działanie rakotwórcze
Działanie rakotwórcze (kancerogenne) to zdolność substancji, czynnika fizycznego lub biologicznego do indukowania procesu nowotworowego. Substancje o takim działaniu nazywane są kancerogenami lub karcynogenami. Mogą one inicjować mutacje w DNA, promować proliferację komórek nowotworowych lub działać jako kofaktory w procesie kancerogenezy.
Mechanizm działania rakotwórczego obejmuje najczęściej uszkodzenie materiału genetycznego komórki, zaburzenia w procesach naprawy DNA, indukcję stresu oksydacyjnego, aktywację onkogenów lub inaktywację genów supresorowych nowotworów. Kancerogeny mogą działać bezpośrednio lub po metabolicznej aktywacji w organizmie.
Międzynarodowa Agencja Badań nad Rakiem (IARC) klasyfikuje substancje rakotwórcze w pięciu grupach, od udowodnionego działania rakotwórczego u ludzi (grupa 1), przez prawdopodobne (grupa 2A) i możliwe (grupa 2B), do niesklasyfikowanych pod względem rakotwórczości (grupa 3) oraz prawdopodobnie nierakotwórczych (grupa 4). Do znanych kancerogenów należą m.in. azbest, niektóre wirusy (np. HPV), promieniowanie jonizujące, aflatoksyny czy związki zawarte w dymie tytoniowym.
Powiązane wpisy
- Leksykon leków
Przedkliniczne dane o bezpieczeństwie – Fervex ExtraTabs 500 mg + 4 mg
Produkt leczniczy Fervex ExtraTabs zawiera 500 mg paracetamolu oraz 4 mg chlorofenaminy maleinianu. Dostępne dane przedkliniczne dotyczące bezpieczeństwa stosowania tego preparatu są ograniczone i koncentrują się głównie na paracetamolu. Brakuje współczesnych badań oceniających toksyczność reprodukcyjną i rozwojową paracetamolu według aktualnych standardów, co oznacza brak szczegółowych informacji dotyczących wpływu na płodność, rozwój embrionalno-płodowy oraz rozwój pourodzeniowy. Ponadto, charakterystyka produktu nie zawiera danych przedklinicznych dotyczących chlorofenaminy maleinianu, w tym badań toksyczności ostrej i przewlekłej, genotoksyczności, potencjalnego działania rakotwórczego oraz wpływu na rozród i rozwój.
badanie interakcji, badanie konwencjonalne, badanie przedkliniczne, badanie przedkliniczne bezpieczeństwa, badanie toksykologiczne, chlorofenamina maleinian, dane przedkliniczne, doświadczenie kliniczne, działanie rakotwórcze, Fervex ExtraTabs, genotoksyczność, ocena ryzyka, paracetamol, profil bezpieczeństwa, rozwój embrionalno-płodowy, rozwój pourodzeniowy, toksyczność ostra i przewlekła, toksyczność reprodukcyjna, toksyczny wpływ na rozród, wpływ na płodność - Leksykon leków
Przedkliniczne dane o bezpieczeństwie – Nonpres 50 mg
Przedkliniczne badania eplerenonu, substancji czynnej preparatu Nonpres, wykazały brak istotnych zagrożeń dla bezpieczeństwa stosowania w dawkach terapeutycznych. Ocena farmakologii bezpieczeństwa nie ujawniła negatywnego wpływu na układ sercowo-naczyniowy, oddechowy ani ośrodkowy układ nerwowy. Testy genotoksyczności in vitro i in vivo nie wykazały mutagenności ani uszkodzeń DNA, a długoterminowe badania rakotwórczości na modelach zwierzęcych nie potwierdziły zwiększonego ryzyka nowotworów. Ponadto, badania toksyczności reprodukcyjnej nie wykazały istotnych zagrożeń dla płodności, rozwoju zarodka, płodu ani rozwoju pourodzeniowego.
aberracja chromosomowa, badanie genotoksyczności, badanie przedkliniczne, badanie rakotwórczości, działanie rakotwórcze, eplerenon, farmakologia bezpieczeństwa, genotoksyczność, mutacja genowa, ośrodkowy układ nerwowy, rozwój nowotworu, rozwój pourodzeniowy, rozwój zarodkowo-płodowy, toksyczność po podaniu wielokrotnym, toksyczny wpływ na reprodukcję, układ sercowo-naczyniowy, uszkodzenie DNA, wpływ na reprodukcję, zanik gruczołu krokowego - Leksykon leków
Przedkliniczne dane o bezpieczeństwie – Sumatriptan Medical Valley 50 mg
Sumatryptan przeszedł szerokie badania przedkliniczne, które nie wykazały działania teratogennego, rakotwórczego ani genotoksycznego, co potwierdza jego korzystny profil bezpieczeństwa. W badaniach na modelach zwierzęcych, w tym na szczurach i królikach, nie stwierdzono istotnych wad rozwojowych płodów ani uszkodzeń materiału genetycznego. Szczególnie istotne jest to, że sumatryptan nie indukuje wad wrodzonych, co jest kluczowe dla bezpieczeństwa stosowania u kobiet w wieku rozrodczym.
badanie przedkliniczne, dawka terapeutyczna, działanie genotoksyczne, działanie rakotwórcze, działanie teratogenne, inseminacja, margines bezpieczeństwa, płodność, proces nowotworowy, profil bezpieczeństwa, rozwój płodu, śmiertelność płodów, sumatryptan, uszkodzenie materiału genetycznego, wady wrodzone - Leksykon leków
Przedkliniczne dane o bezpieczeństwie – Valarox 160 mg + 20 mg
Produkt leczniczy Valarox, zawierający walsartan i rozuwastatynę, został poddany szerokim badaniom przedklinicznym obejmującym farmakologię bezpieczeństwa, toksyczność po podaniu wielokrotnym, genotoksyczność oraz potencjalne działanie rakotwórcze. Walsartan w dawkach toksycznych dla matki u szczurów (600 mg/kg mc./dobę, około 18-krotnie wyższych niż maksymalna dawka u ludzi 320 mg/dobę) powodował u potomstwa obniżoną przeżywalność, mniejszy przyrost masy ciała oraz opóźnienie rozwoju. Wysokie dawki walsartanu (200-600 mg/kg mc./dobę) u szczurów wywoływały zmniejszenie parametrów czerwonokrwinkowych (liczba erytrocytów, hemoglobina, hematokryt) oraz zmiany hemodynamiczne nerek, w tym wzrost stężenia mocznika i rozrost kanalików nerkowych. U małp szerokonosych obserwowano podobne, lecz cięższe nefropatie z podwyższonym stężeniem mocznika i kreatyniny. Szczególnie istotne jest trwałe, nieodwracalne uszkodzenie nerek u młodych szczurów poddanych dawce 1 mg/kg mc./dobę walsartanu (10-35% maksymalnej dawki dla dzieci), co może mieć znaczenie kliniczne dla dzieci poniżej 1 roku życia, ze względu na proces dojrzewania nerek trwający u ludzi do pierwszego roku życia.
