toksyczność matczyna
Toksyczność matczyna to stan patologiczny, w którym kobieta ciężarna doświadcza niepożądanych reakcji organizmu na leki, substancje chemiczne lub inne czynniki zewnętrzne. Stan ten może manifestować się różnorodnymi objawami, od łagodnych do zagrażających życiu, i wymaga specjalistycznej oceny klinicznej.
W praktyce klinicznej toksyczność matczyna oceniana jest podczas badań leków i procedur medycznych stosowanych w okresie ciąży. Jej nasilenie klasyfikuje się zwykle jako łagodne, umiarkowane lub ciężkie, zależnie od wpływu na funkcjonowanie organizmu matki i potencjalnych konsekwencji dla płodu. Do najczęstszych objawów należą zaburzenia ze strony przewodu pokarmowego, wątroby, nerek oraz układu nerwowego.
Szczególne znaczenie ma monitorowanie toksyczności matczynej podczas stosowania leków o wąskim indeksie terapeutycznym, chemioterapeutyków oraz w przypadku chorób przewlekłych wymagających farmakoterapii. Ocena korzyści dla matki względem potencjalnego ryzyka dla płodu stanowi kluczowy element podejmowania decyzji terapeutycznych w położnictwie.
W diagnostyce toksyczności matczynej wykorzystuje się badania laboratoryjne parametrów biochemicznych krwi, monitorowanie funkcji narządów oraz obserwację kliniczną. Leczenie zależy od przyczyny i nasilenia objawów, często wymaga interdyscyplinarnego podejścia z udziałem położnika, toksykologa i specjalistów innych dziedzin.
Powiązane wpisy
- Leksykon leków
Przedkliniczne dane o bezpieczeństwie – Thiogamma 600 mg
Kwas tioktynowy, będący substancją czynną preparatu Thiogamma w dawce 600 mg, wykazuje w badaniach przedklinicznych profil toksyczności obejmujący głównie ośrodkowy i wegetatywny układ nerwowy. Wielokrotne podawanie substancji prowadzi do toksycznego działania na wątrobę i nerki, które są głównymi narządami docelowymi przy długotrwałej ekspozycji. Badania mutagenności i kancerogenności nie wykazały zdolności kwasu tioktynowego do indukowania mutacji genowych, zmian chromosomalnych ani rozwoju nowotworów, zarówno w monoterapii, jak i w połączeniu z N-nitrozo-dimetyloaminą (NDEA). Dawki do 68,1 mg/kg podawane doustnie nie wpływały negatywnie na płodność i wczesny rozwój zarodków szczurów, a podanie dożylne nie wykazało działania teratogennego do poziomu toksycznego dla matek.
działanie teratogenne, kwas tioktynowy, mutacja chromosomalna, mutacja genowa, N-nitrozo-dimetyloamina, niedobór tiaminy, ośrodkowy układ nerwowy, płodność, potencjał kancerogenny, potencjał mutagenny i rakotwórczy, Thiogamma, toksyczność matczyna, toksyczność ostra i przewlekła, toksyczność wątroby i nerek, wczesny rozwój zarodka, wegetatywny układ nerwowy, witamina B1, właściwość teratogenna, wpływ na rozrodczość - Leksykon leków
Przedkliniczne dane o bezpieczeństwie – Nicorette Fruit 2 mg
Dane przedkliniczne dotyczące bezpieczeństwa nikotyny zawartej w tabletkach do ssania Nicorette Fruit 2 mg wskazują na dobrze udokumentowany profil toksyczności, który został uwzględniony przy opracowywaniu schematu dawkowania produktu, minimalizując ryzyko dla pacjentów. Badania nie wykazały mutagenności ani kancerogenności nikotyny, co potwierdza brak genotoksyczności i kancerogenności w modelach badawczych. Jednakże, ekspozycja na nikotynę w modelach zwierzęcych wykazała toksyczny wpływ na organizm matki oraz łagodny efekt toksyczny na płód, w tym opóźnienia rozwoju prenatalnego i postnatalnego, a także zmiany w rozwoju ośrodkowego układu nerwowego, co podkreśla konieczność ostrożności w stosowaniu u kobiet w ciąży.
działanie niepożądane, ekspozycja na nikotynę, estradiol, genotoksyczność, komórki Sertoliego, masa jąder, najądrze i nasieniowód, opóźnienie rozwoju pourodzeniowego, rozwój ośrodkowego układu nerwowego, rozwój postnatalny, spermatogeneza, terapia nikotynowa, toksyczność matczyna, toksyczność nikotyny, właściwości mutagenne, właściwości rakotwórcze, zaburzenia płodności - Leksykon leków
Wpływ na płodność, ciążę i laktację – Duloxetine Medical Valley 120 mg
Duloksetyna wykazuje zróżnicowany wpływ na płodność w zależności od płci zwierząt laboratoryjnych, przy czym u samic zaburzenia płodności obserwowano jedynie przy dawkach wywołujących toksyczność matczyną, co sugeruje, że standardowe dawki terapeutyczne prawdopodobnie nie wpływają negatywnie na płodność kobiet. Badania epidemiologiczne obejmujące 4000 kobiet stosujących duloksetynę w pierwszym trymestrze ciąży nie wykazały istotnego wzrostu ryzyka ciężkich wad rozwojowych, choć analiza poszczególnych wad, w tym serca, pozostaje niejednoznaczna. Stosowanie duloksetyny po 20. tygodniu ciąży wiązało się z około dwukrotnym wzrostem ryzyka przedwczesnego porodu, co przekłada się na około 6 dodatkowych przypadków na 100 leczonych kobiet, głównie między 35. a 36. tygodniem ciąży. Ponadto, stosowanie leku w okresie okołoporodowym może zwiększać ryzyko krwotoku poporodowego oraz wystąpienia zespołu odstawienia u noworodków, objawiającego się m.in. hipotonią, drżeniem mięśniowym i zaburzeniami oddechowymi.
drażliwość, drgawka, drżenie mięśniowe, duloksetyna, hipotonia, inhibitor wychwytu zwrotnego serotoniny i noradrenaliny, krwotok poporodowy, pole pod krzywą AUC, poród przedwczesny, przetrwałe nadciśnienie płucne noworodków, receptor serotoninergiczny, selektywny inhibitor wychwytu zwrotnego serotoniny, toksyczność matczyna, wrodzona wada rozwojowa, zaburzenie oddechowe, zespół odstawienia - Leksykon leków
Przedkliniczne dane o bezpieczeństwie – Metformin Medreg 500 mg
Przedkliniczne badania bezpieczeństwa metforminy obejmowały szeroki zakres testów farmakologicznych, toksykologicznych, genotoksycznych, rakotwórczych oraz reprodukcyjnych. Ocena farmakologii bezpieczeństwa nie wykazała istotnych zaburzeń funkcjonowania układu nerwowego, sercowo-naczyniowego ani oddechowego przy stosowaniu dawek terapeutycznych. Badania toksyczności po podaniu wielokrotnym na różnych gatunkach zwierząt nie ujawniły specyficznych efektów toksycznych, co potwierdza możliwość długoterminowej terapii chlorowodorkiem metforminy. Testy genotoksyczności, w tym test Amesa, test aberracji chromosomowych oraz test mikrojądrowy, nie wykazały mutagenności ani klastogenności, co jest kluczowe dla bezpieczeństwa stosowania u pacjentów z cukrzycą typu 2.
badanie farmakologiczne, chlorowodorek metforminy, cukrzyca typu 2, działanie rakotwórcze, farmakologia bezpieczeństwa, metformina, potencjał genotoksyczny, potencjał kancerogenny, test aberracji chromosomowych, test Amesa, test mikrojądrowy, toksyczność matczyna, toksyczność po podaniu wielokrotnym, toksyczność przewlekła, toksyczny wpływ na rozród, układ fizjologiczny, układ nerwowy, układ oddechowy, układ sercowo-naczyniowy, wpływ na reprodukcję - Leksykon leków
Przedkliniczne dane o bezpieczeństwie – Adimuplan 25 mg
Przedkliniczne badania toksyczności sytagliptyny, substancji czynnej leku Adimuplan, wykazały toksyczne działanie na wątrobę i nerki u gryzoni jedynie przy ekspozycji przekraczającej 58-krotnie dawkę terapeutyczną stosowaną u ludzi, przy czym poziom bez efektu toksycznego (NOEL) wynosił 19-krotność dawki klinicznej. U szczurów zaobserwowano zmiany w strukturze siekaczy przy ekspozycji >67-krotnej, jednak przy 58-krotnej nie stwierdzono takich nieprawidłowości. W badaniach na psach przy 23-krotnej ekspozycji pojawiły się przemijające objawy neurotoksyczne oraz niewielkie zwyrodnienie mięśni szkieletowych, natomiast NOEL wynosił 6-krotność dawki terapeutycznej. Sytagliptyna nie wykazała genotoksyczności, a potencjał rakotwórczy ograniczał się do wzrostu częstości gruczolaków i raków wątroby u szczurów przy ekspozycji >58-krotnej, co wiązało się z przewlekłą hepatotoksycznością i nie jest uznawane za istotne ryzyko dla ludzi. Badania reprodukcyjne nie wykazały wpływu na płodność, a teratogenność ograniczała się do niewielkiego wzrostu zniekształceń żeber u płodów szczurów przy ekspozycji >29-krotnej. Toksyczność matczyna u królików pojawiła się również przy dawkach >29-krotnych.
