działanie rakotwórcze
Działanie rakotwórcze (kancerogenne) to zdolność substancji, czynnika fizycznego lub biologicznego do indukowania procesu nowotworowego. Substancje o takim działaniu nazywane są kancerogenami lub karcynogenami. Mogą one inicjować mutacje w DNA, promować proliferację komórek nowotworowych lub działać jako kofaktory w procesie kancerogenezy.
Mechanizm działania rakotwórczego obejmuje najczęściej uszkodzenie materiału genetycznego komórki, zaburzenia w procesach naprawy DNA, indukcję stresu oksydacyjnego, aktywację onkogenów lub inaktywację genów supresorowych nowotworów. Kancerogeny mogą działać bezpośrednio lub po metabolicznej aktywacji w organizmie.
Międzynarodowa Agencja Badań nad Rakiem (IARC) klasyfikuje substancje rakotwórcze w pięciu grupach, od udowodnionego działania rakotwórczego u ludzi (grupa 1), przez prawdopodobne (grupa 2A) i możliwe (grupa 2B), do niesklasyfikowanych pod względem rakotwórczości (grupa 3) oraz prawdopodobnie nierakotwórczych (grupa 4). Do znanych kancerogenów należą m.in. azbest, niektóre wirusy (np. HPV), promieniowanie jonizujące, aflatoksyny czy związki zawarte w dymie tytoniowym.
Powiązane wpisy
- Leksykon leków
Przedkliniczne dane o bezpieczeństwie – Clotrimazolum Promedo 10 mg/g
Produkt leczniczy Clotrimazolum Promedo w postaci kremu o stężeniu 10 mg/g klotrymazolu nie posiada w dokumentacji rejestracyjnej szczegółowych danych przedklinicznych dotyczących bezpieczeństwa stosowania. Brak jest informacji na temat badań toksyczności ostrej i przewlekłej, genotoksyczności, potencjalnego działania rakotwórczego oraz wpływu na rozrodczość i rozwój potomstwa. Taka sytuacja wynika prawdopodobnie z faktu, że klotrymazol jest substancją czynną dobrze poznaną i szeroko stosowaną w praktyce klinicznej od wielu lat, co może tłumaczyć brak szczegółowych danych przedklinicznych w charakterystyce tego preparatu.
- Leksykon leków
Przedkliniczne dane o bezpieczeństwie – Atecortin (5 mg + 10 000 j.m. + 15 mg)/ml
Przedkliniczne dane dotyczące bezpieczeństwa leku Atecortin, zawierającego hydrokortyzon octan (15 mg/ml), oksytetracyklinę (5 mg/ml) oraz polimyksynę B siarczan (10 000 j.m./ml), wskazują na potencjalne ryzyko teratogenności związane z glikokortykosteroidami. Badania na modelach zwierzęcych wykazały, że hydrokortyzon octan może indukować wady rozwojowe płodu przy ekspozycji w okresie ciąży. Mimo że lek jest stosowany miejscowo w postaci kropli do oczu i uszu, co ogranicza ekspozycję ogólnoustrojową, ryzyko teratogenne stanowi istotny czynnik do rozważenia w praktyce klinicznej, zwłaszcza u kobiet ciężarnych. Dane dotyczące bezpieczeństwa pozostałych składników, oksytetracykliny i polimyksyny B, są niewystarczające, gdyż brak jest szczegółowych informacji przedklinicznych dotyczących ich toksyczności w kontekście złożonego preparatu. Ponadto, nie dysponujemy danymi dotyczącymi toksyczności przewlekłej, genotoksyczności, potencjalnego działania rakotwórczego ani wpływu na płodność dla leku Atecortin w formie kropli do oczu i uszu. W związku z tym konieczne jest ostrożne podejście do stosowania tego preparatu, zwłaszcza u pacjentek w ciąży, oraz dalsze badania w celu pełnej oceny bezpieczeństwa.
ciąża, działanie rakotwórcze, działanie teratogenne, ekspozycja ogólnoustrojowa, ekspozycja w ciąży, genotoksyczność, glikokortykosteroid, hydrokortyzon octan, krople do oczu i uszu, oksytetracyklina, podanie systemowe, polimyksyna B siarczan, preparat złożony, toksyczność przewlekła, wada rozwojowa płodu, wpływ na płodność - Leksykon substancji czynnych
Salbutamol – Przedkliniczne dane o bezpieczeństwie
Salbutamol, jako selektywny agonista receptorów β2-adrenergicznych, wykazuje niską toksyczność ostrą u zwierząt doświadczalnych, z LD50 przekraczającym 2000 mg/kg u myszy i szczurów, co jest wielokrotnie wyższe niż dawki terapeutyczne stosowane u ludzi. W badaniach toksyczności po podaniu wielokrotnym obserwowano typowe dla β2-agonistów objawy, takie jak tachykardia, przerost mięśnia sercowego i włókien mięśniowych. Działanie teratogenne stwierdzono u myszy przy dawce 2,5 mg/kg/dobę (około 4-krotnie wyższej niż maksymalna dawka doustna u ludzi), gdzie odnotowano rozszczep podniebienia u 9,3% płodów. U szczurów i królików podawanie dawek do 50 mg/kg/dobę nie powodowało istotnych zaburzeń rozwojowych, choć przy najwyższych dawkach obserwowano zwiększoną śmiertelność noworodków i zmiany anatomiczne u królików. Badania płodności u szczurów nie wykazały negatywnego wpływu na reprodukcję, z wyjątkiem zmniejszonej przeżywalności młodych przy dawce 50 mg/kg/dobę.
agonista receptorów β2-adrenergicznych, badanie farmakologiczne, działanie rakotwórcze, działanie teratogenne, działanie toksyczne, gaz nośny, genotoksyczność, kostnienie czaszki, LD50, martwica mięśnia sercowego, metyloksantyna, mięśniak gładki krezki jelita, mięśniak gładkokomórkowy, nowotwór mięśni gładkich, płodność, potencjał mutagenny, rozszczep podniebienia, salbutamol, tachykardia, test Amesa, tetrafluoroetan, toksyczność ostra, toksyczność po podaniu wielokrotnym, wpływ na rozród, wrodzony brak powiek, zaburzenie rytmu - Leksykon leków
Przedkliniczne dane o bezpieczeństwie – Rosuvastatin/Acetylsalicylic acid Teva 20 mg + 100 mg
Produkt leczniczy Rosuvastatin/Acetylsalicylic acid Teva łączy rozuwastatynę i kwas acetylosalicylowy, których przedkliniczny profil bezpieczeństwa opiera się na danych indywidualnych dla obu substancji. Rozuwastatyna nie wykazała istotnych zagrożeń genotoksycznych ani rakotwórczych, choć brak jest specyficznych badań dotyczących wpływu na kanał hERG. W badaniach toksyczności po podaniu wielokrotnym zaobserwowano istotne zmiany histopatologiczne w wątrobie u myszy, szczurów i psów przy ekspozycji zbliżonej do klinicznej, natomiast u małp nie stwierdzono istotnych zmian. Dodatkowo, toksyczny wpływ na jądra odnotowano u małp i psów przy wyższych dawkach, a u szczurów zaobserwowano negatywny wpływ na rozrodczość, manifestujący się zmniejszeniem liczby i masy miotów oraz przeżywalności potomstwa przy dawkach przekraczających wielokrotnie ekspozycję terapeutyczną u ludzi.
