Przedkliniczne dane o bezpieczeństwie stosowania leku Beloderm

Przedkliniczne badania bezpieczeństwa betametazonu, substancji czynnej leku Beloderm, obejmowały ocenę toksyczności ostrej i przewlekłej, działania teratogennego oraz potencjału mutagennego i rakotwórczego. Kompleksowe badania dostarczyły istotnych danych dotyczących profilu bezpieczeństwa tego kortykosteroidu do stosowania miejscowego.¹

Toksyczność po jednokrotnym zastosowaniu

Badania toksyczności ostrej przeprowadzono na modelach zwierzęcych po podaniu doustnym. Wyznaczona wartość LD50 (dawka śmiertelna dla 50% badanej populacji) wyniosła powyżej 5 g/kg masy ciała u myszy oraz powyżej 4 g/kg masy ciała u szczurów. Wyniki te wskazują na stosunkowo niską toksyczność ostrą betametazonu przy podaniu jednokrotnym.²

Toksyczność po wielokrotnym zastosowaniu

W badaniach toksyczności przewlekłej oceniono wpływ wielokrotnej aplikacji betametazonu na skórę zwierząt doświadczalnych. Nawet przy zastosowaniu dawek znacznie przekraczających dawki terapeutyczne stosowane u ludzi nie zaobserwowano istotnych objawów toksyczności przewlekłej. Wyniki te sugerują akceptowalny profil bezpieczeństwa przy długotrwałym stosowaniu miejscowym.³

Działanie teratogenne

Badania na zwierzętach laboratoryjnych wykazały, że kortykosteroidy o działaniu ogólnoustrojowym mogą wykazywać działanie teratogenne nawet w stosunkowo małych dawkach. Silnie działające kortykosteroidy, do których zalicza się również dipropionian betametazonu (substancja czynna leku Beloderm), wykazywały działanie teratogenne również po aplikacji na skórę zwierząt laboratoryjnych.⁴

Choć nie przeprowadzono bezpośrednich badań teratogenności dipropionianu betametazonu jako takiego, zastosowanie tej substancji u królików w dawce od 0,05 mg/kg masy ciała wykazało działanie teratogenne. Należy podkreślić, że dawka ta jest 26-krotnie wyższa od dawki dipropionianu betametazonu stosowanej miejscowo u ludzi.⁵

W badaniach tych zaobserwowano następujące nieprawidłowości w rozwoju zarodka:⁶

• Przepukliny pępkowe – defekt rozwojowy polegający na przemieszczeniu narządów jamy brzusznej przez niezamknięty pierścień pępkowy
• Przepukliny mózgowe – wady rozwojowe centralnego układu nerwowego charakteryzujące się nieprawidłowym zamknięciem cewy nerwowej
• Rozszczepienie podniebienia – wada rozwojowa twarzoczaszki polegająca na niezrośnięciu się struktur podniebienia

Działanie mutagenne i rakotwórcze

Dostępne dane przedkliniczne nie dostarczają dowodów na potencjał mutagenny lub rakotwórczy betametazonu. Przeprowadzone badania wykluczyły istotne ryzyko wywoływania mutacji genetycznych lub rozwoju nowotworów związanych ze stosowaniem tej substancji.⁷