działanie rakotwórcze
Działanie rakotwórcze (kancerogenne) to zdolność substancji, czynnika fizycznego lub biologicznego do indukowania procesu nowotworowego. Substancje o takim działaniu nazywane są kancerogenami lub karcynogenami. Mogą one inicjować mutacje w DNA, promować proliferację komórek nowotworowych lub działać jako kofaktory w procesie kancerogenezy.
Mechanizm działania rakotwórczego obejmuje najczęściej uszkodzenie materiału genetycznego komórki, zaburzenia w procesach naprawy DNA, indukcję stresu oksydacyjnego, aktywację onkogenów lub inaktywację genów supresorowych nowotworów. Kancerogeny mogą działać bezpośrednio lub po metabolicznej aktywacji w organizmie.
Międzynarodowa Agencja Badań nad Rakiem (IARC) klasyfikuje substancje rakotwórcze w pięciu grupach, od udowodnionego działania rakotwórczego u ludzi (grupa 1), przez prawdopodobne (grupa 2A) i możliwe (grupa 2B), do niesklasyfikowanych pod względem rakotwórczości (grupa 3) oraz prawdopodobnie nierakotwórczych (grupa 4). Do znanych kancerogenów należą m.in. azbest, niektóre wirusy (np. HPV), promieniowanie jonizujące, aflatoksyny czy związki zawarte w dymie tytoniowym.
Powiązane wpisy
- Leksykon substancji czynnych
Disiarczek dipentametylenotiuramu – Przedkliniczne dane o bezpieczeństwie
Disiarczek dipentametylenotiuramu jest jednym z czterech składników mieszaniny tiuramów stosowanej w plastrach do testów płatkowych TRUE Test 36, gdzie występuje w stężeniu 27 μg/cm², co odpowiada 22 μg na płatek. Przedkliniczne badania toksykologiczne, obejmujące ocenę toksyczności ostrej, przewlekłej, genotoksyczności oraz potencjału rakotwórczego, nie wykazały istotnego ryzyka przy dawkach i czasie ekspozycji stosowanych w diagnostyce alergologicznej. Ekspozycja pacjenta jest krótkotrwała (standardowo 48 godzin) i obejmuje niewielką dawkę substancji, co znacząco różni się od warunków stosowanych w badaniach na modelach zwierzęcych, gdzie wykazano potencjalne właściwości rakotwórcze przy znacznie wyższych dawkach i dłuższej ekspozycji.
badanie przedkliniczne, diagnostyka alergologiczna, disiarczek dipentametylenotiuramu, disiarczek tetrametylotiuramu, disulfiram, działanie rakotwórcze, działanie toksyczne, mieszanina tiuramów, ocena toksyczności, potencjał genotoksyczny, profil bezpieczeństwa, siarczek tetrametylotiuramu, test płatkowy, test płatkowy TRUE Test, toksyczność ostra, toksyczność przewlekła - Leksykon leków
Przedkliniczne dane o bezpieczeństwie – Eplerenon Medical Valley 25 mg
Przeprowadzone badania przedkliniczne eplerenonu, stosowanego w dawkach 25 mg oraz 50 mg w formie tabletek powlekanych, nie wykazały istotnych zagrożeń dla populacji ludzkiej. Analizy farmakologii bezpieczeństwa potwierdziły brak negatywnego wpływu na układ sercowo-naczyniowy, nerwowy oraz oddechowy. Testy genotoksyczności i ocena działania rakotwórczego nie wskazały na potencjał uszkodzeń DNA ani zwiększone ryzyko nowotworów. Ponadto, badania dotyczące toksyczności reprodukcyjnej nie ujawniły istotnych zagrożeń dla funkcji rozrodczych, co potwierdza korzystny profil bezpieczeństwa leku w kontekście stosowania klinicznego.
badanie kliniczne, badanie przedkliniczne, działanie rakotwórcze, ekspozycja na substancję czynną, eplerenon, farmakologia bezpieczeństwa, genotoksyczność, potencjał genotoksyczny, profil bezpieczeństwa, skutki niepożądane, tabletka powlekana, toksyczność po podaniu wielokrotnym, toksyczność reprodukcyjna, zanik gruczołu krokowego - Leksykon substancji czynnych
Partenolid – Przedkliniczne dane o bezpieczeństwie
Partenolid, aktywny składnik produktu TRUE Test 36, stosowany jest w stężeniu diagnostycznym 3,0 mikrogramów/cm² (2,4 mikrogramów/płatek). Badania przedkliniczne nie wykazały istotnego ryzyka toksycznego przy stosowaniu tego alergenu w testach płatkowych. Ocena bezpieczeństwa uwzględniała standardowe procedury toksykologiczne oraz specyfikę ekspozycji – krótkotrwałe działanie małych dawek, co minimalizuje potencjalne zagrożenia. Pomimo doniesień o możliwym działaniu rakotwórczym niektórych alergenów w modelach zwierzęcych, partenolid w warunkach diagnostycznych nie wykazuje takiego ryzyka, co potwierdza korzystny profil bezpieczeństwa.
alergen testowy, badanie przedkliniczne, diagnostyka alergologiczna, działanie rakotwórcze, działanie toksyczne, ekspozycja na alergen, model zwierzęcy, nadwrażliwość kontaktowa, ocena ryzyka, ocena toksykologiczna, panel diagnostyczny, partenolid, praktyka kliniczna, stosunek korzyści do ryzyka, substancja aktywna, test płatkowy - Leksykon leków
Przedkliniczne dane o bezpieczeństwie – Sobycombi 5 mg + 5 mg
Produkt leczniczy Sobycombi zawiera bisoprolol fumaran oraz amlodypinę bezylan. Badania przedkliniczne bisoprololu nie wykazały szczególnego zagrożenia dla człowieka w zakresie bezpieczeństwa farmakologicznego, toksyczności po podaniu wielokrotnym, genotoksyczności oraz rakotwórczości. W toksyczności reprodukcyjnej bisoprolol w dużych dawkach powodował toksyczność u matek (zmniejszone przyjmowanie pokarmu, ograniczony przyrost masy ciała) oraz negatywny wpływ na zarodki i płody, objawiający się zwiększonym ryzykiem resorpcji, zmniejszoną masą urodzeniową i opóźnieniem rozwoju fizycznego, jednak bez działania teratogennego. Amlodypina w dawkach około 50-krotnie przekraczających maksymalną zalecaną dawkę dla ludzi (10 mg) powodowała opóźnienie porodu, wydłużenie jego czasu oraz zmniejszoną przeżywalność potomstwa. Nie stwierdzono negatywnego wpływu amlodypiny na płodność przy dawkach do 10 mg/kg/dobę (około 8-krotność dawki ludzkiej w przeliczeniu na mg/m²).
amlodypina, amlodypiny bezylan, badanie farmakologiczne, badanie mutagenności, bisoprololu fumaran, działanie genotoksyczne, działanie rakotwórcze, działanie teratogenne, gęstość nasienia, hormon folikulotropowy, komórki Sertoliego, resorpcja zarodków, testosteron, toksyczność reprodukcyjna, toksyczny wpływ na reprodukcję, wada rozwojowa płodu, wpływ na rozród - Leksykon leków
Przedkliniczne dane o bezpieczeństwie – Areplex 75 mg
Przedkliniczne badania bezpieczeństwa klopidogrelu wykazały, że podawanie dawek ≥25-krotnie wyższych niż kliniczna (75 mg/dobę) u szczurów i pawianów powodowało zmiany w wątrobie związane z wpływem na enzymy metabolizujące, jednak u pacjentów w dawkach terapeutycznych nie zaobserwowano takich efektów. Wysokie dawki indukowały również zapalenie i nadżerki błony śluzowej żołądka oraz wymioty, co nie występowało przy dawkach klinicznych. Długoterminowe badania na myszach (78 tygodni) i szczurach (104 tygodnie) przy dawkach do 77 mg/kg/dobę nie wykazały działania rakotwórczego, a testy genotoksyczności in vitro i in vivo potwierdziły brak uszkodzeń genetycznych. Badania reprodukcyjne wskazały na brak wpływu na płodność i teratogenność u szczurów i królików, choć u szczurów karmiących obserwowano niewielkie opóźnienie rozwoju potomstwa.
badanie farmakokinetyczne, badanie genotoksyczności, badanie kliniczne, badanie przedkliniczne, działanie genotoksyczne, działanie rakotwórcze, działanie teratogenne, karcynogeneza, klopidogrel, nadżerka błony śluzowej żołądka, płodność, potencjał rakotwórczy, test in vitro, test in vivo, toksyczność wątrobowa, tolerancja żołądkowa, wada rozwojowa, zapalenie błony śluzowej żołądka - Leksykon leków
Przedkliniczne dane o bezpieczeństwie – Terlipressin acetate Altan 0,12 mg/ml
Przedkliniczne badania toksykologiczne terlipresyny octanu, obejmujące zarówno podanie pojedyncze, jak i wielokrotne, nie wykazały istotnych zagrożeń dla człowieka w dawkach zalecanych klinicznie. Objawy obserwowane u zwierząt wynikały głównie z farmakologicznego działania leku. Testy genotoksyczności nie potwierdziły potencjału mutagennego ani uszkadzającego DNA. Niemniej jednak, brak jest danych dotyczących potencjalnego działania rakotwórczego terlipresyny w dawkach stosowanych u ludzi, co stanowi istotną lukę w ocenie bezpieczeństwa preparatu.