ataksja, drżenie, duszność, działanie hepatotoksyczne, działanie toksyczne, genotoksyczność sytagliptyny, margines bezpieczeństwa, nadmierne ślinienie, nieprawidłowość siekaczy, objawy neurologiczne, potencjał rakotwórczy, przenikanie do mleka, rak wątroby, sytagliptyna, teratogenność, toksyczność matczyna, toksyczność wątrobowa, toksyczny wpływ na reprodukcję, uszkodzenie nerwów, wpływ na płodność, wymioty, zniekształcenie żeber, zwyrodnienie mięśni - Leksykon leków
Przedkliniczne dane o bezpieczeństwie – Oxybutynin Medice 1 mg/ml
Przeprowadzona ocena bezpieczeństwa przedklinicznego chlorowodorku oksybutyniny, substancji czynnej leku Oxybutynin Medice (1 mg/ml, roztwór do pęcherza moczowego), obejmowała standardowe badania farmakologiczne, toksyczności ostrej i przewlekłej, genotoksyczności oraz karcynogenności. Wyniki nie wykazały istotnych zagrożeń dla człowieka przy stosowaniu zgodnym z zaleceniami, w tym brak potencjału genotoksycznego i rakotwórczego. Dodatkowo, badania toksyczności miejscowej po podaniu do pęcherza moczowego nie wskazały na miejscowe reakcje toksyczne, co potwierdza bezpieczeństwo stosowania leku w tej formie podania.
aberracja chromosomowa, badanie farmakologiczne, badanie karcynogenności, chlorowodorek oksybutyniny, działanie rakotwórcze, farmakologia, genotoksyczność, mutacja genowa, Oxybutynin Medice, pęcherz moczowy, roztwór do pęcherza moczowego, toksyczność matczyna, toksyczność miejscowa, toksyczność ostra, toksyczność przewlekła, toksyczność reprodukcyjna, uszkodzenie DNA, właściwości farmakodynamiczne, zaburzenie rozwoju płodu - Leksykon leków
Przedkliniczne dane o bezpieczeństwie – Oxepilax 600 mg
Dane przedkliniczne okskarbazepiny oraz jej aktywnego metabolitu monohydroksypochodnej (MHD) nie wykazały istotnego ryzyka genotoksycznego ani klastogennego w testach in vitro i in vivo, mimo że okskarbazepina zwiększała mutacje w teście Amesa w jednym szczepie bakterii bez aktywacji metabolicznej. Neurotoksyczność obserwowana u szczurów po wielokrotnym podaniu nie została potwierdzona u psów i myszy. MHD może indukować opóźnioną reakcję nadwrażliwości immunologicznej u myszy. W badaniach reprodukcyjnych okskarbazepina nie wpływała na płodność szczurów przy dawkach do 150 mg/kg mc./dobę, natomiast MHD powodowała zaburzenia cyklu rujowego, zmniejszenie liczby ciałek żółtych, implantacji oraz żywych zarodków przy dawkach porównywalnych do stosowanych u ludzi. Toksyczność rozwojowa, w tym zwiększona śmiertelność zarodków i opóźnienie rozwoju potomstwa, występowała po podaniu dawek toksycznych dla matki.
aberracja chromosomowa, aktywność mutagenna, działanie aneugeniczne, działanie klastogenne, enzymy mikrosomalne wątroby, estradiol, hormon luteinizujący, mikrojądro, monohydroksypochodna, neurotoksyczność, potencjał genotoksyczny, potencjał mutagenny, reakcja nadwrażliwości, szpik kostny, test Amesa, toksyczność matczyna, toksyczność reprodukcyjna, wada rozwojowa - Leksykon substancji czynnych
Chlortalidon – Przedkliniczne dane o bezpieczeństwie
Chlortalidon, diuretyk tiazydopodobny stosowany w terapii nadciśnienia tętniczego i obrzęków, nie wykazuje jednoznacznego działania teratogennego w badaniach przedklinicznych na różnych gatunkach zwierząt, nawet przy dawkach do 500-krotnie przekraczających dawkę kliniczną. W badaniach na szczurach odnotowano zwiększoną toksyczność dla zarodka i płodu przy dawkach 19-krotnie wyższych niż kliniczne, jednak efekt ten był związany z toksycznością u samic. Wyniki dotyczące resorpcji płodów u myszy były niejednoznaczne i nie potwierdzone w kolejnych badaniach. W zakresie mutagenności, testy in vitro i in vivo wykazały brak typowego działania mutagennego; aberracje chromosomalne obserwowano jedynie w hodowlach komórek CHO przy dawkach cytotoksycznych, co nie znalazło potwierdzenia w badaniach in vivo na myszach i szczurach.
aberracja chromosomalna, aberracja chromosomowa, badanie rakotwórczości, chlortalidon, diuretyk tiazydopodobny, działanie cytotoksyczne, działanie mutagenne, działanie rakotwórcze, działanie teratogenne, genotoksyczność, hepatocyt, jajnik chomika chińskiego, nadciśnienie tętnicze, naprawa DNA, obrzęk, potencjał onkogenny, resorpcja płodu, szpik kostny, test mikrojądrowy, toksyczność matczyna, toksyczność reprodukcyjna, toksyczność zarodkowa - Leksykon substancji czynnych
Klindamycyna – Wpływ na płodność, ciążę i laktację
Klindamycyna, stosowana w leczeniu zakażeń bakteryjnych, przenika przez łożysko oraz do mleka matki, osiągając w płynie owodniowym około 30% stężenia we krwi matki, a w mleku ludzkim stężenia od <0,5 do 3,8 μg/ml. Dane kliniczne dotyczące bezpieczeństwa stosowania klindamycyny w ciąży są ograniczone, jednak badania nie wykazały zwiększonej częstości wad wrodzonych przy stosowaniu w drugim i trzecim trymestrze. Preparaty zawierające klindamycynę z tretynoiną (np. Acnatac) są przeciwwskazane u kobiet ciężarnych ze względu na ryzyko teratogenności tretynoiny. W przypadku stosowania klindamycyny miejscowo lub dopochwowo, biodostępność systemowa jest niska (około 1,7% po podaniu miejscowym), jednak należy unikać aplikacji w okolicy piersi u kobiet karmiących, aby zapobiec przypadkowemu spożyciu przez niemowlę.
biodostępność leku, ekspozycja ogólnoustrojowa, fosforan klindamycyny, globulka dopochwowa, karmienie piersią, klindamycyna, łożysko, nadkażenie drożdżakowe, nadtlenek benzoilu, płyn owodniowy, podanie pozajelitowe, podanie przezskórne, preparat dopochwowy, reakcja uczuleniowa, toksyczność matczyna, tretynoina, wada wrodzona, zakażenie bakteryjne, zapalenie jelita grubego - Leksykon leków
Przedkliniczne dane o bezpieczeństwie – Durogesic 12 mcg/h
Przedkliniczne badania toksyczności wielokrotnej, reprodukcji, genotoksyczności oraz rakotwórczości fentanylu, substancji czynnej systemu transdermalnego Durogesic, wykazały akceptowalny profil bezpieczeństwa przy dawkach terapeutycznych. W badaniach na szczurach nie stwierdzono wpływu na płodność samców, natomiast u samic zaobserwowano zmniejszoną płodność oraz zwiększoną śmiertelność zarodków, co przypisano toksyczności matczynej, a nie bezpośredniemu działaniu fentanylu. Nie wykazano działania teratogennego u szczurów i królików. Pomimo zmniejszonej przeżywalności potomstwa przy dawkach obniżających masę ciała matek, nie stwierdzono negatywnego wpływu na rozwój fizyczny i behawioralny potomstwa.
