terapeutycznych. Dodatkowo, badania toksyczności przewlekłej nie ujawniły istotnych efektów toksycznych, co wskazuje na odpowiedni margines bezpieczeństwa między dawką terapeutyczną a dawką toksyczną. Testy mutagenności potwierdziły brak potencjału genotoksycznego, co eliminuje ryzyko uszkodzenia materiału genetycznego przy stosowaniu preparatu.
badania farmakologiczne, badania przedkliniczne, bezpieczeństwo farmakologiczne, dawka terapeutyczna, działanie rakotwórcze, efekt toksyczny, funkcja reprodukcyjna, genotoksyczność, kancerogenność, margines bezpieczeństwa, mutagenność, ornityna asparaginian, ośrodkowy układ nerwowy, toksyczność przewlekła, układ oddechowy, układ sercowo-naczyniowy, wpływ na reprodukcję - Leksykon leków
Przedkliniczne dane o bezpieczeństwie – Latadrop 50 mcg/ml
Przedkliniczna ocena bezpieczeństwa latanoprostu (50 μg/ml) wykazała korzystny profil toksykologiczny zarówno miejscowy, jak i ogólnoustrojowy. Dawka kliniczna (~1,5 μg/oko/dobę) jest co najmniej 1000-krotnie niższa od dawek wywołujących toksyczność ogólnoustrojową. W badaniach na małpach podanie dawek około 100-krotnie wyższych od leczniczych spowodowało przejściowe zwiększenie częstości oddechu, prawdopodobnie wskutek krótkotrwałego skurczu oskrzeli. Nie stwierdzono działania uczulającego. W badaniach na królikach i małpach nie wykazano toksyczności na struktury oka przy dawkach do 100 μg/oko/dobę, choć obserwowano trwałe zwiększenie pigmentacji tęczówki u małp, wynikające ze stymulacji melanogenezy bez proliferacji. Dawka 6 μg/oko/dobę powodowała odwracalne zwiększenie szpary powiekowej, efekt nieobserwowany u ludzi.
aberracja chromosomowa, dawka kliniczna, działanie rakotwórcze, działanie teratogenne, embriotoksyczność, limfocyt, melanocyt tęczówki, mutagen, nieplanowana synteza DNA, pigmentacja tęczówki, potencjał karcynogenny, produkcja melaniny, prostaglandyna F2α, resorpcja zarodka, skurcz oskrzeli, szpara powiekowa, toksyczność, toksyczność miejscowa, toksyczność oczna, toksyczność ogólnoustrojowa - Leksykon leków
Przedkliniczne dane o bezpieczeństwie – Salaza 1000 mg
Przedkliniczne badania toksykologiczne mesalazyny zawartej w czopkach Salaza 1000 mg wykazały jednoznaczne działanie nefrotoksyczne u wszystkich badanych gatunków zwierząt, jednak poziomy NOAEL dla szczurów i małp przewyższały dawki terapeutyczne stosowane u ludzi o współczynnik od 2 do 7,2, co wskazuje na istnienie marginesu bezpieczeństwa. Nie zaobserwowano istotnych działań toksycznych w obrębie przewodu pokarmowego, wątroby ani układu krwiotwórczego. Badania genotoksyczności, zarówno in vitro, jak i in vivo, nie wykazały mutagenności, a badania karcynogenności na szczurach nie potwierdziły zwiększonego ryzyka nowotworów związanych z podawaniem mesalazyny.
badanie in vitro, badanie in vivo, badanie toksykologiczne, choroba zapalna jelit, działanie mutagenne, działanie rakotwórcze, genotoksyczność, hepatotoksyczność, karcynogenność, mesalazyna, nefrotoksyczność, płodność, potencjał teratogenny, rozwój zarodkowo-płodowy, toksyczność, toksyczność reprodukcyjna, układ krwiotwórczy - Leksykon substancji czynnych
Siarczan niklu – Przedkliniczne dane o bezpieczeństwie
Siarczan niklu, obecny w produkcie diagnostycznym TRUE Test 36 w stężeniu 200 µg/cm², co odpowiada 162 µg na pojedynczy płatek testowy, jest stosowany w testach płatkowych do wykrywania alergii kontaktowej. Przeprowadzone badania przedkliniczne, w tym standardowe testy toksykologiczne na modelach zwierzęcych, nie wykazały istotnego ryzyka toksyczności przy dawkach i czasie ekspozycji odpowiadającym zastosowaniu klinicznemu. Mimo że w badaniach na zwierzętach wykazano potencjalne działanie rakotwórcze związków niklu, w tym siarczanu niklu, obserwacje te dotyczą znacznie wyższych dawek i dłuższej ekspozycji niż w przypadku testów płatkowych TRUE Test 36.
- Leksykon substancji czynnych
Korzeń pierwiosnka – Przedkliniczne dane o bezpieczeństwie
Wyciąg suchy z korzenia pierwiosnka (Primula veris L./Primula elatior (L.) Hill, radix), stosowany w produkcie leczniczym Bronchitabs w dawce 60 mg na tabletkę (DER 6-7:1, ekstrakcja etanolem 47,4% V/V), wykazuje korzystny profil bezpieczeństwa w badaniach przedklinicznych. Konwencjonalne testy farmakologiczne nie wykazały istotnych negatywnych efektów na układ sercowo-naczyniowy, oddechowy ani ośrodkowy układ nerwowy. Badania toksyczności ostrej i przewlekłej nie ujawniły istotnych działań toksycznych, a parametry biochemiczne, hematologiczne oraz histopatologiczne pozostawały w normie po wielokrotnym podawaniu substancji. Ponadto, testy genotoksyczności, w tym test Amesa, test aberracji chromosomowych i test mikrojądrowy, nie wykazały mutagenności ani genotoksyczności wyciągu.