badanie przedkliniczne, badanie toksykologiczne, działanie farmakologiczne, działanie rakotwórcze, genotoksyczność, pierwszy trymestr ciąży, poronienie, rozszczep podniebienia, stosunek korzyści do ryzyka, teratogenność, toksyczny wpływ substancji, uszkodzenie materiału genetycznego, wada rozwojowa, zaburzenie kostnienia - Leksykon leków
Przedkliniczne dane o bezpieczeństwie – Proficar 75 mg
Kwas acetylosalicylowy, będący substancją czynną leku PROFICAR 75 mg w formie tabletek dojelitowych, charakteryzuje się dobrze udokumentowanym profilem bezpieczeństwa potwierdzonym badaniami przedklinicznymi. W badaniach na zwierzętach wykazano potencjalną nefrotoksyczność salicylanów, co jest istotne w kontekście stosowania u pacjentów z istniejącymi zaburzeniami czynności nerek. Poza nefrotoksycznością nie zaobserwowano innych istotnych zmian patologicznych w narządach wewnętrznych, co wskazuje na ograniczone ryzyko toksyczne przy stosowaniu terapeutycznym.
badanie przedkliniczne, działanie mutagenne, działanie niepożądane, działanie rakotwórcze, kwas acetylosalicylowy, nefrotoksyczność, potencjał mutagenny, potencjał rakotwórczy, profil bezpieczeństwa, ryzyko genotoksyczności, salicylan, tabletka dojelitowa, toksyczność narządowa, uszkodzenie nerki, zaburzenie czynności nerek - Leksykon leków
Przedkliniczne dane o bezpieczeństwie – Eferox 150 mcg
Przedkliniczne badania toksykologiczne lewotyroksyny sodowej (substancji czynnej Eferox) wykazały niski profil toksyczności, z działaniami niepożądanymi pojawiającymi się jedynie przy dawkach znacznie przekraczających terapeutyczne. Toksyczność ostra jest minimalna, co potwierdza bezpieczeństwo pojedynczych dawek. W badaniach przewlekłych na szczurach zaobserwowano uszkodzenia wątroby, zwiększoną śmiertelność kłębuszków nerkowych oraz zmiany masy narządów wewnętrznych przy dużych dawkach, natomiast u psów nie stwierdzono istotnych działań niepożądanych, wskazując na różnice gatunkowe w tolerancji. Lewotyroksyna nie wykazała działania mutagennego w testach mikrojądrowych na szczurach, a brak danych dotyczących karcynogenności rekompensowany jest wieloletnim doświadczeniem klinicznym bez sygnałów o zwiększonym ryzyku nowotworów.
aktywność seksualna, działanie mutagenne, działanie rakotwórcze, hormon tarczycy, lewotyrokysna sodowa, obumieranie kłębuszków nerkowych, ośrodkowy układ nerwowy, przenikanie przez łożysko, ryzyko teratogenne, śmierć płodu, teratogenność, test mikrojądrowy, toksyczność ostra, uszkodzenie genomu, uszkodzenie wątroby, wada wrodzona - Leksykon leków
Przedkliniczne dane o bezpieczeństwie – Fordiab 50 mg + 1000 mg
Produkt leczniczy Fordiab, zawierający sytagliptynę (50 mg) i metforminę (850 mg lub 1000 mg), nie przeszedł kompleksowych badań przedklinicznych jako gotowa formulacja. Bezpieczeństwo opiera się na danych dotyczących poszczególnych składników oraz ograniczonych badaniach terapii skojarzonej. W badaniach na psach przez 16 tygodni nie wykazano dodatkowej toksyczności przy terapii skojarzonej, przy czym poziom NOEL dla sytagliptyny wynosił około 6-krotność ekspozycji u ludzi, a dla metforminy około 2,5-krotność. U gryzoni stwierdzono toksyczność wątrobową i nerkową sytagliptyny przy ekspozycji >58-krotnej, natomiast przy 19-krotnej ekspozycji nie zaobserwowano efektów toksycznych. U szczurów wykryto nieprawidłowości zębów siecznych przy ekspozycji >67-krotnej, a u psów przy ~23-krotnej ekspozycji obserwowano przemijające objawy toksycznego uszkodzenia nerwów oraz niewielkie zwyrodnienie mięśni szkieletowych. Przy 6-krotnym przekroczeniu ekspozycji klinicznej nie stwierdzono działań niepożądanych.
ataksja, drżenie, dyspnea, działanie rakotwórcze, ekspozycja kliniczna, Fordiab, genotoksyczność, hepatotoksyczność, kancerogenność, margines bezpieczeństwa, NOEL, nowotwór wątroby, ślinotok, toksyczność matczyna, toksyczność reprodukcyjna, toksyczność wątrobowo-nerkowa, uszkodzenie nerwów, wymioty, zniekształcenie żeber, zwyrodnienie mięśni - Leksykon leków
Przedkliniczne dane o bezpieczeństwie – Exbol 75 mg + 650 mg
Przedkliniczne badania bezpieczeństwa preparatu Exbol, zawierającego 75 mg tramadolu chlorowodorku i 650 mg paracetamolu, nie wykazały działań teratogennych ani mutagennych przy dawkach terapeutycznych. Embriotoksyczność i fetotoksyczność zaobserwowano jedynie przy wysokich dawkach toksycznych dla matek, tj. 50 mg/kg tramadolu i 434 mg/kg paracetamolu (8,3-krotność maksymalnej dawki terapeutycznej dla ludzi), objawiających się zmniejszeniem masy ciała płodu oraz zwiększoną liczbą dodatkowych żeber. Tramadol wykazywał wpływ na rozwój narządów, zaburzenia kostnienia i zwiększoną śmiertelność noworodków wyłącznie przy bardzo wysokich dawkach, nie obserwowano natomiast negatywnego wpływu na płodność i rozwój potomstwa przy standardowych dawkach terapeutycznych. Paracetamol nie wykazywał genotoksyczności ani rakotwórczości w dawkach terapeutycznych, z wyjątkiem dawek hepatotoksycznych.
badanie mutagenności, badanie rakotwórczości, dawka hepatotoksyczna, dawka toksyczna, działanie embriotoksyczne, działanie genotoksyczne, działanie rakotwórcze, działanie teratogenne, maksymalna dawka terapeutyczna, przenikanie przez łożysko, ryzyko genotoksyczności, tramadol i paracetamol, tramadolu chlorowodorek, uszkodzenie wątroby, zaburzenie kostnienia - Leksykon substancji czynnych
Sulfatiazol – Przedkliniczne dane o bezpieczeństwie
Przedkliniczne badania bezpieczeństwa sulfatiazolu, składnika preparatu Sulfarinol (50 mg/ml sulfatiazolu i 1 mg/ml azotanu nafazoliny), wykazały, że substancja ta charakteryzuje się relatywnie dobrym profilem bezpieczeństwa przy stosowaniu zgodnym z zaleceniami. Przeprowadzone badania obejmowały ocenę farmakologiczną, toksyczność po podaniu wielokrotnym, genotoksyczność, potencjał rakotwórczy oraz wpływ na reprodukcję. Wyniki nie wskazały na istotne ryzyko genotoksyczne, rakotwórcze ani negatywny wpływ na płodność i rozwój potomstwa, co potwierdza bezpieczeństwo kliniczne sulfatiazolu w dawkach terapeutycznych.
azotan nafazoliny, badanie farmakologiczne, badanie genotoksyczności, błona śluzowa nosa, działanie rakotwórcze, efekt genotoksyczny, krople do nosa, nafazolina, Sulfarinol, sulfatiazol, toksyczność po podaniu wielokrotnym, toksyczny wpływ na reprodukcję, zaburzenie mikrokrążenia, zwężenie naczyń włosowatych - Leksykon substancji czynnych
Tiosiarczan sodowy złota – Przedkliniczne dane o bezpieczeństwie
Tiosiarczan sodowy złota, obecny w produkcie TRUE Test 36 w stężeniu 75 μg/cm² (61 μg/płatek), jest stosowany w testach płatkowych do diagnostyki alergii kontaktowej. Dane przedkliniczne nie wykazują istotnego ryzyka toksyczności przy standardowym zastosowaniu diagnostycznym. Pomimo że niektóre alergeny z panelu TRUE Test 36 wykazują potencjał rakotwórczy w modelach zwierzęcych, tiosiarczan sodowy złota nie został jednoznacznie powiązany z takim ryzykiem. Niskie dawki, krótki czas ekspozycji oraz ograniczona powierzchnia kontaktu skóry minimalizują potencjalne zagrożenia dla pacjentów poddawanych testom.