badanie in vitro, badanie in vivo, badanie rakotwórczości, chlorowodorek fentanylu, dawka terapeutyczna, działanie mutagenne, działanie onkogenne, działanie teratogenne, fentanyl, genotoksyczność, opioidowy lek przeciwbólowy, płodność męska, potencjał rakotwórczy, przeżywalność potomstwa, rozwój pourodzeniowy, śmiertelność zarodków, system transdermalny fentanylu, toksyczność, toksyczność matczyna, toksyczność reprodukcyjna, toksyczność wielokrotna - Leksykon substancji czynnych
Fentanyl – Przedkliniczne dane o bezpieczeństwie
Przedkliniczne badania bezpieczeństwa fentanylu, obejmujące toksykologię, farmakologię oraz genotoksyczność, nie wykazały istotnych zagrożeń dla człowieka przy stosowaniu terapeutycznym. W badaniach wielokrotnego podawania różnych postaci fentanylu (parenteralnie, transdermalnie, przez błony śluzowe) nie stwierdzono niepokojących efektów wykraczających poza znany profil opioidowy. Wyniki badań genotoksyczności były zróżnicowane: brak mutagenności in vivo, natomiast in vitro wykazano działanie mutagenne przy stężeniach znacznie przekraczających poziomy terapeutyczne. Dwuletnie badania rakotwórczości na szczurach oraz 26-tygodniowy test na transgenicznych myszach Tg.AC nie potwierdziły onkogennego potencjału fentanylu, nawet przy dawkach do 33 µg/kg mc./dobę u samców i 100 µg/kg mc./dobę u samic. Obserwowane zmiany histologiczne mózgu przy dużych dawkach wymagają dalszej analizy, jednak ich znaczenie kliniczne pozostaje niejasne.
badanie farmakologiczne, badanie rakotwórczości, badanie toksykologiczne, chlorowodorek fentanylu, cytrynian fentanylu, działanie mutagenne, działanie onkogenne, działanie teratogenne, efekt teratogenny, genotoksyczność, hodowla komórkowa, mutagenność, opioidowy lek przeciwbólowy, organogeneza, podanie parenteralne, podanie transdermalne, potencjał onkogenny, potencjał rakotwórczy, preparat histologiczny, rozwój pourodzeniowy, śmiertelność zarodków, toksyczność matczyna, toksyczność po podaniu wielokrotnym, toksyczność reprodukcyjna, toksyczność rozwojowa - Leksykon leków
Przedkliniczne dane o bezpieczeństwie – Romazic 40 mg
Przedkliniczne badania rozuwastatyny, substancji czynnej leku Romazic, wykazały brak istotnego zagrożenia dla człowieka w zakresie bezpieczeństwa stosowania, genotoksyczności oraz potencjalnego działania rakotwórczego. Niemniej jednak, nie przeprowadzono szczegółowych badań dotyczących wpływu na kanał potasowy hERG, kluczowy dla repolaryzacji kardiomiocytów, co może mieć znaczenie w ocenie ryzyka kardiotoksycznego. W badaniach toksyczności po podaniu dawek wielokrotnych zaobserwowano zmiany histopatologiczne w wątrobie u myszy, szczurów i psów, natomiast u małp nie stwierdzono takich zmian, co wskazuje na gatunkową zmienność wrażliwości na działanie rozuwastatyny.
badanie farmakologiczne, badanie kliniczne, badanie toksyczności, dawka terapeutyczna, działanie niepożądane, działanie rakotwórcze, ekspozycja na substancję czynną, ekspozycja ustrojowa, genotoksyczność, kanał potasowy hERG, pęcherzyk żółciowy, profil bezpieczeństwa, repolaryzacja mięśnia sercowego, rozuwastatyna, statyna, tkanka wątrobowa, toksyczność jąder, toksyczność matczyna, układ rozrodczy, układ sercowo-naczyniowy, zmiany histopatologiczne wątroby - Leksykon substancji czynnych
Chlorheksydyna – Przedkliniczne dane o bezpieczeństwie
Chlorheksydyna, szeroko stosowana substancja antyseptyczna, wykazuje niski poziom toksyczności ostrej, z dawką LD50 doustną przekraczającą 2 g/kg masy ciała u myszy i szczurów oraz LD50 naskórną wynoszącą około 630-637 mg/kg u myszy i ponad 1 g/kg u szczurów. W badaniach przewlekłej toksyczności, dawka NOEL ustalona została na poziomie 0,5 mg/kg masy ciała na dobę, przy czym wyższe dawki (40 mg/kg) indukowały zmiany w wątrobie, takie jak włóknienia, martwica ogniskowa, rozrost przewodów żółciowych oraz podwyższenie poziomu ALT. Nie zaobserwowano jednoznacznej korelacji pomiędzy podawaniem chlorheksydyny a zaostrzeniem bronchopneumonii u psów, jednak dane te wymagają dalszej weryfikacji. Badania reprodukcyjne i embriotoksyczność nie wykazały istotnych zagrożeń przy dawkach do 450 mg/kg u szczurów i 175 mg/kg u królików, a toksyczność matczyna nie występowała poniżej 10 mg/kg masy ciała u szczurów.
badanie genotoksyczności, badanie toksykologiczne, bronchopneumonia, chlorheksydyna, dawka LD50, dekspantenol, działanie przeciwdrobnoustrojowe, embriotoksyczność, hemosyderoza, karcynogenność, NOEL, obszar martwicy, odczyn zapalny, odkażanie błon śluzowych, odkażanie skóry, ośrodkowy układ nerwowy, podanie doustne, podanie naskórne, podwyższony poziom ALT, rozrost przewodów żółciowych, substancja antyseptyczna, toksyczność matczyna, toksyczność ostra, toksyczność przewlekła, toksyczność reprodukcyjna, toksyczny wpływ na rozród, tolerancja miejscowa, układ oddechowy, układ sercowo-naczyniowy, właściwość mutagenna, włóknienie, zmiany wątrobowe - Leksykon leków
Przedkliniczne dane o bezpieczeństwie – Sitagliptin Reddy 100 mg
Przedkliniczne badania bezpieczeństwa sytagliptyny, substancji czynnej preparatu Sitagliptin Reddy, wykazały toksyczne działanie na wątrobę i nerki u gryzoni jedynie przy ekspozycji przekraczającej 58-krotnie poziom terapeutyczny u ludzi, z brakiem efektów toksycznych przy 19-krotnym przekroczeniu. U szczurów stwierdzono nieprawidłowości w obrębie siekaczy przy ekspozycji >67-krotnej, jednak 14-tygodniowe badania nie potwierdziły negatywnego wpływu przy 58-krotnym przekroczeniu. U psów obserwowano przemijające objawy neurotoksyczne (m.in. ataksja, drżenie, ograniczenie aktywności) oraz zwyrodnienie mięśni szkieletowych przy ekspozycji około 23-krotnej, bez efektów przy 6-krotnym przekroczeniu. Badania genotoksyczności nie wykazały działania mutagennego, natomiast w badaniach rakotwórczości u szczurów zaobserwowano wzrost częstości guzów wątroby przy ekspozycji >58-krotnej, co wiązano z przewlekłym działaniem hepatotoksycznym. U myszy nie stwierdzono działania rakotwórczego.
ataksja, drżenie, działanie hepatotoksyczne, efekt teratogenny, ekspozycja kliniczna, genotoksyczność, margines bezpieczeństwa, nerki i wątroba, przenikanie do mleka, rak wątroby, ślinotok, sytagliptyna, toksyczność matczyna, toksyczność reprodukcyjna, wymioty pieniste, zaburzenia oddechowe, zniekształcenie żeber, zwyrodnienie mięśni szkieletowych - Leksykon leków
Wpływ na płodność, ciążę i laktację – Dabigatran etexilate Orion 75 mg
Dabigatran eteksylan (Dabigatran etexilate Orion, 75 mg) wymaga szczególnej ostrożności u kobiet w wieku rozrodczym, w ciąży oraz podczas laktacji. Kobiety leczone tym lekiem powinny stosować skuteczną antykoncepcję i być poinformowane o ryzyku dla płodu, gdyż dane kliniczne dotyczące bezpieczeństwa w ciąży są ograniczone. Badania na zwierzętach wykazały toksyczność rozrodczą, w tym zmniejszenie liczby zagnieżdżeń zapłodnionych jaj przy dawce 70 mg/kg (5-krotnie wyższej niż ekspozycja u ludzi), zwiększoną śmiertelność płodów oraz wady rozwojowe przy dawkach 5-10-krotnie wyższych niż u pacjentów. Nie stwierdzono wpływu na płodność samców, natomiast brak jest danych dotyczących wpływu na płodność u ludzi. Dabigatran nie powinien być stosowany w ciąży, chyba że korzyści przewyższają ryzyko, a decyzja powinna być indywidualna i dobrze udokumentowana.
