badanie in vitro
Badanie in vitro (łac. „w szkle”) to procedura diagnostyczna lub badawcza przeprowadzana poza żywym organizmem, w kontrolowanych warunkach laboratoryjnych. Metoda ta umożliwia analizę komórek, tkanek lub procesów biologicznych w sztucznym środowisku, najczęściej w probówkach, szalkach Petriego lub innych naczyniach laboratoryjnych.
W kontekście medycznym termin „in vitro” często kojarzy się z zapłodnieniem pozaustrojowym (IVF – in vitro fertilization), lecz w rzeczywistości obejmuje szeroki zakres procedur laboratoryjnych. Badania in vitro są niezbędne w diagnostyce klinicznej, mikrobiologii, farmakologii i wielu innych dziedzinach medycyny, umożliwiając analizę patogenów, badanie działania leków czy testowanie biokompatybilności materiałów medycznych.
Techniki in vitro mają fundamentalne znaczenie dla współczesnej medycyny, pozwalając na izolowanie i analizowanie określonych elementów biologicznych bez wpływu czynników występujących w żywym organizmie. Często stanowią pierwszy etap badań przed przejściem do fazy testów na modelach zwierzęcych (in vivo) oraz badań klinicznych z udziałem ludzi.
Powiązane wpisy
- Leksykon leków
Właściwości farmakokinetyczne – Perindopril/Amlodipine Krka 8 mg + 5 mg
Preparat Perindopril/Amlodipine Krka wykazuje farmakokinetykę charakterystyczną dla obu składników aktywnych. Peryndopryl, będący prolekiem, jest szybko wchłaniany z przewodu pokarmowego, osiągając maksymalne stężenie w osoczu po 1 godzinie, a jego aktywny metabolit – peryndoprylat – po 3-4 godzinach. Biodostępność peryndoprylu w formie peryndoprylatu wynosi 27%, a jej konwersja jest obniżona przez spożycie pokarmu, co uzasadnia zalecenie przyjmowania leku na czczo. Peryndoprylat wiąże się z białkami osocza w 20%, ma objętość dystrybucji około 0,2 l/kg i jest eliminowany głównie przez nerki z okresem półtrwania około 17 godzin, co pozwala na osiągnięcie stanu stacjonarnego po 4 dniach terapii. U pacjentów z niewydolnością nerek, serca oraz w podeszłym wieku obserwuje się zmniejszoną eliminację, co wymaga monitorowania parametrów nerkowych i elektrolitów. W przypadku marskości wątroby klirens wątrobowy peryndoprylu jest zmniejszony o połowę, jednak bez konieczności modyfikacji dawki ze względu na niezmienioną produkcję peryndoprylatu.
badanie in vitro, biodostępność amlodypiny, biodostępność leku, faza eliminacji, kinetyka peryndoprylu, klirens amlodypiny, klirens peryndoprylatu, konwertaza angiotensyny, marskość wątroby, objętość dystrybucji, okres półtrwania, okres półtrwania amlodypiny, peryndoprylat, prolek, stan stacjonarny, stężenie kreatyniny, stężenie peryndoprylatu, szybkie wchłanianie, wartość AUC, wchłanianie leku, wiązanie z białkami, właściwość farmakokinetyczna, zaburzenie czynności wątroby, zależność liniowa, zastoinowa niewydolność serca - Leksykon leków
Przedkliniczne dane o bezpieczeństwie – Kwetaplex 300 mg
Przedkliniczne badania bezpieczeństwa fumaranu kwetiapiny, substancji czynnej leku Kwetaplex, nie wykazały działania genotoksycznego w testach in vitro i in vivo, co wskazuje na korzystny profil mutagenności. Jednakże, przy ekspozycji na poziomach istotnych klinicznie, zaobserwowano zmiany narządowe u zwierząt laboratoryjnych, takie jak odkładanie pigmentu w tarczycy szczurów, przerost pęcherzyków tarczycy u małp Cynomolgus, obniżenie stężenia T₃ w osoczu, zmniejszenie hemoglobiny oraz liczby erytrocytów i leukocytów, a także zmętnienie soczewki i rozwój zaćmy u psów. Te efekty nie zostały jeszcze w pełni potwierdzone w długoterminowych badaniach klinicznych u ludzi.
badanie in vitro, badanie in vivo, badanie kliniczne, badanie laboratoryjne, dawka terapeutyczna, diestrus, embriotoksyczność, fumaran kwetiapiny, genotoksyczność, gruczoł tarczowy, hemoglobina, hipertrofia tarczycy, krwinka biała, krwinka czerwona, parametr hematologiczny, prolaktyna, regulacja hormonalna, ryzyko mutagenne, toksyczność reprodukcyjna, trójjodotyronina, zaćma, zgięcie nadgarstka, zmętnienie soczewki, zmiana narządowa - Leksykon leków
Przedkliniczne dane o bezpieczeństwie – Sunitinib Medical Valley 12,5 mg
Sunitynib wykazuje wielonarządową toksyczność po podaniu wielokrotnym, obejmującą przewód pokarmowy (nudności, biegunki), nadnercza (przekrwienie, krwotoki, martwica), układ limfatyczny i krwiotwórczy (redukcja komórek szpiku, zanik tkanki limfoidalnej), trzustkę zewnątrzwydzielniczą (degranulacja i martwica komórek pęcherzykowych), ślinianki (przerost gronek), stawy (zgrubienie płytki wzrostu), macicę (zanik) oraz jajniki (zmniejszony wzrost pęcherzyków). Działania te występowały przy klinicznie istotnych stężeniach osoczowych. Dodatkowo obserwowano wydłużenie odstępu QTc, zmniejszenie LVEF, zmiany w nerkach (rozrost mezangium), krwotoki z przewodu pokarmowego i jamy ustnej oraz przerost komórek płata przedniego przysadki. Większość zmian była odwracalna w ciągu 2-6 tygodni po zakończeniu terapii. Potencjał genotoksyczny sunitynibu nie wykazał mutagenności in vitro ani klastogenności in vivo, choć zaobserwowano poliploidię w ludzkich limfocytach in vitro. Potencjał genotoksyczny metabolitu aktywnego nie został oceniony.