- Leksykon substancji czynnych
Cynk tlenek – Przedkliniczne dane o bezpieczeństwie
Ocena bezpieczeństwa przedklinicznego cynku tlenku, stosowanego w produkcie leczniczym Puder płynny, opiera się głównie na danych literaturowych, gdyż nie przeprowadzono kompleksowych badań dedykowanych temu preparatowi. Cynk tlenek wykazuje niski poziom toksyczności, co jest istotne z punktu widzenia bezpieczeństwa klinicznego. W produkcie Puder płynny stężenie cynku tlenku wynosi 180 mg/g zawiesiny do stosowania na skórę, co przy niskiej toksyczności substancji zapewnia odpowiedni margines bezpieczeństwa podczas aplikacji zgodnie z zaleceniami.
- Leksykon leków
Przedkliniczne dane o bezpieczeństwie – Doxycycline Genoptim 100 mg
Przedkliniczne dane dotyczące bezpieczeństwa stosowania doksycykliny w postaci hyklanu są ograniczone, zwłaszcza w kontekście długoterminowego działania karcinogennego i mutagennego. Nie przeprowadzono bezpośrednich badań oceniających potencjał rakotwórczy doksycykliny, jednak analogiczne badania na innych tetracyklinach wykazały możliwe działanie karcinogenne, np. oksytetracyklina indukowała nowotwory nadnerczy i przysadki mózgowej u szczurów, a minocyklina powodowała rozwój nowotworów tarczycy. Podobnie, potencjał mutagenny doksycykliny nie był badany bezpośrednio, natomiast tetracyklina i oksytetracyklina wykazały pozytywne wyniki w testach mutagenności in vitro na komórkach zwierzęcych.
antybiotyk tetracyklinowy, antybiotyki tetracyklinowe, badanie mutagenności, doksycyklina, doksycyklina hyklan, działanie karcinogenne, działanie mutagenne, działanie rakotwórcze, funkcja rozrodcza, minocyklina, nowotwór nadnerczy, nowotwór tarczycy, oksytetracyklina, płodność, płodność samców, płodność samic, przysadka mózgowa, tetracyklina - Leksykon substancji czynnych
Cynk siarczan – Przedkliniczne dane o bezpieczeństwie
Przedkliniczne badania bezpieczeństwa cynku siarczanu jako składnika aktywnego preparatu okulistycznego Oculosan (0,2 mg/ml cynku siarczanu w połączeniu z 0,05 mg/ml nafazoliną azotanem) wykazały bardzo dobry profil tolerancji miejscowej. W badaniach na królikach, obejmujących 5-dniową oraz 4-tygodniową aplikację do worka spojówkowego, nie zaobserwowano objawów podrażnienia, stanu zapalnego ani innych niekorzystnych zmian w tkankach oka, niezależnie od zastosowanego schematu dawkowania. Ponadto, monitorowanie potencjalnych działań ogólnoustrojowych nie wykazało żadnych niepożądanych efektów systemowych, co wskazuje na niski potencjał wchłaniania systemowego i toksyczności przy stosowaniu miejscowym w dawce 0,2 mg/ml.
badanie przedkliniczne, badanie toksyczności, cynk siarczan, działanie niepożądane, działanie ogólnoustrojowe, działanie rakotwórcze, genotoksyczność, krople do oczu, nafazoliny azotan, podrażnienie oka, powierzchnia oka, preparat okulistyczny, profil bezpieczeństwa, stan zapalny, tolerancja miejscowa, wchłanianie systemowe, worek spojówkowy, wpływ na rozrodczość - Leksykon leków
Przedkliniczne dane o bezpieczeństwie – Ambroxol Rivopharm 15 mg/5 ml
Dane przedkliniczne dotyczące ambroksolu chlorowodorku, substancji czynnej w produkcie Ambroxol Rivopharm 15 mg/5 ml roztwór doustny, wskazują na korzystny profil bezpieczeństwa. Badania toksykologiczne wykazały niski wskaźnik ostrej toksyczności oraz brak działań niepożądanych przy dawkach NOAEL wynoszących odpowiednio: 150 mg/kg mc/dobę u myszy (4-tygodniowe), 50 mg/kg mc/dobę u szczurów (52- i 78-tygodniowe), 40 mg/kg mc/dobę u królików (26-tygodniowe) oraz 10 mg/kg mc/dobę u psów (52-tygodniowe). Podanie dożylne w dawkach do 64 mg/kg mc/dobę u szczurów i do 120 mg/kg mc/dobę u psów nie wykazało ciężkiej toksyczności miejscowej ani ogólnoustrojowej, a obserwowane działania niepożądane miały charakter odwracalny. Brak toksyczności w narządach docelowych potwierdza dobrą tolerancję leku przez organizm zwierzęcy.
aberracja chromosomowa, ambroksolu chlorowodorek, badanie histopatologiczne, badanie mutagenności, badanie toksyczności, badanie toksykologiczne, działanie embriotoksyczne, działanie mutagenne, działanie niepożądane, działanie rakotwórcze, działanie teratogenne, podanie doustne, podanie dożylne, roztwór doustny, rozwój okołoporodowy, rozwój postnatalny, test Amesa, test mikrojądrowy, toksyczność miejscowa, toksyczność ostra - Leksykon substancji czynnych
Tokoferylu octan – Przedkliniczne dane o bezpieczeństwie
Ocena bezpieczeństwa stosowania tokoferylu octanu (all-rac-α-tokoferylu octanu), powszechnie znanego jako witamina E, opiera się na danych przedklinicznych wskazujących na niski potencjał toksyczny tej substancji. W badaniach nie stwierdzono działania teratogennego, rakotwórczego ani mutagennego, co potwierdza korzystny profil bezpieczeństwa. Preparaty Vitaminum E 400 mg Hasco (kapsułki miękkie) oraz Vitaminum E Hasco (krople doustne, 300 mg/ml) nie były poddane specyficznym badaniom nieklinicznym, jednak ich stosowanie opiera się na szeroko znanym i potwierdzonym klinicznie bezpieczeństwie witaminy E jako substancji biologicznie czynnej.
badania niekliniczne, badania przedkliniczne, działanie rakotwórcze, działanie teratogenne, kapsułki miękkie, krople doustne, margines bezpieczeństwa, potencjał mutagenny, potencjał rakotwórczy, potencjał toksyczny, profil bezpieczeństwa, substancja biologicznie czynna, transformacja nowotworowa, wada rozwojowa, witamina E, zaburzenie genetyczne - Leksykon substancji czynnych
Korzeń kozłka lekarskiego – Przedkliniczne dane o bezpieczeństwie
Dostępne dane przedkliniczne dotyczące bezpieczeństwa stosowania korzenia kozłka lekarskiego (Valeriana officinalis L., radix) wskazują na istotne luki badawcze, zwłaszcza w kontekście nalewki kozłkowej (Valerianae tinctura) stosowanej w preparacie Krople Żołądkowe (ekstrakt 1:4,0-4,5, etanol 70% V/V). Brak jest kompleksowych badań genotoksyczności, toksyczności ostrej oraz toksyczności po podaniu wielokrotnym dla tej formy. W przypadku wyciągu suchego z korzenia kozłka lekarskiego, stosowanego w preparacie Neurapas (DER pierwotny 3,8-5,6:1, etanol 47% V/V), standardowe testy in vitro i in vivo nie wykazały genotoksycznego potencjału, jednak nie przeprowadzono badań dotyczących rakotwórczości ani toksycznego wpływu na reprodukcję, co stanowi istotną lukę w ocenie bezpieczeństwa, zwłaszcza u kobiet w wieku rozrodczym.
badanie in vitro, badanie in vivo, badanie toksykologiczne, działanie rakotwórcze, ekstrahent etanolowy, fototoksyczność, genotoksyczność, Hyperici intractum, korzeń kozłka lekarskiego, nalewka kozłkowa, promieniowanie UVA, toksyczność ostra, toksyczność po podaniu wielokrotnym, toksyczny wpływ na reprodukcję, Valeriana officinalis, Valerianae tinctura, wyciąg suchy z korzenia kozłka, wyciąg z dziurawca - Leksykon leków
Przedkliniczne dane o bezpieczeństwie – Sitagliptin + Metformin hydrochloride TZF 50 mg + 1000 mg
Przedkliniczne badania bezpieczeństwa preparatu Sitagliptin + Metformin hydrochloride TZF, oparte na danych zarówno z terapii skojarzonej, jak i monoterapii, wykazały brak dodatkowej toksyczności w porównaniu do stosowania poszczególnych składników osobno. W badaniach na psach, przy narażeniu na sytagliptynę przekraczającym około 6-krotnie, a na metforminę około 2,5-krotnie poziom ekspozycji u ludzi, nie zaobserwowano efektów toksycznych. W modelach zwierzęcych toksyczność sytagliptyny ujawniała się dopiero przy ekspozycjach znacznie przewyższających dawki terapeutyczne (np. 58-krotne narażenie u gryzoni skutkowało hepatotoksycznością i nefrotoksycznością). Objawy neurologiczne i zmiany w mięśniach szkieletowych u psów pojawiały się przy 23-krotnym przekroczeniu narażenia klinicznego, natomiast przy 6-krotnym przekroczeniu nie stwierdzono takich efektów. Genotoksyczność nie została wykazana, a potencjał rakotwórczy był obserwowany jedynie u szczurów przy bardzo wysokich dawkach (58-krotne narażenie), co wiązało się z przewlekłym działaniem hepatotoksycznym i nie jest uznawane za istotne zagrożenie dla ludzi.