badanie farmakologiczne bezpieczeństwa, badanie genotoksyczności, badanie przedkliniczne, dawka toksyczna, działanie embriotoksyczne, działanie fetotoksyczne, działanie genotoksyczne, działanie kancerogenne, działanie mutagenne, działanie rakotwórcze, działanie teratogenne, ekspozycja systemowa, kanał hERG, kwas acetylosalicylowy, nefrotoksyczność, pęcherzyk żółciowy, rozuwastatyna i kwas acetylosalicylowy, salicylany, toksyczność po wielokrotnym podaniu, toksyczność reprodukcyjna, toksyczny wpływ na jądra, wada rozwojowa, wada serca, wada układu kostnego, wytrzewienie, zaburzenie implantacji zarodka, zmiana histopatologiczna wątroby - Leksykon leków
Przedkliniczne dane o bezpieczeństwie – AuroValsart 80 mg
Przedkliniczne badania bezpieczeństwa walsartanu obejmowały szeroki zakres analiz farmakologicznych, toksykologicznych oraz wpływu na rozrodczość, dostarczając istotnych danych uzupełniających informacje kliniczne. W badaniach toksykologicznych na dorosłych szczurach i małpach szerokonosych stosowano dawki od 200 do 600 mg/kg mc./dobę, co odpowiada 6-18-krotności maksymalnej zalecanej dawki u ludzi (320 mg/dobę dla pacjenta 60 kg). U szczurów zaobserwowano zmniejszenie parametrów erytrocytarnych oraz zmiany hemodynamiczne nerek, natomiast u małp wystąpiła nefropatia z podwyższonym stężeniem mocznika i kreatyniny. Przerost komórek aparatu przykłębuszkowego, obserwowany u zwierząt, jest prawdopodobnie związany z farmakologicznym działaniem walsartanu i nie występuje u ludzi przy dawkach terapeutycznych. W toksyczności reprodukcyjnej dawka 600 mg/kg mc./dobę u szczurów ciężarnych powodowała istotne zaburzenia rozwojowe potomstwa, w tym zmniejszoną przeżywalność i opóźnienia rozwojowe.
antagonista receptora angiotensyny II, bazofilia, czerwona krwinka, działanie rakotwórcze, ekspozycja ogólnoustrojowa, genotoksyczność, hematokryt, hemodynamika nerek, hemoglobina, inhibitor konwertazy angiotensyny, małpa szerokonosa, nefropatia, niedociśnienie tętnicze, przerost aparatu przykłębuszkowego, rozrost kanalików nerkowych, stężenie kreatyniny, toksyczność reprodukcyjna, toksyczność wielokrotnego podania, układ renina-angiotensyna-aldosteron, walsartan, zmiana hematologiczna - Leksykon leków
Przedkliniczne dane o bezpieczeństwie – Finasteridum Bluefish 5 mg
W badaniach przedklinicznych finasterydu oceniono toksyczność ostrą, przewlekłą, genotoksyczność, rakotwórczość oraz wpływ na reprodukcję. Doustna dawka śmiertelna (LD50) wynosiła około 500 mg/kg u myszy (samce i samice), a u szczurów 400 mg/kg u samic i 1000 mg/kg u samców. Długotrwałe podawanie dawek wielokrotnie przekraczających terapeutyczne nie wykazało istotnych objawów toksyczności. Testy mutagenności i kancerogenności nie potwierdziły ryzyka genotoksycznego ani rakotwórczego. W badaniach reprodukcyjnych u samców szczurów zaobserwowano zmniejszenie masy gruczołu krokowego i pęcherzyków nasiennych, redukcję wydzielania dodatkowych gruczołów płciowych oraz obniżony wskaźnik płodności, co jest konsekwencją hamowania 5-alfa-reduktazy. Feminizacja płodów męskich występowała u szczurów po ekspozycji w okresie ciąży.
badania farmakologiczne, badania przedkliniczne, dawka śmiertelna, działanie genotoksyczne, działanie rakotwórcze, ekspozycja systemowa, feminizacja płodów, finasteryd, gruczoł krokowy, gruczoły płciowe, inhibitor 5-alfa-reduktazy, kancerogenność, mutagenność, narządy płciowe, nieprawidłowości narządów płciowych, pęcherzyki nasienne, płodność, toksyczność ostra, toksyczność reprodukcyjna - Leksykon leków
Przedkliniczne dane o bezpieczeństwie – Loratan 10 mg
Przedkliniczne badania bezpieczeństwa loratadyny wykazały brak istotnych działań niepożądanych przy stosowaniu dawek terapeutycznych. Ocena farmakologiczna nie ujawniła negatywnego wpływu na układ sercowo-naczyniowy, oddechowy ani nerwowy. Badania toksyczności po podaniu wielokrotnym potwierdziły dobrą tolerancję substancji, bez istotnych zmian patologicznych w narządach, parametrach hematologicznych i biochemicznych. Testy genotoksyczności nie wykazały potencjału mutagennego ani genotoksycznego, a badania długoterminowe nie potwierdziły działania rakotwórczego loratadyny w modelach zwierzęcych.
aberracja chromosomowa, badanie farmakologiczne bezpieczeństwa, badanie genotoksyczności, badanie przedkliniczne, dawka terapeutyczna, działanie karcynogenne, działanie rakotwórcze, działanie teratogenne, loratadyna, materiał genetyczny, model zwierzęcy, mutacja genowa, parametr hematologiczny, potencjał mutagenny, profil bezpieczeństwa, stężenie loratadyny w osoczu, toksyczność po podaniu wielokrotnym, toksyczność reprodukcyjna, układ sercowo-naczyniowy, wada rozwojowa - Leksykon leków
Przedkliniczne dane o bezpieczeństwie – Viavardis 20 mg
Przedkliniczne badania wardenafilu, substancji czynnej preparatu Viavardis (dostępnego w dawkach 5 mg, 10 mg i 20 mg), wykazały korzystny profil bezpieczeństwa. Standardowe testy farmakologiczne nie ujawniły istotnych działań niepożądanych na układ sercowo-naczyniowy, oddechowy czy nerwowy przy stosowaniu dawek terapeutycznych. Badania toksyczności po podaniu wielokrotnym nie wykazały objawów toksyczności ani ryzyka kumulacji, co pozwala na długoterminowe stosowanie leku bez istotnych zagrożeń. Ponadto, testy genotoksyczności in vitro i in vivo nie wykazały potencjału mutagennego ani klastogennego, a badania karcynogenności nie potwierdziły działania rakotwórczego wardenafilu.
badania farmakologiczne, badania in vitro i in vivo, badanie przedkliniczne, dane przedkliniczne, dawka terapeutyczna, działanie rakotwórcze, działanie toksyczne, funkcja rozrodcza, genotoksyczność, karcynogenność, potencjał klastogenny, potencjał mutagenny, rozwój pourodzeniowy, rozwój zarodkowo-płodowy, tabletka powlekana, testy przedkliniczne, toksyczność po podaniu wielokrotnym, toksyczność reprodukcyjna, układ nerwowy, układ oddechowy, układ sercowo-naczyniowy, wardenafil, wiek rozrodczy - Leksykon leków
Przedkliniczne dane o bezpieczeństwie – Polvertic 24 mg
Betahistyna dichlorowodorek została poddana szerokim badaniom przedklinicznym oceniającym jej bezpieczeństwo, obejmującym toksyczność po podaniu wielokrotnym, potencjał mutagenny, rakotwórczy oraz wpływ na rozwój płodu. W badaniach toksykologicznych na psach i szczurach albinosach, trwających odpowiednio 6 i 18 miesięcy, stosowano dawki od 2,5 do 120 mg/kg masy ciała, znacznie przekraczające dawki terapeutyczne u ludzi. Wyniki tych badań nie wykazały istotnych klinicznie działań niepożądanych, co potwierdza bezpieczeństwo długoterminowego stosowania betahistyny. Ponadto, badania mutagenności i karcynogenności na modelach zwierzęcych nie wykazały działania mutagennego ani rakotwórczego.
badania przedkliniczne, badania toksykologiczne, badanie teratogenności, betahistyna dichlorowodorek, dawka substancji czynnej, działanie mutagenne, działanie rakotwórcze, działanie teratogenne, potencjał mutagenny, potencjał rakotwórczy, profil bezpieczeństwa, rozwój płodu, toksyczność po podaniu wielokrotnym, toksyczność reprodukcyjna, wpływ na rozwój zarodka - Leksykon leków
Przedkliniczne dane o bezpieczeństwie – Nedal 5 mg
Przedkliniczne badania bezpieczeństwa nebiwololu, substancji czynnej leku Nedal (5 mg tabletki), obejmowały szeroki zakres testów genotoksyczności mających na celu ocenę potencjału uszkodzeń DNA, mutacji oraz aberracji chromosomowych. Wyniki tych badań nie wykazały działania genotoksycznego, co wskazuje na brak ryzyka indukcji zmian genetycznych u ludzi. Dodatkowo, przeprowadzone analizy dotyczące potencjalnego działania rakotwórczego nie potwierdziły zwiększonego ryzyka rozwoju nowotworów przy długotrwałej ekspozycji na nebiwolol.