antagonista receptora angiotensyny II, bazofilia, dawka terapeutyczna, dojrzewanie nerek, działanie rakotwórcze, ekspozycja ogólnoustrojowa, erytrocyty, farmakologia bezpieczeństwa, genotoksyczność, hematokryt, hemodynamika nerek, hemoglobina, inhibitor konwertazy angiotensyny, kanał potasowy hERG, kanaliki nerkowe, kreatynina, mocznik we krwi, nefropatia, parametry czerwonokrwinkowe, pęcherzyk żółciowy, rozuwastatyna, toksyczność jąder, toksyczność po podaniu wielokrotnym, toksyczność reprodukcyjna, układ krwiotwórczy, uszkodzenie nerek, walsartan, zmiany histopatologiczne wątroby - Leksykon leków
Przedkliniczne dane o bezpieczeństwie – Presartan H 100 mg + 25 mg
Dane przedkliniczne dotyczące bezpieczeństwa leku Presartan H, zawierającego 100 mg losartanu potasowego oraz 25 mg hydrochlorotiazydu, wskazują na brak istotnego ryzyka toksycznego przy stosowaniu zgodnym z zaleceniami. Badania toksyczności przewlekłej, prowadzone na szczurach i psach przez okres do 6 miesięcy, wykazały zmiany hematologiczne, takie jak obniżenie liczby erytrocytów, stężenia hemoglobiny i hematokrytu, oraz wzrost stężenia azotu mocznikowego w surowicy. Zaobserwowano również zmniejszenie masy serca bez zmian histologicznych. W obrębie przewodu pokarmowego stwierdzono uszkodzenia błony śluzowej, owrzodzenia, nadżerki i krwotoki, głównie związane z komponentem losartanowym.
azot mocznikowy, działanie rakotwórcze, działanie teratogenne, erytrocyt, genotoksyczność, hematokryt, hemoglobina, hydrochlorotiazyd, krwotok, losartan potasowy, nadliczbowe żebra, nadżerka, nefrotoksyczność, obumarcie płodu, owrzodzenie, parametry czerwonokrwinkowe, toksyczność płodowa, toksyczność przewlekła, toksyczność reprodukcyjna, uszkodzenie błony śluzowej - Leksykon leków
Przedkliniczne dane o bezpieczeństwie – Divascan 2,5 mg
Badania przedkliniczne iprazochromu wykazały niski profil toksyczności ostrej, z dawką jednorazową do 10 g/kg masy ciała, która nie wywołała objawów toksycznych u myszy, szczurów i psów. Wyjątek stanowiły króliki, u których obserwowano zgony po tej samej dawce, zwłaszcza po powtórnym podaniu. Efekty toksyczne pojawiały się jedynie przy dawkach co najmniej stukrotnie przekraczających dawki terapeutyczne, co podkreśla wysoki stopień bezpieczeństwa substancji. Badania mutagenności in vivo, przeprowadzone na różnych szczepach bakterii i komórkach nowotworowych, nie wykazały działania mutagennego, co wykluczyło konieczność dalszych testów onkogennych i rakotwórczych.
badanie przedkliniczne, dawka terapeutyczna, działanie embriotoksyczne, działanie onkogenne, działanie rakotwórcze, efekt toksyczny, iprazochrom, model zwierzęcy, podanie jednorazowe, podanie wielokrotne, potencjał mutagenny, profil bezpieczeństwa, toksyczność ostra, toksyczność reprodukcyjna, wpływ na płodność - Leksykon substancji czynnych
Wyciąg z liści zielonej herbaty – Przedkliniczne dane o bezpieczeństwie
Przedkliniczne badania bezpieczeństwa wyciągu z liści zielonej herbaty (Camellia sinensis), głównego składnika aktywnego produktu leczniczego Veregen (100 mg/g i 150 mg/g), nie wykazały istotnych zagrożeń farmakologicznych, genotoksycznych ani rakotwórczych dla człowieka. W badaniach toksyczności po podaniu wielokrotnym produktu Veregen 150 mg/g nie zaobserwowano działań systemowych poza miejscowymi reakcjami zapalnymi skóry, takimi jak rumień i obrzęk, które ulegały adaptacji podczas kontynuacji terapii. Podanie dopochwowe produktu 150 mg/g wywoływało ciężkie, przejściowe reakcje zapalne, a badania na zwierzętach wskazały na potencjalne działanie uczulające. Wpływ na płodność i rozwój zarodkowo-płodowy był nieistotny przy podaniu na skórę i dopochwowym u szczurów oraz podskórnym u królików, choć podskórne podanie u królików powodowało toksyczne efekty u matki i zmiany rozwojowe u płodów, bez dowodów na teratogenność.
bezpieczeństwo farmakologiczne, dane toksykokinetyczne, działanie rakotwórcze, działanie teratogenne, działanie uczulające na skórę, galusan epigallokatechiny, genotoksyczność, obrzęk, opóźnione kostnienie, ośrodkowy układ nerwowy, podrażnienie skóry, przetwór roślinny, reakcja zapalna, rozwój przed- i pourodzeniowy, rozwój zarodkowo-płodowy, rumień, splot naczyniówkowy, toksyczność po podaniu wielokrotnym, toksyczność produktu, wodogłowie, wyciąg z liści zielonej herbaty - Leksykon leków
Przedkliniczne dane o bezpieczeństwie – Heviran 200 mg
Przedkliniczne badania bezpieczeństwa acyklowiru, substancji czynnej leku Heviran, wykazały brak istotnego potencjału mutagennego i rakotwórczego. Testy in vitro i in vivo nie wskazały na ryzyko genotoksyczności, a długoterminowe badania na szczurach i myszach nie potwierdziły działania onkogennego. W zakresie wpływu na płodność, acyklowir podawany w dawkach znacznie przekraczających terapeutyczne u ludzi wykazywał odwracalne zaburzenia spermatogenezy u psów i szczurów, natomiast badania międzypokoleniowe na myszach nie wykazały negatywnego wpływu na płodność przy doustnym podawaniu leku.
- Leksykon leków
Wpływ na płodność, ciążę i laktację – Mitomycin Accord 10 mg
Mitomycyna Accord wykazuje silne działanie genotoksyczne, mutagenne, teratogenne oraz rakotwórcze, co ma istotne implikacje dla płodności oraz przebiegu ciąży i karmienia piersią. Brak danych klinicznych dotyczących stosowania leku u kobiet ciężarnych, jednak badania na modelach zwierzęcych potwierdzają negatywny wpływ na rozwój zarodka, co stanowi bezwzględne przeciwwskazanie do stosowania mitomycyny w ciąży. W wyjątkowych sytuacjach, gdy leczenie jest niezbędne ze względu na zagrożenie życia, konieczna jest szczegółowa konsultacja oraz pełna informacja dla pacjentki o ryzyku dla płodu. Mitomycyna przenika do mleka kobiecego, dlatego karmienie piersią podczas terapii jest przeciwwskazane i wymaga przerwania karmienia przed rozpoczęciem leczenia.
abstynencja seksualna, chemioterapia, działanie genotoksyczne, działanie mutagenne, działanie rakotwórcze, działanie teratogenne, genotoksyczność, kriokonserwacja, kriokonserwacja nasienia, lek przeciwnowotworowy, mitomycyna, mutagenność, nieodwracalna niepłodność, przenikanie do mleka kobiecego, rakotwórczość, teratogenność, zaburzenia płodności - Leksykon substancji czynnych
Apomorfina – Przedkliniczne dane o bezpieczeństwie
Przedkliniczne badania bezpieczeństwa apomorfiny, stosowanej m.in. w preparacie Dacepton (apomorfiny chlorowodorek półwodny, roztwór do infuzji), obejmują analizy toksykologiczne, genotoksyczne oraz reprodukcyjne. W badaniach toksyczności po wielokrotnym podskórnym podaniu nie wykazano zagrożeń wykraczających poza znane informacje z charakterystyki produktu. Badania genotoksyczności in vitro wskazały na potencjalne działanie mutagenne i klastogenne, związane z produktami utleniania apomorfiny, natomiast sama apomorfina bez utleniania nie wykazywała takiego potencjału. W badaniach reprodukcyjnych na szczurach nie stwierdzono działania teratogennego, jednak dawki toksyczne u samic powodowały zaburzenia behawioralne i utratę opieki macierzyńskiej, a u noworodków – niewydolność oddechową.