anomalia rozwojowa, działanie hepatotoksyczne, działanie rakotwórcze, działanie toksyczne, genotoksyczność, margines terapeutyczny, nieprawidłowości zębów, objawy neurologiczne, poziom bez obserwowanego efektu, przenikanie do mleka, rak wątroby, rozwój pourodzeniowy, sytagliptyna z metforminą, toksyczność, toksyczność matczyna, toksyczność reprodukcyjna, toksyczność wielokrotnego podania, zniekształcenie żebra, zwyrodnienie mięśni - Leksykon substancji czynnych
Cylazapryl – Przedkliniczne dane o bezpieczeństwie
Cylazapryl, stosowany w preparatach takich jak Cazaprol, Cazacombi, Inhibace Plus i Symibace, wykazuje niską toksyczność ostrą po podaniu doustnym, z LD50 przekraczającym 2000 mg/kg u szczurów, myszy i makaków jawajskich, co znacznie przewyższa dawki terapeutyczne u ludzi. W badaniach toksyczności przewlekłej głównym narządem docelowym były nerki, gdzie obserwowano odwracalne zmiany, takie jak wzrost stężenia mocznika i kreatyniny w osoczu, pogrubienie tętniczek kłębuszkowych oraz hiperplazję komórek okołokłębkowych, występujące jedynie przy dawkach wielokrotnie przekraczających terapeutyczne. Skojarzone stosowanie cylazaprylu z hydrochlorotiazydem nie nasilało toksyczności ostrej ani przewlekłej, a efekty terapii skojarzonej obejmowały m.in. zmniejszenie utraty potasu indukowanej przez tiazyd oraz obniżenie aktywności motorycznej przy wysokich dawkach u małp. Badania kancerogenności i mutagenności cylazaprylu nie wykazały działania rakotwórczego ani genotoksycznego, zarówno w monoterapii, jak i w skojarzeniu z hydrochlorotiazydem w dawkach terapeutycznych.
cylazapryl, dawka letalna, działanie mutagenne, działanie rakotwórcze, fetotoksyczność, hiperplazja komórek okołokłębkowych, hipokaliemia, hydrochlorotiazyd, inhibitor konwertazy angiotensyny, kreatynina w osoczu, monoterapia, niedociśnienie, opóźnienie wzrostu wewnątrzmacicznego, potencjał genotoksyczny, potencjał kancerogenny, potencjał teratogenny, przetrwały przewód tętniczy, rozszerzenie miednicy, rozwój płodowy, stężenie mocznika, tętniczka kłębuszkowa, toksyczność ostra, toksyczność podprzewlekła, układ renina-angiotensyna, wada wrodzona - Leksykon leków
Przedkliniczne dane o bezpieczeństwie – Haloperidol WZF 0,2% 2 mg/ml
Przedkliniczne badania haloperydolu wykazały akceptowalny profil bezpieczeństwa przy przewlekłym stosowaniu, bez istotnej toksyczności wielokrotnego podawania oraz braku genotoksyczności. Jednakże obserwowano wpływ na funkcje reprodukcyjne u gryzoni, w tym obniżoną płodność, działanie embriotoksyczne i ograniczone teratogenne, co wskazuje na potencjalne ryzyko w okresie ciąży. Badania onkogenne ujawniły u samic myszy zależny od dawki wzrost gruczolaków przysadki i nowotworów gruczołów sutkowych, prawdopodobnie związany z blokadą receptorów dopaminowych D2 i hiperprolaktynemią, choć znaczenie tych wyników dla ludzi pozostaje niepewne.
blokada receptorów dopaminowych, działanie embriotoksyczne, działanie rakotwórcze, działanie teratogenne, elektrokardiogram, genotoksyczność, gruczolak przysadki mózgowej, haloperydol, hiperprolaktynemia, kanał potasowy hERG, komorowe zaburzenie rytmu serca, nowotwór gruczołu sutkowego, odstęp QTc, parametr elektrokardiograficzny, potencjał karcinogenny, potencjał onkogenny, przewodnictwo elektryczne w sercu, receptor dopaminowy D2, ryzyko kardiologiczne, stężenie terapeutyczne, terapia długoterminowa, toksyczność po podaniu wielokrotnym - Leksykon leków
Przedkliniczne dane o bezpieczeństwie – Metformin Bluefish 850 mg
Przedkliniczne badania bezpieczeństwa metforminy chlorowodorku, stosowanej w dawce 850 mg (Metformin Bluefish), obejmują szeroki zakres konwencjonalnych testów farmakologicznych, toksykologicznych oraz genotoksycznych. Wyniki tych badań nie wykazały istotnych działań niepożądanych na funkcje fizjologiczne organizmu ani toksyczności przy wielokrotnym podawaniu dawek terapeutycznych na modelach zwierzęcych. Testy genotoksyczności in vitro i in vivo potwierdziły brak zdolności metforminy do uszkadzania materiału genetycznego, a długoterminowe badania karcynogenności nie wskazały na zwiększone ryzyko rozwoju nowotworów.
badanie karcynogenności, badanie przedkliniczne, dawka terapeutyczna, działanie niepożądane, działanie rakotwórcze, funkcja rozrodcza, metformina chlorowodorek, model zwierzęcy, płodność, potencjał genotoksyczny, profil bezpieczeństwa, rozwój płodu, toksyczność po podaniu wielokrotnym, toksyczność reprodukcyjna, uszkodzenie materiału genetycznego, zagrożenie genotoksyczne - Leksykon leków
Przedkliniczne dane o bezpieczeństwie – Maxiseptic (1 mg + 20 mg)/ml
W badaniach toksyczności ostrej produktu zawierającego oktenidyny dichlorowodorek i fenoksyetanol ustalono LD50 dla podania doustnego na poziomie 45–50 ml/kg mc., a dla podania dootrzewnowego 10–12 ml/kg mc., przy czym dawka 0,45 ml/kg mc. i.p. była dobrze tolerowana. Dla samej oktenidyny dichlorowodorku LD50 wynosi 800 mg/kg mc. doustnie oraz 10 mg/kg mc. dożylnie, natomiast fenoksyetanol charakteryzuje się niską toksycznością z LD50 doustnym 1,3–3,4 g/kg mc. u szczurów i LD50 dermalnym 13 ml/kg mc. u szczurów oraz 5 g/kg mc. u królików. W badaniach przewlekłych zaobserwowano zwiększoną śmiertelność u myszy i szczurów przy dawkach oktenidyny ≥2 mg/kg mc./dobę, związane z zapaleniem i krwotokami płucnymi, przy czym przy miejscowym stosowaniu na błonę śluzową jamy ustnej u psów nie stwierdzono toksyczności. Wielokrotne stosowanie na rany nie wywoływało działań niepożądanych, a przy stosowaniu zgodnym z przeznaczeniem ilość pozostałości na skórze jest minimalna.
dawka śmiertelna, działanie embriotoksyczne i teratogenne, działanie fotouczulające, działanie przeciwdrobnoustrojowe, działanie rakotwórcze, działanie uczulające, fenoksyetanol, nowotwór komórek wyspowych trzustki, oktenidyny dichlorowodorek, podanie dootrzewnowe, podanie dożylne, test aberracji chromosomowych, test Amesa, test Magnussona-Kligmana, test mikrojądrowy, test mysich komórek chłoniaka, toksyczność ostra, toksyczność przewlekła, właściwość mutagenna, zmiana pneumotoksyczna - Leksykon leków
Przedkliniczne dane o bezpieczeństwie – Neurol 1,0 1 mg
Przedkliniczne badania bezpieczeństwa alprazolamu wykazały brak mutagenności w teście Amesa oraz teście mikrojąder in vitro na szczurach przy dawce do 100 mg/kg m.c., co stanowi 500-krotność maksymalnej dawki terapeutycznej u ludzi (10 mg/dobę). Długoterminowe badania rakotwórczości prowadzone przez 2 lata na szczurach (do 30 mg/kg m.c./dobę, 150× dawka ludzka) oraz myszach (do 10 mg/kg m.c./dobę, 50× dawka ludzka) nie wykazały działania kancerogennego. Ponadto, alprazolam nie wpływał negatywnie na płodność szczurów przy dawce 5 mg/kg m.c./dobę (25× dawka ludzka). Wyniki te sugerują niski potencjał mutagenny i rakotwórczy oraz brak wpływu na funkcje rozrodcze w zakresie dawek terapeutycznych.