- Leksykon leków
Wpływ na płodność, ciążę i laktację – Detimedac 200 mg 200 mg
Podczas kwalifikacji pacjentki w wieku rozrodczym do terapii dakarbazyną (Detimedac 100 mg, 200 mg) konieczne jest szczegółowe omówienie ryzyka związanego z leczeniem, zwłaszcza w kontekście zdolności rozrodczych. Dakarbazyna wykazuje działanie mutagenne, teratogenne oraz rakotwórcze, co potwierdzają badania na zwierzętach, a dostępne dane sugerują podobne ryzyko u ludzi, w tym zwiększone ryzyko wad wrodzonych. Stosowanie leku jest bezwzględnie przeciwwskazane w ciąży oraz podczas karmienia piersią, a pacjentka musi zostać poinformowana o konieczności stosowania wysoce skutecznej antykoncepcji przez cały okres terapii. Przed rozpoczęciem leczenia zaleca się wykonanie testu ciążowego oraz szczegółowy wywiad dotyczący planów prokreacyjnych i stosowanych metod antykoncepcji.
- Leksykon leków
Przedkliniczne dane o bezpieczeństwie – Spirytus Hibitanowy 0,5% ATS 0,5%
Dane przedkliniczne dotyczące diglukonianu chloroheksydyny, składnika Spirytusu Hibitanowego 0,5% ATS, wskazują na niski profil toksyczności. W badaniach toksyczności ostrej LD50 dla szczurów wynosiła 2300-3000 mg/kg przy podaniu doustnym oraz 20 mg/kg przy podaniu dożylnym, natomiast u królików LD50 doustne przekraczało 2000 mg/kg, co potwierdza niską biodostępność i toksyczność przy stosowaniu miejscowym. Badania na szczurach z dawką 38 mg/kg w wodzie do picia nie wykazały działania rakotwórczego. Testy genotoksyczności in vitro i in vivo nie potwierdziły działania genotoksycznego substancji.
badanie in vitro, badanie in vivo, biodostępność, dawka LD50, diglukonian chloroheksydyny, działanie genotoksyczne, działanie rakotwórcze, działanie teratogenne, organogeneza, podanie doustne, podanie dożylne, potencjał genotoksyczny, potencjał rakotwórczy, spirytus hibitanowy, toksyczność ostra, toksyczność reprodukcyjna, wpływ na rozrodczość, zmiana teratogenna - Leksykon leków
Przedkliniczne dane o bezpieczeństwie – Gopten 4,0 4 mg
Przeprowadzone badania przedkliniczne trandolaprylu, substancji czynnej leku Gopten 4,0 (4 mg w kapsułkach twardych), wykazały specyficzne działanie nefrotoksyczne u potomstwa szczurów, objawiające się zwiększoną częstością poszerzonych miedniczek nerkowych. Efekt ten obserwowano jedynie przy dawkach ≥10 mg/kg mc./dobę, bez negatywnego wpływu na ogólny rozwój potomstwa. Testy genotoksyczności nie wykazały mutagenności substancji, co potwierdza brak zdolności trandolaprylu do indukowania mutacji genetycznych.
- Leksykon leków
Przedkliniczne dane o bezpieczeństwie – Astexana 25 mg
Przedkliniczne badania toksykologiczne eksemestanu wykazały, że działania niepożądane dotyczą głównie narządów rozrodczych, co jest zgodne z jego mechanizmem jako inhibitora aromatazy. Działania toksyczne na wątrobę, nerki oraz ośrodkowy układ nerwowy obserwowano jedynie przy dawkach znacznie przekraczających maksymalne ekspozycje u ludzi, co sugeruje niskie ryzyko kliniczne tych efektów. Testy genotoksyczności, w tym test Amesa, testy na komórkach V79 i hepatocytach szczurów oraz test jąderkowy u myszy, nie wykazały istotnego potencjału mutagennego, mimo że eksemestan wykazał działanie klastogenne in vitro na limfocytach, co nie zostało potwierdzone in vivo. W badaniach reprodukcyjnych dawka terapeutyczna 25 mg/dobę wykazała embriotoksyczność u szczurów i królików, jednak bez dowodów na teratogenność.
badanie kliniczne, badanie rakotwórczości, badanie toksykologiczne, działanie klastogenne, działanie rakotwórcze, działanie teratogenne, embriotoksyczność, enzymy mikrosomalne wątroby, genotoksyczność, gruczolak nerki, inhibitor aromatazy, nowotwór wątroby, ośrodkowy układ nerwowy, potencjał mutagenny, przewlekła nefropatia, test Amesa, test jąderkowy, toksyczność wątrobowa, toksyczny wpływ na reprodukcję - Leksykon substancji czynnych
Dichlorowodorek etylenodiaminy – Przedkliniczne dane o bezpieczeństwie
Dichlorowodorek etylenodiaminy jest składnikiem produktu TRUE Test 36, stosowanym w diagnostyce alergii kontaktowej, w stężeniu 50 µg/cm² (41 µg na płatek) w panelu nr 1 (pozycja 11). Dane przedkliniczne nie wskazują na istotne ryzyko toksyczne przy dawkach diagnostycznych. Chociaż niektóre alergeny z TRUE Test 36 wykazały działanie rakotwórcze w modelach zwierzęcych, brak jest dowodów na kancerogenność dichlorowodorku etylenodiaminy w stosowanym stężeniu. Ekspozycja podczas testu jest ograniczona dawką (41 µg/płatek), krótkim czasem (48 godzin) oraz niewielką powierzchnią kontaktu, co minimalizuje potencjalne ryzyko.
- Leksykon leków
Przedkliniczne dane o bezpieczeństwie – Clopidogrel Aurovitas 75 mg
Badania przedkliniczne klopidogrelu, substancji czynnej leku Clopidogrel Aurovitas, wykazały, że przy dawkach ≥25-krotnie przekraczających ekspozycję kliniczną (75 mg/dobę) u szczurów i pawianów obserwowano zmiany w wątrobie związane z wpływem na enzymy metabolizujące, jednak w badaniach klinicznych nie stwierdzono wpływu na enzymy wątrobowe przy dawkach terapeutycznych. Przy bardzo dużych dawkach odnotowano nietolerancję żołądkową objawiającą się zapaleniem błony śluzowej, nadżerkami oraz wymiotami. Długoterminowe badania rakotwórczości u myszy (78 tygodni) i szczurów (104 tygodnie) przy dawkach do 77 mg/kg mc./dobę (≥25-krotna ekspozycja) nie wykazały działania rakotwórczego. Ponadto, badania genotoksyczności in vitro i in vivo potwierdziły brak uszkodzeń materiału genetycznego.
badania farmakokinetyczne, badania in vitro, badania in vivo, badania przedkliniczne, dawka kliniczna, działanie rakotwórcze, działanie teratogenne, ekspozycja leku, enzymy wątrobowe, klopidogrel, laktacja, nadżerki błony śluzowej żołądka, potencjał genotoksyczny, toksyczność wątrobowa, tolerancja żołądkowa, wady rozwojowe, wątroba, wymioty, zapalenie błony śluzowej żołądka, znakowanie radioaktywne - Leksykon leków
Przedkliniczne dane o bezpieczeństwie – Menero 10 mg
Przedkliniczne badania bezpieczeństwa tadalafilu, substancji czynnej produktu Menero (10 mg), nie wykazały istotnych zagrożeń dla człowieka. Testy obejmowały ocenę toksyczności po podaniu wielokrotnym, genotoksyczności, potencjalnego działania rakotwórczego oraz wpływu na reprodukcję. W badaniach na szczurach i myszach nie stwierdzono działania teratogennego, embriotoksycznego ani fetotoksycznego przy dawkach do 1000 mg/kg mc./dobę. Dla rozwoju przedurodzeniowego i pourodzeniowego u szczurów dawka 30 mg/kg mc./dobę nie wywoływała efektów niepożądanych. Wartość AUC niezwiązanego tadalafilu u ciężarnych szczurów była około 18-krotnie wyższa niż u ludzi po dawce 20 mg, co wskazuje na szeroki margines bezpieczeństwa.