aberracja chromosomowa, badanie farmakologiczne bezpieczeństwa, działanie rakotwórcze, działanie teratogenne, efekt farmakodynamiczny, efekt toksyczny, genotoksyczność, korzeń pierwiosnka, ośrodkowy układ nerwowy, parametr biochemiczny, parametr hematologiczny, potencjał mutagenny, rakotwórczość, rozpuszczalnik ekstrakcyjny, test Amesa, test mikrojądrowy, toksyczność ostra, toksyczność podprzewlekła, toksyczność przewlekła, układ oddechowy, układ sercowo-naczyniowy, wpływ na rozród, wyciąg suchy, zmiana histopatologiczna - Leksykon substancji czynnych
Chlortalidon – Przedkliniczne dane o bezpieczeństwie
Chlortalidon, diuretyk tiazydopodobny stosowany w terapii nadciśnienia tętniczego i obrzęków, nie wykazuje jednoznacznego działania teratogennego w badaniach przedklinicznych na różnych gatunkach zwierząt, nawet przy dawkach do 500-krotnie przekraczających dawkę kliniczną. W badaniach na szczurach odnotowano zwiększoną toksyczność dla zarodka i płodu przy dawkach 19-krotnie wyższych niż kliniczne, jednak efekt ten był związany z toksycznością u samic. Wyniki dotyczące resorpcji płodów u myszy były niejednoznaczne i nie potwierdzone w kolejnych badaniach. W zakresie mutagenności, testy in vitro i in vivo wykazały brak typowego działania mutagennego; aberracje chromosomalne obserwowano jedynie w hodowlach komórek CHO przy dawkach cytotoksycznych, co nie znalazło potwierdzenia w badaniach in vivo na myszach i szczurach.
aberracja chromosomalna, aberracja chromosomowa, badanie rakotwórczości, chlortalidon, diuretyk tiazydopodobny, działanie cytotoksyczne, działanie mutagenne, działanie rakotwórcze, działanie teratogenne, genotoksyczność, hepatocyt, jajnik chomika chińskiego, nadciśnienie tętnicze, naprawa DNA, obrzęk, potencjał onkogenny, resorpcja płodu, szpik kostny, test mikrojądrowy, toksyczność matczyna, toksyczność reprodukcyjna, toksyczność zarodkowa - Leksykon leków
Przedkliniczne dane o bezpieczeństwie – Olanzapine APC 5 mg
Przedkliniczne badania bezpieczeństwa olanzapiny wykazały, że dawki śmiertelne (LD50) u myszy i szczurów wynoszą odpowiednio około 210 mg/kg i 175 mg/kg masy ciała, co wskazuje na duży margines bezpieczeństwa względem dawek terapeutycznych. U psów i małp tolerowano dawki doustne do 100 mg/kg bez śmiertelności, choć obserwowano objawy neurologiczne typowe dla neuroleptyków, takie jak sedacja, ataksja, drżenia czy zaburzenia świadomości. W badaniach toksyczności wielokrotnej u myszy, szczurów i psów stwierdzono hamowanie ośrodkowego układu nerwowego, działanie przeciwcholinergiczne oraz obwodowe zaburzenia hematologiczne, z rozwojem tolerancji na niektóre efekty. U szczurów odnotowano odwracalne zmiany związane ze zwiększonym stężeniem prolaktyny, wpływające na narządy rozrodcze. W hematologii u psów przy ekspozycji 12-15 razy większej niż u ludzi przy dawce 12 mg/dobę zaobserwowano odwracalną neutropenię, małopłytkowość i niedokrwistość, bez uszkodzenia szpiku kostnego.
cykl płciowy, dawka śmiertelna, działanie klastogenne, działanie mutagenne, działanie przeciwcholinergiczne, działanie rakotwórcze, działanie teratogenne, genotoksyczność, leukocyt, małopłytkowość, neuroleptyk, neutropenia, niedokrwistość, olanzapina, ośrodkowy układ nerwowy, parametry reprodukcyjne, prolaktyna, prostracja, szpik kostny, toksyczność ostra, toksyczność przewlekła, zaburzenia hematologiczne - Leksykon leków
Przedkliniczne dane o bezpieczeństwie – Tadalafil Actavis 2,5 mg
Przedkliniczne badania bezpieczeństwa tadalafilu, substancji czynnej leku Tadalafil Actavis, obejmowały szeroki zakres testów farmakologicznych i toksykologicznych. Badania farmakologiczne nie wykazały istotnych negatywnych efektów na układ sercowo-naczyniowy, nerwowy ani oddechowy. W badaniach toksyczności po podaniu wielokrotnym u psów, przy dawkach 25 mg/kg/dobę przez 6-12 miesięcy (ekspozycja 3,7-18,6 razy wyższa niż u ludzi po dawce 20 mg), zaobserwowano zanik nabłonka kanalików nasiennych i zmniejszenie spermatogenezy. Testy genotoksyczności nie wykazały mutagennego ani klastogennego potencjału tadalafilu, a badania długoterminowe nie potwierdziły działania rakotwórczego. Badania reprodukcyjne na szczurach i myszach wykazały brak wpływu na płodność oraz brak działania teratogennego, embriotoksycznego i fetotoksycznego nawet przy dawkach do 1000 mg/kg/dobę. W badaniach rozwoju pre- i postnatalnego u szczurów dawka 30 mg/kg/dobę nie powodowała negatywnych efektów, a AUC u ciężarnych samic była około 18-krotnie wyższa niż u ludzi po dawce 20 mg, co wskazuje na szeroki margines bezpieczeństwa.
aberracja chromosomowa, AUC, badanie farmakologiczne bezpieczeństwa, badanie genotoksyczności, badanie przedkliniczne, badanie teratogenności, badanie toksyczności, dawka terapeutyczna, działanie embriotoksyczne, działanie fetotoksyczne, działanie rakotwórcze, działanie teratogenne, nabłonek kanalików nasiennych, pole pod krzywą stężenia, potencjał mutagenny, rozwój pourodzeniowy, rozwój przedurodzeniowy, spermatogeneza, tadalafil, toksyczność reprodukcyjna, układ sercowo-naczyniowy, wada rozwojowa, zanik nabłonka kanalików nasiennych - Leksykon substancji czynnych
Brymonidyna – Przedkliniczne dane o bezpieczeństwie
Przedkliniczne badania toksykologiczne brymonidyny, stosowanej w okulistyce jako krople do oczu, nie wykazały istotnych zagrożeń dla zdrowia ludzkiego przy stosowaniu terapeutycznym. Badania farmakologiczne, genotoksyczności oraz karcynogenności potwierdziły brak potencjału mutagennego i rakotwórczego. Ocena toksyczności po wielokrotnym podaniu oraz wpływu na rozwój i reprodukcję nie ujawniła istotnych ryzyk, przy czym obserwowane efekty reprodukcyjne (np. poronienia u królików przy ekspozycji około 37-krotnie wyższej niż terapeutyczna, zmniejszenie wzrostu pourodzeniowego u szczurów przy ekspozycji 134-krotnie wyższej) występowały przy dawkach znacznie przekraczających te stosowane klinicznie. Preparaty zawierające brymonidynę, takie jak Briglau PPH, Brimogen, Luxfen, Oculobrim, Combigan (2 mg/ml brymonidyny + 5 mg/ml tymololu) oraz Lumobry (0,25 mg/ml brymonidyny), wykazały spójny profil bezpieczeństwa w badaniach przedklinicznych.