aberracja chromosomowa, alprazolam, badanie biologiczne, badanie mutagenności, badanie rakotwórczości, dawka terapeutyczna, długotrwała ekspozycja, działanie rakotwórcze, lek benzodiazepinowy, napad drgawkowy, potencjał rakotwórczy, test Amesa, test mikrojądrowy, toksyczność przewlekła, wpływ na płodność, wrastanie naczyń w rogówkę, zaćma - Leksykon leków
Przedkliniczne dane o bezpieczeństwie – Triplixam 5 mg + 1,25 mg + 5 mg
Przedkliniczne badania bezpieczeństwa leku Triplixam, zawierającego peryndopryl, indapamid i amlodypinę, wykazały, że peryndopryl powoduje odwracalne uszkodzenia nerek u szczurów i małp, bez działania mutagennego, embriotoksycznego czy teratogennego. Inhibitory ACE, do których należy peryndopryl, mogą jednak opóźniać rozwój płodu, prowadząc do wad wrodzonych i zwiększonej śmiertelności okołoporodowej u gryzoni i królików. Indapamid, nawet w dawkach 40-8000 razy przekraczających terapeutyczne, wykazuje nasilenie działania moczopędnego, bez mutagenności, karcynogenności czy wpływu na płodność. Kombinacja peryndoprylu i indapamidu wykazuje nieznacznie większą toksyczność, zwłaszcza żołądkowo-jelitową u psów i toksyczność dla matek u szczurów, jednak przy dawkach znacznie przekraczających terapeutyczne. Amlodypina w dawkach około 50-krotnie większych od maksymalnej zalecanej (10 mg/dobę) u szczurów i myszy powodowała opóźnienie porodu i zmniejszoną przeżywalność potomstwa, ale nie wpływała na płodność przy dawkach do 10 mg/kg m.c./dobę. Nie stwierdzono działania rakotwórczego ani mutagennego dla żadnej z substancji.
badanie genotoksyczności, badanie in vitro, badanie in vivo, badanie karcynogenności, działanie embriotoksyczne, działanie moczopędne, działanie mutagenne, działanie rakotwórcze, działanie teratogenne, gęstość nasienia, hormon folikulotropowy, inhibitor enzymu konwertującego angiotensynę, komórka Sertoliego, obwodowy rozkurcz naczyń, ostra toksyczność, śmierć płodu, stężenie testosteronu, toksyczność przewlekła peryndoprylu, toksyczność żołądkowo-jelitowa, toksyczny wpływ na rozrodczość, uszkodzenie nerki, wada wrodzona - Leksykon leków
Przedkliniczne dane o bezpieczeństwie – Spastyna 40 mg
Przedkliniczne badania bezpieczeństwa drotaweryny chlorowodorku, substancji czynnej leku Spastyna (40 mg, tabletki), wykazały brak istotnych efektów toksycznych przy wielokrotnym podawaniu w dawkach terapeutycznych. Analizy genotoksyczności nie potwierdziły potencjału uszkadzania materiału genetycznego, a badania karcynogenności nie wskazały na zwiększone ryzyko rozwoju nowotworów. Ponadto, ocena wpływu na reprodukcję, w tym teratogenności, płodności oraz rozwój pourodzeniowy, nie wykazała negatywnych efektów, co jest istotne dla bezpieczeństwa stosowania u pacjentów w wieku rozrodczym.
bezpieczeństwo farmakologiczne, drotaweryna chlorowodorek, działanie rakotwórcze, efekt teratogenny, efekt toksyczny, genotoksyczność, parametr reprodukcyjny, profil bezpieczeństwa farmakologicznego, rozwój pourodzeniowy, ryzyko genotoksyczne, ryzyko rozwoju nowotworów, substancja czynna, toksyczność po podaniu wielokrotnym, toksyczny wpływ na reprodukcję, uszkodzenie materiału genetycznego, wpływ na płodność, zagrożenie karcynogenne - Leksykon leków
Przedkliniczne dane o bezpieczeństwie – Albiomin 20% 200 g/l
Albumina ludzka, główny składnik preparatu Albiomin 20% (200 g/l, stanowiąca ≥96% białka całkowitego), jest naturalnym białkiem osocza pełniącym kluczowe funkcje fizjologiczne. Standardowe badania toksyczności ostrej na modelach zwierzęcych są metodologicznie ograniczone, gdyż pojedyncze dawki nie pozwalają na precyzyjne określenie dawki toksycznej ani letalnej, a brak jest opisów objawów ostrej toksyczności w literaturze. Powtarzalne podawanie albuminy ludzkiej zwierzętom jest dodatkowo utrudnione przez reakcję immunologiczną na białko heterologiczne, co zaburza ocenę efektów toksycznych. Dane przedkliniczne nie wykazują związku przyczynowo-skutkowego między podawaniem albuminy a toksycznością embrionalno-płodową, onkogennym czy mutagennym działaniem.
Albiomin 20%, albumina ludzka, badanie przedkliniczne, białko całkowite, białko heterologiczne, dawka letalna, dawka toksyczna, działanie mutagenne, działanie rakotwórcze, efekt toksyczny, mutacja genetyczna, osocze ludzkie, potencjał onkogenny, profil bezpieczeństwa, przeciwciało, reakcja immunologiczna, toksyczność albuminy, toksyczność embrionalno-płodowa, toksyczność ostra - Leksykon leków
Przedkliniczne dane o bezpieczeństwie – Bronchitabs 60 mg + 160 mg
Przedkliniczne dane bezpieczeństwa produktu leczniczego Bronchitabs, zawierającego 60 mg wyciągu z korzenia pierwiosnka (Primula veris L./Primula elatior (L.) Hill) oraz 160 mg wyciągu z ziela tymianku (Thymus vulgaris L./Thymus zygis L.), zostały uzyskane w wyniku szeregu konwencjonalnych badań nieklinicznych. Badania farmakologiczne nie wykazały istotnych działań niepożądanych na układy sercowo-naczyniowy, oddechowy oraz ośrodkowy układ nerwowy. Testy ostrej toksyczności oraz toksyczności po podaniu wielokrotnym nie wykazały istotnych efektów toksycznych, co potwierdza bezpieczeństwo stosowania produktu zgodnie z zaleceniami. Ponadto, badania genotoksyczności nie wykazały potencjału uszkodzenia DNA lub chromosomów, a ocena wpływu na rozród i rozwój potomstwa nie wskazała na ryzyko negatywnego oddziaływania na płodność, rozwój zarodka, przebieg ciąży ani rozwój pourodzeniowy potomstwa.
badanie farmakologiczne, Bronchitabs, działanie rakotwórcze, genotoksyczność, korzeń pierwiosnka, materiał genetyczny, nowotwór, ośrodkowy układ nerwowy, ostra toksyczność, potencjał genotoksyczny, rozwój pourodzeniowy, rozwój zarodka i płodu, toksyczność po podaniu wielokrotnym, toksyczny wpływ na rozród, układ oddechowy, układ sercowo-naczyniowy, uszkodzenie DNA, wyciąg z korzenia pierwiosnka, wyciąg z ziela tymianku, ziele tymianku - Leksykon leków
Przedkliniczne dane o bezpieczeństwie – Ryaltris 600 mcg + 25 mcg/dawkę
Przeprowadzone badania przedkliniczne dotyczące produktu leczniczego Ryaltris, zawierającego olopatadynę i mometazonu furoinian, wykazały brak istotnych zagrożeń toksykologicznych przy stosowaniu dawek terapeutycznych. Olopatadyna nie wykazała działania genotoksycznego, rakotwórczego ani toksycznego wpływu na rozród, choć w wysokich dawkach doustnych zaobserwowano zmniejszony wzrost potomstwa i przenikanie substancji do mleka szczurów. Mometazonu furoinian, typowy dla glikokortykosteroidów, nie wykazał działania androgennego ani estrogennego, jednak w dużych dawkach doustnych (56-280 mg/kg mc./dobę) powodował opóźnienie rozwoju układu rozrodczego i działanie klastogenne in vitro, bez oczekiwanego działania mutagennego w dawkach terapeutycznych.
aerozol donosowy, agenezja pęcherzyka żółciowego, badanie farmakologiczne, badanie in vitro, działanie klastogenne, działanie mutagenne, działanie rakotwórcze, działanie teratogenne, funkcja endokrynologiczna, genotoksyczność, glikokortykosteroid, model zwierzęcy, opóźnione kostnienie, podanie donosowe, profil bezpieczeństwa przedklinicznego, przenikanie substancji do mleka, przepuklina pępkowa, rozszczep podniebienia, test toksykologiczny, toksyczny wpływ na rozród, uszkodzenie chromosomów, wpływ na rozród - Leksykon leków
Przedkliniczne dane o bezpieczeństwie – Nicorette Freshmint Gum 2 mg
Przedkliniczne dane dotyczące bezpieczeństwa stosowania Nicorette FreshMint Gum opierają się głównie na znanym profilu nikotyny, substancji czynnej produktu, która występuje w dawce 2 mg na gumę o wymiarach 15 x 15 x 6 mm. Produkt zawiera również 612 mg ksylitolu jako substancji pomocniczej. Toksyczność nikotyny jest dobrze udokumentowana, a ostre zatrucie charakteryzuje się zaburzeniami kardiologicznymi (słaby, nieregularny puls), oddechowymi (trudności w oddychaniu) oraz neurologicznymi (uogólnione drgawki). Warto podkreślić, że Nicorette FreshMint Gum nie zawiera szkodliwych substancji obecnych w dymie tytoniowym, co istotnie różni go od tradycyjnych produktów tytoniowych.