AUC, badanie farmakologiczne, badanie niekliniczne, badanie przedkliniczne, dawka terapeutyczna, działanie embriotoksyczne, działanie fetotoksyczne, działanie rakotwórcze, działanie teratogenne, ekspozycja na lek, genotoksyczność, pole pod krzywą stężenia, rozwój pourodzeniowy, rozwój przedurodzeniowy, spermatogeneza, substancja czynna, tadalafil, toksyczność reprodukcyjna, toksyczność wielokrotna, zaburzenia płodności, zmniejszona spermatogeneza - Leksykon substancji czynnych
Gadobutrol – Przedkliniczne dane o bezpieczeństwie
Gadobutrol, substancja czynna Gadovist 1,0, wykazuje korzystny profil bezpieczeństwa w badaniach przedklinicznych, nie wykazując działania genotoksycznego ani teratogennego nawet przy dawkach wielokrotnie przekraczających dawki diagnostyczne stosowane u ludzi (od 8 do 32 razy na powierzchnię ciała, od 25 do 100 razy na masę ciała). W badaniach toksykologicznych odnotowano opóźnienie rozwoju zarodkowego i zwiększoną śmiertelność zarodków u zwierząt (szczury, króliki, małpy) jedynie przy dawkach 8-16 razy wyższych niż dawki diagnostyczne, jednak brak jest danych dotyczących wpływu pojedynczej dawki diagnostycznej. Badania u młodych szczurów nie wykazały szczególnego ryzyka dla populacji pediatrycznej, w tym noworodków i niemowląt. Gadobutrol nie wywołuje reakcji uczulających ani miejscowych działań niepożądanych po podaniu dożylnym i dotętniczym, choć możliwe są niewielkie reakcje miejscowe po podaniu pozanaczyniowym.
badanie toksyczności, bezpieczeństwo farmakologiczne, ciśnienie krwi, dawka diagnostyczna, działanie genotoksyczne, działanie rakotwórcze, działanie teratogenne, działanie uczulające, gadobutrol, in vitro, in vivo, kurczliwość mięśnia sercowego, mutacja chromosomalna, mutacja genomowa, mutacja genowa, organogeneza, podanie domięśniowe, podanie dotętnicze, podanie dożylne, podanie podskórne, podanie pozanaczyniowe, populacja pediatryczna, potencjał genotoksyczny, śmiertelność zarodków, środek kontrastowy, środek kontrastowy oparty na gadolinie, toksyczność reprodukcyjna, tolerancja miejscowa, układ krążenia - Leksykon leków
Przedkliniczne dane o bezpieczeństwie – Diosminex Max 1000 mg
Przedkliniczne badania bezpieczeństwa zmikronizowanej diosminy, obejmujące toksyczność ostrą, podostrą, długookresową oraz wpływ na funkcje rozrodcze i rozwój płodu, wykazały korzystny profil bezpieczeństwa tego związku. Dawka śmiertelna 50% (LD50) przekracza 180-krotność maksymalnej dobowej dawki stosowanej u ludzi, co świadczy o niskim potencjale toksyczności ostrej. W badaniach podostrych nie zaobserwowano toksyczności przy dawce 35-krotnie wyższej niż terapeutyczna, a w badaniach długookresowych na myszach (620 mg/kg) i szczurach (200 mg/kg) przez 50 dni nie stwierdzono działania toksycznego. Ponadto, badania reprodukcyjne nie wykazały negatywnego wpływu na przebieg ciąży, porodu ani rozwój płodu, co wskazuje na brak działania teratogennego i szkodliwego wpływu na płodność.
badanie farmakologiczne, bezpieczeństwo stosowania leku, dawka terapeutyczna, działanie rakotwórcze, działanie teratogenne, genotoksyczność, LD50, margines bezpieczeństwa, profil bezpieczeństwa, toksyczność długookresowa, toksyczność ostra, toksyczność po podaniu wielokrotnym, toksyczność podostra, toksyczność reprodukcyjna, wpływ na funkcje rozrodcze, zmikronizowana diosmina - Leksykon leków
Przedkliniczne dane o bezpieczeństwie – Medikinet CR 20 mg 20 mg
Przedkliniczne badania bezpieczeństwa metylofenidatu, substancji czynnej Medikinet CR, wykazały specyficzny wzorzec zmian nowotworowych u samców myszy, ze zwiększoną częstością występowania złośliwych nowotworów wątroby, co nie zostało zaobserwowane u szczurów, wskazując na efekt gatunkowy. Wpływ kliniczny tych obserwacji na ludzi pozostaje nieustalony. Badania reprodukcyjne wykazały brak negatywnego wpływu na płodność i zdolność rozrodczą zwierząt, nawet przy dawkach kilkukrotnie przekraczających dawki terapeutyczne stosowane u ludzi. W zakresie teratogenności, metylofenidat nie wykazywał właściwości teratogennych u szczurów i królików, choć przy dawkach toksycznych dla samic szczurów odnotowano całkowitą utratę miotu, co sugeruje toksyczność wtórną do działania na organizm matki.
badanie karcinogenności, badanie przedkliniczne, badanie rakotwórczości, dawka terapeutyczna, działanie rakotwórcze, działanie teratogenne, farmakodynamika leku, farmakokinetyka, funkcja reprodukcyjna, gryzoń laboratoryjny, Medikinet CR, metylofenidat, nowotwór wątroby, toksyczność matczyna, toksyczność płodowa, toksyczność rozwojowa, utrata miotu, wada wrodzona - Leksykon leków
Przedkliniczne dane o bezpieczeństwie – Olanzapin Krka 5 mg
Przedkliniczne badania bezpieczeństwa olanzapiny wykazały, że lek ten wywołuje typowe dla neuroleptyków objawy toksyczności ostrej u gryzoni, takie jak sedacja, drżenia, drgawki i zahamowanie przyrostu masy ciała, z medianą dawki śmiertelnej (LD50) wynoszącą około 210 mg/kg u myszy i 175 mg/kg u szczurów. U psów i małp tolerowano dawki do 100 mg/kg, przy czym obserwowano objawy neurologiczne i kardiopulmonarne. W badaniach toksyczności przewlekłej (do 3 miesięcy u myszy i do roku u szczurów i psów) dominowały objawy hamowania OUN, działanie antycholinergiczne oraz obwodowe zaburzenia hematologiczne, w tym zależne od dawki leukopenie u myszy i szczurów oraz przemijającą neutropenię, małopłytkowość i niedokrwistość u psów przy dawkach 8-10 mg/kg/dobę, odpowiadających AUC 12–15-krotnie wyższemu niż u ludzi przy dawce 12 mg. Nie stwierdzono cytotoksycznego wpływu na szpik kostny.
ataksja, AUC, cykl płciowy, cytopenia, drgawka kloniczna, działanie antycholinergiczne, działanie klastogenne, działanie mutagenne, działanie niepożądane, działanie rakotwórcze, działanie teratogenne, komórka progenitorowa, leukocyt, małopłytkowość, neuroleptyk, neutropenia, niedokrwistość, olanzapina, ośrodkowy układ nerwowy, parametr hematologiczny, prolaktyna, prostracja, sedacja, szpik kostny, test mutacji, toksyczność ostra, toksyczność przewlekła, zaburzenie hematologiczne - Leksykon leków
Przedkliniczne dane o bezpieczeństwie – Velbienne mini 1 mg + 2 mg
Velbienne mini zawiera dwie substancje czynne: estradiolu walerianian (1 mg) oraz dienogest (2 mg). Przedkliniczne badania bezpieczeństwa obu składników zostały szeroko przeanalizowane, potwierdzając dobrze poznany profil toksyczności estradiolu oraz kompleksową ocenę dienogestu. Badania dotyczące dienogestu obejmowały farmakologię bezpieczeństwa, toksyczność po podaniu wielokrotnym, genotoksyczność, potencjalne działanie rakotwórcze oraz wpływ na rozród i rozwój potomstwa. Wyniki nie wykazały istotnych klinicznie działań niepożądanych ani zagrożeń dla pacjentów przy stosowaniu terapeutycznym.
