Przedkliniczne dane o bezpieczeństwie stosowania leku Finasteridum Bluefish

W badaniach przedklinicznych oceniono bezpieczeństwo stosowania finasterydu pod kątem toksyczności ostrej i przewlekłej, potencjalnego działania genotoksycznego i rakotwórczego oraz wpływu na reprodukcję. Dane te są istotne dla określenia profilu bezpieczeństwa leku przed jego zastosowaniem u ludzi.¹

Toksyczność ostra

W badaniach toksyczności ostrej określono doustną dawkę śmiertelną (LD₅₀) finasterydu dla różnych gatunków zwierząt laboratoryjnych. Dla myszy LD₅₀ wynosi około 500 mg/kg masy ciała, zarówno dla samców jak i samic.² W przypadku szczurów zaobserwowano różnice międzypłciowe w wartościach LD₅₀ – dla samic około 400 mg/kg masy ciała, a dla samców około 1000 mg/kg masy ciała.³

Badania toksyczności po podaniu wielokrotnym

Przeprowadzone konwencjonalne badania farmakologiczne dotyczące toksyczności po podaniu wielokrotnym nie wykazały szczególnego zagrożenia dla człowieka. Systematyczne podawanie finasterydu w dłuższym okresie w dawkach wielokrotnie wyższych niż terapeutyczne nie wiązało się z niepokojącymi objawami toksyczności, które mogłyby wskazywać na istotne ryzyko dla pacjentów.⁴

Genotoksyczność i potencjalne działanie rakotwórcze

Badania oceniające potencjalne działanie genotoksyczne i rakotwórcze finasterydu nie ujawniły żadnego szczególnego zagrożenia dla człowieka. Przeprowadzono standardowe testy mutagenności i kancerogenności, które nie wykazały istotnego ryzyka w tym zakresie.⁵

Toksyczność reprodukcyjna

Szczególną uwagę w badaniach przedklinicznych zwrócono na ocenę toksyczności reprodukcyjnej ze względu na mechanizm działania finasterydu jako inhibitora enzymu 5-alfa-reduktazy. W badaniach przeprowadzonych na samcach szczurów zaobserwowano następujące efekty związane z farmakologicznym działaniem leku:⁶

• Zmniejszenie masy gruczołu krokowego i pęcherzyków nasiennych
• Redukcja wydzielania dodatkowych gruczołów płciowych
• Obniżony wskaźnik płodności

Powyższe obserwacje są konsekwencją podstawowego działania farmakologicznego finasterydu jako inhibitora 5-alfa-reduktazy. Znaczenie kliniczne tych obserwacji dla ludzi pozostaje niejasne.⁷

Wpływ na rozwój płodu

Podobnie jak w przypadku innych inhibitorów 5-alfa-reduktazy, finasteryd podawany w okresie ciąży powodował feminizację płodów płci męskiej u szczurów.⁸ Przeprowadzono również badania na ciężarnych małpach z rodzaju rezus, którym podawano finasteryd:

1. W badaniu z dożylnym podawaniem finasterydu ciężarnym małpom w dawkach do 800 ng/dobę przez cały okres rozwoju zarodkowego i płodowego nie zaobserwowano żadnych nieprawidłowości u płodów płci męskiej. Ta dawka była 60-120 razy większa niż ilość finasterydu oceniana w nasieniu mężczyzn przyjmujących 5 mg finasterydu oraz od dawki, na jaką kobiety mogą być narażone po kontakcie z nasieniem.⁹

2. W kolejnym badaniu podawano doustnie finasteryd w dawce 2 mg/kg masy ciała/dobę ciężarnym małpom. Ekspozycja systemowa (AUC) u tych małp była około 3-krotnie większa niż u mężczyzn otrzymujących 5 mg finasterydu, lub około 1-2 milionów razy przekraczała szacunkową ilość finasterydu w nasieniu. W tym przypadku zaobserwowano nieprawidłowości zewnętrznych narządów płciowych u płodów płci męskiej.¹⁰

Co istotne, nie zaobserwowano żadnych innych nieprawidłowości u płodów płci męskiej, a płody płci żeńskiej nie wykazywały żadnych nieprawidłowości związanych z podawaniem finasterydu, niezależnie od stosowanej dawki.¹¹ Model małp z rodzaju rezus uznano za istotny w kontekście oceny wpływu na rozwój ludzkiego płodu.¹²