aberracja chromosomalna, atrezja pęcherzyków jajnikowych, badanie in vitro, badanie in vivo, ciałko żółte, działanie genotoksyczne, działanie klastogenne, ekspozycja systemowa, frakcja wyrzutowa lewej komory, gruczoły Brunnera, guz chromochłonny, hiperplazja błony śluzowej, kanalik jądrowy, kancerogeneza, kostnienie kręgów, mysz transgeniczna rasH2, nadnercze, odstęp QTc, organogeneza, rak dwunastnicy, resorpcja płodu, rozrost rdzenia nadnerczy, rozszczep podniebienia, rozszczep wargi, śródbłoniak złośliwy, sunitynib, szpik kostny, toksyczność reprodukcyjna, toksyczność wielokrotnego podania, wada rozwojowa szkieletu - Leksykon leków
Przedkliniczne dane o bezpieczeństwie – Liść Orzecha włoskiego –
W dokumentacji produktu leczniczego zawierającego liść orzecha włoskiego (Juglandis folium) brak jest wyników badań przedklinicznych dotyczących bezpieczeństwa stosowania. Nie przedstawiono danych z badań toksykologicznych, farmakologicznych ani innych analiz eksperymentalnych, które pozwoliłyby na ocenę profilu bezpieczeństwa tej substancji roślinnej. Produkt zawiera wyłącznie liść orzecha włoskiego w formie ziół do zaparzania, jednak nie dysponuje się wynikami badań toksyczności ostrej, przewlekłej, mutagenności, genotoksyczności, rakotwórczości, wpływu na reprodukcję i rozwój płodu, ani danymi farmakodynamicznymi i farmakokinetycznymi.
badania farmakologiczne, badania przedkliniczne, badania toksykologiczne, badanie in vitro, charakterystyka produktu leczniczego, działanie niepożądane, farmakodynamika, farmakokinetyka, genotoksyczność, liść orzecha włoskiego, model zwierzęcy, potencjał mutagenny, potencjał rakotwórczy, profil bezpieczeństwa, rozwój płodu, substancja czynna, substancja roślinna, surowiec roślinny, toksyczność ostra, toksyczność przewlekła, wskazanie - Leksykon leków
Właściwości farmakodynamiczne – Pirfenidon Medical Valley 534 mg
Pirfenidon Medical Valley, należący do grupy leków immunosupresyjnych (kod ATC: L04AX05), wykazuje wielokierunkowe działanie antyfibrotyczne i przeciwzapalne, istotne w terapii idiopatycznego włóknienia płuc (IPF). Mechanizm działania obejmuje hamowanie proliferacji fibroblastów, redukcję produkcji cytokin prozapalnych (TNF-α, IL-1β) oraz ograniczenie biosyntezy macierzy zewnątrzkomórkowej indukowanej przez TGF-β i PDGF. Skuteczność pirfenidonu potwierdzono w czterech randomizowanych badaniach fazy 3 (PIPF-004, PIPF-006, PIPF-016, SP3), gdzie dawka 2403 mg/dobę podawana przez 52-72 tygodnie znacząco spowalniała spadek natężonej pojemności życiowej (FVC) i pojemności dyfuzyjnej płuc (DLCO). W badaniu PIPF-004, u pacjentów leczonych pirfenidonem, spadek FVC ≥10% wystąpił u 20% vs. 35% w grupie placebo (p=0,001), a w PIPF-016 odsetek ten wynosił 17% vs. 32% (p<0,000001). Ponadto, pirfenidon zmniejszał ryzyko śmierci o 48% w pierwszym roku terapii (HR 0,52; 95% CI 0,31-0,87; p=0,0107) w analizie zbiorczej trzech badań.
analiza kowariancji, badanie in vitro, czynnik martwicy nowotworów alfa, działanie antyfibrotyczne, fibroblast, idiopatyczne włóknienie płuc, interleukina 1 beta, lek immunosupresyjny, macierz zewnątrzkomórkowa, nadciśnienie płucne, natężona pojemność życiowa, niewydolność płuc, pirfenidon, płytkopochodny czynnik wzrostu, podwójna ślepa próba, pojemność dyfuzyjna płuc, pojemność życiowa, populacja pediatryczna, randomizowane badanie kliniczne, test 6-minutowego marszu, transformujący czynnik wzrostu beta, włóknienie - Leksykon leków
Przedkliniczne dane o bezpieczeństwie – Lametta 2,5 mg
Przedkliniczne badania bezpieczeństwa letrozolu wykazały niski stopień toksyczności ostrej u gryzoni przy dawkach do 2000 mg/kg mc oraz umiarkowaną toksyczność u psów przy 100 mg/kg mc. Długoterminowe badania toksyczności przewlekłej (do 12 miesięcy) na szczurach i psach ustaliły NOAEL na poziomie 0,3 mg/kg mc. Letrozol wpływał negatywnie na rozrodczość samic szczurów, powodując zmniejszenie liczby kryć, rzadsze ciąże oraz zwiększoną utratę ciąży przed implantacją. Badania mutagenności in vitro i in vivo nie wykazały potencjału genotoksycznego leku, co potwierdza jego bezpieczeństwo genetyczne. W badaniach rakotwórczości (104 tygodnie) u samców szczurów i myszy nie stwierdzono wzrostu nowotworów, natomiast u samic szczurów zaobserwowano zmniejszenie częstości nowotworów piersi, a u samic myszy zwiększenie łagodnych guzów warstwy ziarnistej osłonki jajników, co wiązano z farmakologicznym mechanizmem działania letrozolu i podwyższonym stężeniem LH.
badanie in vitro, badanie in vivo, badanie mutagenności, badanie przedkliniczne, biosynteza estrogenu, hormon luteinizujący, inhibitor aromatazy, konwersja androgenów do estrogenów, kopulasta głowa, nowotwór piersi, potencjał genotoksyczny, potencjał rakotwórczy, toksyczność ostra, toksyczność przewlekła, wada rozwojowa płodu, zrośnięcie kręgów - Leksykon leków
Przedkliniczne dane o bezpieczeństwie – Neosine duo 1000 mg + 6,25 mg Zn2+
Dane przedkliniczne leku Neosine duo, zawierającego 1000 mg inozyny pranobeksu oraz 6,25 mg jonów cynku, potwierdzają jego korzystny profil bezpieczeństwa. Toksyczność ostra, podostra i przewlekła inozyny pranobeksu była badana na różnych gatunkach zwierząt (myszy, szczury, psy, koty, małpy) przy dawkach sięgających 1500 mg/kg mc./dobę, co stanowi 15-krotność maksymalnej dawki terapeutycznej u ludzi (100 mg/kg mc./dobę). Ustalona dawka LD50 była 50-krotnie wyższa od dawki terapeutycznej, wskazując na bardzo niski poziom toksyczności ostrej. Długoterminowe badania toksykologiczne nie wykazały właściwości karcynogennych ani mutagennych inozyny pranobeksu, potwierdzając bezpieczeństwo genotoksyczne w badaniach in vivo i in vitro, w tym na ludzkich limfocytach krwi obwodowej.
