Przedkliniczne dane o bezpieczeństwie stosowania leku

Ocena bezpieczeństwa stosowania lerkanidypiny w warunkach przedklinicznych obejmowała szereg badań farmakologicznych, toksykologicznych i reprodukcyjnych. Wyniki tych badań dostarczyły istotnych informacji na temat profilu bezpieczeństwa tego antagonisty kanałów wapniowych przed jego wprowadzeniem do praktyki klinicznej.¹

Badania farmakologiczne bezpieczeństwa

Szczegółowe badania farmakologiczne przeprowadzone na modelach zwierzęcych otrzymujących dawki wywołujące efekt przeciwnadciśnieniowy nie wykazały negatywnego wpływu lerkanidypiny na kluczowe układy fizjologiczne. W szczególności nie zaobserwowano oddziaływania na:²

• Autonomiczny układ nerwowy – brak zaburzeń kontroli odruchów naczyniowych i czynności serca
• Ośrodkowy układ nerwowy – nie odnotowano działania sedatywnego ani wpływu na funkcje poznawcze
• Układ pokarmowy – nie wpływał na motorykę przewodu pokarmowego ani wydzielanie soków trawiennych

Toksyczność po podaniu wielokrotnym

W badaniach długookresowych z zastosowaniem powtarzanych dawek lerkanidypiny u szczurów i psów zaobserwowano szereg działań, które charakteryzowały się powiązaniem z farmakologicznym działaniem leku. Efekty te były widoczne głównie przy stosowaniu wysokich dawek substancji. Zaobserwowane zmiany były typowe dla antagonistów kanałów wapniowych i wynikały bezpośrednio lub pośrednio z nasilonego działania farmakodynamicznego lerkanidypiny.³

Genotoksyczność i potencjał rakotwórczy

W kompleksowych badaniach potencjału mutagennego i genotoksycznego (testy in vitro i in vivo) nie wykazano zdolności lerkanidypiny do wywoływania mutacji genowych czy aberracji chromosomowych. Przeprowadzone długoterminowe badania kancerogenne nie dostarczyły dowodów na działanie rakotwórcze lerkanidypiny.⁴

Toksyczny wpływ na funkcje rozrodcze

Badania wpływu lerkanidypiny na rozród i rozwój potomstwa dostarczyły następujących informacji:⁵

• Płodność – lerkanidypina nie wpływała negatywnie na płodność i ogólną zdolność rozrodczą szczurów
• Teratogenność – nie stwierdzono działania teratogennego zarówno u szczurów, jak i królików⁶
• Embriotoksyczność – przy wysokich dawkach u szczurów obserwowano:
  1. Nieprawidłowości rozwoju zarodka przed zagnieżdżeniem
  2. Zaburzenia rozwojowe po zagnieżdżeniu
  3. Opóźnienie rozwoju płodu
• Wpływ na poród – wysokie dawki lerkanidypiny (12 mg/kg m.c./dobę) powodowały dystocję szyjki macicy podczas porodu u szczurów, co manifestowało się niepodatnością szyjki i trudnościami w porodzie⁷

Ograniczenia danych przedklinicznych

W dostępnych badaniach przedklinicznych nie przeprowadzono następujących analiz:⁸

• Dystrybucji lerkanidypiny i/lub jej metabolitów u ciężarnych samic
• Przenikania leku lub jego metabolitów do mleka matki
• Toksyczności poszczególnych metabolitów lerkanidypiny

Pomimo tych ograniczeń, całość danych przedklinicznych nie wskazuje na żadne szczególne zagrożenia dla ludzi przy stosowaniu lerkanidypiny w dawkach terapeutycznych.⁹