apomorfina, Apomorphinum hydrochloricum, badanie genotoksyczne, badanie rakotwórcze, badanie reprodukcyjne, badanie toksykologiczne, dawka toksyczna, działanie mutagenne, działanie rakotwórcze, działanie teratogenne, genotoksyczność, niewydolność oddechowa, potencjał genotoksyczny, rozcieńczenie homeopatyczne, roztwór do infuzji, toksyczność, właściwość kancerogenna - Leksykon leków
Przedkliniczne dane o bezpieczeństwie – Ramizek Plus 10 mg + 5 mg
Preparat Ramizek Plus, zawierający bisoprolol fumaran oraz ramipryl, przeszedł szerokie badania przedkliniczne potwierdzające jego bezpieczeństwo. Bisoprolol nie wykazał działania teratogennego ani negatywnego wpływu na płodność, jednak w dużych dawkach u gryzoni obserwowano toksyczne efekty na ciężarne samice (zmniejszone przyjmowanie pokarmu, redukcja masy ciała) oraz na zarodek/płód (zwiększona resorpcja, obniżona masa urodzeniowa, opóźniony rozwój fizyczny). Ramipryl nie wykazywał ostrej toksyczności u gryzoni i psów, a dawki tolerowane bez szkodliwego działania wynosiły odpowiednio: szczury 2 mg/kg/dobę, psy 2,5 mg/kg/dobę, małpy 8 mg/kg/dobę. Zaobserwowano jednak nieodwracalne uszkodzenia nerek u bardzo młodych szczurów po pojedynczej dawce ramiprylu oraz nefrotoksyczność u potomstwa przy dawkach ≥50 mg/kg/dobę podawanych samicom w ciąży i laktacji.
aparat przykłębuszkowy, badanie mutagenności, beta-adrenolityk, bezpieczeństwo farmakologiczne, bisoprolol fumaran, działanie nefrotoksyczne, działanie rakotwórcze, działanie teratogenne, genotoksyczność, obraz krwi, ostra toksyczność, poszerzenie miedniczek nerkowych, ramipryl, resorpcja płodu, stężenie elektrolitów, toksyczność po podaniu wielokrotnym, toksyczny wpływ na rozmnażanie, uszkodzenie nerek, właściwość genotoksyczna, właściwość mutagenna - Leksykon leków
Przedkliniczne dane o bezpieczeństwie – Ketoflix 50 mg
Badania toksyczności ostrej ketoprofenu z lizyną wykazały, że LD50 różni się w zależności od gatunku i drogi podania: dla szczurów po podaniu doustnym wynosi 102 mg/kg, a dla myszy 444 mg/kg; po podaniu dootrzewnowym wartości te wynoszą odpowiednio 104 mg/kg i 610 mg/kg. Te dawki stanowią 30-120-krotność dawek terapeutycznych stosowanych w celu uzyskania efektu przeciwzapalnego i przeciwbólowego. W badaniach toksyczności przewlekłej nie zaobserwowano istotnych działań toksycznych przy stosowaniu dawek terapeutycznych u szczurów, psów i małp. Działania niepożądane, głównie dotyczące przewodu pokarmowego i nerek, pojawiały się jedynie przy dawkach wielokrotnie przekraczających zalecane, co jest zgodne z profilem toksyczności innych niesteroidowych leków przeciwzapalnych (NLPZ).
charakterystyka produktu leczniczego, działanie mutagenne, działanie przeciwzapalne i przeciwbólowe, działanie rakotwórcze, działanie teratogenne, działanie toksyczne, farmakologia bezpieczeństwa, ketoprofen z lizyną, LD50, mutacja DNA, niesteroidowy lek przeciwzapalny, podanie domięśniowe, podanie doodbytnicze, podanie dootrzewnowe, podanie doustne, potencjał genotoksyczny, potencjał karcynogenny, toksyczność ostra, toksyczność przewlekła, toksyczność reprodukcyjna, tolerancja miejscowa - Leksykon substancji czynnych
Magnez – Przedkliniczne dane o bezpieczeństwie
Magnez, będący kofaktorem ponad 300 enzymów, wykazuje wysoki profil bezpieczeństwa w różnych postaciach farmaceutycznych, w tym wodoroasparaginianu. Badania przedkliniczne na zwierzętach wykazały brak działań niepożądanych przy dawkach do 0,1 g/kg mc. zarówno w podaniu jednorazowym, jak i długotrwałym (6 miesięcy). Wartości LD50 dla asparaginianu potasowo-magnezowego wynoszą 1200 mg/kg (dożylnie u ssaków), a dla myszy i szczurów po podaniu doustnym przekraczają 10 000 mg/kg i 10 g/kg odpowiednio. Nie stwierdzono działania mutagennego, teratogennego ani rakotwórczego, nawet przy dawkach 10-100-krotnie wyższych niż terapeutyczne. Hipermagnezemia do 1,5 mmol/l (36,4 mg/l) jest klinicznie bezobjawowa, natomiast stężenia powyżej 7,5 mmol/l prowadzą do zaburzeń przewodnictwa przedsionkowo-komorowego i ryzyka zatrzymania akcji serca.
asparaginian magnezu, asparaginian potasowo-magnezowy, asparaginian potasu, działanie embriotoksyczne, działanie mutagenne i teratogenne, działanie rakotwórcze, hipermagnezemia, neurotoksyczność obwodowa, pierwiastek śladowy, pikosiarczan sodu, profil bezpieczeństwa, rozwój prenatalny, tlenek magnezu, toksyczność ostra, witamina B6, wodoroasparaginian, zaburzenie przewodnictwa przedsionkowo-komorowego, zatrzymanie czynności serca, związek mineralny - Leksykon leków
Przedkliniczne dane o bezpieczeństwie – Lekoklar 250 mg/5 ml
Badania przedkliniczne klarytromycyny (Lekoklar) wykazały toksyczność zależną od dawki i czasu ekspozycji, z wątrobą jako głównym narządem docelowym uszkodzeń, obserwowanych u różnych gatunków zwierząt po dawkach sięgających 300 mg/kg mc./dobę, znacznie przekraczających dawki terapeutyczne u ludzi. Oprócz wątroby, toksyczność dotyczyła także żołądka, grasicy, tkanek limfoidalnych i nerek. U psów zaobserwowano specyficzne działania niepożądane, takie jak zapalenie spojówek i łzawienie przy dawkach zbliżonych do terapeutycznych, a także zmętnienie i obrzęk rogówki przy dawce 400 mg/kg mc./dobę. Badania genotoksyczności in vitro i in vivo nie wykazały działania mutagennego, co potwierdza bezpieczeństwo genetyczne leku. W okresie rozrodczym klarytromycyna zwiększała częstość samoistnych poronień u królików i małp przy dawkach odpowiednio dwukrotnie i dziesięciokrotnie wyższych niż kliniczne, przy jednoczesnej toksyczności dla matek. W badaniach na szczurach i myszach odnotowano wady rozwojowe, takie jak wrodzone wady sercowo-naczyniowe i rozszczep podniebienia, przy bardzo wysokich dawkach (150 mg/kg mc./dobę u szczurów, 70-krotność dawki klinicznej u myszy).
