Właściwości farmakokinetyczne
Beloderm 0,5 mg/g

Betametazon w postaci dipropionianu, stosowany miejscowo w dawce 0,5 mg/g (Beloderm), wykazuje farmakokinetykę zależną od wielu czynników, takich jak podłoże kremu, stan naskórka, procesy zapalne oraz stosowanie okładów zamkniętych. Wchłanianie przez skórę wynosi około 12-14% aplikowanej dawki, przy czym uszkodzony naskórek i stan zapalny znacząco zwiększają biodostępność leku. Okłady okluzyjne dodatkowo nasilają przenikanie betametazonu, co może prowadzić do zwiększonej ekspozycji ogólnoustrojowej i potencjalnego ryzyka działań niepożądanych. W związku z tym konieczne jest monitorowanie pacjentów, zwłaszcza przy stosowaniu na rozległe powierzchnie skóry lub w warunkach nasilonego stanu zapalnego.

Właściwości farmakokinetyczne leku Beloderm

Betametazon w postaci dipropionianu, substancja czynna leku Beloderm w dawce 0,5 mg/g podlega określonym procesom farmakokinetycznym po aplikacji miejscowej na skórę. Poniżej przedstawiono szczegółowy opis tych właściwości z uwzględnieniem procesów wchłaniania, dystrybucji, metabolizmu i eliminacji.1

Proces wchłaniania

Przenikanie przez skórę dipropionianu betametazonu po miejscowym zastosowaniu zależy od wielu czynników. Kluczowe znaczenie mają: podłoże kremu, stan naskórka oraz stosowanie okładu zamkniętego.2

Udowodniono, że procesy zapalne skóry oraz stosowanie okładów zamkniętych mogą znacząco nasilać wchłanianie kortykosteroidów, w tym betametazonu.3 Oznacza to, że w warunkach stanu zapalnego skóry lub przy zastosowaniu techniki okluzji, ekspozycja ogólnoustrojowa na lek może być zwiększona.

Istotnym czynnikiem wpływającym na biodostępność leku jest również stan skóry. Kortykosteroidy, w tym betametazon, wchłaniają się w większym stopniu przez uszkodzoną skórę.4

Po wchłonięciu przez skórę, miejscowo stosowane kortykosteroidy wykazują podobne właściwości farmakokinetyczne jak te same substancje podawane ogólnoustrojowo.5

Badania wykazały, że betametazon po podaniu na skórę wchłania się w zakresie 12-14% aplikowanej dawki.6

Dystrybucja w organizmie

Po przeniknięciu do krążenia systemowego, betametazon ulega dystrybucji w organizmie. Około 64% betametazonu wiąże się z białkami osocza, co wpływa na jego biodostępność i czas działania.7

Objętość dystrybucji betametazonu wynosi 1,4 l/kg masy ciała, co wskazuje na stosunkowo szeroki zakres dystrybucji tej substancji w tkankach organizmu.8

Metabolizm

Betametazon, podobnie jak inne kortykosteroidy, podlega procesom metabolicznym w wątrobie. Tam zachodzą reakcje biotransformacji prowadzące do powstania metabolitów.9

Eliminacja

Metabolity betametazonu powstałe w wyniku przemian w wątrobie są następnie wydalane przede wszystkim z moczem. Jest to główna droga eliminacji tej substancji i jej pochodnych z organizmu.10

Czynniki wpływające na farmakokinetykę betametazonu

Czynnik Wpływ na wchłanianie Znaczenie kliniczne
Podłoże kremu Modyfikuje przenikanie przez skórę Wpływa na biodostępność betametazonu
Stan naskórka Uszkodzony naskórek zwiększa wchłanianie Możliwe zwiększone ryzyko działań ogólnoustrojowych
Procesy zapalne Nasilają wchłanianie Potencjalnie wyższa ekspozycja ogólnoustrojowa
Okład zamknięty Znacząco zwiększa przenikanie leku Wymaga monitorowania pod kątem działań ogólnoustrojowych
Powierzchnia aplikacji Większa powierzchnia = większe wchłanianie Należy uwzględnić przy leczeniu rozległych zmian
  1. 20.04.2026
  2. www.leksykon.com.pl