Przedkliniczne dane o bezpieczeństwie stosowania leku Hyplafin

Badania przedkliniczne przeprowadzone dla finasterydu (substancji czynnej leku Hyplafin) dostarczyły istotnych informacji na temat bezpieczeństwa stosowania tego związku przed wprowadzeniem go do praktyki klinicznej. Ocena obejmowała standardowe badania toksykologiczne, genotoksyczne, kancerogenne oraz wpływu na reprodukcję.¹

Badania toksykologiczne po podaniu wielokrotnym

Standardowe badania toksyczności przewlekłej z zastosowaniem wielokrotnego podawania finasterydu nie wykazały istotnych zagrożeń dla zdrowia człowieka. Profil bezpieczeństwa określony na podstawie tych badań potwierdził akceptowalny stosunek korzyści do ryzyka związany ze stosowaniem finasterydu w dawce terapeutycznej.²

Genotoksyczność

Przeprowadzone testy genotoksyczności dla finasterydu nie wykazały potencjału mutagennego ani genotoksycznego. Badania te nie sugerują zatem szczególnych zagrożeń dla ludzi w kontekście uszkodzeń materiału genetycznego.³

Potencjał rakotwórczy

Ocena potencjalnego działania rakotwórczego finasterydu nie wykazała zwiększonego ryzyka rozwoju nowotworów. Badania te nie zidentyfikowały szczególnych zagrożeń dla populacji ludzkiej związanych z długotrwałym stosowaniem finasterydu.⁴

Wpływ na rozrodczość u samców

Badania toksycznego wpływu finasterydu na układ rozrodczy samców szczurów wykazały następujące zmiany:⁵

• Zmniejszenie masy gruczołu krokowego – redukcja wagi prostaty jako bezpośredni efekt działania farmakologicznego finasterydu
• Zmniejszenie masy pęcherzyków nasiennych – zmniejszona waga pęcherzyków jako konsekwencja działania farmakologicznego leku
• Redukcja wydzielania gruczołów płciowych dodatkowych – obniżenie aktywności sekrecyjnej gruczołów związanych z układem rozrodczym
• Obniżenie wskaźnika płodności – zmniejszenie zdolności reprodukcyjnych

Mechanizm powyższych zmian wiąże się z pierwotnym działaniem farmakologicznym finasterydu jako inhibitora 5-α-reduktazy. Znaczenie kliniczne tych obserwacji nie zostało jednoznacznie określone.⁶

Wpływ na rozwój płodowy

Podobnie jak w przypadku innych inhibitorów 5-α-reduktazy, podawanie finasterydu samicom szczurów w okresie ciąży prowadziło do feminizacji płodów płci męskiej, co wynika z mechanizmu działania leku wpływającego na metabolizm androgenów.⁷

Badania na modelach małp

Przeprowadzono szczegółowe badania wpływu finasterydu na rozwój płodowy z wykorzystaniem modelu małp rezus. Zastosowano dwie drogi podania leku:⁸

Podanie dożylne

Finasteryd podawany dożylnie ciężarnym samicom małp rezus w dawce do 800 ng/dobę przez cały okres rozwoju zarodkowego i płodowego nie wywołał nieprawidłowości u płodów płci męskiej. Istotne jest, że dawka ta jest około 60-120 razy większa od ilości finasterydu, jaka może być obecna w nasieniu mężczyzn przyjmujących lek w dawce 5 mg i na jaką potencjalnie może być narażona kobieta w ciąży za pośrednictwem nasienia partnera.⁹

Podanie doustne

Doustne podawanie finasterydu ciężarnym małpom w dawce 2 mg/kg masy ciała na dobę skutkowało wystąpieniem wad rozwojowych zewnętrznych narządów płciowych u płodów męskich. Ekspozycja ogólnoustrojowa (AUC) u małp była w tym przypadku:¹⁰

• Trzykrotnie większa niż u mężczyzn przyjmujących 5 mg finasterydu
• Około 1-2 miliony razy większa niż szacowana ilość finasterydu w nasieniu

Wyniki te potwierdzają znaczenie modelu doświadczalnego na małpach rezus dla oceny potencjalnego wpływu finasterydu na rozwój płodowy u ludzi.¹¹

Bezpieczeństwo płodów żeńskich

Istotne jest, że nie zaobserwowano żadnych wad rozwojowych u płodów żeńskich, niezależnie od zastosowanej dawki finasterydu. Ponadto, poza wspomnianymi zaburzeniami rozwoju zewnętrznych narządów płciowych u płodów męskich, nie stwierdzono innych wad rozwojowych u płodów płci męskiej.¹²