antykoncepcja, dabigatran eteksylan, ekspozycja płodu, karmienie piersią, lek przeciwzakrzepowy, model zwierzęcy, płodność, płodność samic, przeciwwskazanie do karmienia piersią, terapia dabigatranem, toksyczność matczyna, toksyczność rozrodcza, umieralność płodów, utrata zygoty, wada rozwojowa płodu, wiek rozrodczy, zagnieżdżenie zygoty - Leksykon substancji czynnych
Naratryptan – Przedkliniczne dane o bezpieczeństwie
Przedkliniczne badania bezpieczeństwa naratryptanu, substancji czynnej leku Naramig, wykazały, że toksyczność ostra i przewlekła pojawia się jedynie przy ekspozycji znacznie przekraczającej maksymalną zalecaną dawkę dobową (MRDD) 5 mg stosowaną u ludzi. Testy genotoksyczności nie wykazały działania mutagennego, a badania rakotwórczości na myszach i szczurach nie potwierdziły potencjału kancerogennego. W badaniach teratogenności na ciężarnych szczurach i królikach nie stwierdzono bezpośredniego działania teratogennego, jednak obserwowano toksyczność rozwojową potomstwa, związana z toksycznością matczyną, objawiającą się m.in. poronieniami poimplantacyjnymi, zmianami szkieletowymi i trzewiowymi oraz zahamowaniem wzrostu potomstwa.
badanie rakotwórczości, badanie teratogenności, dawka terapeutyczna, działanie mutagenne, działanie niepożądane, działanie teratogenne, maksymalna ekspozycja, maksymalna zalecana dawka, naratryptan, poronienie poimplantacyjne, potencjał genotoksyczny, potencjał rakotwórczy, poziom narażenia, test genotoksyczności, toksyczność matczyna, toksyczność ostra, toksyczność przewlekła, toksyczność reprodukcyjna, toksyczność rozwojowa, wpływ na płodność, wpływ toksyczny - Leksykon leków
Przedkliniczne dane o bezpieczeństwie – Hygroton 50 mg
Przedkliniczne badania bezpieczeństwa chlortalidonu w dawce do 50 mg, stosowanego w preparacie Hygroton, wykazały brak działania teratogennego nawet przy dawkach do 500-krotnie przekraczających dawkę kliniczną. W badaniach na myszach, szczurach, chomikach i królikach nie stwierdzono istotnych wad rozwojowych, choć w pojedynczym badaniu na myszach odnotowano zwiększoną liczbę resorpcji przy dawce 50-krotnej. Zwiększona toksyczność dla zarodka i płodu obserwowana była jedynie przy dawkach ≥19-krotnych dawki klinicznej i wyłącznie w warunkach toksyczności matczynej, co wskazuje na pośredni mechanizm uszkodzenia płodu. Wyniki te sugerują niskie ryzyko teratogenności chlortalidonu w warunkach klinicznych.
aberracja chromosomalna, chlortalidon, cytotoksyczność, działanie teratogenne, hepatocyt szczura, Hygroton, karcynogenność, komórki jajnika chomika chińskiego, mutacja genowa, mutagenność, naprawa DNA, potencjał mutagenny, potencjał rakotwórczy, resorpcja płodu, teratogenność, test mikrojądrowy, toksyczność matczyna, toksyczność zarodkowo-płodowa - Leksykon substancji czynnych
Neurotoksyna Clostridium botulinum typu A – Wpływ na płodność, ciążę i laktację
Kompleks neurotoksyny Clostridium botulinum typu A, stosowany w produktach leczniczych takich jak Dysport (dawka 300 jednostek w fiolce), wymaga szczególnej ostrożności u kobiet w wieku rozrodczym, zwłaszcza w okresie ciąży i laktacji. Dane kliniczne dotyczące bezpieczeństwa stosowania u kobiet ciężarnych są ograniczone, jednak badania na modelach zwierzęcych nie wykazały negatywnego wpływu na przebieg ciąży, rozwój zarodka i płodu, poród ani rozwój postnatalny potomstwa. Zaobserwowano toksyczność matczyną jedynie przy dawkach znacznie przekraczających dawki terapeutyczne. Terapia w ciąży powinna być rozważana wyłącznie wtedy, gdy korzyści dla matki przewyższają potencjalne ryzyko dla płodu, a pacjentka musi być poinformowana o konieczności ścisłego monitorowania ciąży oraz zgłaszania ewentualnych działań niepożądanych.
- Leksykon leków
Przedkliniczne dane o bezpieczeństwie – Levalox 5 mg/ml
Dane przedkliniczne dotyczące lewofloksacyny, zawarte w badaniach toksyczności jednorazowej i wielokrotnej, potencjału rakotwórczego oraz wpływu na rozród i rozwój potomstwa, nie wskazują na istotne zagrożenia dla populacji ludzkiej. W modelach zwierzęcych nie zaobserwowano negatywnego wpływu na płodność, jednak odnotowano opóźnienie dojrzewania płodu jako efekt wtórny toksyczności matczynej, a nie bezpośrednie działanie teratogenne. Ocena genotoksyczności wykazała brak indukcji mutacji genowych in vitro, choć stwierdzono aberracje chromosomowe w komórkach płucnych chomika chińskiego, co wiąże się z hamowaniem topoizomerazy II. Testy in vivo (mikrojąderkowy, wymiany siostrzanych chromatyd, syntezy nieprogramowanego DNA, dominacji letalnej) nie potwierdziły działania genotoksycznego lewofloksacyny, sugerując brak translacji efektów in vitro do organizmu żywego.
aberracja chromosomowa, chrząstka stawowa, działanie teratogenne, fluorochinolon, fotokarcinogenność, fotomutagenność, indukcja mutacji genowej, lewofloksacyna, płodność i rozrodczość, potencjał fototoksyczny, potencjał genotoksyczny, potencjał rakotwórczy, synteza nieprogramowanego DNA, test dominacji letalnej, test mikrojąderkowy, tkanka chrzęstna, toksyczność matczyna, toksyczność po podaniu, topoizomeraza II, wymiana siostrzanych chromatyd - Leksykon leków
Przedkliniczne dane o bezpieczeństwie – Pevaryl 10 mg/g
Przedkliniczne badania azotanu ekonazolu, substancji czynnej kremu Pevaryl (10 mg/g), wykazały szeroki margines bezpieczeństwa. Toksyczność ostra u gryzoni charakteryzowała się LD50 w zakresie 160-430 mg/kg masy ciała, natomiast toksyczność przewlekła przy dawce 50 mg/kg m.c./dobę ujawniła jedynie minimalne, odwracalne uszkodzenia wątroby. Nie stwierdzono istotnej toksyczności miejscowej, fototoksyczności, podrażnienia skóry ani działania uczulającego, a jedynym efektem niepożądanym było nieznaczne podrażnienie oczu przy bezpośrednim kontakcie z kremem. Badania genotoksyczności wykazały brak lub ograniczone działanie, co w połączeniu z miejscowym podaniem i minimalną ekspozycją ogólnoustrojową wskazuje na niskie ryzyko kliniczne. Kancerogenność nie była badana ze względu na krótki czas terapii i brak istotnej genotoksyczności.
aberracje chromosomowe, azotan ekonazolu, dawka śmiertelna LD50, działanie kancerogenne, działanie teratogenne, działanie uczulające, ekspozycja ogólnoustrojowa, fototoksyczność, funkcje rozrodcze, genotoksyczność, hepatotoksyczność, nowotwór, Pevaryl, podrażnienie oczu, podrażnienie skóry, toksyczność matczyna, toksyczność ostra, toksyczność płodowa, toksyczność przewlekła, toksyczność wątrobowa, tolerancja miejscowa - Leksykon leków
Przedkliniczne dane o bezpieczeństwie – Daforbis 5 mg
Dane przedkliniczne dotyczące dapagliflozyny nie wykazały istotnego zagrożenia karcynogennego, co potwierdzają dwuletnie badania na myszach i szczurach, gdzie nie stwierdzono powstawania guzów nowotworowych przy ekspozycji wielokrotnie przekraczającej maksymalną zalecaną dawkę u ludzi (MRHD). Jednakże badania toksyczności u młodych szczurów (21-90 dzień po urodzeniu) wykazały rozszerzenie miedniczek i kanalików nerkowych oraz zwiększenie masy nerek przy dawkach ≥15-krotnie wyższych niż MRHD, z częściową nieodwracalnością zmian po okresie zdrowienia. W badaniach rozwoju przed- i poporodowego u szczurów, przy ekspozycji matczynej do 1415-krotności MRHD i młodych do 137-krotności MRHD, zaobserwowano podobne zmiany nerkowe oraz zależną od dawki redukcję masy ciała młodocianych przy dawkach ≥15 mg/kg/dobę (≥29-krotność ekspozycji względem MRHD). Toksyczność u samic matczynych była widoczna jedynie przy najwyższych dawkach i objawiała się przemijającym spadkiem masy ciała i spożycia pokarmu, przy czym NOAEL dla rozwoju wynosiła około 19-krotność ekspozycji względem MRHD.