badanie in vitro, badanie in vivo, badanie mutagenności, cynk glukonian, dawka LD50, dawka śmiertelna, dawka terapeutyczna, działanie toksyczne, embriotoksyczność, inozyna pranobeks, jony cynku, limfocyt krwi obwodowej, potencjał mutagenny, profil bezpieczeństwa, stężenie terapeutyczne, teratogenność, toksyczność okołoporodowa, toksyczność ostra, toksyczność podostra, toksyczność przewlekła, toksyczność reprodukcyjna, uszkodzenie materiału genetycznego, wada wrodzona, właściwości karcynogenne, zaburzenie czynności reprodukcyjnej - Leksykon leków
Przedkliniczne dane o bezpieczeństwie – Pranosin 50 mg/ml
Przeprowadzone badania przedkliniczne inozyny pranobeks, składnika aktywnego leku Pranosin (50 mg/ml, syrop), wykazały bardzo niski profil toksyczności. W badaniach toksyczności ostrej, podostrej i przewlekłej na różnych gatunkach zwierząt (myszy, szczury, psy, koty, małpy) stosowano dawki do 1500 mg/kg masy ciała na dobę, co stanowi 15-krotność maksymalnej dawki terapeutycznej dla ludzi (100 mg/kg m.c./dobę). Wartość LD50 była 50-krotnie wyższa niż dawka terapeutyczna, co wskazuje na szeroki margines bezpieczeństwa. Długoterminowe badania karcynogenności na myszach i szczurach nie wykazały właściwości karcynogennych, a testy mutagenności in vivo i in vitro potwierdziły brak działania mutagennego.
badanie in vitro, badanie mutagenności, badanie przedkliniczne, dawka śmiertelna, dawka terapeutyczna, droga pozajelitowa, embriotoksyczność, inozyna pranobeks, LD50, limfocyt krwi obwodowej, margines bezpieczeństwa, margines terapeutyczny, materiał genetyczny komórki, potencjał karcynogenny, potencjał teratogenny, profil toksyczności, test in vivo, toksyczność okołoporodowa, toksyczność ostra, toksyczność podostra, toksyczność przewlekła, właściwość karcynogenna, właściwość mutagenna - Leksykon leków
Przedkliniczne dane o bezpieczeństwie – Livazo 1 mg
Przedkliniczne badania bezpieczeństwa pitawastatyny, składnika leku Livazo, obejmowały ocenę farmakologii bezpieczeństwa, toksyczności po podaniu wielokrotnym, genotoksyczności, potencjalnego działania rakotwórczego oraz wpływu na rozrodczość. Analiza tych danych nie wykazała istotnych zagrożeń dla ludzi przy stosowaniu zgodnym z zaleceniami. Szczególną uwagę zwrócono na nefrotoksyczność u małp, gdzie przy ekspozycji przekraczającej maksymalną dawkę u ludzi (4 mg/dobę) zaobserwowano markery uszkodzenia nerek. Wydalanie pitawastatyny z moczem u małp jest bardziej znaczące niż u innych gatunków, a toksyczność może być związana z metabolitem specyficznym dla naczelnych. Ryzyko nefrotoksyczności u ludzi jest zatem niskie, choć nie można go całkowicie wykluczyć.
badanie in vitro, badanie przedkliniczne, bezpieczeństwo stosowania leku, działanie nefrotoksyczne, działanie niepożądane, działanie rakotwórcze, działanie toksyczne, farmakologia bezpieczeństwa, genotoksyczność, mikrosomy wątroby, pitawastatyna, potencjał teratogenny, śmiertelność, toksyczność matczyna, toksyczność nerkowa, toksyczność po podaniu wielokrotnym, toksyczny wpływ na rozród, uszkodzenie nerek, wada rozwojowa, wpływ na rozrodczość, wydalanie z moczem, zaburzenie czynności nerek - Leksykon leków
Przedkliniczne dane o bezpieczeństwie – Poltram 100 mg/ml
Dane przedkliniczne dotyczące tramadolu chlorowodorku w preparacie Poltram (100 mg/ml, krople doustne) wskazują na potencjalne ryzyko hepatotoksyczności przy dawkach 10-krotnie przekraczających dawki terapeutyczne stosowane u ludzi. Badania toksyczności ostrej i przewlekłej na modelach zwierzęcych (gryzonie i psy) wykazały uszkodzenia wątroby, co jest istotne klinicznie w kontekście przedawkowania. Objawy zatrucia tramadolem u zwierząt obejmowały typowe dla opioidów symptomy, takie jak niepokój, ataksja, wymioty, drżenie, duszność oraz drgawki, co potwierdza mechanizm działania leku na ośrodkowy układ nerwowy.
- Leksykon leków
Przedkliniczne dane o bezpieczeństwie – Aspirin Cardio 100 mg
Kwas acetylosalicylowy (ASA) wykazuje dobrze udokumentowany profil bezpieczeństwa potwierdzony badaniami przedklinicznymi, które wskazują na specyficzną nefrotoksyczność jako główną niekorzystną reakcję narządową, szczególnie uszkodzenia tkanki nerkowej u zwierząt doświadczalnych. Badania in vitro i in vivo nie wykazały działania mutagennego ani kancerogennego ASA, co eliminuje obawy dotyczące potencjalnego ryzyka genotoksycznego i nowotworowego.
Analizy wpływu ASA na rozrodczość i rozwój potomstwa ujawniły działanie teratogenne, obejmujące embriotoksyczność, fetotoksyczność oraz zaburzenia poznawcze u potomstwa narażonego prenatalnie na salicylany. Te dane przedkliniczne są kluczowe dla oceny stosunku korzyści do ryzyka w terapii ASA, zwłaszcza u kobiet w ciąży i planujących ciążę, podkreślając konieczność ostrożności i indywidualizacji decyzji terapeutycznych w tej grupie pacjentek.
badanie in vitro, badanie in vivo, działanie embriotoksyczne, działanie fetotoksyczne, działanie kancerogenne, działanie mutagenne, działanie rakotwórcze, działanie teratogenne, kobieta w ciąży, kwas acetylosalicylowy, nefrotoksyczność, okres prenatalny, salicylany, uszkodzenie tkanki nerkowej, zaburzenie poznawcze - Leksykon substancji czynnych
Famprydyna – Przedkliniczne dane o bezpieczeństwie
Famprydyna została poddana szerokim badaniom toksykologicznym na różnych gatunkach zwierząt, które wykazały szybkie pojawienie się działań niepożądanych po podaniu doustnym, zwykle w ciągu 2 godzin. Objawy kliniczne obejmowały drżenie, drgawki, ataksję, zaburzenia chodu, duszność, przyspieszone oddychanie, rozszerzenie źrenic, prostrację, nadpobudliwość, zaburzoną wokalizację oraz zwiększone ślinienie. W badaniach zaobserwowano także pojedyncze przypadki niedrożności układu moczowego u szczurów, prowadzące do zgonu, co może sugerować potencjalny związek przyczynowy z podawaniem famprydyny, choć znaczenie kliniczne tego zjawiska pozostaje niejasne.
