Przedkliniczne dane o bezpieczeństwie stosowania leku Stoperan Junior (0,2 mg/ml)

Dane przedkliniczne dotyczące bezpieczeństwa stosowania loperamidu, substancji czynnej zawartej w leku Stoperan Junior, opierają się na szeregu badań toksykologicznych, elektrofizjologicznych oraz badań dotyczących genotoksyczności, potencjału rakotwórczego i wpływu na rozrodczość. Wyniki tych badań wskazują na korzystny profil bezpieczeństwa leku przy stosowaniu w dawkach terapeutycznych.¹

Ogólna toksyczność loperamidu

W badaniach przedklinicznych zaobserwowano działania toksyczne loperamidu jedynie przy narażeniu znacznie przekraczającym maksymalne narażenie człowieka, co sugeruje, że mają one niewielkie znaczenie kliniczne. Przeprowadzone badania toksykologiczne nie wykazały specyficznej toksyczności substancji czynnej.²

Elektrofizjologiczne działanie na mięsień sercowy

Wyniki badań nieklinicznych prowadzonych zarówno w warunkach in vitro jak i in vivo dostarczyły istotnych informacji na temat potencjalnego wpływu loperamidu na elektrofizjologię mięśnia sercowego. W zakresie stężeń terapeutycznych, a nawet po ich znaczącym (47-krotnym) przekroczeniu, nie stwierdzono istotnych skutków elektrofizjologicznych dotyczących czynności mięśnia sercowego.³

Jedynie przy stosowaniu skrajnie wysokich stężeń, związanych z przedawkowaniem, loperamid wykazuje wpływ na elektrofizjologię kardiomiocytów, który polega na:

• hamowaniu przepływu jonów potasowych (kanały kodowane przez gen hERG)
• hamowaniu przepływu jonów sodowych
• wywoływaniu arytmii

Powyższe efekty elektrofizjologiczne występują wyłącznie przy znacznym przedawkowaniu leku, znacznie wykraczającym poza zalecane dawki terapeutyczne.⁴

Genotoksyczność i potencjał rakotwórczy

Badania loperamidu pod kątem genotoksyczności, przeprowadzone w systemach in vitro oraz in vivo, nie wykazały potencjału genotoksycznego substancji. Nie stwierdzono również potencjału rakotwórczego loperamidu, co potwierdzają wyniki odpowiednich badań przedklinicznych.⁵

Wpływ na rozrodczość i rozwój płodu

W badaniach dotyczących wpływu na rozrodczość przeprowadzonych na modelach szczurzych zaobserwowano następujące efekty, zależne od zastosowanej dawki loperamidu:

* MHUL (Maximum Human Use Level) – maksymalny poziom przyjmowania dla ludzi, w oparciu o porównania dawki do powierzchni ciała (mg/m²)

Powyższe wyniki wskazują, że efekty toksyczne dla rozrodczości obserwowano jedynie przy bardzo wysokich dawkach, znacznie przekraczających maksymalne dawki terapeutyczne stosowane u ludzi. Przy niższych dawkach, nadal przekraczających dawki kliniczne, nie zaobserwowano niekorzystnego wpływu na procesy rozrodcze i rozwojowe. ^{10 mg/kg – 5-krotność MHUL) nie miały żadnego wpływu na zdrowie matki czy płodu i nie miały żadnego wpływu na rozwój przed- i poporodowy.”>6}

Znaczenie kliniczne danych przedklinicznych

Całokształt danych przedklinicznych wskazuje na dobry profil bezpieczeństwa loperamidu, substancji czynnej zawartej w leku Stoperan Junior, przy stosowaniu w dawkach terapeutycznych. Efekty toksyczne, elektrofizjologiczne i wpływ na rozrodczość obserwowano jedynie przy dawkach wielokrotnie przekraczających maksymalne narażenie człowieka, co potwierdza bezpieczeństwo stosowania leku w zalecanych dawkach terapeutycznych.⁷