badania farmakologiczne, badania przedkliniczne, brymonidyna, dawka terapeutyczna, działanie mutagenne, działanie rakotwórcze, działanie teratogenne, ekspozycja układowa, genotoksyczność, karcynogenność, krople do oczu, poronienie, profil bezpieczeństwa, substancja czynna, toksyczność, toksyczny wpływ na rozród, tymolol, uszkodzenie materiału genetycznego, utrata zarodków - Leksykon leków
Przedkliniczne dane o bezpieczeństwie – Akvir 500 mg
Inozyny pranobeks, substancja czynna leku Akvir (500 mg), wykazuje korzystny profil bezpieczeństwa potwierdzony szerokim zakresem badań toksykologicznych przedklinicznych. Badania obejmowały ocenę toksyczności ostrej, podostrej i przewlekłej u myszy, szczurów, psów, kotów i małp, z dawkami sięgającymi 1500 mg/kg mc./dobę, co stanowi 15-krotność maksymalnej dawki terapeutycznej u ludzi (100 mg/kg mc./dobę). Wyznaczona dawka LD50 była 50-krotnie wyższa od dawki terapeutycznej, co wskazuje na niski potencjał toksyczny. Długoterminowe badania karcynogenności na myszach i szczurach nie wykazały działania rakotwórczego, a testy mutagenności in vitro i in vivo, w tym na ludzkich limfocytach krwi obwodowej, potwierdziły brak właściwości mutagennych.
AKVIR, badanie mutagenności in vivo, badanie toksykologiczne, czynność reprodukcyjna, dawka terapeutyczna, działanie karcynogenne, działanie mutagenne, działanie rakotwórcze, działanie teratogenne, embriotoksyczność, inozyna pranobeks, LD50, limfocyt krwi obwodowej, margines bezpieczeństwa, mutagenność, niska toksyczność, potencjał mutagenny, teratogenność, test mutagenności in vitro, toksyczność okołoporodowa, toksyczność ostra, toksyczność podostra, toksyczność przewlekła, toksyczność reprodukcyjna, właściwość karcynogenna, właściwość mutagenna, właściwość teratogenna - Leksykon leków
Przedkliniczne dane o bezpieczeństwie – Nifuroksazyd Polfarmex 200 mg
Przeprowadzone badania przedkliniczne wykazały, że nifuroksazyd posiada potencjał mutagenny, co jest istotnym aspektem w ocenie jego profilu bezpieczeństwa farmakologicznego. W długoterminowych, 2-letnich badaniach na myszach i szczurach (50-52 osobników na płeć w każdej grupie) stosowano dawki 0, 200, 600 oraz 1800 mg/kg masy ciała/dobę podawane w paszy. Pomimo wykazanego potencjału mutagennego, nie zaobserwowano działania rakotwórczego u żadnego z badanych gatunków. Wyniki te wskazują na brak kancerogenności nifuroksazydu w warunkach stosowanych dawek i czasu ekspozycji.
badania długoterminowe, badania przedkliniczne, bezpieczeństwo farmakologiczne, dane kliniczne, dawka terapeutyczna, działanie rakotwórcze, margines bezpieczeństwa, nifuroksazyd, potencjał mutagenny, potencjał rakotwórczy, profil bezpieczeństwa, profil bezpieczeństwa leku, stosunek korzyści do ryzyka - Leksykon substancji czynnych
Famotydyna – Przedkliniczne dane o bezpieczeństwie
Famotydyna, obecna w preparatach takich jak Famogast, Famotydyna Ranigast oraz Manti Extra, wykazuje wysoki profil bezpieczeństwa potwierdzony szerokim zakresem badań przedklinicznych. Długoterminowe testy karcynogenności na myszach i szczurach, którym podawano dawkę około 2 g/kg mc./dobę (około 2500-krotnie wyższą niż dawka terapeutyczna u ludzi), nie wykazały działania rakotwórczego. Parametr LD50 dla famotydyny wynosił 3000 mg/kg mc. u myszy i szczurów, co klasyfikuje substancję jako o niskiej toksyczności. Badania genotoksyczności nie potwierdziły mutagenności, a testy toksyczności reprodukcyjnej nie wykazały negatywnego wpływu na funkcje rozrodcze, co jest istotne dla bezpieczeństwa stosowania u kobiet w wieku rozrodczym.
badanie genotoksyczności, badanie karcynogenności, badanie przedkliniczne, badanie toksykologiczne, dawka śmiertelna LD50, działanie rakotwórcze, famotydyna, farmakologia bezpieczeństwa, margines bezpieczeństwa, narząd docelowy toksyczności, nieprawidłowa osteogeneza, ośrodkowy układ nerwowy, potencjał mutagenny, profil bezpieczeństwa substancji czynnej, toksyczność ostra i przewlekła, toksyczność po podaniu wielokrotnym, toksyczność reprodukcyjna, układ sercowo-naczyniowy, węglan wapnia, wodorotlenek magnezu, wskazanie terapeutyczne - Leksykon leków
Przedkliniczne dane o bezpieczeństwie – Tadalafil PMCS 20 mg
Ocena bezpieczeństwa stosowania tadalafilu w dawkach 5 mg, 10 mg oraz 20 mg opiera się na szerokim spektrum badań przedklinicznych, obejmujących farmakologię, toksyczność wielokrotną, genotoksyczność, potencjalne działanie rakotwórcze oraz wpływ na reprodukcję. Badania na szczurach i myszach wykazały brak działania teratogennego, embriotoksycznego i fetotoksycznego przy dawkach do 1000 mg/kg/dobę. W badaniach rozwoju przed- i postnatalnego u szczurów dawka 30 mg/kg/dobę nie wywołała negatywnych efektów, a ekspozycja ciężarnych samic mierzona AUC była około 18-krotnie wyższa niż u ludzi po dawce 20 mg, co wskazuje na istotny margines bezpieczeństwa. Ponadto, badania płodności u szczurów nie wykazały zaburzeń u samców ani samic, co jest istotne w kontekście długotrwałego stosowania u pacjentów w wieku rozrodczym.