charakterystyka produktu leczniczego, dane przedkliniczne, dawka terapeutyczna, dienogest, działanie rakotwórcze, działanie synergistyczne, estradiolu walerianian, farmakologia bezpieczeństwa, genotoksyczność, interakcje między substancjami, produkt leczniczy, profil bezpieczeństwa, rozwój embrionalny, rozwój płodowy, rozwój pourodzeniowy, ryzyko onkogenne, toksyczność po podaniu wielokrotnym, toksyczny wpływ na rozród - Leksykon leków
Przedkliniczne dane o bezpieczeństwie – Symamis 200 mg
Ocena bezpieczeństwa amisulprydu, substancji czynnej preparatu Symamis, opiera się na szerokim spektrum badań przedklinicznych, które wykazały korzystny profil toksykologiczny. Maksymalne tolerowane dawki w badaniach na szczurach (200 mg/kg/dobę) i psach (120 mg/kg/dobę) odpowiadały ekspozycji 2-7-krotnie wyższej (AUC) niż u ludzi, nie wykazując istotnej toksyczności narządowej. Długoterminowe badania karcynogenności na myszach (do 120 mg/kg/dobę) i szczurach (do 240 mg/kg/dobę, co odpowiada ekspozycji 1,5-4,5-krotnie wyższej niż u ludzi) nie potwierdziły potencjału rakotwórczego amisulprydu. Testy genotoksyczności również nie wykazały mutagenności, co eliminuje ryzyko uszkodzenia materiału genetycznego.
amisulpryd, AUC, badanie karcynogenności, badanie przedkliniczne, badanie teratogenności, badanie toksykologiczne, działanie rakotwórcze, efekt farmakologiczny, ekspozycja u ludzi, funkcja reprodukcyjna, maksymalna tolerowana dawka, potencjał mutagenny, potencjał rakotwórczy, profil bezpieczeństwa, substancja czynna, test genotoksyczności, toksyczność narządowa - Leksykon leków
Przedkliniczne dane o bezpieczeństwie – APAP przeziębienie MAX 1000 mg + 50 mg + 12,2 mg/sasz.
Dostępne dane przedkliniczne dotyczące preparatu APAP przeziębienie MAX, zawierającego paracetamol (1000 mg), kofeinę (50 mg) oraz chlorowodorek fenylefryny (12,2 mg), wskazują na akceptowalny profil bezpieczeństwa przy stosowaniu zgodnym z zaleceniami. Badania toksyczności ostrej na zwierzętach wykazały wartości LD50 dla paracetamolu na poziomie 310 mg/kg masy ciała oraz dla fenylefryny 120 mg/kg masy ciała, co znacznie przekracza dawki terapeutyczne stosowane u ludzi, sugerując niskie ryzyko toksyczności ostrej. Ponadto, badania toksyczności po podaniu wielokrotnym nie wykazały zwiększonego ryzyka działania toksycznego dla produktu złożonego w porównaniu do poszczególnych substancji czynnych stosowanych osobno.
aktywność mutagenna, chlorowodorek fenylefryny, dawka letalna, dawka terapeutyczna, działanie genotoksyczne, działanie rakotwórcze, fenylefryna, kofeina, LD50, nowotwór, paracetamol, produkt leczniczy, profil bezpieczeństwa, rozwój zarodkowy, spermatogeneza, stan zapalny, toksyczność ostra, toksyczność po podaniu wielokrotnym, wpływ toksyczny, zanik jąder - Leksykon leków
Przedkliniczne dane o bezpieczeństwie – Cefazolin Noridem 2 g
Dostępne dane przedkliniczne dotyczące cefazoliny, substancji czynnej preparatu Cefazolin Noridem, wskazują na korzystny profil bezpieczeństwa. Ostra toksyczność jest niska, co świadczy o wysokim marginesie bezpieczeństwa przy pojedynczym podaniu, nawet w relatywnie wysokich dawkach. Wielokrotne podawanie cefazoliny psom i szczurom przez okres od 1 do 6 miesięcy nie wykazało istotnych zmian w parametrach hematologicznych i biochemicznych. Jednakże u królików zaobserwowano nefrotoksyczność po podaniu wielokrotnym, co sugeruje specyficzną wrażliwość gatunkową. Badania nie wykazały działania teratogennego ani embriotoksycznego, co jest istotne w kontekście stosowania u kobiet w ciąży.
cefalosporyna pierwszej generacji, cefazolina, działanie embriotoksyczne, działanie mutagenne, działanie nefrotoksyczne, działanie rakotwórcze, działanie teratogenne, funkcja nerek, morfologia krwi, nefrotoksyczność, parametr hematologiczny, profil bezpieczeństwa, toksyczność ostra, toksyczność po podaniu wielokrotnym, wada rozwojowa płodu, wskaźnik biochemiczny - Leksykon substancji czynnych
Fosfor – Przedkliniczne dane o bezpieczeństwie
Fosfor, jako niezbędny pierwiastek śladowy, pełni kluczowe funkcje biologiczne i jest składnikiem wielu preparatów leczniczych, takich jak Elevit PRONATAL i Osteogenon. W preparacie Elevit PRONATAL fosfor występuje w formie wapnia wodorofosforanu bezwodnego (378,89 mg) oraz magnezu wodorofosforanu trójwodnego (217,95 mg), natomiast w Osteogenonie jako składnik kompleksu osseiny i hydroksyapatytu, dostarczając 82 mg fosforu na tabletkę. Dane przedkliniczne nie wykazały istotnych zagrożeń toksykologicznych, genotoksycznych ani karcynogennych związanych z tymi formami fosforu, a także nie potwierdzono działania teratogennego, choć w przypadku Elevit PRONATAL brak jest specyficznych badań teratologicznych u zwierząt.
badanie farmakologiczne, badanie przedkliniczne, działanie genotoksyczne, działanie karcynogenne, działanie rakotwórcze, działanie teratogenne, Elevit Pronatal, genotoksyczność, ocena bezpieczeństwa, osseina, osseina i hydroksyapatyt, Osteogenon, pierwiastek śladowy, produkt leczniczy, toksyczność po podaniu wielokrotnym, toksyczność reprodukcyjna, wodorofosforan magnezu, wodorofosforan wapnia - Leksykon leków
Przedkliniczne dane o bezpieczeństwie – Cebion 0,1 g/ml
Przedkliniczne badania bezpieczeństwa kwasu askorbinowego zawartego w produkcie leczniczym Cebion (100 mg/ml, krople doustne) wykazały brak toksyczności przewlekłej w dawkach terapeutycznych na modelach zwierzęcych (szczury). Długoterminowe testy na myszach nie potwierdziły działania rakotwórczego, a badania in vitro i in vivo nie wykazały potencjału mutagennego, co potwierdza bezpieczeństwo genetyczne stosowania leku. Brak jest szczegółowych danych dotyczących toksyczności ostrej, jednak kwestie przedawkowania omówiono w części klinicznej dokumentacji. Badania toksyczności reprodukcyjnej na dwóch gatunkach zwierząt nie wykazały negatywnego wpływu na płód nawet przy wysokich dawkach do 1000 mg/kg masy ciała. Kwas askorbinowy przenika przez łożysko oraz do mleka matki na drodze dyfuzji prostej, co wskazuje na ekspozycję płodu i noworodka, jednak z punktu widzenia danych przedklinicznych stosowanie w ciąży i laktacji jest bezpieczne. Podsumowując, wyniki badań potwierdzają bezpieczeństwo stosowania kwasu askorbinowego w dawkach terapeutycznych, zarówno pod kątem toksyczności, jak i wpływu na reprodukcję oraz potencjał genotoksyczny.