antybiotyk, badanie przedkliniczne, badanie toksykologiczne, dawka śmiertelna medialna, działanie embriotoksyczne, działanie genotoksyczne, działanie nefrotoksyczne, działanie rakotwórcze, działanie teratogenne, erytrocyty, leukocyty, obrzęk rogówki, płytki krwi, rozszczep podniebienia, samoistne poronienie, wada układu sercowo-naczyniowego, zapalenie spojówek, zmętnienie rogówki - Leksykon leków
Przedkliniczne dane o bezpieczeństwie – Uronorm 5 mg
Przeprowadzone badania przedkliniczne bursztynianu solifenacyny, substancji czynnej leku Uronorm, nie wykazały istotnych zagrożeń dla kluczowych układów organizmu człowieka, takich jak układ sercowo-naczyniowy, ośrodkowy układ nerwowy czy układ oddechowy. Wielokrotne podawanie substancji w różnych dawkach nie ujawniło toksyczności ani negatywnych zmian biochemicznych, hematologicznych czy histopatologicznych. Testy genotoksyczności i kancerogenności, przeprowadzone zarówno in vitro, jak i in vivo, nie potwierdziły mutagennego ani rakotwórczego działania solifenacyny. Ponadto, badania dotyczące wpływu na rozrodczość i rozwój zarodkowo-płodowy nie wykazały istotnych zagrożeń dla płodności i rozwoju prenatalnego oraz postnatalnego.
badanie farmakokinetyczne, badanie farmakologiczne bezpieczeństwa, badanie genotoksyczności, badanie prenatalne i pourodzeniowe, badanie przedkliniczne, bursztynian solifenacyny, dane przedkliniczne, działanie rakotwórcze, ekspozycja ogólnoustrojowa, ekspozycja w osoczu, ośrodkowy układ nerwowy, parametr biochemiczny, parametr hematologiczny, potencjał kancerogenny, potencjał mutagenny, rozwój postnatalny, rozwój prenatalny, rozwój zarodkowo-płodowy, śmiertelność, toksyczność po podaniu wielokrotnym, układ oddechowy, układ sercowo-naczyniowy, wpływ na rozrodczość, zmiana histopatologiczna - Leksykon substancji czynnych
Ryfaksymina – Przedkliniczne dane o bezpieczeństwie
Ryfaksymina, stosowana w preparatach Tixteller (550 mg), Xifaxan (100 mg/5 ml, 200 mg) oraz Xifaxan 400 mg (400 mg), wykazuje korzystny profil bezpieczeństwa potwierdzony w licznych badaniach przedklinicznych. Badania farmakologiczne i toksykologiczne, w tym ocena toksyczności po podaniu wielokrotnym, nie wykazały istotnych zagrożeń dla zdrowia człowieka. Ponadto, ryfaksymina nie wykazuje potencjału genotoksycznego ani rakotwórczego, co potwierdza jej bezpieczeństwo farmakologiczne. Wyniki te są spójne dla wszystkich form leku, zarówno tabletek powlekanych, jak i granulatu do sporządzania zawiesiny doustnej.
badanie farmakologiczne bezpieczeństwa, badanie przedkliniczne, działanie kancerogenne, działanie rakotwórcze, encefalopatia wątrobowa, genotoksyczność, kostnienie, profil bezpieczeństwa, rozwój zarodkowo-płodowy, ryfaksymina, substancja czynna, tabletka powlekana, toksyczność po podaniu wielokrotnym, uszkodzenie genetyczne, zawiesina doustna, zmiana szkieletowa - Leksykon leków
Przedkliniczne dane o bezpieczeństwie – Diclac 150 Duo 150 mg
Przedkliniczne badania bezpieczeństwa diklofenaku sodowego, substancji czynnej leku Diclac 150 Duo (150 mg w tabletce o zmodyfikowanym uwalnianiu: 25 mg szybko uwalnianej i 125 mg wolno uwalnianej), nie wykazały istotnych zagrożeń toksycznych dla człowieka. Badania farmakologiczne, toksyczności po podaniu wielokrotnym, genotoksyczności oraz potencjalnego działania rakotwórczego potwierdziły brak specyficznych efektów niepożądanych. W badaniach reprodukcyjnych na zwierzętach (myszy, szczury, króliki) nie stwierdzono działania teratogennego, a jedynie minimalne efekty na płód przy dawkach toksycznych dla matki, bez zaburzeń rozwoju przed-, okołoporodowego i poporodowego potomstwa.
badanie toksykologiczne, diklofenak sodowy, dystocja, działanie farmakologiczne, działanie rakotwórcze, działanie teratogenne, efekt toksyczny, genotoksyczność, hamowanie owulacji, implantacja zarodka, inhibitor syntezy, niesteroidowy lek przeciwzapalny, NLPZ, prostaglandyna, przewód tętniczy, tabletka o zmodyfikowanym uwalnianiu, toksyczność, tworzenie łożyska, zahamowanie wzrostu wewnątrzmacicznego, zmodyfikowane uwalnianie - Leksykon leków
Przedkliniczne dane o bezpieczeństwie – Bisocard 1,25 mg
Przedkliniczne badania bezpieczeństwa bisoprololu fumaranu, substancji czynnej leku Bisocard dostępnego w dawkach 1,25 mg, 3,75 mg i 7,5 mg, wykazały typowy dla beta-adrenolityków profil farmakologiczny bez nieoczekiwanych działań niepożądanych. Wielokrotne podawanie bisoprololu nie ujawniło specyficznych efektów toksycznych, co sugeruje dobrą tolerancję leku przy długotrwałym stosowaniu. Badania genotoksyczności i karcynogenności nie wykazały mutagennego ani rakotwórczego potencjału bisoprololu, potwierdzając jego bezpieczeństwo w kontekście ryzyka nowotworowego.
badanie farmakologiczne, badanie genotoksyczności, badanie przedkliniczne, badanie toksyczności, badanie toksykologiczne, beta-adrenolityk, Bisocard, bisoprolol fumaran, charakterystyka produktu leczniczego, działanie karcynogenne, działanie rakotwórcze, działanie teratogenne, lek beta-adrenolityczny, potencjał mutagenny, produkt leczniczy, profil farmakologiczny, resorpcja zarodka, tabletka powlekana, toksyczność rozwojowa - Leksykon substancji czynnych
Klemastyna – Przedkliniczne dane o bezpieczeństwie
Klemastyna, będąca lekiem przeciwhistaminowym pierwszej generacji, została poddana szerokim badaniom przedklinicznym oceniającym jej bezpieczeństwo, w tym potencjał rakotwórczy, mutagenny oraz wpływ na rozrodczość i rozwój płodu. Długoterminowe badania na szczurach i myszach wykazały brak działania rakotwórczego przy podawaniu fumaran klemastyny w dawkach odpowiednio 84 mg/kg m.c. (500-krotność dawki ludzkiej) oraz 206 mg/kg m.c. (1300-krotność dawki ludzkiej). Badania teratogenności na szczurach i królikach, przy dawkach 312x i 188x większych niż u ludzi, nie wykazały działania teratogennego. W zakresie wpływu na płodność, obserwowano obniżenie zdolności kojarzenia u samców szczurów przy dawce 312x, natomiast dawka 156x nie wykazała negatywnego wpływu na płodność. Brak jest natomiast danych dotyczących mutagenności, choć brak działania rakotwórczego i wieloletnie doświadczenie kliniczne sugerują niskie ryzyko mutagenne.