badanie farmakologiczne, badanie kliniczne, działanie embriotoksyczne, działanie farmakologiczne, działanie fetotoksyczne, działanie rakotwórcze, działanie teratogenne, genotoksyczność, pole pod krzywą stężenia, produkt leczniczy, spermatogeneza, tabletka powlekana, tadalafil, toksyczność, wpływ na reprodukcję, zaburzenie płodności, zanik nabłonka kanalików nasiennych, zmniejszenie spermatogenezy - Leksykon leków
Przedkliniczne dane o bezpieczeństwie – Claritine Duo 5 mg + 120 mg
Produkt leczniczy Claritine Duo, zawierający 5 mg loratadyny oraz 120 mg pseudoefedryny siarczanu, przeszedł szerokie badania przedkliniczne mające na celu ocenę jego profilu bezpieczeństwa. Badania obejmowały testy farmakologiczne bezpieczeństwa, toksyczności po podaniu jednorazowym i wielokrotnym, genotoksyczności oraz potencjalnego działania rakotwórczego. Wyniki wskazują na niską toksyczność kombinacji obu substancji, która nie przewyższała toksyczności poszczególnych składników stosowanych oddzielnie. Działania niepożądane były głównie związane z pseudoefedryną, będącą głównym czynnikiem odpowiedzialnym za potencjalne efekty uboczne. Badania toksycznego wpływu na reprodukcję wykazały brak działania teratogennego loratadyny, choć przy 10-krotnie wyższych stężeniach niż terapeutyczne u ludzi zaobserwowano wydłużenie porodu i zmniejszenie przeżywalności potomstwa u szczurów.
badania genotoksyczności, badania przedkliniczne, charakterystyka produktu leczniczego, Claritine Duo, dawka kliniczna, dawka lecznicza, dawka terapeutyczna, działania niepożądane, działanie rakotwórcze, działanie teratogenne, efekty uboczne, loratadyna, profil bezpieczeństwa, siarczan pseudoefedryny, stężenie w osoczu, testy farmakologiczne, toksyczność po podaniu wielokrotnym, toksyczność skojarzenia, toksyczny wpływ na reprodukcję, wydłużenie porodu - Leksykon substancji czynnych
Nalewka miętowa – Przedkliniczne dane o bezpieczeństwie
W dostępnej dokumentacji produktów leczniczych zawierających nalewkę miętową (Menthae piperitae tinctura) brak jest szczegółowych danych przedklinicznych dotyczących bezpieczeństwa stosowania tej substancji. Nie przeprowadzono badań toksyczności ostrej, podostrej ani przewlekłej, a także testów toksyczności reprodukcyjnej, genotoksyczności (w tym testu Amesa, aberracji chromosomowych i mikrojądrowego) oraz kancerogenezy. Nalewka miętowa w Kroplach miętowych zawiera olejek miętowy w stężeniu ≥5,0%, z DER 1:19,7-21 i ekstrahentem etanol 90% (V/V), natomiast w Kroplach żołądkowych z papaweryną stężenie nalewki wynosi 24,9 g/100 g produktu, DER 1:20, z tym samym ekstrahentem.
aberracja chromosomowa, badanie niekliniczne, ciąża, działanie mutagenne, działanie rakotwórcze, etanol, Fortestomachicae, karmienie piersią, krople miętowe, krople żołądkowe z papaweryną, nalewka miętowa, olejek miętowy, predyspozycja genetyczna, rozwój płodu, rozwój pourodzeniowy, stosunek surowca do ekstrahenta, test Amesa, test genotoksyczności, test kancerogenezy, test mikrojądrowy, test toksykologiczny, toksyczność ostra, toksyczność podostra, toksyczność przewlekła, toksyczność reprodukcyjna - Leksykon leków
Przedkliniczne dane o bezpieczeństwie – AulinDol 30 mg/g
Przedkliniczne badania bezpieczeństwa nimesulidu obejmowały ocenę tolerancji miejscowej oraz działania ogólnoustrojowego. Testy na modelach zwierzęcych wykazały, że miejscowe stosowanie nimesulidu w formie żelu cechuje się dobrą tolerancją, bez istotnych właściwości drażniących czy uczulających. W badaniach ogólnoustrojowych, obejmujących toksyczność po podaniu wielokrotnym, genotoksyczność i rakotwórczość, nie stwierdzono szczególnego ryzyka dla człowieka. Jednakże obserwowano toksyczne działanie na przewód pokarmowy, nerki i wątrobę, co wskazuje na konieczność monitorowania funkcji tych narządów przy długotrwałym stosowaniu systemowym nimesulidu.
badanie farmakologiczne, dane niekliniczne, działanie embriotoksyczne, działanie genotoksyczne, działanie hepatotoksyczne, działanie rakotwórcze, efekt nefrotoksyczny, efekt teratogenny, potencjał uczulający, preparat na skórę, przewód pokarmowy, śmiertelność potomstwa, toksyczność dawek, toksyczność wielokrotna, układ komorowy mózgu, układ kostny, wchłanianie systemowe, właściwości drażniące, wpływ na rozrodczość - Leksykon substancji czynnych
Staphylococcus aureus – Przedkliniczne dane o bezpieczeństwie
Przeprowadzone badania przedkliniczne dotyczące bezpieczeństwa stosowania Staphylococcus aureus jako składnika liofilizatu OM-85 w preparacie Broncho-Vaxom dla dzieci (3,5 mg) nie wykazały istotnych zagrożeń toksykologicznych. Testy wielokrotnego podawania nie ujawniły efektów kumulacyjnych ani opóźnionych działań toksycznych. Ponadto, badania genotoksyczności potwierdziły brak działania mutagennego, a długoterminowe analizy na modelach zwierzęcych nie wykazały właściwości rakotwórczych. Ocena wpływu na procesy rozrodcze i rozwój potomstwa również nie wykazała negatywnych efektów, co jest kluczowe dla bezpieczeństwa stosowania u populacji pediatrycznej.