ciąża, dawka terapeutyczna, dyfuzja prosta, działanie mutagenne, działanie rakotwórcze, działanie teratogenne, hodowla komórkowa, in vitro, in vivo, karcynogeneza, kwas askorbowy, laktacja, mutagenność, przenikanie do mleka, przenikanie przez łożysko, toksyczność ostra, toksyczność przewlekła, toksyczność reprodukcyjna, wpływ na reprodukcję - Leksykon leków
Przedkliniczne dane o bezpieczeństwie – Voriconazole Fresenius Kabi 200 mg
Badania przedkliniczne worykonazolu wykazały, że głównym narządem docelowym toksyczności jest wątroba, z hepatotoksycznością obserwowaną przy ekspozycji w osoczu porównywalnej do dawek terapeutycznych u ludzi. Dodatkowo, minimalne zmiany w nadnerczach stwierdzono u zwierząt (szczury, myszy, psy) przy podobnym poziomie narażenia. Konwencjonalne testy farmakologiczne nie wykazały istotnego ryzyka dla ludzi, a badania genotoksyczności i rakotwórczości nie potwierdziły działania mutagennego ani kancerogennego worykonazolu.
badanie farmakologiczne bezpieczeństwa, badanie przedkliniczne, dystocja, działanie embriotoksyczne, działanie genotoksyczne, działanie rakotwórcze, działanie teratogenne, estradiol, hepatotoksyczność, lek przeciwgrzybiczny z grupy azoli, narażenie układowe, toksyczność narządowa, wada rozwojowa płodu, worykonazol, wpływ na płodność, wpływ na reprodukcję, zaburzenie procesu rozrodczego, zmiany w nadnerczach - Leksykon leków
Przedkliniczne dane o bezpieczeństwie – Anosin 10 mg
Ocena bezpieczeństwa fenylefryny, substancji czynnej preparatu Anosin, opiera się na standardowych badaniach przedklinicznych, które nie wykazały istotnych klinicznie zagrożeń dla organizmu ludzkiego. Badania farmakologiczne potwierdziły brak istotnych działań niepożądanych związanych z mechanizmem działania leku. Analizy toksykologiczne, zarówno po podaniu pojedynczej dawki (toksyczność ostra), jak i wielokrotnej (toksyczność przewlekła), nie wskazały na ryzyko kumulacji ani innych negatywnych efektów przy stosowaniu fenylefryny. Ponadto, badania kancerogenne nie wykazały zwiększonego ryzyka rozwoju nowotworów, co potwierdza korzystny profil bezpieczeństwa substancji czynnej.
badanie farmakologiczne, badanie przedkliniczne, badanie toksykologiczne, działanie rakotwórcze, działanie teratogenne, ekstrapolacja wyników badań, farmakodynamika, farmakokinetyka, fenylefryna, kancerogeneza, profil bezpieczeństwa leku, substancja czynna, teratogenność, toksyczność ostra, toksyczność przewlekła, wada rozwojowa - Leksykon leków
Przedkliniczne dane o bezpieczeństwie – Carvedilol Orion 6,25 mg
Przeprowadzone badania przedkliniczne karwedylolu, substancji czynnej leku Carvedilol Orion, nie wykazały działania mutagennego ani rakotwórczego, co potwierdza bezpieczeństwo stosowania tego leku w terapii długoterminowej. Badania toksyczności po podaniu wielokrotnym oraz genotoksyczności nie wskazały na istotne zagrożenia dla pacjentów. W kontekście bezpieczeństwa reprodukcyjnego, karwedylol nie wykazał działania teratogennego w modelach zwierzęcych, jednak podawanie wysokich dawek wpływało na procesy rozrodcze i przebieg ciąży u szczurów, powodując zaburzenia płodności, zwiększoną śmiertelność zarodków oraz opóźniony rozwój szkieletowy płodów.
badanie przedkliniczne, bezpieczeństwo farmakologiczne, dawka terapeutyczna, działanie mutagenne, działanie niepożądane na płód, działanie rakotwórcze, działanie teratogenne, genotoksyczność, karwedylol, rozwój prenatalny, rozwój szkieletowy, toksyczność płodowa, toksyczność reprodukcyjna, zaburzenia płodności - Leksykon substancji czynnych
Etakrydyna – Przedkliniczne dane o bezpieczeństwie
Przedkliniczne badania bezpieczeństwa mleczanu etakrydyny wykazały zróżnicowane wyniki w zależności od preparatu. Dla roztworu Rivanolum 0,1% nie stwierdzono istotnego zagrożenia toksycznego, mutagennego ani reprodukcyjnego. Natomiast dla żelu Rivel 5 mg/g określono LD50 podskórnie u myszy na poziomie 120 mg/kg, a u królików 100 mg/kg masy ciała. Badania mutagenności na szczepach Salmonella typhimurium wykazały brak efektu mutagennego przy dawkach 1-32 μg/płytkę w szczepie nieaktywowanym, natomiast szczep aktywowany dał wynik pozytywny, co sugeruje potencjalne właściwości mutagenne w określonych warunkach. Brak jest bezpośrednich danych dotyczących rakotwórczości u ssaków, jednak nie można wykluczyć takiego ryzyka, biorąc pod uwagę właściwości innych pochodnych akrydyny.
- Leksykon leków
Przedkliniczne dane o bezpieczeństwie – Tadomon 250 mg
Przedkliniczne badania bezpieczeństwa tapentadolu, substancji czynnej leku Tadomon, wykazały brak działania genotoksycznego w testach in vitro (m.in. test Amesa, test aberracji chromosomalnych) oraz in vivo, nawet przy dawkach sięgających maksymalnej tolerowanej. Długoterminowe badania na modelach zwierzęcych nie potwierdziły potencjału karcynogennego. W zakresie wpływu na reprodukcję, tapentadol nie obniżał płodności u szczurów obu płci, choć przy wysokich dawkach odnotowano zmniejszoną przeżywalność płodów w macicy, bez jednoznacznego ustalenia źródła tego efektu. Nie stwierdzono działania teratogennego po podaniu dożylnym i podskórnym u szczurów i królików, natomiast dawki znacznie przekraczające zakres terapeutyczny indukowały opóźnienie rozwoju płodów oraz embriotoksyczność z objawami ze strony OUN, związanymi z aktywnością agonistyczną wobec receptorów opioidowych μ.
aberracja chromosomalna, działanie embriotoksyczne, działanie genotoksyczne, działanie karcynogenne, działanie rakotwórcze, działanie teratogenne, mutacja powrotna, nieplanowana synteza DNA, ośrodkowy układ nerwowy, parametry neurobehawioralne, przeżywalność w macicy, receptor opioidowy μ, rozwój embrionalno-płodowy, rozwój postnatalny, substancja czynna, tapentadol, test Amesa, toksyczność, wpływ na reprodukcję, zakres terapeutyczny - Leksykon leków
Przedkliniczne dane o bezpieczeństwie – Palexia 4 mg/ml
Przedkliniczne badania bezpieczeństwa tapentadolu, substancji czynnej Palexii, wykazały brak działania genotoksycznego w testach in vitro (m.in. test Amesa, aberracje chromosomowe) oraz in vivo, nawet przy maksymalnych dawkach tolerowanych. Długoterminowe badania na zwierzętach nie wskazały na potencjał rakotwórczy. W zakresie wpływu na rozrodczość, tapentadol nie zaburzał płodności szczurów obu płci, jednak przy wysokich dawkach obserwowano zmniejszoną przeżywalność zarodków, bez jednoznacznego ustalenia przyczyny. Nie stwierdzono teratogenności u szczurów i królików, choć dawki przekraczające zakres terapeutyczny wywoływały opóźnienia rozwojowe i embriotoksyczność, prawdopodobnie związane z aktywnością agonisty receptorów opioidowych μ.