ataksja, badanie in vitro, badanie in vivo, badanie toksykologiczne, dawka toksyczna, drgawki, duszność, działanie niepożądane, famprydyna, mutacja genowa, nadmierne ślinienie, nadpobudliwość, niedrożność układu moczowego, płodność, potencjał genotoksyczny, potencjał klastogenny, potencjał mutagenny, potencjał rakotwórczy, proces nowotworowy, prostracja, przyśpieszone oddychanie, rozszerzenie źrenic, toksyczność po wielokrotnym podaniu, toksyczność reprodukcyjna, uszkodzenie chromosomu, wada rozwojowa płodu, zaburzenie chodu, zaburzenie wokalizacji - Leksykon leków
Przedkliniczne dane o bezpieczeństwie – Fluomizin 10 mg
Fluomizin, zawierający chlorek dekwaliniowy w dawce 10 mg w postaci tabletek dopochwowych, wykazuje korzystny profil bezpieczeństwa potwierdzony badaniami przedklinicznymi. Minimalne ogólnoustrojowe narażenie na substancję czynną po podaniu dopochwowym ogranicza toksyczność ogólnoustrojową, co jest istotne z punktu widzenia praktyki klinicznej. Badania mutagenności in vivo i in vitro nie wykazały potencjału genotoksycznego chlorku dekwaliniowego, co potwierdza bezpieczeństwo długoterminowego stosowania leku. Ponadto, badania tolerancji miejscowej na królikach wskazują na brak działania drażniącego na błonę śluzową pochwy, co sugeruje niskie ryzyko miejscowych działań niepożądanych u pacjentek.
badanie in vitro, badanie in vivo, badanie przedkliniczne, biodostępność, biodostępność substancji czynnej, chlorek dekwaliniowy, działanie niepożądane, genotoksyczność, podanie dopochwowe, podrażnienie błony śluzowej pochwy, potencjał mutagenny, profil bezpieczeństwa, tabletka dopochwowa, toksyczność ogólnoustrojowa, toksyczność reprodukcyjna, tolerancja miejscowa, wchłanianie ogólnoustrojowe, wpływ na płodność - Leksykon leków
Przedkliniczne dane o bezpieczeństwie – Digoxin Teva 100 mcg
Digoksyna, substancja czynna produktu leczniczego Digoxin Teva, posiada ograniczone dane przedkliniczne dotyczące bezpieczeństwa stosowania. W dokumentacji charakterystyki produktu brak jest informacji o potencjalnym działaniu mutagennym i rakotwórczym, co wynika z braku przeprowadzenia standardowych badań genotoksyczności i karcynogenności. Ponadto, nie udokumentowano toksyczności ostrej, przewlekłej, wpływu na rozród i rozwój płodu, badań farmakologicznych dotyczących bezpieczeństwa ani tolerancji miejscowej. Brak tych danych jest konsekwencją długotrwałego stosowania digoksyny w praktyce klinicznej, zanim wprowadzono współczesne rygorystyczne wymogi badań przedklinicznych dla nowych substancji czynnych.
badanie farmakologiczne, badanie in vitro, badanie przedkliniczne, charakterystyka produktu leczniczego, digoksyna, Digoxin Teva, działanie genotoksyczne, działanie karcynogenne, działanie mutagenne, działanie rakotwórcze, pharmacovigilance, profil bezpieczeństwa, rozwój płodu, substancja czynna, toksyczność ostra, toksyczność przewlekła, tolerancja miejscowa, wpływ na rozród - Leksykon leków
Przedkliniczne dane o bezpieczeństwie – Coryol 6,25 mg 6,25 mg
Przedkliniczne badania bezpieczeństwa karwedylolu, substancji czynnej preparatu Coryol 6,25 mg, wykazały brak działania rakotwórczego i mutagennego. Testy na szczurach i myszach, przy dawkach do 75 mg/kg/dobę (38-krotność maksymalnej zalecanej dawki dla ludzi, MRHD) oraz 200 mg/kg/dobę (100-krotność MRHD), nie wykazały wzrostu częstości nowotworów ani uszkodzeń materiału genetycznego. Wpływ na płodność zaobserwowano jedynie przy bardzo wysokich dawkach (200 mg/kg, 100× MRHD) u szczurów, manifestujący się osłabieniem aktywności reprodukcyjnej, zmniejszeniem liczby ciałek żółtych oraz zaburzeniami zagnieżdżania zarodka. Badania teratogenności nie wykazały wad rozwojowych, choć przy dawkach 60 mg/kg (30× MRHD) i wyższych obserwowano spowolnienie wzrostu płodów oraz toksyczne działanie na zarodki, objawiające się zwiększoną śmiertelnością po zagnieżdżeniu.
aktywność reprodukcyjna, badanie in vitro, badanie in vivo, charakterystyka produktu leczniczego, ciałko żółte, Coryol, działanie karcynogenne, działanie mutagenne, karwedylol, potencjał rakotwórczy, potencjał rakotwórczy karwedylolu, toksyczność embrionalna, uszkodzenie materiału genetycznego, wada rozwojowa, zagnieżdżenie zarodka - Leksykon substancji czynnych
Liść melisy – Przedkliniczne dane o bezpieczeństwie
Przedkliniczne badania bezpieczeństwa liścia melisy (Melissa officinalis L., folium) wskazują na potencjalne hamowanie aktywności hormonu tyreotropowego (TSH) przez wodne wyciągi z tej rośliny, co zaobserwowano zarówno in vitro, jak i na modelach zwierzęcych. Zjawisko to zostało potwierdzone również dla produktu DexaCaps zawierającego liść melisy, jednak kliniczne implikacje tego efektu pozostają niejasne i wymagają dalszych badań, zwłaszcza u pacjentów z zaburzeniami funkcji tarczycy. W zakresie genotoksyczności, brak jest danych dotyczących samego liścia melisy, natomiast złożone preparaty takie jak Iberogast Balance wykazały negatywne wyniki w testach AMES i mikrojądrowym u myszy. Nie przeprowadzono badań dotyczących toksyczności reprodukcyjnej ani potencjału rakotwórczego liścia melisy, co stanowi istotne ograniczenie w ocenie bezpieczeństwa długotrwałego stosowania.
ataksja, badanie in vitro, dekstrometorfan bromowodorek, genotoksyczność, hormon tyreotropowy, LD50, liść melisy, model zwierzęcy, mutagenność, potencjał rakotwórczy, preparat z liściem melisy, produkt leczniczy roślinny, test Amesa, test mikrojądrowy, toksyczność przewlekła, toksyczność reprodukcyjna, toksyczny wpływ na rozrodczość, upośledzenie oddychania, wyciąg z melisy, zaburzenie czynności tarczycy - Leksykon leków
Przedkliniczne dane o bezpieczeństwie – Vicks Antigrip Dzień i Noc 500 mg + 60 mg; 500 mg + 25 mg
Przedkliniczne dane dotyczące składników preparatu Vicks AntiGrip Dzień i Noc, tj. paracetamolu, pseudoefedryny i difenhydraminy, nie wskazują na istotne ryzyko toksyczne przy standardowym stosowaniu. Paracetamol wykazuje niejednoznaczne wyniki w badaniach mutagenności in vitro i in vivo, a w badaniach na szczurach przy dawce 500 mg/kg/dobę zaobserwowano guzy wątroby, co sugeruje ograniczone dowody na potencjał rakotwórczy. Brakuje jednak aktualnych badań oceniających toksyczność reprodukcyjną i rozwojową paracetamolu zgodnie z nowoczesnymi standardami. Chlorowodorek pseudoefedryny, podawany w dawkach około 15 mg/kg u gryzoni, nie wykazał toksyczności reprodukcyjnej ani teratogenności, choć dawki toksyczne dla samic szczurów powodowały zmniejszenie masy ciała płodu i opóźnienie kostnienia. Brak jest danych dotyczących wpływu pseudoefedryny na płodność i okres okołoporodowy.