badanie przedkliniczne, Clemastinum, działanie mutagenne, działanie rakotwórcze, działanie teratogenne, fumaran klemastyny, klemastyna, lek przeciwhistaminowy pierwszej generacji, materiał genetyczny, potencjał teratogenny, profil bezpieczeństwa, rozwój płodu, substancja czynna, wpływ na płodność, wpływ na rozrodczość, zaburzenia płodności - Leksykon leków
Przedkliniczne dane o bezpieczeństwie – Fixapost (50 mcg + 5 mg)/ml
Przedkliniczne badania bezpieczeństwa produktu leczniczego Fixapost, zawierającego 50 μg/ml latanoprostu i 5 mg/ml tymololu maleinianu, wykazały brak toksyczności miejscowej i ogólnoustrojowej przy podawaniu dwukrotnym dziennie przez 28 dni u królików. Latanoprost nie wpływał negatywnie na gojenie rogówki, natomiast tymolol hamował ten proces przy dawkowaniu częstszym niż raz na dobę. W badaniach reprodukcyjnych latanoprost nie wykazywał wpływu na płodność szczurów ani działania teratogennego u szczurów i królików, choć przy dożylnych dawkach ≥5 μg/kg mc./dobę u królików stwierdzono toksyczność embrionalną. Tymolol nie wpływał na płodność i nie wykazywał działania teratogennego u myszy, szczurów i królików.
badanie farmakologiczne, badanie genotoksyczne, dawka lecznicza, działanie rakotwórcze, działanie teratogenne, gojenie rogówki, latanoprost, latanoprost i tymolol, płodność, potencjał rakotwórczy, reprodukcja i rozwój, substancje czynne, toksyczność embrionalna, toksyczność miejscowa, toksyczność oczna, toksyczność ogólnoustrojowa, tymolol - Leksykon leków
Przedkliniczne dane o bezpieczeństwie – Sunitinib Krka 50 mg
Przedkliniczne badania sunitynibu wykazały wielonarządową toksyczność obejmującą przewód pokarmowy, nadnercza, układ limfatyczny, trzustkę, ślinianki, stawy oraz układ rozrodczy, przy klinicznie istotnych stężeniach leku w osoczu zwierząt. Zmiany takie jak zanik błony śluzowej macicy czy zgrubienie płytki wzrostowej kości są prawdopodobnie związane z mechanizmem działania farmakologicznego sunitynibu i w większości odwracalne w ciągu 2-6 tygodni po zakończeniu terapii. Potencjał genotoksyczny leku oceniono jako nieistotny w testach mutagenności i klastogenności in vitro i in vivo, choć stwierdzono poliploidię w ludzkich limfocytach in vitro. W badaniach rakotwórczości u myszy transgenicznych rasH2 i szczurów obserwowano wzrost częstości nowotworów, takich jak rak gruczołów Brunnera, rak żołądka i dwunastnicy oraz guzy chromochłonne nadnerczy, przy ekspozycjach ≥ 7-krotnie przekraczających AUC u ludzi, jednak ich znaczenie kliniczne pozostaje niejasne.
aberracja chromosomalna, atrezja pęcherzyków, badanie toksyczności, dysplazja chrząstki, działanie genotoksyczne, działanie klastogenne, działanie rakotwórcze, działanie teratogenne, frakcja wyrzutowa lewej komory, guz chromochłonny, krwotok z przewodu pokarmowego, LVEF, mysz transgeniczna, nadnercze, nudności i biegunka, opóźnienie kostnienia, organogeneza, pęcherzyk jajnikowy, płytka wzrostu, poliploidia, potencjał genotoksyczny, potencjał rakotwórczy, profil toksyczności, przekrwienie kory nadnerczy, przerost gronek ślinianek, przerost przysadki, przewód pokarmowy, rak gruczołów Brunnera, resorpcja, rozrost mezangium, rozszczep podniebienia, rozszczep wargi, ślinianka, śmiertelność zarodkowa, śródbłoniak krwionośny, staw, sunitynib, szpik kostny, toksyczność reprodukcyjna, trzustka zewnątrzwydzielnicza, układ krwiotwórczy, wada rozwojowa szkieletu, węzeł chłonny, wydłużenie QTc, zanik macicy, zanik tkanki limfoidalnej, zwyrodnienie ciałka żółtego - Leksykon leków
Przedkliniczne dane o bezpieczeństwie – VinpoHasco 5 mg
Przedkliniczne badania toksykologiczne winpocetyny, substancji czynnej preparatu VinpoHasco, wykazały, że dawka śmiertelna 50% (LD50) po podaniu doustnym u szczurów wynosi 503 mg/kg masy ciała, co wskazuje na niską toksyczność ostrą w porównaniu z dawkami terapeutycznymi stosowanymi u ludzi. Badania toksyczności podostrej (4 tygodnie) i przewlekłej (6 miesięcy) przy dawkach 25-100 mg/kg masy ciała nie wykazały istotnych działań niepożądanych, co potwierdza korzystny profil bezpieczeństwa przy długotrwałym stosowaniu. Ponadto, testy teratogenności na szczurach i królikach nie wykazały negatywnego wpływu na rozwój płodu, co sugeruje brak działania teratogennego winpocetyny w warunkach eksperymentalnych.
bezpieczeństwo farmakologiczne, dane przedkliniczne, dawka śmiertelna, dawka terapeutyczna, droga doustna, działanie rakotwórcze, działanie teratogenne, ekspozycja na lek, LD50, podanie doustne, potencjał genotoksyczny, potencjał rakotwórczy, potencjał teratogenny, profil bezpieczeństwa, profil toksykologiczny, toksyczność ostra, toksyczność podostra, toksyczność przewlekła, winpocetyna - Leksykon leków
Dawkowanie i sposób podawania – Cymevene 500 mg
Cymevene (gancyklowir) jest wskazany do leczenia i profilaktyki zakażeń wirusem cytomegalii (CMV), z dawkowaniem dostosowanym do wieku pacjenta, wskazania klinicznego oraz funkcji nerek. U dorosłych i młodzieży ≥12 lat z prawidłową czynnością nerek dawka początkowa wynosi 5 mg/kg mc. podawane dożylnie co 12 godzin przez 14-21 dni (lub 7-14 dni w zależności od wskazania), a leczenie podtrzymujące to 5 mg/kg mc. raz na dobę przez 7 dni w tygodniu lub 6 mg/kg mc. raz na dobę przez 5 dni w tygodniu. Dla dzieci <12 lat brak jest jednoznacznych zaleceń dawkowania, natomiast u dzieci i młodzieży do 16 lat dawka jest obliczana na podstawie powierzchni ciała (BSA) i klirensu kreatyniny (CrCl) wg wzorów Mostellera i Schwartza, z uwzględnieniem korekty CrCl do maksymalnie 150 ml/min/1,73 m². U pacjentów z zaburzeniami czynności nerek dawka gancyklowiru jest modyfikowana zgodnie z wartościami CrCl, np. dla CrCl 25-49 ml/min dawka początkowa wynosi 2,5 mg/kg mc. na dobę, a dawka podtrzymująca 1,25 mg/kg mc. na dobę.