bezpieczeństwo przedkliniczne, działanie rakotwórcze, forma farmaceutyczna, genotoksyczność, guma do żucia lecznicza, mutagenność, nieregularny puls, nikotyna z kationitem, ostre zatrucie nikotyną, substancja czynna, substancja rakotwórcza, trudności w oddychaniu, uogólnione drgawki, zaburzenia kardiologiczne, zaburzenia neurologiczne, zaburzenia oddechowe - Leksykon leków
Przedkliniczne dane o bezpieczeństwie – Avasart 80 mg
Walsartan, substancja czynna leku AVASART 80 mg, przeszedł szerokie badania przedkliniczne obejmujące farmakologię, toksyczność wielokrotną, genotoksyczność oraz potencjał rakotwórczy, które nie wykazały istotnego zagrożenia dla ludzi. W badaniach na szczurach podawanie walsartanu w dawce 600 mg/kg mc./dobę (około 18-krotnie wyższej niż maksymalna dawka u ludzi 320 mg/dobę dla 60 kg masy ciała) w okresie późnej ciąży i laktacji powodowało zaburzenia rozwojowe potomstwa, takie jak zmniejszona przeżywalność, opóźniony rozwój i mniejszy przyrost masy ciała. W dawkach od 200 do 600 mg/kg mc./dobę obserwowano u szczurów zmiany hematologiczne (obniżenie erytrocytów, hemoglobiny, hematokrytu) oraz zmiany nerkowe, w tym wzrost stężenia mocznika, rozrost kanalików nerkowych i bazofilię u samców. Dawki te były 6-18 razy wyższe niż maksymalne zalecane u ludzi.
bazofilia, dawka terapeutyczna, dawka toksyczna, działanie rakotwórcze, erytrocyty, funkcja nerek, genotoksyczność, hematokryt, hemodynamika nerek, hemoglobina, nefropatia, niedociśnienie tętnicze, oddzielenie małżowiny usznej, parametry czerwonokrwinkowe, przerost aparatu przykłębuszkowego, rozrost kanalików nerkowych, stężenie kreatyniny, stężenie mocznika, toksyczność po podaniu wielokrotnym, toksyczność reprodukcyjna, układ krwiotwórczy, zmiany hematologiczne - Leksykon leków
Przedkliniczne dane o bezpieczeństwie – Gerocilan 20 mg
Przeprowadzone badania przedkliniczne dotyczące bezpieczeństwa tadalafilu, substancji czynnej leku Gerocilan, obejmowały szeroki zakres analiz farmakologicznych, toksykologicznych, genotoksycznych oraz oceny potencjalnego działania rakotwórczego i wpływu na reprodukcję. W badaniach teratogennych, embriotoksycznych i fetotoksycznych na szczurach i myszach, przy dawkach sięgających 1000 mg/kg mc./dobę, nie stwierdzono negatywnego wpływu na rozwój płodów. W badaniach rozwoju przed- i pourodzeniowego na szczurach dawka 30 mg/kg mc./dobę, odpowiadająca ekspozycji AUC około 18-krotnie wyższej niż u ludzi po dawce terapeutycznej 20 mg, nie wywołała zauważalnych efektów niepożądanych. Ponadto, badania płodności u szczurów obu płci nie wykazały zaburzeń parametrów rozrodczych przy wielokrotnie wyższych dawkach niż stosowane u ludzi.
badania farmakologiczne, charakterystyka produktu leczniczego, działanie embriotoksyczne, działanie rakotwórcze, działanie teratogenne, ekspozycja systemowa, genotoksyczność, pole pod krzywą stężenia, rozwój przedurodzeniowy, spermatogeneza, tadalafil, toksyczność po podaniu wielokrotnym, wpływ na reprodukcję, zanik nabłonka kanalików nasiennych, zmiany histopatologiczne - Leksykon leków
Przedkliniczne dane o bezpieczeństwie – Clatra Allergy 20 mg
Dane niekliniczne dotyczące bilastyny wskazują na korzystny profil bezpieczeństwa potwierdzony w konwencjonalnych badaniach farmakologicznych, toksykologicznych, genotoksyczności oraz potencjalnego działania rakotwórczego, które nie wykazały istotnych zagrożeń dla człowieka. W badaniach toksyczności reprodukcyjnej zaobserwowano wpływ na płód jedynie przy dawkach toksycznych dla matek, obejmujący przed- i poimplantacyjną stratę u szczurów oraz niepełne kostnienie kości u królików. Poziomy ekspozycji bez działań niepożądanych (NOAEL) były ponad 30-krotnie wyższe niż ekspozycja przy zalecanej dawce terapeutycznej, co zapewnia znaczny margines bezpieczeństwa klinicznego. Bilastyna przenika do mleka szczurów po podaniu dawki 20 mg/kg, osiągając stężenia około 50% stężenia w osoczu matki, jednak kliniczne znaczenie tego zjawiska u ludzi pozostaje nieokreślone.
autoradiografia, badanie genotoksyczności, badanie laktacji, badanie płodności, bezpieczeństwo farmakologiczne, bilastyna, dawka toksyczna, dystrybucja tkankowa, działanie rakotwórcze, ekspozycja terapeutyczna, genotoksyczność, kostnienie kości, NOAEL, osocze matki, ośrodkowy układ nerwowy, OUN, stężenie substancji czynnej, strata poimplantacyjna, toksyczność po podaniu wielokrotnym, toksyczność reprodukcyjna - Leksykon leków
Przedkliniczne dane o bezpieczeństwie – Telmix Plus 80 mg + 25 mg
Przedkliniczne badania bezpieczeństwa preparatu Telmix Plus, zawierającego telmisartan i hydrochlorotiazyd, wykazały brak synergistycznej toksyczności przy dawkach odpowiadających klinicznym zakresom stosowania u ludzi. W modelach zwierzęcych zaobserwowano typowe dla antagonistów receptora angiotensyny II i diuretyków zmiany hematologiczne (spadek erytrocytów, hemoglobiny, hematokrytu), nerkowe (wzrost stężenia azotu mocznikowego i kreatyniny), oraz hemodynamiczne (zwiększona aktywność reniny w osoczu, przerost komórek aparatu przykłębuszkowego). Uszkodzenia śluzówki żołądka były możliwe do zapobiegania przez doustne podawanie roztworów soli i izolację zwierząt. W badaniach na psach stwierdzono rozszerzenie i zanik kanalików nerkowych, co wiąże się z farmakologicznym działaniem telmisartanu na hemodynamikę nerek.
antagonista receptora angiotensyny II, aparat przykłębuszkowy, azot mocznikowy, działanie genotoksyczne, działanie klastogenne, działanie rakotwórcze, erytrocyty, fetotoksyczność, hematokryt, hemodynamika nerek, hemoglobina, inhibitor enzymu konwertującego angiotensynę, kanaliki nerkowe, kreatynina, krwinki czerwone, renina w osoczu, śluzówka żołądka, telmisartan i hydrochlorotiazyd, układ renina-angiotensyna, zaburzenia elektrolitowe - Leksykon substancji czynnych
Kofeina – Przedkliniczne dane o bezpieczeństwie
Kofeina, często stosowana w preparatach leczniczych w połączeniu z innymi substancjami, wykazuje względne bezpieczeństwo w dawkach terapeutycznych. Wartości LD50 różnią się w zależności od gatunku i drogi podania: u królików LD50 po podaniu podskórnym wynosi >265 mg/kg mc., u szczurów doustnie 192 mg/kg mc., a dla dorosłych ludzi dawka toksyczna przekracza 1 g, z dawką śmiertelną w zakresie 5-20 g (inne źródła podają 18-50 g). Doniesienia o zatruciach śmiertelnych obejmują dawki 500 mg doustnie i 3,2 g dożylnie. Dane przedkliniczne dotyczące mutagenności są niejednoznaczne; kofeina wykazuje mutagenność in vitro w niektórych modelach, ale nie w testach na Salmonella typhimurium i Escherichia coli. Badania in vivo na zwierzętach nie potwierdzają istotnego potencjału mutagennego ani rakotwórczego przy dawkach terapeutycznych (np. do 102 mg/kg mc. u szczurów i 55 mg/kg mc. u myszy). Kofeina może nasilać genotoksyczność innych mutagenów i zwiększać formację mikrojąder u myszy z niedoborem folianów, jednak nie wykazuje klastogenicznego działania w testach mikrojądrowych ani aberracji chromosomalnych in vitro przy stężeniach terapeutycznych.
