Przedkliniczne dane o bezpieczeństwie
Oktreotyd

Oktreotyd wykazuje akceptowalny profil bezpieczeństwa potwierdzony licznymi badaniami przedklinicznymi obejmującymi toksyczność ostrą i przewlekłą, genotoksyczność oraz wpływ na reprodukcję. W badaniach na zwierzętach nie stwierdzono istotnych zagrożeń dla ludzi, a dawki stosowane w testach sięgały do 2 mg/kg masy ciała (myszy) oraz 1,25 mg/kg masy ciała/dobę (szczury). W przypadku radiofarmaceutyku 99mTc-Tektrotyd, badania toksyczności na myszach wykazały brak toksyczności przy dawkach do 0,2 mg/kg masy ciała i 974 MBq/kg masy ciała. Genotoksyczność nie została potwierdzona, co eliminuje ryzyko mutagenności, natomiast obserwowane włókniakomięsaki u szczurów były prawdopodobnie wynikiem miejscowego podrażnienia i nie występowały u innych gatunków. Badania reprodukcji nie wykazały teratogenności ani negatywnego wpływu na płodność, choć odnotowano przejściowe opóźnienia wzrostu i dojrzewania potomstwa, związane z farmakodynamicznym hamowaniem wydzielania hormonu wzrostu.

Przedkliniczne dane o bezpieczeństwie stosowania oktreotydu

Oktreotyd jest substancją aktywną stosowaną w różnych preparatach farmaceutycznych, dla której przeprowadzono liczne badania przedkliniczne mające na celu ocenę bezpieczeństwa jej stosowania. Dane z tych badań dostarczają istotnych informacji dotyczących potencjalnych zagrożeń związanych z tą substancją, co jest kluczowe dla odpowiedniego zastosowania w praktyce klinicznej.1 2

Badania toksyczności

Kompleksowe badania toksyczności przeprowadzone na różnych modelach zwierzęcych obejmowały ocenę toksyczności ostrej oraz po wielokrotnym podaniu oktreotydu. Wyniki tych badań nie wykazały szczególnego zagrożenia dla bezpieczeństwa stosowania u ludzi.3

W przypadku radiofarmaceutyku 99mTc-Tektrotyd, który zawiera pochodną oktreotydu (HYNIC-[D-Phe¹, Tyr³-Oktreotyd] ·TFA), badania nieszkodliwości przeprowadzone na myszach zgodnie z wymaganiami Farmakopei Polskiej VI potwierdziły, że preparat jest nieszkodliwy przy maksymalnej badanej dawce iniekcyjnej wynoszącej 0,2 mg Tektrotydu/kg masy ciała i 974 MBq/kg masy ciała. W badaniach tych zaobserwowano średni przyrost masy ciała zwierząt po dwóch dniach wynoszący około 11%.4

Badania genotoksyczności i rakotwórczości

Badania genotoksyczności oktreotydu nie wykazały potencjału do indukowania uszkodzeń materiału genetycznego. Jest to istotny aspekt bezpieczeństwa, ponieważ genotoksyczność może prowadzić do mutacji, które zwiększają ryzyko rozwoju nowotworów.5

W zakresie działania rakotwórczego, w długoterminowych badaniach na szczurach zaobserwowano występowanie włókniakomięsaków, głównie u samców, w miejscu podskórnego wstrzyknięcia oktreotydu po 52, 104 i 113/116 tygodniach podawania dawek do 1,25 mg/kg masy ciała/dobę. Miejscowe występowanie guzów odnotowano również u szczurów z grupy kontrolnej, co sugeruje, że zmiany te były związane z zaburzeniami rozrostu włóknistej tkanki łącznej pod wpływem przewlekłego podrażnienia w miejscu wstrzyknięcia. Dodatkowym czynnikiem mogło być działanie kwaśnego nośnika składającego się z kwasu mlekowego i mannitolu.6

Ta nieswoista reakcja tkankowa wydaje się być charakterystyczna dla szczurów, ponieważ zmian nowotworowych nie zaobserwowano u myszy otrzymujących codzienne podskórne wstrzyknięcia oktreotydu w dawkach do 2 mg/kg masy ciała przez 98 tygodni, ani u psów leczonych codziennymi podskórnymi dawkami przez 52 tygodnie.7

W przypadku preparatu 99mTc-Tektrotyd nie przeprowadzono badań klinicznych dotyczących właściwości rakotwórczych, co jest istotną informacją dla pełnej oceny bezpieczeństwa tego preparatu.8

Wpływ na reprodukcję i rozwój

Badania reprodukcji prowadzone na zwierzętach nie wykazały teratogennego działania oktreotydu, ani jego wpływu na zarodek/płód lub innego wpływu na reprodukcję po podaniu dawek wynoszących maksymalnie 1 mg/kg masy ciała/dobę. Jest to istotna informacja dotycząca bezpieczeństwa stosowania tej substancji w kontekście potencjalnego wpływu na rozwój płodu.9 10

Jednakże zaobserwowano nieznaczne, przemijające opóźnienia fizjologicznego wzrostu u potomstwa szczurów, co było wynikiem zahamowania wydzielania hormonu wzrostu spowodowanego nadmierną aktywnością farmakodynamiczną oktreotydu.11 12

W badaniach rozwoju przed- i pourodzeniowego zaobserwowano spowolniony wzrost i dojrzewanie u potomstwa F1 samic, którym oktreotyd podawano przez całą ciążę i okres karmienia. U męskiego potomstwa F1 stwierdzono opóźnione zstąpienie jąder, jednak płodność tych osobników pozostała prawidłowa. Te objawy były przejściowe i uznano je za skutek zahamowania wydzielania hormonu wzrostu.13 14

Nie przeprowadzono specyficznych badań na młodych szczurach, co stanowi pewne ograniczenie w ocenie pełnego profilu bezpieczeństwa oktreotydu w kontekście jego stosowania u dzieci i młodzieży.15 16

W odniesieniu do preparatu 99mTc-Tektrotyd, nie prowadzono badań klinicznych dotyczących wpływu tej substancji na płodność, co należy uwzględnić przy ocenie bezpieczeństwa tego radiofarmaceutyku.17

Podsumowanie danych przedklinicznych

Całościowa analiza danych przedklinicznych dotyczących oktreotydu wskazuje na akceptowalny profil bezpieczeństwa tej substancji. Badania toksyczności ostrej i przewlekłej, genotoksyczności, rakotwórczości oraz wpływu na reprodukcję i rozwój nie wykazały szczególnego zagrożenia dla ludzi.18 19

Zaobserwowane efekty, takie jak opóźnienia wzrostu czy dojrzewania u potomstwa, miały charakter przejściowy i były związane z mechanizmem działania oktreotydu polegającym na hamowaniu wydzielania hormonu wzrostu. Wydaje się, że efekty te nie wpływają negatywnie na zdolności reprodukcyjne i płodność.20 21

Należy zwrócić uwagę na ograniczenia niektórych badań, w szczególności brak specyficznych badań na młodych szczurach oraz niepełne dane dotyczące właściwości rakotwórczych i wpływu na płodność dla preparatu 99mTc-Tektrotyd.22

  1. 10.04.2026
  2. www.leksykon.com.pl