badanie farmakologiczne, badanie genotoksyczności, badanie toksyczności, bezpieczeństwo farmakologiczne, Broncho-Vaxom dla dzieci, działanie genotoksyczne, działanie rakotwórcze, efekt toksyczny, liofilizat OM-85, lizat bakteryjny, model zwierzęcy, mutacja genetyczna, proces rozrodczy, profil bezpieczeństwa, rozwój nowotworu, rozwój postnatalny, rozwój prenatalny, rozwój zarodka, Staphylococcus aureus, toksyczność po podaniu wielokrotnym, układ nerwowy, układ oddechowy, układ sercowo-naczyniowy, uszkodzenie DNA, wpływ toksyczny - Leksykon leków
Przedkliniczne dane o bezpieczeństwie – Dagrafors 10 mg
Ocena bezpieczeństwa dapagliflozyny w badaniach przedklinicznych wykazała brak istotnego ryzyka dla człowieka przy stosowaniu terapeutycznych dawek. Dwuletnie badania rakotwórczości nie wykazały indukcji guzów u myszy i szczurów. Jednakże, ekspozycja młodocianych szczurów na dapagliflozynę (od 21 do 90 doby życia) powodowała zależne od dawki rozszerzenie miedniczek i kanalików nerkowych, makroskopowy rozrost nerek oraz zwiększenie ich masy, przy ekspozycji do 15-krotności maksymalnej dawki zalecanej u ludzi. Zmiany te nie ulegały pełnej regresji po około miesiącu okresu zdrowienia. Podobne zmiany obserwowano u potomstwa szczurów narażonych in utero i podczas laktacji, jednak tylko przy najwyższych dawkach, gdzie ekspozycja matki wynosiła 1415-krotność, a młodych 137-krotność maksymalnej dawki ludzkiej.
badanie farmakologiczne, dapagliflozyna, dawka NOAEL, dawka terapeutyczna, działanie letalne na zarodek, działanie rakotwórcze, działanie teratogenne, ekspozycja układowa, genotoksyczność, in utero, makroskopowy rozrost nerek, organogeneza, potencjał rakotwórczy, powstawanie guzów, rozwój przed- i poporodowy, rozwój zarodka i płodu, substancja czynna, toksyczność macierzyńska, toksyczność po wielokrotnym podaniu, toksyczny wpływ na reprodukcję - Leksykon leków
Przedkliniczne dane o bezpieczeństwie – PoltechMIBI 1 mg MIBI
Przedkliniczne badania bezpieczeństwa tetra(2-metoksy-2-metylopropylo-1-izonitrylo)-tetrafluoroboranu miedzi (I) (Cu(MIBI)₄BF₄), stosowanego w radiofarmaceutycznym produkcie PoltechMIBI znakowanym technetem-99m, obejmowały ocenę toksyczności ostrej i przewlekłej oraz genotoksyczności. W badaniach toksyczności ostrej dożylnej na myszach, szczurach i psach najniższa dawka letalna wyniosła 7 mg/kg masy ciała u samic szczurów, co stanowi 500-krotność maksymalnej dawki stosowanej u ludzi (MHD = 0,014 mg/kg dla osoby dorosłej o masie 70 kg). W badaniach przewlekłych (28 dni) nie zaobserwowano efektów toksycznych przy dawkach 0,42 mg/kg u szczurów (30-krotność MHD) oraz 0,07 mg/kg u psów (5-krotność MHD).
99mTc-MIBI, aberracja chromosomowa, działanie mutagenne, działanie rakotwórcze, genotoksyczność, limfocyt ludzki, produkt radiofarmaceutyczny, stężenie cytotoksyczne, test Amesa, test CHO/HPRT, test mikrojądrowy, toksyczność ostra, toksyczność przewlekła, toksyczność reprodukcyjna, właściwość genotoksyczna, wymiana chromatyd siostrzanych - Leksykon leków
Przedkliniczne dane o bezpieczeństwie – Lactulosum Hasco 2,5 g/5 ml
Przedkliniczna ocena bezpieczeństwa laktulozy ciekłej, stosowanej w dawce terapeutycznej 2,5 g/5 ml (syrop Lactulosum Hasco), wykazała brak istotnych zagrożeń dla organizmu ludzkiego. Konwencjonalne badania farmakologiczne nie potwierdziły negatywnego wpływu na układy fizjologiczne, a testy toksyczności po podaniu wielokrotnym nie wykazały kumulacji toksyczności ani opóźnionych działań niepożądanych. Dodatkowo, badania genotoksyczności nie wykazały potencjału mutagennego ani uszkodzeń materiału genetycznego, co podnosi bezpieczeństwo stosowania laktulozy w terapii długoterminowej.
aberracja chromosomowa, badanie przedkliniczne, bezpieczeństwo stosowania, dawka terapeutyczna, działanie rakotwórcze, genotoksyczność, laktuloza ciekła, mutacja genowa, profil bezpieczeństwa, rozwój pourodzeniowy, rozwój zarodkowo-płodowy, toksyczność po podaniu wielokrotnym, toksyczność reprodukcyjna, uszkodzenie materiału genetycznego, wiek rozrodczy, właściwość kancerogenna, zdarzenie niepożądane - Leksykon leków
Przedkliniczne dane o bezpieczeństwie – Miravil 100 mg
Dane niekliniczne dotyczące bezpieczeństwa sertraliny (Miravil) wskazują na brak istotnego ryzyka toksycznego, genotoksycznego oraz rakotwórczego dla człowieka. Badania reprodukcyjne na zwierzętach nie wykazały teratogenności ani negatywnego wpływu na płodność samców. Zaobserwowano jednak fetotoksyczność, objawiającą się skróceniem przeżycia i zmniejszeniem masy ciała młodych osobników w pierwszych dniach po urodzeniu, co wiązano z toksycznym działaniem leku na organizm matki po 15. dniu ciąży. Opóźnienia rozwojowe u potomstwa były prawdopodobnie wtórne do wpływu na matkę i nie przekładają się na istotne ryzyko dla ludzi. Badania na różnych gatunkach potwierdziły brak wpływu sertraliny na płodność.