działanie rakotwórcze, działanie teratogenne, gancyklowir, gancyklowir sodowy, infuzja dożylna, klirens kreatyniny, kreatynina w surowicy, leczenie wyprzedzające, leukopenia, małopłytkowość, neutropenia, niedokrwistość, pancytopenia, powierzchnia ciała, profilaktyka uniwersalna, progresja choroby, rekonstytucja, toksyczność leku, wirus cytomegalii, wstrzyknięcie domięśniowe, wstrzyknięcie podskórne, zaburzenia czynności nerek, zaburzenia czynności wątroby - Leksykon leków
Przedkliniczne dane o bezpieczeństwie – Bisocard 5 mg
Przedkliniczne badania bezpieczeństwa bisoprololu fumaranu, substancji czynnej leku Bisocard, wykazały brak istotnych zagrożeń dla pacjentów przy stosowaniu zgodnym z zaleceniami. Ocena farmakologiczna potwierdziła typowy dla beta-adrenolityków profil działania, bez nieoczekiwanych efektów ubocznych na układ sercowo-naczyniowy, ośrodkowy układ nerwowy oraz układ oddechowy. Badania toksyczności po podaniu wielokrotnym nie ujawniły dodatkowych efektów toksycznych poza znanymi działaniami farmakodynamicznymi. Testy genotoksyczności i mutagenności dały wyniki negatywne, a długoterminowe badania nie wykazały potencjału rakotwórczego, co potwierdza akceptowalny profil bezpieczeństwa bisoprololu pod względem genetycznym i onkogennym.
badanie genotoksyczności, beta-adrenolityk, bisoprolol fumaran, działanie farmakodynamiczne, działanie rakotwórcze, działanie teratogenne, klastogenność, mutagenność, ośrodkowy układ nerwowy, potencjał onkogenny, receptor beta-adrenergiczny, resorpcja płodu, rozwój płodu, toksyczność reprodukcyjna, układ oddechowy, układ sercowo-naczyniowy, urodzeniowa masa ciała, uszkodzenie materiału genetycznego, wada rozwojowa, wzrost wewnątrzmaciczny - Leksykon leków
Przedkliniczne dane o bezpieczeństwie – RABADA 2,5 mg + 1,25 mg
Przedkliniczne badania bezpieczeństwa leku RABADA, zawierającego bisoprolol fumaran i ramipryl, przeprowadzono oddzielnie dla każdej substancji czynnej. Bisoprolol nie wykazał działania teratogennego ani negatywnego wpływu na płodność, jednak w wysokich dawkach obserwowano toksyczność reprodukcyjną, objawiającą się zwiększoną resorpcją płodu, zmniejszoną masą urodzeniową oraz opóźnionym rozwojem fizycznym potomstwa. Ramipryl wykazywał brak istotnej toksyczności ostrej, natomiast w badaniach przewlekłych dawki tolerowane wynosiły odpowiednio 2 mg/kg/dobę u szczurów, 2,5 mg/kg/dobę u psów oraz 8 mg/kg/dobę u małp. U młodych szczurów podanie pojedynczej dawki ramiprylu spowodowało nieodwracalne uszkodzenie nerek, co ma istotne znaczenie dla potencjalnego stosowania u pacjentów pediatrycznych.
aparat przykłębuszkowy, beta-adrenolityk, bisoprolol fumaran, działanie rakotwórcze, działanie teratogenne, genotoksyczność, inhibitor konwertazy angiotensyny, konwertaza angiotensyny, poszerzenie miedniczki nerkowej, przerost aparatu przykłębuszkowego, ramipryl, resorpcja płodu, toksyczność ciążowa, toksyczność ostra, toksyczność po podaniu wielokrotnym, toksyczność przewlekła, toksyczność reprodukcyjna, uszkodzenie nerki, wada rozwojowa płodu, właściwość mutagenna - Leksykon leków
Przedkliniczne dane o bezpieczeństwie – Zoloft 100 mg
Dane przedkliniczne dotyczące sertraliny nie wykazały istotnych zagrożeń dla człowieka w zakresie bezpieczeństwa stosowania, toksyczności po wielokrotnym podaniu, genotoksyczności oraz potencjalnego działania rakotwórczego. Badania reprodukcyjne na zwierzętach nie wykazały teratogenności ani negatywnego wpływu na płodność samców, choć zaobserwowano fetotoksyczność prawdopodobnie związaną z toksycznym działaniem leku na organizm matki. Wczesna umieralność okołoporodowa i zmniejszenie masy ciała potomstwa występowały jedynie w pierwszych dniach po urodzeniu, co sugeruje wpływ ekspozycji in utero po 15. dniu ciąży, jednak opóźnienia rozwojowe były raczej konsekwencją działania na organizm matki niż bezpośrednim efektem na płód, co nie wskazuje na istotne ryzyko dla ludzi.
badanie genotoksyczności, badanie toksykologiczne, działanie rakotwórcze, działanie teratogenne, ekspozycja na sertralinę, fetotoksyczność, genotoksyczność, in utero, opóźnienie dojrzewania płciowego, opóźnienie rozwojowe, płodność, potencjał rakotwórczy, profil bezpieczeństwa, sertralina, toksyczność matczyna, toksyczność po wielokrotnym podaniu, umieralność okołoporodowa - Leksykon leków
Przedkliniczne dane o bezpieczeństwie – Silungo 20 mg
Przeprowadzone badania przedkliniczne syldenafilu, substancji czynnej leku Silungo, wykazały brak istotnych zagrożeń dla układu sercowo-naczyniowego, oddechowego oraz ośrodkowego układu nerwowego przy dawce terapeutycznej 20 mg. Badania toksyczności po podaniu wielokrotnym nie ujawniły niepokojących efektów przy ekspozycji odpowiadającej dawce klinicznej, a toksyczność obserwowano jedynie przy ekspozycji wielokrotnie przekraczającej maksymalny poziom u ludzi. Ponadto, testy genotoksyczności i potencjału rakotwórczego nie wykazały działania mutagennego ani zwiększonego ryzyka nowotworów, co potwierdza bezpieczeństwo długoterminowego stosowania leku. W badaniach reprodukcyjnych efekty toksyczne u potomstwa pojawiły się jedynie przy dawce 60 mg/kg, czyli około 50-krotnie wyższej niż dawka terapeutyczna 20 mg stosowana u ludzi.
aberracja chromosomowa, badanie genotoksyczności, badanie kliniczne, badanie przedkliniczne, dawka terapeutyczna, działanie genotoksyczne, działanie niepożądane, działanie rakotwórcze, ekspozycja na lek, monitorowanie kliniczne, mutacja genowa, nowotwór, ośrodkowy układ nerwowy, podanie wewnątrzmaciczne, rozwój potomstwa, substancja czynna, syldenafil, toksyczność po podaniu wielokrotnym, toksyczność reprodukcyjna, toksykologia, układ fizjologiczny, układ sercowo-naczyniowy, uszkodzenie materiału genetycznego, zmiana nowotworowa - Leksykon leków
Przedkliniczne dane o bezpieczeństwie – Caramlo 16 mg + 5 mg
Przedkliniczne badania bezpieczeństwa produktu leczniczego Caramlo, zawierającego 16 mg kandesartanu cyleksetylu oraz 5 mg amlodypiny, wykazały istotne dane dotyczące toksyczności i wpływu na układ rozrodczy. Amlodypina podawana w dawkach około 50-krotnie wyższych niż maksymalna zalecana dawka dla ludzi (w przeliczeniu na mg/kg masy ciała) indukowała opóźnienie porodu, wydłużenie jego czasu oraz zmniejszoną przeżywalność noworodków. W badaniach na szczurach, dawki do 10 mg/kg/dobę (8-krotność maksymalnej dawki klinicznej 10 mg w przeliczeniu na mg/m²) nie wykazały negatywnego wpływu na płodność, jednakże w innych modelach zaobserwowano obniżenie stężenia gonadotropin i testosteronu, a także zmniejszenie parametrów nasienia. Dwuletnie badania rakotwórczości amlodypiny w dawkach do 2,5 mg/kg/dobę nie wykazały działania kancerogennego, a testy mutagenności były negatywne.