badanie farmakologiczne, badanie karcynogenności, badanie przedkliniczne, badanie toksykologiczne, dapagliflozyna, działanie letalne na zarodek, działanie teratogenne, ekspozycja układowa, guz nowotworowy, kanalik nerkowy, makroskopowy rozrost narządu, NOAEL, organogeneza, potencjał rakotwórczy, profil bezpieczeństwa, rozszerzenie miedniczek nerkowych, rozwój nerek, rozwój przed- i poporodowy, toksyczność matczyna, toksyczność rozwojowa - Leksykon leków
Przedkliniczne dane o bezpieczeństwie – Mifoglame 100 mg
Przedkliniczne badania bezpieczeństwa sytagliptyny, substancji czynnej leku Mifoglame, wykazały toksyczne działanie na wątrobę i nerki u gryzoni przy narażeniu przekraczającym 58-krotnie ekspozycję kliniczną u ludzi, natomiast przy 19-krotnym przekroczeniu nie zaobserwowano efektów niepożądanych, co wskazuje na szeroki margines bezpieczeństwa. U szczurów stwierdzono zmiany w uzębieniu przy ekspozycji 67-krotnej, jednak nie miały one miejsca przy 58-krotnej. U psów pojawiły się przemijające objawy neurologiczne (m.in. ataksja, drżenie, pieniste wymioty) przy 23-krotnym przekroczeniu dawki klinicznej, a przy 6-krotnym nie odnotowano toksyczności. Badania genotoksyczności nie wykazały potencjału mutagennego, a rakotwórczość była obecna jedynie u szczurów przy bardzo wysokich dawkach (58-krotność ekspozycji klinicznej), prawdopodobnie wtórnie do hepatotoksyczności. W badaniach reprodukcyjnych nie stwierdzono negatywnego wpływu na płodność, choć przy dawkach >29-krotnych zaobserwowano niewielkie zniekształcenia żeber u płodów szczurów oraz toksyczność u królików.
ataksja, badanie płodności, drżenie, działanie hepatotoksyczne, ekspozycja kliniczna, margines bezpieczeństwa, nieprawidłowość siekaczy, objaw neurologiczny, potencjał genotoksyczny, potencjał rakotwórczy, rak wątroby, rozwój pourodzeniowy, ślinotok, sytagliptyna, toksyczność matczyna, toksyczność wątrobowo-nerkowa, wymioty, zniekształcenie żeber, zwyrodnienie mięśni - Leksykon leków
Przedkliniczne dane o bezpieczeństwie – Ginkofar Intense 120 mg
Dane przedkliniczne dotyczące leku Ginkofar Intense, zawierającego kwantyfikowany suchy wyciąg z liści Ginkgo biloba, wskazują na stosunkowo dobry profil bezpieczeństwa w zakresie toksyczności przewlekłej. Badania na szczurach i psach wykazały tolerancję dawek do 500 mg/kg masy ciała u szczurów oraz 400 mg/kg u psów, z marginesem bezpieczeństwa odpowiednio do 16,8 i 40,6, przy minimalnej toksyczności jedynie u psów przy najwyższych dawkach. Testy mutagenności i kancerogenności dały wyniki niejednoznaczne – pozytywny wynik mutagenności w teście bakteryjnym, negatywny lub niejednoznaczny w teście mikrojądrowym, a obserwowane nowotwory u gryzoni (gruczoł tarczowy, rak wątrobowokomórkowy) uznano za specyficzne gatunkowo i nieprzekładające się na ryzyko dla ludzi. Podawanie dawek do 2000 mg/kg myszy nie wywołało efektu genotoksycznego.
anoftalmia, badanie kancerogenności, bilobalid, efekt genotoksyczny, erytrocyt obwodowy, flawonoidy, ginkgo biloba, ginkgolidy, hipopigmentacja, induktor enzymów wątrobowych, krwawienie pochwowe, krwotok podskórny, kwantyfikowany suchy wyciąg, nowotwór gruczołu tarczowego, potencjał mutagenny, rak wątrobowokomórkowy, test mikrojądrowy, test mutagenności, toksyczność, toksyczność matczyna, toksyczność przewlekła, toksyczność reprodukcyjna, wpływ embriotoksyczny, wpływ na reprodukcję, wpływ teratogenny, wyciąg z miłorzębu japońskiego - Leksykon leków
Przedkliniczne dane o bezpieczeństwie – Dicuno 50 mg
Przedkliniczne badania bezpieczeństwa diklofenaku potasowego wykazały istotne działania toksyczne, zwłaszcza przy przewlekłym stosowaniu, obejmujące zmiany patologiczne i owrzodzenia w przewodzie pokarmowym oraz zależny od dawki wzrost częstości zakrzepicy serca u szczurów w badaniu 2-letnim. Badania farmakologiczne nie ujawniły innych istotnych zagrożeń dla układów fizjologicznych, a testy genotoksyczności i rakotwórczości nie wskazały na ryzyko mutagenne czy nowotworowe. W kontekście reprodukcji, diklofenak wykazuje negatywny wpływ na owulację, implantację zarodka, wczesny rozwój embrionalny, a także wydłuża okres ciąży i czas porodu, co wymaga ostrożności u kobiet w wieku rozrodczym i w ciąży.
badanie farmakologiczne, bezpieczeństwo farmakoterapii, diklofenak potasowy, genotoksyczność, hamowanie owulacji, obumarcie płodu, opóźnienie rozwoju, owrzodzenie przewodu pokarmowego, rakotwórczość, rozwój embrionalny, ryzyko sercowo-naczyniowe, teratogenność, toksyczność matczyna, toksyczność przewlekła, toksyczność rozwojowa, uszkodzenie błony śluzowej, zaburzenie implantacji zarodka, zaburzenie rozwoju embrionalnego, zakrzepica serca - Leksykon substancji czynnych
Flupentyksol – Przedkliniczne dane o bezpieczeństwie
Flupentyksol wykazuje niski profil toksyczności ostrej, co wskazuje na stosunkowo wysokie bezpieczeństwo przy jednorazowym narażeniu. Badania przewlekłej toksyczności nie wykazały istotnych zmian patologicznych, co sugeruje bezpieczeństwo długoterminowego stosowania. W zakresie bezpieczeństwa reprodukcyjnego, flupentyksol nie wykazuje działania teratogennego u myszy, szczurów i królików, jednak przy dawkach przekraczających kliniczne obserwowano nieznaczne zmniejszenie liczby ciąż u szczurzych samic oraz toksyczne efekty na płód, takie jak zwiększona liczba utraconych zarodków po implantacji, wzrost resorpcji zarodków i wyższa częstość poronień spontanicznych. Efekty te korelują z toksycznością matczyną, co sugeruje pośredni mechanizm działania na płód.
badania przedkliniczne, dekanian flupentyksolu, działanie rakotwórcze, działanie teratogenne, działanie toksyczne, Fluanxol Depot, flupentyksol, lek neuroleptyczny, poronienie spontaniczne, toksyczność matczyna, toksyczność ostra, toksyczność przewlekła, toksyczność reprodukcyjna, toksyczność rozrodu, tolerancja miejscowa, wady rozwojowe płodu, wstrzyknięcie domięśniowe - Leksykon leków
Przedkliniczne dane o bezpieczeństwie – Accupro 40 40 mg
Przedkliniczne badania bezpieczeństwa chlorowodorku chinaprylu (Accupro) wykazały brak działania rakotwórczego przy długotrwałym podawaniu zwierzętom (myszy, szczury) w dawkach 75-100 mg/kg mc./dobę, co odpowiada 50-60-krotności maksymalnej dawki terapeutycznej u ludzi. Kompleksowa ocena genotoksyczności, obejmująca test Amesa, badania mutacji punktowych in vitro, test wymiany siostrzanych chromatyd, test mikrojądrowy u myszy oraz badania cytogenetyczne in vivo i in vitro, nie wykazała mutagennego potencjału chinaprylu ani jego aktywnego metabolitu chinaprylatu. Wyniki te potwierdzają korzystny profil bezpieczeństwa leku w zakresie potencjału kancerogennego i mutagennego przed wprowadzeniem do badań klinicznych.