arytmia, badanie in vitro, badanie in vivo, chlorowodorek pseudoefedryny, działanie embriotoksyczne, działanie teratogenne, genotoksyczność, guz wątroby, opóźnienie kostnienia, potencjał czynnościowy, potencjał rakotwórczy, rakotwórczość paracetamolu, ryzyko mutagenne, toksyczność paracetamolu, toksyczność płodu, toksyczność po podaniu wielokrotnym, toksyczność reprodukcyjna - Leksykon leków
Przedkliniczne dane o bezpieczeństwie – Dermitopic 0,03 %
Dermitopic, zawierający takrolimus jednowodny w stężeniu 0,03% w formie maści, wykazuje specyficzny profil bezpieczeństwa potwierdzony badaniami przedklinicznymi. Wielokrotne miejscowe stosowanie u zwierząt laboratoryjnych (szczury, króliki, świnie miniaturowe) powodowało głównie miejscowe reakcje skórne, takie jak zaczerwienienie, obrzęk i grudki. U szczurów przy długotrwałym stosowaniu zaobserwowano objawy toksyczności układowej obejmujące zmiany patologiczne w nerkach, trzustce, oczach oraz układzie nerwowym, co wiązało się z wysoką absorpcją takrolimusu przez skórę tych zwierząt. U świń miniaturowych stosujących 3% maść odnotowano jedynie zmniejszony przyrost masy ciała u samic. Króliki wykazywały szczególną wrażliwość na dożylne podanie takrolimusu, manifestując odwracalne efekty kardiotoksyczne. Badania genotoksyczności in vitro i in vivo nie wykazały potencjału mutagennego leku.
badanie in vitro, badanie in vivo, badanie rakotwórczości, chłoniak, działanie toksyczne, fotorakotwórczość, immunosupresja, kardiotoksyczność, nowotwór skóry, potencjał genotoksyczny, potencjał rakotwórczy, rak płaskokomórkowy, takrolimus jednowodny, toksyczne działanie substancji, toksyczność układowa, upośledzenie płodności, zmiany w nerkach - Leksykon leków
Przedkliniczne dane o bezpieczeństwie – Furosemidum Neupharm 10 mg/ml
Przedkliniczne badania bezpieczeństwa furosemidu (roztwór do wstrzykiwań 10 mg/ml) wykazały niski poziom ostrej toksyczności doustnej u zwierząt laboratoryjnych, co wskazuje na wysoki margines bezpieczeństwa przy jednorazowym podaniu. W badaniach przewlekłych na szczurach i psach zaobserwowano istotne zmiany patologiczne w nerkach, takie jak zwłóknienie i zwapnienia, co jest klinicznie istotne ze względu na rolę nerek jako głównego narządu docelowego i drogi eliminacji furosemidu. Testy genotoksyczności in vitro i in vivo nie wykazały działania genotoksycznego, a długoterminowe badania na gryzoniach nie potwierdziły potencjału kancerogennego, co potwierdza bezpieczeństwo stosowania leku w dawkach terapeutycznych.
badanie in vitro, badanie in vivo, działanie diuretyczne, działanie genotoksyczne, efekt teratogenny, furosemid, hipokaliemia, kłębuszek nerkowy, miedniczka nerkowa, pierwszy trymestr ciąży, potencjał genotoksyczny, toksyczność doustna, toksyczność ostra i przewlekła, toksyczność reprodukcyjna, właściwości kancerogenne, wodonercze, zwapnienie tkanki nerkowej, zwłóknienie - Leksykon substancji czynnych
Liść porzeczki czarnej – Przedkliniczne dane o bezpieczeństwie
Liść porzeczki czarnej (Ribis nigri folium), będący jedynym składnikiem produktu leczniczego LIŚĆ PORZECZKI CZARNEJ w formie ziół do zaparzania, nie posiada dostępnych szczegółowych danych przedklinicznych dotyczących bezpieczeństwa stosowania. W oficjalnej dokumentacji produktu, w sekcji 5.3 Charakterystyki Produktu Leczniczego, wyraźnie zaznaczono brak badań toksykologicznych, takich jak toksyczność ostra i przewlekła, genotoksyczność, potencjał kancerogenny czy wpływ na reprodukcję i rozwój. Pomimo długotrwałej tradycji stosowania tej substancji roślinnej, brak formalnych badań przedklinicznych stanowi istotne ograniczenie w ocenie jej bezpieczeństwa klinicznego. Z uwagi na brak danych przedklinicznych, konieczne jest zachowanie szczególnej ostrożności podczas przepisywania produktu LIŚĆ PORZECZKI CZARNEJ, zwłaszcza u pacjentów z grup wysokiego ryzyka, takich jak kobiety w ciąży, karmiące piersią, dzieci oraz osoby z chorobami przewlekłymi. Zaleca się przeprowadzenie kompleksowych badań in vitro i in vivo, które umożliwią pełniejszą ocenę profilu bezpieczeństwa liścia porzeczki czarnej. W praktyce klinicznej brak tych danych wymaga indywidualnej oceny ryzyka i korzyści oraz monitorowania pacjentów stosujących ten preparat.
badanie in vitro, badanie in vivo, badanie toksykologiczne, charakterystyka produktu leczniczego, choroba przewlekła, genotoksyczność, kobieta w ciąży, liść porzeczki czarnej, potencjał kancerogenny, profil bezpieczeństwa, reprodukcja i rozwój, Ribis nigri folium, substancja roślinna, toksyczność ostra, toksyczność przewlekła - Leksykon leków
Przedkliniczne dane o bezpieczeństwie – Fenta MX 100 100 mcg/h
Dane przedkliniczne dotyczące bezpieczeństwa fentanylu, substancji czynnej produktu Fenta MX, obejmują szeroki zakres badań farmakologicznych, toksykologicznych oraz reprodukcyjnych. Badania na zwierzętach wykazały brak wpływu na płodność u samców szczurów oraz brak działania teratogennego u szczurów i królików. U samic szczurów odnotowano zmniejszoną płodność i zwiększoną śmiertelność zarodków, co wiązano z toksycznością matczyną, a nie bezpośrednim działaniem na płód. W badaniach rozwoju przed- i pourodzeniowego zaobserwowano zmniejszoną przeżywalność potomstwa przy dawkach powodujących nieznaczne obniżenie masy ciała matek, co mogło wynikać z zaburzonej opieki matczynej lub bezpośredniego wpływu fentanylu na potomstwo, jednak bez zaburzeń rozwoju fizycznego czy behawioralnego. Potencjał mutagenny fentanylu był negatywny in vivo i w badaniach na bakteriach, natomiast in vitro wykazano mutagenność jedynie przy wysokich, nieklinicznych stężeniach. Długoterminowe badania na szczurach nie wykazały działania rakotwórczego.
