Przedkliniczne dane o bezpieczeństwie stosowania leku

Poniżej przedstawiono szczegółowe dane przedkliniczne dotyczące bezpieczeństwa stosowania produktu leczniczego Imazol plus, zawierającego dwie substancje czynne: klotrymazol (10 mg/g) oraz diizotionian heksamidyny (2,5 mg/g). Dane te obejmują ocenę tolerancji miejscowej, toksyczności przewlekłej, potencjału genotoksycznego oraz wpływu na reprodukcję.¹

Tolerancja miejscowa

Tolerancja miejscowa klotrymazolu

Przeprowadzone badania przedkliniczne wykazały dobrą tolerancję miejscową klotrymazolu. Po naskórnym zastosowaniu substancji czynnej u królików oraz po podawaniu dopochwowym w dawce 500 mg u psów przez okres 3 tygodni, stwierdzono dobrą tolerancję skórną i dopochwową. Substancja czynna nie wykazywała pierwotnego działania drażniącego skórę ani błony śluzowe. Dodatkowo, przeprowadzone badanie potencjalnego drażniącego działania roztworu klotrymazolu na oczy u królików nie wykazało żadnych uszkodzeń oczu.²

Tolerancja miejscowa heksamidyny

W przypadku diizetionianu heksamidyny, przeprowadzone badania nie wykazały pierwotnego działania drażniącego na błonę śluzową spojówki u królika, co świadczy o dobrej tolerancji tej substancji czynnej.³

Toksyczność przewlekła

Toksyczność przewlekła klotrymazolu

Na podstawie długotrwałych badań toksyczności po podawaniu doustnym przeprowadzonych na różnych gatunkach zwierząt (szczury, psy i małpy), nie należy oczekiwać wystąpienia klinicznie istotnej toksyczności w przypadku małej ekspozycji układowej na lek po zastosowaniu miejscowym na skórę. Wyniki te wskazują na dobry profil bezpieczeństwa klotrymazolu przy długotrwałym stosowaniu dermatologicznym.⁴

W odniesieniu do diizetionianu heksamidyny brak jest danych pochodzących z badań na zwierzętach dotyczących toksyczności po podaniu wielokrotnym.⁵

Potencjał genotoksyczny

Dostępne dane pochodzące z badań genotoksyczności przeprowadzonych zarówno dla klotrymazolu, jak i dla heksamidyny, nie wykazały biologicznie istotnego działania mutagennego produktu Imazol plus po zastosowaniu miejscowym na skórę. Wskazuje to na brak zagrożeń genotoksycznych związanych ze stosowaniem tego produktu leczniczego zgodnie z zaleceniami.⁶

Toksyczny wpływ na reprodukcję

Wpływ klotrymazolu na reprodukcję

W badaniach oceniających toksyczny wpływ na reprodukcję, klotrymazol podawano doustnie różnym gatunkom zwierząt laboratoryjnych:

• Myszom, szczurom i królikom – w dawkach do 200 mg/kg masy ciała (podanie doustne)
• Szczurom – w dawce 100 mg/kg masy ciała (podanie dopochwowe)

Zaobserwowano, że wysokie dawki klotrymazolu (≥ 100 mg/kg masy ciała) wykazywały działanie toksyczne i powodowały zgon ciężarnych samic, co wiązało się z wtórnym działaniem embriotoksycznym. Poza tym przypadkiem toksyczności matczynej, nie stwierdzono bezpośredniego działania embriotoksycznego ani teratogennego. Badania wykazały również brak jakiegokolwiek wpływu klotrymazolu na płodność zwierząt.⁷

Wpływ heksamidyny na reprodukcję

W przypadku drugiej substancji czynnej – diizetionianu heksamidyny – brak jest danych pochodzących z badań na zwierzętach dotyczących potencjalnego toksycznego wpływu na reprodukcję. Podobnie, nie są dostępne dane dotyczące działania genotoksycznego czy rakotwórczego tej substancji.⁸