aberracja chromosomalna, badanie cytogenetyczne, chinaprylat, chlorowodorek chinaprylu, dawka terapeutyczna, działanie fetotoksyczne, działanie teratogenne, embriotoksyczność, inhibitor ACE, inhibitor konwertazy angiotensyny, kancerogeneza, mutacja punktowa, potencjał genotoksyczny, potencjał mutagenny, potencjał rakotwórczy, szpik kostny, test Amesa, test mikrojądrowy, toksyczność matczyna, właściwości mutagenne, wymiana siostrzanych chromatyd - Leksykon leków
Przedkliniczne dane o bezpieczeństwie – Naramig 2,5 mg
Przedkliniczne badania toksykologiczne naratryptanu, substancji czynnej leku Naramig, wykazały szeroki margines bezpieczeństwa przy dawkach terapeutycznych stosowanych u ludzi. Ocena toksyczności ostrej i przewlekłej nie ujawniła działań niepożądanych przy ekspozycji odpowiadającej dawkom klinicznym. Testy genotoksyczności nie wykazały mutagennego ani uszkadzającego wpływu na materiał genetyczny, a badania rakotwórczości na myszach i szczurach nie potwierdziły potencjału kancerogennego substancji. Wpływ na płodność szczurów był nieistotny nawet przy dawkach znacznie przekraczających maksymalną zalecaną dawkę dobową (MRDD) u ludzi wynoszącą 5 mg.
badania rakotwórczości, badania toksykologiczne, działanie mutagenne, działanie teratogenne, lęk, maksymalna zalecana dawka dobowa, Naramig, naratryptan, poronienie poimplantacyjne, potencjał genotoksyczny, test genotoksyczności, toksyczność matczyna, toksyczność ostra i przewlekła, toksyczność rozwojowa, wpływ na płodność, wpływ na reprodukcję, zmiany szkieletowe płodu - Leksykon leków
Przedkliniczne dane o bezpieczeństwie – Moviprep –
Dane przedkliniczne dotyczące preparatu Moviprep, zawierającego makrogol 3350, kwas askorbowy, siarczan sodu oraz elektrolity, potwierdzają brak istotnego toksycznego wpływu na organizm ludzki. Badania obejmowały farmakologię, toksyczność po podaniu wielokrotnym, genotoksyczność oraz potencjał rakotwórczy poszczególnych składników aktywnych. Nie przeprowadzono jednak odrębnych badań genotoksyczności, rakotwórczości i toksyczności reprodukcyjnej dla gotowego preparatu, a jedynie dla jego składników. Szczegółowe badania toksyczności reprodukcyjnej makrogolu 3350 z elektrolitami wykazały brak embriotoksyczności i teratogenności u szczurów nawet przy dawkach odpowiadających 14-krotności zalecanej dawki u ludzi.
działanie embriotoksyczne, działanie rakotwórcze, działanie teratogenne, genotoksyczność, hiperfleksja kończyn, kwas askorbowy, makrogol 3350, poronienie, potencjał rakotwórczy, profil bezpieczeństwa, przewód pokarmowy, przeżywalność płodu, reakcja farmakodynamiczna, siarczan sodu, toksyczność matczyna, toksyczność reprodukcyjna, zmniejszona masa płodu - Leksykon leków
Przedkliniczne dane o bezpieczeństwie – Medikinet CR 50 mg 50 mg
Przedkliniczne badania bezpieczeństwa metylofenidatu, substancji czynnej Medikinet CR, obejmowały ocenę rakotwórczości, wpływu na rozrodczość oraz rozwój zarodkowo-płodowy. W badaniach rakotwórczości, prowadzonych na szczurach i myszach przez cały okres życia, zaobserwowano zwiększoną częstość złośliwych guzów wątroby jedynie u samców myszy, jednak kliniczne znaczenie tych wyników dla ludzi pozostaje niejasne i wymaga dalszych analiz. Badania reprodukcyjne wykazały brak negatywnego wpływu metylofenidatu na płodność i zdolności rozrodcze, nawet przy dawkach wielokrotnie przekraczających te stosowane klinicznie.
badanie przedkliniczne, dawka terapeutyczna, działanie teratogenne, Medikinet CR, metylofenidat, profil bezpieczeństwa leku, rakotwórczość, rozrodczość, rozwój zarodkowo-płodowy, toksyczność matczyna, toksyczność ogólnoustrojowa, toksyczność płodowa, utrata miotu, wada rozwojowa płodu, złośliwy guz wątroby - Leksykon leków
Wpływ na płodność, ciążę i laktację – Elymbus 0,1 mg/g
Produkt leczniczy Elymbus zawiera bimatoprost, którego wpływ na płodność, przebieg ciąży oraz laktację nie jest w pełni poznany. Dane kliniczne dotyczące bezpieczeństwa stosowania u kobiet ciężarnych są niewystarczające, natomiast badania na modelach zwierzęcych wykazały potencjalnie szkodliwy wpływ na reprodukcję przy dawkach toksycznych dla matki. W związku z tym Elymbus nie powinien być stosowany w okresie ciąży, chyba że korzyści terapeutyczne przewyższają potencjalne ryzyko dla płodu. Brak jest danych klinicznych potwierdzających przenikanie bimatoprostu do mleka kobiecego, jednak badania na zwierzętach wskazują na możliwość takiego zjawiska, co wymaga ostrożności przy leczeniu kobiet karmiących piersią.
- Leksykon leków
Przedkliniczne dane o bezpieczeństwie – Levalox 500 mg
Dane przedkliniczne dotyczące lewofloksacyny wskazują na brak istotnych zagrożeń toksycznych dla człowieka w badaniach ostrej i przewlekłej toksyczności, a także w ocenie wpływu na rozrodczość, gdzie nie stwierdzono zaburzeń płodności u szczurów, choć odnotowano opóźnienie dojrzewania płodu związane z toksycznością matczyną. Kompleksowa ocena genotoksyczności wykazała brak mutacji genowych in vitro, jednak zaobserwowano aberracje chromosomowe w komórkach płucnych chomika chińskiego, co przypisuje się hamowaniu topoizomerazy II. Testy genotoksyczności in vivo, w tym test mikrojąderkowy, wymiany siostrzanych chromatyd, syntezy nieprogramowanego DNA oraz test dominacji letalnej, nie wykazały działania genotoksycznego, co sugeruje niskie ryzyko genotoksyczności w warunkach klinicznych.
aberracja chromosomowa, chrząstka stawowa, fluorochinolony, fotokarcinogenność, fotomutagenność, fototoksyczność, genotoksyczność, lewofloksacyna, mutacja genowa, potencjał genotoksyczny, synteza nieprogramowanego DNA, test dominacji letalnej, test mikrojąderkowy, toksyczność matczyna, topoizomeraza II, wymiana siostrzanych chromatyd - Leksykon leków
Przedkliniczne dane o bezpieczeństwie – Co-Prenessa 8 mg + 2,5 mg
Produkt leczniczy Co-Prenessa, zawierający peryndopryl z tert-butyloaminą 8 mg oraz indapamid 2,5 mg, przeszedł kompleksowe badania przedkliniczne oceniające jego profil toksykologiczny. Wyniki wskazują na nieznacznie podwyższoną toksyczność kombinacji w porównaniu do monoterapii poszczególnymi składnikami, jednak wszystkie działania niepożądane ujawniały się przy dawkach znacznie przekraczających terapeutyczne, co zapewnia szeroki margines bezpieczeństwa. W badaniach na modelach zwierzęcych zaobserwowano umiarkowane efekty toksyczne, w tym toksyczność przewodu pokarmowego u psów oraz zwiększoną toksyczność matczyną u szczurów, natomiast wpływ na nerki nie różnił się istotnie od monoterapii. Ponadto, zarówno peryndopryl, jak i indapamid nie wykazały potencjału genotoksycznego ani karcynogennego, co jest istotne dla długoterminowego bezpieczeństwa stosowania Co-Prenessy.
badanie przedkliniczne, Co-Prenessa, dawka terapeutyczna, działanie niepożądane, działanie teratogenne, działanie toksyczne, genotoksyczność, indapamid, karcynogenność, margines bezpieczeństwa, monoterapia, objaw nerkowy, peryndopryl, profil bezpieczeństwa, przewód pokarmowy, toksyczność matczyna, toksyczność narządowa, toksyczność ogólna, toksyczność reprodukcyjna, wada wrodzona, zaburzenie płodności - Leksykon leków
Przedkliniczne dane o bezpieczeństwie – Bactroban 20 mg/g
Przedkliniczne badania mupirocyny, substancji czynnej leku Bactroban, nie dostarczyły danych dotyczących potencjalnego działania rakotwórczego, gdyż nie przeprowadzono pełnych testów w tym zakresie. Ocena genotoksyczności obejmowała testy in vitro (m.in. test Amesa, test mutacji genowych w komórkach ssaków, testy na limfocytach ludzkich) oraz in vivo (test mikrojądrowy u myszy i test kometowy u szczurów). Wyniki wskazują na brak mutagenności i genotoksyczności w warunkach in vivo, mimo że w niektórych testach in vitro przy stężeniach cytotoksycznych zaobserwowano niewielki wzrost mutacji, co nie ma znaczenia klinicznego.