badanie bakteryjne, badanie in vitro, badanie in vivo, chlorowodorek fentanylu, działanie onkogenne, działanie teratogenne, fentanyl, lek opioidowy, opioidowy lek przeciwbólowy, potencjał mutagenny, potencjał rakotwórczy, przeżywalność potomstwa, rozwój fizyczny, śmiertelność zarodków, system transdermalny, toksyczność matczyna, toksyczność po podaniu wielokrotnym, zachowanie potomstwa, zmniejszona płodność - Leksykon leków
Przedkliniczne dane o bezpieczeństwie – Lotensin 5 mg
Przedkliniczne badania bezpieczeństwa benazeprylu chlorowodorku wykazały brak negatywnego wpływu na funkcje reprodukcyjne u szczurów przy dawkach do 500 mg/kg mc./dobę. Testy teratogenności przeprowadzone na myszach (do 150 mg/kg mc./dobę), szczurach (do 500 mg/kg mc./dobę) oraz królikach (do 5 mg/kg mc./dobę) nie wykazały działania teratogennego ani szkodliwego wpływu na rozwój zarodka i płodu. Potencjał mutagenny substancji został wykluczony na podstawie kompleksowych badań in vitro i in vivo, które nie potwierdziły właściwości mutagennych benazeprylu chlorowodorku.
badanie in vitro, badanie in vivo, badanie niekliniczne, benazeprylu chlorowodorek, działanie mutagenne, działanie niepożądane, działanie rakotwórcze, działanie teratogenne, działanie toksyczne, potencjał mutagenny, potencjał rakotwórczy, rozwój zarodka i płodu, wpływ na reprodukcję, zdolność reprodukcyjna - Leksykon substancji czynnych
Gestoden – Przedkliniczne dane o bezpieczeństwie
Gestoden, syntetyczny progestagen stosowany w hormonalnych środkach antykoncepcyjnych, wykazuje akceptowalny profil bezpieczeństwa potwierdzony szerokim zakresem badań przedklinicznych. Standardowe testy farmakologiczne i toksykologiczne, w tym badania toksyczności po podaniu wielokrotnym, genotoksyczności in vitro i in vivo oraz długoterminowe badania rakotwórczości, nie wykazały istotnego ryzyka mutagennego, kancerogennego ani toksycznego dla organizmu ludzkiego. Badania reprodukcyjne potwierdziły brak teratogenności przy stosowaniu zgodnym z zaleceniami, choć zaleca się przerwanie stosowania w przypadku nieumyślnego przyjęcia na początku ciąży. Ponadto, toksykologiczne badania przedawkowania nie wskazały na ryzyko ciężkich działań niepożądanych.
badanie farmakologiczne bezpieczeństwa, badanie in vitro, badanie in vivo, badanie rakotwórczości, badanie toksykologiczne, działanie kancerogenne, działanie mutagenne, etynyloestradiol, genotoksyczność, gestoden, hormonalny środek antykoncepcyjny, nowotwór hormonozależny, preparat antykoncepcyjny, progestagen syntetyczny, przedawkowanie, steroid płciowy, teratogenność, toksyczność po podaniu wielokrotnym, toksyczność przewlekła, toksyczny wpływ na reprodukcję - Leksykon leków
Przedkliniczne dane o bezpieczeństwie – Linefor 200 mg
Przedkliniczne badania bezpieczeństwa pregabaliny, substancji czynnej leku Linefor, wykazały dobrą tolerancję w dawkach odpowiadających stosowanym klinicznie (do 600 mg/dobę). W badaniach toksyczności wielokrotnej dawki na szczurach i małpach zaobserwowano dawkozależne efekty na ośrodkowy układ nerwowy, takie jak zmniejszenie lub nadmierna aktywność oraz ataksja. U starszych szczurów albinotycznych zanotowano zanik siatkówki przy dawkach ≥5-krotnie przekraczających ekspozycję kliniczną, co nie występowało przy dawkach terapeutycznych. Badania reprodukcyjne potwierdziły brak działania teratogennego u myszy, szczurów i królików, a toksyczność dla płodów pojawiała się jedynie przy dawkach znacznie przekraczających ekspozycję u ludzi. Zaburzenia rozwojowe u młodych szczurów obserwowano przy ekspozycji >2-krotnie wyższej niż maksymalna u ludzi. Niekorzystny wpływ na płodność samców i samic szczurów występował wyłącznie przy ekspozycji znacznie przekraczającej dawki terapeutyczne i był przemijający.
badanie in vitro, badanie in vivo, bruksizm, działanie teratogenne, męski narząd rozrodczy, naczyniakomięsak krwionośny, nadreaktywność, ośrodkowy układ nerwowy, płytka krwi, potencjał genotoksyczny, pregabalina, proliferacja komórek śródbłonka, rozwój pourodzeniowy, teratogenność, toksyczność płodu, toksyczność prenatalna, zanik siatkówki - Leksykon leków
Przedkliniczne dane o bezpieczeństwie – Rexetin 20 mg
Paroksetyna, będąca składnikiem aktywnym leku Rexetin (tabletki powlekane 20 mg), została poddana szerokim badaniom przedklinicznym, które potwierdziły jej bezpieczeństwo metaboliczne i toksykologiczne. Badania na małpach Rhezus oraz szczurach albinosach wykazały podobieństwo metabolizmu paroksetyny do ludzkiego, co umożliwia wiarygodną ekstrapolację wyników. U szczurów zaobserwowano fosfolipidozę, typową dla amin lipofilnych, jednak efekt ten nie wystąpił u naczelnych nawet przy dawkach sześciokrotnie przekraczających kliniczne 20 mg. Długoterminowe badania rakotwórczości (2 lata) na modelach mysich i szczurzych nie wykazały działania kancerogennego, a testy genotoksyczności in vitro i in vivo potwierdziły brak uszkodzeń materiału genetycznego.
amina lipofilna, badanie in vitro, badanie in vivo, badanie przedkliniczne, badanie toksykologiczne, działanie rakotwórcze, fosfolipidoza, kostnienie, osyfikacja, paroksetyna, potencjał genotoksyczny, potencjał rakotwórczy, Rexetin, toksyczność paroksetyny, trójpierścieniowy lek przeciwdepresyjny, uszkodzenie materiału genetycznego, wskaźnik płodności - Leksykon leków
Przedkliniczne dane o bezpieczeństwie – Ziele Macierzanki –
Na podstawie dostępnej dokumentacji dotyczącej produktu leczniczego zawierającego ziele macierzanki (Thymus serpyllum L. s.l., herba) w dawce 1g/g, brak jest danych przedklinicznych dotyczących bezpieczeństwa stosowania tego preparatu. W charakterystyce produktu leczniczego nie uwzględniono wyników badań toksyczności ostrej i przewlekłej, potencjału mutagennego i rakotwórczego, wpływu na reprodukcję, toksyczności narządowej ani badań farmakologicznych bezpieczeństwa. Brak tych informacji oznacza, że ocena bezpieczeństwa opiera się wyłącznie na danych klinicznych oraz tradycyjnym zastosowaniu ziela macierzanki w medycynie.