amlodypina bezylan, aparat przykłębuszkowy, działanie klastogenne, działanie rakotwórcze, fetotoksyczność, gęstość nasienia, hematokryt, hemoglobina, hormon gonadotropowy, kanalik nerkowy, kandesartan cyleksetylu, komórka Sertoliego, kreatynina, krwinka czerwona, mocznik, mutagenność, płodność, spermatyda, śródmiąższowe zapalenie nerek, toksyczność narządowa, toksyczność reprodukcyjna, uszkodzenie chromosomu - Leksykon leków
Przedkliniczne dane o bezpieczeństwie – Prostamol Uno 320 mg
Przedkliniczne badania bezpieczeństwa wyciągu z owoców palmy sabal (Serenoa repens), będącego składnikiem aktywnym preparatu Prostamol Uno w dawce 320 mg, wykazały niski potencjał toksyczności zarówno w badaniach ostrej, jak i przewlekłej toksyczności na modelach zwierzęcych. Nie zaobserwowano objawów zatrucia ani po jednorazowym, ani po długotrwałym podawaniu substancji. Dodatkowo, badania farmakologiczne nie wykazały negatywnego wpływu na kluczowe układy organizmu, takie jak sercowo-naczyniowy, oddechowy i nerwowy, co potwierdza dobrą tolerancję preparatu w warunkach przedklinicznych.
aberracja chromosomowa, badanie farmakologiczne, bezpieczeństwo farmakologiczne, działanie rakotwórcze, genotoksyczność, łagodny rozrost gruczołu krokowego, mutacja genowa, potencjał kancerogenny, rozwój postnatalny, rozwój zarodka, Serenoa repens, toksyczność ostra, toksyczność po podaniu wielokrotnym, toksyczność przewlekła, toksyczność reprodukcyjna, układ nerwowy, układ oddechowy, układ sercowo-naczyniowy, uszkodzenie DNA, wyciąg z owoców palmy sabal - Leksykon substancji czynnych
Karbocysteina – Przedkliniczne dane o bezpieczeństwie
Karbocysteina, stosowana jako substancja czynna o działaniu mukolitycznym, mukoregulacyjnym i wykrztuśnym, wykazuje korzystny profil bezpieczeństwa potwierdzony w licznych badaniach przedklinicznych. Badania toksykologiczne na różnych gatunkach zwierząt nie wykazały toksycznego działania, a konwencjonalne testy farmakologiczne nie wskazały na istotne zagrożenia dla człowieka. Ponadto, wielokrotne podawanie karbocysteiny nie powodowało istotnych działań niepożądanych, co potwierdza jej dobrą tolerancję przy długotrwałym stosowaniu. Dane genotoksyczności oraz ocena potencjalnego działania rakotwórczego nie wykazały ryzyka uszkodzeń materiału genetycznego ani kancerogenności. Również badania dotyczące wpływu na funkcje rozrodcze i rozwój potomstwa nie ujawniły istotnych efektów niepożądanych, co wskazuje na bezpieczeństwo stosowania w tych aspektach.
badanie farmakologiczne, badanie toksykologiczne, charakterystyka produktu leczniczego, działanie kancerogenne, działanie mukolityczne, działanie niepożądane, działanie rakotwórcze, działanie wykrztuśne, funkcja rozrodcza, genotoksyczność, karbocysteina, profil bezpieczeństwa, rozwój postnatalny, rozwój prenatalny, substancja czynna, toksyczność po podaniu wielokrotnym, toksyczność reprodukcyjna - Leksykon leków
Przedkliniczne dane o bezpieczeństwie – Rectanal Enema (14 g + 5 g)/100 ml
Produkt leczniczy Rectanal Enema, zawierający sodu diwodorofosforan jednowodny (14 g/100 ml) oraz disodu fosforan dwunastowodny (5 g/100 ml) w formie roztworu doodbytniczego, przeszedł kompleksowe badania przedkliniczne oceniające jego bezpieczeństwo. Testy obejmowały ocenę farmakologiczną pod kątem potencjalnych działań niepożądanych, toksyczności po podaniu wielokrotnym, genotoksyczności, karcynogenności oraz wpływu na reprodukcję i rozwój potomstwa. Wyniki nie wykazały istotnych zagrożeń, w tym braku kumulacji toksycznych efektów, braku potencjału genotoksycznego i rakotwórczego oraz braku negatywnego wpływu na procesy rozrodcze.
badanie farmakologiczne, badanie genotoksyczności, badanie karcynogenności, badanie przedkliniczne, badanie toksyczności, disodu fosforan dwunastowodny, działanie rakotwórcze, efekt toksyczny, funkcja fizjologiczna organizmu, karcynogeneza, materiał genetyczny, potencjał genotoksyczny, Rectanal Enema, roztwór doodbytniczy, sodu diwodorofosforan jednowodny, toksyczny wpływ na rozród - Leksykon leków
Przedkliniczne dane o bezpieczeństwie – Memantin NeuroPharma 10 mg/ml
Dane przedkliniczne dotyczące memantyny chlorowodorku wykazały, że w krótkoterminowych badaniach na szczurach substancja ta indukowała wakuolizację neuronów oraz martwicę typu Olney’a przy bardzo wysokich stężeniach maksymalnych w surowicy, poprzedzonych objawami takimi jak ataksja. Jednakże, w długoterminowych badaniach na gryzoniach i innych gatunkach nie zaobserwowano tych efektów neurotoksycznych, co sugeruje ograniczone kliniczne znaczenie tych zmian. W badaniach toksyczności po wielokrotnym podawaniu odnotowano nieregularne zmiany w narządzie wzroku u psów i gryzoni, które nie wystąpiły u małp ani w badaniach klinicznych u ludzi. Ponadto, u gryzoni stwierdzono odkładanie fosfolipidów w makrofagach płucnych związane z kumulacją memantyny w lizosomach, jednak efekt ten pojawiał się tylko przy dawkach znacznie przekraczających kliniczne i nie ma potwierdzonego znaczenia klinicznego.
amfifilowy kation, antagonista receptora NMDA, działanie rakotwórcze, działanie teratogenne, ekspozycja terapeutyczna, fosfolipid, genotoksyczność, lizosomy, makrofag, martwica, memantyny chlorowodorek, neurotoksyczność, potencjał genotoksyczny, ryzyko karcynogenne, toksyczność, uszkodzenie typu Olneya, wakuolizacja, wakuolizacja neuronów - Leksykon leków
Przedkliniczne dane o bezpieczeństwie – Zyrtec 1 mg/ml
Przeprowadzone badania przedkliniczne dotyczące bezpieczeństwa stosowania cetyryzyny dichlorowodorku, substancji czynnej produktu leczniczego Zyrtec (1 mg/ml, roztwór doustny), nie wykazały istotnych zagrożeń dla pacjentów. Konwencjonalne testy farmakologiczne oraz badania toksyczności po podaniu wielokrotnym potwierdziły brak kumulacji toksyczności i niekorzystnych efektów przy długotrwałym stosowaniu. Ocena genotoksyczności, obejmująca testy mutagenności i aberracji chromosomowych, nie wskazała na potencjał uszkodzenia materiału genetycznego. Ponadto, badania karcynogenności nie wykazały zwiększonego ryzyka rozwoju nowotworów związanych z cetyryzyną dichlorowodorkiem.