antybiotyk miejscowy, Bactroban, działanie rakotwórcze, działanie teratogenne, genotoksyczność, konwersja genowa, maść do nosa, mupirocyna, mutacja genowa, nieplanowana synteza DNA, podrażnienie w miejscu wstrzyknięcia, rozwój embrionalno-płodowy, stężenie cytotoksyczne, test Amesa, test kometowy, test mikrojądrowy, toksyczność matczyna, toksyczność reprodukcyjna, uszkodzenie chromosomu, wada rozwojowa, zrywanie nici DNA - Leksykon leków
Przedkliniczne dane o bezpieczeństwie – Co-Amlessa 8 mg + 10 mg + 2,5 mg
Przedkliniczne badania bezpieczeństwa preparatu Co-Amlessa, zawierającego peryndopryl, indapamid oraz amlodypinę, wykazały, że peryndopryl charakteryzuje się odwracalną nefrotoksycznością przy przewlekłym podawaniu u szczurów i małp, bez działania mutagennego i rakotwórczego w badaniach in vitro i in vivo. Potencjał embriotoksyczny i teratogenny peryndoprylu nie został potwierdzony, jednak jako inhibitor ACE może indukować działania niepożądane w późnym okresie rozwoju płodowego, w tym zgon płodu i wady nerek. Indapamid w dawkach 40-8000-krotnie wyższych od terapeutycznych wywoływał nasilenie diurezy oraz objawy toksyczne związane z farmakodynamiką (spowolnienie oddechu, rozszerzenie naczyń), nie wykazując mutagenności ani karcynogenności. Kombinacja peryndoprylu z indapamidem wykazała nieznacznie zwiększoną toksyczność, głównie żołądkowo-jelitową u psów i toksyczność matczyną u szczurów, jednak przy dawkach znacznie przekraczających terapeutyczne, co wskazuje na odpowiedni margines bezpieczeństwa.
badanie mutagenności, badanie rakotwórczości, badanie toksykologiczne, dojrzałe spermatydy, działanie farmakologiczne, działanie mutagenne, działanie niepożądane, działanie rakotwórcze, funkcja nerek, gęstość nasienia, hormon folikulotropowy, inhibitor konwertazy angiotensyny, komórka Sertoliego, margines bezpieczeństwa, naczynie obwodowe, opóźniony poród, potencjał embriotoksyczny, potencjał karcynogenny, potencjał mutagenny, potencjał rakotwórczy, potencjał teratogenny, poziom testosteronu, przeżywalność potomstwa, toksyczność matczyna, toksyczność ostra i przewlekła, toksyczność reprodukcyjna, toksyczność skojarzenia, toksyczność żołądkowo-jelitowa, uszkodzenie nerek, wpływ na rozrodczość - Leksykon leków
Wpływ na płodność, ciążę i laktację – Dorzoma Mono 20 mg/ml
Lek Dorzoma Mono zawierający 20 mg/ml dorzolamidu w postaci chlorowodorku wymaga szczególnej ostrożności w stosowaniu u kobiet w wieku reprodukcyjnym, ciężarnych oraz karmiących piersią. Brak jest wystarczających danych klinicznych dotyczących bezpieczeństwa stosowania dorzolamidu w ciąży, a badania na zwierzętach wykazały potencjalne działanie teratogenne u królików przy dawkach toksycznych dla matki. W związku z tym lek jest przeciwwskazany w okresie ciąży. U pacjentek planujących ciążę lub podejrzewających ciążę zaleca się rozważenie zmiany terapii lub odstawienie leku po konsultacji specjalistycznej. Ponadto, brak jest jednoznacznych danych dotyczących przenikania dorzolamidu do mleka kobiecego, jednak badania na szczurach wskazują na potencjalne ryzyko dla potomstwa, co skutkuje zaleceniem unikania karmienia piersią podczas terapii.
antykoncepcja, badania przedkliniczne, bezpieczeństwo stosowania leku, charakterystyka produktu leczniczego, chlorowodorek dorzolamidu, ciąża, dorzolamid, Dorzoma Mono, działanie teratogenne, jaskra, karmienie piersią, laktacja, przenikanie do mleka, przyrost masy ciała, toksyczność matczyna, wiek reprodukcyjny, wiek rozrodczy - Leksykon leków
Przedkliniczne dane o bezpieczeństwie – Sitagliptin Sandoz 50 mg
W badaniach przedklinicznych sytagliptyny oceniono toksyczność narządową, genotoksyczność, kancerogenność oraz wpływ na reprodukcję, wykazując szeroki margines bezpieczeństwa względem ekspozycji klinicznej u ludzi. Toksyczne działanie na wątrobę i nerki obserwowano u gryzoni przy narażeniu przekraczającym 58-krotnie dawkę kliniczną, natomiast przy 19-krotnym narażeniu nie stwierdzono efektów toksycznych. U szczurów nieprawidłowości w rozwoju siekaczy pojawiły się przy ekspozycji >67x, jednak ich znaczenie kliniczne pozostaje nieznane. W badaniach na psach przy około 23-krotnym narażeniu zaobserwowano przemijające objawy neurotoksyczne (m.in. ataksja, drżenia, ograniczenie aktywności), a także niewielkie zwyrodnienie mięśni szkieletowych, które nie występowały przy 6-krotnym narażeniu, co potwierdza akceptowalny margines bezpieczeństwa. W zakresie genotoksyczności sytagliptyna nie wykazała działania uszkadzającego DNA, a potencjał kancerogenny był różny w zależności od gatunku – u myszy brak efektu rakotwórczego, natomiast u szczurów przy ekspozycji >58x obserwowano wzrost częstości gruczolaków i raków wątroby, prawdopodobnie wtórny do przewlekłej hepatotoksyczności.
ataksja, drżenie mięśni, działanie hepatotoksyczne, działanie rakotwórcze, genotoksyczność, hepatotoksyczność, karmienie piersią, margines bezpieczeństwa, nadmierne ślinienie, nowotwory wątroby, potencjał kancerogenny, przenikanie leku, sitagliptyna, toksyczność matczyna, toksyczność narządowa, toksyczność sytagliptyny, zaburzenia oddechowe, zniekształcenia żeber, zwyrodnienie mięśni - Leksykon leków
Wpływ na płodność, ciążę i laktację – Symkinet MR 20 mg
Stosowanie metylofenidatu chlorowodorku (Symkinet MR) u kobiet w ciąży wiąże się z niewielkim, ale istotnym klinicznie wzrostem ryzyka wad rozwojowych serca u płodu, ze skorygowanym ryzykiem względnym 1,3 (95% CI: 1,0-1,6), co przekłada się na 3 dodatkowe przypadki na 1000 ekspozycji w I trymestrze. Dane z dużego badania kohortowego (ok. 3400 kobiet) nie wykazały ogólnego wzrostu wad wrodzonych, jednak opisano przypadki toksyczności krążeniowo-oddechowej u noworodków, w tym tachykardii i zespołu niewydolności oddechowej. Badania na modelach zwierzęcych potwierdziły szkodliwy wpływ metylofenidatu na reprodukcję jedynie przy dawkach toksycznych dla matki. W związku z tym lek nie jest zalecany w ciąży, chyba że korzyści przewyższają potencjalne ryzyko, co wymaga indywidualnej oceny i szczegółowej konsultacji z pacjentką.
badanie kohortowe, kapsułki o zmodyfikowanym uwalnianiu, karmienie piersią, metylofenidat chlorowodorek, pierwszy trymestr ciąży, przenikanie do mleka, ryzyko względne, spadek masy ciała, Symkinet MR, tachykardia płodu, toksyczność krążeniowo-oddechowa, toksyczność matczyna, wada rozwojowa serca, wada wrodzona, wiek reprodukcyjny, wpływ na płodność, zespół niewydolności oddechowej - Leksykon leków
Przedkliniczne dane o bezpieczeństwie – Klabion UNO 500 mg
Przedkliniczne badania toksykologiczne klarytromycyny wykazały, że jej toksyczność jest ściśle zależna od dawki oraz czasu ekspozycji, z wątrobą jako głównym narządem docelowym uszkodzeń, szczególnie u psów i małp po 14 dniach terapii. Dawki wywołujące toksyczność były znacząco wyższe niż klinicznie stosowane, co wskazuje na szeroki margines bezpieczeństwa. Testy mutagenności in vitro i in vivo nie wykazały działania mutagennego, co jest istotne dla oceny bezpieczeństwa długoterminowego stosowania. Badania na szczurach nie potwierdziły negatywnego wpływu na płodność i funkcje rozrodcze, co sugeruje brak istotnych zaburzeń w tym zakresie.