W związku z powyższym, lekarze powinni podejmować decyzje terapeutyczne dotyczące stosowania tego preparatu głównie na podstawie doświadczenia klinicznego oraz dostępnych danych z praktyki medycznej u ludzi. Brak badań przedklinicznych podkreśla konieczność ostrożności i indywidualnej oceny ryzyka i korzyści u pacjentów, zwłaszcza w kontekście braku potwierdzenia bezpieczeństwa w modelach zwierzęcych lub in vitro. Informacja ta jest kluczowa dla właściwego i świadomego stosowania ziela macierzanki jako leku ziołowego.
- Leksykon leków
Przedkliniczne dane o bezpieczeństwie – Kventiax 300 mg tabletki powlekane 300 mg
Przedkliniczne badania bezpieczeństwa kwetiapiny, substancji czynnej leku Kventiax, wykazały brak działania genotoksycznego zarówno in vitro, jak i in vivo, co potwierdza korzystny profil bezpieczeństwa leku. W badaniach na zwierzętach laboratoryjnych, przy ekspozycji odpowiadającej dawkom terapeutycznym u ludzi, zaobserwowano zmiany narządowe specyficzne dla gatunku: u szczurów zmiany pigmentacji tarczycy, u małp Cynomolgus hipertrofię komórek pęcherzykowych tarczycy, obniżenie stężenia T3, hemoglobiny oraz liczby leukocytów i erytrocytów, a u psów zmętnienie rogówki i zaćmę. Zmiany te nie zostały potwierdzone w badaniach długoterminowych, co sugeruje ich ograniczone znaczenie kliniczne.
badanie in vitro, badanie in vivo, badanie przedkliniczne, ciąża urojona, ekspozycja samicy, faza międzyrujowa, genotoksyczność kwetiapiny, hipertrofia komórek pęcherzykowych tarczycy, hormon T3, krwinki białe i czerwone, maksymalna dawka terapeutyczna, pigmentacja tarczycy, płodność samców, prolaktyna, przykurcz łap, stężenie hemoglobiny, toksyczne oddziaływanie kwetiapiny, zaćma, zmętnienie rogówki - Leksykon leków
Przedkliniczne dane o bezpieczeństwie – Ketrel 200 mg
Przedkliniczne badania kwetiapiny, substancji czynnej leku Ketrel, obejmujące testy in vitro i in vivo, nie wykazały działania genotoksycznego. W badaniach na zwierzętach laboratoryjnych, przy dawkach porównywalnych do stosowanych klinicznie u ludzi, zaobserwowano zmiany w różnych układach: u szczurów zmianę pigmentacji tarczycy, u małp Cynomolgus hipertrofię komórek pęcherzykowych tarczycy, obniżenie stężenia hormonu T3, hemoglobiny oraz liczby krwinek białych i czerwonych, a u psów zmętnienie rogówki i zaćmę. W badaniach teratologicznych na królikach stwierdzono zwiększoną częstość przykurczu kończyn płodu przy ekspozycji na dawki porównywalne lub nieznacznie wyższe niż maksymalna dawka terapeutyczna u ludzi, jednak znaczenie kliniczne tych obserwacji pozostaje nieznane.
badanie in vitro, badanie in vivo, ciąża urojona, faza międzyrujowa, genotoksyczność, hemoglobina, hipertrofia komórek pęcherzykowych tarczycy, hormon T3, Ketrel, krwinki białe i czerwone, kwetiapina, narząd wzroku, pigmentacja tarczycy, płodność, prolaktyna, przykurcz kończyn, toksyczność zarodkowo-płodowa, układ krwiotwórczy, zaćma, zmętnienie rogówki - Leksykon leków
Przedkliniczne dane o bezpieczeństwie – Glucophage XR 750 mg
Przedkliniczne badania chlorowodorku metforminy, substancji czynnej Glucophage XR 750 mg, wykazały korzystny profil bezpieczeństwa. Analizy farmakologiczne nie ujawniły istotnego ryzyka dla układu sercowo-naczyniowego, oddechowego ani ośrodkowego układu nerwowego przy dawkach terapeutycznych. Badania toksyczności po wielokrotnym podaniu na różnych gatunkach zwierząt potwierdziły brak klinicznie istotnych zagrożeń, a testy genotoksyczności (in vitro i in vivo) nie wykazały potencjału uszkadzania materiału genetycznego. Długoterminowe badania karcynogenności nie wskazały na zwiększone ryzyko nowotworów związane z metforminą.
aberracja chromosomowa, badanie farmakologiczne bezpieczeństwa, badanie genotoksyczności, badanie in vitro, badanie in vivo, badanie karcynogenności, badanie toksyczności, chlorowodorek metforminy, cukrzyca typu 2, dawka terapeutyczna, działanie teratogenne, ekspozycja na lek, Glucophage XR, mutacja genowa, ośrodkowy układ nerwowy, proces rozrodczy, tabletki o przedłużonym uwalnianiu, toksyczny wpływ na rozród, układ oddechowy, układ organizmu, układ sercowo-naczyniowy - Leksykon leków
Interakcje leku – Histigen 16 mg
Betahistyna, stosowana w preparacie Histigen, nie wykazuje hamowania enzymów cytochromu P450 in vivo, co minimalizuje ryzyko interakcji farmakokinetycznych z lekami metabolizowanymi przez ten system. Jednakże inhibitory monoaminooksydazy (MAO), w tym selektywne inhibitory MAO-B jak seleglina, mogą hamować metabolizm betahistyny, prowadząc do jej kumulacji i potencjalnego wzrostu stężenia w surowicy, co wymaga szczególnej ostrożności i ewentualnej korekty dawki. Ponadto, ze względu na analogię betahistyny do histaminy, istnieje ryzyko interakcji farmakodynamicznych z lekami antyhistaminowymi, które mogą osłabiać efekt terapeutyczny obu grup leków. W praktyce klinicznej zaleca się unikanie jednoczesnego stosowania betahistyny z lekami antyhistaminowymi oraz monitorowanie pacjentów pod kątem skuteczności terapii i działań niepożądanych.
