Przedkliniczne dane o bezpieczeństwie stosowania furazydyny (Furaginum Adamed)

Przedkliniczne badania bezpieczeństwa stosowania furazydyny dostarczają istotnych informacji dotyczących toksyczności ostrej, toksyczności po wielokrotnym podaniu oraz potencjalnego działania rakotwórczego substancji czynnej. Poniżej przedstawiono szczegółowe dane uzyskane w badaniach przedklinicznych.¹

Toksyczność ostra (po podaniu pojedynczej dawki)

Toksyczność ostrą furazydyny oceniano w badaniach na białych myszach, którym podawano substancję dwiema drogami: dożołądkowo oraz dootrzewnowo. Uzyskane wyniki wskazują na bardzo niską toksyczność furazydyny po podaniu dożołądkowym.²

Badania wykazały, że ostra toksyczność furazydyny u królików nie różniła się znacząco od toksyczności obserwowanej u myszy. Obraz kliniczny zatrucia u myszy rozwijał się stosunkowo szybko – po 20-40 minutach od momentu podania furazydyny dootrzewnowo. Charakterystycznymi objawami były: ataksja i drżenie poszczególnych grup mięśniowych, po których następowało porażenie.³

W przypadku królików obserwowano: gwałtowne zmniejszenie napięcia mięśniowego, duszność, obniżenie odruchów rogówkowych, a w niektórych przypadkach opistotonus (specyficzny typ skurczu mięśni powodujący wygięcie ciała w łuk).⁴

Toksyczność po podaniu wielokrotnym

Badania nad kumulacją furazydyny przeprowadzono na białych myszach. Codzienne podawanie furazydyny w dawkach 100 i 250 mg/kg masy ciała przez okres jednego miesiąca nie prowadziło do śmierci zwierząt doświadczalnych. Co więcej, u myszy zaobserwowano nawet przyrost masy ciała. Wykazano, że w ciągu doby z organizmu myszy wydalało się 250 mg/kg masy ciała furazydyny, co stanowiło 12,5% maksymalnej tolerowanej dawki. Oznacza to, że codzienne podawanie dużych dawek prowadziło do kumulacji leku w organizmie.⁵

Badania histologiczne przeprowadzone u królików w 3., 4. i 5. dniu codziennego podawania furazydyny w dawce 1 g/kg masy ciała wykazały zmiany ograniczone do wątroby i nerek. W wątrobie obserwowano nieznacznie zaznaczone stłuszczenie, natomiast w nerkach stwierdzono zmiany martwicze i nacieki komórkowe.⁶

W doświadczeniach prowadzonych na kotach badano wpływ furazydyny na mięśnie gładkie. Wykazano, że po dożylnym podaniu dawki 10 mg/kg masy ciała napięcie i amplituda skurczu mięśniowego nie ulegały zmianie. Podobnie, badania na izolowanych odcinkach jelita cienkiego potwierdziły, że furazydyna nie wpływa na czynność mięśni gładkich przewodu pokarmowego ani na aktywność motoryczną jelita.⁷

Wpływ na fizjologiczną florę bakteryjną

Z uwagi na silne działanie przeciwbakteryjne furazydyny, przeprowadzono badania dotyczące jej wpływu na fizjologiczną florę bakteryjną przewodu pokarmowego. Doświadczenia wykonano na modelu mysim. Wykazano jedynie nieznaczne zmniejszenie liczby pałeczek Gram-ujemnych w przewodzie pokarmowym, obserwowane od 5. dnia od momentu rozpoczęcia podawania furazydyny. Co istotne, zmiany te nie ustępowały całkowicie przez okres około 40 dni podawania leku. Podsumowując, stwierdzono, że furazydyna w dawkach terapeutycznych nie wywierała znaczącego negatywnego wpływu na florę jelitową myszy.⁸

Działanie rakotwórcze

W badaniach histologicznych zwierząt doświadczalnych stwierdzano zmiany zlokalizowane głównie w wątrobie i nerkach. Zmiany w wątrobie miały charakter stłuszczenia, natomiast w nerkach obserwowano wyraźny zastój żylny, nacieki komórkowe w miąższu oraz obecność drobnych kropel tłuszczu w nabłonku kanalików nerkowych.⁹