aberracja chromosomowa, bezpieczeństwo przedkliniczne, działanie embriotoksyczne, działanie opioidowe, działanie rakotwórcze, działanie teratogenne, ekspozycja na lek, genotoksyczność, nieplanowana synteza DNA, O-glukuronid tapentadolu, ośrodkowy układ nerwowy, Palexia, parametry neurobehawioralne, potencjał rakotwórczy, przeżywalność zarodków, receptor opioidowy μ, tapentadol, test Amesa - Leksykon leków
Przedkliniczne dane o bezpieczeństwie – Melobax 15 15 mg
Badania przedkliniczne meloksykamu, substancji czynnej leku Melobax 15, potwierdziły typowy dla NLPZ profil toksykologiczny, obejmujący zmiany patologiczne przewodu pokarmowego (owrzodzenia, nadżerki) oraz martwicę brodawek nerkowych przy długotrwałym podawaniu dużych dawek. W badaniach reprodukcyjnych u szczurów dawki ≥1 mg/kg, które były jednocześnie toksyczne dla samic, powodowały zmniejszenie owulacji, hamowanie implantacji oraz działanie embriotoksyczne. Pomimo tych efektów, nie stwierdzono działania teratogennego przy dawkach do 4 mg/kg u szczurów i 80 mg/kg u królików, co znacznie przekracza stosowane klinicznie dawki u ludzi (7,5-15 mg, czyli 5-10 razy mniejsze w przeliczeniu na mg/kg dla osoby 75 kg). Meloksykam wykazał również działanie fetotoksyczne pod koniec ciąży, zgodne z mechanizmem NLPZ wpływającym na syntezę prostaglandyn.
badanie in vitro, badanie in vivo, badanie toksykologiczne, działanie kancerogenne, działanie mutagenne, działanie rakotwórcze, działanie teratogenne, embriotoksyczność, fetotoksyczność, inhibitor syntezy prostaglandyn, martwica brodawek nerkowych, meloksykam, nadżerka przewodu pokarmowego, niesteroidowy lek przeciwzapalny, owrzodzenie przewodu pokarmowego, synteza prostaglandyn, zaburzenia owulacji, zaburzenie implantacji zarodka - Leksykon leków
Przedkliniczne dane o bezpieczeństwie – Finamlox 5 mg
Badania przedkliniczne amlodypiny wykazały, że podawanie leku w dawkach około 50-krotnie wyższych niż maksymalna zalecana dawka dla ludzi (10 mg, przeliczone na mg/kg masy ciała) u gryzoni powodowało istotne zaburzenia w przebiegu ciąży, takie jak opóźnienie daty porodu, wydłużenie czasu trwania porodu oraz zmniejszoną przeżywalność potomstwa. W badaniach nad płodnością u szczurów, amlodypina podawana w dawkach do 10 mg/kg/dobę (osiem razy wyższych niż dawka dla ludzi przeliczona na mg/m² powierzchni ciała) nie wykazała negatywnego wpływu na płodność, jednak w innym badaniu podawanie amlodypiny w dawce porównywalnej do ludzkiej (mg/kg) skutkowało obniżeniem stężenia hormonu folikulotropowego i testosteronu, a także zmniejszeniem liczby dojrzałych spermatyd i komórek Sertoliego.
amlodypina, badanie przedkliniczne, działanie rakotwórcze, genotoksyczność, hormon folikulotropowy, komórka Sertoliego, maksymalna tolerowana dawka, maksymalna zalecana dawka, mutagenność, płodność, potencjał mutagenny, potencjał rakotwórczy, powierzchnia ciała, profil bezpieczeństwa, rozwój potomstwa, spermatyda, testosteron, wpływ na rozród - Leksykon leków
Przedkliniczne dane o bezpieczeństwie – Flixotide Dysk 250 mcg/dawkę inh.
Flutykazonu propionian, główny składnik aktywny preparatu Flixotide Dysk, przeszedł szeroko zakrojone badania przedkliniczne, które potwierdziły jego przewidywalny i korzystny profil bezpieczeństwa. W badaniach toksyczności po dawkowaniu wielokrotnym nie zaobserwowano efektów wykraczających poza typowe działania glikokortykosteroidów, a niepożądane reakcje pojawiały się jedynie przy dawkach znacznie przekraczających stężenia terapeutyczne stosowane klinicznie. Ponadto, brak było działań teratogennych, negatywnego wpływu na funkcje rozrodcze oraz mutagenności w testach in vitro i in vivo, co podkreśla bezpieczeństwo stosowania u kobiet w wieku rozrodczym i w ciąży, przy zachowaniu zasady oceny korzyści do ryzyka.
astma oskrzelowa, choroba obturacyjna dróg oddechowych, dawka terapeutyczna, działanie mutagenne, działanie rakotwórcze, flutykazonu propionian, glikokortykosteroid, kortykosteroid wziewny, potencjał genotoksyczny, potencjał teratogenny, reakcja alergiczna, reakcja nadwrażliwości, test in vitro, test in vivo, toksyczność wielokrotnego dawkowania, tolerancja miejscowa - Leksykon leków
Przedkliniczne dane o bezpieczeństwie – Sertagen 100 mg
Przedkliniczna ocena bezpieczeństwa sertraliny obejmowała szeroki zakres badań farmakologicznych, toksykologicznych oraz reprodukcyjnych, które nie wykazały istotnych zagrożeń dla ludzi. Badania farmakologiczne nie ujawniły istotnych działań niepożądanych na kluczowe układy fizjologiczne, a testy toksyczności po podaniu wielokrotnym, genotoksyczności i potencjału rakotwórczego potwierdziły brak ryzyka. W badaniach reprodukcyjnych na modelach zwierzęcych nie stwierdzono działania teratogennego ani negatywnego wpływu na płodność samców. Zaobserwowano jednak toksyczność dla płodu, prawdopodobnie wtórną do działania leku na organizm matki, co skutkowało skróceniem przeżycia i zmniejszeniem masy ciała noworodków oraz opóźnieniami rozwojowymi, które nie wskazują na podwyższone ryzyko u ludzi.
badanie farmakologiczne, badanie konwencjonalne, badanie toksykologiczne, dojrzewanie płciowe, działanie rakotwórcze, działanie teratogenne, odwodnienie, opóźnienie rozwojowe, płodność samców, potencjał genotoksyczny, sertralina, toksyczne działanie leku, toksyczność płodowa, toksyczność po podaniu wielokrotnym, umieralność okołoporodowa, wpływ na reprodukcję - Leksykon leków
Przedkliniczne dane o bezpieczeństwie – Coronal 10 10 mg
Przedkliniczne badania bisoprololu fumaranu, substancji czynnej preparatu Coronal, potwierdzają jego korzystny profil bezpieczeństwa w zastosowaniach klinicznych. Testy farmakologiczne i toksykologiczne, zarówno po pojedynczym, jak i wielokrotnym podaniu, nie wykazały istotnych efektów toksycznych ani przeciwwskazań do stosowania u ludzi. Badania genotoksyczności i mutagenności nie potwierdziły działania szkodliwego na materiał genetyczny, a testy rakotwórczości nie wskazały na zwiększone ryzyko nowotworów. W kontekście reprodukcji, bisoprolol nie wpływa negatywnie na płodność zwierząt doświadczalnych ani na ogólny wynik rozmnażania.
- Leksykon substancji czynnych
Lorazepam – Przedkliniczne dane o bezpieczeństwie
Przedkliniczne badania bezpieczeństwa lorazepamu obejmujące toksyczność ostrą, podprzewlekłą i przewlekłą wykazały korzystny profil bezpieczeństwa tej benzodiazepiny. W badaniach toksyczności ostrej po podaniu doustnym nie stwierdzono podwyższonego ryzyka toksyczności. Długoterminowe badania na szczurach (80 tygodni) i psach (12 miesięcy) nie wykazały istotnych zmian histopatologicznych, okulistycznych ani hematologicznych, nawet przy wysokich dawkach. Jedynym istotnym efektem była rozszerzenie przełyku u szczurów przy dawce 6 mg/kg mc./dobę po ponad roku leczenia. Testy mutagenności na Drosophila melanogaster nie potwierdziły działania mutagennego, a badania rakotwórczości na szczurach i myszach, w tym 18-miesięczne, nie wykazały potencjału kancerogennego lorazepamu.