alkohol etylowy, badanie in vitro, badanie in vivo, betahistyna, cytochrom P450, dichlorowodorek betahistyny, działanie niepożądane, histamina, inhibitor MAO, inhibitor MAO-B, inhibitor monoaminooksydazy, interakcja farmakodynamiczna, interakcja farmakokinetyczna, interakcja lekowa, lek antyhistaminowy, ośrodkowy układ nerwowy, receptor histaminowy - Leksykon leków
Przedkliniczne dane o bezpieczeństwie – Opokan max 15 mg
Przedkliniczne badania meloksykamu, substancji czynnej preparatu Opokan max, potwierdzają profil bezpieczeństwa charakterystyczny dla niesteroidowych leków przeciwzapalnych (NLPZ). Długotrwałe podawanie wysokich dawek (≥1 mg/kg m.c.) u zwierząt skutkowało typowymi działaniami niepożądanymi, takimi jak owrzodzenia i nadżerki przewodu pokarmowego oraz martwica brodawek nerkowych, wskazując na ryzyko nefrotoksyczności. W badaniach reprodukcji u szczurów zaobserwowano zmniejszenie owulacji i zahamowanie implantacji zarodków, a działanie embriotoksyczne pojawiło się przy dawkach toksycznych dla matek (≥1 mg/kg m.c.). Nie stwierdzono jednak działania teratogennego przy dawkach do 4 mg/kg u szczurów i 80 mg/kg u królików, co stanowi 20-40x i 400-800x wyższe wartości niż dawki kliniczne (7,5-15 mg, ok. 0,1-0,2 mg/kg dla osoby 75 kg).
badanie in vitro, badanie in vivo, działanie mutagenne, działanie rakotwórcze, działanie teratogenne, embriotoksyczność, implantacja zarodka, inhibitory syntezy prostaglandyn, martwica brodawek nerkowych, meloksykam, nadżerka, nefrotoksyczność, niesteroidowe leki przeciwzapalne, Opokan max, owrzodzenia przewodu pokarmowego, profil bezpieczeństwa leku, resorpcja zarodka, toksyczność okołoporodowa - Leksykon leków
Przedkliniczne dane o bezpieczeństwie – Asikreba 12,5 mg
Produkt leczniczy Asikreba zawierający sunitynib wykazuje w badaniach toksyczności po podaniu wielokrotnym (do 9 miesięcy na szczurach i małpach) działania niepożądane obejmujące przewód pokarmowy (nudności, biegunki), nadnercza (przekrwienie, krwotoki, martwica z włóknieniem), układ limfatyczny i krwiotwórczy (zmniejszenie komórek szpiku, zanik tkanki limfoidalnej), trzustkę (degranulacja i martwica komórek pęcherzykowych), ślinianki (przerost gronek), stawy (zgrubienie płytki wzrostu) oraz układ rozrodczy żeński (zanik macicy, zmniejszony wzrost pęcherzyków jajnikowych). Dodatkowo obserwowano wydłużenie odstępu QTc, zmniejszenie frakcji wyrzutowej lewej komory (LVEF), zmiany w nerkach i przysadce. Zmiany w macicy i płytce wzrostowej kości są związane z farmakologicznym działaniem sunitynibu i w większości odwracalne w ciągu 2-6 tygodni po zakończeniu terapii. Badania genotoksyczności wykazały brak mutagenności i klastogenności in vivo, jednak sunitynib indukował poliploidię in vitro w ludzkich limfocytach, a ocena metabolitu aktywnego nie została przeprowadzona.
aberracja chromosomalna, atrezja pęcherzyków, badanie in vitro, badanie in vivo, ciałko żółte, degranulacja komórek pęcherzykowych, dysplazja chrząstki, działanie klastogenne, działanie mutagenne, ekspozycja układowa, frakcja wyrzutowa lewej komory, gruczoły Brunnera, guz chromochłonny, komórki mezangium, krwotok z przewodu pokarmowego, martwica z włóknieniem, narażenie ogólnoustrojowe, odstęp QTc, opóźnienie kostnienia, organogeneza, płytka wzrostu, poliploidia, potencjał rakotwórczy, przekrwienie kory nadnerczy, przerost gronek, przewód pokarmowy, resorpcja, rozrost rdzenia nadnerczy, rozszczep podniebienia, rozszczep wargi, rozwój prenatalny i postnatalny, śródbłoniak krwionośny, sunitynib, szpik kostny, toksyczny wpływ na rozród, wady rozwojowe szkieletu, zagnieżdżenie zarodka, zanik błony śluzowej, zanik kanalików jąder, zanik tkanki limfoidalnej - Leksykon leków
Przedkliniczne dane o bezpieczeństwie – Quetiapin NeuroPharma 100 mg
Przedkliniczne badania bezpieczeństwa kwetiapiny, substancji czynnej leku Quetiapin NeuroPharma, nie wykazały potencjału genotoksycznego w testach in vivo i in vitro, co jest istotne dla oceny długoterminowego bezpieczeństwa stosowania. W badaniach na zwierzętach laboratoryjnych zaobserwowano zmiany narządowe: u szczurów zmiana pigmentacji tarczycy, u małp Cynomolgus hipertrofia komórek pęcherzykowych tarczycy oraz obniżenie stężenia hormonu T3 w osoczu, a także zmniejszenie hemoglobiny oraz liczby erytrocytów i leukocytów. U psów podawanie kwetiapiny wiązało się z zmętnieniem rogówki i zaćmą. Warto podkreślić, że te zmiany nie zostały potwierdzone w długotrwałych badaniach klinicznych u ludzi.
badanie in vitro, badanie in vivo, badanie kliniczne, badanie przedkliniczne, ciąża urojona, czerwone i białe krwinki, dawka terapeutyczna, genotoksyczność, hemoglobina, hipertrofia komórek pęcherzykowych tarczycy, hormon T3, hormonalna regulacja rozrodu, kwetiapina, potencjał genotoksyczny, prolaktyna, przykurcz, Quetiapin NeuroPharma, toksyczne oddziaływanie, zaćma, zmętnienie rogówki - Leksykon leków
Przedkliniczne dane o bezpieczeństwie – Oxycodone Vitabalans 10 mg
Przedkliniczne badania oksykodonu przeprowadzone na szczurach i królikach wykazały, że substancja nie wpływa negatywnie na płodność oraz wczesny rozwój zarodkowy przy dawkach do 8 mg/kg masy ciała u szczurów. W badaniach teratogennych u królików zaobserwowano zwiększoną częstość wad rozwojowych, takich jak obecność 27 kręgów przedkrzyżowych oraz dodatkowych par żeber, przy dawce 125 mg/kg m.c., która jednocześnie wywoływała ciężką farmakotoksyczność u ciężarnych zwierząt. W rozwoju przed- i poporodowym u szczurów dawka 6 mg/kg/dobę powodowała zmniejszenie masy ciała potomstwa F1, co korelowało z obniżoną masą ciała matek i zmniejszonym spożyciem pokarmu. Dawka NOAEL została określona na poziomie 2 mg/kg m.c., przy której nie obserwowano działań niepożądanych ani zaburzeń rozwoju fizycznego, ruchowego, sensorycznego czy reprodukcyjnego potomstwa.
badanie in vitro, badanie in vivo, badanie przedkliniczne, dawka toksyczna, działanie klastogenne, działanie rakotwórcze, farmakotoksyczność, kręg przedkrzyżowy, mutagenność, NOAEL, oksykodonu chlorowodorek, płodność, rozwój przed- i poporodowy, rozwój zarodkowy, stężenie terapeutyczne, teratogenność, wada rozwojowa