Właściwości farmakokinetyczne
Hyplafin 5 mg

Właściwości farmakokinetyczne leku Hyplafin (finasteryd) 5 mg

Finasteryd, substancja czynna zawarta w tabletkach powlekanych Hyplafin 5 mg, charakteryzuje się określonym profilem farmakokinetycznym, który determinuje jego działanie terapeutyczne. Szczegółowa analiza procesów farmakokinetycznych obejmuje wchłanianie, dystrybucję, metabolizm oraz eliminację leku z organizmu, co ma istotne znaczenie dla efektywności terapeutycznej i bezpieczeństwa stosowania tego preparatu.¹

Wchłanianie substancji czynnej

Proces wchłaniania finasterydu charakteryzuje się wysoką biodostępnością wynoszącą około 80%, co świadczy o efektywnym przyswajaniu substancji czynnej po podaniu doustnym. Maksymalne stężenie leku w osoczu krwi (Cmax) jest osiągane stosunkowo szybko – po około 2 godzinach od momentu przyjęcia tabletki. Całkowity proces wchłaniania finasterydu zostaje zakończony w ciągu 6-8 godzin od podania.²

Dystrybucja w organizmie

Finasteryd wykazuje wysoki stopień wiązania z białkami osocza, wynoszący około 93%, co wpływa na jego dostępność biologiczną i dystrybucję w organizmie. Parametry farmakokinetyczne charakteryzujące dystrybucję leku to klirens, którego wartość wynosi około 165 mL/min (z zakresem 70-279 mL/min) oraz objętość dystrybucji wynosząca 76 L (z zakresem 44-96 L).³

Przy podawaniu wielokrotnym obserwuje się kumulację niewielkich ilości finasterydu w organizmie. Po zastosowaniu finasterydu w dobowej dawce 5 mg, najmniejsze stężenie leku w stanie stacjonarnym (Cmin) zostało określone na poziomie 8-10 ng/mL. Wartość ta pozostaje stabilna w czasie trwania terapii.⁴

Należy podkreślić, że finasteryd przenika przez barierę krew-mózg. Ponadto, wykryto jego obecność w płynie nasiennym pacjentów poddanych terapii.⁵

Stężenie finasterydu w płynie nasiennym

Badania kliniczne przeprowadzone wśród zdrowych ochotników (n=69) przyjmujących 5 mg finasterydu dziennie przez okres 6-24 tygodni wykazały obecność substancji czynnej w nasieniu w stężeniach od niewykrywalnych (<0,1 ng/mL) do 10,54 ng/mL. We wcześniejszych badaniach przeprowadzonych przy użyciu mniej czułej metody analitycznej, stężenie finasterydu w nasieniu 16 ochotników otrzymujących 5 mg finasterydu na dobę wahało się od wartości niewykrywalnych (<0,1 ng/mL) do 21 ng/mL.<sup data-drug="Hyplafin" data-section="Właściwości farmakokinetyczne" title="W 2 badaniach u zdrowych ochotników (n=69) otrzymujących 5 mg finasterydu na dobę przez okres 6 – 24 tygodni, stężenie finasterydu w nasieniu osiągnęło wartości od niewykrywalnej (<0,1 ng/mL) do 10,54 ng/mL. We wcześniejszym badaniu przy użyciu mniej czułej metody, stężenie finasterydu w nasieniu u 16 ochotników przyjmujących 5 mg finasterydu na dobę osiągnęło wartości od niewykrywalnej (6

Na podstawie średniej objętości ejakulatu wynoszącej 5 mL oszacowano, że ilość finasterydu w nasieniu jest 50- do 100-krotnie mniejsza niż dawka finasterydu (5 µg), która nie wpływa na stężenie krążącego dihydrotestosteronu (DHT) u mężczyzn.⁷

Metabolizm

Biotransformacja finasterydu zachodzi głównie w wątrobie. Istotną informacją z punktu widzenia potencjalnych interakcji lekowych jest fakt, że finasteryd nie wpływa w znaczący sposób na układ enzymatyczny cytochromu P450. W procesie metabolizmu powstają dwa główne metabolity, które charakteryzują się słabszym działaniem hamującym 5-α-reduktazę w porównaniu do związku macierzystego.⁸

Eliminacja

Okres półtrwania finasterydu w osoczu wynosi średnio 6 godzin, z zakresem wartości 4-12 godzin. Warto zauważyć, że u mężczyzn w wieku powyżej 70 lat okres półtrwania ulega wydłużeniu do średnio 8 godzin (zakres 6-15 godzin), co może mieć znaczenie przy dostosowywaniu dawkowania u pacjentów w podeszłym wieku.^{70 roku życia: 8 godzin, zakres 6-15 godzin).”>9}

Badania z użyciem finasterydu znakowanego radioizotopem pozwoliły na dokładne określenie dróg eliminacji leku. Około 39% (zakres 32-46%) podanej dawki jest wydalane z moczem w postaci metabolitów, przy czym w moczu praktycznie nie wykryto niezmienionej formy finasterydu. Druga droga eliminacji to wydalanie z kałem, które stanowi około 57% (zakres 51-64%) całkowitej dawki.¹⁰

Farmakokinetyka w szczególnych grupach pacjentów

Pacjenci z zaburzeniami czynności nerek

U pacjentów z zaburzeniami czynności nerek, u których klirens kreatyniny jest większy niż 9 mL/min, nie zaobserwowano istotnych zmian w profilu farmakokinetycznym finasterydu, szczególnie w zakresie jego wydalania. Oznacza to, że u tej grupy pacjentów modyfikacja dawkowania nie jest konieczna.¹¹