aberracja chromosomalna, badanie mikrobiologiczne, dawka śmiertelna, dawka terapeutyczna, działanie klastogeniczne, działanie onkogenne, działanie rakotwórcze, działanie teratogenne, ektrodaktylia, interakcja farmakodynamiczna, klastocyt, LD50, poronienie spontaniczne, potencjał karcynogenny, potencjał mutagenny, przenikanie przez łożysko, test mikrojądrowy, toksyczność po podaniu wielokrotnym, toksyczność przewodu pokarmowego, wada wrodzona, właściwości mutagenne, wymiana siostrzanych chromatyd, zaburzenie kostnienia szkieletu - Leksykon leków
Przedkliniczne dane o bezpieczeństwie – Polopiryna C 500 mg + 200 mg
Przedkliniczne badania bezpieczeństwa Polopiryny C, zawierającej 500 mg kwasu acetylosalicylowego i 200 mg kwasu askorbowego, wykazały brak działania rakotwórczego w badaniach długoterminowych na szczurach (0,5% w karmie przez 68 tygodni) oraz brak mutagenności w teście Amesa. Niemniej jednak, obserwowano aberracje chromosomalne w ludzkich fibroblastach, co wskazuje na potencjalne ryzyko genotoksyczności w specyficznych warunkach. W zakresie wpływu na reprodukcję, kwas acetylosalicylowy wykazywał działanie teratogenne, embriotoksyczne oraz fetotoksyczne, powodując zaburzenia zagnieżdżenia, trudności w uczeniu się potomstwa oraz hamowanie owulacji u szczurów, co podkreśla konieczność ostrożności w stosowaniu leku w okresie ciąży.
aberracja chromosomalna, działanie antyagregacyjne, działanie drażniące, działanie embriotoksyczne, działanie rakotwórcze, działanie teratogenne, hamowanie owulacji, krwawienie z przewodu pokarmowego, kwas acetylosalicylowy, kwas askorbowy, potencjał mutagenny, śpiączka, stężenie kwasu salicylowego, test Amesa, toksyczność ostra, toksyczność przewlekła, uszkodzenie nerek, właściwość mutagenna, wrzód żołądka, zagnieżdżenie zapłodnionego jaja - Leksykon leków
Właściwości farmakodynamiczne – Dasatinib Krka 140 mg
Dasatinib Krka, zawierający substancję czynną dazatynib, jest silnym, subnanomolarnym inhibitorem kinazy BCR-ABL (aktywność w stężeniach 0,6-0,8 nM), wykazującym skuteczność zarówno wobec form aktywnych, jak i nieaktywnych enzymu. Lek przełamuje oporność na imatynib poprzez hamowanie mutacji domeny kinazy BCR-ABL, zwiększonej ekspresji BCR-ABL, aktywację kinaz SRC (LYN, HCK) oraz ekspresję genów oporności wielolekowej. W modelach przedklinicznych CML dazatynib zapobiega progresji choroby i wydłuża przeżycie, wykazując skuteczność także w ośrodkowym układzie nerwowym. Badania kliniczne fazy I i II potwierdziły jego skuteczność hematologiczną i cytogenetyczną u pacjentów z CML i Ph+ ALL, w tym u osób opornych lub nietolerujących imatynibu, stosując dawkę początkową 70 mg dwa razy dziennie z możliwością modyfikacji.
agregacja płytek krwi, dazatynib, działanie mutagenne, działanie rakotwórcze, efekt klastogenny, faza akceleracji białaczki, faza blastyczna, fototoksyczność, gruczolak prostaty, hemostaza, kinaza BCR-ABL, kinaza proteinowa, kinaza SRC, komórka białaczkowa, mieloblastyczny przełom blastyczny, mineralizacja nerek, odstęp QT, oporność na imatynib, ośrodkowy układ nerwowy, ostra białaczka limfoblastyczna, ostra białaczka limfoblastyczna Ph+, przewlekła białaczka szpikowa, rak płaskonabłonkowy, repolaryzacja komór serca, subnanomolarny inhibitor, szpik kostny, test Amesa, test mikrojądrowy, toksyczność przewodu pokarmowego, układ krwiotwórczy, układ limfatyczny - Leksykon substancji czynnych
Difenyloguanidyna – Przedkliniczne dane o bezpieczeństwie
Difenyloguanidyna, będąca jednym z trzech składników mieszaniny pochodnych węglowych w produkcie TRUE Test 36 (oznaczona jako „d”), występuje w równych proporcjach wagowych wraz z dietyloditiokarbaminianem cynku oraz dibutyloditiokarbaminianem cynku, z całkowitą zawartością mieszaniny wynoszącą 250 μg/cm² (203 μg/płatek). Dawka difenyloguanidyny w teście wynosi około 83,3 μg/cm². Test płatkowy jest aplikowany miejscowo na ograniczonej powierzchni skóry przez 48 godzin, co ogranicza ekspozycję i potencjalne ryzyko toksyczne. Dane przedkliniczne nie wskazują na istotne ryzyko toksyczne związane z difenyloguanidyną w warunkach klinicznych, a ocena bezpieczeństwa opiera się na kompleksowych badaniach toksykologicznych całego produktu oraz jego składników.
- Leksykon leków
Przedkliniczne dane o bezpieczeństwie – Juzina 100 mg
Dane przedkliniczne dotyczące sytagliptyny, substancji czynnej leku Juzina, wykazały szeroki margines bezpieczeństwa w odniesieniu do ekspozycji klinicznej u ludzi. Toksyczność wątrobowa i nerkowa u gryzoni pojawiała się przy narażeniu przekraczającym 58-krotnie poziom ekspozycji klinicznej, natomiast brak efektów toksycznych obserwowano przy 19-krotnym narażeniu. U szczurów nieprawidłowości siekaczy występowały powyżej 67-krotnego narażenia, a w 14-tygodniowym badaniu nie stwierdzono wpływu na zęby przy 58-krotnym narażeniu. U psów objawy neurotoksyczne i zmiany w mięśniach szkieletowych pojawiały się przy około 23-krotnym narażeniu, natomiast brak wpływu przy 6-krotnym narażeniu. Badania genotoksyczności nie wykazały potencjału mutagennego, a badania rakotwórczości wskazały na brak działania u myszy oraz wzrost częstości gruczolaków i raków wątroby u szczurów przy narażeniu >58x, co wiązało się z przewlekłą hepatotoksycznością i nie jest uznawane za istotne ryzyko dla ludzi ze względu na szeroki margines bezpieczeństwa (NOEL 19x).
Badania reprodukcyjne wykazały brak negatywnego wpływu na płodność u szczurów przy podawaniu przed i w trakcie krycia oraz brak działań niepożądanych w rozwoju przed- i pourodzeniowym. Niewielkie zwiększenie częstości zniekształceń żeber u płodów szczurów obserwowano przy narażeniu >29-krotnym, a toksyczny wpływ na matki królików przy podobnym poziomie ekspozycji. Sytagliptyna przenika w znacznym stopniu do mleka karmiących samic szczurów (stosunek mleko:osocze 4:1), co wymaga uwagi w kontekście stosowania u kobiet karmiących. Podsumowując, przedkliniczne dane wskazują na szeroki margines bezpieczeństwa sytagliptyny, a obserwowane efekty toksyczne występowały przy ekspozycjach wielokrotnie przekraczających dawki terapeutyczne stosowane u ludzi, co potwierdza bezpieczeństwo stosowania leku Juzina w praktyce klinicznej.
ataksja, działanie hepatotoksyczne, działanie rakotwórcze, ekspozycja u człowieka, genotoksyczność sytagliptyny, margines bezpieczeństwa, narażenie ustrojowe, neurotoksyczność, nieprawidłowości siekaczy, potencjał genotoksyczny, potencjał rakotwórczy, przenikanie do mleka, rak wątroby, sytagliptyna, toksyczność narządowa, toksyczność sytagliptyny, toksyczność wątrobowa, uszkodzenie nerwów, wpływ na rozrodczość, zniekształcenia żeber, zwyrodnienie mięśni szkieletowych - Leksykon leków
Przedkliniczne dane o bezpieczeństwie – Furaginum Adamed 50 mg
Przedkliniczne badania toksyczności furazydyny wykazały bardzo niską toksyczność ostrej dawki po podaniu dożołądkowym u myszy (LD50 = 2813 mg/kg) oraz królików, z nieco wyższą toksycznością po podaniu dootrzewnowym (LD50 = 284,3 mg/kg u myszy). Objawy zatrucia obejmowały ataksję, drżenia mięśniowe i porażenie u myszy oraz zmniejszenie napięcia mięśniowego, duszność i opistotonus u królików. Badania kumulacji wykazały, że codzienne podawanie furazydyny w dawkach 100 i 250 mg/kg przez miesiąc nie powodowało śmierci, a lek kumulował się w organizmie, z wydalaniem 250 mg/kg na dobę (12,5% maksymalnej tolerowanej dawki). Histologiczne zmiany po podaniu dawki 1 g/kg u królików dotyczyły głównie wątroby (stłuszczenie) i nerek (zmiany martwicze, nacieki komórkowe). Furazydyna nie wpływała na czynność mięśni gładkich przewodu pokarmowego u kotów ani na motorykę jelit.