analiza hematologiczna, badanie histopatologiczne, badanie preimplantacyjne, benzodiazepina, Drosophila melanogaster, działanie mutagenne, działanie rakotwórcze, lorazepam, potencjał rakotwórczy, rozszerzenie przełyku, toksyczność ostra, toksyczność przewlekła, toksyczność reprodukcyjna, właściwość teratogenna, zaburzenie płodności, zaburzenie reprodukcji, zaburzenie zachowania, zatrucie - Leksykon leków
Przedkliniczne dane o bezpieczeństwie – Uronezyr 5 mg
Przedkliniczne badania toksykologiczne finasterydu, substancji czynnej Uronezyru 5 mg, nie wykazały istotnych zagrożeń dla zdrowia ludzkiego przy stosowaniu dawek terapeutycznych. Testy genotoksyczności potwierdziły brak działania mutagennego i genotoksycznego, a badania kancerogenności nie wskazały na zwiększone ryzyko nowotworów. W badaniach na samcach szczurów zaobserwowano farmakologicznie uzasadnione zmiany w układzie rozrodczym, takie jak zmniejszenie objętości gruczołu krokowego i pęcherzyków nasiennych oraz obniżenie wskaźnika płodności, co wiąże się z hamowaniem 5α-reduktazy i redukcją konwersji testosteronu do DHT. Kliniczne implikacje tych efektów wymagają dalszych badań.
badania przedkliniczne, badania toksykologiczne, dihydrotestosteron, działanie mutagenne, działanie rakotwórcze, działanie teratogenne, ejakulat, ekspozycja układowa, feminizacja płodu, finasteryd, genotoksyczność, gruczoł krokowy, gruczoły płciowe dodatkowe, inhibitor 5α-reduktazy, konwersja testosteronu, pęcherzyki nasienne, terapia finasterydem, toksyczność reprodukcyjna, wady narządów płciowych, wskaźnik płodności - Leksykon leków
Przedkliniczne dane o bezpieczeństwie – FDGtomosil 550 MBq/ml
Przedkliniczne badania toksyczności ostrej fludeoksyglukozy (18F) w preparacie FDGtomosil wykazały wysoki margines bezpieczeństwa. W testach na psach i myszach podawano dawki odpowiednio 50- i 1000-krotnie przekraczające dawki stosowane u ludzi, nie obserwując zgonów zwierząt. Ze względu na diagnostyczny, jednorazowy charakter podawania radiofarmaceutyku, nie przeprowadzono badań toksyczności przewlekłej, mutagenności, wpływu na reprodukcję ani działania rakotwórczego. Krótki czas półtrwania izotopu fluoru-18 (109,77 minut) oraz jego rozpadowi do stabilnego tlenu-18 towarzyszy emisja promieniowania pozytonowego o maksymalnej energii 634 keV i powstawanie fotonów gamma o energii 511 keV, co ma kluczowe znaczenie dla oceny narażenia pacjenta na promieniowanie jonizujące.
anihilacja pozytonu, czas półtrwania izotopu, dawka terapeutyczna, działanie mutagenne, działanie rakotwórcze, fludeoksyglukoza 18F, fluor-18, fotony gamma, izotop tlenu-18, pozytonowa tomografia emisyjna, promieniowanie jonizujące, promieniowanie pozytonowe, radiofarmaceutyk diagnostyczny, toksyczność ostra, toksyczność przewlekła, toksyczność reprodukcyjna - Leksykon leków
Przedkliniczne dane o bezpieczeństwie – Dimethyl fumarate Teva 120 mg
Przedkliniczne badania bezpieczeństwa fumaranu dimetylu wykazały brak genotoksyczności zarówno in vitro (test Amesa, test aberracji chromosomalnych), jak i in vivo (test mikrojąderkowy u szczurów). Badania rakotwórczości na myszach i szczurach, prowadzonych do 2 lat, wykazały zwiększoną częstość raka komórek kanalikowych nerek przy dawkach 75 mg/kg mc./dobę u myszy (odpowiadającej dawce klinicznej) oraz 100 mg/kg mc./dobę u szczurów (około 2-krotność dawki klinicznej). Dodatkowo u myszy i szczurów zaobserwowano zmiany nowotworowe w przedżołądku, jednakże u ludzi brak jest odpowiednika anatomicznego tej struktury. W badaniach toksyczności narządem docelowym były nerki, gdzie obserwowano uszkodzenia nabłonka kanalików nerkowych i ich regenerację u wszystkich gatunków zwierząt, a u małp przy dawkach 2-6-krotnie wyższych niż kliniczne stwierdzono martwicę pojedynczych komórek oraz włóknienie śródmiąższowe i zanik kory nerek. W jądrach szczurów i psów odnotowano zwyrodnienie nabłonka plemnikotwórczego, przy czym u szczurów efekt ten pojawiał się przy dawkach zbliżonych do klinicznych, a u psów przy dawkach trzykrotnie wyższych (w oparciu o AUC).
aberracja chromosomalna, błona łożyskowa, brodawczak płaskonabłonkowy, demineralizacja kości, densytometria kości, działanie neurobehawioralne, działanie rakotwórcze, działanie teratogenne, fumaran dimetylu, fumaran monometylu, genotoksyczność, gruczolak jąder z komórek Leydiga, hiperkeratoza, martwica pojedynczych komórek, opóźnienie kostnienia, rak komórek kanalikowych nerek, regeneracja nabłonka kanalików nerkowych, rozrost kanalików nerkowych, rozrost komórek płaskonabłonkowych, stan zapalny, test Amesa, test mikrojąderkowy, toksyczność reprodukcyjna, toksyczność rozwojowa, włóknienie śródmiąższowe, zanik kory nerki, zwyrodnienie nabłonka plemnikotwórczego - Leksykon leków
Przedkliniczne dane o bezpieczeństwie – Vilpin 5 mg
Przedkliniczne badania bezpieczeństwa amlodypiny wykazały istotny wpływ leku na procesy rozrodcze u gryzoni, zwłaszcza przy dawkach około 50-krotnie przekraczających maksymalną zalecaną dawkę dla ludzi (10 mg, przeliczone na mg/kg masy ciała). U szczurów i myszy zaobserwowano opóźnienie porodu, wydłużenie jego czasu oraz zmniejszoną przeżywalność potomstwa. W badaniach na szczurach podawano amlodypinę do 10 mg/kg/dobę (około 8-krotnie więcej niż dawka maksymalna dla ludzi w przeliczeniu na mg/m² powierzchni ciała) bez negatywnego wpływu na płodność, jednak inne badania wykazały, że dawki terapeutyczne mogą powodować zmniejszenie stężenia hormonu folikulotropowego, testosteronu, gęstości nasienia, liczby dojrzałych spermatyd oraz komórek Sertoliego, co sugeruje potencjalne ryzyko dla męskiego układu rozrodczego przy długotrwałym stosowaniu.
amlodypina, bezylan, dawka terapeutyczna, działanie rakotwórcze, gęstość nasienia, hormon folikulotropowy, komórki Sertoliego, mutagenność, opóźnienie porodu, potencjał genotoksyczny, potencjał mutagenny, potencjał rakotwórczy, profil bezpieczeństwa, przeżywalność potomstwa, ryzyko rakotwórcze, spermatydy, testosteron, Vilpin, wydłużenie porodu - Leksykon leków
Przedkliniczne dane o bezpieczeństwie – Fluanxol 0,5 mg
Przedkliniczne badania bezpieczeństwa flupentyksolu wykazały niski poziom toksyczności ostrej oraz brak istotnych efektów toksycznych przy długotrwałym stosowaniu w dawkach terapeutycznych. W badaniach reprodukcyjnych na zwierzętach laboratoryjnych (myszy, szczury, króliki) nie stwierdzono działania teratogennego, co potwierdza brak wpływu na rozwój zarodkowo-płodowy. Zaobserwowano jednak toksyczne efekty na płód, takie jak zwiększona liczba utraconych zarodków po implantacji, wzrost liczby zarodków zaabsorbowanych oraz podwyższona częstość poronień spontanicznych, które występowały jedynie przy dawkach przekraczających zakres kliniczny i jednocześnie wywołujących toksyczność u samic.
absorpcja zarodków, badanie kliniczne, badanie płodności, dawka terapeutyczna, działanie rakotwórcze, działanie teratogenne, flupentyksol, poronienie spontaniczne, potencjał teratogenny, toksyczność matczyna, toksyczność ostra, toksyczność płodowa, toksyczność przewlekła, wpływ na rozród, zaburzenie płodności