antybiotyk makrolidowy, badanie toksykologiczne, ekspozycja na lek, in vitro, in vivo, klarytromycyna, makak jawajski, margines bezpieczeństwa terapeutyczny, płodność, profil bezpieczeństwa, rozszczep podniebienia, szczur Sprague-Dawley, szczur Wistar, teratogenność, test mutagenności, toksyczność matczyna, układ krążenia, wątroba - Leksykon leków
Przedkliniczne dane o bezpieczeństwie – Stoperan Junior 0,2 mg/ml
Dane przedkliniczne dotyczące bezpieczeństwa loperamidu, substancji czynnej leku Stoperan Junior, potwierdzają korzystny profil bezpieczeństwa przy stosowaniu w dawkach terapeutycznych. Badania toksykologiczne nie wykazały specyficznej toksyczności substancji, a działania toksyczne pojawiały się jedynie przy narażeniu znacznie przekraczającym maksymalne narażenie człowieka. W zakresie elektrofizjologii mięśnia sercowego, loperamid nie wywoływał istotnych zaburzeń przy stężeniach terapeutycznych oraz nawet do 47-krotnego ich przekroczenia. Arytmie i hamowanie przepływu jonów potasowych (kanały hERG) oraz sodowych obserwowano jedynie przy skrajnie wysokich dawkach, związanych z przedawkowaniem.
arytmia, badanie in vitro, badanie in vivo, badanie toksykologiczne, dawka terapeutyczna, działanie toksyczne, efekt toksyczny, elektrofizjologia, elektrofizjologia mięśnia sercowego, gen HERG, genotoksyczność, kardiomiocyt, loperamid, potencjał genotoksyczny, potencjał rakotwórczy, przedawkowanie leku, przepływ jonów potasowych, przepływ jonów sodowych, przeżycie płodu, rozwój przed- i poporodowy, toksyczność matczyna, wpływ na rozrodczość, zaburzenie płodności - Leksykon leków
Przedkliniczne dane o bezpieczeństwie – Imazol plus (10 mg + 2,5 mg)/g
Przedkliniczne badania bezpieczeństwa produktu leczniczego Imazol plus, zawierającego klotrymazol (10 mg/g) oraz diizotionian heksamidyny (2,5 mg/g), wykazały dobrą tolerancję miejscową obu substancji czynnych. Klotrymazol stosowany naskórnie u królików oraz dopochwowo u psów w dawce 500 mg przez 3 tygodnie nie wywoływał działania drażniącego na skórę, błony śluzowe ani oczy. Diizotionian heksamidyny również nie wykazywał pierwotnego działania drażniącego na błonę śluzową spojówki u królików. Długotrwałe badania toksyczności doustnej klotrymazolu na szczurach, psach i małpach potwierdziły brak klinicznie istotnej toksyczności przy małej ekspozycji układowej po zastosowaniu miejscowym. Brak jest natomiast danych dotyczących toksyczności wielokrotnego podawania diizotionianu heksamidyny.
diizotionian heksamidyny, działanie drażniące, działanie drażniące skóry, działanie embriotoksyczne, działanie genotoksyczne, działanie mutagenne, działanie rakotwórcze, działanie teratogenne, działanie toksyczne, ekspozycja układowa, klotrymazol, potencjał genotoksyczny, toksyczność doustna, toksyczność matczyna, toksyczność przewlekła, toksyczność reprodukcyjna, tolerancja miejscowa, tolerancja skórna, zagrożenie genotoksyczne - Leksykon leków
Przedkliniczne dane o bezpieczeństwie – Sitagliptin Polpharma 100 mg
Przedkliniczne badania bezpieczeństwa sytagliptyny wykazały toksyczne działanie na wątrobę i nerki u gryzoni jedynie przy narażeniu ustrojowym przekraczającym 58-krotnie ekspozycję kliniczną, przy czym brak toksyczności przy 19-krotnym narażeniu wskazuje na szeroki margines bezpieczeństwa. U szczurów stwierdzono nieprawidłowości siekaczy przy ekspozycji >67x, jednak ich znaczenie kliniczne dla ludzi pozostaje nieustalone. U psów przy około 23-krotnym narażeniu obserwowano przemijające objawy neurotoksyczne oraz niewielkie zwyrodnienie mięśni szkieletowych, bez zmian przy 6-krotnym narażeniu. Badania genotoksyczności i rakotwórczości nie wykazały istotnego ryzyka dla ludzi, mimo zwiększonej częstości gruczolaków i raków wątroby u szczurów przy ekspozycji >58x, co wiązano z przewlekłą hepatotoksycznością. Wpływ na płodność i rozwój płodu był nieistotny klinicznie, mimo niewielkiego wzrostu zniekształceń żeber u szczurów przy narażeniu >29x oraz toksyczności matczynej u królików przy podobnym poziomie ekspozycji.
ataksja, badanie histologiczne, dawka terapeutyczna, działanie hepatotoksyczne, działanie karcinogenne, działanie niepożądane, działanie toksyczne sytagliptyny, ekspozycja kliniczna, genotoksyczność, hepatotoksyczność, narażenie ustrojowe, nefrotoksyczność, neurotoksyczność, nowotwór wątroby, profil bezpieczeństwa leku, przenikanie do mleka, rozwój pourodzeniowy, toksyczność, toksyczność matczyna, toksyczność reprodukcyjna, wady rozwojowe płodu, zwyrodnienie mięśni - Leksykon substancji czynnych
Wildagliptyna – Wpływ na płodność, ciążę i laktację
Aktualne dane kliniczne dotyczące stosowania wildagliptyny u kobiet w ciąży są niewystarczające do oceny bezpieczeństwa tego leku w tym okresie. Badania na zwierzętach wykazały szkodliwy wpływ wildagliptyny na reprodukcję po podaniu dużych dawek, natomiast preparaty złożone zawierające wildagliptynę i metforminę nie wykazały działania teratogennego, lecz ujawniły toksyczność dla płodu przy dawkach toksycznych dla matki. Metformina jako monoterapia nie wykazuje negatywnego wpływu na reprodukcję. Ze względu na brak danych u ludzi, stosowanie wildagliptyny (zarówno w monoterapii, jak i w połączeniu z metforminą) jest przeciwwskazane w ciąży, a w przypadku planowania ciąży lub jej stwierdzenia podczas terapii, leczenie należy przerwać i rozważyć bezpieczniejsze alternatywy terapeutyczne.
badania przedkliniczne, charakterystyka produktu leczniczego, ciąża, działanie teratogenne, hipoglikemia, karmienie piersią, laktacja, lek złożony, metformina, monoterapia, płodność, preparat złożony, przeciwwskazanie, przenikanie do mleka, reprodukcja, toksyczność matczyna, toksyczność płodowa, wildagliptyna - Leksykon leków
Przedkliniczne dane o bezpieczeństwie – Relenza 5 mg/dawkę
Przedkliniczne badania toksykologiczne zanamiwiru, substancji czynnej leku Relenza, wykazały brak istotnej toksyczności oraz negatywny wynik testów genotoksyczności, co potwierdza bezpieczeństwo stosowania tego leku w terapii przeciwwirusowej. Długoterminowe badania na modelach szczurzych i mysich nie wykazały działania rakotwórczego. W modelach zwierzęcych ciąży, przy dożylnym podaniu dawki do 90 mg/kg mc./dobę, nie stwierdzono wad rozwojowych, embriotoksyczności ani toksyczności matczynej. Podskórne podanie wysokiej dawki 240 mg/kg mc./dobę u szczurów spowodowało wzrost częstości drobnych zmian szkieletowych i narządowych, jednak w granicach obserwowanych w populacji referencyjnej. Analiza farmakokinetyczna wykazała, że ekspozycja przy tej dawce jest około 1000-krotnie wyższa niż u ludzi po dawce klinicznej wziewnej, co wskazuje na szeroki margines bezpieczeństwa.
analiza farmakokinetyczna, AUC, badania toksykologiczne, dawka wziewna, działanie kancerogenne, embriotoksyczność, funkcje reprodukcyjne, genotoksyczność, margines bezpieczeństwa, potencjał rakotwórczy, rozwój okołoporodowy, rozwój zarodkowo-płodowy, terapia przeciwwirusowa, teratogenność, toksyczność matczyna, toksyczność reprodukcyjna, wady rozwojowe, zanamiwir, zdolności rozrodcze, zmiany szkieletowe