Przedkliniczne dane o bezpieczeństwie stosowania leku

Ocena bezpieczeństwa przedklinicznego kwetiapiny obejmowała szereg badań, zarówno in vitro, jak i in vivo, których wyniki dostarczają istotnych informacji na temat profilu bezpieczeństwa tego leku. Dane te są niezwykle ważne dla pełnego zrozumienia potencjalnych zagrożeń związanych ze stosowaniem kwetiapiny w praktyce klinicznej.¹

Potencjał genotoksyczny

Kompleksowa ocena potencjału genotoksycznego kwetiapiny przeprowadzona w wielu modelach doświadczalnych nie wykazała działania mutagennego ani genotoksycznego. Badania przeprowadzone zarówno w warunkach in vitro, jak i in vivo potwierdziły brak potencjału genotoksycznego tego związku.²

Zmiany obserwowane w badaniach na modelach zwierzęcych

W badaniach przedklinicznych na różnych gatunkach zwierząt laboratoryjnych odnotowano szereg zmian po ekspozycji na kwetiapinę w dawkach klinicznie istotnych. Należy jednak podkreślić, że obserwowane zmiany w badaniach na zwierzętach nie zostały potwierdzone w długotrwałych badaniach klinicznych u ludzi.³

Zmiany narządowe obserwowane u poszczególnych gatunków eksperymentalnych obejmowały:⁴

• Szczury: złogi barwnikowe w tarczycy
• Małpy Cynomolgus:
  • przerost komórek pęcherzykowych tarczycy
  • zmniejszenie stężenia trójjodotyroniny (T3) w osoczu
  • obniżenie stężenia hemoglobiny
  • redukcja liczby erytrocytów i leukocytów
• Psy: zmętnienie soczewki i zaćma

Wpływ na rozród i rozwój

W badaniach toksycznego działania kwetiapiny na zarodki i płody u szczurów zaobserwowano zwiększoną częstość występowania zgięcia kości nadgarstka/kości stępu. Te zmiany rozwojowe były skorelowane z objawami toksyczności matczynej, takimi jak zmniejszenie przyrostu masy ciała. Co istotne, zmiany te występowały przy stężeniach u samic zbliżonych lub nieznacznie przekraczających stężenia terapeutyczne obserwowane u ludzi po zastosowaniu maksymalnej dawki leczniczej. Znaczenie kliniczne tych obserwacji dla ludzi nie zostało jednoznacznie określone.⁵

Wpływ na płodność

W badaniach płodności przeprowadzonych na szczurach po podaniu kwetiapiny stwierdzono następujące zmiany:⁶

• nieznaczne zmniejszenie płodności samców
• występowanie ciąż rzekomych
• przedłużona faza międzyrujowa
• wydłużone przerwy przed kojarzeniem się
• zmniejszony odsetek ciąż

Ważne jest podkreślenie, że obserwowane zaburzenia płodności u szczurów mają związek ze zwiększonym stężeniem prolaktyny i nie można ich bezpośrednio ekstrapolować na ludzi ze względu na istotne różnice gatunkowe w mechanizmach hormonalnej kontroli reprodukcji. Fizjologia rozrodu u gryzoni i ludzi wykazuje znaczące odmienności, szczególnie w zakresie regulacji hormonalnej, co ogranicza możliwość bezpośredniego przenoszenia wyników badań ze szczurów na populację ludzką.⁷