badanie farmakologiczne, badanie toksykologiczne, dane niekliniczne, dojrzewanie płciowe, działanie rakotwórcze, fetotoksyczność, genotoksyczność, in utero, model zwierzęcy, odwodnienie, płodność męska, potencjał teratogenny, przyrost masy ciała, sertralina, toksyczność po podaniu wielokrotnym, umieralność okołoporodowa, wpływ na reprodukcję, wydzielina z nosa - Leksykon leków
Przedkliniczne dane o bezpieczeństwie – RIXACAM 10 mg
Rywaroksaban, substancja czynna leku RIXACAM, przeszedł szerokie badania przedkliniczne potwierdzające jego bezpieczeństwo stosowania w warunkach klinicznych. Standardowe testy farmakologiczne oraz badania toksyczności po podaniu jednorazowym i wielokrotnym nie wykazały istotnych zagrożeń dla zdrowia ludzkiego, choć efekty toksyczne po wielokrotnym podaniu wiązały się z nasilonym działaniem przeciwzakrzepowym (inhibicja czynnika Xa). W badaniach na szczurach zaobserwowano wzrost stężeń immunoglobulin IgG i IgA w osoczu przy ekspozycji na poziomach klinicznych, co może sugerować wpływ na układ immunologiczny. Rywaroksaban nie wykazał potencjału genotoksycznego ani rakotwórczego, a także nie wywoływał efektów fototoksycznych. Badania reprodukcyjne potwierdziły brak negatywnego wpływu na płodność samców i samic, jednak przy stężeniach klinicznych odnotowano powikłania krwotoczne wpływające na rozwój zarodka i płodu, w tym zwiększoną częstość poronień, zaburzenia kostnienia, zmiany wątrobowe, wady rozwojowe oraz zmiany łożyskowe.
działanie przeciwkrzepliwe, działanie rakotwórcze, fototoksyczność, genotoksyczność, homeostaza, immunoglobuliny, inhibitor czynnika Xa, płodność, potencjał genotoksyczny, powikłania krwotoczne, reakcja fotouczulająca, rozwój pourodzeniowy, rozwój zarodkowo-płodowy, rywaroksaban, toksyczność młodocianych, toksyczność reprodukcyjna, układ immunologiczny, wada rozwojowa, właściwości przeciwkrzepliwe, zaburzenia kostnienia, zmiany łożyskowe - Leksykon leków
Przedkliniczne dane o bezpieczeństwie – Romazic 40 mg
Przedkliniczne badania rozuwastatyny, substancji czynnej leku Romazic, wykazały brak istotnego zagrożenia dla człowieka w zakresie bezpieczeństwa stosowania, genotoksyczności oraz potencjalnego działania rakotwórczego. Niemniej jednak, nie przeprowadzono szczegółowych badań dotyczących wpływu na kanał potasowy hERG, kluczowy dla repolaryzacji kardiomiocytów, co może mieć znaczenie w ocenie ryzyka kardiotoksycznego. W badaniach toksyczności po podaniu dawek wielokrotnych zaobserwowano zmiany histopatologiczne w wątrobie u myszy, szczurów i psów, natomiast u małp nie stwierdzono takich zmian, co wskazuje na gatunkową zmienność wrażliwości na działanie rozuwastatyny.
badanie farmakologiczne, badanie kliniczne, badanie toksyczności, dawka terapeutyczna, działanie niepożądane, działanie rakotwórcze, ekspozycja na substancję czynną, ekspozycja ustrojowa, genotoksyczność, kanał potasowy hERG, pęcherzyk żółciowy, profil bezpieczeństwa, repolaryzacja mięśnia sercowego, rozuwastatyna, statyna, tkanka wątrobowa, toksyczność jąder, toksyczność matczyna, układ rozrodczy, układ sercowo-naczyniowy, zmiany histopatologiczne wątroby - Leksykon leków
Przedkliniczne dane o bezpieczeństwie – Tadalafil Bluescience 5 mg
Przedkliniczne badania bezpieczeństwa tadalafilu, substancji czynnej leku Tadalafil Bluescience, obejmowały ocenę farmakologiczną, toksyczność po wielokrotnym podaniu, potencjał genotoksyczny, rakotwórczy oraz wpływ na rozród i rozwój potomstwa. W modelach zwierzęcych, w tym u szczurów i myszy, nie wykazano działania teratogennego, embriotoksycznego ani fetotoksycznego przy dawkach sięgających 1000 mg/kg/dobę, co znacznie przekracza dawki stosowane u ludzi. W badaniach rozwoju przedurodzeniowego i pourodzeniowego u szczurów dawka 30 mg/kg/dobę nie wywołała efektów toksycznych, a ekspozycja (AUC) u ciężarnych samic była około 18-krotnie wyższa niż u ludzi po dawce 20 mg, bez negatywnego wpływu na potomstwo. Ponadto, tadalafil nie zaburzał płodności u szczurów obu płci, co jest istotne z klinicznego punktu widzenia.
AUC, badanie przedkliniczne, działanie embriotoksyczne, działanie fetotoksyczne, działanie rakotwórcze, działanie teratogenne, ekspozycja na lek, funkcja rozrodcza, kanalik nasienny, niezwiązany lek, pole pod krzywą stężenia, potencjał genotoksyczny, profil bezpieczeństwa, rozwój przedurodzeniowy i pourodzeniowy, spermatogeneza, tadalafil, toksyczność po wielokrotnym podaniu, toksyczny wpływ na rozród, właściwość farmakodynamiczna, zaburzenie płodności, zanik nabłonka kanalików nasiennych - Leksykon leków
Przedkliniczne dane o bezpieczeństwie – ApoMigra 100 mg
Przedkliniczne badania sumatryptanu wykazały brak potencjału genotoksycznego oraz rakotwórczego w modelach in vitro i in vivo, co potwierdza korzystny profil bezpieczeństwa substancji. W badaniach na szczurach doustne podanie sumatryptanu w dawkach powodujących około 200-krotne stężenia w osoczu w porównaniu do standardowej dawki u ludzi (100 mg) skutkowało istotnym zmniejszeniem zdolności do inseminacji. Natomiast podskórne podanie, pomimo osiągnięcia około 150-krotnie wyższych stężeń, nie wpływało negatywnie na funkcje rozrodcze, co sugeruje zależność efektu od drogi podania i farmakokinetyki leku.