ataksja, badanie histologiczne, dawka śmiertelna, drżenia mięśniowe, duszność, działanie przeciwbakteryjne, działanie rakotwórcze, furazydyna, hipotonia mięśniowa, kanaliki nerkowe, kumulacja leku, martwica tkanek, mięśnie gładkie, naciek komórkowy, odruchy rogówkowe, opistotonus, pałeczki Gram-ujemne, porażenie, stłuszczenie wątroby, toksyczność ostra, toksyczność wielokrotna, zastój żylny - Leksykon leków
Przedkliniczne dane o bezpieczeństwie – Pricoron 5 mg
Przedkliniczne badania bezpieczeństwa peryndoprylu z argininą, substancji czynnej leku Pricoron, wykazały, że głównym narządem docelowym toksyczności przewlekłej są nerki, z obserwowanymi uszkodzeniami odwracalnymi u szczurów i małp po podaniu doustnym. Ocena genotoksyczności, przeprowadzona zarówno in vitro, jak i in vivo, nie wykazała działania mutagennego, co potwierdza brak potencjału do wywoływania mutacji genetycznych. Badania reprodukcyjne na szczurach, myszach, królikach i małpach nie wykazały embriotoksyczności ani teratogenności peryndoprylu, jednakże jako inhibitor ACE, lek może wywoływać opóźnienie rozwoju płodu, wady wrodzone, uszkodzenia nerek płodu oraz zwiększoną śmiertelność przed- i pourodzeniową, co jest charakterystyczne dla całej grupy farmakologicznej i stanowi podstawę przeciwwskazań do stosowania w ciąży.
badanie in vitro, badanie in vivo, badanie toksykologiczne, działanie embriotoksyczne, działanie mutagenne, działanie niepożądane, działanie rakotwórcze, działanie teratogenne, inhibitor ACE, inhibitor konwertazy angiotensyny, mutacja genetyczna, peryndopryl z argininą, płodność, potencjał genotoksyczny, potencjał kancerogenny, regeneracja tkanki nerkowej, śmierć płodu, toksyczność, układ renina-angiotensyna-aldosteron, uszkodzenie nerek, uszkodzenie nerek płodu, wada wrodzona - Leksykon leków
Przedkliniczne dane o bezpieczeństwie – Amlonor 5 mg
Przedkliniczne badania amlodypiny na szczurach i myszach wykazały, że podawanie leku w dawkach około 50-krotnie przekraczających maksymalną zalecaną dawkę dla ludzi (w przeliczeniu na mg/kg masy ciała) powodowało opóźnienie i wydłużenie porodu oraz zmniejszoną przeżywalność potomstwa. W badaniach dotyczących płodności, podawanie amlodypiny w dawce 10 mg/kg/dobę (8-krotnie większej niż dawka maksymalna dla ludzi w przeliczeniu na mg/m²) nie wykazało negatywnego wpływu na płodność szczurów. Jednakże, w innym badaniu, podawanie amlodypiny samcom szczurów w dawce porównywalnej do stosowanej u ludzi (w mg/kg) przez 30 dni skutkowało obniżeniem stężenia FSH i testosteronu oraz pogorszeniem parametrów nasienia, co sugeruje potencjalny wpływ na męską płodność przy dawkach klinicznych.
aberracja chromosomowa, amlodypina, bezylan, dojrzałe spermatydy, działanie rakotwórcze, gęstość nasienia, gryzonie laboratoryjne, hormon folikulotropowy, komórki Sertoliego, maksymalna tolerowana dawka, mutacja genowa, opóźnienie porodu, parametry nasienia, potencjał mutagenny, potencjał rakotwórczy, potencjał rakotwórczy amlodypiny, przeżywalność potomstwa, testosteron w osoczu, toksyczny wpływ na płodność, wydłużenie porodu, zaburzenia płodności - Leksykon leków
Przedkliniczne dane o bezpieczeństwie – Tadalafil Inventum 10 mg
Tadalafil, substancja czynna leku Tadalafil Inventum, przeszedł szerokie badania przedkliniczne oceniające bezpieczeństwo farmakologiczne, toksyczność, genotoksyczność oraz wpływ na rozród i rozwój potomstwa. Badania farmakologiczne nie wykazały istotnych zagrożeń dla organizmu ludzkiego, a toksykologiczne analizy po podaniu wielokrotnym potwierdziły brak istotnych efektów niepożądanych przy przewlekłym stosowaniu. W badaniach na psach, którym podawano tadalafil w dawce 25 mg/kg mc./dobę przez 6-12 miesięcy (ekspozycja 3,7-18,6 razy wyższa niż u ludzi po dawce 20 mg), zaobserwowano zanik nabłonka kanalików nasiennych i zmniejszenie spermatogenezy, co wskazuje na potencjalne ryzyko przy bardzo wysokiej ekspozycji. Badania genotoksyczności i karcynogenności nie wykazały ryzyka uszkodzenia DNA ani działania rakotwórczego, co potwierdza korzystny profil bezpieczeństwa leku.
badanie farmakologiczne bezpieczeństwa, badanie przedkliniczne, badanie przedurodzeniowe i pourodzeniowe, działanie embriotoksyczne, działanie fetotoksyczne, działanie rakotwórcze, działanie teratogenne, genotoksyczność, kanalik nasienny, płodność, pole pod krzywą stężenia, spermatogeneza, tadalafil, toksyczność po podaniu wielokrotnym, zanik nabłonka kanalików nasiennych - Leksykon leków
Przedkliniczne dane o bezpieczeństwie – Systen Conti 3,2 mg + 11,2 mg
Estradiol oraz noretysteronu octan, składniki aktywne leku Systen Conti, posiadają szerokie zastosowanie kliniczne potwierdzone wieloletnimi badaniami. Estradiol, naturalny hormon estrogenowy, wykazuje niską toksyczność ostrą, co potwierdzają wartości LD50 dla etynyloestradiolu (EE) u szczurów: 5,3 g/kg u samców i 3,2 g/kg u samic, dawki te są 50 000–78 000 razy wyższe niż stosowane terapeutycznie u ludzi. Badania toksyczności przewlekłej na zwierzętach wykazały nasilenie efektów estrogenowych, jednak interpretacja wyników wymaga uwzględnienia różnic międzygatunkowych w regulacji hormonalnej. Analizy genotoksyczności estradiolu wskazują na brak mutagenności i działania rakotwórczego, mimo obserwacji aneuploidii i mikrojąder w niektórych modelach in vitro i in vivo. Estron, metabolit estradiolu, wykazuje działanie embriotoksyczne i wpływa na płodność szczurów w sposób zależny od dawki.
aberracja chromosomowa, aneuploidia, działanie embriotoksyczne, działanie rakotwórcze, estradiol, etynyloestradiol, genotoksyczność, mikrojądro, nieplanowa synteza DNA, noretysteronu octan, szpik kostny, toksyczność ostra, toksyczność pourodzeniowa, toksyczność przewlekła, toksyczność reprodukcyjna, toksyczność rozwojowa, wymiana chromatyd siostrzanych, zmniejszenie płodności - Leksykon leków
Przedkliniczne dane o bezpieczeństwie – Solifenacin Medreg 5 mg
Przedkliniczne badania bezpieczeństwa solifenacyny bursztynianu, substancji czynnej leku Solifenacin Medreg, wykazały korzystny profil bezpieczeństwa. Konwencjonalne testy farmakologiczne, toksyczności po podaniu wielokrotnym, wpływu na rozrodczość, rozwój zarodka i płodu, genotoksyczności oraz potencjalnej kancerogenności nie ujawniły szczególnych zagrożeń dla człowieka. Wyniki te potwierdzają akceptowalną tolerancję substancji czynnej w kontekście długotrwałego stosowania u dorosłych pacjentów, co jest istotne dla lekarzy przepisujących lek. W badaniach prenatalnych i pourodzeniowych na myszach zaobserwowano jednak dawkozależne efekty niekorzystne, takie jak zmniejszenie liczby żywych urodzeń, obniżenie masy urodzeniowej oraz opóźnienie rozwoju fizycznego potomstwa, co wymaga uwagi przy ocenie ryzyka stosowania u kobiet w ciąży i karmiących piersią.
analiza farmakokinetyczna, badanie farmakologiczne, badanie prenatalne i pourodzeniowe, badanie przedkliniczne, działanie rakotwórcze, ekspozycja na solifenacynę, ekspozycja w osoczu, genotoksyczność, kancerogeneza, populacja pediatryczna, rozwój zarodka i płodu, solifenacyna bursztynian, toksyczność po podaniu wielokrotnym, wpływ na rozrodczość, zmniejszenie masy urodzeniowej, zmniejszenie żywych urodzeń, zwiększona śmiertelność, zwolnienie rozwoju fizycznego