aberracja chromosomowa, badanie farmakologiczne bezpieczeństwa, badanie genotoksyczności, badanie karcynogenności, badanie niekliniczne, badanie przedkliniczne, cetyryzyna dichlorowodorek, działanie rakotwórcze, efekt toksyczny, kumulacja toksyczności, mutacja genowa, ocena przedkliniczna, płodność, potencjał genotoksyczny, rozwój pourodzeniowy, rozwój zarodkowo-płodowy, ryzyko teratogenne, toksyczność, toksyczność po podaniu wielokrotnym, Zyrtec - Leksykon substancji czynnych
Etylefryna – Przedkliniczne dane o bezpieczeństwie
Etylefryna, substancja czynna Effortilu, wykazuje istotne różnice międzygatunkowe w toksyczności ostrej, z LD50 po podaniu doustnym wahającym się od 66,4 mg/kg u szczurów do 2300 mg/kg u myszy, natomiast dożylne podanie skutkuje znacznie niższymi wartościami LD50 (6,8-16,7 mg/kg u myszy, królików i psów). Objawy toksyczności obejmują m.in. jeżenie się sierści, wytrzeszcz oczu, sinicę, tachypnoe, ataksję i drgawki u gryzoni oraz rozszerzenie źrenic, drżenia i wymioty u psów. W badaniach przewlekłych NOAEL dla podania doustnego wynosił 3 mg/kg u szczurów i 0,6 mg/kg u psów, przy czym wyższe dawki indukowały zmiany zwłóknieniowe w mięśniu sercowym i zastawce dwudzielnej, a u psów dodatkowo wzrost masy serca i rozrost tunica media małych tętnic. Dożylne podanie przez 4 tygodnie u psów wykazało NOAEL na poziomie 0,625 mg/kg, z działaniami niepożądanymi przy 3,1 mg/kg, takimi jak wymioty i podwyższona aktywność fosfatazy alkalicznej.
akcja serca, aminotransferaza alaninowa, ataksja, badanie przedkliniczne, ciśnienie śródgałkowe, ciśnienie tętnicze, dawkowanie, drgawki, drżenia, działanie mutagenne, działanie niepożądane, działanie rakotwórcze, działanie teratogenne, Effortil, etylefryna, fosfataza alkaliczna, LD50, NOAEL, potencjał mutagenny, przepływ maciczny, rozszerzenie źrenic, sinica, ślinotok, stężenie glukozy, tachypnoe, toksyczność ciążowa, toksyczność ostra, toksyczność reprodukcyjna, tolerancja miejscowa, wada rozwojowa, wada wrodzona, wymioty, wytrzeszcz oczu, zastawka dwudzielna, zwłóknienie mięśnia sercowego - Leksykon leków
Przedkliniczne dane o bezpieczeństwie – Esputicon 200 mg
Dimetykon, substancja czynna produktu leczniczego Esputicon, charakteryzuje się chemiczną obojętnością oraz brakiem wchłaniania z przewodu pokarmowego, co determinuje jego korzystny profil bezpieczeństwa. Pozostaje on w świetle jelita, gdzie działa powierzchniowo, a następnie jest wydalany w stanie niezmienionym, eliminując ryzyko układowych działań toksycznych. Badania toksykologiczne, przeprowadzone zgodnie z międzynarodowymi wytycznymi, nie wykazały istotnych objawów toksyczności ostrej ani po podaniu wielokrotnym, co potwierdza brak ekspozycji narządów wewnętrznych na działanie dimetykonu.
badanie farmakokinetyczne, badanie genotoksyczności, badanie przedkliniczne, badanie toksykologiczne, brak wchłaniania, dimetykon, działanie embriotoksyczne, działanie klastogenne, działanie mutagenne, działanie niepożądane, działanie powierzchniowe, działanie rakotwórcze, działanie teratogenne, genotoksyczność, profil bezpieczeństwa, przewód pokarmowy, substancja czynna, toksyczność ostra, toksyczność po podaniu wielokrotnym, toksyczny wpływ na reprodukcję - Leksykon substancji czynnych
Mannitol – Przedkliniczne dane o bezpieczeństwie
Mannitol, stosowany zarówno jako substancja czynna, jak i pomocnicza, wykazuje korzystny profil bezpieczeństwa na podstawie dostępnych danych przedklinicznych. Badania toksyczności przewlekłej, przeprowadzone głównie na produktach zawierających mannitol jako substancję pomocniczą (np. Betahistyna Bluefish), wykazały dobrą tolerancję dawek do 500 mg/kg mc. u szczurów i 25 mg/kg mc. u psów, bez istotnych zmian biochemicznych i hematologicznych. Testy genotoksyczności produktów zawierających mannitol (np. ALYOSTAL z zawartością do 40 mg/ml mannitolu) nie wykazały działania mutagennego ani klastogennego in vitro. Ponadto, długoterminowe badania toksyczności przewlekłej nie potwierdziły działania rakotwórczego, a badania reprodukcyjne betahistyny (substancji czynnej w Betahistynie Bluefish) nie wykazały negatywnego wpływu na płodność, implantację, przebieg porodu ani rozwój płodu przy dawkach do 250 mg/kg mc. u szczurów i do 100 mg/kg mc. u królików.
badanie genotoksyczności, badanie histopatologiczne, badanie karcynogenności, dichlorowodorek betahistyny, działanie genotoksyczne, działanie klastogenne, działanie rakotwórcze, działanie teratogenne, implantacja zarodka, liofilizat, Mannitol 20%, parametr biochemiczny, parametr hematologiczny, potencjał mutagenny, substancja pomocnicza, toksyczność przewlekła, toksyczność reprodukcyjna, wyciąg alergenowy - Leksykon substancji czynnych
Kozłek lekarski – Przedkliniczne dane o bezpieczeństwie
Przedkliniczne badania toksyczności kozłka lekarskiego (Valeriana officinalis L.) wykazały niską toksyczność ostrą i przewlekłą wyciągów z korzenia tej rośliny. W badaniach na gryzoniach LD50 etanolowego wyciągu dootrzewnowego wyniosła 3,3 g/kg masy ciała, a dla waleranonu przekraczała 3 g/kg. Kwas walerenowy wykazywał dawkozależne efekty neurotoksyczne, od zmniejszenia ruchliwości przy 50 mg/kg do ciężkich drgawek i śmierci przy 400 mg/kg. Podawanie wyciągów etanolowych i olejków eterycznych przez 4-8 tygodni w dawkach do 600 mg/kg nie powodowało istotnych zmian w parametrach hematologicznych, biochemicznych, masie ciała ani narządów. Testy genotoksyczności, w tym testy Amesa z różnymi stężeniami etanolu, nie wykazały działania mutagennego, choć pojedyncze badania sugerowały możliwy wpływ klastogenny, którego znaczenie kliniczne pozostaje niejasne. Walepotriaty i ich metabolity ulegają szybkiemu metabolizmowi i nie wykazują aktywności mutagennej in vitro. Brak jest systematycznych danych dotyczących toksyczności reprodukcyjnej i kancerogenności, choć pojedyncze badania na ciężarnych szczurach nie wykazały teratogenności przy dawkach do 24 mg/kg.
ataksja, badanie kancerogenności, ciśnienie tętnicze, dawka, drgawki, działanie alkilujące, działanie rakotwórcze, genotoksyczność, kozłek lekarski, kwas glukuronowy, kwas walerenowy, LD50, miąższ wątrobowy, midazolam, olejek eteryczny, parametry hematologiczne, parametry krwi, podanie dootrzewnowe, potencjał mutagenny, skurcz spastyczny, teratogenność, test Amesa, tiopental, toksyczność ostra, toksyczność przewlekła, toksyczność reprodukcyjna, uszkodzenie oksydacyjne wątroby, walepotriaty, waleranon, właściwości klastogenne, wyciąg alkoholowy, wyciąg etanolowy, wyciąg z korzenia kozłka lekarskiego, zmiany histopatologiczne, zmniejszenie ruchliwości spontanicznej, znieczulenie