aberracja chromosomowa, badania in vitro, badania in vivo, dawka doustna, droga podania, działanie rakotwórcze, działanie teratogenne, embryotoksyczność, farmakokinetyka, karcynogeneza, malformacja rozwojowa, mutacja genowa, podanie podskórne, potencjał genotoksyczny, profil toksykologiczny, śmiertelność zarodkowa, sumatryptan, teratogenność, wada wrodzona, wpływ na rozrodczość - Leksykon leków
Przedkliniczne dane o bezpieczeństwie – Xifaxan 100 mg/5 ml
Przedkliniczne badania bezpieczeństwa ryfaksyminy, substancji czynnej preparatu Xifaxan 100 mg/5 ml, wykazały korzystny profil bezpieczeństwa bez istotnych zagrożeń dla układu sercowo-naczyniowego, oddechowego oraz ośrodkowego układu nerwowego. Badania toksyczności po podaniu wielokrotnym nie ujawniły klinicznie istotnych odchyleń w parametrach biochemicznych, hematologicznych ani histopatologicznych. Testy genotoksyczności nie wykazały mutagennego ani genotoksycznego działania, a badania karcynogenności na modelach zwierzęcych nie potwierdziły potencjału rakotwórczego ryfaksyminy, co potwierdza bezpieczeństwo stosowania leku w terapii długoterminowej.
aberracja chromosomowa, badanie farmakologiczne bezpieczeństwa, badanie histopatologiczne, działanie rakotwórcze, mutacja genowa, opóźnienie kostnienia, ośrodkowy układ nerwowy, parametry biochemiczne, parametry hematologiczne, potencjał genotoksyczny, potencjał karcynogenny, profil bezpieczeństwa antybiotyku, rozwój płodu, rozwój układu kostnego, ryfaksymina, test genotoksyczności, toksyczność po podaniu wielokrotnym, układ sercowo-naczyniowy, uszkodzenie DNA, Xifaxan, zawiesina doustna, zmiany szkieletowe - Leksykon leków
Przedkliniczne dane o bezpieczeństwie – Mononit 60 Retard 60 mg
Dane niekliniczne dotyczące izosorbidu monoazotanu wskazują na niski profil toksyczności ostrej, z wartością LD50 po podaniu doustnym wynoszącą około 2000-2500 mg/kg masy ciała u myszy i szczurów. W badaniach toksyczności przewlekłej, trwających do 78 tygodni u szczurów i 52 tygodni u psów, pierwsze objawy toksyczności pojawiły się dopiero przy dawkach znacznie przekraczających dawki terapeutyczne (90 mg/kg u psów i 405 mg/kg u szczurów), co świadczy o szerokim marginesie bezpieczeństwa i wysokim indeksie terapeutycznym izosorbidu monoazotanu. Badania reprodukcyjne, obejmujące płodność, teratogenność oraz rozwój perinatalny i postnatalny u szczurów i królików, nie wykazały działania teratogennego, nawet przy dużych dawkach powodujących toksyczność u samic, co potwierdza brak negatywnego wpływu na rozwój płodu.
Analizy mutagenności in vitro i in vivo nie wykazały zdolności izosorbidu monoazotanu do indukowania zmian mutagennych, co wskazuje na niskie ryzyko mutagenne u pacjentów. Ponadto, długoterminowe badania rakotwórczości prowadzone na szczurach przez okres do 138 tygodni oraz badania toksyczności przewlekłej u psów i szczurów nie potwierdziły działania rakotwórczego substancji. Całość danych przedklinicznych potwierdza korzystny profil bezpieczeństwa izosorbidu monoazotanu, charakteryzujący się niską toksycznością ostrą i przewlekłą oraz brakiem działania teratogennego, mutagennego i rakotwórczego, co uzasadnia jego bezpieczne stosowanie w dawkach terapeutycznych u ludzi.
badanie farmakologiczne bezpieczeństwa, badanie mutagenności, badanie płodności, badanie rakotwórczości, badanie teratogenności, badanie toksyczności przewlekłej, dane przedkliniczne, działanie rakotwórcze, działanie teratogenne, genotoksyczność, in vitro, in vivo, indeks terapeutyczny, izosorbid monoazotan, LD50, margines bezpieczeństwa, okres perinatalny, potencjał rakotwórczy, profil bezpieczeństwa, toksyczność ostra, toksyczność po podaniu wielokrotnym, toksyczność przewlekła, wpływ na rozród, zmiana mutagenna, zmiana nowotworowa - Leksykon leków
Przedkliniczne dane o bezpieczeństwie – OxyContin 40 mg
Dostępne dane przedkliniczne dotyczące oksykodonu chlorowodorku wskazują na brak negatywnego wpływu na płodność i wczesny rozwój zarodkowy u szczurów przy dawkach do 8 mg/kg mc. oraz brak działania teratogennego u szczurów (do 8 mg/kg/dobę) i królików (do 5 mg/kg/dobę). W badaniach genotoksyczności oksykodon wykazał działanie klastogenne in vitro, jednak nie potwierdzono tego efektu in vivo, nawet przy dawkach toksycznych, co sugeruje niskie ryzyko genotoksyczności w warunkach klinicznych. Brak jest natomiast danych dotyczących poporodowych skutków ekspozycji na lek w okresie życia płodowego oraz długoterminowych badań oceniających potencjalne działanie rakotwórcze oksykodonu, co stanowi istotne ograniczenie w pełnej ocenie bezpieczeństwa stosowania tej substancji.
działanie genotoksyczne, działanie klastogenne, działanie rakotwórcze, działanie teratogenne, ekspozycja na oksykodon, mechanizm naprawczy DNA, oksykodonu chlorowodorek, płodność, potencjał karcinogenny, rozwój płodu, rozwój zarodkowy, toksyczny wpływ na reprodukcję, uszkodzenie chromosomu, wada rozwojowa, wpływ na rozrodczość - Leksykon leków
Przedkliniczne dane o bezpieczeństwie – Gabapentin Teva 400 mg
Przedkliniczne badania bezpieczeństwa gabapentyny wykazały, że w dwuletnim badaniu karcynogenności u myszy i szczurów podawano dawki do 2000 mg/kg mc./dobę, co odpowiada stężeniom w osoczu 10-krotnie wyższym niż u ludzi przyjmujących 3600 mg/dobę. Istotny wzrost częstości nowotworów z komórek zrazikowych trzustki zaobserwowano jedynie u samców szczurów przy najwyższej dawce, jednak nowotwory te cechowały się niskim stopniem złośliwości, nie wpływały na przeżywalność ani nie dawały przerzutów. Gabapentyna nie wykazała potencjału genotoksycznego w testach in vitro i in vivo, a badania na szczurach przy dawkach do 2000 mg/kg mc. nie ujawniły negatywnego wpływu na płodność i rozrodczość.
działanie mutagenne, działanie rakotwórcze, działanie teratogenne, gabapentin teva, gabapentyna, karcynogenność, margines bezpieczeństwa, mikrojąderko, niski stopień złośliwości, nowotwór z komórek zrazikowych trzustki, opóźnienie kostnienia, organogeneza, potencjał genotoksyczny, strukturalna aberracja chromosomowa, szpik kostny, utrata płodu po zagnieżdżeniu, wada wrodzona, wodniak moczowodu - Leksykon leków
Przedkliniczne dane o bezpieczeństwie – Telmisartanum Teva B.V. 40 mg
Przedkliniczne badania bezpieczeństwa telmisartanu wykazały, że stosowanie dawek odpowiadających terapeutycznym u ludzi prowadzi do obniżenia parametrów czerwonokrwinkowych, takich jak liczba erytrocytów, stężenie hemoglobiny oraz hematokryt. Zaobserwowano również zmiany w funkcji nerek, w tym wzrost stężenia azotu mocznikowego, kreatyniny oraz potasu w surowicy, a także poszerzenie zanikających kanalików nerkowych u psów. U obu gatunków zwierząt (szczury i psy) odnotowano zwiększoną aktywność reninową osocza oraz przerost aparatu przykłębuszkowego, jednak zmiany te nie mają istotnego znaczenia klinicznego. Dodatkowo, u szczurów i psów stwierdzono uszkodzenia błony śluzowej żołądka (nadżerki, owrzodzenia, zmiany zapalne), które można było zapobiec poprzez doustne uzupełnienie soli. Efekty te są typowe dla leków z grupy antagonistów receptora angiotensyny II oraz inhibitorów konwertazy angiotensyny.
aktywność reninowa osocza, antagonista receptora angiotensyny II, aparat przykłębuszkowy nerki, azot mocznikowy, badanie przedkliniczne, błona śluzowa żołądka, działanie klastogenne, działanie mutagenne, działanie rakotwórcze, erytrocyt, hematokryt, hemoglobina, inhibitor konwertazy angiotensyny, kanalik nerkowy, kreatynina, nadżerka, owrzodzenie, potas w surowicy, telmisartan, układ renina-angiotensyna-aldosteron - Leksykon leków
Przedkliniczne dane o bezpieczeństwie – Formetic SR 750 mg
Przeprowadzone kompleksowe badania przedkliniczne metforminy chlorowodorku, substancji czynnej preparatu Formetic SR 750 mg w formie tabletek o przedłużonym uwalnianiu, nie wykazały istotnych zagrożeń dla organizmu ludzkiego. Ocena farmakologiczna bezpieczeństwa potwierdziła brak negatywnego wpływu na układ sercowo-naczyniowy, oddechowy oraz ośrodkowy układ nerwowy. Badania toksyczności po podaniu wielokrotnym, przeprowadzone na różnych gatunkach zwierząt laboratoryjnych, nie ujawniły skutków ubocznych mogących zagrażać długotrwałemu stosowaniu metforminy. Ponadto, testy genotoksyczności in vitro i in vivo nie wykazały potencjału mutagennego ani aberracji chromosomowych, co jest kluczowe dla bezpieczeństwa stosowania leku.
aberracja chromosomowa, badania genotoksyczności, badania przedkliniczne, badania toksyczności, działanie rakotwórcze, farmakologia bezpieczeństwa, metformina chlorowodorek, ośrodkowy układ nerwowy, parametry reprodukcyjne, potencjał genotoksyczny, potencjał kancerogenny, profil bezpieczeństwa, rozwój zarodka i płodu, tabletki o przedłużonym uwalnianiu, toksyczny wpływ na rozród, układ sercowo-naczyniowy - Leksykon leków
Przedkliniczne dane o bezpieczeństwie – Alocutan 20 mg
Przedkliniczne badania minoksydylu w postaci aerozolu na skórę (20 mg/ml) wykazały brak działania mutagennego zarówno in vitro, jak i in vivo, co wskazuje na niskie ryzyko uszkodzeń DNA. W badaniach na szczurach i myszach zaobserwowano zwiększoną częstość nowotworów hormonozależnych, jednak efekt ten był wtórny wobec hiperprolaktynemii indukowanej bardzo wysokimi dawkami minoksydylu i nie przekłada się na wpływ na układ hormonalny u kobiet przy miejscowym stosowaniu preparatu. Badania toksyczności reprodukcyjnej na szczurach i królikach wykazały toksyczność u ciężarnych samic oraz ryzyko dla płodów przy dawkach znacznie przekraczających terapeutyczne, jednak ryzyko dla płodów ludzkich przy standardowym stosowaniu jest minimalne.
aerozol na skórę, badanie in vitro, badanie in vivo, działanie mutagenne, działanie rakotwórcze, działanie teratogenne, ekspozycja na dawkę, genotoksyczność, hiperprolaktynemia, implantacja zarodka, minoksydyl, mutacja genetyczna, nowotwór hormonozależny, podwyższony poziom prolaktyny, toksyczność po podaniu wielokrotnym, układ hormonalny, uszkodzenie DNA, wpływ na płodność, wpływ toksyczny